![](http://blogimages.seniorennet.be/eliza/1216732-1609f882b2e1d98bdbef27479f2ce303.jpg)
Moexml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Wat kan een mens moe zijn, niet lichamelijk moe maar in het hoofd ben ik zo moe! Het lijkt wel of ik niets kan bewaren of er niets toegelaten word in mijn hoofd. Ik probeer gewoon mijn dagelijkse dingen te doen, zelf Rocky lijkt het te merken, hij wil buiten ook niet lopen. Een paar passen en dan keert hij terug, wat ik dan niet erg vind. Ik gaap de hele dag, ga voor mij doen vroeg naar bed, heb grote moeite mijn ogen open te houden en de dag door te komen. Het is een beetje veel geweest de laatste tijd. Vandaag de moeder van mijn vriendin begraven. Was een hele mooie plechtigheid echt zo als ze was, alle muziek zo als ze die mooi vond, je kon haar in gedachten zien walsen op de muziek van Andre Rieu. Het Lied van Frans Bouwer over een moeder hakte er wel even in, maar het was mooi. Zo is het leven, lachen, huilen, geboortedag je viert een feestje, sterfdag je hebt verdriet.
En elke dag is er weer een nieuwe dag.
Eliza
![](http://blogimages.seniorennet.be/eliza/1216732-6b8bc24c86b60475ed15ee3eb8c156cb.JPG)
|