Kleurrijk
Het Woord van God is kleurrijk
Het Woord werd vlees
Maar je leest wel de mensheid is zwart
Toch drukte God de mensheid aan Zijn hart
Hij gaf een mens kans om opnieuw te beginnen
Steeds weer en weer
De val van Adam en Eva
Na de zondvloed
Maar de mens nam het niet op in het gemoed
En David was een voorbeeld voor velen
Maar toch kon God de wereld niet helen
De mens is zwart en blijft zwart
Of ze vertoeven in een grijs gebied
En dan ziet men zichzelf niet
En bekijkt de ander als een
waardeloos geheel
Ook al zegt het de Waarheid
Ze verachten genade
En ze wisten niet dat ze verkeerd baden
Een gebed is van henzelf
Een stroom van mooie woorden
Maar het kwam niet van het Licht der wereld
En zo zie je een wereld vergaan in
eigen gerechtigheid
Want de gerechtigheid van die Ander
Die heeft men niet nodig
Maar de afgoden hebben zij lief
De mensheid is een grote dief
Een dief van de uitnemende liefde
Zo was of is het dat men God griefde
In zijn aanbod van genade
We zien dat men zich over heeft geleverd
Aan het alles vernietigende monster
Men zoekt verkoeling aan het strand
Maar je ziet ook het loopt daar aan de
zee van zonden
Helemaal uit de hand
De één na de ander verdrinkt
Dit moet men als voorbeeld nemen
In de geestelijke wereld
Waarin men denkt goed te zijn
En men zit vast in die monsterlijke trein
Die zegt doe maar want iedereen doet het
Maar wilde men anders zijn
Dan had men afscheid van dat leven
moeten nemen
Maar de mens laat zich verleiden
En dan is ondergang niet te vermijden
|