Ik ben Jan
Ik ben een man en woon in Vosselaar (B) / La Magdeleine (F) (België / Frankrijk) en mijn beroep is Technisch leraar autotechniek/carrosserieherstelling op pensioen.
Ik ben geboren op 05/09/1948 en ben nu dus 75 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Onze drie Drentsche Patrijshonden, tuinieren, klussen, auto's repatriëren voor VAB.
Ik ben sinds 1971 gehuwd met Simonne.
Sinds 1983 heb ik gans Europa doorkruist tijdens de vakanties om gestrande reizigers en hun auto's te repatriëren in opdracht van VAB. Sinds enige tijd ben ik met de depannages gestopt.
Zoeken in blog
Beoordeel dit blog
Op 02-02-2014 was Jeanny Wessels de 350.000° bezoeker van dit blog. Jeanny vertelt dat ze foto's van zichzelf niet graag heeft, maar voor eeuwige roem op dit blog wil ze samen op de foto met haar Lennaert.
Op 07-08-2012 was Karin Prince de 300.000 bezoeker van dit blog. Karin had graag een foto van haar twee troetels, Siebe & Lobke, om eeuwige roem te vergaren. Wij voldoen graag aan die wens.
Lees hier de belevenissen van vier prettig gestoorde Drentsche Patrijshonden
Dit Bas & Belleblog is op deze plaats stopgezet omdat er geen foto's meer konden geplaatst worden. We zijn echter het Bas en Belleblog bis gestart. Daar kan je verder lezen onder deze link http://blog.seniorennet.be/bas_en_belleblog_bis welkom op het nieuwe adres en veel leesgenot
02-04-2013
Het puppenmagazine 02-04-2013
Het puppenmagazine 02-04-2013
Belofte maakt schuld zegt het spreekwoord en vermits Eva, met verlof op school, ons een Lana bericht stuurde geven wij vandaag een puppenmagazine uit.
Geen magazine met verschillende katerns zoals de grote maar een klein en fijn berichten blad over Drentjes en hun belevenissen.
Ook hier ten huize Faes is er een beetje nieuws dat vooral Annemie van Kibbels zal plezieren. Het gaat super met haar Kibbelaar, s avonds is haar kaars uit en gaat ze rond hetzelfde uur onder de wol als haar speelmaatje Lucy. Ook voor vandaag is met die twee het avondscenario al geschreven kalmte over gans de lijn nadat ze hun eten naar binnen hebben gespeeld.
Ook die eetbeurt is opmerkelijk. Kibbels schuift gewoon tussen onze Drenten tussen in de lijn, geen enkel spoor van baknijd of protest van de inboorlingen. Zij aanvaarden Kibbels als eentje van hen, en zo willen we het houden
Belle & co
Aalters nieuws en fotos komen van Lana
Woef woef, Nee dit is geen 1aprilgrap maar ik ben vandaag heel rustig gebleven tijdens het werken in tuin. Hoewel ik af en toe stiekem wat planten heb verzet en de borstel als prooi aanzag, waren mijn baasjes best tevreden. Wat is er verandert in mijn leventje? Ik heb een persoonlijke trainer die me in huis manier leert. De trainer helpt me nu ook auto's positief te bekijken en niet als object om aan te vallen en zo mijzelf of mijn baasjes in gevaar te brengen. Op zondag ben ik voor de 1ste keer op jachttraining geweest. Ik was zo zenuwachtig dat ik de bench heb ondergekotst! In de les ben ik 2 keer uitgevallen naar de andere hinden in de groep. Het vrouwtje kreeg een stroplijn in de hand en moest me kordaat corrigeren. Ik ken mijn oefeningen en heb potentieel maar ik ben een 'goestendoender' en profiteer soms van mijn baasje. Wat mijn baasjes vreemd vinden is dat ik supergoed overeenkom met de Drenten in de training maar van de andere rassen niet moet weten. Een beetje racistisch dus ... Foei! We oefenen nu al 2 dagen op terugkomen op fluitsignaal. Leuk, want ik krijg dan koekjes! Nu mijn secretaresse tijd heeft, zal ik in de vakantie regelmatig van mij laten horen! Dikke poot. Een rotverwende Lana.
Ja, jullie lezen het goed en het is geen late aprilvis. Er liggen hier, weliswaar uitgeteld, vijf Drenten in huis. Ze liggen deels verspreid rond de baas zijn bureaustoel, deels bij t vrouwtje in de zetel.
Kibbels is namelijk deze middag hier gearriveerd en blijft tot zaterdag logeren. De reden is zo simpel als wat, haar vrouwtje is aan zee een appartement aan het restaureren en bij schilderwerken in een appartement in gezelschap van een jonge Drent Dat kan alleen resulteren in slecht schilderwerk of een Drent die verrassend veel omgevingskleuren in haar vacht draagt.Het is trouwens geen zicht, Drentenhaar in deuren en muren geplakt terwijl er een Drent rondloopt die in haar bruine platen witte verfstrepen draagt.
Voor onze roedel is het een graag geziene gaste die Kibbels. Lucy stond te springen en gek te doen wanneer Kibbels en Annemie binnenkwam. Hera moest nog eens vertellen dat zij een non-nonsens tante is en er op staat dat de regels van het huis gerespecteerd dienen te worden.
Kibbels moeder Belle, laat voor een keer de ordehandhaving aan Hera over, en Heros die ging eens kennismaken en onder de staart ruiken of het geen loops teefje is dat men hier dropte !
Op dit moment (22u00) is het hier muisstil wat de Drenten betreft, Alleen Heros is af en toe hoorbaar omdat hij snurkt als een drankorgel. Die droomt waarschijnlijk van een mooi jong nichtje die straks in de bench naast die van hem slaapt en voor wie hij het kussen in de bench vanavond heeft warm gehouden !
Morgen weten we het waarschijnlijk, of zijn charme offensief zijn nut gehad heeft. Wij gaan jullie daar alvast van op de hoogte houden.
Dit is de eerste uitgave van de puppenkrant nieuwe stijl, waarmee we bedoelen dat de puppenkrant niet elke dag meer gaat verschijnen. Er zit wat sleet op de oude stijl en er is nog te weinig toevloed van berichten over onze pups om de dagelijkse editie draaiende te houden.
Vandaag hebben we nog een bericht van Lennaert om te plaatsen en dan zou het weer eigen inspiratie worden voor morgen.
Nu is het wel zo dat we hier ten huize met vier Drenten over de vloer altijd wel iets te melden hebben maar we vallen te dikwijls in herhaling om het spannend te houden.
Dus vanaf twee april, morgen dus enkel nog een puppenkrant als er voldoende kopij is . We voorzien dus nog wel zo een puppenkrant of twee per week. Met zevenentwintig nazaten van Belle en Hera moet dat haalbaar zijn.
Tien maanden lang, van toen de pups van Hera het geboortehuis hier verlaten hebben, hebben we het kunnen volhouden. En dat vinden we al een prestatie op zich.
Het was fijn dat we zoveel correspondenten hadden die over de belevenissen van hun pups bleven schrijven of fotos instuurden, maar we zijn zeker dat dit gaat blijven duren, zij het in een lagere frequentie.
En nog dit het is dan wel vandaag één april maar toch is dit géén aprilgrap !
Belle & co
Lennaert gaat op zoek in de immobiliënsector naar trainingsgrond
Hallo Mams,
Ja, vandaag begin ik met Hallo Mams want dat deed Lobke ook altijd en nu moet ik haar avonturen volgen via haar eigen blog, en ik moet zeggen, Blog Mams Heros Belle Bas Faes heeft er een geduchte concurrent bij.
In samenspraak met Lobke zijn mijn baasjes op zoek naar een terrein voor veldwerkoefeningen wat aan de volgende criteria moet voldoen:
1.Heeeeellllll groot, afwisselend terrein;
2.Kroeg op loopafstand;
3.Geen autoweg in de buurt;
4.Wijnproeverij op kruipafstand;
5.verwaaid wild
6.Stop Friterie op waggelafstand;
7.Geen koeien, paarden of ander kuddebeesten en zeker geen herten (extra eis voor mij);
8.Hotelletje bergafwaarts op rolafstand voor het geval er 2 dagen getraind moet worden.
Dat moet toch lukken zou je zeggen!
Vandaag zijn we op een plek gaan wandelen om te kijken of dit een geschikt oefenterrein voor ons, de drenten is. Ik was door het dolle heen en heb alleen maar getrokken. Toen was er meteen een mineurstemming en mocht ik maar even los. Samen met papa rende ik heel ver weg, maar na 3 keer fluiten kwamen we toch terug en hop weer aan de lijn. Vervolgens heb ik zo hard aan baasje getrokken en ging hij onderuit en rolde wel 6 meter door. Vrouwtje liep voorop en die keek nogal verwonderd toen baasje opeens voorbij stuiterde. Daarna was onze oriëntatie tochtje snel af gelopen en het terrein is afgekeurd.
Na eenhectisch weekend vorige week en een week waar ook nog veel moest geregeld worden hadden we deze week een rustig weekend.
Na de wandeling deze namiddag zijn de baasjes naar baasjes kleine zusje gereden en wij mochten (?) op het huis passen, huiswacht noemt dat.
Maar wij doen dat graag want als de baasjes naar tante Carine gaan dan is dat meestal om te gaan eten want tante Carine kookt graag en vreselijk lekker.
Meestal geeft zij dan ook nog allerlei restjes mee voor de hondjes, wij dus ! Zo ook vanavond en er stond lamsvlees op het menu en er was ook nog lekkere saus bij het vlees. Onze brokken hadden een heel lekkere bijsmaak vanavond.
Wij hebben onze kommen uitgelikt tot ons baasje het welletjes vond en hij schade aan de kommen begon te vermoeden. Hij dacht werkelijk dat we de bodem er aan het uitlikken waren !
Morgen hebben we waarschijnlijk nog eens een logeetje voor een week. Ons vrouwtje heeft met Annemie, het baasje van Kibbels, afgesproken dat Kibbels gaat komen logeren omdat ze anders toch maar in de weg zou lopen bij een verhuis.
En Kibbels is een graag gezien gaste hier in huis. Zij kan heelgoed optrekken met vooral Lucy en met Heros. Hera moet altijd wel even Kibbels tot de orde roepen, maar die is dat inmiddels gewend. En Belle ontmoet nog eens een pup van haar uit het nestje dat ze had met Ferron, dat gaat ook prima samen .
Het baasje die ons twee per twee uitlaat, gaat dan ook een ronde extra moeten lopen met Kibbels. Maar daar maakt hij geen probleem uit, een ronde extra is goed voor een kilootje minder. Dat hoopt hij althans
Er komt een vrouw bij de tandarts. Hij zegt na enig onderzoek: Mevrouw het ziet er niet zo goed uit. U moet een zenuwbehandeling hebben, een wortelkanaalbehandeling en tenslotte moeten er twee verstandskiezen getrokken worden. De vrouw zegt: Dan krijg ik nog liever een kind. De tandarts antwoordt: Dan moet u nu snel beslissen, want dan moeten we de stoel anders zetten!
Ze kunnen dan wel geen klok lezen, hebben geen uurwerk om de poot en toch gaat het weer wennen worden met onze roedel.
Vannacht veranderen we weer van winteruur naar zomeruur . Vannacht om twee uur zetten we de klok naar drie uur en kunnen we morgen vroeg een uur minder slapen.
Voor de baasjes is dat goed, het s morgens een uur later licht worden en de honden slapen dan ook langer en vooral belangrijk later !
s Avonds blijft hetdan langer licht en daar zijn we dan weer blij voor. Alleen is het spijtig dat we nog een week in België vasthangen dooraangegane verplichtingen want in Frankrijk kijken we eigenlijk zelden naar de klok en dat maakt het leven dan een stuk makkelijker .
Je mag uiteraard ook om elf uur de klok al naar twaalf uur zetten als je echt niet tot twee uur wil wachten. Maar wachten tot morgenvroeg is af te raden omdat dan de kans bestaat dat je het vergeet en je een uur verkeerd leeft met alle gevolgen van dien.
En dan vanaf morgen maar hopen dat niet alleen het uur zomers gaat worden maar ook de temperaturen .
Frankske kwam deze avond met zijn weerbericht op TV nergens aan positieve graden gedurende de ganse volgende week. Ook tijdens de dag zou het met 6°C ook maar klein pietjesweer blijven volgens ons baasje.
Maar onze blijft een positief ingesteld iemand. We hebben hem enkele dagen geleden met zaaigrond, een mini-serretje en tomatenzaden bezig gezien. Die verwacht dus effectief rond vijftien mei eigen gewonnen tomatenplanten te kunnen uitplanten in de vollegrondin de Franse moestuin de potager.
De tomaen zijn van het franse type tomate Russe en mits de gepaste verzorging, water toegift en zon zijn vruchten van anderhalve kilo geen uitzondering!
De tomaten bevatten relatief weinig pitten en zijn veel zoeter dan de meeste andere tomaten variëteiten. Ons baasje plant ze al verschillende jaren met wisselend succes.
Iedere zondagmorgen nam opa zijn 7 jarige kleindochter mee uit in de auto om de band tussen opa en kleinkind levendig te houden, dus toog hij samen met zijn kleindochter in de auto op pad.
Tot op een zondag opa zich vreselijk voelde van een verkoudheid en liever in bed bleef liggen. Gelukkig kwam oma met het idee om daarvoor de plaats van opa in te nemen die dag en zei, '' Ik neem onze kleindochter vandaag wel mee uit met de auto, blijf jij maar liggen en ziek jij maar even uit in je bed!''
Toen ze weer terug waren van de autorit, rende het meisje opgewonden de trap op om te kijken hoe het met opa ging.
" En, was het leuk in de auto met oma vandaag?" vroeg opa.
" Ja, geweldig leuk!" antwoordde het meisje "en weet je wat opa ? We zijn vandaag niet één klootzak, blinde oen, zondagrijder, amateur, kuttekop, droplul, ouwe zak, mietje, stom fluit, Hollandse sukkel, stom verke of wegpiraat op de weg tegengekomen... Fijn hé Opa ???"
Paaszaterdag alweer en gisterenmorgen lag er nog sneeuw. Gisteren wilde het baasje nog naar de Franciscus in Rome bellen om een vracht witte paaseieren te laten afleveren door de klokken van Rome Kwestie van het wat moeilijker en spannender te maken, en Nelly heeft het zondag nog vertelt witte sjokolat kan geen kwaad voor honden omdat het geen cacaoboter bevat. Maar je word er wel dik van !
Maar vandaag mogen het terug melk of fondant eieren zijn, de sneeuw is toch weer weg en t zal toch niet waar wezen dat ze morgen, met Pasen ook nog eens Kerstmis weer gaan geven zeker ? Im dreaming of a white Eastern ?
Maar t zal ook dit jaar wel zoals met de vorige poop zijn, t zullen wel weer eieren uit den Delhaize of de Colruyt worden in plaats van Romeinse
Op dertig maart vorig jaar, in volle puppystress schreven we het volgende op het blog
Onze uitgebreide roedel heeft zich rustig gehouden vannacht. Zo rustig dat de baas van wacht maar één maal is opgestaan en dus een uitgeslapen indruk geeft.
Rond drie uur hebben enkele pups wat kabaal gemaakt, t baasje noemt hen de hangjongeren. Die bleken dorst te hebben en waren wat ver van de milkbar afgedwaald. Mogelijk is het ook de ingesteldheid, zo van als ik herrie maak, dan helpen ze mij wel .!
Het baasje heeft dan ook gelijk de kleinsten, waaronder Lily een maaltijd extra gegeven. Die kleintjes appreciëren dat telkenmale door grote slokken uit het kleine flesje te nemen. Je zie het dan ook dadelijk aan het typische puppybuikje dat flink opzwelt na elke maaltijd.
Dat waren de goei en de slechte nachten van vorig jaar toen we de zorg hadden over onze twaalf pups die deze week éénjarige hondjes zijn geworden.
En toevallig zitten we dezer dagen te wachten op de progesteronwaarde van Heras zus Hadise. Hadise is eindelijk loops gewordenen waarschijnlijk houden ze in Budingen de motor van hun Drentmobiel warm om sito presto te kunnen vertrekken richting Roosteren en Cartouche wanneer het gunstige telefoontje van de dierenarts komt t is goed de progesteron, GAAN.
Dan lezen we misschien binnen twee maanden de Budingse versie van de puppenkrant
Het baasje is best tevreden over zijn jongste. Lucy maakt flink vorderingen en ook het contact met verschillende honden waar ze voor en na de les mee kan spelen is positief.
Bij de jachttraining die we volgeden mocht er geen contact zijn met de andere honden. Dat was duidelijk niet met haar en de andere cursisten hun zin want ook Lando en zus Libre zagen het wel zitten van effe de beest uit te hangen.
Hier in de gehoorzaamheidscursus mag het dus wel. Dinsdag zat ze op les met een Frans vondelingetje Marie van vier jaar oud. Vandaag waren het twee zusjes Duitse staande langharen van zes maanden oud.
Na een kennismakingsronde van een minuut of tien begon de les met een herhaling van de opgedane kennis van dinsdag. Zit , lig, blijf,enz de hele reutemeteut handelden we in record tijd af. En niet alleen de tijd was belangrijk, ook de wijze van afwerking was zoals het moest.
Dat was Lucy aan haar waardigheid verplicht tegenover die twee snotneuzen. Zij zou wel eens laten zien hoe het moest
We hadden het vrouwtje ook meegenomen naar de les. Die moest niet veel anders doen dan koude voeten krijgen en fotootjes nemen. We hebbenn nu een behoorlijke voorraad waar we weer even mee verder kunnen in de berichten op dit blog.
Het vrouwtje gebruikte gans de tijd de flash van het Kodakske en dat begon het baasje een beetje op zijn zenuwen te werken. Dat m deze morgen weeral een papierke van de flikken heeft gekregen zal daar wel wat mee te maken hebben. Hoewel deze maal heeft m geen flash gezien in de spiegel van de Drentmobiel, want het is die achterkant dat ze weeral gepakt hebben.
Onze Lucy is ondertussen in dromenland, ze heeft dan ook zwaar en intensiefwerk verricht deze avond
In de gazet van Antwerpen lezen we het bericht dat er weer een hondenhater aan de slag is in de grensgemeente Essen, te noorden van Antwerpen en ten zuiden van Breda / Bergen op Zoom.
Wij zijn nog niet vergeten dat op kerstdag 2012 op die manier onze vrienden Renate en Rosanno hun Drent Fenna op dezelfde wijze zagen overlijden.
Geef dit door zoveel als je kan. Hondenliefhebbers houden hun hond dan ook eter aan de leiband daar in Essen .
We hebben een blije baas vanochtend volgens zijn eigen zeggen. En de reden is zo simpel als iets. Door een bericht in de krant is hij blij dat hij zich deze morgen fris geschoren heeft ! ! !
In het laatste nieuws maar ook in het Nederlandse AD staat op het eerste blad dat de politieagenten van Antwerpen opdracht hebben gekregen van uit te kijken naar (jonge) mannen die plots (?) lange baarden en lange kleren beginnen dragen !
Nu was onze baas zijn baard maar een dag oud maar toch is m blij dat hij niet bij de beginnende en mogelijke Syrië-strijders gaat behoren
Zo snel is onze baas blij straf hé !
Dat hij nog een reden heeft om blij te zijn is dan weer dat ze naar jonge mannen moeten uitkijken. En dat staat buiten kijf, jong is m niet meer, hoogstens jong gepensioneerd, maar dat zal wel niet de bedoeling zijn bij de flikken* van Antwerpen.
Dat m zelfs al af en toe iets vergeet of verkeerd noteert is gisteren nog gebeurd. Hij was al flink verkouden maar toch wilde hij de afspraak voor de training met Lucy niet afbellen. Dus trokken beiden naar Oud Turnhout voor een flinke training. Begin van de week ging het super en dus waren de verwachtingen hoog gespannen. Bij aankomst geen trainers, geen cursisten, niks dan een lege parking met één baas en één Drent, ons duo !
Een telefoontje naar de trainer bracht duidelijkheid het is vrijdag training, vandaag dus
Ondertussen heeft Lucy dan wel een extra wandeling gekregen, heeft ze in de buurt rond een vijver de eenden het water kunnen injagen en de merels in de bomen. Ze hebben er dus onverwacht nog het beste van gemaakt wat er uit te halen was.
Vanavond gaat het vrouwtje waarschijnlijk mee naar de training, dan kunnen er nog eens fotos gemaakt worden.
We hebbenhet hier op deze bladzijden al dikwijls over Cartouche en de bende van Cartouche gehad.
Nu heeft Jeanny, het vrouwtje van Cartouche een berichtje binnen gestuurd om haar Cartouche eens behoorlijk voor te stellen.
Na de moeilijkheden gisteren om de fotos in het bericht te plaatsen, en de oproep aan Jeanny om de fotos afzonderlijk toe te sturen, vonden we deze morgen het gevraagde al in onze mailbox.
Ontdek op de lijnen hieronder de ware Cartouche
Cartouche Tjiekie van t Jasperspad, zeg maar gewoon Cartouche"
Cartouche is per toeval bij ons terecht gekomen, we waren niet op zoek naar een dekreu maar gewoon naar een lieve familiehond die goed zou kunnen opschieten met onze zoon van 6, opa en oma in huis, onze ouwe bastaard reu van 12 en de kat. Hij was een beetje het lelijke eendje, volgens kenners had hij te veel wit, en het streepje op zijn neus stond scheef. Voor ons was dit onbelangrijk we gingen voor zijn karakter. Ja karakter had hij! Stout, uitdagend, onverschrokken, provocerend, dapper, ondeugend, maar nooit gemeen, altijd lief en aanhankelijk. Toen zijn fokster na 6 maanden zijn stamboom kwam brengen was ze aangenaam verrast. Ze vroeg hebben jullie er wel eens over na gedacht om eens een show met hem te lopen? Van het een kwam het ander en inmiddels is hij de trotse vader van 28 pups waarvan er zelfs één met het vliegtuig naar Rusland is gegaan, er 13 in België wonen en er in de toekomst er één naar Duitsland, en één naar Zwitserland gaat, en de rest in Nederland woont. Niet slecht voor een te witte jongen.
Hoezo te wit? Gewoon veel sneeuw!
Tijdens de puppycursus bleek al gauw dat Cartouche nergens bang voor was en een eigen willetje had. Niet vervelend of agressief maar meer van ik doe wat ik doe en vraag niet waarom
Zijn neus vertelde altijd waar vreten was, en pogingen om biologisch te tuinieren en zelf te composteren mislukte omdat hij altijd de inhoud uit de compostvaten haalde. Ook hield hij van Chinese lekkernijen zoals eieren die al een half jaar in de grond gestopt zaten nadat de kip ze 6 weken bebroed had. We zijn braaf 2 jaar lang met hem naar een cursus geweest, en hij haalde ook zijn diplomas maar dan alleen omdat Cartouche op dat moment vond om dan toch zijn best te doen. De vader van Cartouche was Doerak, een door Rob Key gefokte reu, en we hebben van de eigenaar van Doerak gehoord dat deze opa echt wel zijn naam eer aan deed. Toen ik een keer klaagde over de wildheid van Cartouche zei hij dat gaat over als hij wat ouder is, Oh zei ik blij wanneer is dat? als hij 6 of 7 jaar is Cartouche was toen 16 maanden, maar ik moet zeggen, het laatste jaar is hij een stuk rustiger.
Pfff....... shows lopen? Ik laat liever thuis mijn beste kant zien!
Ja wij hebben ook al vele wild west scenes met Cartouche beleefd, zoals die keer dat hij een hele kudde koeien door 3 drie draden heen joeg en hijzelf werd achternagezeten door een kudde wilde paarden met veulens. Wij wonen in het grensmaasgebied en daar lopen allemaal kuddes wilde paarden. Hij ging er van door en we konden hem niet volgen. Toen zagen we in de verte een National Geographic scene van een kudde paarden die een harige witte lefgozer insloten. We waren te ver weg om in te grijpen en rende, en schreeuwde ons de longen uit het lijf en vreesde het ergste. Cartouche was minder onder de indruk hij ging tussen 2 houten hekken zitten om wild tegen te houden en ze konden net niet bij hem. Woest en wild hadden ze staan briezen en hem helemaal vol gesnotterd. Het scheelde echt maar centimeters. Toen we puffend aankwamen en de paarden weg waren dachten we van die heeft zijn lesje wel geleerd, maar nee hoor, hij beschouwt ze nog altijd als domme kuddedieren die je even in de hak moet bijten en hup het hele zaakje slaat op hol.
Maar zijn onverschrokkenheid heeft ook goede kanten. Tijdens een vakantie in Normandië gingen we naar het eiland Saint Michel. Waarschijnlijk had iedereen die dag besloten hier naar toe te gaan want het was druk, druk zo druk. Je kon geen kant meer op en de straatje raakte verstopt. Er ontstondpaniek, mensen werden boos en kinderen begonnen te huilen. Tussen al die duizenden benen zat ook Cartouche geklemd. Er werd steeds tegen hem aan gelopen, ze trapte op zijn staart, maar hij gaf geen krimp. Behoedzaam zocht hij voor ons de ruimtes en leidde ons uit de hysterisch wordende massa.
Vader en zoon, Cartouche en Lennaert
Verder is hij precies wat wij wilde, een lieve, sociale, goedzakkige, pluizige knuffelbeer die nog altijd zijn mannetje staat, en het lopen van een show meer iets voor opgedofte poedels vindt. Dit is weer terug te lezen in zijn laatste beoordeling van de Belgische Clubmatch, en dat zal ook wel niet veranderen: Ringgedrag kan beter ten opzichte van andere honden .
Er is een uitspraak Eens een Drent, altijd een Drentdaar wil aan toe voegen Met een Drent in huis, is het nooit meer saai
Een 15-jarige Asielzoeker jongen komt voor de eerste keer in zijn leven samen met zijn vader in een modern winkelcentrum. Stomverbaasd kijken zij naar alles wat zij zien, en in het bijzonder naar twee blinkende zilveren muren die regelmatig open- en dichtschuiven.
De jongen vroeg: "Vader,wat is dit ? " Waarop de vader heel eerlijk antwoordde: "Zoon, ik heb nooit zo iets eigenaardigs in mijn leven gezien, ik weet echt niet wat het is". Terwijl vader en zoon met open mond naar de zilveren muur stonden te kijken, komt een oude, dikke dame in een rolstoel aangereden en drukt op een knopje.
De muur gaat open, en de dame rijdt met haar rolstoel in een klein kamertje waarna de muur zich weer sluit.
Stomverbaasd kijken de jongen en zijn vader naar de kleine cijfertjes boven de muren, die één voor één oplichten, tot het laatste cijfertje bereikt is. Daarna beginnen zij in omgekeerde volgorde terug te branden.
Uiteindelijk gaan de muren terug open en een prachtige, rondborstige blondine komt uit het kleine kamertje tevoorschijn.Waarop de vader, zonder zijn blik van het prachtige schepsel af te wenden, zachtjes tegen zijn zoon fluistert:"Ga vlug je moeder halen !!!"
Gisteren kregen we vanuit Oud-Turnhout een terugblik op een jaar geleden dezelfde datum. Blijkbaar was niet alleen ten huize Faes op dat moment de spanning te snijden.
We zijn welzeker dat er op meerdere plaatsen de computer niet is afgezet die nacht. Maar het was een slapeloze maar vruchtbare nacht.
Plots hadden we 15 honden in huis, en daar was alleen het koppel Hera Cartouche voor verantwoordelijk.
Nu een jaar later, en met negen van de twaalf pups op de terugkomdag mogen we zeggen dat we een mooi nest gezonde honden hebben terug gezien. En met een beetje geluk en met wat beter weer hadden we waarschijnlijk een voltallig nest hier gehad. Werner stuurde ons gisteren nog een mailtje dat het hem erg speet dat hij niet bij de groep kon zijn maar dat hij nog snel een over en weertje naar Amerika moest maken voor het werk.
We hebben in elk geval terug afspraak gemaakt om samen naar de lentewandeling van de BVDP (Drentenvereniging) te komen in de buurt van Langdorp.
Belle & co
Verslag over een nacht in Oud Turnhout, een jaar geleden
Precies een jaar geleden hing er hier in huis een héél gespannen sfeertje. Er was daar in Vosselaar nl duidelijk iets aan de gang. Om 16u zou dierenarts Nelly komen evalueren en sindsdien werd het muisstil op het blog. Vrééééééééselijke stilte. Dit kon 2 dingen betekenen: of de puppies waren onderweg of er was daar iets serieus mis. Om 23u besloten de ijsberen hier dan toch maar te gaan slapen, maar van slapen kwam niet veel in huis. Om 1u vertrok er al ééntje terug naar beneden om het blog nog maar eens te checken en bingo! Het waren er 5!!!!! Terug het bed in om dan te concluderen: ja maar, wie zegt dat ze dat al allemaal waren. Huppekee terug naar beneden, deze keer met kussen en dekbed! Dit moest op de voet gevolgd worden. Op een gegeven moment werd heel de bovenverdieping dan ook luidruchtig ingelicht: T ZIJN ER AL 10!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 12 werden het er uiteindelijk, 12 prachtige kerngezonde drentjes.
Ondertussen hebben we al een heel jaar kunnen genieten van ons prachtexemplaar Lando en alle lieve mensen die we door zijn broertjes en zusjes hebben leren kennen.
Bende van Cartouche, wij wensen jullie één voor één een heel gelukkige verjaardag!
De Wouterkes
PS: Dankjewel Jan en Simonne voor de super leuke verjaardagskaart
Van Lana uit Aalter
Hallo, deze morgen werd ik wakker doordat mijn baasjes "happy Birthday " aan het zingen waren. Ik kon mijn Drentenoogjes niet geloven .... Al die geschenkjes! Ik wist niet wat eerst genomen!!! Ik wens ook mijn broers en zussen een superleuke 1ste verjaardag toe!!!!! Mijn baasjes willen ook nog eens een dikke proficiat aan Jan en Simonne geven voor zondag! Wat een leuke dag! Het is echt fijn om bij zo een toffe 'drentenfamilie' te mogen behoren!!!! Ik ga nu nog wat cadeautjes kapot trekken ;) Waf waf Lana
Normaal moest hier vanavond een bericht over Cartouche Tjiekie van t Jasperspadvan de hand van zijn vrouwtje Jeanny verschijnen .
Maar onze baas kreeg een verschrikkelijk moeilijk probleem met de bijgevoegde fotos die maar niet in het bericht konden geplakt worden. En goed indachtig van het gezegde één foto zegt meer dan duizend woorden hebben we dan het bericht niet geplaatst maar wel een mail met in heel dikke letters bovenaan DRINGEND naar Jeanny gestuurd met de vraag de fotos nog eens door te sturen maar dan zonder tekst. t Zal dan wel lukken zegt onze blogspecialist !
Als Jeanny tussen vanavond en morgenochtend dit /of de mail leest dan kunnen we haar nog even aan wat opzoekwerk zetten.
Maar t is voor de gemeenschap Jeanny, onze lezers hangen aan jouw lippen.
Voor morgenochtend hebben we haast al een puppenkrant klaar dus hele grote haast is er niet echt bij.
En ook nog dit Als je onderstaande link opent dan krijg je de verjaardagskaart te zien zoals wij ze deze ochtend naar de jarige pups stuurden. Aan het einde wanneer de wens verschenen is staat er rechts onder een vermelding dat je door daar op te klikken Jack de puppy kan downloaden. Als je dat doet komt Jack regelmatig onderaan je scherm van links naar rechts en omgekeerd gelopen een aardigheidje van Jacqui Lawson.
Ik besluit na 30 jaar dan toch maar weer eens te gaan biechten.
Ik deed het gordijn open de biechtstoel opzij, ga naar binnen en zie tot mijn verbazing eenredelijk goed gevulde minibar, een fles roze bubbels in een ijsemmer, een bakje gemengde nootjes, een schaaltje met luxe bonbons en fotos van mooie topless meiden aan de muren. Dan hoor ik de priester binnenkomen ik zeg: Eerwaarde, vergeef mij, het is al heel lang geleden dat ik voor het laatst in de kerk ben geweest, maar ik moet zeggen: er is hier een boel veranderd ! Waarop de priester geïrriteerd antwoordt: Eruit idioot, je zit aan mijn kant.
Vandaag vieren we de eerste verjaardag van de bende van Cartouche. In de ochtend van 27 maart 2012 zaten hier twee paar vermoeide bazen ogen naar een bomvolle werpkist te kijken.
Hera lag daar prinsheerlijk eten te geven aan twaalf hongerige pups. Een groot deel van hen had op dat moment al aan de kunsttepel gelegen zijnde een puppyzuigflesje met puppymelk.
Om kwart voor twaalf was het eerste pupje geboren en vanaf dat moment hadden de baasjes en Nelly hun handen vol gehad met pupjes opvangen, droogmaken, wegen en noteren en elk pupje een verschillend gekleurd herkenningsbandje om het halsje te knopen. De eerste acht pups kwamen om de vijftien minuten zodat Hera amper tijd had om ze alle droog en proper te likken. De baasjes konden dan rond vier uur in de morgen heel tevreden neerkijken op twaalf gezonde mooie pupjes.
Twee baarden ons wat zorgen omdat ze toch wel heel klein waren, zij zijn later door het hondenleven gegaan onder de naam van Lili-Lou en Libre. Maar ook die twee hebben hun achterstand ruimschoots goed gemaakt zoals we eergisteren nog met eigen ogen konden constateren.
En ze groeiden als kool door de goede zorgen van moeder Hera die niet van haar pups week. Toen ze uit de grote kommen gingen eten bleken we ook nog eens de properste eters ooit in huis te hebben met deze twaalf. Zelden is er een doek aan te pas gekomen om er eentje terug proper en herkenbaar te maken !
Op zes mei organiseerden we dan een puppyborrel voor al de kandidaat pupeigenaars. Het werd een gezellige boel waarbij de puppies aan de eigenaars werden toegewezen. Van dan af konden de eigenaars zeggen dat kleintje komt binnen twee weken naar ons toe
Vorige zondag hebben we dan de meeste van de pups terug gezien. Negen van de twaalf pups waren samen met ons op de terugkomdag. Negen mooie pups die nog even moeten uitgroeien. Inmiddels hebben vier van de pups hun LOSH attest al behaald wat hen in de mogelijkheid stelt in de toekomst een nestje te hebben volgens de KMSH normen (Sint Hubertusvereniging).
Deze morgen hebben de baasjes van de twaalf puppies hun verjaardags kaartje in hun mailbox gekregen, en ook daar zal de eerste commentaar wel geweest zijn al een jaar geleden, wat gaat het allemaal snel
Straks geven we in een extra editie van de puppenkrant nog een verhaaltje dat Jeanny Wessels, het baasje van Cartouche, schreef over Cartouche en zijn zoon Lennaert.
De ene dag is de andere niet. Dat bleek weer eens deze morgen toen t baasje met Lucy op gehoorzaamheidstraining was.
Ons Lucy was grandioos goed, en het baasje heeft ze eens goed bekeken of het geen ander hondje was die zondag toevallig achtergebleven was !
Alles lukte, meer zelfs alles deed ze van de eerste keer goed. Dit was nu wel eens echt een verschil van 100% tegenover vorige week. Zit, lig, zit & blijf, lig & blijf, zit voor, wending links, wending rechts, los volgen, slalom los volgen, je kan het niet verzinnen of ze deed het met een gemak alsof ze nooit anders had gedaan.
Was het niet zo koud geweest dan had de baas met zn neus in de wind gelopen, maar er was ook nog een vriezeman
Vorige weken had het baasje het probleem dat Lucy niet meer naar t baasje wilde komen wanneer hij Lucy in zit en blijf had gezet. Ze zat en ze bleef zitten, zelfs wanneer het baasje haar lokte met een snoepje. Het leek alsof ze met haar kont op secondelijm was gaan zitten !
Het baasje vertelde dat aan Rony de trainer en die had gelijk de pasklare oplossing klaar. zet haar in zit en blijf en maak haar leiband los, ga enkele meter achteruit en roep haar dan om te komen en dat lukte van de eerste maal. Lucy bleef zitten en bij het roepen was er plots geen spoor van secondelijm meer te bespeuren !
Het baasje is blij met deze professionele aanpak van Rony en zijn dochter Veerle. Er zijn werkelijk opzienbarende verbeteringen te merken.
Ook tijdens de wandeling deze avond samen met Belle was het Belle die het hardst aan de lijn hing.miss Duracell Lucy niet meer
In een pub zit een stotteraar met als gezelschap een vervaarlijk uitziende rotweiler. Een andere stamgast vraagt hem hoe oud dat beestje wel is. D...dd...dr..drdr.. drie jj...jaar hakkelt de man. De stamgast vraagt hem of de hond zou bijten als hij hem wilt aaien. Nn..nn...nnn....ne..nene..ne..... waarop de stamgast zijn arm al uitsteekt naar het beest en die bijt hem prompt in zijn vingers. Verdorie, ik dacht dat je zei NEE, dat hij niet ging bijten!! ne...ne...nene...ne..nenen..negen op de tien keer wel! zei de stotteraar
Dr. Nelly Mols, nog steeds onze steun, toeverlaat en raadgeefster.
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Even voorstellen
Begonnen als Bas & Belle blog is de hoofdrolspeler Bas noodgedwongen vervangen in de cast . Bas was de oudste met zijn vijftien jaar en toen hij overleed op 6 november ’08 stonden we in twijfel. Houden we de naam als Bas & Belle of gaan we hem aanpassen aan de actualiteit ?
In samenspraak met de lezers hebben we dan besloten het blog met dezelfde naam te laten voortbestaan als hulde aan die fijne kameraad die Bas steeds geweest is.
Nog geen week na het overlijden van Bas heeft Belle een prachtnestje gekregen met zes prachtpup’s. Vier reutjes en twee teefjes behoorden vanaf 12 november tot onze roedel.
In2008 moesten alle rashonden een naam krijgen die begon met een letter H. Zo kregen we een Hercule, Heros, Hera, Hadise, Harry en Harko. Hierbij zijn Hera en Hadise de teefjes.
Hera en Heros zijn bij ons gebleven zodat we het blog het Belle, Hera en Heros blog zouden kunnen noemen. Dat gaan we echter niet doen… Het is Bas & Belle en het blijft zo. Wat we wel gaan doen is de ondertitel aanpassen. “Dwaze belevenissen van twee prettig gestoorde Drentsche Patrijshonden” gaan we aanpassen naar “drie prettig gestoorde” en dat prettig gestoord”is met die twee jonge nieuwkomers niet eens overdreven…