NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Islamitische verhalen
Moge Allah ‘azza wa djal onze kennis doen vermeerderen, Ameen. Moge Allah ons leiden naar de waarheid en ons weerhouden van het slechte, Ameen. Moge Allah ons sieren met de schoonheid van Imaan & Taqwa, Ameen.
Maak een pictogram op het bureaublad, elke dag een nieuw verhaal.
Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 
Inhoud blog
  • Mijn leven is heel erg veranderd na gisteren.
  • Is vrijheid alles?
  • Ja Allah, U bent mijn Gids
  • INTERVIEW MET DE TELEVISIE
  • Hij boog zich huilend neer en toonde berouw
  • Het verhaal van de vier vogels
  • Het Paradijs
  • Het meisje met haar engelen!
  • Het berouw van een jongeman in de moskee
  • Het advies van Taawoes bin Kissaan al-Yamanie
  • Het verhaal van Lut
  • Hebben jullie ooit zo'n vriend gehad?
  • Een vreemde vrouw
  • De Profeet NOEH ( Noach )
  • Dit is een heel mooi verhaal...moeite waard om ff te lezen
  • Ik getuig jullie dat ik mijn plaats in de Hel zie
  • Een man die onschendbaar was voor het vuur
  • Paradijs zo mooi! Er zijn bijna geen woorden voor
  • DOOR MIJN DOCHTER! - Een aangrijpend verhaal
  • De liefde van Allah
  • Ondankbaar
  • De Profeet berispt Aboe Dharr
  • De nachtelijke hemelvaart
  • Twee buren
  • Zij was vreemd verleidelijk
  • Het goede is in alles wat Allah heeft bepaald.
  • Gesprek over de hijaab
  • Een willekeurige dienaar van Allah zei
  • Verlies de moed niet
  • Een aangrijpend verhaal
  • De tijd vliegt
  • De zegeningen van Bismillah
  • Oog om oog, tand om tand!
  • Eerlijkheid duurt het langst
  • De engel des dood
  • De wijze vrouw
  • De Slangenvanger
  • De rots
  • De vrouwen in het paradijs
  • Allah ziet alles
  • Beteugel die tong
  • Ali wordt moslim ...
  • Als Allah dat wilt
  • Aboe Dhahdah kiest voor een dadelpalm in het Paradijs
  • De profeet Nooh, vrede zij met hem
  • In mijn graf...
  • Zonder titel
  • Het is voorbij
  • BRIEF AAN DEGENE DIE HET GEBED NIET VERRICHT.
  • Bel jouw Heer
  • Een klein waargebeurd verhaal
  • deze is goed!!!!!...inshallah
  • De heilige en de zondaar
  • Aanmoediging van een broer door Iftikhar
  • Straf & Beloning in het hiernamaals
  • Assalaamu'alaykum
  • De oude sok
  • Kracht van het Paard
  • Een les van een arme visser
  • Eén van de vele prachtige voorbeelden
  • De oven
  • Dit kwaad heeft mijn familie vernietigd!
  • Paradijs zo mooi!
  • De oude man
  • Een jongeman die een sportauto wou
  • Er was eens een oude man met drie zonen.
  • Ik ben een reizigster
  • De Fakir En De Ryke Man
  • De parelketting
  • Het verhaal van de profeet Salih
  • Brief aan Allah (s.w.t.)
  • Een doe’aa die het hart raakt.
  • Wanhoop nooit
  • De visser en de vis
  • Salem
  • Je bent verstandelijk en religieus beperkt
  • De kleermaker
  • Het berouw van de roversleider
  • Op een dag
  • Geduld
  • Een verhaal waar het hart van moet huilen
  • De visser en het diamant
  • Een meisje dat brieven schrijft aan Allah
  • Na drieëndertig jaar studie
  • De spin met de wind
  • In de Naam van Allaah de Barmhartige de Genadevolle
  • Een lange reis - Het licht van de leiding
  • Dit verhaal is echt gebeurd zo zielig Soebhana Allah
  • Verhaal van het berouw van een zondaar..
  • Wordt wakker ayoeha naas!!!
  • Er was eens een oude man met drie zonen.
  • Malik Al Mauwt en Ik
  • Het is voorbij.
  • SoebhaanAllah
  • Waar gaat het met jullie heen
  • Een jongedame in de woestijn
  • Zij is mijn zuster
  • Ze liet haar geliefde gaan vanwege Islam....
  • De dode die nog even terug mocht
  • 10 adviezen van een moeder aan haar bruidje
  • Broeder Younes!
  • Dit is een verhaal van een jongeman
  • De twee jongens
  • ELL HAMDOULILLAH zeggen of
  • Echte liefde
  • De vier vragen die Allah swt ons stelt...
  • Ahmed en zijn Opa (ontzettend wijs Verhaal)
  • Wanhopige zoektocht..
  • Masha' Allah verhaal
  • Door mijn dochter !
  • Moeder, mag ik u een vraag stellen?"
  • Een Waargebeurd verhaal!!
  • De liefde voor Allah subhan wata'ala
  • De dove jongen als uitnodiger tot de Islam
  • Haar tong was de Quran
  • De Parelketting
  • Het verhaal van Ajoeb
  • De zak snoep
  • Kruipend naar de moskee
  • VERHALEN - Profeet Ibrahiem(as) en Isma'iel(as)
  • Het verhaal van 'Alqamah en zijn moeder
  • Youness
  • Het Paradijs
  • Abou-jazid en zijn droom
  • Dit kwaad heeft mijn familie vernietigd!
  • Dat waren pas tijden waarin de levens van Moslim waarde hadden!
  • Achtenswaardig was zij!
  • VERHALEN - Aboe Bakr As-siddieq Deel 1
  • VERHALEN - Aboe Bakr As-siddieq Deel 2
  • EEN WAARGEBEURD VERHAAL!!
  • Verricht je gebeden op tijd
  • Van Sander naar Zubayr.
  • De nachtelijke hemelvaart
  • Een voorbeeld van Imam-i Azam.
  • Aboe-d Dardaa
  • Alqamah en zijn moeder
  • Fazeela
  • Lieve broeder en zuster word wakker!!!!!!!!!!
  • In mijn graf...
  • Masha Allah !!!! LEES EN DENK NA WAAR MEE je NU bezig bent!!
  • vele jongeren dwalen
  • Mijn dochter is de reden..
  • Drie reizigers in een grot
  • Allah ow Akbar......!!
  • Een verhaal waar ik kippenvel van kreeg
  • Het was maar een droom
  • Het verhaal van Yunus
  • Ondankbaar
  • Al-Baraa-e ibn Maalik Al-Ansaari
  • De dood van een geleerde
  • Het verhaal van de jongeman (Al-Gholaam)
  • Hassan & Zijn Manier Van Praten
  • Mutma-ina
  • Het meisje met haar engelen!
  • Oh Ummah, wordt wakker!
  • De drie vrouwen uit het leven van Moussa
  • Een avond vol met roddels en haram commentaar op mensen
  • Ongehoorzaamheid aan de ouders
  • Geheimen
  • Het leven van onze Profeet Mohammed
  • Omar ibn al-Khattab en het melkmeisje
  • De vriendschap van Aboe Bakr
  • De waarde van een moeder
  • Een huis voor Allah
  • Ghaith Abdul-Ahad in Falluja,
  • Waarom huil je Mama ?
  • Oog om oog...
  • Het wonder van "Bismillaah"
  • Ontmoeting met de engel des doods!!
  • Ik heb acht dingen geleerd
  • Een glas melk
  • De bedrieger bedrogen
  • Het verhaal van Lut
  • De engel des dood
  • Het geheim van een liefdevol en gelukkig huwelijk
  • Moeder, mag ik je wat vragen!
  • Time files
  • Jouw moeder
  • Kwam dit mooie verhaal tegen
  • Aboe Dhahdah kiest voor een dadelpalm in het Paradijs
  • Mijn hart lijdt pijn
  • The Imam and The Donkey.
  • Sjaitaan werkt stap voor stap
  • De dag dat de Profeet huilde
  • Safwaan ibnoe Soelaym en zijn minachting voor geld
  • Mijn leven is heel erg veranderd na gisteren
  • Asalaam 3alaikom Warahmatoellahi ta3ala Wabarakatoehoe
  • De Slangenvanger
  • Het berouw van een jongeman in de moskee
  • Verdriet
  • Het advies van Taawoes bin Kissaan al-Yamanie
  • Mounir is een student aan de universiteit
  • De muis
  • Het verhaal van de zuster die getuige was van een wonder
  • Mijn zondigende broeder
  • Satans bijeenkomst:
  • De Profeet berispt Aboe Dharr
  • Zonder titel
  • De rots
  • Een vreemde vrouw
    Zoeken in blog

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    31-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Echt een mooi verhaal Mashallah

    Echt een mooi verhaal Mashallah



    Er is overgeleverd dat Musa (Mozes) 'alayhi salaam, samen met het volk Bani
    Israel in de woestijn verwonderde over de enorme droogte. Tegelijkertijd hieven
    ze allemaal hun handen ten hemel en smeekte voor een gezegende bui. Tot de
    verbazing van Musa ('alayhi salaam) en het volk Bani Israel, zagen ze dat de
    paar wolken die er waren verdwenen, de hitte kwam omlaag, en de droogte werd
    sterker.

    Er werd aan Musa ('alayhi salaam) geopenbaard dat er een zondaar onder de volk
    van Bani Israel bevond en die Allah Subhana wa ta'ala voor meer dan 40 jaar
    ongehoorzaam is. "Laat deze persoon weten dat hij de groep moet verlaten," Allah
    Subhana wa ta'ala zei tegen Musa ('alayhi salaam). "Alleen dan zal ik jullie
    regen geven."

    Musa ('alayhi salaam) riep uit naar de gehele groep, "Er is een persoon onder
    ons die Allah Subhana wa ta'ala voor meer dan 40 jaar ongehoorzaam is geweest,
    laat deze persoon zichzelf verwijderen van de groep want alleen dan zullen we
    gered worden van deze droogte."

    Deze persoon, wachtte, keek links en rechts, hoopte dat iemand anders naar voren
    zou stappen... Maar niemand stapte naar voren. zweet liep van zijn voorhoofd en
    hij wist dat hij degene was waarover Musa ('alayhi salaam) het had.

    Hij dacht bij zichzelf, "Als ik bij de groep blijf zitten dan zullen we allemaal
    vergaan van de dorst; Maar als ik naar voren stap dan zal ik vernederd zijn voor
    eeuwig.

    Hij ging met zijn handen in de lucht en met oprechtheid en intentie, schaamte,
    tranen op beide wangen zei hij, "O Allah, heb genade met me! O Allah, bedek mijn
    zonden! O Allah, vergeef mij!"

    Musa ('alayhi salaam) en de volk Bani Israel wachtte op het moment dat de
    zondaar naar voren zou stappen, maar de wolken stapelde op en er viel regen.
    Musa ('alayhi salaam) vroeg aan Allah Subhana wa ta'ala, "O Allah, je hebt ons
    gezegend met regen zonder dat de zondaar niet naar voren is gekomen."
    Allah Subhana wa ta'ala antwoordde, "O Musa, het is de berouw (At-Taubah) van
    deze persoon dat ik jullie heb gezegend met regen."

    Musa ('alayhi salaam) wilde weten wie deze gezegende persoon was, "hij vroeg,
    "laat hem aan mij zien Allah!
    Allah Subhana wa ta'ala antwoordde, "O Musa, ik heb zijn zonde voor 40 jaar
    verborgen gehouden, denk je dat ik hem na zijn Taubah tentoon ga stellen?"

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
    31-05-2010, 04:45 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    30-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De springende kikkers

    De springende kikkers

    Een groep kikkers trok door het bos en twee van hen vielen in een diepe kuil.
    Alle andere kikkers verzamelden zich rond de kuil.
    Toen ze zagen hoe diep de kuil was,
    vertelden ze de twee kikkers dat ze zo goed als dood waren.

    De twee kikkers negeerden de opmerkingen en probeerden met al hun kracht uit de kuil te springen.
    De andere kikkers bleven hen vertellen dat ze moesten stoppen, dat ze zo goed als dood waren.

    Uiteindelijk nam één van de kikkers aan wat de anderen riepen en gaf het op. Hij viel neer en stierf.

    De andere kikker bleef zo hard springen als hij kon.
    Weer riep de groep kikkers hem toe dat hij de kwelling moest stoppen en gewoon moest sterven.
    Hij begon nog harder te springen en eindelijk sprong hij eruit.

    Deze kikker was echter doof, hij hoorde de kreten van de anderen niet.
    Hij dacht ze hem de hele tijd aan stonden te moedigen.


    Dit verhaal leert ons twee lessen.

    De tong heeft de kracht van leven en dood.
    Een aanmoedigend woord aan iemand
    die in de put zit kan hem er weer bovenop helpen en hem de dag door slepen.

    Een ontmoedigend woord aan iemand die in de put zit kan net datgene zijn dat hem doodt.

    Wees voorzichtig met wat je zegt.
    Spreek het leven tegen iedereen die je pad kruist.
    De kracht van woorden is sterk.

    Een aanmoedigend woord kan zo lang mee gaan.
    Denk na voordat je spreekt.



    "Een mens struikelt vaker over zijn tong dan over zijn voeten." - Bayhaqi

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    30-05-2010, 05:36 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    29-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.liefde voor Allah

    liefde voor Allah

    Een arme man verdiende zijn brood door dagbladen te verkopen.

    Op een dag vond hij een gouden armbad terwijl hij zijn dagbladen verkocht..De armband was kostbaar. Het was versierd met waardevolle stenen. Hij rende onmiddellijk naar een persagentschap en gaf een advertentie uit dat hij een gouden armband had gevonden.

    De volgende dag kwam de eigenaar van de armband. De eigenaar van de armband was een toerist en hij vroeg aan de arme man:
    - "je kon dit zonder de krant te verwittigen ook verkopen,
    hij brengt veel op. waarom heb je je dat niet gedaan?"

    De arme man keek de toerist aan en zei:
    -"geld is goed,mooi;ik hou ook van geld,maar ik hou meer van Allah"
    en zei verder:
    -"ook al heeft niemand mij gezien toen ik de armband vond,Allah heeft mij gezien."


    Schenk al je vertrouwen aan onze schepper toe en onthoud het woord van Allah

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    29-05-2010, 05:18 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    28-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gesprek tussen Mike en John. (moge Allah zulke mensen leiden op het goed pad inschallah

    Gesprek tussen Mike en John. (moge Allah zulke mensen leiden op het goed pad inschallah



    Twee mannen, John en Mike, zaten in een vliegtuig achter een Pakistaan.
    Om die Pakistaan te irriteren begonnen ze het volgende
    conversatie:

    John zegt tegen Mike: "dus, waar ga je naartoe.... India?

    Mike: "Oh, neen, Ik heb gehoord dat daar veel te veel moslims
    zijn." (De Pakistaan voelt zich niet op zijn gemak)

    John: "Ga je dan naar Iran?

    Mike: "Neen, daar zijn er nog veel meer moslims!"

    John: "Ga je naar Indonesië dan?"

    Mike:"Euh, ... Neen ZOT!, die land krioelt van de moslims!"

    (Nu word de Pakistaan heel kwaad)

    John: "dus, dan moet je wel naar Pakistan gaan?"

    Mike: "Geen sprake van!...die land is geïnfecteerd van de moslims!!!!!"

    Gefrustreerd draaide de Pakistaan zich om en zei tegen de twee mannen:

    Waarom gaan jullie beiden niet naar de HEL! Ik heb gehoord dat daar
    geen enkele moslim is!!!!


    moge Allah zulke mensen leiden op het goed pad inschallah

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    28-05-2010, 03:56 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    27-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zij was vreemd verleidelijk

    Zij was vreemd verleidelijk


    Following Dunya> >by Sheikh Nu HaMim Keller> >translated by abdoelaziez

    Een man was aan het lopen door de marktplaats op een namiddag, en op dat ogenblik was een muezzin bezig met het oproep tot het gebed, zijn ogen staarde naar een vrouw der achterkant.
    Ze was vreemd aantrekkelijk, alhoewel ze helemaal zwart was gekleed, en geheel bedekt was, inclusief gezichtsluier, ze draaide zich om net alsof ze wist> >dat ze bekeken werd, en ze gaf hem een ja knik net voordat ze de hoek om ging.
    Alsof hij werd geraakt door de bliksem, werd zijn aandacht aan haar nog> >sterker,> >zijn hart werd een gevangene van haar teken die zij gaf, hij had nog even> >last> >van een stemmetje> >die zei `is het niet tijd om te bidden? Maar het gebed was al> >voorbij dacht hij, dus er zat niets op dan haar te achtervolgen.
    Hij haastte zich om haar bij te houden, ze was snel en hij zag er van ver> >vele> >straten verder kwam hij dichterbij en zag er, ze liep een stukje terug, en> >de> >man dacht dat hij haar glimlach zag onder haar sluier of was dat zijn> >fantasie?
    De man ging met zichzelf praten De arme man zei tegen zichzelf `wie is zij? Is ze de dochter van een rijke> >familie? Wat wilt ze van me?' Ze ging weer een hoek van een straat om en> >toen de> >man snel de hoek om ging, zag hij haar niet meer, na een tijdje zoeken zag> >hij> >haar weer maar nu was ze nog sneller dus de man dacht misschien is ze bang> >of> >boos. De man bleef haar volgen en eindigde opeens buiten de stad.
    De zon ging onder en ze liep wat langzamer, en daar bleef ze even stil staan en keek naar de man, ze was aangekomen op een begraaf plaats, al zou deze man> >normaal denken zou hij bang zijn maar zijn gedachtes waren ergens anders.> >
    Dit> >vond hij een echte liefdes plek waar de liefdesparen in het geheim komen> >dacht> >hij bij zichzelf .Ze waren drie meter van elkaar vandaan en ze keek nog naar hem, en liep> >daarna> >verder, ze liep een kelder in en liep de trap af naar beneden waar een oude> >bronzen deur was die ze opende, de man achtervolgde haar.
    Hij stapte naar binnen en zag dat het een grote kamer was. Van buiten was> >dit> >niet te zien er waren zelf kaarsen aan de muren die de ruimte verlichten.> >En> >daar zat de vrouw op een aantal oude kussens nog steeds helemaal bedekt. De vrouw zei met een fluisterende stem `doe de deur op slot en breng de> >sleutel`
    Hij deed de deur op slot en wilde de sleutel brengen maar ze zei gooi> >de> >sleutel maar De man gooide de sleutel maar die viel in een put.> >> >Toen begon de man bang te worden en zag de wolken boven zich hangen en hij> >hoorde haar lachend zeggen `ga door want je vond het ook niet erg om je> >gebed> >te missen toch?`
    De man was nu stil en zei niets. "De tijd voor het avond gebed is ook al voorbij," zei ze met een valse lach> >"Waarom ben je zo stil? kom hier bij me en neem mij ! dat is toch hetgeen> >waarvoor je achter me aan kwam?" Hij werd bang en zijn buik draaide rond van de zenuwen
    `Het is tijd om me te laten zien `zei ze en ze deed haar gezichtsluier af> >en het> >was geen gezicht van een jonge dame, maar een oud en griezelig wezen, dat> >de man> >nog nooit heeft gezien
    Ze zei `Kijk goed naar me! Mijn naam is dunya, (deze wereld). Ik ben je> >geliefde, jij spendeert je tijd aan het> >achtervolgen van mij, en nu heb je me> >bereikt, in je graf .
    Welkom Welkom!`
    >ze begon te lachen en te lachen, totdat ze uitspatte in stof en verging in>
    >schaduw en de kaarsen aan de muur gingen één voor één uit......

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (4 Stemmen)
    27-05-2010, 05:22 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    26-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de aap, ezel en de mens

    de aap, ezel en de mens

    “ En Wij hebben de hemel gemaakt tot een beschermend dak, niettemin wenden zij zich af van deze tekenen.” 21:32

    Er was eens een boom. Bij die boom kwamen een aap, een ezel en een mens. Alle drie hebben ogen en de mogelijkheid om er mee te zien. Ze hebben ook alle drie hersenen die zij gebruiken om handelingen te verrichten. Er is echter een groot verschil tussen deze drie of toch niet?! Als de aap die boom ziet zal hij misschien denken “oh een boom” en dan loopt hij die boom voorbij; misschien klimt hij in die boom, maar hij denkt er niet over na waar die boom vandaan komt. Als de ezel die boom ziet, zal hij misschien denken “ oh een boom” en loopt eraan voorbij; misschien krabt hij met zijn achterste even tegen die boom, maar hij zal niet nadenken over waar die boom vandaan komt. Wat als de mens die boom ziet en eraan voorbij loopt zonder na te denken over waar die boom vandaan komt, hoe zijn wortels diep de bodem indringen, op zoek naar water; hoe zijn takken wijdt de lucht in reiken en hoe er in de bladeren fotosynthese plaatsvindt, dat nodig is voor al het leven op aarde? Wat is dan het verschil tussen de aap, de ezel en de mens?

    “En jij kunt nooit de blinden leiden uit hun dwaling. Jij kunt niemand doen horen, behalve wie in Onze Tekenen gelooft. Zij zijn moslims.”

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    26-05-2010, 05:29 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    25-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een wijze moslim rechter

    Een wijze moslim rechter

    Een man bezocht Iyas ibn Mu'awiyah, een moslim rechter bekend om zijn wijsheid en de volgende conversatie vond plaats:

    Man: Wat is de Islamitische regelgeving betreft wijn?
    Rechter: Het is Haram (verboden).
    Man: En water?
    Rechter: Het is Halal (toegestaan).
    Man: En dadels en vijgen dan?
    Rechter: Die zijn Halal.
    Man: Waarom is het dan dat al deze ingrediënten Halal zijn maar als je ze mixt, zijn ze ineens Haram?
    De rechter keek de man aan en zei: Als ik je deze handvol zand in je gezicht gooi, denk je dat het pijn doet?
    Man: Nee het zal geen pijn doen.
    Rechter: En als ik deze handvol stro naar je zou gooien?
    Man: Het zou geen pijn doen.
    Rechter: En een handvol water?
    Man: Dat zou helemaal geen pijn doen.
    Rechter: En als ik ze MIX, en laat drogen tot het een baksteen is, en je er daarmee zou slaan, zou het dan pijn doen?
    Man: Het zou me pijn doen en zou me zelfs kunnen doden!
    Rechter: Nou die zelfde redenering is voor jouw vraag van toepassing!

     

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (4 Stemmen)
    25-05-2010, 06:23 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    24-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Paradijs

    Het Paradijs

     

     

    Salam allemaal! we hebben het vaak over de hel maar laat het ons nu eens over het paradijs hebben want dit is eigenlijk waar iedereen terecht wil komen incha Allah!!

    Het Paradijs
    Als we ons afvragen wat ons voornaamste doel is in dit wereldse leven, dan zullen velen van ons als antwoord: gelukkigheid in het wereldse leven. Daar is waar iedereen (of de meesten van ons) naar streeft, we zitten op school, om later een goede baan te krijgen, om geld te verdienen, om gelukkig te zijn... Maar laten we niet vergeten dat dat niet alles is, en dat er veel meer van ons wordt verwacht. Alles in dit wereldse leven vergaat.

    Een mooi voorbeeld waar we veel van kunnen leren is dat van de kameel van de Profeet . Zij heette AL-Qaswaae, en stond bekend als het snelste rijdier te midden van de rijdieren van de sahaba. Niemand van de sahaba twijfelde er ooit over om de kameel van de Profeet in te halen. Op een dag kwam er een oude man met een ezeltje, en die haalde met alle gemak al-Qaswaae in... De Profeet zei hierop: "Allah heeft vastgesteld dat er niets in deze wereldse leven zal rijzen, of ooit zal het weer dalen." Dit geldt voor alles, na gezondheid komt ziekte, na rijkdom komt armoede, na een leuk uitje, ben je moe en na het leven komt de dood...

    Gelukkigheid in het wereldse leven is dus niet volmaakt, je hebt eigenlijk geen garantie en er volgt vaak iets negatiefs...In het paradijs zal het insha Allah anders zijn, daar heb je andere maatstaven, andere soorten blijdschap en gelukkigheid, en waaronder dat daar wel geldt, dat dat je uiteindelijke doel is, en dat het eeuwig zal zijn. Laten we eens wat dichterbij gaan...laten we ons eens oorstellen hoe het paradijs eruit zal zien. Hoe ziet die plek er nou uit, waar we zo hard voor werken en waar we zo erg naar streven?? De Profeet heeft ons een aantal beschrijvingen gegeven, waar we veel uit kunnen halen...in ieder geval genoeg om ons leven ervoor op te offeren.

    Stel je eens voor....

    Het einde van de dag des oordeels is nabij...alles is geweest, iedereen weet wat zijn eindbestemming zal zijn, voor de moslims, de godvrezende mensen op het aardse leven, is het zwaarste voorbij, hen staat een eeuwig leven vol verassingen te wachten. Zij zijn ook voorbij de siraat, dit is de 'brug' die boven het hellevuur loopt. Volgens een overlevering van de Profeet is deze zo hun als een haartje, en zo scherp als een zwaard, en het ligt aan je daden hoe snel je eroverheen komt!! De Profeet zegt dat er mensen zijn die in een fractie van een seconde erover heen zijn, de ander doet er wat langer over, ook zijn er die er kruipend overheen komen.....Zorg ervoor dat je ook deze siraat zo snel mogelijk voorbij bent, zorg er dus voor dat je altijd godvrezend bent, dat je altijd gehoorzaam bent, en Allah (subhana wa ta'ala) zal Zijn hulp aan jou schenken. Goed, je bent de siraat voorbij, aan deze kant staan alleen maar moslims, iedereen die het wereldse leven goed heeft doorgebracht, we staan allemaal voor de poorten van het paradijs, maar...ze zijn gesloten!!

    We gaan op zoek naar degene die de poorten voor ons zal openen, alle profeten zeggen dat ze daar niet voor bestemd zijn. Dan... komt de Profeet Mohammad hij loopt naar de poort, en klopt daarop...de engel die binnen staat, die de taak heeft deze poort te bewaken, vraagt: "Wie is daar?" De Profeet antwoordt: "Ik ben het, Mohammad ibn 3abdillah!", waarop de engel antwoordt: "Welkom Mohammad! Allah heeft mij verboden deze poort te voor iedereen te openen, behalve voor jou!" De Profeet vertelt ons dat deze poort een breedte heeft even groot als de afstand van Mekka tot Shaam (Syrië), en ondanks deze breedte, zal het erg druk worden voor deze poorten, tenslotte willen alle moslims zo snel mogelijk binnen zijn..Ook dat wordt bepaald door je daden....zullen wij tot diegenen behoren die samen met de Profeet het paradijs binnengaan..of....zij die al laatste binnentreden Doen wij wel hard genoeg ons best om het paradijs als eersten naar binnen te gaan, of kan het ons allemaal niet zoveel schelen??

    Is dat niet nog een goede reden om nog meer en meer je best te doen in dit leven? De Profeet zei: "Er is een groep die het paradijs binnengaat, en hun gezichten zijn als de volle maan in een donkere nacht (van blijdschap), de groep die daarna komt, is als het licht van een planeet, en die daarna komt..." en het wordt steeds minder. Natuurlijk is je blijdschap niet te beschrijven als je als eerste, samen met onze Profeet het paradijs binnentreedt!! Wie zal dat niet willen??Ik wil dat....jij wilt dat..iedereen!! Maar werken we er wel hard genoeg voor?? Hopelijk zal deze les ons meer moed geven, en meer kracht om ons nog meer naar onze schepper te richten....
    Dat was de binnenkomst, in het paradijs. De Profeet gaat door met het beschrijven: "De kammen zijn van goud...parfum zijn muskus geuren...en veranderen voortdurend." Stel je voor..als slechts een kam van goud zal zijn...waar zal de rest uit bestaan?? De Profeet gaat verder: "De bewoners van het paradijs, zijn constant bezig met tasbee7, het is een instinctief iets, zoals jullie nu ademen" Je zou je afvragen..je bent in het paradijs gekomen omdat je hier, in dit leven, hard hebt gewerkt, en Allah (subhana wa ta'ala) hebt aanbeden..moet dat in het paradijs ook?? Moeten we daar ook tasbee7 doen? Nee, maar in het paradijs is alles zo prachtig, dat je niet anders kan, dan Allah (subhana wa ta'ala) gedenken voor al deze schoonheden, net als hier, in dit leven, als je een mooi uitzicht ziet, roep je meteen : "Subhaaana Allah". Daarmee kun je het vergelijken. Maar in het paradijs veranderd alles constant, het wordt steeds mooier en mooier, waardoor je nog meer Allah (subhana wa ta'ala) gaat gedenken.... Aan de poorten van het paradijs roept Allah (subhana wa ta'ala) naar ons, en hij zegt woorden, die je alle moeite en verdriet van het aardse leven doen vergeten..Hij zegt: "O bewoners van het paradijs! Jullie zijn nu gezond, en zullen nooit meer ziek worden, jullie zijn jong, en zullen nooit meer oud worden, jullie zijn levend, en zullen nooit sterven, jullie zijn gelukkig en zullen nooit verdriet meemaken!" Hoe zou jij je voelen als Allah (subhana wa ta'ala) dit tegen jou zou zeggen..Het maakt allemaal niet meer uit, je hebt eeuwige garantie, je hebt bereikt wat je wilt, je hebt echte geluk en blijdschap bereikt! Deze woorden alleen, zijn meer dan alles van jou waard wat je in dit leven doet... Hoe kunnen mensen nog hun gebeden nalaten, in ruil voor al dit moois?? Hoe kun je nog bewust ervoor kiezen zonden te begaan als je al deze dingen hebt gehoord??

    Maar er is meer:

    De Profeet Mousa ('alaihi asalaam) vroeg aan Allah (subhana wa ta'ala) : "O Allah, wie heeft de laagte gradatie in het paradijs?" Allah (subhana wa ta'ala) zei: "Degene die de laagste gradatie heeft, is diegene die het laatste uit het vuur komt. Elke keer als hij eruit probeert te komen, wordt hij weer teruggetrokken, hij probeert het weer, en hij wordt teruggetrokken, de derde keer komt hij eruit. Als hij eruit is zegt hij: Alhamdoelillah, voor degene die mij van jou heeft gered. Daarna zeg ik tegen hem: "O mijn dienaar, ga mijn paradijs binnen. Wil jij een bezit zo groot als de machtigste koning op aarde? Je krijgt net zoveel als de machtigste koning, en dat nog een keer, en nog een keer en nog een keer, en nog een keer, en nog een keer (5x), en daarbij krijg je alles wat je hart begeert." Yaa Subhana Allah, dit is degene die het laagst staat in het paradijs, hoe zal het zijn met diegene die het hoogst staat Zo groot is de barmhartigheid van Allah (subhana wa ta'ala) !! De Profeet zei ook: "Hij met de laagste gradatie heeft een bezit, die zo groot is, dat hij er meer dan 1000 jaar ervoor nodig heeft om het helemaal te bezichtigen, hij met de hoogste gradatie, bezichtigt Allah (subhana wa ta'ala) dag en nacht." Masha Allah, dag en nacht, wat zou je nog meer willen, als je constant naar een schoonheid zit te kijken!!! En 1000 jaar, stel je voor...paleizen, rivieren, dieren, bossen, voetbalvelden (als je ervan houdt...) etc..etc...allemaal voor jou!!

    De sahaba vroegen eens aan de Profeet : "Beschrijf de gebouwen van het paradijs voor ons, o Profeet van Allah." De Profeet antwoordde: "Een baksteen van goud en een baksteen van zilver, het cement is van musk, en de kiezelsteentjes zijn parels... " Stel je de geur van het paradijs eens voor...alleen het cement is al van musk...en de gebouwen...subhaana Allah... Maar de hadeeth is nog niet af...het mooiste is: "...en het plafond is de troon van de Barmhartige..." Masha Allah...dus boven al datgene, heb je nog altijd Allah (subhana wa ta'ala) naast je...wat wensen wij nog meer? Hoe kun je het nog maken jou verplichtingen niet na te komen??!!

    De volgende overlevering zou je ook aan het denken moeten zetten:

    "Een afmeting van een boog in het paradijs is beter dan de wereld en wat erbij hoort." De afmeting van een boog, komt ongeveer overeen met 1 meter...dus een meter, is beter dan al het goede wat we hier op aarde hebben gezien?? Alle blijdschap, alle feesten, etc... 1 vierkante meter uit het paradijs, overwint het?? En dan nog te bedenken, dat je nooit dat kleine stukje zult krijgen...maar meer.. .veel meer!!

    De vrouwen in het paradijs
    De Profeet zei: "Als een van nour al3ayn (Letterlijk: Licht van het Oog) een puntje van haar vinger naar buiten zou steken, lichten de hemelen en aarde daarvan op, zonder de zon en de maan." Allah (subhana wa ta'ala) zegt in Surah 55 : Ayah 30:
    "Voorwaar, Wij hebben dezen tot een wonderlijke schepping gemaakt, Wij maakten haar maagden, Beminnelijk, van gelijke leeftijd."
    De Profeet zei: "Als een vrouw haar paleis binnenkomt, en tegen haar man praat, zal hij het hele paradijs vergeten..." Dus al die zaken die hebben opgenoemd...vergeet hij...in een paar seconden...door zijn eigen vrouw....??

    In de tijd van de sahaba kwam het eens voor dat als een briesje langs kwam, een metgezel zei dat hij daarin de geur van het paradijs rook.... Aan het begin van een slag rook ieder de geur van het paradijs op bepaalde plaatsen, als men na het gevecht naar ze op zoek ging...lagen de martelaren precies daar waar ze geur van het paradijs voordat de slag begon roken....Subhna Allah, de Profeet zegt: "De geur van het paradijs is te ruiken van een afstand van een reis van 500 jaar!" Dus de metgezellen stonden zo dicht bij het paradijs....en wij... staan wij verder dan een reis van 500 jaar van het paradijs.....

    Er is nog een punt: Adam (as) werd toen hij geschapen werd in het paradijs gezet, velen van ons denken dat dat zijn huis en eeuwige verblijfplaats was, maar let op de volgende aya, voordat Allah (subhana wa ta'ala) Adam schiep:
    "En toen uw Heer tot de engelen zeide: "Ik wil een stedehouder op aarde plaatsen" (Surah 2 : Ayah 30)
    Dus het paradijs was zijn eerste thuis, het is alsof Allah (subhana wa ta'ala) tegen ons wil zeggen, dat is waar jullie vandaan komen, dus zorg ervoor dat je daar terugkomt!! Je kunt het vergelijken met het verlangen naar je vaderland, hier in het wereldse leven...zo moeten wij ook verlangen naar het paradijs...

    Tenslotte nog een mooi moment:

    Allah (subhana wa ta'ala) zal de mensen van het paradijs bij zich roepen, en zegt: "O mijn dienaren, ik wil dat jullie mij komen bezoeken!" Dan komt iedereen rond de troon van Allah (subhana wa ta'ala) zitten. Allah (subhana wa ta'ala) zegt: "Vrede zij met jullie allen." Zij antwoorden: "O Allah, u bent de vrede, en de vrede komt van u, geprezen zij u, de meest bramhartige en vrijgevige." Allah (subhana wa ta'ala) zegt: "Wens iets." Zij antwoorden: "Wij wensen slechts het aanschouwen van uw gezicht..." Allah (subhana wa ta'ala) benaderd iedereen persoonlijk en zegt: "O mijn dienaar, ik ben tevreden over jou, ben jij ook tevreden over mij? Herinner je je die zonde, en die zonde, en die zonde...?" De dienaar: "Maar Allah, u had mij toch vergeven?" Allah (subhana wa ta'ala) zegt dan: "Zeer zeker, met mijn vergeving heb je jou status in het paradijs bereikt. Wens maar mijn dienaar!" De dienaar begint op te noemen: "Ik wil dat, en dat, en ook nog dat mijn Heer...en dat en dat..." Totdat de dienaar niks meer weet..dan zegt Allah (subhana wa ta'ala): "Ben je dat en dat en dat niet vergeten" Subhaana Allah...Hoe Barmhartig is onze heer Zouden wij al dit goede van ons willen laten gaan..voor een kort leven, wat wij hier doorbrengen

     

    Dit verhaal is geschreven door broeder Zakaria11


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
    24-05-2010, 05:48 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    23-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straf & Beloning in het hiernamaals

    Straf & Beloning in het hiernamaals

    Door Ali is overgeleverd dat de Heilig Profeet een droom had gehad, die hij na het fadjr gebed vertelde:

    "Twee engelen kwamen naar mij toe en hielden mij bij mijn schouders vast en namen mij zo mee naar de hel. Hier was een engel met een grote steen in zijn hand.

    Hij sloeg een man zo hard dat zijn hersenen en zijn kaak uit elkaar vielen. Toen de engel de steen weer ophief waren de hersenen en den kaak weer hersteld. Weer sloeg hij met de steen en het had hetzelfde resultaat. Ik vroeg de engelen die bij mij waren: "Wie is deze man?" Zij zeiden: "Laten wij verder gaan." Ik ging verder en zag een engel met een ijzeren staaf met een gebogen uiteinde. Voor hem stond een man. Hij stak de staaf aan de rechterkant in zijn mond en scheurde die tot het oor uit. Toen ging hij naar de linkerkant en scheurde die tot het oor uit. Ondertussen was de rechterkant van de mond genezen. Ik vroeg de engelen: "Wie is deze man?" Zij zeiden mij verder te gaan. Ik ging verder. Ik zag een snelstromend kanaal met bloed waarin mensen waren, naakt en aan de oevers van het kanaal waren engelen met stenen. Als zij naar de kant zwommen, sloegen zij hen hard en zo kwamen zij weer diep in het kanaal terecht, verder van de kant af. Ik vroeg wie dit waren. Zij zeiden: "Laten wij verder gaan." Ik liep door en zag een huis ruim aan de onderkant en smal aan de bovenkant, gevuld met vuur en een groep mannen, naakt, schreeuwend en stinkend. Ik vroeg: "Wie zijn dit?" Zij zeiden: "Later wij verder gaan" en zag een zwarte rots met daarbovenop mensen. Van beneden kwam een vuur dat helemaal oplaaide tot hun mond, neus, oren en ogen. Ik vroeg: "Wie zijn dit?" Zij zeiden: "Laten wij verder gaan." Ik liep door en ik zag van een grote afstand een groot vuur branden. Er was daar een angstaanjagende engel die alle vlammen verzamelde die naar buiten kwamen. Ik vroeg: "Wie is dit? "Zij zeiden: "Laten wij verder gaan."

    Ik ging verder en zag een heel groene tuin, daarin zat een uitzonderlijk mooie man met veel kinderen om hem heen. Er was een boom met bladeren als olifantsoren. Ik ging vaar boven zover als Allah wilde. Daar zag ik een prachtig huis, gemaakt van parels, goudsteen en robijn. Ik vroeg: "Wat is dit voor een huis?" Zij zeiden: "Laten wij verder gaan." Toen ik doorliep kwam ik bij een kanaal met twee bruggen van goud en zilver, met aan beide oevers paleizen, prachtig gemaakt van parels, groene chrysoliet en robijn, met kopjes en vaten op de oevers daarvan. Ik vroeg: "Wat is dit?" Zij zeiden: "Proef het maar." Ik ging naar de oever en nam een kop water uit het kanaal en dronk het op. Het was zoeter dan honing, witter dan melk en zachter dan boter en het was zuiver.

    Nu vroeg ik de engelen de vreemde zaken die ik vandaag had gezien voor mij te beschrijven. Zij antwoordden: "Degenen wiens hersenen en kaken kapot vielen, baden het Isja gebed niet en de rest van de gebeden op vreemde tijden. Dit zal hun straf zijn tot de Dag des Oordeels. Degenen wiens mond met een ijzeren staaf doorstoken werden, waren mensen die roddelden en leugens en ruzie onder de moslims verspreidden. Dit zal hun straf zijn tot de Dag des Oordeels. Degenen die in het kanaal vol bloed zwommen en die stenen in hun gezicht kregen gegooid, aten woeker op. De straf duurt tot de Dag des Oordeels. De blote vrouwen in het vuur waren overspelige en deze straf duurt tot de Dag des Oordeels. De mensen op de zwarte rots met vuur uit hun mond, neus, oren en ogen zijn de homoseksuelen die zich als de mensen van Lot gedroegen. Deze straf duurt tot de Dag des Oordeels. Het vuur dat hoog uit de verte brandt is de hel.

    De hele groene tuin is Djannate ul-Aden. De oude heer is Ibrahim, de vriend van Allah en de kinderen om hem heen, zijn de kinderen die jong overleden zijn. De boom is de Sidratoel-Moenthaa. De paleizen aan de oevers van het kanaal behoren toe aan de profeten en de goede gelovigen. En dat kanaal is Kauthar, dat Allah jou gegeven heeft. Het paleis behoort jou en je familie toe. De geleerden hebben met deze hadith het bewijs laten zien dat de bestraffing in het graf klopt. Iedere ziel zal afhankelijk zijn van zijn proeven van daden. De droom van een Profeet is een openbaring en is waar. Hij heeft gezegd dat deze bestraffing duurt tot de Dag des Oordeels.

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    23-05-2010, 06:12 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    22-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een verhaal vertelt over twee vrienden die door de woestijn liepen.

    Een verhaal vertelt over twee vrienden die door de woestijn liepen.

    Op een moment tijdens de reis kregen ze ruzie, en de ene vriend sloeg de ander in het gezicht. Degene die geslagen werd was gekwetst, maar zonder iets te zeggen schreef hij in het zand:

    'VANDAAG SLOEG MIJN BESTE VRIEND MIJ IN HET GEZICHT.'

    Zij liepen verder totdat zij een oase vonden, waar zij besloten een bad te nemen. Degene die was geslagen, raakte vast in modder en dreigde te verdrinken, maar de vriend redde hem. Nadat hij was bijgekomen, schreef hij op een steen:

    'VANDAAG REDDE MIJN BESTE VRIEND MIJN LEVEN.'

    De vriend die had geslagen en zijn beste vriend had gered vroeg hem: 'Nadat ik je had geslagen, schreef je in het zand en nu schrijf je op een steen, waarom?' De andere vriend antwoordde: 'Als iemand ons pijn doet moeten we het in zand opschrijven waar de wind van vergeving het kan uitwissen. Maar als iemand iets goeds doet voor ons, moeten we het in steen graveren, waar geen wind het ooit kan uitwissen.'

    LEER OM JE PIJN IN HET ZAND TE SCHRIJVEN EN OM JE GOEDE ERVARINGEN IN STEEN TE GRAVEREN.

    Men zegt dat er een minuut nodig is om bijzondere mensen te vinden, een uur om hen te waarderen, een dag om van hen te houden, maar daarna een heel leven om hen te vergeten........

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    22-05-2010, 05:22 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    21-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De wijze vrouw

    De wijze vrouw

    Er was eens een meisje dat bijna ging trouwen en zoals elke meid in haar leeftijd en situatie droomde ze altijd van een mooi leventje met haar man, een leven vol met liefde en geluk.

    Maar dat gebeurde helaas alleen maar in sprookjes, ze besloot om naar een oude wijze vrouw te gaan waarvan bekend was dat ze een hele gelukkige en liefdevolle leven had met haar man. Haar man hield zoveel van haar en hoe ouder ze werden hoe meer hun liefde werd, op zijn 90 jarige leeftijd zong hij nog liefdes woorden voor haar.

    Hoe zo'n oude vrouw haar man toch zo gek en gelukkig wist te maken wat was haar geheim? Dat wou het meisje heel graag weten. Dus ze vroeg de wijze vrouw."Wat is het geheim achter uw geluk?"

    Is dat het bereiden van heerlijke maaltijden?

    Of de schoonheid?

    Of het krijgen van kinderen?

    Of is het wat anders?

    De wijze vrouw zei: "Het krijgen van een gelukkig leven is in de handen van de vrouw, zij kan ervoor zorgen dat haar leven met haar man gelukkig is en zij kan ervoor zorgen dat haar leven met haar man een hel wordt!"

    Waarna het meisje zei: "Zeg maar niet dat het geld is, want heel veel rijke vrouwen zijn ongelukkig. En zeg maar niet dat het kinderen zijn, want heel veel vrouwen hebben 10 kinderen gekregen, maar hun man behandelt hun slecht zonder respect en ze scheiden zelfs Dus wijze vrouw vertel me eens wat is uw geheim? Wat doet u als uw man boos en georriteerd is, wat doet u als er problemen zijn?"

    De wijze vrouw zei: "Als mijn man boos wordt en dan wordt hij meestal ook erg georriteerd, dan zwijg ik uit respect. Ik laat hem zich uiten hoe die wilt, maar pas op dat je niet zwijgt met een blik van minachting want een slimme man heeft het snel door!"

    Toen vroeg het meisje: "Ga je dan ook de kamer uit?"

    Nee zei de vrouw. NIET DOEN! Dan denkt hij dat ik vlucht en dat het mij niet interesseert wat hij voelt, hij wilt hoe dan ook dat ik naar hem luister, dus ik zwijg en geef hem gelijk in alles wat hij zegt, tot dat hij rustig wordt, daarna pas ga ik de kamer uit en maak ik af waar ik mee bezig was. Nu wil hij even alleen zijn, eventjes rust hebben, omdat hij moe is na het "verklaren van oorlog" tegen mij. Wat doe je daarna, ga je afstandelijk doen om wraak te nemen? Dus spreek je hem een week niet?

    Nee zei de vrouw. NIET DOEN! Als je hem een week niet spreekt, dan zal hij het in het begin moeilijk vinden, maar hij zal daarna heel snel aan wennen. Dus als je hem een week niet spreekt en afstandelijk doet, dan zal hij dat 2 weken doen Laat hem er aan wennen dat je de lucht bent die hij ademt en het water dat hij drinkt en laat hem niet alleen.

    Wat doe je dan?

    Na 2 uurtjes ongeveer breng ik hem een kopje koffie of een glaasje sinaasappelsap. Omdat hij het nodig heeft dan vraagt hij me: ben je niet boos? Ik zeg nee

    En dan begint hij zijn excuses aan te bieden en laat hij me de allerliefste woorden horen En geloof je dan zijn lieve woorden?

    Natuurlijk, want ik heb vertrouwen in en ik ben niet dom, zei de wijze vrouw Toen zei het meisje en je eer? Hij heeft je beledigd toen hij boos was?

    De wijze vrouw zei: je eer hou je aan jezelf door niet te geloven wat een boze man zegt, zelfs de islam accepteert de scheiding van boze een man niet, een man die talaq zegt terwijl hij boos is, waarom zou ik het dan wel doen met wat hij zei? Dus ik vergeef hem alles en dan heb ik ook een lesje geleerd, want goed luisteren naar hem heeft wat goeds mee gebracht, zonder afstandelijk te doen zonder een woord terug te zeggen heeft hij het uit zichzelf goed gemaakt en op wat voor manier!

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    21-05-2010, 05:16 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    20-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dit is een verhaal van een jongeman,

    Dit is een verhaal van een jongeman,

     

    Dit is een verhaal van een jongeman die op een zeer mooie maar tegelijkertijd tragische manier geleid is door Allah. Hij vertelt: " Ik was een persoon die graag bij zijn vrienden was. Wij waren altijd samen, altijd op zoek naar manieren om onszelf bezig te houden met verwerpelijk vermaak en verdorven zaken, waar we onze dagen mee vulden en onze nachten mee doorbrachten. Dit terwijl mijn lieve arme vrouw thuis eenzaam haar dagen voorbij zag gaan. Zij klaagde steeds vaker over de eenzaamheid en de dagelijkse ellende waarin zij leefde maar ik had daar geen oor voor, en
    negeerde het.

    Op een nacht kwam ik, zoals gewoonlijk in die tijd, rond een uur of drie thuis. Mijn vrouw en dochter lagen al lang te slapen. Ik ging naar de woonkamer en zette mijn verdorven gedrag waar ik net van thuiskwam gewoon binnenshuis voort door wat vieze films te gaan kijken. Plotseling ging de deur van de kamer open !!! Daar zat ik dan, oog in oog met mijn vijfjarige dochter. Ik keek haar recht in de ogen, aan de andere kant werd er tot mijn grote verdriet teruggekeken met een teleurgestelde en trieste blik.

    Verstijfd was ik, elke poging om iets te zeggen op dat moment stokte al bij de eerste klank. Na een seconde of wat die in mijn verlamde situatie als een eeuwigheid voelde bereikten de eerste klanken mijn bewustzijn. Het was haar lieve stem waarmee ze zei: "Papa, je zou je moeten schamen, ben je niet bang voor Allah. Heb toch vrees voor Allah!" en zij zei dit drie maal, deed de deur dicht en ging terug naar haar kamer.

    Ik bleef onthutst achter en wist niet hoe te reageren. Een tijd lang zat ik als door de bliksem getroffen stil en bewegingsloos voor me uit te staren met open mond. Toen ik een beetje uit mijn toestand begon te raken irriteerde ik mij gelijk mateloos aan de verachtelijke beelden die nog steeds speelden en die er nu opeens heel anders uitzagen. Ik stond op, deed
    de tv uit en begon na te denken over de gebeurtenis die mij voor de rest van mijn leven haarscherp zou bijblijven, uit nervositeit begon ik door de kamer te ijsberen. Haar woorden hadden mij heel diep geraakt. Zij riepen bij mij een gevoel op dat ik tot dan toe nooit had ervaren.

    Ik besloot voor mijzelf dat het het beste was om naar haar kamer toe te gaan, dus ik begaf mij zenuwachtig die kant op terwijl ik nog klampachtig zat te bedenken wat ik zou zeggen. Eenmaal daar aangekomen, zag ik dat zij weer in slaap was gevallen. Ik ging kapot van binnen en dacht dat ik gek werd. In het holst van de nacht zat ik mijzelf op te vreten terwijl ik niks dan de stilte hoorde. Ik voelde mij ellendig als nooit tevoren, maar wat moest ik doen? Wat kon ik doen? Ineens werd de oorverdovende stilte onderbroken door een geluid dat alles veranderde, een geluid dat ik altijd al heb gehoord maar waar ik nooit naar heb geluisterd, een geluid waar ik de laatste jaren liever mijn oren voor sloot en pas blij was als die afgelopen was. Het was de oproep tot het ochtendgebed. Een rustig gevoel kwam over mij en ik begon na te denken. Aarzelend besloot ik om de kleine wassing te gaan verrichten, toen ik daar klaar mee was besloot ik mij op weg te begeven naar de moskee. Ik had niet veel zin om te gaan maar de woorden van mijn kleine dochter bleven mij achtervolgen.

    De Imam opende het gebed en las een aantal verzen uit de Koran. Op het moment dat hij knielde en ik hem volgde, barstte ik spontaan in tranen uit. Ik kon mij niet inhouden al zou ik het gewild hebben. Dit was de eerste keer in zeven jaar dat ik weer voor Allah stond om het gebed te verrichten. De huilbui deed mij goed. Ik was opgelucht en het voelde alsof alle ongeloof, hypocrisie en verdorvenheid die ik in mij had, samen met de tranen uit mij wegstroomden. Thuis aangekomen, ging ik zitten en wachtte totdat het tijd was om naar mijn werk te gaan. Nog steeds zat ik mij te verwonderen om de reeks gebeurtenissen.

    Toen ik op mijn werk kwam, zag ik mijn collega verbaasd en vreemd naar mij kijken. Het was natuurlijk een vreemde gewaarwording voor hem dat ik zo vroeg binnen was, terwijl ik daarvoor door mijn levensstijl vaak ofwel altijd laat was. Hij wilde meteen het fijne ervan weten. Ik vertelde hem wat mij overkwam, waarna hij zei: "Wees Allah dankbaar voor het geven van
    zo'n dochter die jou aan het denken heeft gezet en wees Hem ook dankbaar voor het niet sterven in de toestand waarin je verkeerde."

    Ik voelde mij na een tijdje werken onwijs vermoeid (ik had namelijk nog steeds niet geslapen) en vroeg om een halve dag vrij te nemen om de rest van de dag uit te rusten. Ik verlangde ook naar het zien van mijn kleine dochter. Ik kon gaan, dus vol goede moed ging ik onderweg naar huis. Ik keek er zo naar uit om mijn dochtertje te spreken, mijn excuses aan te bieden, haar te bedanken en te omhelzen. Er stond mij heel wat anders te wachten.

    Toen ik het huis binnenliep, kwam mijn vrouw in paniek en huilend op mij af. Mijn hart begon sneller te bonzen, ik vreesde al het ergste. Ik vroeg angstig wat er aan de hand was en zij overdonderde mij met precies dat ergste waar ik voor vreesde. Ze was dood, mijn vijfjarige bloempje, waar ik sinds de nacht ervoor nog meer van was gaan houden, was overleden. Ik kon het niet geloven. Haar woorden die mij zo diep hadden geraakt waren de laatste die ik van haar gehoord heb. Een onbeschrijfelijk heftige pijn kwam over mij. Ik kon mijzelf niet meer beheersen en tranen begonnen wild te stromen.

    Ik besefte mij na een tijdje dat dit een beproeving van Allah was om mijn geloof op de proef te stellen, en wist dat ik mij sterk moest houden. Ik belde mijn collega op en vertelde moeizaam wat er gebeurd was. Toen ik hem vroeg of hij kon komen om mij te helpen met het wassen en begraven van mijn dochter, gaf hij hier meteen gehoor aan. Wij verrichtten het gebed voor haar en droegen haar naar de begraafplaats. Op de begraafplaats zei mijn collega tegen mij: "Het is niet gepast dat een ander dan jij jouw dochter in het graf plaatst." Ik pakte haar met tranen in mijn ogen en legde haar voorzichtig in het graf terwijl ik dacht; ik ben niet mijn dochter aan
    het begraven maar het licht dat mij weer naar Allah heeft geleid."

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (4 Stemmen)
    20-05-2010, 05:54 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    19-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op een nacht kwam ik

    Op een nacht kwam ik

    Dit is een verhaal van een jongeman die op een zeer mooie maar tegelijkertijd tragische manier geleid is door Allah. Hij vertelt: " Ik was een persoon die graag bij zijn vrienden was. Wij waren altijd samen, altijd op zoek naar manieren om onszelf bezig te houden met verwerpelijk vermaak en verdorven zaken, waar we onze dagen mee vulden en onze nachten mee doorbrachten. Dit terwijl mijn lieve arme vrouw thuis eenzaam haar dagen voorbij zag gaan. Zij klaagde steeds vaker over de eenzaamheid en de dagelijkse ellende waarin zij leefde maar ik had daar geen oor voor, en
    negeerde het.

    Op een nacht kwam ik, zoals gewoonlijk in die tijd, rond een uur of drie thuis. Mijn vrouw en dochter lagen al lang te slapen. Ik ging naar de woonkamer en zette mijn verdorven gedrag waar ik net van thuiskwam gewoon binnenshuis voort door wat vieze films te gaan kijken. Plotseling ging de deur van de kamer open !!! Daar zat ik dan, oog in oog met mijn vijfjarige dochter. Ik keek haar recht in de ogen, aan de andere kant werd er tot mijn grote verdriet teruggekeken met een teleurgestelde en trieste blik.

    Verstijfd was ik, elke poging om iets te zeggen op dat moment stokte al bij de eerste klank. Na een seconde of wat die in mijn verlamde situatie als een eeuwigheid voelde bereikten de eerste klanken mijn bewustzijn. Het was haar lieve stem waarmee ze zei: "Papa, je zou je moeten schamen, ben je niet bang voor Allah. Heb toch vrees voor Allah!" en zij zei dit drie maal, deed de deur dicht en ging terug naar haar kamer.

    Ik bleef onthutst achter en wist niet hoe te reageren. Een tijd lang zat ik als door de bliksem getroffen stil en bewegingsloos voor me uit te staren met open mond. Toen ik een beetje uit mijn toestand begon te raken irriteerde ik mij gelijk mateloos aan de verachtelijke beelden die nog steeds speelden en die er nu opeens heel anders uitzagen. Ik stond op, deed
    de tv uit en begon na te denken over de gebeurtenis die mij voor de rest van mijn leven haarscherp zou bijblijven, uit nervositeit begon ik door de kamer te ijsberen. Haar woorden hadden mij heel diep geraakt. Zij riepen bij mij een gevoel op dat ik tot dan toe nooit had ervaren.

    Ik besloot voor mijzelf dat het  beste was om naar haar kamer toe te gaan, dus ik begaf mij zenuwachtig die kant op terwijl ik nog klampachtig zat te bedenken wat ik zou zeggen. Eenmaal daar aangekomen, zag ik dat zij weer in slaap was gevallen. Ik ging kapot van binnen en dacht dat ik gek werd. In het holst van de nacht zat ik mijzelf op te vreten terwijl ik niks dan de stilte hoorde. Ik voelde mij ellendig als nooit tevoren, maar wat moest ik doen? Wat kon ik doen? Ineens werd de oorverdovende stilte onderbroken door een geluid dat alles veranderde, een geluid dat ik altijd al heb gehoord maar waar ik nooit naar heb geluisterd, een geluid waar ik de laatste jaren liever mijn oren voor sloot en pas blij was als die afgelopen was. Het was de oproep tot het ochtendgebed. Een rustig gevoel kwam over mij en ik begon na te denken. Aarzelend besloot ik om de kleine wassing te gaan verrichten, toen ik daar klaar mee was besloot ik mij op weg te begeven naar de moskee. Ik had niet veel zin om te gaan maar de woorden van mijn kleine dochter bleven mij achtervolgen.

    De Imam opende het gebed en las een aantal verzen uit de Koran. Op het moment dat hij knielde en ik hem volgde, barstte ik spontaan in tranen uit. Ik kon mij niet inhouden al zou ik het gewild hebben. Dit was de eerste keer in zeven jaar dat ik weer voor Allah stond om het gebed te verrichten. De huilbui deed mij goed. Ik was opgelucht en het voelde alsof alle ongeloof, hypocrisie en verdorvenheid die ik in mij had, samen met de tranen uit mij wegstroomden. Thuis aangekomen, ging ik zitten en wachtte totdat het tijd was om naar mijn werk te gaan. Nog steeds zat ik mij te verwonderen om de reeks gebeurtenissen.

    Toen ik op mijn werk kwam, zag ik mijn collega verbaasd en vreemd naar mij kijken. Het was natuurlijk een vreemde gewaarwording voor hem dat ik zo vroeg binnen was, terwijl ik daarvoor door mijn levensstijl vaak ofwel altijd laat was. Hij wilde meteen het fijne ervan weten. Ik vertelde hem wat mij overkwam, waarna hij zei: "Wees Allah dankbaar voor het geven van
    zo'n dochter die jou aan het denken heeft gezet en wees Hem ook dankbaar voor het niet sterven in de toestand waarin je verkeerde."

    Ik voelde mij na een tijdje werken onwijs vermoeid (ik had namelijk nog steeds niet geslapen) en vroeg om een halve dag vrij te nemen om de rest van de dag uit te rusten. Ik verlangde ook naar het zien van mijn kleine dochter. Ik kon gaan, dus vol goede moed ging ik onderweg naar huis. Ik keek er zo naar uit om mijn dochtertje te spreken, mijn excuses aan te bieden, haar te bedanken en te omhelzen. Er stond mij heel wat anders te wachten.

    Toen ik het huis binnenliep, kwam mijn vrouw in paniek en huilend op mij af. Mijn hart begon sneller te bonzen, ik vreesde al het ergste. Ik vroeg angstig wat er aan de hand was en zij overdonderde mij met precies dat ergste waar ik voor vreesde. Ze was dood, mijn vijfjarige bloempje, waar ik sinds de nacht ervoor nog meer van was gaan houden, was overleden. Ik kon het niet geloven. Haar woorden die mij zo diep hadden geraakt waren de laatste die ik van haar gehoord heb. Een onbeschrijfelijk heftige pijn kwam over mij. Ik kon mijzelf niet meer beheersen en tranen begonnen wild te stromen.

    Ik besefte mij na een tijdje dat dit een beproeving van Allah was om mijn geloof op de proef te stellen, en wist dat ik mij sterk moest houden. Ik belde mijn collega op en vertelde moeizaam wat er gebeurd was. Toen ik hem vroeg of hij kon komen om mij te helpen met het wassen en begraven van mijn dochter, gaf hij hier meteen gehoor aan. Wij verrichtten het gebed voor haar en droegen haar naar de begraafplaats. Op de begraafplaats zei mijn collega tegen mij: "Het is niet gepast dat een ander dan jij jouw dochter in het graf plaatst." Ik pakte haar met tranen in mijn ogen en legde haar voorzichtig in het graf terwijl ik dacht; ik ben niet mijn dochter aan
    het begraven maar het licht dat mij weer naar Allah heeft geleid."

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    19-05-2010, 07:52 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    18-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DANK ALLAH SWT OM WAT JE HEBT

    bismillahir rahmanir Rahiem


    DANK ALLAH SWT OM WAT JE HEBT

    Vandaag in de bus
    Zag ik een meisje met goud haar
    En ik wenste dat ik zo mooi was
    Plotseling stond ze op om uit te stappen
    Ik zag haar strompelen in het gangpad
    Ze had een been en liep op krukken
    Maar ze liep langs en lachte naar mij
    Oh Allah, vergeef me wanneer ik klaag
    Ik heb twee benen en de wereld ligt voor me open.

    Met voeten die me overal kunnen brengen
    En ogen die de zonsopgang kunnen aanschouwen
    En oren om te horen wat ik wil
    Oh Allah, vergeef me wanneer ik klaag
    Inderdaad, ik ben gezegend, de wereld ligt voor me open.

    Ik stopte om wat snoep te kopen
    De jongen die het verkocht had zo’n charme
    Ik sprak met hem en hij leek zo gelukkig
    Als ik te laat zou komen zou ik het niet erg vinden
    En toen ik wilde vertrekken zei hij tegen me
    “Dank je, je bent zo aardig geweest”
    “Je ziet”, zei hij, “Ik ben blind”
    Oh Allah, vergeef me wanneer ik klaag.
    Ik heb twee ogen en de wereld ligt voor me open.

    Met voeten die me overal kunnen brengen
    En ogen die de zonsopgang kunnen aanschouwen
    En oren om te horen wat ik wil
    Oh Allah, vergeef me wanneer ik klaag
    Inderdaad, ik ben gezegend, de wereld ligt voor me open.

    Ik zag een kind met blauwe ogen
    Hij keek toe hoe andere kinderen speelden
    Hij wist niet wat te doen
    Ik bleef staan en zei: “Waarom doe je niet mee, lieve jongen?”
    Hij keek om zich heen zonder wat te zeggen
    En toen besefte ik: hij was doof
    Oh Allah, vergeef me wanneer ik klaag
    Ik heb twee oren en de wereld ligt voor me open

    Met voeten die me overal kunnen brengen
    En ogen die de zonsopgang kunnen aanschouwen
    En oren om te horen wat ik wil
    Oh Allah, vergeef me wanneer ik klaag
    Inderdaad, ik ben gezegend, de wereld ligt voor me open
    (Komt de tekst je bekent voor...je gedachtes zijn juist dit is de vertaalde tekst van Forgiv me..Anasheed van Ahmed Bukhatir)

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    18-05-2010, 04:58 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    17-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De 4 vrouwen

    De 4 vrouwen

    Er was eens een rijke man die vier vrouwen had. Hij hield het meeste van zijn vierde vrouw; hij versierde haar met weelderige kleren en behandelde haar als een koningin. Hij zorgde heel goed voor haar en gaf haar het beste van het beste. Hij hield ook erg veel van zijn derde vrouw; hij was erg trots op haar en wilde altijd met haar pronken, maar was altijd bang dat ze weg zou lopen met een andere man. Hij hield ook van zijn tweede vrouw; ze was een hele attent iemand; altijd geduldig en de vertrouwelinge van de man. Wanneer hij problemen had, wendde hij zich altijd tot zijn tweede vrouw en hielp ze hem altijd en steunde hem door de moeilijke tijden heen.

    De man's eerste vrouw had veel bijgedragen aan het behouden van zijn gezondheid en zaken voor het huishouden. De man hield alleen niet van zijn eerste vrouw; hoewel zij zielsveel van hem hield gaf hij haar nauwelijks aandacht.

    Op een dag werd de man ziek en al snel daarna wist hij dat hij snel zou sterven. Hij dacht aan zijn luxe leven en zei tegen zichzelf;"nu heb ik vier vrouwen bij me, maar wanneer ik sterf zal ik alleen achterblijven; wat zal ik eenzaam zijn!Zodoende vroeg hij aan zijn vierde vrouw:"Ik hield van jou het meest; ik gaf jou de mooiste kleren en had voor jou de meeste zorg. Nu ik doodga, zou je me willen volgen en me gezelschap willen houden?"Geen sprake van!"antwoordde de vierde vrouw en ze liep weg zonder een woord. Het antwoord sneed diep door het hart van de man.

    De verdrietige man vroeg het aan zijn derde vrouw:"Ik heb mijn leven lang van je gehouden, nu ik doodga, zou je mij willen volgen en mij gezelschap willen houden?" "Nee!"antwoordde de derde vrouw, "het leven hier is goed, wanneer je sterft ga ik hertrouwen!"Het hart van de man bezweek en werd koud. Toen vroeg hij aan zijn tweede vrouw:"Ik wendde me altijd tot jou voor hulp en je hebt me altijd geholpen. Nu heb ik weer je hulp nodig. Wanneer ik doodga, wil je mij volgen om me gezelschap te houden?""Het spijt me, maar deze keer kan ik jou niet helpen, maar ik kan je op z'n minst naar je graf brengen,"zei de tweede vrouw.

    Het antwoord kwam als een messteek; de man was ontzet. Toen riep een stem:"Ik zal met je meegaan; ik zal je overal volgen...." De man keek op en daar zag hij zijn eerste vrouw. Ze was zo dun; zo teer. Diep bedroefd zei de man:"Ik had beter voor je moeten zorgen..."

    ......we hebben allemaal vier vrouwen; de vierde vrouw is ons lichaam; hoe hard we ook ons best doen om er goed uit te zien; het zal ons verlaten wanneer we doodgaan. Onze derde vrouw zijn onze bezittingen; onze status en onze rijkdommen. Wanneer we sterven gaan ze allemaal naar anderen. De tweede vrouw is onze familie; onze vrienden; hoe nabij ze ons ook zijn geweest; ze scheiden van ons wanneer we ons graf in gaan. De eerste vrouw is onze ziel; vaak verwaarlozen we haar in ons streven naar materiële rijkdom en het bevredigen van onze lichamelijke behoeften. Misschien is het een goed idee om het nu te koesteren en het te versterken.....

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (4 Stemmen)
    17-05-2010, 04:59 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    16-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De tijd vliegt

    De tijd vliegt

    Niet lang geleden, kwamen drie vrienden naar New York City. Ze besloten om in een hotel te verblijven gedurende hun bezoek. Zo gebeurde het dat ze een kamer kregen op de 60ste verdieping. Het beleid van het hotel was dat iedere nacht na 12 uur 's nachts de liften gesloten werden vanwege de veiligheidsredenen. Dus de volgende dag, huurden de drie vrienden een auto en gingen uit om de stad te verkennen. Ze genoten van films, concerten en andere dingen de hele dag door. Op een gegeven moment, herinnerden zij dat ze terug moesten gaan naar het hotel voor middernacht. Toen ze aankwamen, was het al over twaalven. De liften waren gesloten. Er was geen andere weg om terug naar hun kamer te gaan behalve de trap op helemaal tot de 60ste verdieping. Plotseling kreeg een vriend een idee. Hij zei, "De eerste 20 verdiepingen, zal ik grapjes vertellen om ons bezig te houden. Dan kan een ander verhalen met wijsheid vertellen de volgende 20 verdiepingen. Uiteindelijk kan de laatste persoon 20 verdiepingen met droevige verhalen vullen." Dus, iin van de vrienden begon met de grappen. Met gelach en plezier, bereikten zij de 20ste verdieping. daarna begon een andere vriend verhalen te vertellen vol met wijsheid. Dus leerden zij heel wat, terwijl zij de 40ste verdieping bereikten. Nu was het tijd voor de droevige verhalen. Dus de derde vriend begon, "Mijn eerste droevig verhaaltje is dat ik de kamersleutel in de auto heb achtergelaten."

    wat is het moraal van dit verhaal? Dit verhaal lijkt op ons levenscyclus. De eerste twintig jaren van ons leven spenderen wij de tijd met grappen en genieten van wat dan ook. Dan nadat we 20 zijn geworden, gaan wij werken, trouwen, krijgen kinderen en dit is de tijd dat wij onze wijsheid gebruiken. en als we 40 zijn geworden, zien we uiteindelijk de witte haren en beginnen we te denken dat ons leven aan een eind is gekomen en de droefheid/spijt begint.

    Het is beter dat we het begin van ons leven starten met de dood te herinneren dan dat we op het eind van ons leven ons erop voorbereiden wanneer weinigen van ons nog de energie hebben om Allah volledig te gehoorzamen

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
    16-05-2010, 04:57 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    15-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De mot,

    De mot

    Vertaald door AlMutaqqun.tk
    Een man vond een cocon van een mot en nam het mee naar huis zodat hij het kon zien als de cocon uitkwam. Op een dag verscheen er een smalle opening. Hij ging zitten en bestudeerde de mot uren lang terwijl het beestje zijn lichaam door het kleine gaatje worstelde.

    Toen leek het alsof het beestje geen vooruitgang meer boekte. Het zag er naar uit dat het zover gekomen was als het kon. Het beestje kon niet verder en leek vast te zitten.

    In zijn goedaardigheid besloot de man de mot te helpen dus nam hij een schaar en knipte het resterende deel van de cocon af. De mot kwam er toen gemakkelijk uit maar had een gezwollen lijfje en kleine verkreukelde vleugeltjes.

    De man bleef de mot bestuderen omdat hij verwachtte dat de vleugels elk moment zouden vergroten en uit zouden zetten zodat ze het lijfje zouden kunnen dragen.

    Maar dit gebeurde niet. De kleine mot bracht de rest van zijn leven kruipend door met een gezwollen lijfje en verkreukelde vleugeltjes. Hij heeft nooit kunnen vliegen.

    Wat de man in zijn goedaardigheid en haast niet begrepen had, was dat de klemmende cocon en de benodigde worsteling voor de mot om door de kleine opening te komen, een manier was om de vloeistoffen van het lijfje naar de vleugels te dwingen zodat het klaar zou zijn om te vliegen zodra hij zich bevrijd had van de cocon.

    Vrijheid en vlucht zouden alleen komen na de strijd. Door de mot van zijn strijd te beroven, heeft de man de mot van zijn gezondheid beroofd.

    Soms is strijden precies wat we nodig hebben in ons leven. Als we door het leven zouden kunnen gaan zonder enige obstakels, zou het ons verkreupelen. We zouden niet zo sterk zijn als we hadden kunnen zijn.

    " En Wij zullen u een weinig beproeven door vrees, honger, verlies van bezittingen, levens en vruchten; maar verkondig blijde tijdingen aan de geduldigen. "{2:155}

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    15-05-2010, 06:34 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    14-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het meisje met haar engelen!

    Het meisje met haar engelen!




    Dit is een waargebeurd verhaal, waarbij je rillingen en kippenvel krijgt over je hele lijf! lees het en je zult zien....



    Een Arabische (islamitisch) meisje ging op een dag naar een feest bij haar vriendinnen. Ze bleef er tot dat ze klok slag 24.00 uur hoorde. Ze realiseerde dat het laat is geworden en wilde naar huis gaan, dat is ver van waar ze zit. Ze is geraadpleegd om met de bus naar huis te gaan hoewel de trein sneller is. Maar zoals jullie weten alle stations zitten vol met criminelen en moordenaars en zeker op dat tijdstip. Daar aangekomen probeerde ze rustig te blijven, en probeerde ze haarzelf te overtuigen dat er niets zal gebeuren. Dat meisje was een NIET gepraktiseerde moslimse. Zij koos ervoor om met de trein te gaan omdat die sneller is. Toen ze op de ondergrondse 'wacht lokaal' zat, ging er door haar hoofd allerlei enge verhalen, die 's nachts op dat station gebeurt zijn. Zij was alleen op dat lokaal, behalve die enige enge MAN, helemaal in het zwart gekleed. In het begin was ze bang voor die man
    maar ze spaarde alle moed bij elkaar om rustig te blijven.De man kwam dichter en dichter naar haar toe tot hij juist voor haar stond. En toen begon ze wat Koran verzen die ze kende te reciteren.En ineens draaide die man zich en ging er van door. Ze bleef dat lezen totdat de trein kwam en ze er instapte om naar huis te gaan. Tot haar grootste schrik leest ze de volgende ochtend in de krant dat er op dezelfde station, waar ze gisteren was, 5 minuten na haar vertrek een meisje is vermoord en dat de dader aangehouden is. Ze ging naar het politiebureau en ze vertelde aan de politie dat ze daar ook, 5 minuten voor het misdrijf was, ze vroeg aan de politie of ze de dader 1 vraag mocht stellen aan de man?
    "Ze vroeg"; herken je mij? De man antwoordt: Ken ik jou dan? Zij zegt: Ik ben het meisje van gisteren op 't station ik was daar toen je voor me stond weet je nog?. En hij zei: Ja ik herken je. Vervolgens zegt zij: Waarom heb je mij dan niet vermoord in plaats van dat meisje? Daarop zei hij: Hoe kon ik je vermoorden, en als ik je vermoord had, wat zouden die TWEE GROTE MANNEN die links en
    rechts achter jou stonden met mij gedaan hebben??

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (8 Stemmen)
    14-05-2010, 06:17 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    13-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De zegeningen van Bismillah

    De zegeningen van Bismillah

    Bismillah Ar-Rahmân Ar-Rahiem (In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle)

    Een Sheikh vertelde over de wonderen en zegeningen van 'Bismillaah'. Tijdens één van zijn vertellingen was er ook een Joods meisje in het publiek aanwezig. Horende over deze wonderen en zegeningen van 'Bismillaah' werd haar hart geraakt en nam zijn de Islam aan. Vanaf dat moment was 'Bismillaah' constant op haar lippen, op elk moment van de dag en bij elke handeling gebruikte zij het woord 'Bismillaah' b.v. tijdens zitten, staan, slapen, wakker worden, lopen, wandelen, eten bereiden etc etc.

    Vanwege het uitspreken van 'Bismillaah' waren haar ouders woedend op haar en ze begonnen haar op allerlei manieren tegen te werken en druk op haar uit te oefenen om het af te leren. De ouders beraamden een plan, om het meisje van iets te kunnen beschuldigen zodat zij ter dood veroordeeld kon worden. De vader van het meisje was de adviseur van de Koning. Op een dag gaf de vader, de ring van het Koning, die met diamanten was ingelegd in bewaring aan zijn dochter.
    Het meisje zei 'Bismillaah' en deed de ring in haar zak.' S nachts toen het meisje sliep, sloop de vader naar de kamer van de het meisje en stal de ring en gooide de ring diezelfde nacht in de rivier. Een vis slikte de ring in.

    'S Ochtends heel vroeg gooide de een visser zijn net uit en als door "een wonder" kwam dezelfde vis in zijn net terecht. Op zijn beurt verkocht de visser de vis aan de adviseur en deze gaf de vis aan zijn dochter om het te bereiden en klaar te maken voor een feestmaal. Het meisje zei 'Bismillaah' en nam de vis aan en 'Bismillaah' zeggende sneed ze de vis open en plotseling zag zij de ring in de buik van de vis, 'Bismillaah' zeggende haalde ze de ring uit de buik van de vis en 'Bismillaah' zeggende deed ze de ring weer in haar zak.

    Daarna maakte ze de vis klaar en diende het eten op. Na het eten vroeg de vader onschuldig in het openbaar, zijn dochter naar de diamanten ring van de Koning. Het meisje haalde de ring 'Bismillaah' zeggende uit haar zak, de vader schrok zich te pletter. Vanwege dit wonder mislukte het plan van haar vader. Allah
    xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />is de beste plannenmaker. Allah , 'Al-Aziez' (de Machtige) en 'Al-Moehaymin' (de Beschermer), had door de zegeningen van 'Bismillaah' (in de Naam van Allah) het meisje gered van de doodstraf.

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    13-05-2010, 05:19 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    12-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als Allah dat wilt

    Als Allah dat wilt

    Dit is een verhaal over het vertrouwen en altijd steun zoeken bij Allah Subhana wa ta’ala (de Heilige en Verhevene).

    Er was eens een koning die een minister had, en die minister vertouwde altijd op Allah Subhana wa ta’ala en alles wat hem overkwam goed vond. Op een dag sneed de koning per ongeluk zichzelf in zijn handen, en verloor een pink. Hij bloedde heel erg. De minister was naast hem en zag alles gebeuren en zei: ‘Kheir, kheir insha Allah’ (goed, goed als Allah dat wilt). De koning werd woedend en zei: ‘Hoe kun je dit goed noemen, ik heb een vinger verloren en jij vindt dat goed?!’. ‘Sluit deze man op’, zei de koning tegen de bewakers. Toen de bewakers hem meenamen zei de minister: ‘Kheir kheir insha Allah.’ De koning hoorde hem en schudde zijn hoofd en keek de andere kant op.

    Dagen later was de koning aan het jagen in een verlaten woud, hij liet zijn mannen en spullen achter, en ging alleen op pad. In het woud kwam de koning een volk tegen die een beeld zaten te aanbieden. Het was feest ter ere van dat beeld en daarom zochten ze naar een offer. Ze zagen de koning en pakte hem als offer, maar hun priester merkte dat de koning geen pink had en zei: ‘Dit offer is niet volmaakt, de man mist een vinger.’ De koning werd vrijgelaten en was dol gelukkig.

    Toen de koning weer in het paleis was zei hij tegen de bewakers: ‘Laat de minister vrij, en laat hem naar mij komen.’ Toen de minister bij de koning aankwam zei deze: ‘Nu begrijp ik waarom jij kheir kheir insha Allah zei toen ik mij vinger verloor. Want ik ben van een volk die mij als offer wilde slachten ontsnapt, omdat ik een vinger miste.’ De minister glimlachte en dankte Allah. De koning zei, maar ik heb nog een vraag voor je: ‘Waarom zei je kheir kheir insha Allah toen je naar de gevangenis moest?’ De man antwoordde: ‘Ik ben je minister en moet altijd bij je zijn, als ik niet naar de gevangenis meegenomen was, dan moest ik met jou naar het bos gaan en dan was ik opgeofferd in plaats van jou, omdat ik geen vinger miste.’

    De koning lachte en zei: ALHAMDU LILAH, Kheir Kheir insha Allah

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    12-05-2010, 05:11 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    11-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verlies de moed niet

    Verlies de moed niet

    De enige overlevende van een scheepswrak spoelde aan op een klein onbewoond eiland. Hij bad hevig tot Allah, dat Hij hem uit deze benarde positie zou redden. Elke dag inspecteerde hij de horizon op zoek naar hulp, maar nooit vond hij iets. Uitgeput als hij was, maakte hij een klein hutje van drijfhout om hem en zijn weinige bezittingen te beschermen tegen de invloed van de natuurelementen.

    Toen op één dag, nadat hij de kust afstroopte op zoek naar voedsel, hij terug kwam bij zijn schuilplaats, kwam hij erachter dat zijn kleine hutje vlam had gevat en hij zag de rook opstijgen naar de hemel. Het allerergste wat hij zich kon bedenken was hem overkomen, alles was verloren. Hij was verslagen door verdriet en woede.

    “Allah, hoe kunt U mij dit aandoen!?”, schreeuwde hij.

    Vroeg de volgende dag werd hij echter gewekt door het geluid van een schip dat de kust naderde. Het was gekomen om hem te redden. De man vroeg versuft aan zijn redders: “Hoe wisten jullie dat ik hier was?” Zij antwoordden: “Wij zagen jouw rooksignalen.”

    Het kan snel gebeuren dat wij ontmoedigd raken als dingen slecht aflopen. Maar wij moeten de moed niet verliezen, want Allah heeft zijn plannen met ons, zelfs als wij worden getroffen door pijn en verdriet. Onthoudt dan ook de volgende keer, als je kleine hutje tot de grond afbrandt, dat dit een rooksignaal kan zijn dat de Genade van Allah aankondigt.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    11-05-2010, 07:53 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    10-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOOR MIJN DOCHTER! - Een aangrijpend verhaal!.

                                            DOOR MIJN DOCHTER!

    Een aangrijpend verhaal….


    Dit is een verhaal van een jongeman die op een zeer mooie maar

    tegelijkertijd tragische manier geleid is door Allah.

    Hij vertelt: " Ik was een persoon die graag bij zijn vrienden was. Wij waren

    altijd samen, altijd op zoek naar manieren om onszelf bezig te houden met

    verwerpelijk vermaak en verdorven zaken, waar we

    onze dagen mee vulden en onze nachten mee doorbrachten. Dit terwijl mijn

    lieve arme vrouw thuis eenzaam haar dagen voorbij zag gaan. Zij klaagde

    steeds vaker over de eenzaamheid en de dagelijkse ellende waarin zij leefde

    maar ik had daar geen oor voor, en negeerde het.

    Op een nacht kwam ik, zoals gewoonlijk in die tijd, rond een uur of drie

    thuis. Mijn vrouw en dochter lagen al lang te slapen. Ik ging naar de

    woonkamer en zette mijn verdorven gedrag waar ik net van

    thuiskwam gewoon binnenshuis voort door wat vieze films te gaan kijken.

    Plotseling ging de deur van de kamer open !!! Daar zat ik dan, oog in oog

    met mijn vijfjarige dochter. Ik keek haar recht in de ogen, aan de andere

    kant werd er tot mijn grote verdriet teruggekeken met een teleurgestelde en

    trieste blik. Verstijfd was ik, elke poging om iets te zeggen op dat moment

    stokte al bij de eerste klank. Na een seconde of wat die in mijn verlamde

    situatie als een eeuwigheid voelde bereikten de eerste klanken mijn

    bewustzijn. Het was haar lieve stem waarmee ze zei: "Papa, je zou je moeten

    schamen, ben je niet bang voor Allah. Heb toch vrees voor Allah!" en zij zei

    dit drie maal, deed de deur dicht en ging terug naar haar kamer. Ik bleef

    onthutst achter en wist niet hoe te reageren. Een tijd lang zat ik als door

    elke bliksem getroffen stil en bewegingsloos voor me uit te staren met open

    mond. Toen ik een beetje uit mijn toestand begon te raken irriteerde ik mij

    gelijk mateloos aan de verachtelijke beelden die nog steeds speelden en die

    er nu opeens heel anders uitzagen. Ik stond op, deed de tv uit en begon na

    te denken over de gebeurtenis die mij voor de rest van mijn

    leven haarscherp zou bijblijven, uit nervositeit begon ik door de kamer te

    ijsberen. Haar woorden hadden mij heel diep geraakt. Zij riepen bij mij een

    gevoel op dat ik tot dan toe nooit had ervaren.

    Ik besloot voor mijzelf dat het beste was om naar haar kamer toe te gaan,

    dus ik begaf mij zenuwachtig die kant op terwijl ik nog klampachtig zat te

    bedenken wat ik zou zeggen. Eenmaal daar

    aangekomen, zag ik dat zij weer in slaap was gevallen. Ik ging kapot van

    binnen en dacht dat ik gek werd. In het holst van de nacht zat ik mijzelf op

    te vreten terwijl ik niks dan de stilte hoorde. Ik voelde mij ellendig als

    nooit tevoren, maar wat moest ik doen? Wat kon ik doen? Ineens werd de

    oorverdovende stilte onderbroken door een geluid dat alles veranderde, een

    geluid dat ik altijd al heb

    gehoord maar waar ik nooit naar heb geluisterd, een geluid waar ik de

    laatste jaren liever mijn oren voor sloot en pas blij was als die afgelopen

    was. Het was de oproep tot het ochtendgebed. Een rustig gevoel kwam over mij

    en ik begon na te denken. Aarzelend besloot ik om de kleine wassing te gaan

    verrichten, toen ik daar klaar mee was besloot ik mij op weg te begeven naar

    de moskee. Ik had niet veel zin om te gaan maar de woorden van mijn kleine

    dochter bleven mij achtervolgen. De Imam opende het gebed en las een aantal

    verzen uit de Koran. Op het moment dat hij knielde en ik hem volgde, barstte

    ik spontaan in tranen uit. Ik kon mij niet inhouden al zou ik het gewild

    hebben. Dit was de eerste keer in zeven jaar dat ik weer voor Allah stond om

    het gebed te verrichten. De huilbui deed mij goed. Ik was opgelucht en het

    voelde alsof alle ongeloof, hypocrisie en verdorvenheid die ik in mij had,

    samen met de tranen uit mij wegstroomden. Thuis aangekomen, ging ik zitten

    en wachtte totdat het tijd was om naar mijn werk te gaan. Nog steeds zat ik

    mij te

    verwonderen om de reeks gebeurtenissen. Toen ik op mijn werk kwam, zag ik

    mijn collega verbaasd en vreemd naar mij kijken. Het was natuurlijk een

    vreemde gewaarwording voor hem dat ik zo vroeg binnen was, terwijl ik

    daarvoor door mijn levensstijl vaak ofwel altijd laat was. Hij wilde meteen

    het fijne ervan weten. Ik vertelde hem wat mij overkwam, waarna hij zei:

    "Wees Allah dankbaar voor het

    geven van zo'n dochter die jou aan het denken heeft gezet en wees Hem ook

    dankbaar voor het niet sterven in de toestand waarin je verkeerde." Ik

    voelde mij na een tijdje werken onwijs vermoeid (ik had namelijk nog steeds

    niet geslapen) en vroeg om een halve dag vrij te nemen om de rest van de dag

    uit te rusten. Ik verlangde ook naar het zien van mijn kleine dochter. Ik

    kon gaan, dus vol goede moed ging ik onderweg naar huis. Ik keek er zo naar

    uit om mijn dochtertje te spreken, mijn excuses aan te bieden, haar te

    bedanken en te omhelzen. Er stond mij heel wat anders te wachten. Toen ik

    het huis binnenliep, kwam mijn vrouw in paniek en huilend op mij af. Mijn

    hart begon sneller te bonzen, ik vreesde al het ergste. Ik vroeg angstig wat

    er aan de hand was en zij overdonderde mij met precies dat ergste waar ik

    voor vreesde. Ze was dood, mijn vijfjarige bloempje, waar ik sinds de nacht

    ervoor nog meer van was gaan houden, was overleden. Ik kon het niet geloven.

    Haar woorden die mij zo diep hadden geraakt waren de laatste die ik van haar

    gehoord heb. Een onbeschrijfelijk heftige pijn kwam over mij. Ik kon mijzelf

    niet meer beheersen en tranen begonnen wild te stromen. Ik besefte mij na

    een tijdje dat dit een beproeving van Allah was om mijn geloof op de proef

    te stellen, en wist dat ik mij sterk moest houden. Ik belde mijn collega op

    en vertelde moeizaam wat er gebeurd was. Toen ik hem vroeg of hij kon komen

    om mij te helpen met het

    wassen en begraven van mijn dochter, gaf hij hier meteen gehoor aan. Wij

    verrichtten het gebed voor haar en droegen haar naar de begraafplaats. Op de

    begraafplaats zei mijn collega tegen mij: "Het is niet gepast dat een ander

    dan jij jouw dochter in het graf plaatst." Ik pakte haar met tranen in mijn

    ogen en legde haar voorzichtig in het graf terwijl ik dacht; ik ben niet

    mijn dochter

    aan het begraven maar het licht dat mij weer naar Allah heeft geleid."


    *Dit is een waargebeurd verhaal*

     

    een aangrijpend verhaal...

     

    Met vriendelijke groeten Oegt Y. fi dien

     

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    10-05-2010, 06:20 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    09-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gesprek over de hijaab

    Gesprek over de hijaab

    *Hijaab gesprek*


    Nadia: "Ik word er zo moe van he."

    Somia: "Waar wordt je zo moe van?"

    Nadia: "Van al die mensen die over mij oordelen."

    Somia: Wie zijn dat dan die over jou oordelen?"

    Nadia: "De buurvrouw bijvoorbeeld, elke keer als ik met haar zit
    verteld ze me dat ik hijaab moet dragen."

    Somia: "Oh, Hijaab en muziek! Daar wordt het meest over gesproken."

    Nadia: "Ik luister naar muziek zonder hoofddoek, haha!"

    Somia: "Misschien gaf ze je wel een advies."

    Nadia: "Ik heb haar advies niet nodig. ik ken mijn geloof, kan ze zich niet bij
    haar eigen zaken blijven?"

    Somia: "Misschien zie je het verkeerd, en bedoelde ze het goed."

    Nadia: "Ze moet zich niet bemoeien met mijn zaken, dat zou goed zijn..."

    Somia: "Maar haar plicht is om het goede aan te moedigen."

    Nadia: "Nou echt niet he, dat was echt niet om aan te moedigen, en
    wat bedoel je met 'het goede'?"

    Somia: "Nou, een hijaab is iets goeds om te dragen."

    Nadia: "Wie zegt dat?"

    Somia: "Het staat in de Koran, toch?"

    Nadia: "Ja ze gaf me een quote"

    Somia: "Volgens mij Surah Nur, en andere plekken in de Koran."

    Nadia: "Ja maar het is toch geen grote zonde, mensen helpen om te
    gaan bidden is veel belangrijker."

    Somia: "Dat is waar, maar grote dingen beginnen toch met kleine
    dingen."

    Nadia: "Dat is waar, maar wat we dragen is toch niet zo belangrijk. Het is
    belangrijk om een goed hart te hebben."

    Somia: "Wat je draagt is niet belangrijk?"

    Nadia: "Ja dat is wat ik zeg."

    Somia: "Maar waarom spendeer je een uurtje voor de spiegel elke ochtend?"

    Nadia: "Wat bedoel je?"

    Somia: "Nou je geeft veel geld uit aan cosmetica, en al de tijd die je spendeert
    aan jouw haar etc."

    Nadia: "Dus?"

    Somia: "Dus, je uiterlijk is wel belangrijk."

    Nadia: "Nee, ik zei het dragen van Hijaab is niet zo belangrijk iets in het
    geloof."

    Somia: "Als het niet zo belangrijk zou zijn, waarom is het dan
    genoemd in de
    heilige Koran?"

    Nadia: "Je weet dat ik niet alles kan volgen wat in de Koran staat."

    Somia: "Je bedoelt: God verteld jou iets om te doen, je weigert het dan
    betekend het dat het ok is?"

    Nadia: "Ja , Allah vergeeft veel."

    Somia: "Allah vergeeft degene die berouw tonen en niet terug keren naar die
    zonde."

    Nadia: "Wie zegt dat?"

    Somia: "Dezelfde boek die ons verteld om hijaab te dragen."

    Nadia: "Maar ik hou niet van de hijaab, het geeft me niet de volledige vrijheid."

    Somia: "Maar de lotions, lipsticks, mascara en andere cosmetica geeft je wel de
    vrijheid?! Wat is jou definitie eigenlijk van vrijheid?"

    Nadia: "Vrijheid is het doen van dingen die ik graag wil doen."

    Somia: "Nee , vrijheid is het doen van het goede."

    Nadia: "Kijk! Ik heb zoveel mensen gezien die geen hijaab dragen maar aardige
    mensen zijn, en heb zoveel mensen gezien die hijaab dragen maar onaardig zijn."

    Somia: "Oke, dit heb ik vaak gehoord! Er zijn mensen die heel erg aardig zijn
    maar ze zijn alcoholisten, moeten we dan met ze allen alcoholist worden?

    Nadia: "Ik wil geen extremist worden of een fanatiekeling. Ik ben OKE en dit ben
    ik zonder hijaab."

    Somia: "Dan ben je een soort van fanatiekeling, een extremist in het niet
    gehoorzamen van Allah."

    Nadia: "Je snapt me niet, als ik hijaab draag, wie wil dan met me
    trouwen?!"

    Somia: "Dus alle vrouwen met hijaab zullen nooit
    trouwen?"

    Nadia: "Oke! Wat als ik ben getrouwd en mijn man houd niet van
    hijaab? En wil dat ik het af ga doen?"

    Somia: "Wat als je man een roofoverval wil plegen samen met jou?"

    Nadia: "Dat is niet hetzelfde, bankovervallen is een misdaad."

    Somia: "Niet gehoorzaam zijn aan jou Schepper is dan geen misdaad?"

    Nadia: "Maar wie wil me dan aannemen als ik solliciteer?"

    Somia: "Een bedrijf die mensen respecteert voor wie ze zijn."

    Nadia: "Ja maar niet na 9-11"

    Somia: "Ja na 9-11. Weet je niet dat Hanane medicijnen studeert en stage loopt
    bij de AMC en hoe heet ze ook alweer die altijd die witte hijaab draagt en Ya.."

    Nadia: "Yasmine!"

    Somia: "Ja Yasmine, ze heeft haar HBO afgerond en werd zelfs
    gevraagd om na haar stage te blijven bij hetzelfde bedrijf."

    Nadia: "Waarom kleineer je het geloof door een stuk stof heey?"

    Somia: "Waarom kleineer jij het vrouwelijke door hoge hakken en
    lipstick kleuren?"

    Nadia: "Je beantwoordde mijn vraag niet."

    Somia: "In feite heb ik je beantwoord, Hijaab is niet een stukje stof. Het is
    het gehoorzamen van Allah in een moeilijke omgeving. Het is moed, geloof in
    actie en echte vrouwelijkheid, in plaats van korte strakke kleding."

    Nadia: "Dat wordt fashion mode genoemd, jij woont echt in een grot of stenen
    tijdperk? Ten eerste hijaab werd uitgevonden door mannen om vrouwen te onderdrukken."

    Somia: "Echt waar? Ik wist niet dat mannen vrouwen konden
    onderdrukken door een hijaab."

    Nadia: "Ja, dat is hetgeen ik bedoel."

    Somia: "En wat bedoel je als ik zeg vrouwen die met hun man
    discussiëren om een hijaab te dragen, en wat te zeggen over de
    vrouwen in Frankrijk die de straat op gingen en tegen de mannen
    zeiden we willen de hijaab blijven dragen?

    Nadia: "Ja maar dat is anders."

    Somia: "Hoe bedoel je anders? de buurvrouw die je het advies gaf om
    hijaab te dragen, zij was een vrouw toch?"

    Nadia: "Ja maar"

    Somia: "Maar fashion mode dat gedessineerd en gepromoot wordt door merendeels
    mannen, dat geeft jou vrijheid? Mannen hebben juist een deel in de
    onderdrukking van vrouwen die bijna naakt lopen!

    Nadia: "Wacht laat me even uitpraten."

    Somia: "Je zei dat mannen vrouwen onderdrukken door de hijaab?"

    Nadia: "Klopt."

    Somia: "Hoe dan."

    Nadia : "Doordat ze worden verteld wat ze moeten dragen,duuuh!"

    Somia: "Is het niet de tv, magazines en films die je vertellen wat je moet
    dragen, en laten zien hoe 'aantrekkelijk' je moet zijn?"

    Nadia: "Natuurlijk, dat is de mode."

    Somia: "Is dat niet onderdrukken? Zoveel reclame etc om je te stimuleren dat je
    gaat dragen wat zij willen dat je gaat dragen?"

    Nadia is stil..

    Somia: "Het onderdrukt jou niet alleen, maar de gehele wereld."

    Nadia: "Wat heeft hijaab te maken met al deze reclame en zo?

    Somia: "Ja het heeft er mee te maken, zie je dat niet Nadia? Hijaab
    is anti consumerend, vrouwen die biljoenen euro's verspillen aan
    mode dat wordt gemaakt door merendeels mannen, en dan heb je islam
    dat zegt verspil niet
    en focus op je ziel, en niet op je uiterlijk, en maak je geen zorgen om wat
    mannen van je uiterlijk vinden."

    Nadia: "Ik begrijp je niet Somia?"

    Somia: "Vraagje aan jou? Wat vind je belangrijker bij de man die in
    jouw huwelijksbootje gaat stappen inshAllah, zijn uiterlijk of innerlijk?

    Nadia: "Innerlijk vind ik belangrijker, want dat is blijvend."

    Somia: "Dat vind ik ook, en waar hoop je op waar je aanstaande voor kiest
    jouw innerlijke of uiterlijk?"

    Nadia: "Ik hoop dat diegene mij kiest voor mijn innerlijke?"

    Somia: "Ik ook, en wat heb je liever waar je werkgever je voor kiest jouw innerlijke
    of uiterlijk?

    Nadia is een tijdje stil en zegt dan: "Ik begrijp je Somia."

    Nadia omhelst Somia en bedankt haar...

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
    09-05-2010, 03:51 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    08-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Is vrijheid alles?

    Is vrijheid alles?

     

    Het was weer vakantie... geen school, geen huiswerk ... NIKS... nu kon ik uitgaan tot 's avonds laat en niemand die wat kan zeggen... ik was zo blij ... ik sta op neem een douche en doe mijn stoere kleren aan... ik moet er natuurlijk flitsend uitzien voor de dames.... Ik deed mijn haar in model en een lekkere geur.... En klaar was ik voor de VRIJHEID!! Ik pakte de sleutels van mijn vaders auto... ik keek in de woonkamer mijn zusje van 14 en mijn moeder verrichten het maghreb gebed.... Ik schudde mijn hoofd en deed de deur achter me dicht.... Ik stapte in de auto en ging mijn vriend ophalen...ik stond voor zijn deur en belde hem op zodat hij wist dat ik klaar stond.... Hij kwam als een bliksem naar beneden... En gaf elkaar de hand... "op naar de meiden" schreeuwde mijn vriend... ik deed de muziek op zijn hardst en het raam deed ik helemaal open, iedereen mocht meegenieten natuurlijk.... Elk meisje die we zagen gaven we een fluitje... ja wie zou dat niet doen in strakke broeken, topjes en rokjes.... Ze vragen er om en wij geven ze wat ze willen... later waren we bijna aangekomen bij een discotheek.... Mijn vriend stapte uit en ik ging verderop mijn auto parkeren... mijn vriend ging alvast de discotheek binnen...

    Ik parkeerde mijn auto en hoorde iemand zachtjes Ahmed roepen... ik keek om en het was mijn buurjongen mijn vader en zijn vader zijn goede vrienden elkaar. Ik zei "hey Mustafa, hoe gaat het". "El7amdulilah" zei Mustafa. Ik vroeg hem: "kom je mee, ik ga naar de discotheek" "Stagfurallah" zei hij "ik moet het ishaa gebed halen..."

    "Hoe kan ik de oproep van Allah swt weigeren en jou oproep accepteren. Sorry, je laat me tussen twee dingen kiezen waarvan eentje mij niet kan helpen in het hiernamaals. Kom jij dan met mij mee naar de oproep van Allah swt???" "Nee man" zei ik "ik ga nooit naar de moskee en bidt niet ik ben nog jong en wil leven, ik ga wel naar de moskee als ik oud en getrouwd ben!" Opeens keek Mustafa buigend naar de grond en zei: "ow mijn broeder, wie zegt dat je morgen nog leeft, wie zegt dat je de kans krijgt om vergiffenis te vragen voor je zonden???" Mustafa zei toen: "moge Allah swt jou leiden Ahmed!" En hij liep naar de moskee. Ik keek een tijdje naar Ahmed die richting de moskee liep en keerde me om, om naar de discotheek te gaan...

    Voordat ik aankwam zag ik mensen rennen naar de ingang... ik ging wat sneller lopen om te kijken wat er aan de hand was... ik zag binnen een drukte... Ik begreep niet wat er aan de hand was... ik vroeg aan iemand die naast me stond wat er was gebeurd... hij zei tegen mij er is iemand doodgegaan... Ik schrok en begon naar voren te lopen... Tussen die drukte wilde ik kijken wie het was die daar lag.... Tussen al die mensen ging ik naar voren... Ik keek... Ik keek SUBHANALLAH!!! Ik zag mijn beste vriend daar op de grond liggen....

    Ik schreeuwde "MOHAMMED!!!" Ik knielde over hem heen en sloeg op zijn wangen maar ik hoorde niks... hij deed zijn ogen niet open hij ademde niet... ik stond helemaal te trillen hoe dit kon gebeuren... hoe? hoe? Een paar mensen probeerden mij te helpen, ze zeiden dat de ambulance zou komen... ze vertelden mij dat hij niet meer leefde ik schreeuwde: "nee, NEE, het kan niet, net was hij nog aan het lachen, net hadden we nog plannen gemaakt voor morgen. Het kan niet hij is nog zo jong... OW ALLAH!!" De ambulance kwam hem ophalen... En opeens was mijn vriend weg voor altijd opeens verdween hij uit mijn leven... shockend ging ik daar zitten hoe dit kon gebeuren... Opeens kwam een jongen naast me zitten en hij zei: "was dat jou vriend??" Ik antwoordde op een zachte toon: "ja". Hij zei: "ik zag je vriend drinken hij was zo blij hij schreeuwde door heel de discotheek heen van: 'dit is leven drinken en feesten! Laten we uit onze dak gaan niemand kan ons tegenhouden!' En opeens viel zijn glas uit zijn hand... hij hield zijn hart vast en viel op de grond... toen we naar hem renden ademde hij al niet meer, hij is gelijk doodgegaan aan een hartstilstand." Ik keek die jongen met open ogen aan... En dacht gelijk aan de woorden die ik paar uur eerder had gehoord van Mustafa: "Ow mijn broeder wie zegt dat je morgen nog leeft wie zegt dat je de kans krijgt om vergiffenis te vragen voor je zonden??? Moge Allah swt je leiden Ahmed."

    Ik stond als een bliksem op en rende naar de brug. Een pijnlijke nacht met heel veel sterren en helemaal stil, niemand was nog te zien. Ik keek naar de hemel en een traan die wegglipte over mijn wang.... Opeens had ik alles door

    Wie kon hem tegenhouden?? ALLAH

    Wat zou jou niet redden?? DRINKEN EN FEESTEN

    Wie gaat er allemaal dood? JONG EN OUD

    Kon ik ook elk moment gaan?? JA

    Ik schreeuwde: "ALLAHU AKABR! SUBHANALLAH! Hoe kon ik u oproepen weigeren, hoe kon ik u vergeten, hoe kon ik aan dit wereldse leven denken, hoe kon ik naar het slecht rennen en de goede verlaten, HOE KON IK DAT?" Ik viel op mijn knieën, keek met traanvolle ogen naar de Hemel. Met mijn handen in de lucht schreeuwde ik: "OW ALLAH VERGEEF ME VERGEEF ME" Uren lang bleef ik huilen op mijn knieën ik schaamde voor mezelf. Ik walgde van mezelf en aan alles wat ik heb gedaan. Wat moet ik nu doen hoe moet ik nu leven "OW ALLAH VERGEEF ME"

    Zou hij me vergeven na alles wat ik heb gedaan?? Ik begon harder en harder te huilen. Niemand die mijn tranen kon tegenhouden, zelfs ik zelf niet. Ik stond op en keek naar de hemel en schreeuwde: "YA RABBIE U WEG IS MIJN LEVEN NU" Ik rende naar de moskee toe waar Mustafa heen ging. Ik kwam daar met traanvolle ogen aan. Ik bleef maar huilen ik bleef maar smeken om een vergiffenis. Aangekomen in de moskee was iedereen al weg, het was helemaal leeg. Ik keek naar de klok en over een half uur zou het fadjr gebed beginnen. Ik ging mijn woedoe verrichten en maakte me klaar voor het gebed. Langzamerhand kwamen de moslims voor het gebed... ik zat helemaal in het hoekje ik bleef maar huilen en wachten op het gebed... iedereen keek me aan omdat ze me nooit eerder hadden gezien... Opeens kwam een zachte stem en zei: "Ahmed..." Ik draaide mijn hoofd om en zag Mustafa, hij kwam naast me zitten en keek me verbaast aan. Ik barste in tranen en omhelsde Mustafa. Ik zei: "Ow Mustafa, jouw woorden... Jouw woorden...SUBHANALLAH!!!" Mustafa zei: "Ow Ahmed, Mashallah, ik ben zo blij jou hier te zien, mashallah!!!" Het gebed begon en we stonden op om te bidden...

    Na het gebed verliet iedereen de moskee. Ik bleef nog zitten. Ik bleef maar smeken ik bleef maar bidden: "OW ALLAH VERGEEF ME!!!" Van het huilen kon ik mijn ogen niet eens open doen... Opeens zag ik wat schijnen en deed mijn ogen langzaam open... een oude man die naast me stond hij zei tegen mij: "ow mijn kindje. Wat ben ik blij jou te zien op Allah swt weg... Mijn kindje niks in dit wereldse leven is beter dan Allah's weg volgen..." En ik begon meer te huilen zonder te stoppen... Hij zei tegen mij: "Mijn kindje, blijf hoe je nu bent en Allah swt zal jou met het mooiste prijzen in het hiernamaals..." Buigend keek ik naar beneden en toen ik weer keek zag ik dat oude man niet meer... De imam kwam binnen ik vroeg hem: "Wie was die man die net hier binnen kwam??" De imam zei: "ik ben al een tijd bij de ingang en niemand is binnen gekomen. De rest is al 2 uur geleden vertrokken." De tranen kwamen als waterval naar beneden...

    Ik stond op en rende naar huis. Thuis aangekomen zag ik mijn moeder en mijn zusje koran lezen... Ik keek ze aan en ze keken mij aan en zagen mij met rode ogen huilend binnenkomen. Ik knielde voor mijn moeder en pakte haar handen vast en kuste haar waardevolle handen... ik zei: "ow moeder vergeef mij, vergeef mij, ik was zo dom dat ik niet naar jou luisterde maar naar de saytan.... OW MAM VERGEEF ME!!" Ze aaide over mijn hoofd en zei: "ow mijn zoon" en ze begon te huilen. Ik keek mijn zusje aan en omhelsde haar en gaf haar een kus op haar voorhoofd. Ik vroeg hun mag ik meelezen, mag ik ook voelen hoe mooi dat voelt?? En we zaten alle drie voor de koran en citeerden de edele koran. Nu ik dit gevoel heb gevoeld is mijn ziel geruster en voel me opnieuw geboren... Nooit meer zal ik deze weg verlaten NOOIT MEER!!! Nu kan ik met rust doodgaan... Nu kan ik vertrekken naar mijn rasoel... Nu zullen mijn tranen vallen voor ALLAH swt de barmhartige... En na een tijdje was ik zo praktiserend geworden dat iedereen keek is dit Ahmed?? Ik gaf zelfs islam lessen aan de jongeren... niks maar dan ook niks kon mooier zijn dan dit!!

    LA * ILAHE * ILALLAH * MOEHAMEDEN * RESOEL * ALLAH

    Met vriendelijke groeten Oegt Y. fi dien

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    08-05-2010, 01:34 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    07-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eerlijkheid duurt het langst ,

     

    Eerlijkheid duurt het langst ,

    Er kwamen eens twee jongemannen bij Omar ibn al-Khattaab terwijl hij in een bijeenkomst zat. De jongemannen hadden een man van het platteland bij zich en wilden hem overdragen aan omar. Waarop hij vroeg: "Wat is er aan de hand?"

    De jongemannen antwoordden: "O leider der gelovigen, deze man heeft onze vader gedood."

    omar vroeg aan de man: "Heb jij werkelijk hun vader gedood?"

    De man antwoordde: "Ja, ik heb hem gedood."

    Daarna vroeg omar: "Hoe heb je hem gedood?"

    De man antwoordde: "Hij betrad met zijn kameel mijn stuk grond. Waarna ik hem waarschuwde, maar hij wilde niet luisteren. Toen gooide ik een steen naar hem toe. De steen kwam tegen zijn hoofd aan waarna hij stierf."

    omar zei vervolgens: "Er rest niets anders dan vergelding... de doodstraf. Dit is een duidelijke zaak. omar vroeg niet naar de komaf van deze man, of hij bijvoorbeeld behoorde tot een elite stam, of dat hij een vooraanstaande positie innam in de maatschappij. Al deze zaken interesseerden omar niet. Dit omdat hij onpartijdig was en niemand zou voortrekken ten koste van de Voorschriften van Allah. Ook al zou het zijn zoon zijn die voor hem stond. Meerdere malen had hij reeds zijn zoon een aantal zweepslagen verkocht in verband met bepaalde zaken.

    De man zei: "Ik vraag je bij Degene Die de hemelen en de aarde heeft geschapen om mij voor slechts een nacht naar mijn vrouw en kinderen op het platteland te laten gaan om hen te vertellen dat ik de doodstraf heb gekregen. Daarna zal ik terugkomen. Bij Allah, zij hebben geen kostwinner waarop zij kunnen rekenen, behalve Allah en vervolgens ik."

    omar vroeg hem: "Wie van de aanwezigen kan mij garanderen dat jij terugkomt."

    Alle aanwezigen bleven stil, want niemand kende deze man, zijn woonplaats of stam. Hoe zou iemand zich garant kunnen stellen voor zo een persoon en om zo een gewichtige zaak. Het ging hier namelijk niet om een luttele tien dinar, een stuk grond of een kameel. Het betrof hier een garantstelling voor iemand die de doodstraf had verdiend en wiens leven door middel van het zwaard ten einde zou komen. En wie was in staat om omar van het toepassen van de Voorschriften van Allah af te houden? En wie zou durven bemiddelen bij omar?

    Alle metgezellen bleven zwijgen en omar bevond zich in een lastige positie. Zou hij nu de beslissing nemen de man te doden, terwijl zijn kinderen op het platteland van de honger zouden omkomen, of zou hij hem zonder garantstelling laten gaan wat er wellicht toe zou leiden dat de nabestaanden van de gedode man hun vergelding verloren zouden zien gaan? Nog steeds heerste er een doodse stilte en omar sloeg zijn hoofd neer, keek naar de twee jongemannen en vroeg hen: "Kunnen jullie hem vergeven?" Waarop zij antwoordden: "Nee! Wie onze vader heeft gedood dient ook gedood te worden, O leider der gelovigen!"

    Vervolgens riep omar: "Is er dan niemand die garant kan staan voor deze man?"

    Aboe Dharr al-Ghifaariy, de oude waarachtige asceet, stond toen op en zei: "O leider der gelovigen, ik zal voor hem garant staan!"

    omar maakte nog eens duidelijk: "Je begrijpt dat het hier de doodstraf betreft!"

    "Ik weet dat het om de doodstraf gaat," reageerde Aboe Dharr al-Ghifaariy.

    omar vroeg: "Ken je de man?"

    Hij antwoordde: "Nee, ik ken hem niet."

    Waarna omar zei: "Hoe kun je dan garant staan voor hem."

    "Ik zie in hem de kenmerken van een gelovige. Hierdoor weet ik dat hij niet zou liegen. Als Allah het wil zal hij dan ook terugkomen."

    omar zei: "O Aboe Dharr, denk je dat je aan mij ontkomt als hij na drie dagen niet terugkomt?" Hierop zei Aboe Dharr: "Allaah ul-moestacaan (Allah is Degene Die om hulp wordt gevraagd), O leider der gelovigen!"

    De man mocht vertrekken en kreeg te horen dat hij binnen drie dagen terug moest zijn. Deze tijd kreeg hij om zich klaar te maken, afscheid te nemen van zijn vrouw en kinderen en hun zorg aan iemand over te dragen.

    Na drie nachten liet omar iemand 's middag de mensen in de stad verzamelen, zeggende: "As-Salaatoe Djaamicah!" De mensen waaronder de twee jongemannen en Aboe Dharr kwamen allen bij een. omar zei toen tegen Aboe Dharr: "Waar is de man gebleven?"

    Aboe Dharr antwoordde: "Ik weet het niet, O leider der gelovigen!" Vervolgens keek Aboe Dharr naar de zon die sneller dan gewoonlijk leek onder te gaan. Alle metgezellen waren doodstil en alleen Allah weet werkelijk in wat voor een gespannen toestand zij op dat moment verkeerden.

    Ondanks dat Aboe Dharr zeer geliefd was bij omar en deze zelfs bereid zou zijn zijn leven voor hem op te offeren, betrof het hier de Islamitische Wetgeving en de Goddelijke Voorschriften waar men niet mee speelt en dolt. Hierover treedt men niet in discussie noch wordt deze wetgeving op een bepaalde tijd en plaats wel uitgevoerd en op een andere niet. Noch wordt dit slechts toegepast op een aantal met uitsluiting van anderen.

    Vlak voor zonsondergang verscheen de man, waarna omar samen met de anderen 'Allaahoe Akbar' riepen. Vervolgens vroeg omar aan de man: "Weet jij dan niet dat als je op het platteland was gebleven wij jou niet hadden kunnen achterhalen."

    De man reageerde: "O leider der gelovigen, bij Allah, het is niet u met wie ik te maken heb, maar ik heb te maken met Degene Die op de hoogte is van het openlijke en het verborgene. Hier ben ik, O leider der gelovigen! Ik liet mijn kinderen achter als kuikentjes op het platteland waar geen water noch bomen te vinden zijn en ik ben gekomen om mijn straf te ondergaan."

    omar stond op en vroeg de twee jongemannen: "Wat willen jullie?"

    Zij antwoordden huilend: "Wij vergeven hem vanwege zijn oprechtheid, O leider der gelovigen." omar riep daarna: "Allaahoe Akbar!", terwijl de tranen over zijn baard rolden. "O jongemannen, moge Allah jullie belonen voor jullie vergiffenis en moge Allah jou ook belonen, O Aboe Dharr dat jij deze man in de gelegenheid hebt gesteld om zijn gezin te bezoeken."


    {Hou je vast aan eerlijkheid, want eerlijkheid leidt naar goedheid, en goedheid leidt naar het Paradijs}

    Met vriendelijke groeten Oegt Y. fi dien

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    07-05-2010, 06:33 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    06-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.*Zelfs een sok neem je niet mee naar je graf*

    *Zelfs een sok neem je niet mee naar je graf*

    Assalaamoe ehleykoom warahmatoelah wabarkatoehoe,

    Ik heb een deze dagen een waargebeurd verhaal gehoord, dat ik met jullie wilde delen. Een broeder vertelde hoe een van zijn vrienden zijn vader verloor. Het ging op deze manier, voordat zijn vader stierf vroeg hij aan zijn zoon, hij eiste bijna, dat wanneer hij kwam te overlijden, zijn zoon hem met een oude sok zou moeten begraven. De vader bleef dat maar herhalen (wasiyya) en de zoon stemde in. Daarna overhandigde de vader zijn zoon een brief die hij pas mocht openen als zijn vader stierf. Een aantal jaren daarna stierf de vader en de jongen herinnerde zich wat hij moest doen. Nadat zijn vader was gewassen ging de jongen op zoek naar een oude sok en wilde zijn vader dat aantrekken. De man die de goesl (wassing) had verricht keek de jongen aan of hij gek was geworden. Hij verbood hem om de sok aan te laten trekken aangezien zijn vader alleen met zijn doodskleed mocht worden begraven. De jongen bleef zeuren maar de man bleef bij zijn standpunt. Verslagen ging de jongen naar huis en had het gevoel dat hij had gefaald. Thuis herinnerde hij zich de brief van zijn vader en hij opende het. Toen hij het las moest hij zo hard huilen en drong iets tot hem door. In de brief stond: "en zoon, het is jou zeker niet gelukt mij die sok te laten aantrekken? Zo zie je maar weer, zelf een oude versleten sok neem je niet mee je graf in. Het enige wat je mee neemt zijn jouw daden en die bepalen jouw lot. Weet dat helemaal niets jou zal helpen in het hiernamaals en weet dat zelfs een oude sok niet erin kan..


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    06-05-2010, 06:29 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    05-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.*Een aangrijpend verhaal*

    *Een aangrijpend verhaal*

     

    Assalaamoe ehleykoom warahmatoelah wabarkatoehoe

    Subhanalah ik heb een mooi verhaal gehoord op een lezing van Shayk Ibrahim Mobarek en wil ze meedelen met jullie Inshalah Ta3ala.

    Er was eens een groep van moslims die da3wa deden (mensen uitnodigen tot Allah swt) op straat. Na hun da3wa zijn ze naar een moskee gegaan in buurt waar dat ze da3wa deden. De groep heeft gebeden, en na het gebed vroeg de groep aan de imam van de moskee of hij iemand kent die niet bid. De imam zei: ja ik ken iemand. Namelijk de buur van deze moskee is een zeer rijke man maar bid niet. Hij bid niet? De groep zei: subhanalah!! Buur van de moskee en hij bid niet??? De groep is onmiddellijk naar hem gegaan. Toen ze aan zijn deur zijn aangekomen hebben ze gebeld. Er deed niemand open dus belden ze opnieuw, maar steeds niemand die opendeed. En zo belden ze een vier of vijf keer tot de man opendeed.

    De man zei woedend: wie zijn jullie?? De groep antwoordde: wij zijn een groep die mensen uitnodigen tot Allah swt en we willen dat jij meegaat naar moskee om enkele woorden van Allah swt te horen. We gaan namelijk een lezing geven en we willen dat je meegaat.

    De man antwoordde: Inshalah ga maar al en ik zal wel komen.

    De groep zei: Nee!! We gaan niet weg tot je meegaat. Subhanalah kijk hoe de groep standvastig bleef.

    De man antwoordde: Ga maar al ik moet nog Woedoe doen en me omkleden en dan zal ik wel komen. Ik woon namelijk toch naast moskee dus geen probleem. Ik kom onmiddellijk.

    De groep zei: Nee Walahi wij gaan niet weg tot jij meegaat.

    De man wist dat er geen ander oplossing was dan mee te gaan. Dus kleedde hij zich snel om verrichte de woedoe en is meegegaan.

    Eens aangekomen in de moskee begon de groep een lezing te houden. Ze begonnen te vertellen over het leven, de dood enz...

    Subhanalah het was alsof de woorden van de groep rechtsreeks in de hart van de man ging. De groep keek naar die man en zagen dat hij aan het huilen was. ;Laaa ilaha ila laah. Hij was aan het huilen. De man wist altijd dat hij verkeerd bezig was maar wou het niet toegeven tot deze dag hij deze mooie woorden hoorde.

    Na de lezing ging de man naar de groep en vroeg aan hun. Naar waar gaan jullie nu? De groep antwoordde: we gaan verder da3wa doen Inshallah. De man zei: mag ik meegaan? Kan dat??

    De groep antwoordde zeer blij: Natuurlijk mag je meegaan. Het is een gunst van Allah swt die we jou niet kunnen afnemen. Kom maar mee.

    De rijke man was zo gelovig dat hij al zijn geld uitgaf omwille van zijn liefde voor Allah swt. Hij gaf miljoenen uit voor de Islam.

    Op een dag vroeg de man aan de groep da3wa: Weten jullie nog de dag dat jullie aan mijn deur zijn komen aanbellen en ik wou de eerste drie keer niet opendoen??

    De groep zei ja natuurlijk weten we het nog.

    De man vroeg: weten jullie wat ik aan het doen was??

    De groep antwoordde neen dat weten we niet.

    De man zei: die dag had het wereldse leven mij overwonnen. Ik had miljoenen, maar de wereld zag er zwart uit voor mij. Ik had enkel problemen en problemen. Mijn geld had me ziek gemaakt.

    Weten jullie wat ik aan het doen was vroeg die man??

    Neen zei de groep.

    De man zei: Walahi ik stond op het punt zelfmoord te plegen. Ik ben op een stoel gaan staan, heb een stevige touw aan het plafond vastgemaakt. Ik heb de touw stevig rond mijn nek vastgemaakt. Ik was het leven beu en wou mijn eigen ophangen. Ik was op de stoel had stevige touw rond mijn nek vastgemaakt en toen ik de stoel wou wegduwen om mijn eigen te laten vallen voelde ik dat de stoel niet bewoog.

    Walahi zei de man het was alsof de stoel in de vloer was gespijkerd. Ik bleef de stoel maar wegduwen maar het wou niet.

    Toen hoorde ik de bel. Ik zei tegen mijn eigen. Moet ik de deur openen of moet ik mijn leven nu eindigen???

    Mijn ziel zei: maak een eind aan je leven maar toen op dat moment was het precies dat er een stem vanuit mijn hart sprak en zei: ga de deur opendoen. Er zal je iets goeds overkomen.

    Ik heb mijn ziel gevolgd en duwde de stoel opnieuw maar het lukte niet. De stoel wou niet bewegen. Toen hoorde ik weer de bel en zei ik in mijn eigen, ik ga de deur openen en terugkomen om een eind te maken aan mijn leven.

    Toen de man de deur opende zag ik jullie. Toen wist ik dat Allah swt jullie heeft gestuurd om mij te redden van mijn zelfmoord. Walahi als jullie niet waren gekomen had ik mijn leven slecht beëindigd en behoorde ik in het Hiernamaals tot de ongelovigen. Maar la ilaha ila laah, Allah swt heeft me niet in de steek gelaten.

    Subhanalah mensen laat deze verhaal een wijze les zijn voor mij en voor jullie en geef nooit op. Je weet nooit wanneer je wordt gered door Allah swt.

    Bron: http://groups.msn.com/SiratElMustakiem

    Een aangrijpend verhaal!

    Mash'allah dat deze man berouw heeft getoond en zo zie je maar dat je met rijkdom niets bent want geld is enkel een overlevingsmiddel geen levensdoel!

    Met vriendelijke groeten Oegt Y. fi dien

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    05-05-2010, 01:24 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    04-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ondankbaar

    *Ondankbaar*

     

    Assalaamoe ehleykoom warahmatoelah wabaraktoehoe

    Ondankbaar

    Dit verhaal gebeurde tijdens het feest 'Ied ul Fitr' (afsluiting van de vastenmaand Ramadan). Er was iemand die erg welgesteld was. hij was erg rijk en had een overvloed aan goederen. op die dag kwam een straatarme man (Fakir) en hij belde bij de rijke man aan; de arme zei dat hij op reis was en graag wat wilde eten.
    de rijke man duwde hem opzij en schold hem uit; joeg hem weg van zijn huis. Hij zei dat hij zijn Ied ul Fitr verstoorde. de rijke man was met zijn vrouw en kinderen aan het feesten.
    de Fakir voelde zich zeer bedroefd, met zijn totale ziel en geest sprak hij tot Allah (SWT):
    "O Allah, geef mij ook zulke rijkdommen en ik verzoek U mij ook zo'n dag te schenken, opdat ik in UW naam kan weggeven en dat ik dankbaarheid kan tonen en dat UW arme dienaren kan helpen."

    Allah's Wil geschiedde en binnen 1 jaar kreeg de rijke man grote ( ook financiële) tegenslagen.
    Hij werd uiteindelijk ook een fakir. De eens arme Fakir had echter in 1 jaar tijd zo'n groot succes door Allah's Wil. Toen hij na 1 jaar het ied ul Fitr feest vierde werd er op zijn deur geklopt. Hij vroeg wie aan de deur was. Een stem zei: "Ik ben een Fakir en ik ben arm, ik wil graag iets hebben om te eten" De nieuwe rijke man herkende de Fakir. het was dezelfde man, bij wie hij een jaar gelden had aangebeld." de fakir kreeg zoveel te eten. na het eten zei de rijke man: "Nu mag je ook nog van mijn bezittingen nemen, zoveel als je wenst. Ik was het die een jaar geleden bij jou thuis aangebeld had en jij hebt mij weggezonden. Ik heb Allah (SWT) beloofd, dat als ik iets van Allah's rijkdom zou bezitten, ik de armen zou helpen.
    Vandaag is het moment aangebroken dat juist u nu bij mijn huis aanbelt. U bent deelgenoot van mijn rijkdom omdat ik toen bij jou had aangeklopt. Je had mij weggejaagd. En vandaag heeft Allah (SWT) mij verrijkt."

    Toen hij dat hoorde, begon hij te huilen. Hij begon zich te richten tot Allah (SWT)

    Allah (SWT) openbaard in de Heilige Koran 3: 26
    Zeg: "O Allah, Heerser van het Koninkrijk. U geeft de heerschappij aan wie U wilt en U ontneemt de heerschappij van wie U wilt. U maakt machtig wie U wilt en U vernedert wie U wilt. Slechts in UW handen is al het goede. Waarlijk, U hebt macht over alles. "

    De boodschap bij deze gebeurtenis (Waki'a) is dat Allah (SWT) zelf uitmaakt wie HIJ tot rijke maakt en wie HIJ tot een Fakir maakt.
    De lering die wij hieruit kunnen trekken, is dat wij ongeacht de situatie en in welke omstandigheden wij ook mogen verkeren, wij Allah soubhana wa ta'ala dankbaar moeten zijn.
    En dat wij goed met elkaar moeten omgaan, ongeacht de status van de mens dat je met liefde en respect met elkaar moet omgaan.
    Bij Allah, heeft elke mens, ongeacht de status, kleur of uiterlijk, een eigen plaats. Allah is HIJ, die weet wat wij in onze harten hebben. deze eigenschap heeft de mens niet.
    Insha Allah, zullen wij lering trekken uit deze gebeurtenis.

    Met vriendelijke groeten Oegt Y. fi dien

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    04-05-2010, 06:08 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    03-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brandend water - De gave van gehoorzaamheid.

    Brandend water

     

    De gave van gehoorzaamheid.

     

    Twee jongens gingen eens op weg om een leraar te zoeken. Zij reisden vele dagen en nachten. Een van hen was de zoon van een bedelaar. Hij heette Mahmud en wilde alles over zijn geloof leren. Hij was erg enthousiast om een Sjaikh te vinden die hem les zou geven. De ander was de zoon van een rijke zakenman. Zijn naam was Hakiem en zijn verlangen om te leren was niet van hemzelf, maar van zijn vader. Deze wilde dat hij een geleerde zou worden en had al zijn hele loopbaan voor hem uitgestippeld.

    Op de twintigste dag van hun reis stonden ze voor de eenvoudige woning van de Sjaikh Ahmad. Hakiem klopte ongeduldig op de deur. Toen de Sjaikh de deur opende, kuste Mahmud met respect zijn hand, en zei: "O meester, we willen uw leerlingen worden. Aanvaard ons alstublieft." De Sjaikh bekeek hen van top tot teen en zei: "Voor jullie mijn huis binnen mogen komen, moeten jullie die berg beklimmen en mij het ei van een arend brengen."

    De jongens gingen op weg en zochten naar het nest van de arend. Maar toen zij de voet van de berg bereikten, zei Hakiem: " Ik weiger deze berg te beklimmen voor één ei. Ik wacht hier wel op je tot je terugkomt." Mahmud keek naar zijn vriend en zei: "Wees gehoorzaam Hakiem, dan kunnen we allebei leerlingen worden van deze wijze Sjaikh." Maar Hakiem ging tegen een boomstam zitten en deed alsof hij meteen in slaap viel.

    Mahmud klom en klom en op zijn tocht kwam hij zelfs wilde dieren tegen en kreeg steeds meer honger. Hij hield echter vol totdat hij werkelijk het nest van een arend zag. Er lag één ei in. Hij nam het onmiddellijk en begon aan de lange afdaling, terug naar het huis van de Sjaikh.

    Toen hij uiteindelijk de boom bereikte waar Hakiem tegen zat te slapen, rende hij naar hem toe en riep: "Kijk, Hakiem, ik heb inderdaad een arendsei gevonden." Hakiem vroeg of hij het even mocht zien en Mahmud gaf het aan hem. "Mahmud", zei Hakiem, "Je zult wel erg moe zijn van die klim. Waarom ga je niet even wat rusten onder die boom?"

    Daar had Mahmud eigenlijk wel zin in. "Heel even dan", zei hij en toen hij zich uitstrekte werd hij overmand door de vermoeienissen van de klim en viel in een diepe slaap.

    Hakiem grijnsde en liet hem daar achter, waarna hij het ei naar de wijze Sjaikh bracht. Deze liet hem binnen en terwijl Hakiem het ei voor zich uit hield, liep hij naar de Sjaikh toe. Hij zei: "Ik heb gedaan wat u van ons vroeg, vertel me nu alstublieft de geheimen van alle dingen zodat mijn vader tevreden over mij kan zijn."

    De Sjaikh vroeg zachtjes: "Hoeveel eieren waren er in de nest?" Hakiem werd nerveus, want hij had deze vraag niet verwacht. Hij loog snel dat er twee eieren hadden gelegen. Toen zei de Sjaikh tegen hem: "Dit is niet het ei dat ik wil hebben. Breng het terug naar het nest en breng me het andere ei." Hakiem werd kwaad en riep: "Ik ga die berg nooit van mijn leven voor jou beklimmen, oude man." En hij gooide het ei op de grond.

    Op dat moment kwam Mahmud helemaal overstuur aan de deur. "Meester, ik heb gefaald mijn taak te volbrengen", zei hij. Maar de Sjaikh antwoordde: "Nee, je hebt het heel goed gedaan, want de schrammen op je benen en de scheuren in je kleren zijn voldoende bewijs dat jij je taak hebt volbracht. Mahmud werd door de Sjaikh naar zijn madrassa (school) gebracht, waar hij hem voorstelde aan de andere leerlingen.

    Godsbewustzijn

    Al gauw bleek hij de oogappel van de Sjaikh te worden. De andere leerlingen waren een beetje jaloers op hem. Maar omdat ze geleerd hadden dat afgunst een slechte eigenschap is, vroegen ze openlijk aan de Sjaikh waarom hij meer van Mahmud hield dan van zijn andere leerlingen. "Ik zal het jullie laten zien waarom", zei hij. De volgende morgen gaf hij al zijn leerlingen een kip en een scherp mesje. "Ieder van jullie moet zijn kip slachten op een plaats waar hij door niemand gezien kan worden", zei hij, en alle leerlingen vertrokken met hun kip.

    Mahmud liep en liep, maar hij vond geen enkele geschikte plaats. Alle leerlingen waren al terug bij de Sjaikh en hadden hun geslachte kippen op de binnen plaats gelegd. Uiteindelijk kwam Mahmud aanlopen. Treurig hield hij zijn kip, die nog springlevend was, onder zijn arm en liep langzaam naar de Sjaikh. "Waar kom jij vandaan, Mahmud", zei de Sjaikh, "iedereen heeft zijn kip al geslacht en jij loopt nog te treuzelen?"

    "Ik ben overal geweest", verzuchtte Mahmud, "maar ik kan géén plek vinden waar Allah Soebhanahoe wa Ta'aala mij niet kan zien..."

    "Begrijpen jullie nu waarom ik van Mahmud hou?", vroeg de Sjaikh.

    Beheers je tong

    Mahmud was nu al jaren leerling van zijn Sjaikh, toen hij de Sjaikh hoorde vertellen over het misbruik van worden. Hij zei: "De zwaarste last die we van de ene naar de andere plaats kunnen dragen bestaat uit worden. Als we iets horen en we vertellen het door aan iemand anders, is dat een zware last. Waarom praten wij graag over anderen? Misschien denken wij dat het ons macht geeft iets te weten over iemand anders. Maar het is vals gevoel.

    Waarom zeggen we met dezelfde tong waarmee we Allah Subhana wa ta'Ala herdenken, "ik haat je", tegen iemand? Is dat niet het domste wat we kunnen doen?"

    Zoet en bitter

    Toen de oudste dochter van de Sjaikh de huwbare leeftijd had bereikt waren er veel huwelijkskandidaten. De Sjaikh besloot hen op de proef te stellen. Hij vroeg hen: "Ik wil dat jullie mij het zoetste brengen dat er op deze wereld bestaat." Iedereen kwam met iets zoets.

    De een bracht honing, de ander zoet geurende bloemen of gebak. La het zoete dat verkrijgbaar was, werd voor de Sjaikh neergezet. Natuurlijk had Mahmud weer iets bijzonders. Hij kwam met een tong binnen die hij bij een sl*gerij had gekocht.

    "Wat is dat?", vroeg de Sjaikh, "Is dit een grap, wat bedoel je hier me?" Mahmud zei: "O Sjaikh de tong is het zoetste ding ter wereld. De woorden die van een tong komen kunnen een gebroken hart heel maken en een zieke kunnen ze genezen. Zij kunnen een ongelukkig mens blij maken en de waarde van het leven weer doen inzien. Werkelijk de tong is het zoetste dat bestaat." De Sjaikh knikte en zei: "Deze ronde heb jij gewonnen."

    Hij richtte zich tot het hele gezelschap en zei: "Ik wil dat jullie mij morgen het bitterste ter wereld brengen."

    De volgende morgen werd de kamer van de Sjaikh vol gezet met bittere dingen.

    Bittere groenten, kruiden, planten, uien, zaden, etc. Uiteindelijk kwam Mahmud binnen met een doos. Toen hij die openmaakte haalde hij er dezelfde tong van de vorige dag uit.

    Verbaasd vroeg de Sjaikh: "Hoe kan het ding dat je gisteren het zoetste van de wereld hebt genoemd vandaag het bitterste zijn?" Nederig sprak Mahmud: "Mijn Sjaikh, als de tong bittere worden spreekt kan het een gelukkig persoon verdrietig maken. Het kan een hart breken en giftig zijn als van een slang." Aarzelend sprak de Sjaikh: "Ik krijg de indruk dat je de tweede ronde ook hebt gewonnen. Kom jij mar met mij eens mee naar binnen."

    Toen zij binnen waren, vroeg de Sjaikh hem koffie te maken. Nadat Mahmud koffie, suiker en water in een koffiekannetje had gedaan, begon het water te koken boven het houtskoolvuurtje. "Nu ga ik je de derde vraag stellen", zei de Sjaikh, "Wat heeft dit water te vertellen?" Voor het eerst zweeg Mahmud en stond perplex.

    "Denk goed na en kom mij morgen het antwoord brengen", zei de Sjaikh.

    Peinzend verliet Mahmud zijn Sjaikh.

    Wat mij brandt is van mij...

    Hier komt de romantiek om de hoek kijken, want het bleek dat de dochter van de Sjaikh al enige tijd een oogje op deze arme maar intelligente leerling van haar vader had.

    Tijdens deze test bevond zij zich in de kamer ernaast en had het gesprek gevolgd.

    "Vader", zei ze poeslief, toen ze voor hem een kopje koffie maakte, "Wat een interessant geluid maakt dat borrelende water toch, wat zou dat kunnen betekenen?"

    Hij bekeek haar een paar seconden met opgetrokken wenkbrauwen en zei toen: "Goed, ik zal het je vertellen. Het water vertelt, "Ik was een druppel in een wolk, daarna viel ik op de aarde. In de aarde kwam ik bij een zaadje. Dat zaadje werd een plantje en dat groeide uit tot een boom. Een houthakker hakte de boom om en maakte er brandhout van.

    Toen werd dat brandhout hier in dit houtskoolkomfoortje gedaan, het werd aangestoken en doet nu het water koken. En dat water zegt: "Dat wat mij verhit is van mij."

    "Wat een prachtige verhaal", zei de dochter en trok zich terug in haar eigen kamer waar ze alles opschreef en via een dienstmeisje naar Mahmud stuurde.

    De volgende morgen vond weer het koffieceremonieel plaats. Terwijl Mahmud het steelpannetje langzaam heen en weer bewoog boven de vlam, vroeg de Sjaikh: "En, Mahmud, kan je me nu vertellen wat het water vertelt?"

    Mahmud deed alsof hij in diepzinnige gedachten verzonken was en vertelde toen langzaam het verhaal van de brief die hij ontvangen had.

    "Dus", zei hij: "Het water zegt, dat wat mij brandt is van mij." Het gezicht van de Sjaikh had een lichte blos gekregen. "Ja", zei hij, "en dat wát mij brandt is van mij"

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    03-05-2010, 06:43 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    02-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.SoebhaanAllah

    SoebhaanAllah

     

     

     

    Het verhaaltje dat ik jullie wil vertellen is waargebeurd, speelde zich af in Egypte (in de stad Alexandrië) en het was in de maand Ramadan (2000 of 2001).

    Er waren eens 2 Egyptische beste vriendinnen, 1 gesluierde en de andere niet gesluierd. Die gesluierde is getrouwd en die andere nog niet, zij liep altijd in niet-islamitische kleren. Op een dag vroeg die niet-gesluierde aan de gesluierde: 'Ga je mee? Ik heb nieuwe kleren nodig en ik heb er mooie gezien.' Die gesluierde was slim en zei tegen haar: Oké, op 1 voorwaarde. Als je meegaat naar moskee want ik wil islamitische lessen volgen en dan kunnen we zo samen gaan winkelen waar je maar wilt.' Die niet-gesluierde was akkoord gegaan.

    De les in de moskee was al begonnen, de imaam sprak over tawba(spijtbetuiging aan Allah), over de terugkeer naar Allah, over de Dag des Oordeels, enz. Het niet-gesluierde meisje begon te luisteren en er begon iets in haar zelf te bewegen. Toen de imaam gedaan had, begon ze te wenen en het enige woord dat uit haar mond kwam was 'TOUBT YA RABBI, TOUBT!( Oh God, ik heb spijt, ik heb spijt!). Ze wou zelfs niet naar buiten gaan! De laatste die overbleef was zij. De mensen zeiden haar:'Lieve dochter, kom naar buiten.' Zij bleef maar huilen en zei: 'Nee ik kan niet, ik ben beschaamd om zo naar buiten te gaan, geef me aub een hijaab(sluier) en een jeleba (lange islamitische kleed voor mannen en vrouwen), AUB! TOUBT YA RABBI TOUBT' De mensen hadden haar proberen overtuigen om naar buiten te gaan en dat ze haar dan een hijaab en jeleba zouden kopen maar zij weigerde en bleef maar huilen. Tot wanneer ze haar dan een hijaab en een jelaba hadden gegeven en meteen aangetrokken.


    Toen ze juist naar buiten ging, kwam er een auto op haar af en ze was dood ter plaatse.

    Toen ik dit verhaal hoorde, dacht ik van: 'Moge Allah haar ziel beschermen en haar naar het Paradijs sturen' Toen dacht ik ook op hetzelfde moment: 'Subhanallah, moet je eens zien hoe ze had geleefd (als niet-islamitische) en hoe ze stierf (als gesluierde moslima)'.

    Met dit verhaal wil ik een boodschap sturen aan iedere broeder en zuster en zeggen dat het leven heel kort is (ook leef je tot 80 jaar, het is net of het maar 1 dag is dat we dan geleefd hebben).

    Doe alles in deze wereld in de naam van God, de Barmhartige en Genadevolle (natuurlijk de goede dingen, vermijd slechte dingen te doen en als je dat doet vraag dan aan de Barmhartige om vergeving, Hij zal u dan zeker vergeven en helpen om het niet meer te doen, want Hij is Vergevensgezind en de Alwetende).

    Doe goede zaken in deze wereld (die vlug zal vergaan )en je zult inchallah jouw beloning daarvoor krijgen in het eeuwige hiernamaals!

    Moge Allah ons leiden op het rechte pad en al onze zonden vergeven.

    Amien


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    02-05-2010, 06:27 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    01-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waar gaat het met jullie heen

    Waar gaat het met jullie heen

     

     

    Salamoe Ailaikoem Warahmatoe Allah Wabarakatoeh,

    Bismi Allah,

    Alle lof is aan Allah, de Heer der werelden, vrede zij met de profeet Mohammed, zijn familie, zijn metgezellen en zijn volgelingen die hem in vroomheid volgen tot de Dag der Opstanding.


    Beste geliefde zuster,
    Ik hoop dat je de tijd neemt om het volgende te lezen Insha’Allah ta3ala. Ik hoop dat je er iets mee zult doen en het niet zomaar verwerpt…. Versla de shaytaan mijn geliefde zuster en lees dit!! Moge Allah je ervoor rijkelijk belonen.

    Dit verhaal gaat over Latifa. Latifa is 19 jaar oud. Ze volgt de opleiding: PABO en volgt zo haar eigen wereldje. Ze heeft vaker problemen met haar eigen leven, maar kon haar toevlucht nergens vinden...

    Het was een zondag en er zou een optreden zijn van Marokkaanse muziek zoals: Saoudi, Statti en noem het maar op. Ze kon geen kaartje meer bemachtigen dus besloot ze op internet rond te surfen, daar vond ze nog een meid die haar het kaartje verkocht had voor de prijs van € 65,-. Zonder na te denken kocht ze gelijk het kaartje. Tenslotte Daoudi was voor haar een idool, zeg maar een soort voorbeeld man.....

    Latifa was iemand die leefde in haar eigen modewereldje, ze volgde kledingswijze van de ongelovige vrouwen die zich schaars kleden in dit land, dit moest zij natuurlijk ook doen. Ze volgende ook de soaps Wannabe Next Top Model Jehannam, natuurlijk dat waren allemaal voorbeelden voor haar. Ondanks dat was ze vrij goed opgevoedt, ze hield er geen relaties op na alleen dat was het. Maar praktiseren daar was ze nog niet aan toe, ze maakte altijd afspraken met de shaytaan die haar influisterde ja morgen, ja morgen , ondertussen zou ze al 20 worden Mascha'Allah en nog steeds elke dag zegt ze: ja morgen ja morgen ja morgen. En wij alle moslims weten dat dit een van de grootste influistering is van de Shaytaan, maar wat doen wij , wij behandelen hem als kameraad. We laten hem de vervloekte shaytaan die niets dan de Hel toegewezen kreeg van Allah als rijdier gebruiken van ons. Als hij zegt ga naar links dan doen wij dat, zegt hij ga naar rechts dan doe we dat.....

    Zo had Latifa ook menselijke Shaytaan vriendinnen die haar constant uitnodigde naar de weg van de verdorvenheid. Telkens nodigde zij haar uit naar feestjes en dergelijke verdorvenheid noem het maar op.

    Allah zegt:

    En hun (slechte) broeders doen hen nog verder afdwalen en zij houden daarna niet op (te dwalen)

    Soerah Al Araf (7) aayah 201

    Maar let op:

    AL maanden waarschuwen zusters Latifa om terug te keren naar haar Heer, maar telkens stelde zij dit uit. Telkens namen de zusters haar mee om te beginnen, in ieder geval Allah te leren kennen en zijn profeet vrede zij met hem, maar telkens weigerde zij deze uitnodiging. Broeders bij haar gaven haar boeken om ze te bestuderen, maar die liet zij links liggen. Zusters gaven haar cd's met lezingen, maar die beluisterde zij niet.....

    Telkens kreeg ze een waarschuwing om terug te keren tot Allah , omdat deze broeders en zusters het beste voor haar wilden en dat is de weg van Allah... En wat is er erger dan de weg weigeren en negeren van Allah...

    Allah zegt ga rechtdoor en je krijgt alle middelen, boeken, lezingen, praatjes met zusters die jou alles willen uitleggen met geduld en ze zei ja is goed ja ja morgen, En als ze haar morgen tegenkwamen waarom was je niet op de lezing? ja ja morgen... Heb je de cd beluisterd die ik je had gegeven Latifa, ja klein stukje, de rest doe ik morgen.

    O Kinderen van Adam, laat de Satan jullie niet in verzoeking brengen, zoals hij jullie voorouders uit de tuin heeft verdreven; hij nam hun kleding van hen weg om hen hun schaamte te tonen. Hij en zijn aanhangers zien jullie van waar jullie hen niet zien. Voorwaar,
    Wij hebben de Satans tot leiders gemaakt voor degenen die niet geloven.

    De Shaytaan had haar in haar greep, hij had haar vastgeklemd. Telkens wanneer de zusters tegen haar zeiden zoek je toevlucht bij Allah, deed zij het omgekeerde. Telkens wanneer ze haar vertelden lees het boek, ging ze de modewereld bestuderen. Telkens wanneer ze haar vroegen om kennis op te doen over de HIjaab weigerde zij...

    Allah subhana Wata3ala zegt:

    Daarna zal ik zeker tot hen komen, van voor hen en van achter hen en van hun rechterzijde en van hun linkerzijde, en U zult de meesten van hen niet als dankbaren aantreffen.

    Soerah Al Araf 7 aayah 17

    De Shaytaan komt voor je achter je links en rechts van je…

    Nu gaat het gebeuren...

    Het was zondag en Daoudi zou komen, daar was ze zo verliefd op, zowel muziek als hem zelf... Thuis was ze zich al aan het voorbereiden namelijk, kleding zo strak mogelijk namelijk een rok tot aan de knieën, Alles moest zichtbaar zijn voor haar broeders de hyena's.... Ze was namelijk van plan om er mooi uit te zien voor de buitenwereld.... De shaytaan had haar in haar greep zoals je leest. Terwijl de profeet vrede zij met hem, door vlam en vuur ging voor ons en de vrouwen heeft vertelt dat ze zich moeten beschermen en bedekken weigerde zij dit terwijl ze het wist!

    Daar ging ze dan strak in pak met haar vriendinnen en vrienden in een auto, onderweg gingen ze zich al indrinken met Dounia-drugs, namelijk Muziek. Ze moesten zich indrinken met muziek, dansend en springend stopten ze bij een tankstation om inkopen te doen, zo ging Latifa buiten even een rondje voorproef doen en ze ging shacken met haar lichaam. Terwijl daar broeders en zusters ook aan het tanken waren, en een broeder riep nog naar haar: Vrees Allah o geliefde zuster!! Verkoop je lichaam niet aan de buitenwereld, maar ze trok zich er niets van aan!!!!

    Eenmaal aangekomen was Latifa helemaal knock out ze zag zoveel mooie jongens, dus rende ze even naar de w.c. om zich nogmaals mooi te maken met haar vriendinnen....

    Ze ging midden in de kring staan en ging haar lichaam verkopen, en ze ging dansen en springen ,noem het maar op terwijl alle mannen van haar genoten...
    Ze kreeg nog een paar complimentjes en een paar smile's van haar medebroeders dus nu ging ze nog beter haar best doen om haar lichaam te shaken....

    Maar wat zei niet wist: Alles werd genoteerd elke handeling, blik en dit zijn niet mijn woorden o geliefde zuster:

    Allah zegt in de Qoraan:

    En voorwaar, er zijn zeker bewakers (engelen) over jullie. Eervollen, schrijvenden. Zij weten wat jullie doen.

    Soerat Al-ienfitaar (82), AAYAH 10-12

    Toen Daoudi aankwam rende zij naar hem toe voor het podium. Alsof ze iets zag wat ze nog nooit had gezien. Terwijl toen haar zusters zeiden kom naar de moskee weigerde zij. Luister een lezing ze weigerde. Maar een bevel van de Shaytaan die nam ze meteen op, kijk hoe het met ons gaat geliefde zusters...

    Ze ging dansen en springen en noem het maar op dit ging door tot 2 uur in de nacht, sobhan Allah. Ze had zeker 7 uur lang gedanst voor haar idool.... Sobhana Allah 8 uur van haar leven had ze gegeven aan de Shaytaan, zonder enige spijt....


    Toen het tijd was ging ze naar buiten, daar waren natuurlijk zoveel jongens met mooie auto's: ze smolt....

    Ze vertelde haar vriendinnen dat ze even haar jas ging halen...

    Toen Latifa naar binnen ging en haar jas pakte ging ze even naar de W.C. nog wat make-up haren op tutten. Maar toen gebeurde er HET!!!

    De Dood des Engels overmande haar en kwam haar ziel halen!!!

    Sobhana Allah, Geliefde zuster Latifa kreeg maanden waarschuwen ze weigerde en negeerde ze. Ze wou liever de Shaytaan volgen dan haar Heer en de profeet vrede zij met hem. Kijk hoe haar leven ten einde is gekomen en op wat voor manier. Ze hield geen rekening met de dood, ze hield geen rekening met haar Heer, terwijl Hij haar constant liet vermanen, door toespraken van haar broeders en zusters die het beste voor haar wilden, haar boeken gaven cd's maar ze weigerde dit....

    Wiens woord is beter. Allah zegt in de Qoraan: Alif laam miem Thalikal Kietaboe Laha raiba feeh, Dit is het boek (de Koran) waaraan geen twijfel is,

    Mijn geliefde zuster, ik wil je niet kwetsen maar alleen de realiteit showen waarin wij leven. We zijn Allah subhana wata3ala vergeten, omdat we ons niet willen verdiepen in de islam. Geloof mij o geliefde zuster als je weet met wie je te maken hebt Allah subhana wata3ala dan crieer je vrees en dan zul je Hem gehoorzamen. Toon berouw, Allah zal blij zijn met je terugkeer en Hij zal je vergeven, Want Allah vermeldt in de Qoraan:

    Zeg: ' O mijn dienaren die buitensporig zijn tegenover zichzelf, wanhoopt niet aan de Genade van Allah. Voorwaar, Allah vergeeft alle zonden. Voorwaar, Hij is de Vergevensgezinde, de Meest Barmhartige.

    Soerah Az-ZOemar (39) aayah 53.

    O geliefde zuster en broeder als je meeleest, dit is een belofte van Allah subhana wata3ala dat Hij je altijd zal vergeven mits je oprecht berouw toont en terug keert naar Hem... Innaka latoeglifoe Almi3ad.... U verbreekt geen beloftes. Allah verbreekt geen beloftes!!!

    Mijn zuster, ik waarschuw je voor het feit om niet op deze manier te sterven te komen, want de Dood des Engels kan overal komen en elk moment!!! Niemand in deze wereld maar dan ook niemand, kan je vertellen wanneer je sterft, want die kennis is alleen bij Allah subhana wata3ala.

    Vecht hard om die Hel te ontwijken, je doelstelling is die Hel ontwijken en er niet in te komen, door Allah subhana wata3ala te Gehoorzamen, Hem te volgen en zijn geliefde profeet Vrede zij met hem. Zorg ervoor dat je veel berouw toont zodat de zondes vergeven worden.

    Mijn geliefde zuster Allah subhana wata3ala heeft ons meerdere malen in de Qoraan waarin wij dienen te geloven blindelings en de woorden van de profeet vrede zij met hem ook vermeldt dat:

    Allah zegt in de qoraan over de wereld:

    Jullie geven zelfs voorrang aan het wereldse leven.

    Terwijl het Hiernamaals beter en blijvender is.

    Soerah Al A'La 87 aayah 16-17

    Daarnaast waarschuwt Allah ons in de Qoraan en zegt:

    Maar wie zich van Mijn overdenking afkeert, waarlijk , voor hem is er een moeilijk leven en Wij zullen hen op de Dag der Opstanding blind laten verrijzen. 'Hij zal zeggen: ' O mijn Heer! Waarom heeft U mij blind laten verrijzen, terwijl ik (vroeger) het gezicht had.

    Soerat Taa Haa 20 aayah 124-125

    En je hart komt pas tot rust bij het gedenken van Allah , Hij zegt namelijk:

    Degenen die geloven, en wiens harten rust vinden in het gedenken van Allah. Waarlijk, in het gedenken van Allah vinden de harten rust.

    Soerat Ar-Ra'd 13 aayah 28

    Allah subhana wata3ala zegt niet ja hart komt tot rust als je gaat dansen en een reis gaat afleggen om bepaalde Popartiesten te zien, Dit verergert jouw hart juist. Iets wat verdorven is kan je nooit tot rust laten brengen, en hoe kun je rust vinden bij een plek die Allah subhana wata3ala vervloekt, hoe kun je daar nu rust in vinden??????

    Mijn zuster, ik sluit het hier af. Ik hoop dat we iets aan dit verhaal hebben en beter gaan nadenken over de Waarschuwingen van Allah subhana wata3ala.

    Ooit komt er een dag dat de Dood des Engels ons allen komt halen, daarna worden we gewassen daarna wordt het dodengebed gehouden, daarna worden we met lijkengewaad in het graf gelegd. En dan begint voor ons of de zegening of bestraffing. Daar gaat je mooie gezicht je mooie lichaam zuster die je niet had bedekt die is nu aan het vergaan in de motten en maden... Denk erover na Insha'Allah ta3ala..

    Kijk al het mooie wat Allah subhana wata3ala voor ons Heeft klaargelegd in het Paradijs, Geen oor heeft het gehoord en geen oog heeft het gezien Allahu Akbar...

    Moge Allah subhana wata3ala ons allen laten behoren tot diegene die zullen welslagen en dat is het Paradijs betreden.

    Ik vraag Allah subhana wata3ala mij te vergeven voor mijn fouten, de fouten komen van mij en van de Shaytaan.

    Ik vraag Allah subhana wata3ala om ons te vergeven voor onze bewuste fouten en onbewuste fouten, onze eerste zondes, en laatste zondes, de open zondes en geheimen zondes....

    Ik vraag Allah subhana wata3ala om ons allen te leiden, want waarlijk wie leiding ontvangt van Allah subhana wata3ala kan niet misleidt worden, en wie Misleidt wordt door Allah subhana wata3ala kan niet geleidt worden.

    Allahoema Amien, ya Rabbie Al 3alamien...


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    01-05-2010, 06:13 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    Maak een pictogram op het bureaublad, elke dag een nieuw verhaal.
    We zijn de 12de week van 2019
    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Archief per maand
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Heb je ook een leuk verhaal , mail ze mij.
    Foto
    Salaam alaikoem broeders en zusters , Ik ben Said Mondria  en ik zal inshallah elke dag een nieuw verhaal plaaten en ik hoop dat jullie ze leuk vinden . Jullie mogen reageren dat kan onderaan elk verhaal ik kijk er naar uit.
    Salaam alaikoem, Said.
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!