Lieve Zus..

Je moet roeien met de riemen
Die bij je dobberend bootje horen
Doch beuken ze door ruwe zee
Zo gaan ze nogal eens verloren
Dan moet je alle zeilen bijzetten
En peddelen met je eigen handen
Hopend op hulp van een schipper
Die je bootje niet laat stranden
Hij sleept je naar een veilige haven
Reikt je ook nieuwe riemen aan
Dankbaar kun je je reis vervolgen
Zonder zijn kracht zou het niet gaan

Liefs van Rozemarijn.

Je kunt geluk, lief meisje
Niet grijpen met je hand
Niet zetten in een lijstje
Niet binden in een band
Je kunt het zelf niet maken
Van hout van steen of zand
Niet breien en niet haken
Niet knippen uit een krant
Je maakt het niet van aarde
Ook niet van gras of hooi
En omdat je het niet maken kan
Is geluk zo mooi...
't is een ongeschreven liedje
De vogels zingen het uit
Het woont in hoge hemelen
En diep onder je huid.

Toon Hermans

Liefs van Rozemarijn

De eerste stralende lentedagen
Zijn die waarvan ik het meest geniet
Er valt zoveel te bewonderen
Bij elk nieuw leven dat je ziet
Lammetjes dartelend in de wei
Waar ook de koeien vrolijk loeien
In de tuin speur ik naar alles
Wat weer langzaam begint te groeien
Het mezenkastje hangt aan de muur
Een koppeltje heeft het al uitverkoren
Om er hun jongen uit te broeden
Hun vrolijke roep kan ik hier horen
Ik voel me heerlijk met lentekriebels
Zie de kinderen weer spelen buiten
Zelfs de grootste zuurpruim hoor ik
Nu gezellig weer liedjes fluiten
We kunnen van de zon genieten
Als het gaat regenen, nee niks balen
Want niets bederft ons goed humeur
Dan regent het slechts zonnestralen

Liefs van Rozemarijn.

Geef ons weer een beetje vreugde
We hebben genoeg van narigheid
Helaas valt er niets te kiezen
Het leven zelf bepaalt de tijd
Dat alles zich ten goede keert
En de zorgen doet verdwijnen
De kilte weg sluipt uit je ziel
Je de zon op je voelt schijnen
Geniet van elk geluksmoment
Ook al is het nog zo klein
Strooi wat liefde om je heen
En wees zoals je graag wilt zijn

Liefs van Rozemarijn

Hoe dun is toch de scheidslijn
Tussen vreugde en verdriet?
De militairen zijn veilig thuis
Maar als je nu de beelden ziet
Wat er in Japan is gebeurd
Een ramp van vreselijk formaat
Verwoesting en duizenden doden
Zoveel ellende die het achterlaat
Verdriet dat is niet uit te meten
Daar het voor ieder anders is
Als je iets dierbaars los moet laten
Voel je intens de pijn en het gemis

Ik leef mee met ieders verdriet
Liefs van Rozemarijn.

Wat verwacht je van het leven
Dat wat het leven verwacht van jou
Je kunt slechts naar het beste streven
In eerlijkheid en oprechte trouw
Dan zul je samen de liefde beleven
Het mooiste tussen man en vrouw
Door mijn hart aan jou te geven
Weet je hoeveel ik van je hou

Liefs van Rozemarijn.

Echte vriendschap brengt geluk
Hechte banden gaan nooit stuk
Vraag hoe het met een ander gaat
Terwijl je elkaar in je waarde laat
Samen lachen en samen huilen
Even bij elkander kunnen schuilen
De zorgen met die ander delen
Luisteren zonder vooroordelen
Soms kun je wat pijn verzachten
Met die onverklaarbare krachten
Gewoon elkaar wat liefde geven
Dat is het grote geheim van 't leven

Liefs van Rozemarijn.

Hoe verberg je zorgen en verdriet
Opdat niemand anders het ziet?
Denk je dat je alles hebt gehad
Komt er iets anders weer op je pad
Waar je mee om moet leren gaan
De spanning kun je haast niet aan
Of maken we het onszelf te zwaar
Moeten meer vertrouwen op elkaar
Je wilt het beste voor iedereen
Maar voelt je zo verdomd alleen.

Door omstandigheden ben ik
niet in staat veel bezoekjes af
te leggen..geduld a.u.b.
Liefs van Rozemarijn.

Reik niet naar de Hemel
Die is voor ons te hoog
Reik niet naar de sterren
Of naar de regenboog
Reik je hand die ander
Voor hulp, het geeft niet hoe
Reik niet naar de Hemel
Maar haal hem naar je toe.

Liefs van Rozemarijn.

Zoekend naar balans in je leven
Voelt het als dansen op slap touw
Je bent bang en dreigt te vallen
Maar er is hoop, die gelooft in jou
Het koord wordt stevig aangetrokken
Je krijgt een staf voor evenwicht
Voorzichtig kijk je naar beneden
En ziet een zachte krans van licht
Je hoort een fluisterende stem
Ik ben de Engel van de Hoop
Twijfel niet langer aan jezelf
Volg je gevoelens maar en loop.

Liefs van Rozemarijn.

Waar ik ga en waar ik sta
Komt mij mijn schaduw achterna
Doch als de schaduw zou verdwijnen
Zou de zon ook niet meer schijnen
Omdat het één bij het ander hoort
Gooi daarom twijfels overboord
Bekijk de zonzijde steeds positief
Neem ook de schaduw dan voor lief

Liefs van Rozemarijn.

Het was niet makkelijk mijn leven
Maar het heeft me veel gegeven
Begrip voor wat een ander voelt
En weten wat er wordt bedoelt
Kunnen helpen naar vermogen
Vol goede wil en mededogen
Raad geven doch niet beslissen
Want ook ik kan me vergissen
Al heb ik me heel vaak bezeerd
Het leven heeft me veel geleerd

Liefs van Rozemarijn.

Al wandelend door diepe dalen
Zie je toch mooie bloemen staan
Doch voor de allermooiste soort
Zul je de berg op moeten gaan
Daar groeit vaak iets verborgen
De kleine blauwe Vergeet me niet
Lieflijker dan de mooiste rozen
Als je de waarde ervan maar ziet
Het simpele symbool van eenvoud
Houd je nederig want je moet weten
Met veel moeite bereikte je de berg
Iets wat je nooit meer mag vergeten

Liefs van Rozemarijn.

Elke liefde en iedere vriendschap
Begint met wederzijds vertrouwen
Slechts door deze basis regel
Ben je in staat een band te bouwen
Je leert elkaar beter begrijpen
Oordeelt en veroordeelt niet
Het stelt je in staat alles te delen
Samen in vreugde en verdriet
Zo wordt liefde steeds intiemer
Vriendschap hecht door lange duur
Want als je het vertrouwen waard bent
Ga je voor elkaar door het vuur

Liefs van Rozemarijn.

Het is heel moeilijk om te gaan
Met het verdriet van anderen
Die je toch zo dierbaar zijn
Hun lot kun je niet veranderen
Je voelt je dan echt machteloos
Het weinige dat je nog kunt doen
Ze stevig in je armen sluiten
De tranen drogen met een zoen
Na een bezoek kom je dan thuis
Verward en met een hart vol pijn
Je hebt ook zorgen, maar beseft
In vergelijking zijn ze maar klein

Liefs van Rozemarijn.

Waarom zou ik het moeilijk maken
Als het ook wel eens makkelijk kan
Een beetje gammel door een griep
Dus dan rommel ik maar wat an
Bekijk ik mezelf dan in de spiegel
Krijg ik onmiddelijk de slappe lach
God Zij Dank, mijn humor werkt nog
Dat helpt me steeds door iedere dag

Fijn Weekend allemaal
Liefs van Rozemarijn.

Ik had laatst zo'n mooie droom
Stond daar voor een gouden poort
En hoorde er de prachtige muziek
Zo mooi had ik nog nooit gehoord
De poort stond een klein stukje open
Dus kon ik gewoon naar binnen gaan
Heel voorzichtig liep ik verder
Vol verwondering bleef ik staan
Ik zag heel veel gelukkige mensen
Ook mijn moeder en mijn zus
Ze kwamen stralend naar me toe
Omarmden me en gaven een kus
Toch zeiden ze dat ik moest gaan
Terwijl ze vriendelijk lachten
Maar als jouw tijd gekomen is
Zullen wij hier op je wachten
Ik werd wakker en was heel blij
Het was een droom misschien
Maar het voelde alsof ik even
Het Paradijs had mogen zien.

Liefs van Rozemarijn.

Ze zitten samen op een bankje
Verliefd kijkend naar elkaar
Teder pakt hij haar smalle hand
In een liefdevol gebaar
Zij legt haar hoofd tegen zijn schouder
Hij slaat zijn arm zacht om haar heen
Veel woorden worden niet gezegd
Slechts; Ik hou van jou alleen
Wat is liefde overweldigend mooi
Ik kijk toe en vind het prachtig
Ontroerd pink ik een traantje weg
Ze zijn beiden zeker al...Tachtig

Liefs van Rozemarijn.