NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Islamitische verhalen
Moge Allah ‘azza wa djal onze kennis doen vermeerderen, Ameen. Moge Allah ons leiden naar de waarheid en ons weerhouden van het slechte, Ameen. Moge Allah ons sieren met de schoonheid van Imaan & Taqwa, Ameen.
Maak een pictogram op het bureaublad, elke dag een nieuw verhaal.
Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 
Inhoud blog
  • Mijn leven is heel erg veranderd na gisteren.
  • Is vrijheid alles?
  • Ja Allah, U bent mijn Gids
  • INTERVIEW MET DE TELEVISIE
  • Hij boog zich huilend neer en toonde berouw
  • Het verhaal van de vier vogels
  • Het Paradijs
  • Het meisje met haar engelen!
  • Het berouw van een jongeman in de moskee
  • Het advies van Taawoes bin Kissaan al-Yamanie
  • Het verhaal van Lut
  • Hebben jullie ooit zo'n vriend gehad?
  • Een vreemde vrouw
  • De Profeet NOEH ( Noach )
  • Dit is een heel mooi verhaal...moeite waard om ff te lezen
  • Ik getuig jullie dat ik mijn plaats in de Hel zie
  • Een man die onschendbaar was voor het vuur
  • Paradijs zo mooi! Er zijn bijna geen woorden voor
  • DOOR MIJN DOCHTER! - Een aangrijpend verhaal
  • De liefde van Allah
  • Ondankbaar
  • De Profeet berispt Aboe Dharr
  • De nachtelijke hemelvaart
  • Twee buren
  • Zij was vreemd verleidelijk
  • Het goede is in alles wat Allah heeft bepaald.
  • Gesprek over de hijaab
  • Een willekeurige dienaar van Allah zei
  • Verlies de moed niet
  • Een aangrijpend verhaal
  • De tijd vliegt
  • De zegeningen van Bismillah
  • Oog om oog, tand om tand!
  • Eerlijkheid duurt het langst
  • De engel des dood
  • De wijze vrouw
  • De Slangenvanger
  • De rots
  • De vrouwen in het paradijs
  • Allah ziet alles
  • Beteugel die tong
  • Ali wordt moslim ...
  • Als Allah dat wilt
  • Aboe Dhahdah kiest voor een dadelpalm in het Paradijs
  • De profeet Nooh, vrede zij met hem
  • In mijn graf...
  • Zonder titel
  • Het is voorbij
  • BRIEF AAN DEGENE DIE HET GEBED NIET VERRICHT.
  • Bel jouw Heer
  • Een klein waargebeurd verhaal
  • deze is goed!!!!!...inshallah
  • De heilige en de zondaar
  • Aanmoediging van een broer door Iftikhar
  • Straf & Beloning in het hiernamaals
  • Assalaamu'alaykum
  • De oude sok
  • Kracht van het Paard
  • Een les van een arme visser
  • Eén van de vele prachtige voorbeelden
  • De oven
  • Dit kwaad heeft mijn familie vernietigd!
  • Paradijs zo mooi!
  • De oude man
  • Een jongeman die een sportauto wou
  • Er was eens een oude man met drie zonen.
  • Ik ben een reizigster
  • De Fakir En De Ryke Man
  • De parelketting
  • Het verhaal van de profeet Salih
  • Brief aan Allah (s.w.t.)
  • Een doe’aa die het hart raakt.
  • Wanhoop nooit
  • De visser en de vis
  • Salem
  • Je bent verstandelijk en religieus beperkt
  • De kleermaker
  • Het berouw van de roversleider
  • Op een dag
  • Geduld
  • Een verhaal waar het hart van moet huilen
  • De visser en het diamant
  • Een meisje dat brieven schrijft aan Allah
  • Na drieëndertig jaar studie
  • De spin met de wind
  • In de Naam van Allaah de Barmhartige de Genadevolle
  • Een lange reis - Het licht van de leiding
  • Dit verhaal is echt gebeurd zo zielig Soebhana Allah
  • Verhaal van het berouw van een zondaar..
  • Wordt wakker ayoeha naas!!!
  • Er was eens een oude man met drie zonen.
  • Malik Al Mauwt en Ik
  • Het is voorbij.
  • SoebhaanAllah
  • Waar gaat het met jullie heen
  • Een jongedame in de woestijn
  • Zij is mijn zuster
  • Ze liet haar geliefde gaan vanwege Islam....
  • De dode die nog even terug mocht
  • 10 adviezen van een moeder aan haar bruidje
  • Broeder Younes!
  • Dit is een verhaal van een jongeman
  • De twee jongens
  • ELL HAMDOULILLAH zeggen of
  • Echte liefde
  • De vier vragen die Allah swt ons stelt...
  • Ahmed en zijn Opa (ontzettend wijs Verhaal)
  • Wanhopige zoektocht..
  • Masha' Allah verhaal
  • Door mijn dochter !
  • Moeder, mag ik u een vraag stellen?"
  • Een Waargebeurd verhaal!!
  • De liefde voor Allah subhan wata'ala
  • De dove jongen als uitnodiger tot de Islam
  • Haar tong was de Quran
  • De Parelketting
  • Het verhaal van Ajoeb
  • De zak snoep
  • Kruipend naar de moskee
  • VERHALEN - Profeet Ibrahiem(as) en Isma'iel(as)
  • Het verhaal van 'Alqamah en zijn moeder
  • Youness
  • Het Paradijs
  • Abou-jazid en zijn droom
  • Dit kwaad heeft mijn familie vernietigd!
  • Dat waren pas tijden waarin de levens van Moslim waarde hadden!
  • Achtenswaardig was zij!
  • VERHALEN - Aboe Bakr As-siddieq Deel 1
  • VERHALEN - Aboe Bakr As-siddieq Deel 2
  • EEN WAARGEBEURD VERHAAL!!
  • Verricht je gebeden op tijd
  • Van Sander naar Zubayr.
  • De nachtelijke hemelvaart
  • Een voorbeeld van Imam-i Azam.
  • Aboe-d Dardaa
  • Alqamah en zijn moeder
  • Fazeela
  • Lieve broeder en zuster word wakker!!!!!!!!!!
  • In mijn graf...
  • Masha Allah !!!! LEES EN DENK NA WAAR MEE je NU bezig bent!!
  • vele jongeren dwalen
  • Mijn dochter is de reden..
  • Drie reizigers in een grot
  • Allah ow Akbar......!!
  • Een verhaal waar ik kippenvel van kreeg
  • Het was maar een droom
  • Het verhaal van Yunus
  • Ondankbaar
  • Al-Baraa-e ibn Maalik Al-Ansaari
  • De dood van een geleerde
  • Het verhaal van de jongeman (Al-Gholaam)
  • Hassan & Zijn Manier Van Praten
  • Mutma-ina
  • Het meisje met haar engelen!
  • Oh Ummah, wordt wakker!
  • De drie vrouwen uit het leven van Moussa
  • Een avond vol met roddels en haram commentaar op mensen
  • Ongehoorzaamheid aan de ouders
  • Geheimen
  • Het leven van onze Profeet Mohammed
  • Omar ibn al-Khattab en het melkmeisje
  • De vriendschap van Aboe Bakr
  • De waarde van een moeder
  • Een huis voor Allah
  • Ghaith Abdul-Ahad in Falluja,
  • Waarom huil je Mama ?
  • Oog om oog...
  • Het wonder van "Bismillaah"
  • Ontmoeting met de engel des doods!!
  • Ik heb acht dingen geleerd
  • Een glas melk
  • De bedrieger bedrogen
  • Het verhaal van Lut
  • De engel des dood
  • Het geheim van een liefdevol en gelukkig huwelijk
  • Moeder, mag ik je wat vragen!
  • Time files
  • Jouw moeder
  • Kwam dit mooie verhaal tegen
  • Aboe Dhahdah kiest voor een dadelpalm in het Paradijs
  • Mijn hart lijdt pijn
  • The Imam and The Donkey.
  • Sjaitaan werkt stap voor stap
  • De dag dat de Profeet huilde
  • Safwaan ibnoe Soelaym en zijn minachting voor geld
  • Mijn leven is heel erg veranderd na gisteren
  • Asalaam 3alaikom Warahmatoellahi ta3ala Wabarakatoehoe
  • De Slangenvanger
  • Het berouw van een jongeman in de moskee
  • Verdriet
  • Het advies van Taawoes bin Kissaan al-Yamanie
  • Mounir is een student aan de universiteit
  • De muis
  • Het verhaal van de zuster die getuige was van een wonder
  • Mijn zondigende broeder
  • Satans bijeenkomst:
  • De Profeet berispt Aboe Dharr
  • Zonder titel
  • De rots
  • Een vreemde vrouw
    Zoeken in blog

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    31-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het advies van Taawoes bin Kissaan al-Yamanie

    Het advies van Taawoes bin Kissaan al-Yamanie

     

     

    Er werd verhaald dat 'de leider van de gelovigen' (Amier ul-Moe'minien) Hichaam bin cAbdul-Malik arriveerde in het Heilige Huis van Allah als een pelgrim. Toen hij eenmaal in al-Haram (de moskee in Mekka, met daarin de welbekende Kacbah) was, gaf hij het bevel om een man van de Sahaabah (de metgezellen van de Profeet -vrede zij met hem) bij hem te laten komen. Er werd hem echter verteld dat alle Sahaabah reeds gestorven waren. Hierop zei hij: "Eén van de Tabicien (de leerlingen van de Sahaabah) dan." De Tabici Taawoes al-Yamaanie werd toen bij hem gebracht. Hij kwam bij 'de leider van de gelovigen' binnen, deed zijn schoenen uit en legde die aan de zijkant van zijn vloerkleed. Taawoes groette niet met de benaming 'Amier ul-Moe-eminien', noch sprak hij hem aan met zijn edele roepnaam, maar ging tegenover hem zitten zonder daarvoor toestemming voor te hebben gekregen en zei: "Hoe is het met jou, O Hichaam?" Hichaam bin cAbdul-Malik werd zeer woedend op Taawoes, zo erg zelfs dat hij eraan dacht hem te doden. Er werd hem echter verteld dat hij zich in al-Haram bevond en het dus voor hem onmogelijk was om iemand te vermoorden.

    Hichaam bin cAbdul-Malik zei tegen Taawoes al-Yamaanie: "O Taawoes, wat heeft jou er naartoe geleid om te doen wat je gedaan hebt?" Taawoes antwoordde: "Wat heb ik dan gedaan?" Hij werd hierdoor nog bozer en kwader en zei: "Je hebt jouw schoenen uit gedaan, legde die vervolgens aan de zijkant van mijn vloerkleed en je groette me niet met 'Amier ul-Moe'minien'. Daarnaast sprak je me niet eens aan met mijn edele roepnaam, je ging tegenover mij zitten zonder toestemming en voegde eraan toe: "O Hichaam, hoe is het met jou?"

    Taawoes zei: "Wat betreft het feit dat ik mijn schoenen uitdeed en die naast je vloerkleed legde, dit doe ik voor mijn Heer vijf keer per dag en Hij verwijt mij dit niet, noch wordt Hij woedend op mij. Dat ik je niet met 'Amier ul-Moe'minien' groette was vanwege het feit dat niet alle gelovigen tevreden zijn over jouw leiderschap en ik vreesde dat ik daarover zou liegen als ik je 'Amier ul-Moe-minien' noemde. Over wat je zei, dat ik je niet met een edele roepnaam aansprak, dit is omdat Allah, de Verhevene, Zijn profeten bij naam noemde, Hij zei: "O Dawoed, O Yahya, O cIesaa," terwijl Hij Zijn vijanden wel bij hun roepnamen noemde, Hij zei: "Vernietigd zijn de handen van Aboe Lahab en vernietigd is hij." De reden waarom ik tegenover je ging zitten is dat ik de Amier ul-Moe'minien cAli ibn Abi Taalib (moge Allah met hem tevreden zijn) hoorde zeggen: "Als je wilt kijken naar een man die in de Hel zal terechtkomen, kijk dan naar een zittende man met om zich heen staande mensen." Toen droeg Hichaam bin cAbdul-Malik Taawoes al-Yamanie op: "Geef mij advies!" Hij zei: "Ik hoorde Amier ul-Moe'minien cAli ibn Abi Taalib (moge Allah tevreden zijn met hem) zeggen: "In de Hel zijn er slangen zo groot als kruiken en schorpioenen zo groot als muilezels. Zij bijten iedere leider die niet rechtvaardig regeert over zijn burgers." Vervolgens stond Taawoes op en ging weg.

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    31-10-2010, 07:18 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    30-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Godsvrezende dief

    De Godsvrezende dief

     

     

    Er was eens een jongeman die zowel godsvruchtig als achteloos was. Hij deed kennis op bij een sheich en op het moment dat hij voldoende kennis had vergaard, zei de sheich tegen hem en zijn klasgenoten: “Weest geen bedelaars, want de geleerde die zijn hand uitsteekt naar de mensen in deze wereld zal nooit iets goeds in zich hebben. Iedereen van jullie dient dus hetzelfde beroep als zijn vader te gaan verrichten en vreest jullie Heer hierin.”
    De jongeman ging naar zijn moeder en vroeg haar: “Wat voor werk deed vader?”
    De moeder schrok enigszins en zei: “Jouw vader is overleden en wat moet jij nou met het werk dat hij deed?”

    Hij bleef bij haar aandringen, maar zij probeerde hem te ontwijken totdat zij uiteindelijk gedwongen werd om toe te geven dat de vader van de jongeman een dief was. Toen zei hij tegen haar dat de sheich hem had bevolen in de voetsporen te treden van zijn vader en dat hij daarin Allah moest vrezen. De moeder zei: “Ben je gek! Hoe kun je bij diefstal spreken van godsvrucht?”
    De jongeman die de snuggerste niet was zei echter tegen zijn moeder dat de sheich hen het zo had opgedragen.

    De jongen vertrok om het dievenvak onder de knie te krijgen. Nadat hij de fijne kneepjes van het vak had geleerd trof hij voorbereidingen voor zijn eerste diefstal. Hij verrichtte het cIshaa’-gebed en wachtte totdat de mensen naar bed gingen. Hij vertrok om in de voetsporen van zijn vader te treden, zoals de sheich het wilde. Hij begon met het huis van zijn buren en wilde er naar binnen sluipen. Waarna hij zich herinnerde dat de sheich hem had bevolen om godsvrucht te hebben. En het bestelen van de buren behoort nu eenmaal niet tot godsvrucht. Hij besloot het huis van de buren over te slaan en liep langs een ander huis en zei tegen zichzelf: “Dit is een weeshuis en Allah heeft ons gewaarschuwd voor het onrechtmatig nemen van de bezittingen van de wezen.”

    Hij bleef verder lopen totdat hij bij een grote villa van een rijke handelaar aankwam. Het was bekend dat de rijke handelaar geld in overvloed had. Toen zei de jongeman: “Hier moet ik zijn!” Hij probeerde de deur te forceren en nadat dit was gelukt sloop hij naar binnen. Eenmaal het huis binnengekomen zag hij allerlei ruime kamers. Hij begon te inventariseren waar de waardevolle spullen lagen en even later vond hij de kluis. Hij opende deze en trof het aan vol goud en zilver. Toen hij op het punt stond om dit mee te nemen, zei hij tegen zichzelf: “Nee! De sheich heeft ons aanbevolen om godsvrucht te hebben. En wellicht heeft deze handelaar de zakaah (armenbelasting) over zijn bezittingen nog niet betaald. Laat ik eerst de zakaah voor hem apart houden.

    Hij pakte een van de grootboekrekeningen van de rijke handelaar en stak een kleine olielamp aan. Hij nam deze grootboekrekeningen door en voerde verschillende berekeningen door. De jongeman was heel goed in rekenen en in het bijzonder in grootboekrekenen. Hij telde de bezittingen op en rekende het belastingbedrag uit dat de rijke handelaar verschuldigd was. Dit legde hij vervolgens opzij. Het uitvoeren van de berekeningen vergde echter zoveel tijd van hem dat hij zag dat de tijd van het Fadjr-gebed aangebroken was. Hij zei tegen zichzelf: “Godsvrucht hebben vereist dat het gebed op tijd verricht wordt!”

    Hij verrichtte de woedoe’ en ging naar het centrale punt van het huis om daar vervolgens de Iqaamah (tweede oproep voor het gebed) te verrichten. De rijke handelaar werd door het geluid van de iqaamah uit zijn slaap gewekt waarna hij besloot om op onderzoek te gaan. Hij stond versteld van datgene wat hij zag, een kluis dat openstond, licht dat aan was en een jongeman die de oproep deed tot het gebed. Zijn vrouw zei tegen hem: “Wat is dat nou?”
    Waarop hij antwoordde: “Ik zou het echt niet weten!” Hij ging naar de dief toe en zei tegen hem: “O wee jou! Wie ben jij en wat moet dit eigenlijk voorstellen?”
    De dief antwoordde kalmpjes: “Eerst het gebed en dan praten! Kom op, verricht de woedoe’ en ga het gebed leiden, want de huiseigenaar dient voor te gaan in het gebed.”


    De rijke handelaar was bang dat de jongeman wellicht wapens bij zich had en deed dan ook wat hem werd opgedragen. Niemand weet hoe hij bad, behalve Allah! Toen het gebed klaar was, vroeg de man aan de dief: “Nu, zeg me wie jij bent en wat jij wilt?”
    Hij antwoordde: “Ik ben een dief.”
    De man reageerde: “En wat doe je dan met mijn grootboekrekeningen?”
    Hij zei: “Ik heb het bedrag aan zakaah dat jij in de afgelopen zes jaar verschuldigd was uitgerekend. Daarna heb ik dit apart gelegd zodat jij dit kunt gaan betalen.”
    De man stond versteld en zei: “Wat is er met jou? Ben jij soms krankzinnig?”
    Toen vertelde hij het hele verhaal aan de man. Nadat de rijke handelaar met de jongeman had gesproken en erachter kwam dat hij zeer nauwkeurig was in rekenen, ging hij naar zijn vrouw en vertelde haar over de eerlijkheid en godsvrucht van de jongen. De rijke handelaar kwam terug en deed het volgende voorstel: “Ik huw jou mijn dochter, onder de voorwaarde dat jij mijn administrateur en boekhouder wordt. Ook zal ik jou en jou moeder in mijn huis laten wonen en bovendien zal ik jou mijn zakenpartner maken.” Natuurlijk accepteerde de jongeman. De volgende dag, vroeg in de ochtend, haalde de huwelijksfunctionaris de getuigen erbij en de huwelijksakte kon opgesteld worden.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    30-10-2010, 08:27 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    29-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De bedrieger bedrogen

    De bedrieger bedrogen

     

    De Joodse David, de Christelijke Johannes en de Moslim Rahiem waren niet alleen buren, maar ook hechte vrienden. Zij kenden en respecteerden elkaars godsdienstige gewoonten en plichten. Afkomst, godsdienst en financiën hadden zij verbannen naar de huiskamers en de gebedshuizen. Hun onderlinge vriendschap en ook hun betrokkenheid bij de buurtgemeenschap kon door hun verschillende achtergronden niet worden verstoord.

    Op een dag besloten zij een voettocht te gaan maken. Zij pakten hun spullen en vertrokken. Weliswaar was het Ramadan, maar Rahiem kon ook onderweg wel de regels van het vasten nakomen, dacht hij.

    De reis voerde langs verschillende steden en dorpen. In een van de dorpen werden zij extra hartelijk ontvangen.

    Toen de dorpelingen hoorden, dat zich onder hen een vastende Moslim bevond, maakten zij meteen een avondmaal voor hen klaar, met als dessert gebak van bladerdeeg. Ze besloten het gebak te bewaren voor het ontbijt, zodat ze daarna meteen weer hun weg konden vervolgen. "Dat is dan voor ons tweeën," dachten David en Johannes elk afzonderlijk, "Rahiem moet 's ochtends natuurlijk vasten."

    Maar Rahiem had ook zo zijn ideeën over het gebak. Omdat ze elkaar niet al te zeer vertrouwden - dat wil zeggen, wat het gebak betrof - maakten ze een afspraak: wie die avond de mooiste droom had, mocht het hele gebak hebben.

    Ze legden zich te ruste en al snel waren ze in het dromenland.

    Om half vier stond Rahiem op om zijn plicht van die dag te vervullen. Zijn vrienden waren in diepe slaap verzonken en hij had honger. Er was alleen dat gebak. Hij nam er wat van, nog een beetje en toen at hij het helemaal op, in zijn eentje. Voor hij insliep, nam hij zich voor die dag te vasten. Toen de dag aanbrak stonden David en Johannes op. Ze wekten Rahiem, die na zij ochtendgebed weer was gaan slapen.

    Nadat de drie zich hadden opgefrist, begonnen ze hun dromen te vertellen, zoals afgesproken, om daaruit de mooiste te kiezen.

    David begon: "Ik denk dat mijn droom alle andere dromen overtreft. Vannacht kreeg ik bezoek van mijn profeet Mozes ( Gods vrede zij met hem). Hij nam me mee op zijn tocht door de Sinaï-woestijn , die wij in alle richtingen doorkruisten. Tenslotte kwamen wij bij de berg Sinaï, daar waar Mozes - Gods vrede zij met hem - met Allah heeft gesproken. Ik zag er onbeschrijfelijke wonderen, die ik voor onmogelijk zou houden, als ik ze niet zelf had gezien. Dus vrienden, ik verzeker jullie, dat mijn droom niet te overtreffen is - en dat het gebak mij toekomt."

    Vervolgens was Johannes aan de beurt: " Wat vertel je me daar! Ben je op aarde gebleven? Wel, ik kreeg ook bezoek en wel van mijn verlosser Jezus - Gods vrede zij met hem -, die mij opdroeg hem naar de hemel te volgen. Daar kreeg ik de kans om te proeven van alle geneugten van de Hemelen. Jij hebt alleen maar de Sinaï doorkruist, terwijl ik alle hemelen mocht bezoeken. Denk je, dat jouw droom de mijne overtreft? Dat denk je toch niet in ernst!" aldus Johannes.

    Nu wilden beiden de droom van Rahiem horen.

    Die begon aldus: "Beste vrienden, wat moet ik zeggen? Ook ik heb bezoek gehad en wel: van mijn pleiter, Mohammed - moge Allah's welgevallen zijn deel zijn. Die zei tegen me: "Rahiem, sta op het tijd. Nu kun je nog iets eten! Snel want de tijd is haast verstreken!" Hij drong zozeer aan, dat ik geen keus had. Behalve het gebak was er niets te eten, dus at ik dat maar op. Dat is alles wat ik heb gedroomd!"

    De twee anderen sprongen overeind en riepen: "Wat! Heb je in je eentje alles opgegeten? Had je ons er niet bij kunnen roepen?"

    Rahiem antwoorde: "Roepen, vragen jullie! Jongens, ik heb nog nooit in mijn leven zo hard geschreeuwd. En wie hoorde mij? Niemand, want jullie zaten op de Sinaï en in de hemel! Nu is mij duidelijk geworden, waarom jullie niet op mijn geschreeuw af kwamen."

    Zijn vrienden keken elkaar aan en schoten in de lach.

    "We waren hetzelfde met jou van plan, maar je bent ons voor geweest. Zoiets heet: de bedrieger bedrogen!"

    En alle drie zeiden tegen elkaar: "Satan verschijnt in verschillende gedaanten om je geloof en je vrienden af te pakken, maar bij ons was zijn poging vruchteloos. Want met een schaal gebak heeft hij ons niet uit elkaar kunnen drijven.

    Daarom zeggen we:

    "Laat je niet verleiden door de lagen en listen van Satan en: vergeet nooit hoe kostbaar ware vriendschap is."

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    29-10-2010, 08:26 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    28-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aangrijpend verhaal

    Aangrijpend verhaal

     

    Op het het laatste moment haaste ik me om naar de winkel te gaan om mijn boodschappen te kopen. Toen ik al dat volk zag, begon ik te kniezen: "Ik ga hier véél tijd verliezen, en ik heb nog zoveel te doen. Boodschappen doen begint werkelijk een karwei te worden. Het zou goed zijn als ik kon gaan slapen en pas daarna wakker worden"

    Ik baande me een weg naar de fruitafdeling. Daar begon ik te morren over de prijzen van het fruit, terwijl ik me afvroeg of de kinderen echt zoveel zouden eten.

    Ik kwam terecht in een gang met speelgoed, waar ik uit een ooghoek een ventje van ongeveer 5 jaar opmerkte, die een mooie kleine pop tegen zich aangedrukt hield. Hij hield niet op met haar haren te strelen en haar zachtjes tegen zich aan te drukken. Ik vroeg me af voor wie die pop bestemd was.

    Vervolgens draaide de kleine jongen zich om naar een dame die bij hem was: "Tante, ben je zeker dat ik niet genoeg geld heb ?" De dame antwoorde hem wat ongeduldig: "Je weet het dat je niet genoeg geld hebt om ze te kopen."

    Daarna vroeg zijn tante hem om daar te blijven en enkele minuten op haar te wachten, waarop ze snel vertrok. De kleine jongen hield nog altijd de pop in zijn handen. Uiteindelijk ging ik naar hem toe en vroeg ik hem aan wie hij die pop wilde geven. "

    Het is de pop waar mijn zusje het meest naar verlangde als geschenk. Ze was er zeker van dat ze haar zou krijgen." Ik zei hem daarop dat haar vader ze haar misschien zou geven. Hij antwoorde me verdrietig: "Nee, waar mijn zusje nu is kan mijn vader niet komen. Ik moet de pop aan mijn mama kunnen geven, zodat zij ze naar mijn zusje kan brengen." Hij keek me zo droevig aan terwijl hij dat vertelde.

    quot;Mijn zusje is vertrokken naar waar Allah subhana wa' ta'la is. Mijn papa zegt dat mama weldra ook naar Allah subhana wa' ta'la gaat, en daarom dacht ik dat mama de pop kon meenemen en ze aan mijn zusje geven."

    Mijn hart hield bijna op met kloppen. Het jongentje hief zijn zijn ogen op naar mij en zei me: "Ik heb aan papa gezegt dat hij tegen mama moest zeggen dat ze niet meteen mag vertrekken. Ik heb hem gevraagd haar te doen wachten tot ik terugkeer van de winkel." Dan toonde hij mij een foto van hem, die in de winkel genomen was, waarop hij de pop vasthied, terwijl hij me zei: "Ik wil dat mama deze foto ook meeneemt, zo zal ze me niet vergeten. Ik hou van mijn mama en ik zou graag hebben dat ze me niet verlaat, maar papa zegt dat ze naar mijn zusje moet gaan." Daarna sloeg hij het hoofd neer en bleef stil.

    Ik haalde onopvallend wat bankbriefjes uit mijn portefeuille en vroeg aan de kleine jongen: "En als we nog eens een laatste keer je geld zouden tellen om zeker te zijn ?" "Ok", zei hij " Ik moet er genoeg hebben".

    Ik gleed onopgemerkt mijn geld bij het zijne en we begonnen te tellen. Er was ruim genoeg geld voor de pop, er was er zelfs nog over.

    Zachtjes prevelde het jongetje: " Dank je Allah subhana wa' ta'la dat je me genoeg geld gegeven hebt !" Dan keek hij me aan en zei: " Ik had aan Allah subhana wa' ta'la gevraagd om ervoor te zorgen dat ik genoeg geld zou hebben om deze pop te kopen, zodat mijn mama ze naar mijn zusje kan brengen. Hij heeft mijn dou'a gehoord. Ik wilde ook nog genoeg geld hebben om een witte roos te kopen voor mijn mama, maar zoveel durfde ik aan Allah subhana wa' ta'la niet vragen. Maar weet je, mijn mama houdt zoveel van witte rozen."

    Enkele minuten later kwam zijn tante terug en verwijderde ik me met mijn boodschappenwagentje. Ik eindigde mijn winkelen met een totaal verschillende ingesteldheid dan deze waarmee ik begonnen was. Ik kon het jongetje maar niet vergeten.

    En toen herinnerde ik me een artikel dat enkele dagen tevoren in de krant verschenen was, en waarin het ging over een bestuurder die in staat van dronkenschap op een wagen was ingereden waarin een jonge vrouw en haar dochter zaten. Het kleine meisje was op sl*g dood. De moeder was zwaar gekwetst en nog in kritieke toestand. Was het de familie van deze kleine jongen ?

    Twee dagen later las ik in de krant dat de jonge vrouw gestorven was. Ik kon het niet laten om een boeket witte rozen te gaan kopen en me naar de begraafplaats te begeven. Op het graf lag een foto, een pop en een witte roos.

    Ik ben de begraafplaats al wenend verlaten, met het gevoel dat mijn leven voor altijd zou veranderen. De liefde die dit jongetje in zijn hartje droeg voor zijn mama en zijn zusje was zo ongelooflijk. En op een fractie van een seconde heeft een dronken bestuurder hem alles afgenomen.

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    28-10-2010, 06:13 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    27-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het juweel

    Het juweel

     

    assalaam aleikum


    muhammad bin ka'b verhaalt dat er eens een grote zeer gelovige geleerde was in de banu israil. hij hield er veel van zijn vrouw. op een dag overleed zijn vrouw. deze persoon was zó verdrietig dat hij zijn deur op slot deed en zich afzijdig hield van gezelschap en gesprekken met andere mensen.
    een vrome, eenvoudige vrouw van de banu israil hoorde hierover en ging naar hem toe. ze vertelde degenen die de ingang bewaakten dat ze een vraag had en dat het noodzakelijk was deze persoonlijk te stellen aan de eigenaar van het huis. na dit gezegd te hebben ging ze koppig zitten bij de deur.
    de persoon werd hierover ingelicht en tenslotte gaf hij haar toestemming om binnen te komen.

    ze zei: ik zit met een groot vraagstuk.

    hij antwoordde: ga je gang, vraag maar.

    ze zei: ik heb een buurvrouw van wie ik een prachtig juweel leende. ik draag het al een behoorlijke lange tijd. de vraag die ik u wil vragen is: moet ik het aan haar teruggeven?

    de geleerde antwoordde: ja, je moet het teruggeven.

    de vrouw zei: dat juweel was lange tijd bij mij. hoe kan ik het weer teruggeven?

    de man antwoordde: in dat geval moet je het met een blij gevoel teruggeven want het was vriendelijk van haar dit juweel zo lang bij je te laten, zodat je het kon gebruiken.

    nadat hij dit gezegd had zei de vrouw: moge Allah je genadig zijn! waarom ben je dan zo verdrietig? Allah heeft je iets geleend en als Hij dat wenst neemt Hij het terug, want het behoort aan Hem!

    toen hij dit hoorde begreep de geleerde zijn vergissing en trok grote lering uit deze conversatie met deze eenvoudige vrouw.


    _________________
    Alhamdulillah, i received nothing i wanted...but i received everything i needed

    wa aleikum assalaam wa rahmatullahi wa barakatu


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    27-10-2010, 08:13 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    26-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het haartje van een leeuw

    Het haartje van een leeuw


    Ergens in een dorp ging een vrouw naar een wijze man .... ze zei tegen hem: help me ik wil ervoor zorgen dat mij man heel erg van me houdt, zoals nooit iemand van zijn vrouw kon en kan houden...
    De wijze man zei tegen haar, wat je vraagt is heel moeilijk niemand kan zoveel van zijn vrouw houden denk ik. Ze zei help me alstublieft, help me...
    De wijze man zei tegen haar: oke ik zal je helpen, je hebt iets nodig om je man zo te krijgen. de vrouw vroeg: wat heb ik nodig? De wijze man gaf als antwoord op haar vraag: een haartje van een leeuw...
    Wat!? maar u weet dat een leeuw heel gevaarlijk is, hij kan me zelfs opeten, is er geen manier die makkelijker is dan dit?
    nee zei de wijze man alleen zo kan je het voor elkaar krijgen.... dat je man zoveel van je zal houden.
    De vrouw geloofde hem en ging veel vragen stellen aan mensen over de leeuw, ze kwam erachter dat als een leeuw genoeg gegeten heeft, dat hij haar niet zal aanvallen. Dus elke dag bracht ze hem een stuk vlees, ze gooide een stukje ging ver weg en wachte tot dat hij het op had en dan gooide ze weer een stukje. En elke dag kwam ze een beetje verder dichterbij.... nu kon ze zelfs naast hem gaan zitten... ze heeft het zelfs voor elkaar gekregen dat de leeuw naast haar kwam liggen omdat hij haar vertrouwde en hij legde zijn kop op haar schoot. Nu ze wist dat hij haar vertrouwde ging ze hem heel langzaam aaien tot dat hij in slaap viel.. en toen trok ze heel voorzichtig het haartje uit en bracht het naar de wijze man.
    Toen de wijze man dat haartje zag, vroeg hij aan haar. Wat heb je gedaan om het haartje zo makkelijk te kunnen halen? Toen vertelde ze hem stap voor stap hoe ze het voor elkaar had gekregen. Het ging eerst om een manier om zijn hart binnen te komen en zijn buik hij heeft genoeg eten gekregen, daarna was het nodig om geduldig te zijn zodat ze eindelijk kan krijgen wat ze wilt.
    Toen zei de wijze man: subhanallah, je man is niet zo gevaarlijk als een leeuw en je wist hoe je het hart van een leeuw kan winnen, maar niet van je man ga naar je man toe en doe met hem wat je met die leeuw hebt gedaan..

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    26-10-2010, 08:38 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    25-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Latifa

    Latifa

     

    Alle lof is aan Allah, de Heer der werelden, vrede zij met de profeet Mohammed, zijn familie, zijn metgezellen en zijn volgelingen die hem in vroomheid volgen tot de Dag der Opstanding.

    Haar laatste feest was haar dood

    Beste geliefde zuster,

    Ik hoop dat je de tijd neemt om het volgende te lezen Insha’Allah ta3ala. Ik hoop dat je er iets mee zult doen en het niet zomaar verwerpt…. Versla de shaytaan mijn geliefde zuster en lees dit!! Moge Allah je ervoor rijkelijk belonen.

    Dit verhaal gaat over Latifa. Latifa is 19 jaar oud. Ze volgt de opleiding: PABO en volgt zo haar eigen wereldje. Ze heeft vaker problemen met haar eigen leven, maar kan haar toevlucht nergens vinden...

    Het was een zondag en er zou een optreden zijn van Marokkaanse muziek zoals: Saoudi, Statti en noem het maar op. Ze kon geen kaartje meer bemachtigen dus besloot ze op internet rond te surfen, daar vond ze nog een meid die haar het kaartje verkocht had voor de prijs van € 65,-. Zonder na te denken kocht ze gelijk het kaartje. Tenslotte Daoudi was voor haar een idool, zeg maar een soort voorbeeld man.....

    Latifa was iemand die leefde in haar eigen modewereldje, ze volgde de ongelovige kledingswijze van de vrouwen die zich schaars kleden in dit land, dit moest zij natuurlijk ook doen. Ze volgende ook de soaps Wannabe Next Top Model Jehannam, natuurlijk dat waren allemaal voorbeelden voor haar. Ondanks dat was ze vrij goed opgevoedt, ze hield er geen relaties op na alleen dat was het. Maar praktiseren daar was ze nog niet aan toe, ze maakte altijd afspraken met de shaytaan die haar influisterde ja morgen, ja morgen , ondertussen zou ze al 20 worden Mascha'Allah en nog steeds elke dag zegt ze: ja morgen ja morgen ja morgen. En wij alle moslims weten dat dit een van de grootste influistering is van de Shaytaan, maar wat doen wij , wij behandelen hem als kameraad. We laten hem de vervloekte shaytaan die niets dan de Hel toegewezen kreeg van Allah als rijdier gebruiken van ons. Als hij zegt ga naar links dan doen wij dat ga naar rechts ok. Ga naar feestjes oke....

    Zo had Latifa ook menselijke Shaytaan vriendinnen die haar constant uitnodigde naar de weg van de verdorvenheid. Telkens nodigde zij haar uit naar feestje noem het maar op.

    Allah zegt:

    En hun (slechte) broeders doen hen nog verder afdwalen en zij houden daarna niet op (te dwalen)

    Soerah Al Araf (7) aayah 201

    Maar let op:

    AL maanden waarschuwen zusters Latifa om terug te keren naar haar Heer, maar telkens stelde zij dit uit. Telkens namen de zusters haar mee om te beginnen, in ieder geval Allah te leren kennen en zijn profeet vrede zij met hem, maar telkens weigerde zij deze uitnodiging. Broeders bij haar gaven haar boeken om ze te bestuderen, maar die liet zij links liggen. Zusters gaven haar cd's met lezingen, maar die beluisterde zij niet.....

    Telkens kreeg ze een waarschuwing om terug te keren tot Allah , omdat deze broeders en zusters het beste voor haar wouden en dat is de weg van Allah... En wat is er erger dan de weg weigeren en negeren van Allah...

    Allah zegt ga rechtdoor en je krijgt alle middelen, boeken, lezingen, praatjes met zusters die jou alles willen uitleggen met geduld en ze zei ja is goed ja ja morgen, En als ze haar morgen tegenkwamen waarom was je niet op de lezing? ja ja morgen... Heb je de cd beluisterd die ik je had gegeven Latifa, ja klein stukje, de rest doe ik morgen. walakain gair.

    O Kinderen van Adam, laat de Satan jullie niet in verzoeking brengen, zoals hij jullie voorouders uit de tuin heeft verdreven; hij nam hun kleding van hen weg om hen hun schaamte te tonen. Hij en zijn aanhangers zien jullie van waar jullie hen niet zien. Voorwaar,
    Wij hebben de Satans tot leiders gemaakt voor degenen die niet geloven.

    De Shaytaan had haar in haar greep, hij had haar vastgeklemd. Telkens wanneer de zusters tegen haar zeiden zoek je toevlucht bij Allah, deed zij het omgekeerde. Telkens wanneer ze haar vertelden lees het boek, ging ze de modewereld bestuderen. Telkens wanneer ze haar vroegen om kennis op te doen over de HIjaab weigerde zij...

    Allah subhana Wata3ala zegt:

    Daarna zal ik zeker tot hen komen, van voor hen en van achter hen en van hun rechterzijde en van hun linkerzijde, en U zult de meesten van hen niet als dankbaren aantreffen.

    Soerah Al Araf 7 aayah 17

    De Shaytaan komt voor je achter je links en rechts noem het maar op…

    Nu gaat het gebeuren...

    Het was zondag en Daoudi zou komen, daar was ze zo verliefd op, zowel muziek als hem zelf... Thuis was ze zich al aan het voorbereiden namelijk, kleding zo strak mogelijk namelijk een rok tot aan de knieën, Alles moest zichtbaar zijn voor haar broeders de hyena's.... Ze was namelijk van plan om er mooi uit te zien voor de buitenwereld.... De shaytaan had haar in haar greep zoals je leest. Terwijl de profeet vrede zij met hem, door vlam en vuur ging voor ons en de vrouwen heeft vertelt dat ze zich moeten beschermen en bedekken weigerde zij dit terwijl ze het wist!

    Daar ging ze dan strak in pak met haar vriendinnen en vrienden in een auto, onderweg gingen ze zich al indrinken met Dounia-drugs namelijk Muziek. Ze moesten zich indrinken met muziek, dansend en springend stopten ze bij een tankstation om inkopen te doen, zo ging Latifa buiten even een rondje voorproef doen en ze ging shaken met haar lichaam. Terwijl daar broeders en zusters ook aan het tanken waren, en een broeder riep nog naar haar: Vrees Allah o geliefde zuster!! Verkoop je lichaam niet aan de buitenwereld, maar ze trok zich er niets van aan!!!!

    Eenmaal aangekomen was Latifa helemaal knock out ze zag zoveel mooie jongens, dus rende ze even naar de w.c. om zich nogmaals mooi te maken met haar vriendinnen....

    Ze ging midden in de kring staan en ging haar lichaam verkopen, en ze ging dansen en springen ,noem het maar op terwijl alle mannen van haar genoten...
    Ze kreeg nog een paar complimentjes en een paar smile's van haar medebroeders dus nu ging ze nog beter haar best doen om haar lichaam te shaken....

    Maar wat zei niet wist: Alles werd genoteerd elke handeling, blik en dit zijn niet mijn woorden o geliefde zuster:

    Allah zegt in de Qoraan:

    En voorwaar, er zijn zeker bewakers (engelen) over jullie. Eervollen, schrijvenden. Zij weten wat jullie doen.

    Soerat Al-ienfitaar (82), AAYAH 10-12

    Toen Daoudi aankwam rende zij naar hem toe voor het podium. Alsof ze iets zag wat ze nog nooit had gezien. Terwijl toen haar zusters zeiden kom naar de moskee weigerde zij. Luister een lezing ze weigerde. Maar een bevel van de Shaytaan die nam ze meteen op, kijk hoe het met ons gaat geliefde zusters...

    Ze ging dansen en springen en noem het maar op dit ging door tot 2 uur in de nacht, sobhan Allah. Ze had zeker 7 uur lang gedanst voor haar idool.... Sobhana Allah 8 uur van haar leven had ze gegeven aan de Shaytaan, zonder enige spijt....


    Toen het tijd was ging ze naar buiten, daar waren natuurlijk zoveel jongens met mooie auto's: ze smolt....

    Toen zei ze tegen haar vriendinnen dat ze even haar jas ging halen...

    Toen Latifa naar binnen ging en haar jas pakte ging ze even naar de W.C. nog wat make-up haren op tutten!!! Toen gebeurde er iets heel ergs!!!

    De Dood des Engels overmande haar en kwam haar ziel halen!!

    Het duurde slechts nog niet eens een seconde, kwam de Engel des doods haar halen!!!!

    Sobhana ALlah, Geliefde zuster Latifa kreeg maanden waarschuwen ze weigerde en negeerde ze. Ze wou liever de Shaytaan volgen dan haar Heer en de profeet vrede zij met hem. Kijk hoe haar leven ten einde is gekomen en op wat voor manier. Ze hield geen rekening met de dood, ze hield geen rekening met haar Heer, terwijl Hij haar constant liet vermanen, door toespraken van haar broeders en zusters die het beste voor haar wouden, haar boeken gaven cd's maar ze weigerde het....

    Wiens woord is beter. Allah zegt in de Qoraan: Alif laam miem Thalikal Kietaboe Laha raiba feeh, Dit is het boek (de Koran) waaraan geen twijfel is,

    Mijn geliefde zuster, ik wil je niet kwetsen maar alleen de realiteit showen waarin wij leven. We zijn Allah subhana wata3ala vergeten, omdat we ons niet willen verdiepen in de islam. Geloof mij o geliefde zuster als je weet met wie je te maken hebt Allah subhana wata3ala dan crieer je vrees en dan zul je Hem gehoorzamen. Toon berouw, Allah zal blij zijn met je terugkeer en Hij zal je vergeven, Want Allah vermeldt in de Qoraan:

    Zeg: " O mijn dienaren die buitensporig zijn tegenover zichzelf, wanhoopt niet aan de Genade van Allah. Voorwaar, Allah vergeeft alle zonden. Voorwaar, Hij is de Vergevensgezinde, de Meest Barmhartige.

    Soerah Az-ZOemar (39) aayah 53.

    O geliefde zuster en broeder als je meeleest, dit is een belofte van Allah subhana wata3ala dat Hij je altijd zal vergeven mits je oprecht berouw toont en terug keert naar Hem... Innaka latoeglifoe Almi3ad.... U verbreekt geen beloftes. Allah verbreekt geen beloftes!!!

    Mijn zuster, ik waarschuw je voor het feit om niet op deze manier te sterven te komen, want de Dood des Engels kan overal komen en elk moment!!! Niemand in deze wereld maar dan ook niemand, kan je vertellen wanneer je sterft, want die kennis is alleen bij Allah subhana wata3ala.

    Vecht hard om die Hel te ontwijken, je doelstelling is die Hel ontwijken en er niet in te komen, door Allah subhana wata3ala te Gehoorzamen, Hem te volgen en zijn geliefde profeet Vrede zij met hem. Zorg ervoor dat je veel berouw toont zodat de zondes vergeven worden.

    Mijn geliefde zuster Allah subhana wata3ala heeft ons meerdere malen in de Qoraan waarin wij dienen te geloven blindelings en de woorden van de profeet vrede zij met hem ook vermeldt dat:

    Allah zegt in de qoraan over de wereld:

    Jullie geven zelfs voorrang aan het wereldse leven.

    Terwijl het Hiernamaals beter en blijvender is.

    Soerah Al A'La 87 aayah 16-17

    Daarnaast waarschuwt Allah ons in de Qoraan en zegt:

    Maar wie zich van Mijn overdenking afkeert, waarlijk , voor hem is er een moeilijk leven en Wij zullen hen op de Dag der Opstanding blind laten verrijzen. "Hij zal zeggen: " O mijn Heer! Waarom heeft U mij blind laten verrijzen, terwijl ik (vroeger) het gezicht had.

    Soerat Taa Haa 20 aayah 124-125

    En je hart komt pas tot rust bij het gedenken van Allah , Hij zegt namelijk:

    Degenen die geloven, en wiens harten rust vinden in het gedenken van Allah. Waarlijk, in het gedenken van Allah vinden de harten rust.

    Soerat Ar-Ra'd 13 aayah 28

    Allah subhana wata3ala zegt niet ja hart komt tot rust als je gaat dansen en een reis gaat afleggen om bepaalde Popartiesten te zien, Dit verergert jouw hart juist. Iets wat verdorven is kan je nooit tot rust laten brengen, en hoe kun je rust vinden bij een plek die Allah subhana wata3ala vervloekt, hoe kun je daar nu rust in vinden??????

    Mijn zuster, ik sluit het gesprek af. Ik hoop dat we iets aan dit verhaal hebben en beter gaan nadenken over de Waarschuwingen van Allah subhana wata3ala.

    Ooit komt er een dag dat de Dood des Engels ons allen komt halen, daarna worden we gewassen daarna wordt het dodengebed gehouden, daarna worden we met lijkengewaad in het graf gelegd. En dan begint voor ons of de zegening of bestraffing. Daar gaat je mooie gezicht je mooie lichaam zuster die je niet had bedekt die is nu aan het vergaan in de motten en maden... Denk erover na Insha'Allah ta3ala..

    Kijk al het mooie wat Allah subhana wata3ala voor ons Heeft klaargelegd in het Paradijs, Geen oor heeft het gehoord en geen oog heeft het gezien Allahu Akbar...

    Moge Allah subhana wata3ala ons allen laten behoren tot diegene die zullen welslagen en dat is het Paradijs betreden.

    Ik vraag Allah subhana wata3ala mij te vergeven voor mijn fouten, de fouten komen van mij en van de Shaytaan.

    Ik vraag Allah subhana wata3ala om ons te vergeven voor onze bewuste fouten en onbewuste fouten, onze eerste zondes, en laatste zondes, de open zondes en geheimen zondes....

    Ik vraag Allah subhana wata3ala om ons allen te leiden, want waarlijk wie leiding ontvangt van Allah subhana wata3ala kan niet misleidt worden, en wie Misleidt wordt door Allah subhana wata3ala kan niet geleidt worden.

    Subhanaka Allahoema Wabihamdika Asha doe An laa illaaha illaa Ant Astarfiroeka wa antoeboe Ilayk.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    25-10-2010, 07:42 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    24-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En opeens hoor je de deurbel gaan !!

    En opeens hoor je de deurbel gaan !!


    stel je voor:: Stel je eens voor...
    Je staat al een uur voor je spiegel, dromerig
    met je mascara in de ene hand en in je andere hand je flesje
    parfum….. En opeens hoor je de deurbel gaan !!
    Je loopt naar de deur toe, je kijkt door het gaatje. Wie is die
    onbekende man, met een stralend gezicht?
    ”Wie ben je ?”
    ”Ik ben het, de profeet van Allah !!”
    Met een grote vreugde, strek je je arm om de deur open te doen
    voor Allah's boodschapper en hem welkom te heten.
    Maar…… je denkt er ineens aan! De videoclip op tv die je aan het
    kijken was! Je loopt snel weg om de tv uit te zetten, maar je
    vergist je van knop en zet het geluid nog harder..
    Eindelijk vind je de juiste knop, oef! de televisie staat uit, Gelukkig.
    Je loopt terug naar de deur om te openen …
    Oh nee! De posters van die popsterren in mijn kamer! Je
    loopt naar je kamer om ze van de muren af te halen.
    Voor de tweede keer gaat de deurbel.
    Je raakt in paniek. De profeet van Allah zal weggaan.
    Je laat een poster vallen op je bureau… en daar zie je de cd’s
    liggen. Al die cd's die je al honderden keren hebt gehoord. Je
    kent ze allemaal uit je hoofd. Terwijl je in je hele leven nog nooit
    een Qur’an vers zo snel hebt kunnen leren of onthouden, of zelfs
    GELEZEN…
    Zonder na te denken, raap je ze op en gooi je ze in de prullenbak,
    en zet de deksel er terug op om te vermijden dat de profeet van
    Allah ze zou zien; als je tenminste op tijd bent met de deur open
    te doen en als hij je kamer zou binnenkomen.
    De deurbel gaat nog eens !! De profeet van Allah zal weggaan!
    Je loopt naar de deur toe om open te doen ; maar… Ya Allah! Je
    denkt 'ik heb gisteren mij haren geverfd bij de kapper!!' Je haast
    je om een hoofddoek te vinden die groot genoeg is om je hoofd te
    bedekken. Ok, je hebt de hoofddoek
    gevonden, het ziet er al beter
    uit …. Je komt voorbij de spiegel als je terug naar de deur loopt. “Mijn
    make-up!” Je rent naar de badkamer om je gezicht te wassen; geen tijd om
    reinigingsmelk te gebruiken! Parfum !?… Elhamdulilah; de Profeet had
    aangebeld net voordat ik
    het op mij ging spuiten. Eindelijk ! Ik ben klaar om de Profeet van Allah te
    ontvangen.
    'Maar nee!! Ik ga hem toch niet ontmoeten in een spijkerbroek!'
    Je haast je weer om een djalaba te vinden. Je vind het en trekt
    het aan. Eindelijk, je bent klaar om de deur open te doen. Er is niemand
    voor de deur...
    'Ik liet de Profeet van Allah wachten aan de deur...' Je kijkt naar de
    straat. Gelukkig!
    Daar loopt hij. 'Profeet van Allah! Ik heb de deur open gedaan voor u!'
    Hij komt terug en loopt je huis binnen. Opeens!! Je gsm gaat af en speelt de
    laatste nieuwe polyfone
    ringtone die je gedownload had. Je laat je hoofd zakken voor de Profeet van
    Allah uit schaamte.
    Het nummer van degene die jou belt staat op de display. Je bibbert.
    Je krijgt moeilijk adem. 'Hoe ga ik het aan de Profeet uitleggen dat
    de persoon die belt, een schoolvriend is...?' Je zet je gsm uit voordat de
    Profeet van Allah je ondervraagt.
    Maar dan ruik je iets in je huis... en de Profeet van Allah ruikt het ook.
    'Ya Rabbi! Oh neeeeeeee! Ik vergat mijn sigaret goed uit te doven!'
    Jullie horen de Azan ( oproep tot gebed).
    Hoe ga je reageren? Ga je het doen zoals je het iedere dag deed ? Of ga je
    alleen
    bidden om de Profeet tevreden te stellen?
    Wat ga je antwoorden als hij je vraagt wanneer de laatste keer was dat je de
    Qur’an las ? De laatste keer dat je het gebed van Al Fajr deed ?
    Als hij je ondervraagt over je kennissen, en de mensen waarmee je
    omgaat? Je liefdes relaties, je dates en je respect tegenover je ouders??

    Weet je wat de Profeet zal doen?
    Hij zal niet boos op je zijn.
    Hij zal huilen. Huilen met heel zijn hart.
    Hij zal zeggen: “Is het daarom dat ik mijn leven heb opgeofferd,
    dat ik heb verdragen, alles wat ik heb verdragen? Is het voor
    moslims zoals jij dat de graven van mijn metgezellen over
    verschillende plaatsen zijn verspreid?
    Ga jij het licht van de Islam dragen?
    Hoe zal ik voor jou kunnen bijstaan bij Allah? Hoe kan ik je te
    drinken geven uit mijn kom (Kawther) terwijl jij mijn traditie
    Sunna) hebt laten vallen verschillende kettingbrieven en mails vertellen je
    om sommige mails
    zoveel keer door te sturen en Allah zal je geven wat je wenst’, deze mail
    heeft daar niks mee te maken.
    Ik heb deze mail gelezen en heb me proberen in te leven in de situatie van
    het meisje SubhanAllah. Ik was ongeduldig dat het zo lang duurde voordat ze
    de deur open deed. Ik zat op het puntje van mijn stoel en was bang dat de
    Profeet zou weggaan.

    Als je deze mail doorstuurt krijg je hasanaths.
    Waarom ? Eenvoudigweg omdat dit een oproep is. En elke persoon die een
    oproep doet, Allah ziet hem als degene die Allah SwT en de profeet
    Mohammed (salalahu aleihi wasalam) trouw is gebleven.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    24-10-2010, 05:52 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    23-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De tovenaarsleerling

    De tovenaarsleerling

     

    Soehayb overlevert dat de Profeet (vrede zij met hem) zei:

     

    “Er leefde een koning onder hen die voor jullie was en hij had een tovenaar. Toen de tovenaar oud werd, zei hij tegen de koning: ,,Waarlijk, ik ben oud geworden. Breng mij een jongen, opdat ik hem tovenarij zal leren.” De koning bracht hem een jongen die hij het vak kon leren. Op weg naar de tovenaar ontmoette de jongen een monnik naar wie hij luisterde, dit trok hem erg aan. Het werd zijn gewoonte om, onderweg naar de tovenaar, langs te gaan bij de monnik en dan zou hij bij hem blijven zitten (om naar hem te luisteren). En hij kwam dan (als gevolg hiervan te laat) bij de tovenaar die hem dan zou slaan. Hij deed zijn beklag hierover bij de monnik die tegen hem zei: ,,Als je de tovenaar vreest, zeg dan: ,,Mijn familie hield mij op.’’ En als jij jouw familie vreest, zeg dan: ,,De tovenaar hield mij op.” 

    Het gebeurde op een dag dat er een groot beest kwam die de weg van de mensen blokkeerde, waarop de jongen zei: ,,Vandaag zal ik te weten komen of de tovenaar of de monnik beter is.” Hij pakte een steen en zei vervolgens: ,,O Allah, als de zaak van de monnik geliefder is bij U dan de zaak van de tovenaar, laat dit beest dan sterven zodat de mensen niet gehinderd worden.” Hij gooide de steen vervolgens, waardoor het beest stierf en de mensen bevrijd waren. Daarna kwam hij bij de monnik en vertelde hem het verhaal. De monnik zei: ,,Zoon, vandaag ben jij beter dan ik. Je hebt een punt bereikt waarvan ik denk dat je binnenkort beproefd zal worden en als je beproefd wordt, maak mij dan niet bekend.”

    De jongen begon blindgeborenen en leprapatiënten te genezen en hij begon mensen met allerlei andere ziekten te genezen. Toen een blind geworden hoflid van de koning over hem hoorde, kwam hij bij hem met vele geschenken en zei: ,,Al dit hier is voor jou als je mij geneest!” De jongen antwoordde: ,,Ikzelf genees niemand. Alleen Allah, de Verhevene, geneest. Zou je in Allah, de Verhevene geloven, dan zal ik smeekbeden tot Allah verrichten om jou te genezen.” Het hoflid geloofde hierna in Allah en hij werd vervolgens door Allah genezen. Daarna kwam het hoflid bij de koning en zat bij hem, zoals hij dit altijd deed waarop de koning hem vroeg: ,,Wie heeft jou je zicht terug gegeven?” Het hoflid zei: ,,Mijn Heer.” De koning vroeg: ,,Heb jij een andere heer buiten mij?” Waarop hij antwoordde: ,,Mijn Heer en jouw Heer is Allah.” De koning pakte hem beet en begon hem vervolgens te martelen, totdat hij de jongen bekend maakte. De jongen werd vervolgens gebracht en de koning zei tegen hem: ,,O mijn zoon, ik heb vernomen dat jouw tovenarij zo een niveau heeft bereikt dat jij in staat bent om de blindgeborenen en de leprapatiënten te genezen en zus en zo.” Hij antwoordde: ,,Ikzelf genees niemand. Alleen Allah, de Verhevene geneest.” De koning pakte hem beet en begon hem vervolgens te martelen, totdat hij de monnik bekend maakte. De monnik werd vervolgens gebracht en er werd hem verteld: ,,Keer terug van je geloof!”, maar hij weigerde. De koning liet daarop een zaag halen, plaatste deze op het midden van zijn hoofd en zaagde hem door midden, totdat hij in twee stukken uiteenviel. Het hoflid werd vervolgens gebracht en er werd hem verteld: ,,Keer terug van je geloof!”, maar ook hij weigerde. De zaag werd op het midden van zijn hoofd geplaatst en ook hij werd door midden gezaagd, totdat hij in twee stukken uiteen viel. De jongen werd vervolgens gebracht en er werd hem verteld: ,,Keer terug van je geloof!”, maar hij weigerde.

    De koning droeg hem over aan een groep van zijn mannen en zei: ,,Neem hem mee naar  die berg en beklim deze met hem. Als jullie de top van de berg bereikt hebben, vraag hem dan zijn geloof te verlaten. Als hij dit weigert, gooi hem dan naar beneden. Zij vertrokken en beklommen met hem de berg waarop de jongen zei: ,,O Allah, bevrijd mij van hen zoals U wilt.” De berg begon te schudden waarop zij allen naar beneden stortten, behalve de jongen. Hij kwam lopend naar de koning. De koning vroeg hem: ,,Wat is er met jouw metgezellen gebeurd?” De jongen antwoordde: ,,Allah heeft mij van hen bevrijd.” Wederom droeg de koning hem over aan een groep van zijn mannen en zei: ,,Neem hem mee op een boot en wanneer jullie het midden van de zee bereiken, vraag hem dan zijn geloof te verlaten. Als hij dit weigert, gooi hem dan in het water.” Zij vertrokken met hem en hij zei (op open zee): ,,O Allah, bevrijd mij van hen zoals U wilt.” Daarop klapte de boot om en iedereen verdronk, behalve de jongen die wederom lopend bij de koning kwam. De koning vroeg hem: ,,Wat is er met jouw metgezellen gebeurd?” De jongen antwoordde: ,,Allah heeft mij van hen bevrijd.” En hij zei tegen de koning: ,,Jij zult mij niet kunnen doden, totdat je doet wat ik je opdraag.” De koning zei: ,,En dat is?” Hij zei: ,,Verzamel alle mensen op een plaats, kruisig mij vervolgens aan een boomstronk, neem dan een pijl uit mijn houder en zeg: ,,In de Naam van Allah, de Heer van de jongen.”, daarna moet je schieten. Als je dat doet, zul je in staat zijn mij te doden.” De koning verzamelde alle mensen op een open plaats, kruisigde de jongen aan een boomstronk, nam een pijl uit de houder van de jongen, spande de boog en zei: ,,In de Naam van Allah, de Heer van de jongen.” Hij schoot de pijl af en het raakte de jongen in zijn slaap. De jongen plaatste zijn hand op zijn slaap waar hij was geraakt en stierf. Hierna zeiden de mensen: ,,Wij geloven in de Heer van de jongen.” Iemand kwam bij de koning en vertelde hem: ,,Zie, datgene waar je voor vreesde, bij Allah, dit is gebeurd; alle mensen geloven.”

    De koning gaf hierna opdracht om overal diepe kuilen te graven en vervolgens daarin vuur aan te steken. Hij zei: ,,Degene die niet terugkeert van de religie (van de jongen), gooi hem in het vuur of er wordt tegen hem gezegd: ,,Spring erin.” Dit deden zij, totdat er een vrouw met haar baby kwam. Zij twijfelde om in het vuur te springen. Hierop sprak de baby en zei tegen haar: ,,O moeder, wees standvastig, want waarlijk je bent op (het pad van) de waarheid.”

     

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    23-10-2010, 07:36 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    22-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De vrome man en de winkelier

    Assalaam Aleikum

    De vrome man en de winkelier

    er leefde eens een vroom man helemaal alleen, die het grootste deel van zijn tijd doorbracht in gebed, vasten en in het loven van Allah. vrijwel al zijn wakende uren werden gebruikt voor meditatie en devotie. hij was erg blij met zijn spirituele vooruitgang. geen slechte gedachte kwam in zijn geest en geen kwade verleiding in zijn hart.

    op een nacht, droomde hij een nogal verontrustende droom. hij zag dat een winkelier in de stad veel beter dan hem was in spiritualiteit en dat hij naar hem moest gaan om de basisprincipes van het ware spirituele leven te leren.

    in de ochtend ging de vrome man op zoek naar de winkelier. hij vond hem bezig met zijn klanten; zijn goederen verkopen en geld in ontvangst nemen met een vrolijk gezicht. hij zat daar in een hoekje van de winkel en bestudeerde de winkelier zorgvuldig. ‘geen teken van een geestelijk leven’, zei hij bij zichzelf. zijn droom kon niet waar zijn. toen zag hij de winkelier verdwijnen om te bidden. nadat hij terugkwam, was hij opnieuw druk bezig met zijn geldzaken.

    de winkelier zag de vrome man in de hoek en vroeg: "assalamu alaikum, kan ik u helpen, broeder?" "wa alaikum assalaam. oh nee, nee! "zei de vrome man. "ik wil niets kopen, maar ik wil u een vraag stellen.” vervolgens vertelde hij zijn droom.

    "nou, dat is heel eenvoudig uit te leggen," zei de winkelier, "maar u moet iets voor mij doen voordat ik antwoord op uw vraag."

    "ik zal alles voor u doen," zei de vrome man."

    “oke, neem dit schoteltje met kwik erin. ga naar de andere kant van de straat en kom terug binnen een half uur. als het kwik van het schoteltje valt, of u bent te laat terug, zult u niets van mij vernemen... de tijd gaat nu in…"

    de vrome man nam het schoteltje en begon te lopen. het kwik rolde bijna van het schoteltje. het lukte hem nog net om het erop te houden en hij vertraagde zijn pas. toen herinnerde hij zich dat hij maar een half uur had, dus hij liep verder in een snel tempo. eindelijk keerde hij puffend en hijgend terug.

    "hier is uw kwik, veilig en wel," zei hij tegen de winkelier. "vertel mij nu de ware interpretatie van mijn droom." de winkelier keek naar de nog nahijgende en zwetende vrome man en vroeg hem: "nou vriend hoeveel keer heeft u aan Allah gedacht, terwijl u heen en weer terug liep in deze straat?"
    "aan Allah gedacht?!" riep de vrome man uit, "daar had ik geen tijd voor, ik was zo bezorgd om het kwik op het schoteltje."

    “maar ik gedenk Hem ten alle tijden,"zei de winkelier. “als ik mijn zaken doe, is het ook alsof ik kwik op een schoteltje balanceer; het vereist al mijn concentratie om eerlijk en vriendelijk te zijn tegen mijn klanten, maar ik vergeet nooit Allah SWT wanneer in bezig ben met andere zaken of met mensen.”

    37. mensen die noch door handel noch door zaken achteloos worden om Allah te gedenken, het gebed te houden en de zakaat te betalen, zij vrezen de Dag waarop harten en ogen zich zullen afwenden.

    38. opdat Allah hen voor de beste hunner daden moge belonen en hun ruim moge bedelen uit Zijn overvloed. Allah geeft zonder maat aan wie Hij wil. [Quraan, Surah an-Noor 37-38]

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    22-10-2010, 07:36 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    21-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De sleutels tot het leven van het hart

     

    De sleutels tot het leven van het hart

     

     

    Ibn al Qayyim, moge Allaah hem genadig zijn, zei: "De sleutels tot het leven van het hart zijn het nadenken over de Qor-aan, en in stilte onderdanig zijn aan Allaah en zonden nalaten."

    Allaah, de Verhevene, zei: "Een boek dat Wij op jullie neer hebben gezonden, vol met zegeningen dat hij die nadenkt over zijn verzen, en dat hij die begrijpt er aandacht aan schenkt." (Soerat Al An’aam aayah 92).

    Allaah deelde ons dus mede, dat Hij deze Geweldige Qor-aan op ons heeft neer gezonden, gezegend in zijn bewoording, betekenis, bevelen, verboden en regelingen.

    Te midden van diens zegeningen is dat de persoon die er zelfs maar één woord uit reciteert (voordraagt, opzegt) een beloning krijgt en deze beloning zal in tienvoud worden beloond.

    Ook in diens zegeningen is het dat degene die het leest en ernaar handelt, niet misleid zal worden in deze wereld, noch zal hij in het Hiernamaals in leed en ellende vervallen. Zoals in het volgende vers becommentarieerd is;

    "Wie ook maar Mijn Leiding volgt, zal niet op een dwaalspoor terechtkomen, noch zal hij in leed en ellende vervallen" (Soerat Taa Haa aayah 123).

    Onder de zegeningen van de Qor-aan is ook, dat degene die eruit leert en het onderwijst, van de besten der mensen is. Zoals jullie Habib (geliefde) (Allaah's vrede en zegen zij met hem) zegt: "De beste van jullie is degene die de Qor-aan leert en het dan onderwijst."

    Onder de zegeningen is dat het een bemiddelaar zal zijn op de Dag der Opstanding voor zijn metgezellen die ernaar handelden in deze wereld.

    Hij, de Verhevene deelde ons mee, dat Hij de Qor-aan zo heeft geopenbaard dat diens betekenissen, bevelen en verboden overduidelijk weergegeven worden, zodat als iemand toevallig een vers leest met een bevel, dat hij die zou moeten volgen. Als iemand een vers zou lezen waarin iets verboden wordt, dan zou hij het moeten nalaten. Als iemand een vers zou lezen aangaande de Genade van Allaah, dan zou hij op deze Genade hopen en ernaar vragen. Als iemand een vers zou lezen waarin gedreigd word met bestraffing, zou hij bang zijn en bij Allaah zijn toevlucht hiervoor zoeken. Als iemand een vers zou lezen, aangaande de verheerlijking van Allaah, en hij zou Allaah verheerlijken, en door dit geloof, dit vertrouwen, zal kennis, leiding en taqwaa vergroten... Allaahoe akbar!!

    De Rahmaan (De Erbarmer) zei terwijl hij de gelovigen beschreef; "En wanneer Zijn verzen aan hen voorgedragen worden, wordt hun geloof vergroot." (Soerat Al anfaal aayah 20.

    Dankzij hun bindende beloftes en dreigementen wordt hoop en angst gemotiveerd. En Allaah, de verhevene, zei: "Denken ze niet na over de Qor-aan of zitten er sloten op hun harten?" (Soerat Mohammed aayah 24).

    Eén van de manieren om het hart tot leven te brengen is, in stilte, in het geheim, onderdanig te zijn aan Allaah. Dit betekent; het wensen en verlangen naar Allaah d.m.v. smeekbedes, zoekend naar vergeving, naar Hem toe kerend, vragend om overwinning, het Paradijs en beschutting voor het Hellevuur, wanneer de tijd reikt.

    En de Barmhartige zegt weer: "En wanneer Mijn slaaf u vraagt (O, Mohammed), mij aangaande, dan ben ik weliswaar dichtbij. Ik antwoord de aanroeping van de smekeling als hij om Mij vraagt (zonder een bemiddelaar). Dus laat hem Mij gehoorzamen en in Mij geloven, zodat zij op de juiste weg kunnen worden geleid." (Al baqarah aayah 186).

    Deze verzen bevatten moed om op te staan voor Allaah en te bidden, te smeken en om vergeving en het Paradijs te vragen en veiligheid van het Vuur en smekend voor het goede in dit leven en in het Hiernamaals.

    Allaah heeft ons weliswaar smeekbedes bevolen en Hij heeft beloofd ze te beantwoorden. En Hij, die ver staat van imperfectie, verbreekt Zijn beloftes niet.Het laten van zonden die het hart doden is een manier om het hart tot leven te brengen, zoals in de hadith: "Indien de dienaar een zonde pleegt, verschijnt er een zwarte plek op zijn hart, en als hij dan naar vergiffenis zoekt, wordt deze plek verwijderd. En indien hij dan wederkeert naar deze zonde zal de plek wederkeren en groeien tot zijn hele hart zwart wordt, Allaah heeft gezegd: "Neen! Hun harten zijn bedekt met de zonden (raan), die zij zelf maakten." (Soerat Al moetaffiefien aayah 14).Ik heb gezien dat de zonden de harten doodde, terwijl de schande groeide dankzij hun verslaving. En het leven ervan ligt in het nalaten van zonden en het is het beste voor je ziel dat je het beschermt.

    Dus, broeders en zusters, wéét dat het nalaten van zonden veel beter en makkelijker is dan berouw (Tawba)…… Moge Allaah ons vergeven en Zijn Genade op ons doen neerkomen…(Allaahoemma ameen)

    Hij is immers Degene, die zei: "Wie smeekt Mij, zodat Ik hem mag antwoorden? Wie vraagt van Mij iets, zodat Ik hem dat kan geven? Wie zoekt vergiffenis van Mij, zodat Ik hem kan vergeven?"

    En Allah weet het het beste!!


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    21-10-2010, 06:45 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    20-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uit het hart van een bekeerling

    Uit het hart van een bekeerling

     

    Nadat Allah de Islam in mijn hart plaatste, en ik getuigde dat niemand het
    recht had aanbeden te worden dan Allah, en dat Mohammed de Boodschapper van Allah was, begon ik met een reis en zoektocht naar de eigenschappen van de moslim.

    Ik opende de - toen nog naar het Engels vertaalde - boeken van b.
    Al-Qayyim, b. Radjab en andere, om op zoek te gaan naar deze mooie
    eigenschappen van de voorbeeldige moslim. Men zou het zo kunnen stellen
    dat ik meer met die boeken omging dan met de moslims zelf.

    Telkens ik deze boeken las en opendeed, en hetzelfde boek meerdere malen las, stond ik versteld van deze mooie perfecte eigenschappen van de moslims. Het waren voorbeelden voor mezelf - zeker na het leven dat ik
    gekend had: een leven van muziek, dans, onbezorgdheid en een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel tegenover mezelf en de medemens -, ik stond versteld van hun broederschap, eerlijkheid, liefde voor het goede, opkomen voor de waarheid, en ontzegging van het wereldlijke leven.

    Zo gingen er maanden voorbij dat ik mij in het leven van deze boeken
    bevond zonder dat ik echt contact had met de moslims zelf - buiten de
    momenten dat ik naar de moskee ging -.
    Nadat deze paar maanden verstreken, en ik deze wereld van voorbeeldige
    mensen achter mij liet, en ik met volle moed de beslissing nam om samen
    met mijn moslimbroeders deze zelfde wereld te beleven die ik net achter
    mij gelaten had... stond ik versteld!

    Jullie moeten weten dat ik uit een wereld - van boeken - kwam, waarin
    vermeld werd dat een moslim niet liegt, noch bedriegt of zijn verlangens
    boven het Boek en de soennah laat zegevieren op momenten dat het volgen van het Boek en de soennah hem - volgens hem - slecht uitkomen. En ziehier...

    Een moslim die liegt Een moslim die bedriegt Een moslim die meer
    uit is op geld dan op goede punten Een moslim die triester is wanneer
    hij geld verliest dan wanneer hij goede punten verliest Moslimvrouwen
    die er bijna van overtuigd zijn dat de Islam hen onrecht aandoet Moslims
    die de voorkeur geven aan cultuur, en die boven het geloof laten
    zegevieren Moslim die beweren dat zij van hun Profeet houden, maar van
    wie je niet ziet dat zij van hem houden, en die zijn woorden zelfs
    verwerpen Moslims die roddelen En moslims - en dit was de grote
    meerderheid - die héél veel van het leven van deze wereld houden Moslims
    >die zich bemoeien met het leven van andere mensen

    En ga zo maar door..

    Het leek of ik in een geheel andere wereld terecht kwam.

    In het begin wilde ik dit niet aanvaarden, ik wilde verder, ik wilde deze
    voorbeelden vinden... maar ik vond die niet terug dan in mijn - toen nog -
    vertaalde boeken.

    Waar waren deze mensen die tranen lieten uit ontzag voor Allah, en uit
    angst voor de laatste dag? Waar waren deze moslims die angst hadden over zaken te praten zonder kennis? Waar waren deze moslims die tijdens de nacht niet konden slapen, uit angst dat de dood hen zou treffen terwijl
    zij sliepen? Waar waren deze mensen die in het duister van de nacht
    brood en melk gingen plaatsen voor de deuren van de armen? Waar waren
    deze moslims toch gebleven die anderen boven zichzelf verkozen?

    Ik wilde dit niet aanvaarden en zei:

    Ya Rab... ik heb een wereld gezien waar criminelen elkaar indekken voor
    het slechte, waar mensen verkiezen om geslaan te worden, dan hun ?vriend'
    vrij te geven, en ik zie dat een moslim het zelfs moeilijk heeft om de
    fouten van zijn broeder verborgen te houden!

    Ik kom uit een wereld waar men alles weet over een idool uit de
    filmwereld, muziek-wereld, sportwezen en dergelijke...en ik zie nu moslims
    die het zelfs moeilijk hebben om te zeggen wat de namen van de kinderen
    van hun geliefde Profeet waren!

    Ik kom uit een wereld, waar mensen tijdens de nacht blijven dansen tot in
    de ochtend, en ik zie nu dat moslims tijdens de nacht zelfs niet uit hun
    bed kunnen om twee raka'aat te verrichten!

    Ik kom uit een wereld, waar sommige mensen een hongerstaking verrichten om honden en katten te redden, terwijl de moslim niet eens kan vasten op
    maandag en donderdag.

    Mijn Heer, wat is er, wat moet ik, waar ben ik... leidt mij tot de rechte
    weg, zeg mij wat ik moet doen!

    Geschreven door jullie broeder in de dien soelayman ibnoe haroen.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    20-10-2010, 07:38 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    19-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De huilende kameel

    De huilende kameel

     

    De stad Medina, waar de profeet (vrede en zegeningen zij met hem) woonde, was een prachtige stad. Er waren veel tuinen rondom de stad. In de tuinen stonden veel bomen. Als de zon overdag fel scheen, gaven de bomen een koele schaduw. De moslims die in Medina woonden zaten vaak in de schaduw, uit de hete zon. Op een dag maakte de profeet (vrede en zegeningen zij met hem) een wandeling door de stad om de moslims te ontmoeten en met hen te praten. Na een poosje kwam hij bij een tuin en ging daar naar binnen. Er zat een man in de koele schaduw van een boom. Er waren nog vele andere moslims. Toen zag de profeet (vrede en zegeningen zij met hem) een kameel in een van de hoeken van de tuin staan. De kameel was aan een paal vastgebonden. Het maakte een bedroevend huilend geluid.

    De profeet (vrede en zegeningen zij met hem) liep naar de plaats waar de kameel was vastgebonden. Toen hij dichterbij kwam, zag hij dat de kameel huilde. Grote tranen rolden over zijn wang en maakte het vacht van het gezicht helemaal nat.De profeet (vrede en zegeningen zij met hem) had veel medelijden met de kameel. Hij liep er naar toe en aaide zijn vacht en droogde zijn tranen af. De profeet (vrede en zegeningen zij met hem) zag dat de kameel erg mager was. Na een tijdje stopte de kameel met huilen en jammeren. Het begon te snuiven wat kamelen altijd doen als ze tevreden zijn. De profeet(vrede en zegeningen zij met hem) keek naar alle mensen die in de tuin stonden. "Van wie is deze kameel?" vroeg hij.

    De man, die onder de boom zat stapte naar voren. "Die kameel is van mij, O Boodschapper van Allah!" zei hij. De profeet (vrede en zegeningen zij met hem) zei hem dat hij erg wreed voor zijn kameel was geweest. Het arme dier had staan jammeren en huilen omdat hij zo hard van zijn eigenaar moest werken maar niet genoeg te eten of te drinken kreeg. lederen in de tuin kon zien hoe mager de kameel was en hoe wreed de man de kameel had behandeld.

    Toen de eigenaar van de kameel dit allemaal hoorde, schaamde hij zich. "Ben je niet bang voor Allah, vanwege je kameel?" vroeg de profeet (vrede en zegeningen zij met hem) hem. Allah heeft de kameel aan de zorgen van de man toevertrouwd om hem met zijn werk te helpen en lasten voor hem te dragen. De man heeft de plicht om de kameel goed te behandelen en er op toe te zien dat hij genoeg te eten en te drinken heeft. Als hij dat doet, zal de kameel goed voor hem werken. De eigenaar van de kameel schaamde zich nu werkelijk diep. "Ik heb het verkeerd gedaan!" zei hij.

    "De kameel is ook een schepsel van Allah. Ik heb spijt van mijn wreedheid. Alle levende wezens moeten met vriendelijkheid behandeld worden. De profeet (vrede en zegeningen zij met hem) leerde ons, dat als ze goed behandeld worden, Allah tevreden zal zijn. Maar als. ze slecht behandeld worden, dan zal Allah echt boos zijn. De eigenaar van de kameel is nooit vergeten wat de profeet (vrede en zegeningen zij met hem) hen verteld had. Na deze gebeurtenis zorgde hij goed voor zijn kamelen. De kamelen moesten wel hard werken, want het zijn hele sterke dieren, maar de man zorgde er altijd voor dat er genoeg te eten en te drinken was.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    19-10-2010, 07:32 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    18-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De jongeren van de spelonk

    De jongeren van de spelonk

     

    Alle lof zij Allah, de Heer der Werelden en vrede en zegeningen zij met de meest geëerde der Boodschappers.

    O mensen, de ongelovigen onder de Qoeraysh verzamelden zich in de Heilige moskee op de dag dat de Profeet (vrede zij met hem) van de Leiding gestuurd werd. Iemand onder hen zei: “Wat vinden jullie van deze man die beweerd dat hij een Profeet is?”

    An-Nadhr ibnoe Haarith zei: “Ik zie geen andere optie dan dat wij naar de Joden in Medina gaan om hen een aantal vragen te stellen die wij hem kunnen voorleggen. Als hij de waarheid spreekt, dan zullen we hem volgen. Liegt hij daarentegen dan zullen we hem verjagen.”

    Er werd tegen hem gezegd: “Ga jij met cOeqbah ibn abi Moeciet.”

    De twee leugenachtige, zondige, onrechtvaardige, brute mannen vertrokken naar de schriftgeleerden onder de Joden te Medina. Ze vertelden hen over de Boodschap van de Profeet (vrede zij met hem) en vroegen: “Geef ons uit jullie boeken iets waarover wij hem kunnen vragen. Als hij de waarheid spreekt, dan zullen we hem volgen. Liegt hij daarentegen, dan zullen we hem verjagen.”

    De schriftgeleerden onder de Joden zeiden: “Als jullie naar hem terugkeren in Mekka, vraag hem dan over de volgende drie zaken.”

    Vraag hem over de jongeren aan wie de tijd voorbij is gegaan. Jongeren uit eerdere tijden. Waar zijn ze naartoe gegaan en waar liggen zij verborgen?

    Vraag hem over één van de koningen die heerste over het Oosten en het Westen.

    En vraag hem over de ziel.

    Zij vertrokken en verzamelden zich bij de Boodschapper (vrede zij met hem).

    “Wij zullen je over drie zaken vragen,” zeiden ze. Waarop hij (vrede zij met hem) antwoordde: “Noem me jullie vragen.” En zij vroegen hem over de jongeren, de koning en de ziel. Hij (vrede zij met hem) zei: “Geef me tot morgen en morgen zal ik jullie antwoorden.” Maar wat hij niet zei was inshaa’Allah. Zou hij dit hebben gezegd, dan was Djibriel (vrede zij met hem) zeker nedergedaald de volgende dag met een openbaring uit de hemel.

    De volgende dag verzamelden ze zich en riepen de Profeet (vrede zij met hem). De Profeet (vrede zij met hem) kwam, bedroefd en beschaamd vanwege het feit dat de openbaring niet tot hem was gekomen. Dit was natuurlijk vanwege het feit dat hij geen inshaa’Allah zei.

    Hij zei: “Geef mij uitstel.” Waarna zij hem voor een periode van vijftien dagen bespotten. Na deze vijftien dagen daalde Djibriel (vrede zij met hem) neder met het ware Woord uit de hemel. Laten wij aandachtig luisteren naar Allah, de Verhevene, naar zijn antwoord op deze drie vragen. Hij zegt (interpretatie van de betekenis):

    “Of denk jij (O Mohammed) dat de bewoners van de grot en de Raqiem verbazingwekkend waren onder Onze Tekenen? Toen de jongeren een schuilplaats in de grot zochten, zeiden zij: ,,O onze Heer, schenk ons van Uw Zijde Barmhartigheid en bereid ons een rechte weg voor onze zaak. En toen brachten Wij in de grot een sluier over hen aan (zodat zij sliepen), voor een bepaald aantal jaren. Vervolgens wekten Wij hen op, opdat Wij deden weten welke van de twee groepen het beste was in het berekenen van hoelang zij daar verbleven.” (Soerat al-Kahf: 9-12)

    Ibn Kathier zei: “Dit is een samenvatting van het verhaal en weldra volgt de uiteenzetting.”

    Zij waren jongeren die leefden in vergane tijd onder de heerschappij van een koning die atheïstisch en onrechtvaardig was. Deze jongeren trokken erop uit tijdens een dag van festiviteiten en zagen dat hun volk afgodsbeelden aanbaden en hiervoor prosterneerden. Zij zochten toenadering tot stenen die niet baten noch schaden. Allah wenste de harten van deze jongeren opnieuw tot leven te brengen.

    “En wie dood was, en die Wij daarna tot leven brachten en voor wie Wij een licht maakten, waarmee hij onder mensen rondgaat, is hij te vergelijken met hem die in de duisternissen verkeert, waar hij nimmer uit kan komen?” (Interpretatie van de betekenis van Soerat
    al-Ancaam: 122)

    Eén van de jongeren die nog niet de leeftijd van volwassenheid had bereikt stond op en zei: “Dit zijn misleidingen, leugens en verzinselen over Allah, dat wij deze afgoden dienen te aanbidden in plaats van Allah.”

    Wie is het die de hemel heeft opgetrokken? Wie heeft de aarde effen gemaakt? Wie heeft de hemellichamen geschapen en de sterren geschapen? Is dit iemand anders dan Allah?

    Hij zocht zijn plek onder de schaduw van een boom toen er een andere vriend van hem aan kwam lopen wiens hart door Allah ook was vervuld met het geloof, zoals Allah het hart van zijn vriend vervuld had.

    De derde kwam, daarna de vierde, vijfde, totdat ze uiteindelijk met z’n zevenen waren. Allen waren ze verenigd in de gedachte dat dit een afgedwaalde daad was en zij zeiden (interpretatie van de betekenis):

    “Dit volk van ons heeft naast Hem een god genomen, hadden zij daarvoor geen duidelijk bewijs naar voren kunnen brengen.” (Soerat al-Kahf: 15)

    Toen zij zich van de mensen afwendden en van datgene wat de mensen naast Allah aanbaden, schonk Allah hen een duidelijke uitweg. Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

    “En als jullie je van hen (de ongelovigen) afwenden en wat zij aanbidden, behalve Allah, zoek dan bescherming in de grot en jullie Heer zal Zijn Barmhartigheid over jullie uitspreiden, en voor jullie in jullie zaak gemak brengen.” (Soerat al-Kahf: 16)

    Wonderbaarlijk! De grot werd voor hen uitgestrekter dan de paleizen, wijder dan de overige luxe vertrekken met hun tuinen, velden en pleinen. Dit omdat de paleizen waar geen geloof in verblijft een duister en leeg paleis is. Zij vertrokken en namen hun intrek in de grot. En de hond van de koning volgde hen.

    Een hond wanneer hij de beste onder de mensen volgt, dan wordt hij zelf edel en genoemd door de Koran. En de ‘edele’ wanneer hij omgaat met de slechtste onder de mensen, dan wordt hij als een hond.

    De hond ging naar binnen, nam zijn plaats bij de opening van de grot en waakte over hen, omdat de engelen niet binnengaan in de plaats waar een hond zich bevind. En wat betreft de jongeren; hun harten werden versterkt toen zij hun volk en geliefden achter hadden gelaten. Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

    “En Wij versterkten hun harten toen zij opstonden, en zeiden: ,,Onze Heer, Heer van de hemelen en de aarde, nooit zullen wij een god naast Hem aanroepen: anders zouden wij een enorme leugen uitgesproken hebben!” (Soerat al-Kahf: 14)

    Vervolgens spraken ze over de Eenheid van Allah, alsof zij zich in een bijeenkomst van kennis bevonden, zeggende (interpretatie van de betekenis):

    “Dit volk van ons heeft naast Hem een god genomen, hadden zij daarvoor geen duidelijk bewijs naar voren kunnen brengen? En wie is er onrechtvaardiger dan degene die over Allah leugens verzint?” (Soerat al-Kahf: 15)

    Oftewel, er is niemand onrechtvaardiger dan degene die naast Allah goden aanbidt. Toen hun gesprek eindigde, deed Allah hen overmannen door slaap, waarna zij in slaap vielen (interpretatie van de betekenis van Soerat al-Kahf: 18):

    “En jij zou gedacht hebben dat zij wakker waren, terwijl zij sliepen.” Hun ogen waren open voor een periode van driehonderd en negen jaren! Verheven zij Allah! “En Wij draaiden hen op hun rechterkant en op hun linkerkant.” Zodat zij niet gegeten zouden worden door de aarde en hun lichamen aangetast zouden worden. “En hun hond lag uitgestrekt met zijn voorpoten op de voorgrond.” Kijk naar deze mooie voorstelling. “Als jij hen zou zien, had jij hen de rug toegekeerd, vluchtend, en jij zou met angst voor hen vervuld zijn.” Dit vanwege de ontzag voor deze voorstelling en vanwege de Wijsheid van Allah. Op deze wijze hield Allah eenieder die naar hen zocht van hun familie, broeders en stamgenoten van hen af.

    Dit duurde voort voor de periode van driehonderd en negen jaren, totdat Allah de tijd hiervan deed ophouden en zij wakker werden gemaakt.

    “En zo wekten Wij hen op, opdat zij elkaar zouden ondervragen.” (Interpretatie van de betekenis van Soerat al-Kahf: 19)

    De meerderheid van hen zei dat ze een hele dag daar hadden doorgebracht. Een ander zei weer een halve dag. De geleerden zeiden: “Zij sliepen in de ochtend en werden wakker in de namiddag, waardoor zij dachten dat ze één dag hadden geslapen.”

    Zij zeiden (interpretatie van de betekenis van Soerat al-Kahf: 19):

    “Stuurt één van jullie met deze zilveren muntstukken van jullie naar de stad.” Om voor ons voedsel te kopen van de markt. En zij waren verstandig door te zeggen: “En laat hem zachtmoedig zijn.” Om zodoende niet onnodig de aandacht te trekken.

    Eén van hen vertrok met die zilveren muntstukken die zes koningen terug waren vervaardigd en alles was ondertussen veranderd: de stad, wegen, pleinen, muntstukken, munteenheden en bovenal de mensen. Hij kwam de stad binnen en toen hij zag dat dit geheel veranderd was, vroeg hij zichzelf af: “Ben ik wakker of droom ik?”

    Hij vond wat kooplieden die etenswaar verkochten en hij vroeg: “Geef mij iets te eten voor dit geld.”

    Hierop antwoorden zij: “Maar dit zijn munten uit de tijd van koning Decianus. Er zijn hier driehonderd en negen jaren aan voorbij gegaan! Hoe ben je hier aan gekomen?”

    Hij antwoordde: “Ik leef in de tijd van koning Decianus en er is slechts één dag aan mij voorbij gegaan!”

    Zij zeiden toen: “Je liegt. Jij bent werkelijk bezeten.”

    Waarna de mensen zich verzamelden en de zaak van begin tot eind werd voorgeleid aan de koning. Hierop vertrokken zij naar de grot en toen zij deze naderden zei de jongeman: “Wacht een ogenblik, ik zal de grot binnengaan en hen informeren, zodat zij zich klaar kunnen maken voor het ontvangen van een koning.”

    Hij trad binnen, waarna Allah hen deed overvallen door de dood. Even later, traden de koning en zijn gevolg binnen en troffen hen dood aan.

    “Opdat zij weten dat de belofte van Allah Waarheid is en dat er geen twijfel aan het Uur is.” (Interpretatie van de betekenis van Soerat al-Kahf: 21)

    Deze jongeren werden geleid door Allah en zij vonden de Leiding daar in de grot waar zij deze niet konden vinden in hun paleizen, vooraanstaande positie, reputatie, noch in hun bezittingen of nageslacht.

    Beste moslims, uit het verhaal van deze jongeren is een aantal leerpunten te halen dat van belang is voor de moslim in deze tijd.

    1. Allah licht ons niet in over bijzaken inzake dit verhaal, zoals de kleur van de hond, zijn naam en dergelijke. Dit is namelijk slechts tijddodend, zonder enig voordeel. Dit bevat een les voor de moslims om zich alleen bezig te houden met zaken waar ze kennis over hebben en waar zij voordeel aan hebben, in dit wereldse leven en in het Hiernamaals.

    2. Verder bevat het een opmerking aan het adres van de Profeet (vrede zij met hem) om nergens over te zeggen dat hij dit in de toekomst zal doen, behalve nadat hij dit heeft gekoppeld aan de Wil van Allah. Dit op basis van de Woorden in dezelfde Soerah (interpretatie van betekenis):

    “En zeg zeker over niets: ,,Waarlijk, dat zal ik morgen doen.” Behalve als Allah dat wil.” (Soerat al-Kahf: 23-24)

    Als dit is gericht aan de Profeet (vrede zij met hem), dan is dit nog meer van toepassing op de gewone moslim.

    3. Het ruim hebben of beperkt zijn in dit wereldse leven dient niet gekoppeld te worden aan het leven in een paleis of andere luxe verblijven. Het ruim hebben of juist beperkt zijn in middelen is daarentegen een toestand van het hart. Het kan zo zijn dat een persoon wellicht leeft in een prachtig paleis, maar dat zijn hart nauwer aanvoelt dan het oog van een naald.

    En een ander kan weer in een grot leven of in een klein huis, terwijl zijn borst en hart uitgestrekter zijn dan de woestijn.

    4. Het geloof dient gezocht te worden. En wie er naar op zoek gaat, zal het vinden. Het staat geheel los van bezit, handel of welke andere wereldse zaak. Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

    “En degenen die omwille van ons streven, die zullen Wij zeker Leiding schenken op Onze Wegen.” (Soerat al-cAnkaboet: 29)

    5. Het vluchten voor beproevingen ter behoud van het geloof is een vereiste voor de gelovige. Vandaar dat de Profeet (vrede zij met hem) ook heeft gezegd: “Weldra zal er een tijd aanbreken dat het beste voor een persoon zal zijn om schapen te hebben die hij volgt tot de toppen van de bergen en plaatsen waar regen valt, hiermee vluchtend omwille van zijn geloof voor de beproevingen.” (al-Boechari)

    6. Deze godsdienst wordt overgenomen aan de hand van Openbaring en niet aan de hand van vertellingen, verhalen of fabelen. Noch door het overnemen van cultuur of blindelings gevolg.

    Dit waren enkele leerpunten uit dit wonderbaarlijke, meeslepende verhaal en wie hier over nadenkt zal merken dat het een schat aan waardevolle lessen bevat.

    En Allah weet het het best en vrede en zegeningen zij met onze Profeet, zijn familie en metgezellen.

     

    cAa’idh al-Qarniy

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    18-10-2010, 07:39 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    17-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het licht

    Assalaam Aleikum

    Het licht

    ik kwam terug van een lange reis en Allah gaf mij een plaats in het vliegtuig naast een groep onbezorgde jongelui, die met hun gelach, hun stemmen en met de rookwolken van hun sigaretten het vliegtuig vulden. door de Wijsheid van Allah, was het vliegtuig volledig bezet en ik kon mijn plek niet veranderen. ik probeerde aan het probleem te ontsnappen door te slapen maar dat lukte niet. toen ik genoeg kreeg van hun lawaai nam ik mijn Quran en begon te lezen wat ik kende, met zachte stem. al spoedig begonnen deze jonge mensen te bedaren. sommigen van hen begonnen kranten te lezen en anderen vielen in slaap.

    plotseling riep één van hen met luide stem, alhoewel hij naast me zat: genoeg!
    ik dacht dat ik hem had gestoord omdat mijn stem te luid was, dus verontschuldigde ik me en las verder in een gefluister dat slechts ik kon horen. ik zag hem zijn hoofd in zijn handen houden en friemelen in zijn stoel.
    ineens hief hij zijn hoofd op en zei boos: alsjeblieft stop de beschuldigingen! toen stond hij op en ging weg. na een tijdje kwam hij terug, begroette me met salaams en verontschuldigde zich.

    even later keek hij me aan met tranen in zijn ogen en vertelde me fluisterend: drie jaar of meer heb ik mijn voorhoofd niet op de grond geplaatst en heb niet één ayah gelezen! ik ben nu een maand op reis geweest en er is geen slechte daad die ik niet gedaan heb. toen hoorde ik u Quran lezen en het werd mij zwart voor ogen en mijn hart werd vervuld met wanhoop. ik voelde alsof iemand me wurgde. elke ayah die u las sloeg op mijn lichaam als een zweepslag.
    ik zei tegen mezelf: hoelang nog zal deze achteloosheid duren? waar zal deze weg mij leiden? wat zal er gebeuren na al dit dwaze gedoe? ik ging naar het toilet en u weet waarom? ik moest huilen en kon geen andere plek vinden om me te verbergen voor de mensen!

    ik sprak in het algemeen over tawbah (berouw) en het terugkeren naar Allah en hij viel stil. toen het vliegtuig landde, hield hij me tegen en het leek dat hij afstand van zijn vrienden wilde nemen.
    hij vroeg me met een ernstige uitdrukking op zijn gezicht: denkt u dat Allah mijn berouw zal accepteren?
    ik zei hem: als u oprecht en ernstig bent in uw berouw dan vergeeft Allah al uw zonden.
    hij zei: maar ik heb vreselijke dingen gedaan.
    Ik zei: heeft u niet gehoord dat Allah zegt:

    zeg: “o mijn dienaren die buitensporig zijn tegenover zichzelf, wanhoopt niet aan de Genade van Allah. voorwaar, Allah vergeeft alle zonden. voorwaar, Hij is de Vergevensgezinde, de Meest Barmhartige [39:53 al-Zumar]

    ik zag de vreugde op zijn gezicht en met vochtige ogen nam hij afscheid en liep weg.

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    17-10-2010, 06:50 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    16-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat een verhaal! Tranen die blijven stromen!

    Wat een verhaal! Tranen die blijven stromen!

    Asalaamu alaykum wara7matullahi,

    Dit is een verhaal dat me erg heeft geraakt en wat ik tijdens een gotbat aljomo3a (vrijdag gebed) heb gehoord. Het verhaal gaat over Tha3laba ibn Abdurrahmane, een 16-jarige jongen die vaak bij de profeet (vzmh) was.

    Tha3laba was dus een jongen die erg veel van de profeet en zijn dien(geloof) hield en hing dan ook vaak bij de profeet (vzmh) rond. De profeet verwelkomde hem dan ook in zijn gezelschap en gebruikte hem vaak als boodschapper. Op een dag was tha3laba weer in gezelschap van Mohammed (vzmh). De profeet (vzmh) stuurde hem om een andere sahabie(metgezel) te halen en tha3laba ging op weg.

    Terwijl hij naar het huis van de sahabie liep kwam hij voorbij een huis van een ansaar(inwoner van medina) waarvan de deur openstond. Dat wekte de aandacht van Tha3laba op en hij keek in de deuropening. Hij zag een gordijn waarachter iemand zich stond te wassen.Opeens was er een bries die het gordijn deed wapperen en Tha3laba was in staat de vrouw erachter te zien (in ongeklede staat). Tha3laba schrok ervan en liep snel verder. Hij voelde zich enorm schuldig en dacht bij zichzelf:de profeet stuurt mij voor een boodschap en ondertussen sta ik te kijken naar dingen die voor mij haraam(niet toegestaan) zijn.. Hij voelde zich zo verschrikkelijk schuldig dat hij niet meer terug durfde te gaan naar de profeet (vzmh).

    De profeet bleef wachten op tha3laba die maar niet op kwam dagen. Mohammed vroeg de sahaba waar hij bleef maar niemand wist het. Iedereen dacht dat hij wel weer zou verschijnen. Dagen gingen voorbij en de profeet stuurde een aantal sahaba om hem te zoeken. Ze zochten hem overal in Medina maar niemand vond hem. Weken gingen voorbij en wederom stuurde de profeet Omar Ibnoe Algattab en een aantal andere sahaba om hem te zoeken. Dit keer gingen ze verder dan de vorige keer. Tussen Medina en Mekka in zagen ze een groep mensen. De sahaba liepen er naartoe en vroegen hen of ze een jongen hadden zien voorbijkomen. De a3rabieen(bedoeïen) antwoordden: bedoelen jullie de bakkaay? (de jongen die huilt). De sahaba vroegen hen om verduidelijking en de groep antwoordde: ruim een maand terug is er een jongen gekomen die aan de top van de berg leeft en dag en nacht huilt. Hij komt nooit naar beneden behalve bij zonsondergang om een kan melk van ons te krijgen. Maar de jongen blijft huilen en de kan melk wordt dan met zijn tranen vermengd. Dit gaat nu al ruim een maand zo.

    De sahaba besloten te wachten om te kijken of het daadwerkelijk om tha3laba ging. Bij zonsondergang kwam er een persoon de berg af en kwam aanlopen. Het was inderdaad Tha3laba, maar hij zag er niet meer hetzelfde uit. Hij scheen erg afgetobd en ziek en zag de sahaba niet eens staan. Het enige wat hij deed was de kan melk aannemen terwijl de tranen van zijn wangen dropen en in de kan gleden. Hij dronk het op bedankte de mensen en wilde weer weggaan. Toen spraken de sahaba hem aan en hij schrok. Hij wilde niet antwoorden op de vraag waarom hij was weggebleven. Toen de sahaba hem zeiden dat de profeet hem wilde spreken wilde hij wegvluchten maar hij was te zwak.Het enige wat hij vroeg was of Allah iets over de nifaq had geopenbaard. De sahaba wisten daar niets van. Hij verzette zich hevig maar de sahaba brachten hem terug naar zijn huis (dragend!).

    Toen gingen ze de profeet melden dat de jongen weer terecht was waarna de profeet (vzmh) naar het huis van Tha3laba ging. Toen Tha3laba de stem van de profeet bij de deuropening hoorde wilde hij overeind komen maar daar was hij te zwak voor. Hij was namelijk 40 dagen lang aan een stuk wezen huilen en at en dronk niets behalve de kan melk. De profeet trad naar binnen en ging bij Tha3laba zitten. Tha3laba vroeg de profeet of Allah iets had geopenbaard over zijn nifaq (hypocrisie). De profeet stelde hem gerust door ontkennend te antwoorden. Toen trok hij de jongen op zijn schoot hoewel Tha3laba tegenstribbelde. Hij zei: O profeet, durf jij het hoofd te raken dat zo veel zonden op zich heeft genomen??. Toen voelde hij opeens tintelingen in zijn benen omhooggaan. Hij vertelde dit onmiddellijk aan de profeet en de profeet zei hem: ''dit is de dood''. Kort daarna overleed Tha3laba terwijl hij tegen de profeet aanleunde.

    Bij zijn begrafenis liepen de profeet en de sahaba mee met de begrafenisstoet. Iedereen liep in een normaalritme behalve de profeet. Hij was de enige die heel voorzichtig liep tussen de sahaba in. De sahaba vroegen hem;waarom loop je op die manier? Er is voldoende ruimte waar je je voeten kunt neerzetten? De profeet antwoordde hierop:hoe kan ik normaal lopen als ontelbare engelen de weg voor mij nauw maken???..
    Allahu Akbar!!!! kun je nagaan hoeveel zondes wij plegen per dag!!!
    laat staan zoiets!! hoe kunnen wij onze tranen nou drogen na het lezen van zo'n prachtige wijze verhaal!!


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
    16-10-2010, 06:47 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    15-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als de profeet SAW op bezoek komt..

    Als de profeet SAW op bezoek komt..

     

    Stel je eens voor. Je staat al een uur voor je spiegel, dromerig ? met je
    mascara in de ene hand en in je andere hand je flesje parfum?..
    >
    En opeens hoor je de deurbel gaan !!

    Je loopt naar de deur toe, je kijkt door het gaatje. Wie is die onbekende
    man, met een stralend gezicht??Wie ben je ??
    ?Ik ben het, de profeet van Allah !!?
    Met een grote vreugde, strek je je arm om de deur open te doen voor Allah's
    boodschapper en hem welkom te heten.
    Maar?? je denkt er ineens aan! De videoclip op tv die je aan het kijken
    was! Je loopt snel weg om de tv uit te zetten, maar je vergist je van knop
    en zet het geluid nog harder..
    Eindelijk vind je de juiste knop, oef! de televisie staat uit, gelukkig.
    Je loopt terug naar de deur om te openen ?
    Oh nee! De posters van die popsterren in mijn kamer! Je loopt naar je kamer
    om ze van de muren af te halen.

    Voor de tweede keer gaat de deurbel.
    Je raakt in paniek. De profeet van Allah zal weggaan.
    Je laat een poster vallen op je bureau? en daar zie je de cd?s liggen. Al
    die cd's die je al honderden keren hebt gehoord. Je kent ze allemaal uit je
    hoofd. Terwijl je in je hele leven nog nooit een Qur?an vers zo snel hebt
    kunnen leren of onthouden, of zelfs GELEZEN?
    Zonder na te denken, raap je ze op en gooi je ze in de prullenbak, en zet
    de deksel er terug op om te vermijden dat de profeet van Allah ze zou zien;
    als je tenminste op tijd bent met de deur open te doen en als hij je kamer
    zou binnenkomen.

    De deurbel gaat nog eens !! De profeet van Allah zal weggaan!
    Je loopt naar de deur toe om open te doen ; maar? Ya Allah! Je denkt 'ik
    heb gisteren mij haren geverfd bij de kapper!!' Je haast je om een
    hoofddoek te vinden die groot genoeg is om je hoofd te bedekken. Ok, je
    hebt de hoofddoek gevonden, het ziet er al beter uit ?.
    Je komt voorbij de spiegel als je terug naar de deur loopt. ?Mijn make-up!?
    Je rent naar de badkamer om je gezicht te wassen; geen tijd om
    reinigingsmelk te gebruiken!
    Parfum !?? Elhamdulilah; de Profeet had aangebeld net voordat ik het op mij
    ging spuiten. Eindelijk ! Ik ben klaar om de Profeet van Allah te ontvangen.

    "Maar nee!! Ik ga hem toch niet ontmoeten in een spijkerbroek!"

    Je haast je weer om een djalaba te vinden. Je vind het en trekt het aan.
    Eindelijk, je bent klaar om de deur open te doen.

    Er is niemand voor de deur...

    "Ik liet de Profeet van Allah wachten aan de deur..."

    Je kijkt naar de straat. Gelukkig! Daar loopt hij. "Profeet van Allah! Ik
    heb de deur open gedaan voor u!"

    Hij komt terug en loopt je huis binnen.

    Opeens!! Je gsm gaat af en speelt de laatste nieuwe polyfone ringtone die
    je gedownload had.

    Je laat je hoofd zakken voor de Profeet van Allah uit schaamte. Het nummer
    van degene die jou belt staat op de display. Je bibbert. Je krijgt moeilijk
    adem. 'Hoe ga ik het aan de Profeet uitleggen dat de persoon die belt, een
    schoolvriend is...?'

    Je zet je gsm uit voordat de Profeet van Allah je ondervraagt. Maar dan
    ruik je iets in je huis... en de Profeet van Allah ruikt het ook. "Ya
    Rabbi! Oh neeeeeeee! Ik vergat mijn sigaret goed uit te doven!"

    Jullie horen de Azan ( oproep tot gebed).
    Hoe ga je reageren?
    Ga je het doen zoals je het iedere dag deed ? Of ga je alleen bidden om de
    Profeet tevreden te stellen?
    Wat ga je antwoorden als hij je vraagt wanneer de laatste keer was dat je
    de Qur?an las ? De laatste keer dat je het gebed van Al Fajr deed ?
    Als hij je ondervraagt over je kennissen, en de mensen waarmee je omgaat?
    Je liefdes relaties, je dates en je respect tegenover je ouders??

    Weet je wat de Profeet zal doen?



    Hij zal niet boos op je zijn.
    Hij zal huilen. Huilen met heel zijn hart.

    Hij zal zeggen: ?Is het daarom dat ik mijn leven heb opgeofferd, dat ik heb
    verdragen, alles wat ik heb verdragen? Is het voor moslims zoals jij dat de
    graven van mijn metgezellen over verschillende plaatsen zijn verspreid?
    Ga jij het licht van de Islam dragen?

    Hoe zal ik voor jou kunnen bijstaan bij Allah? Hoe kan ik je te drinken
    geven uit mijn kom (Kawther) terwijl jij mijn traditie (Sunna) hebt laten
    vallen ??


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    15-10-2010, 07:49 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    14-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De gierigaard

    De gierigaard

     

    Er was eens een heel rijke man . En die man was, zoals zo vaak het geval is, bovendien een van de allergrootste gierigaards ter wereld.

    Hij had zijn hele leven niets anders gedaan dan geld opstapelen, steeds meer geld. Zijn leven was als een droom voorbijgegaan, en plotseling stierf hij.

    Wanneer mensen doodgaan komen zij terecht in een gesloten vertrek waaruit je het paradijs kan zien en de hel. Zij moeten in die ruimte blijven gedurende de tijd die nodig is om over hen te oordelen. Ze dromen dan over het paradijs dat ligt te stralen onder hun ogen en vrezen de hel als hun toekomstig lot. Natuurlijk vinden ze in het vertrek voldoende voorraden om zich te kunnen voeden. want hoewel ze gestorven zijn, zijn ze toch nog te veel met het aardse bestaan verbonden om het zonder eten te kunnen stellen.

    Maar wat gebeurde er: onze man kwam in een geheel leeg vertrek. Niets lag er, zelfs niet het kleinste kruimeltje brood! Hij riep dan ook een engel en begon te protesteren. waarom kreeg juist hij nu zo"n slechte behandeling?

    De engel legde hem uit dat het lege vertrek betekende dat hij kortzichtig en zorgeloos was geweest en dat hij zich niet had voorbereid tijdens zijn leven, dat hij geen enkele voorraad had aangelegd om mee te nemen! De oude vrek smeekte de engel om een goed woordje voor hem te doen. Hij vroeg niet meer dan om nog een maandje te leven, een klein maandje maar om zich beter te kunnen voorbereiden. Het was toch ook niet zijn schuld, zei hij. Hij was door niemand gewaarschuwd! De engel sprong voor hem in de bres en hij kreeg nog recht op een hele maand.

    De vrek kwam dus terug op aarde. Er was niemand die zich over zijn terugkomst verheugde, ook al was het maar voor zo kort, want hij had nog nooit van iemand gehouden en niemand had van hem gehouden. Maar dat kon hem nauwelijks iets schelen. Hij bracht zijn maand door met het klaarmaken, bestellen en opstapelen van alle mogelijke soorten voedsel. Hij zorgde vooral voor hoeveelheden droge koekjes waar hij bijzonder veel van hield.

    De maand ging snel om, vol koortsachtige bedrijvigheid. Alleen de laatste dag kon de vrek een beetje uitpuffen. Hij had zojuist geweldig gemopperd op zijn dienstbode die een paar koekjes van het laatste baksel had laten verbranden, toen er een bedelaar aan de deur klopte. omdat het zijn laatste dag op aarde was, maakte de gierigaard voor het eerst van zijn leven een groots gebaar: hij gaf de bedelaar een van de verbrande koekjes, terwijl hij zichzelf gelukwenste met zijn gulheid.
    Daarna vertrok hij opnieuw. Hij kwam weer in de kamer met uitzicht op het paradijs en de hel, stapte bij voorbaat handenwrijvend naar binnen en........vond het verbrande koekje dat hij aan de bedelaar had gegeven!


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    14-10-2010, 07:24 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    13-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Merkwaardig

    Bismi Allah Arrahman Arrahim

     

    Alhamdolillah wassalato wassalam ala mawlana rassoel allah wa ala aalihi wa as-habihi ajmaain waman tabi3ahom bi ihssan ila yawmi addin

     

    Assalamo alaikom warahmatu Allah wabarakatuh


    Merkwaardig

     

    Op een morgen tijdens een moskee-dienst zijn 2000 mensen bij elkaar. Ze worden verrast door 2 mannen, die van hoofd tot voeten in het zwart gehuld zijn en machinegeweren dragen. Een van de mannen roept: 'Iedereen, die bereid is om een kogel voor God door zijn lichaam te krijgen: blijf staan waar je staat!' Meteen vluchten de meeste van de aanwezigen. Van de 2000 blijven er ongeveer 20 staan. De man, die gesproken had, trekt zijn zwarte kleding uit, kijkt naar de imam en zegt: 'Ok imam, ik heb alle huichelaars ontmaskerd! Nu kunt u met uw dienst beginnen. Ik wens u een mooie dag!' De beide mannen draaien zich om en vertrekken.

     

    Of stel je voor...
    Een man kwam een moskee binnen met een mes in z'n hand. Hij vroeg: 'Wie is hier moslim'? Niemand durfde op op te staan. Na een tijd stond er iemand op en zei: 'Ik ben een moslim'. Die man met een mes in z'n hand zei: 'Kom mee'. Na een tijdje komt hij terug zonder de man maar met gewoon z'n mes waar bloed aan hing. Hij vraagt weer hetzelfde. Niemand antwoord. Dan staat er een andere man op en zegt: 'De imam is een moslim'. De imam schrikt en zegt: 'Wie zei je dat ik een moslim ben'.Die man met de mes in z'n hand heeft die andere man niet vermoord maar gewoon een schaap geslacht voor hem.

     

    Merkwaardig, hoe makkelijk mensen God verloochenen, en zich verwonderd afvragen waarom de wereld naar de knoppen gaat.

     

    Merkwaardig, dat wij geloven wat er in de krant staat, maar twijfelen aan
    wat er in de heilige geschriften staan.

     

    Merkwaardig, dat iedereen in de hemel wil komen en dan toch aanneemt, dat men niet hoeft te geloven, te denken, te zeggen en te doen wat er in de koran staat. Is dat soms te beangstigend?

     

    Merkwaardig, hoe iemand zeggen kan: 'Ik geloof in God.', maar desondanks de duivel volgt (die zelf trouwens ook in God 'gelooft').

     

    Merkwaardig dat de grappen via mail zich als een lopend vuur verspreiden,maar als men begint over God, krabt men zich wel eventjes op het hoofd eer men het doorstuurt

     

    Merkwaardig, hoe het obscene, vulgaire, gewelddadige, en occulte vrij de cyberspace passeren kan, maar een openlijke discussie over GOD in de scholen en werkplaatsen onderdrukt wordt.

     

    Merkwaardig, nietwaar?Raar, Subhanallah was een tijdje ook zo,"dat ik me meer bezorgd maak over wat de mensen over mij denken, dan wat God van mij denkt".Natuurlijk kan je deze mail zo wegklikken, alsof deze je niet geraakt heeft. Raar...... toch? Subhanallaah...

     

    Merkwaardig, dat ,als je deze bechtig verzendt, je deze niet aan veel van je adressenlijst zult sturen, omdat je weet wat ze geloven of wat ze van jou vinden. Stuur deze bericht door, als je het volgende echt meent:

     

    => Ja, ik houd van God. Hij is mijn leven en mijn Redder. Hij zorgt er elke dag voor, dat ik functioneer. Zonder Hem was ik niets. Zonder Hem ben ik niets, maar met Hem kan ik alle dingen doen, door Hem die mij sterk maakt.
    Ik ben tegen alles bestand door Hem, Die mij kracht geeft!!! allahoe akbar,allahoe akbar allahoe akbar wa lillahi hamd !!!!!!!!!!!!!!!!



    Alhamdolillah wassalato wassalam ala mawlana rassoel allah wa ala aalihi wa as-habihi ajmaain waman tabi3ahom bi ihssan ila yawmi addin

     

    Wa alaikom assalam warahmatu Allah wabarakatuh

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    13-10-2010, 07:42 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    12-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn ontdekkingsreis

    Mijn ontdekkingsreis

     

    Allebei mijn ouders zijn Elhamdoelilah Moslim,dus ook toen ik werd geboren werd ik (Inshalah) als moslim geboren. Ook heeft de islam altijd een belangrijke rol gespeeld binnen onze opvoeding.

    Mijn vader heeft me al van jongs af aan de koran leren lezen, en hoe ik de salaat moest verrichten etc.... Ik deed dat dan ook wel, maar ik had vaak het gevoel dat het een verplichting was, waar ik geen zin in had, omdat ik het te druk had met tv kijken of spelen.

    Mijn gedachten waren gewoon met hele andere dingen bezig. Tot ik wat ouder werd en zelf op onderzoek ging naar de Islam, dit is ongeveer 2 jaar geladen, ik was toen 18 jaar. Ik had toen een drang naar antwoorden op mijn vragen, dat ik continu boeken las en ze bestudeerde.

    Ik begon dingen steeds beter te begrijpen en ik vond mijn Dien steeds mooier en mooier, MasAllah, overal was er een antwoord op! Ook begon ik samen met mijn beste vriendin Islamitische Bijeenkomsten te bezoeken, en daar heb ik ook echt heel veel van geleerd, ik stond versteld van alle informatie die ik kreeg en van alle kennis die ik opdeed. Ook waren dat de hoofdonderwerpen die ik samen met mijn vriendinnen besprak als we een gezellig dagje bij elkaar waren, en daar genoot ik werkelijk van! Maar aan de andere kant, bleef Sheitan aanwezig. Ik had het gevoel dat ik nu wist waar mijn Dien voor stond en dat ik nu wel moest praktiseren, want als je iets weet en het bewust nalaat dan bega je een zonde.

    Ik ben een Moslima (Inshalah) maar je kunt aan mijn uiterlijk niet zien dan ik een moslima ben, want ik kleed me als een Kafira... Dat knaagde continu aan me, en ik wilde zo graag de kracht hebben om de Hijaab te dragen, maar dan liet ik meer weer verleiden door deze Dounia, en de gedachten dat ik na mijn studiestage, gelijk zou beginnen met de Hijaab te dragen. Voor mezelf had ik dat al besloten en ik was vast beraden, maar Allah swt weet natuurlijk het Best. Je kunt plannen maken, maak uiteindelijk is er geen garantie dat ik zal blijven
    leven totdat ik mijn stage heb afgerond, en dat wist ik wel, maar realiseerde me dat niet.

    Totdat mijn ogen werden geopend, kort daarna raakte ik ernstig ziek. Ik bleek zelfs nog zieker te zijn dan ik dacht. Ik kreeg van doktoren te horen dat ik de ziekte van Hodgkin heb, dit is een Lymfklierkanker. Ik dacht dat mijn wereldje totaal zou instortten en dat ik hulpeloos zou zijn. Maar Elhamdoelliah, ik zocht automatisch mijn toevlucht bij Allah swt, en dat natuurlijk met de Wil van Allah swt. Ik heb weken in het ziekenhuis gelegen, en daar ben ik heel diep over mijn Dien gaan na denken, niet zoals ik voorheen had gedaan, ik beleefde het ook
    dit keer heel anders, SubhanAllah...Ik voelde me zo sterk, dat het me gewoon niet meer interesseerde wat anderen van me dachten, mijn ogen waren geopend, het is tussen mij en Allah swt, er zal in het hiernamaals niemand zijn die mij komt helpen, of wat dan ook, ook dan zal ik het zelf moeten doen.

    Ik heb me nog nooit zo dicht bij Allah gevoelt als toen, als was ik s'nachts alleen en had ik pijn of was ik verdrietig, ik kwam telkens weer tot rust door de kracht die Allah Swt mij gaf. MasAllah wa Elhamdoelilah wa La illaha illa Allah... Allah oe Alem, maar ik weet dat dit een beproeving is voor mij, die ik Inshalah met Geduld zal dragen, dit is de Wil van Allah swt geweest om mijn ogen te openen en dichter tot HEM te komen, en dit is een gevoel die ik iedere Moslim-Broeder-Zuster gun.

    Ik ben toen ook direct El-hijaab gaan dragen, omdat ik me realiseerde dat als ik het wilde het gelijk moest doen,
    en me niet moest laten weerhouden zoals ik al eerder had gedaan, ik zag het als een tweede kans, die ik met beide handen greep. Sinds de dag dat ik mijn Hijaab op heb gezet, voelde ik me pas compleet, ik was echt trots dat ik aan de buitenwereld liet zien dat ik een Moslima (Inshalah) ben.

    En SubhanAllah ik had het gevoel dat ik sterker in mijn schoenen stond. Ik weet nog dat ik hem de eerste dag opzette en ik keek naar boven en zei tegen mezelf: Ya Allah wees alsjeblieft trots op mij.... Allahoema Amien. Ik heb veel chemokuren moeten doorstaan, en het leek allemaal heel goed te gaan, maar Bi-Idni Allah is de kanker weer teruggegroeid en de doktoren die zien het als een raadsel, omdat mijn herstel voorspoedig verliep. Medisch gezien is er nog 1 mogelijkheid voor me, dat is een ander soort van chemotherapie, maar de doktoren zien maar een kleine kans van slagen. Daarna zouden ze in principe niks meer voor mij kunnen doen.

    Als ze zoiets tegen je zeggen, dan komt dat heel hard aan, en je begrijpt het in eerste instantie ook niet zo
    goed. Tijdens dat gesprek moest ik huilen en mijn moeder ook, maar we bleven allebei rustig. De doktoren die stonden er van te kijken, en zeiden ook, dat ze het heel bijzonder vonden hoe wij het slechte nieuws opnamen. Maar Dat is echt de kracht van Allah swt, ik had namelijk gelezen dat als je slecht nieuws ontvang je moest zeggen: Walhamdoel Lilahi La Koelie K'hal. En dat beef ik dan ook zeggen.

    Toch bleven hun woorden door mijn hoofd spoken, toen ik thuis kwam was ik ook heel angstig en verward, mijn lichaam trilde van binnen en dat had ik nog nooit meegemaakt. SubhanAllah tijdens mijn Maghreb gebed, dwaalde mijn gedachten weg, ik moest opeens denken aan een boek dat mijn moeder een hele tijd terug had gekocht dat heette: "De Geneeskunde van De profeet (saas)".

    Ik had dat boek nooit gelezen maar nu had ik een bepaald gevoel dat tegen me zei, dat ik dat boek moest lezen! Nadat ik klaar was met mijn gebed ben ik rechtstreeks dat boek gaan zoeken, en al snel vond ik hem.
    Ik sloeg het boek open op de Inhoudsopgave en SubhanAllah, mij ogen vielen gelijk op een zin: Het voordeel van ziek zijn.... Ik begon te lezen en de tranen bleven over mijn gezicht stromen, maar mijn lichaam was heel
    rustig.... Ik las:
    Waarlijk ziekte is een van de krachtigste stimulansen om een gelovige zich in Berouw tot Allah te laten richten de waarheid te spreken en berouw te tonen voor zijn slechte daden en zich tot de richting van de Tuin te wenden.

    Dit klopt helemaal, want dit is ook mijn ervaring.
    Als moslim behoor je iedere dag de dood te gedenken, want als jij bijvoorbeeld de Salaat gaat verrichten en daarbij in je achterhoofd houdt, dat dit de laatste Salaatis die jij zal verrichten hier op aarde, dan ga jij je Salaat heel anders verrichten, met veel meer Imaan, en Ghoscho, je zult iedere Sajda, Allah om vergeving vragen en je hoofd er bij houden.

    En daarom vraagt Allah ons om aan de dood te denken. SubhanAllah..... En het is nu eenmaal zo dat als eenmaal iemand ziek word vaker denkt aan de dood.

    Ik las verder:Aboe Hoerairah en Aboe Saìd hebben overgeleverd, dat de Profeet (saas) zei:

    Een gelovige lijdt niet aan ziekten, vermoeidheid, moeilijkheden of verdriet dat hem angstig maakt, of van een doorn die in zijn huid prikt, zonder dat Allah hem zijn slechte daden ervoor vergeeft.

    Dit is door al-Boechari en Muslim overgeleverd. Er is ook overgeleverd dat de Profeet (saas) zei:

    Waarlijk een gelovige moet niet bang voor ziekte zijn als hij wist wat voor goeds er van het ziek zijn komt, dan zou hij ziek willen zijn, tot hij stierf.

    Deze hadith is door az-Zar overgeleverd. De Profeet (saas) zei: De mensen die het meest lijden zijn de profeten van Allah en dan de Awliya en dan de Salihin. een man wordt getroffen in overeenstemming met de liefde voor zijn geloof. De kwelling verdwijnt niet voor de awliya zolang zij op deze aarde rondlopen tot zij van elke slechte daad gereinigd zijn.

    Deze hadith is door Tirmidi overgeleverd. Dit was voor mij een lichtpuntje, het lichtpuntje dat ik nodig had, en dat ik Elhamdoelilah heb gekregen! Door heel deze ervaring is mijn Imaan sterker dan ooit tevoren en een grotere
    beloning kon ik me niet wensen. Ik zal niet opgeven en blijven vechten wat de doktoren ook zeggen, Allah swt Weet het het Beste.

    Ik hoop dat ik met mijn verhaal iemand heb kunnen helpen, die misschien ook in een moeilijke situatie zit.
    Zoek vandaag nog kennis, zoek vandaag nog naar jou Heer, want wie weet ben je er morgen niet meer....

    Ik heb geleerd dat wat de doktoren ook tegen mij zeggen er is er maar 1 die Ziekte Geeft en die Ziekte Neemt en dat is Allah swt. Ik ben in Zijn handen en alles gebeurd met Zijn Wil.

    Dit was mijn ontdekkingsreis, en eigenlijk ben ik nog altijd op ontdekking, en dat zal ook zo blijven zolang ik op aarde ben. Ik hoop dat mijn kennis zal groeien, en dat Allah mij op het Goede pad zal blijven lijden, en dit geldt uiteraard voor Gami Elmoslimien Fiel


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    12-10-2010, 07:36 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    11-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waarom lezen wij de Heilige Koran

    Waarom lezen wij de Heilige Koran

     

     

    Waarom lezen wij de Heilige Koran, zelfs wanneer we geen enkel woord Arabisch begrijpen ?

    Lees het verhaal voor het antwoord op deze vraag!

    Er was eens een oude Amerikaanse Moslim die samen met zijn kleinzoon hoog in de bergen van Oost Kentucky op een boerderij leefde.

    Elke vroege morgen zat de oude man aan de keukentafel de Koran te reciteren. De kleinzoon wilde net als zijn opa zijn en probeerde hem op elke manier na te doen.

    Op een dag vroeg de kleinzoon aan zijn grootvader: Opa! Ik probeer net als u de Koran te reciteren, maar ik begrijp niets wat er in staat. Verder als ik iets wel begrijp dan vergeet ik het zodra ik de Koran weer dichtsla. Wat voor goeds brengt het mij wanneer ik de Koran reciteer ??

    De grootvader stopte meteen het vullen van de kachel met steenkool en zei: Neem deze steenkool mand mee naar de rivier en vul het met water en breng het vervolgens naar me toe ?

    De kleinzoon deed wat hem was opgedragen te doen, maar al het water was uit het mandje gelekt voordat hij terug bij zijn opa was.

    De grootvader lachte en zei: Je moet de volgende keer wat sneller zijn,

    en stuurde hem vervolgens weer terug naar de rivier om hem het nogmaals te laten proberen. Deze keer rende de jongen wat sneller, maar het lukte hem weer niet het water bij zijn opa te brengen. Uitgeput vertelde hij zijn grootvader dat het onmogelijk was om het water te vervoeren in een mandje en haalde vervolgens een emmer.

    De oude man zei: Ik wil geen emmer met water, maar ik wil een mandje met water. Je moet gewoon meer je best doen, en ging vervolgens naar buiten om toe te kijken hoe de jongen het weer probeerde.

    De jongen wist nu zeker dat het onmogelijk was om water te vervoeren in een mandje, maar hij wilde toch zijn grootvader laten zien dat zelfs wanneer hij zijn uiterste best deed, het toch geen zin had om het water te vervoeren in een mandje.

    De jongen probeerde dus voor de zoveelste keer het water in het mandje te krijgen en het thuis te krijgen. Echter wanneer de jongen zijn grootvader naderde was het mandje weer leeg.

    Uitgeput zei de jongen: Kijk opa, het is zinloos om het water te vervoeren in een mandje!

    De oude man zei: Dus jij denkt dat het zinloos is? Kijk naar het mandje o mijn kleinzoon.

    De jongen keek naar het mandje en realiseerde zich voor het eerst dat er iets was veranderd aan het mandje. Het mandje was eerst vies met resten van steenkool en andere vieze dingen die erin zaten, maar was nu schoon en rein van binnen en buiten.
    De grootvader zei: O mijn kleinzoon, dit is wat er met je gebeurt wanneer je de Koran leest. Misschien begrijp je niet alles wat er in de Koran staat, maar wanneer je de Koran leest, verander jij van binnen en buiten. Je wordt schoon! En Allah zal jou heel erg belonen voor elke letter waarvoor jij je best doet om het te lezen.

    Dit is het werk van Allah in ons leven.'

    Wa alaikoem salaam wa rahmatoellahi wa barakatoehoe !!!

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    11-10-2010, 07:25 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    10-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn naam is Dunya

    Mijn naam is Dunya


    Een man was aan het lopen door de marktplaats op een namiddag, en op dat
    ogenblik was een muezzin bezig met het oproep tot het gebed, zijn ogen staardenaar een vrouw der achterkant.
    Ze was vreemd aantrekkelijk, alhoewel ze helemaal zwart was gekleed, en geheelbedekt was, inclusief gezichtsluier, ze draaide zich om net alsof ze wist dat zebekeken werd, en ze gaf hem een ja knik net voordat ze de hoek om ging.
    Alsof hij werd geraakt door de bliksem, werd zijn aandacht aan haar nog sterker,zijn hart werd een gevangene van haar teken die zij gaf, hij had nog even lastvan een stemmetje die zei `is het niet tijd om te bidden? Maar het gebed was al voorbij dacht hij, dus er zat niets op dan haar te achtervolgen.
    Hij haastte zich om haar bij te houden, ze was snel en hij zag er van ver vele
    straten verder kwam hij dichterbij en zag er, ze liep een stukje terug, en de
    man dacht dat hij haar glimlach zag onder haar sluier of was dat zijn fantasie? De man ging met zichzelf praten
    De arme man zei tegen zichzelf `wie is zij? Is ze de dochter van een rijke
    familie? Wat wilt ze van me?' Ze ging weer een hoek van een straat om en toen de man snel de hoek om ging, zag hij haar niet meer, na een tijdje zoeken zag hij haar weer maar nu was ze nog sneller dus de man dacht misschien is ze bang of boos.
    De man bleef haar volgen en eindigde opeens buiten de stad.
    De zon ging onder en ze liep wat langzamer, en daar bleef ze even stil staan en keek naar de man, ze was aangekomen op een begraaf plaats, al zou deze man normaal denken zou hij bang zijn maar zijn gedachtes waren ergens anders.
    Dit vond hij een echte liefdes plek waar de liefdesparen in het geheim komen dacht hij bij zichzelf .
    Ze waren drie meter van elkaar vandaan en ze keek nog naar hem, en liep daarna verder, ze liep een kelder in en liep de trap af naar beneden waar een oude bronzen deur was die ze opende, de man achtervolgde haar.
    Hij stapte naar binnen en zag dat het een grote kamer was. Van buiten was dit niet te zien er waren zelf kaarsen aan de muren die de ruimte verlichten. En daar zat de vrouw op een aantal oude kussens nog steeds helemaal bedekt
    De vrouw zei met een fluisterende stem `doe de deur op slot en breng de sleutel`
    Hij deed de deur op slot en wilde de sleutel brengen maar ze zei gooi de
    sleutel maar
    De man gooide de sleutel maar die viel in een put.
    Toen begon de man bang te worden en zag de wolken boven zich hangen en hij hoorde haar lachend zeggen `ga door want je vond het ook niet erg om je gebed te missen toch?`
    De man was nu stil en zei niets.
    "De tijd voor het avond gebed is ook al voorbij," zei ze met een valse lach
    "Waarom ben je zo stil? kom hier bij me en neem mij ! dat is toch hetgeen
    waarvoor je achter me aan kwam?"
    Hij werd bang en zijn buik draaide rond van de zenuwen
    `Het is tijd om me te laten zien `zei ze en ze deed haar gezichtsluier af en het was geen gezicht van een jonge dame, maar een oud en griezelig wezen, dat de man nog nooit heeft gezien
    Ze zei `Kijk goed naar me! Mijn naam is dunya, (deze wereld). Ik ben je
    geliefde, jij spendeert je tijd aan het achtervolgen van mij, en nu heb je me
    bereikt, in je graf . Welkom Welkom!`
    ze begon te lachen en te lachen, totdat ze uitspatte in stof en verging in
    schaduw en de kaarsen aan de muur gingen één voor één uit....


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    10-10-2010, 07:20 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    09-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Abdul Jabbar van der Ven

    Abdul Jabbar van der Ven

     

    Sinds Allah mij elf jaar geleden uit Zijn Barmhartigheid de zoetheid
    van de Islaam heeft laten proeven, is mij letterlijk honderden keren
    gevraagd hoe ik nou eigenlijk moslim ben geworden en zal het mij
    misschien nog wel honderden keren gevraagd worden in de toekomst.
    Ik begrijp dat al die nieuwsgierige vragenstellers deze vraag alleen
    maar stellen vanuit hun vreugde een "bekeerde" moslim te zien en
    vanuit hun liefde voor de Islaam en daarom heb ik al die jaren
    geduldig antwoord gegeven op die vraag alsof het de eerste keer was
    dat ik die vraag hoorde. Ik heb er echter wel een standaard
    verhaaltje van gemaakt dat ik kort samengevat binnen een minuut
    vertel, waardoor eigenlijk een hoop mooie punten achterwege blijven.
    Het is echter noodzaak geworden wanneer je niet een fulltime
    verteller wilt worden van je eigen biografie. Vandaar dat ik nu voor
    het eerst in mijn leven mijn verhaal op papier zet, zodat ik in alle
    rust mijn herinneringen, ervaringen en gedachten met jullie kan delen.
    Vaak vraagt men mij wat nou dé reden was dat ik moslim werd en mijn
    antwoord daarop is zeer kort: dat was de Leiding van Allah, die Hij
    geeft aan wie Hij wil. Maar natuurlijk ging er aan die leiding een
    speurtocht vooraf, een speurtocht die mij uiteindelijk weer met mijn
    eigen "Fitrah" (natuurlijke aanleg) zou herenigen. Sommige Westerse
    oriëntalisten en antropologen beweren wel eens dat het merendeel van
    de bekeerde Europese moslims uit probleemgezinnen zou komen, alsof
    de Islaam alleen een keuze zou kunnen zijn uit wanhoop en niet uit
    goed beredeneerde overwegingen. Ik ben in ieder geval een voorbeeld
    van een kind dat niet is opgegroeid in een probleemgezin; geen
    gescheiden ouders, geen drugsverslaafde als vader en geen jeugdjaren
    van tuchtscholen of jeugdgevangenissen.
    Ik groeide op in het katholieke Brabant, in een katholieke familie,
    op een katholieke basisschool. Ik werd als kleine baby gedoopt in de
    kerk, toen ik daar nog niks over kon zeggen en ik heb rond mijn
    achtste mijn communie gedaan, al was het meer voor de cadeautjes dan
    vanuit overtuiging. Welke standvastige overtuiging kan een
    achtjarige kind nou hebben? De enige plek waar ik echt veelvuldig
    met het geloof in aanraking kwam, was op school, want ook mijn
    familie was buiten kerstmis niet erg praktiserend. Op school openden
    wij elke dag de les met een gebed en minstens eens per week kregen
    we godsdienstles. Wat me ervan is bij gebleven is dat ik altijd
    onder de indruk was van de verhalen over onze profeet 'Iesa
    (Jezus - de vrede en zegeningen van Allah zijn met hem). Ik probeerde me
    altijd voor te stellen hoe hij met zijn volgelingen leefde, iets dat
    met mijn grote fantasie niet moeilijk was voor me te zien. Ik ken
    'Iesa as uit al die verhalen als een dapper man, die zijn brood
    deelde met de armen onder een boom, de melaatsen genas en met het
    simpele volk in het stof zat.
    Maar aan de andere kant zag ik een paus, die beweerde 'Iesa as te
    volgen, maar ondertussen in het Vaticaan woonde in een paleis van
    marmer en kogelvrije ramen, ver weg van het gewone volk. Ik kan me
    herinneren dat dit één van de eerste dingen was die aan mij begonnen
    te knagen in de laatste klas van de basisschool en waarover ik mijn
    leraar begon te vragen. Nu, veertien jaar later, kan ik nog zijn
    rode gezicht voor me zien, dat lachte als een boer met kiespijn. Ik
    kreeg een antwoord dat de Paus zo moet leven omdat hij de
    plaatsvervanger zou zijn van God op aarde en ik moest er maar verder
    niet teveel over vragen. Maar was de paus dan hoger dan de profeet
    die hij beweerde te volgen? De paus deed me eerder denken aan de
    Romeinse keizer dan aan 'Iesa...
    Het was rond deze tijd dat ik mijn vormsel kon doen; dat is, zeg
    maar, na je doop en communie de derde stap op weg naar een
    voorbeeldig katholiek. Toen ik er achter kwam dat ik bij mijn
    vormsel niet zoveel cadeautjes kreeg als voor mijn communie, heb ik
    er dan ook maar van afgezien. Het was rond deze tijd dat ik de
    bekende serie "Roots" op TV zag, waarin het onthutsende verhaal

    vertelt wordt van een zwarte Afrikaanse slaaf die naar Amerika wordt
    getransporteerd. Ik was als beginnende puber geschokt door de
    brutaliteit en hebzucht van die blanke, christelijke Europeanen, die
    onze zwarte medemensen verhandelden als vee. Via de rapmuziek van
    zwarte Afro-Amerikanen leerde ik steeds meer over deze geschiedenis
    en begin ik steeds meer in te zien dat de Europese rijkdom voor een
    groot deel te danken was aan de blanke plundertochten in Afrika en
    Azië. Ik begon me af te vragen waarom wij daarover nooit iets
    geleerd hadden in de geschiedenislessen, of over de Nederlandse
    plunderingen in Indonesië en Suriname. En hoe kon het zijn dat
    Columbus Amerika had ontdekt, terwijl er al lang Indianen woonden?
    Hadden die Indianen dan niet Amerika ontdekt, of werd het pas
    belangrijk toen de blanke, christelijke Columbus dat deed? En wat er
    daarna met die arme Indianen gebeurd is, is ook iets waar nooit over is gesproken.

    Ik begon steeds kritischer tegen mijn "eigen" christelijke Westen
    aan te kijken en begon steeds meer sympathie te ontwikkelen voor die
    onderdrukte volkeren. Dat was toch de boodschap van 'Iesa as die ik
    jaren lang op school had geleerd; kom op voor de onderdrukten en
    wees niet met de onderdrukkers? Ik begon steeds meer de enorme kloof
    te zien tussen deze profeet 'Iesa as en de mensen die met veel trots
    beweerden hem te volgen. Ik begon de gouden kelkjes en kandelaars in
    de kerk te zien als geroofd goud uit Afrika. Al die schilderijen,
    beelden en muziek in de kerk waren alleen maar een afleiding van de
    werkelijke sobere aanbidding van God, terwijl zelfs volwassen mensen
    niet eens mijn fundamentele vragen over het geloof konden beantwoorden.
    Toen pas begon ik terug te denken aan al die gebeden op de
    basisschool, waarin wij zeiden: "Wees gegroet Maria, moeder van
    God.." Ik begon mij af te vragen hoe God een moeder kon hebben en
    wie dan zijn opa en oma waren? Natuurlijk wist ik dat met God Jezus
    werd bedoeld, maar hoe kon Jezus nou God zijn als hij door
    mensenhanden gekruisigd was (zoals ik toen nog geloofde)? Kan de
    Schepper worden gedood door Zijn eigen schepselen? En waarom ging
    'Iesa as dan in gebed tot God? Bidt God soms tot zichzelf?
    Ik voelde gewoon aan mijn Fitrah (geboorterecht, iedereen heeft het
    geloof in God in zich, alleen is het bij velen bedekt door
    materialisme en begeertes etc.) en met mijn gezonde, jeugdige
    verstand, dat dit alles niet klopte en dat al die mensen waarmee ik
    sprak dat eigenlijk ook wel wisten. Vandaar dat ze vaak zelfs mijn
    vragen en discussies uit de weg gingen. Ik heb zelfs geprobeerd
    hierover met pastoors te praten, maar tevergeefs. Toen ik dus alleen
    maar halve, paniekerige reacties kreeg op mijn vragen, besloot ik
    zelf maar te gaan lezen en zo begon ik in de bibliotheek
    verschillende boeken te lezen over het Christendom, Boeddhisme,
    Jodendom en Hindoeïsme, maar eigenlijk nog niet zo over de Islaam.
    In het christendom bleef ik, in welke stroming dan ook, vele
    tegenstrijdigheden vinden. Ook het Jodendom sprak mij om meerdere
    redenen niet aan; onder andere omdat ik niet van het Joodse ras was
    en omdat zij 'Iesa as verwierpen als een leugenaar. Het Hindoeïsme
    vond ik wel mysterieus, maar het klonk mij allemaal te
    ongeloofwaardig toen ik las over goden die er uitzagen als blauwe
    olifanten en elkaar de oorlog verklaarden vanwege een vriendinnetje.
    Ook het discriminerende kastenstelsel en het levend verbranden van
    weduwen kon ik niet accepteren als goddelijk. Vooral de soberheid en
    éénvoudigheid van het Boeddhisme sprak me aan en ik zag grote
    overeenkomsten tussen de boodschap van Boeddha en die van 'Iesa.
    Maar ook bij het Boeddhisme bleef ik dingen vinden waar ik het niet
    mee eens kon zijn. Ik denk dat één van de belangrijkste punten was
    die ik niet kon accepteren, dat ook zij, net als de christenen, een
    schepsel aanbaden in plaats van de Schepper. Ik geloof tot op de dag
    van vandaag dat Boeddha een ware profeet van Allah kan zijn geweest,
    maar dat de mensen na hem zijn boodschap hebben verdraaid, net zoals
    de christenen dat met de oorspronkelijke boodschap van 'Iesa
    vrede zij met hem hebben gedaan.
    Uiteindelijk begon ik me toch steeds meer in de Islaam te verdiepen
    vanwege verschillende redenen. Ten eerste was ik niet tevreden met
    de religies die ik tot nu toe had onderzocht; ik vond er geen totale
    rust in. Ten tweede had ik in deze tijd een Algerijnse oom, die ik
    rond mijn puberteit steeds interessanter begon te vinden. Deze oom
    was echter het tegenovergestelde van een goede moslim; hij woonde
    ongehuwd samen met mijn tante, dronk wijn, verrichte zijn gebeden
    niet en vastte niet in de Ramadan. Hij maakte de moslims en hun
    religieuze gewoontes vaak zelfs belachelijk. Maar via hem begon ik
    wel steeds meer geïnteresseerd te raken in Algerije en zodoende kwam
    ik al vlug op de Islaam uit. Ik begon te lezen over de Franse
    bezetting van Algerije en hoe de Fransen daar met enorm veel
    bloedvergieten en onderdrukking hebben geprobeerd die Algerijnse
    moslims het "beschaafde christendom" bij te brengen.
    Mijn interesse voor de Islaam kwam nog eens in een stroomversnelling
    door de eerste Golfoorlog tussen Irak en Amerika; een tijd waarin de
    media bol stonden van de anti-islamitische en anti-Arabische
    propaganda. Hoe vreemd het ook klinkt; juist hierdoor werd mijn
    sympathie voor de moslims en het Irakese volk alleen maar vergroot
    en begon de Islaam mij aan te trekken als een magneet. Ik had totaal
    geen moslimvrienden waar ik bij terecht kon en ik kende maar één
    moskee, waar ik bang was zomaar naar binnen te gaan. Ik wist niet
    hoe men zou reageren als er een Nederlandse jongen zomaar bij hen
    naar binnen zou lopen, maar ik wou graag één van hen zijn! Dus trok
    ik op een vrijdagmiddag naar die moskee en ging voor de ingang
    zitten en keek naar de mensen die naar binnen gingen. Een
    vriendelijke oude man liep op mij af en aaide mij glimlachend over
    mijn hoofd, waarna hij naar binnen ging. Zo ben ik nog één of twee
    keer op een vrijdagmiddag voor die ingang gaan zitten, zonder met
    iemand te spreken of naar binnen te gaan. Pas toen ik daarna
    telefonisch een afspraak met ze had gemaakt, ging ik op mijn
    veertiende verjaardag voor het eerst echt die moskee in en schudde
    ik handen met enkele Turkse broeders.
    Ik voelde me meteen thuis; mijn hele geest vertelde mij dat dit
    hetgeen was waar ik naar op zoek was! Dat klinkt achteraf misschien
    wat raar, maar ik kan het niet anders uitleggen, en ik neem aan dat
    veel bekeerde Nederlanders begrijpen wat ik bedoel.
    De islamitische Fitrah, die ik al vanaf mijn geboorte in mij droeg
    (en elk mens), begon te ontwaken toen ik daar zat met mijn broeders,
    op de simpele grond van de moskee. Geen schepsels die aanbeden
    werden, maar alleen de Schepper. Wat klonk het allemaal éénvoudig!
    Spoedig daarna ben ik nog één of twee keer terug gegaan, waarna ik
    de Shahaadah heb afgelegd, el-hamdoelillah. Vanaf dat moment, vanaf
    het moment dat ik mij in de salaat (het gebed) met hen neerboog voor
    Allah, begon er een gevoel te branden in mijn hart, dat er tot op de
    dag van vandaag in zit. Dat gevoel heet imaan, maar dat wist ik toen
    nog niet. Ik wist alleen dat ik dit nog nooit eerder had gevoeld en
    dat ik dit gevoel nooit meer kwijt wou raken. Een enorme brandende
    liefde voor Allah, waardoor je angsten verdwijnen en er rust voor in
    de plaats komt. Een liefde die je soms alleen kan uitschreeuwen met
    "Allaahoe Akbar!" - Allah is de Grootste! - De zoetheid van imaan,
    die mij er soms toe bracht om midden in de nacht neer te knielen
    voor Allah, om vervolgens zo een kwartier neergeknield te blijven op
    mijn gezicht. Ik was na een hele zoektocht eindelijk weer thuis...


    Abdul-Jabbar van der Ven


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    09-10-2010, 07:19 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    08-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De dag dat de Profeet SAW huilde

    De dag dat de Profeet SAW huilde

     

     

    Voor de tijd dat de Profeet Mohammed (vzmh) begon met het verkondigen van Allah’s woord, waren er veel Arabieren die liever een zoon dan een dochter hadden.
    Zonen waren sterk en konden hard werken. Zij hadden veel voordelen voor hun ouders en familie. Maar dochters waren zwak, dachten de Arabieren. En dat niet alleen, meisjes waren vervelend en een last en een kostenpost voor de familie.

    Veel Arabische vaders konden geen meisjes gebruiken en wanneer er een dochter geboren werd in plaats van een zoon, dan waren zij helemaal niet blij. Sommigen werden erg boos door de geboorte van een dochter en begroeven haar levend.
    Gelukkig was er een vader die naar de Profeet (vzmh) ging en hij biechtte deze verschrikkelijke misdaad op.

    Deze vader was ooit een fanatieke afgod aanbidder, zoals alle Arabieren voordat de Profeet Mohammed (vzmh) tot hen kwam en hun de weg naar de Islam wees.
    Voordat hij een moslim werd, had deze Arabier een dochter. Een lief klein meisje die hem altijd kuste.
    Wanneer haar vader haar riep, kwam het kleine meisje naar hem toegerend en stond altijd klaar om haar liefde voor haar vader te tonen.

    Op een dag riep de vader haar en natuurlijk kwam zij snel aanrennen. Hij nam haar mee op een lange wandeling en het meisje rende en huppelde blij naast haar vader op weg, het arme kleine ding.
    Ze had nooit gedacht dat een vreselijk lot haar te wachten stond.
    Na een tijdje kwamen vader en dochter bij een waterbron. Plotseling, zonder waarschuwing pakte hij haar op en gooide haar in de bron. Het kleine meisje was vreselijk bang en gilde in angst: “Papa oh Papa!”
    Maar de vader weigerde om naar haar smeken en hulpgeroep te luisteren. In plaats daarvan gooide hij een lading aarde in de bron om zijn dochter te begraven en toen ging hij naar huis, haar achterlatend om te sterven.

    Het was een hartverscheurend verhaal. De vader was vol van wroeging door de vreselijke moord die hij had gepleegd. De vader zou de rest van zijn leven moeten lijden onder dit schuldgevoel.

    Natuurlijk was de Profeet (vzmh) vervuld van afschuw toen hij hoorde wat de vader had gedaan. Zijn hart deed zeer van verdriet. Tranen welden op in zijn ogen en liepen over zijn gezicht en zijn baard in. De Profeet (vzmh) moest zo huilen dat zijn gezicht en baard helemaal nat werden.
    Toen zijn vrienden de Profeet (vzmh) zo zagen huilen, werden zij allen erg ongelukkig en ook hen ogen vulden zich met tranen.
    Zij wisten dat het terecht was dat de Profeet (vzmh) zoveel tranen vergoot voor het kleine meisje die zo’n vreselijke dood was gestorven. Want had hij zijn volk niet geleerd dat zij lief moesten hebben? Alle kinderen, jongens en meisjes?
    En had hij niet gezegd: “Allah houdt van diegene die zorgt voor zijn familie, speciaal diegenen die zorgen voor meisjes”

    En was de Profeet (vzmh) niet de grootste kindervriend die de wereld ooit gezien heeft?

     

     

     

     

    Voor de tijd dat de Profeet Mohammed (vzmh) begon met het verkondigen van Allah’s woord, waren er veel Arabieren die liever een zoon dan een dochter hadden.
    Zonen waren sterk en konden hard werken. Zij hadden veel voordelen voor hun ouders en familie. Maar dochters waren zwak, dachten de Arabieren. En dat niet alleen, meisjes waren vervelend en een last en een kostenpost voor de familie.

    Veel Arabische vaders konden geen meisjes gebruiken en wanneer er een dochter geboren werd in plaats van een zoon, dan waren zij helemaal niet blij. Sommigen werden erg boos door de geboorte van een dochter en begroeven haar levend.
    Gelukkig was er een vader die naar de Profeet (vzmh) ging en hij biechtte deze verschrikkelijke misdaad op.

    Deze vader was ooit een fanatieke afgod aanbidder, zoals alle Arabieren voordat de Profeet Mohammed (vzmh) tot hen kwam en hun de weg naar de Islam wees.
    Voordat hij een moslim werd, had deze Arabier een dochter. Een lief klein meisje die hem altijd kuste.
    Wanneer haar vader haar riep, kwam het kleine meisje naar hem toegerend en stond altijd klaar om haar liefde voor haar vader te tonen.

    Op een dag riep de vader haar en natuurlijk kwam zij snel aanrennen. Hij nam haar mee op een lange wandeling en het meisje rende en huppelde blij naast haar vader op weg, het arme kleine ding.
    Ze had nooit gedacht dat een vreselijk lot haar te wachten stond.
    Na een tijdje kwamen vader en dochter bij een waterbron. Plotseling, zonder waarschuwing pakte hij haar op en gooide haar in de bron. Het kleine meisje was vreselijk bang en gilde in angst: “Papa oh Papa!”
    Maar de vader weigerde om naar haar smeken en hulpgeroep te luisteren. In plaats daarvan gooide hij een lading aarde in de bron om zijn dochter te begraven en toen ging hij naar huis, haar achterlatend om te sterven.

    Het was een hartverscheurend verhaal. De vader was vol van wroeging door de vreselijke moord die hij had gepleegd. De vader zou de rest van zijn leven moeten lijden onder dit schuldgevoel.

    Natuurlijk was de Profeet (vzmh) vervuld van afschuw toen hij hoorde wat de vader had gedaan. Zijn hart deed zeer van verdriet. Tranen welden op in zijn ogen en liepen over zijn gezicht en zijn baard in. De Profeet (vzmh) moest zo huilen dat zijn gezicht en baard helemaal nat werden.
    Toen zijn vrienden de Profeet (vzmh) zo zagen huilen, werden zij allen erg ongelukkig en ook hen ogen vulden zich met tranen.
    Zij wisten dat het terecht was dat de Profeet (vzmh) zoveel tranen vergoot voor het kleine meisje die zo’n vreselijke dood was gestorven. Want had hij zijn volk niet geleerd dat zij lief moesten hebben? Alle kinderen, jongens en meisjes?
    En had hij niet gezegd: “Allah houdt van diegene die zorgt voor zijn familie, speciaal diegenen die zorgen voor meisjes”

    En was de Profeet (vzmh) niet de grootste kindervriend die de wereld ooit gezien heeft?

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    08-10-2010, 07:36 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    07-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het is voorbij

    Het is voorbij

     

    Al vanaf mijn jeugd kreeg ik het benauwd in krappe ruimtes en ik verliet schreeuwend zulke plaatsen. Op latere leeftijd kwam ik erachter dat dit een ziekte was, maar ik kwam er jammer genoeg niet van af. Helaas moest ik of ik het nu wilde of niet, eindelijk in zo'n krappe ruimte komen.........

    Ze hadden mij helemaal ingepakt met doeken en me geplaatst in een lange doodskist. De stemmen van de mensen om me heen kon ik heel goed horen en ondanks het feit dat mijn ogen gesloten waren kon ik ze op de een of andere manier zien
    "Hij is gestorven op jonge leeftijd," zeiden ze. "Terwijl hij nog zoveel wilde doen." Ik wilde inderdaad nog heel veel doen. Ik had bijvoorbeeld nog geen eigen zaak voor mijn zoon kunnen beginnen, het geld van de t.v. en de auto had ik nog niet afbetaald. Een groot bedrijf beginnen en al mijn vrienden uitnodigen was nu slechts een droom. Bovendien had ik nog geen kolen en hout kunnen kopen voor de naderende winter en ik had de lekkende plaatsen op de zolder nog niet kunnen repareren.

    Toen ik bezig was met het op een rijtje zetten van alles wat ik niet had afgekregen schrok ik van een luidruchtige stem. Alsof deze door een microfoon kwam, weergalmde het in mijn hoofd. "Het is voorbij," zei de stem. Was het nog maar niet voorbij, dacht ik bij mezelf. Hoe heeft zo'n ongeluk mij kunnen treffen? Terwijl ik zo goed auto kon rijden. Ik probeerde te herinneren wat er was gebeurd; mijn vrienden waren om me heen en probeerde de deksel van mijn doodskist te sluiten. Om ze te stoppen wilde ik zo hard mogelijk schreeuwen maar ik kon me niet bewegen nog iets fluisteren. Een poosje later bevond ik me in het donker en keek naar een lichtstraal, die door de planken van de kist scheen. Paniekerig zei ik: "Mijn god, wat zal er nu van mij terecht komen?" Ik kon niet nadenken uit angst. Ondertussen bevond ik me op de schouders van mijn vrienden en al schommelend werd ik voort gedragen.

    Door de geluiden die van buitenaf kwamen kon ik opmaken dat het regende. Het geluid van de druppels verenigde zich met het gekraak van mijn doodskist. We gingen hoogst waarschijnlijk naar de moskee voor het Djanâzah-gebed (begrafenisgebed).
    "Moskee": dat deed me aan iets denken. Hoewel het dichtbij huis was en ik vijfmaal per dag werd uitgenodigd voor het gebed, maar steeds had ik geen tijd kunnen vinden om er heen te gaan. Zoals ik altijd al had gezegd zou ik na mijn vijftigste beginnen met bidden en al mijn slechte eigenschappen waar iedereen zich over ergerde verlaten. Inderdaad, als dit ongeluk niet was gebeurd zou ik in de toekomst een perfecte moslim zijn geweest.

    De stem die ik voor de tweede keer hoorde (maar niet wist waar hij vandaan kwam) zei weer: "Het is voorbij. Alles is afgelopen." Iets later werd mijn begrafenisgebed gebeden en ik werd weer op schouders gedragen. We kwamen langs het café waar we voorheen met vrienden dagelijks kaartten en ik hoorde ze vrolijk lachen en dacht: "Waarschijnlijk hebben ze niet gehoord dat ik gestorven ben." Toen de stemmen bijna niet meer te horen waren, voelde ik dat ik op een schuine manier gedragen werd. Zo wist ik dat we de helling af gingen naar de begraafplaats. De druppels van de regen, die met bakken uit de hemel vielen druipte door de gaten van mijn doodskist en maakten de doek waarmee ik bedekt was nat. Ondanks dit luisterde ik naar de stemmen die van buiten kwamen. Sommige vrienden hadden het over de effectenbeurs die gedaald was en anderen verheerlijkten de laatst gespeelde wedstrijd van het nationale voetbalelftal. Een van de personen die mijn kist droeg, fluisterde in het oor van degene naast hem: "Net iets voor hem om op zo'n ongelukkige dag te sterven, we zijn kletsnat geworden." Het was toch niet waar wat ik hoorde. Het waren toch mijn vrienden!
    Mijn reis was na een tijdje afgelopen en mijn doodskist werd op de grond gelegd. Een paar armen pakten mijn lichaam beet en legden mij in een kuil. Liggend bekeek ik mijn omgeving. Oh, mijn god, was dit nu het graf? Waarom had ik er nooit eerder bij stil gestaan dat ik hier ooit terecht zou komen. Mijn stille hulpkreten kon ik niemand laten horen en ik voelde dat mijn vrienden zich haastten met het bedekken van mijn graf. Weer bevond ik me in het donker en ik begon hulpeloos te bidden. "Mijn god, krijg ik echt geen kans meer om te worden zoals u wilt en om mijn graf te veranderen in een hemelse tuin. " Weer herhaalde dezelfde stem, nog luider dan eerst: "Het is voorbij, alles is afgelopen." Met een laatste poging kwam ik van mijn plaats, en deed mijn ogen open. Ik lag in mijn heerlijke warme bed. Ik had dus een vreselijke nachtmerrie gehad. De dokter die een deur verder woonde probeerde mij wakker te schudden. "Het is voorbij," schreeuwde hij steeds. "Kijk maar het is voorbij. Je hebt niets meer." Ik probeerde langzaam rechtop te zitten. Ik was nat van het zweten en het leek alsof ik twintig kilo was afgevallen. Het regende buiten pijpenstelen, de bliksem en onweer schudden als het ware het hele huis. Ik probeerde tot mezelf te komen terwijl verbaasde blikken me aankeken en zei: "Mijn god, ik ben u dankbaar tot in het diepste van mijn hart. Wat als u me nu geen nieuwe kans had gegeven om een goed mens te worden........?


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    07-10-2010, 07:07 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    06-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Levensarchief

    Levensarchief

     

    In de korte periode tussen ontwaken en dromen bevond ik me in een kamer. Er was niets bijzonders te zien, behalve die ene muur... Daar stond een enorme archiefkast, zo één als je in bibliotheken wel ziet met van die lades met kleine indexkaartjes erin, waar de auteurs en titels of onderwerpen alfabetisch zijn gerangschikt.

    Maar dit archief, dat zich uitstrekte vanaf de grond tot aan het plafond en in iedere richting oneindig leek, bevatte iets heel anders. Terwijl ik de kast naderde, was het eerste dat mijn aandacht trok, een laatje waarop stond: "Mensen die ik aardig vond". Ik opende het laatje en bladerde snel door de kaartjes heen. Snel sloot ik het weer, geschokt als ik was, toen ik alle namen die op de kaartjes stonden, herkende... Op dat moment, zonder dat iemand het me had verteld, wist ik precies waar ik was.

    Deze levenloze kamer vol met zijn kleine laatjes was als een catalogus van mijn eigen leven. Hier waren al mijn daden van ieder moment, groot of klein, opgeslagen, zó gedetailleerd, dat mijn geheugen het niet kon evenaren. Een gevoel van verwondering en afgrijzen begon in me te borrelen, terwijl ik in het wilde weg laden opentrok en hun inhoud bekeek. Sommige laden brachten vreugde en zoete herinneringen, andere een gevoel van schaamte en spijt, zo intens, dat ik over mijn schouder wilde kijken of er niemand stond mee te kijken.

    Een la met de titel "Vrienden" was naast een la met de naam "Vrienden die ik heb verraden". De titels varieerden van alledaagse dingen tot aan het bizarre. "Boeken die ik heb gelezen", "Leugens die ik heb verteld", "Troost die ik heb gegeven", "Grappen waar ik om heb gelachen". Sommige titels waren bijna overdreven in exactheid: "Dingen die ik naar mijn broers heb geroepen". Andere waren niet om te lachen: "Dingen die ik woede heb gedaan", "Dingen die ik naar mijn ouders heb gemompeld". Ik bleef me verbazen over de inhoud. Vaak waren er meer kaartjes dan ik had verwacht, soms minder dan ik had gehoopt.

    Ik was overdonderd door het enorme volume van het leven dat ik tot nu toe had geleefd. Zou het mogelijk zijn dat ik tijdens de dertig jaar van mijn leven tijd had gehad om al deze duizenden of zelfs miljoenen kaartjes te schrijven? Tóch leek het erop dat elk kaartje dit bevestigde! Want elk kaartje was geschreven in mijn eigen handschrift en alles was door mij persoonlijk ondertekend.

    Bij het openen van het laatje met "Liedjes waar ik naar luisterde", realiseerde ik me dat de laatjes groter werden, naarmate de inhoud meer ruimte in beslag nam. De kaartjes waren strak samengepakt, en zelfs na twee of drie meter, had ik het einde van het laatje nog niet bereikt. Ik sloot het snel, niet zo zeer beschaamd over de kwaliteit van de muziek, maar meer over de enorme hoeveelheid tijd die ik aan het luisteren besteed had.. Aangekomen bij een laatje waarop stond "Onlustgevoelens", voelde ik een huivering door mijn lichaam gaan. Ik trok het bakje maar een klein stukje uit de kast, niet bereid de omvang van de la te zien, en ik trok er een kaartje uit. Ik rilde door de nauwkeurigheid van de tekst. Ik voelde me ziek worden bij de gedachte dat zo'n moment op deze manier was vastgelegd. Een bijna dierlijke woede borrelde in me op... Eén gedachte domineerde: "Niemand mag ooit deze kamer ontdekken!" In een moment van razernij, trok ik de complete la uit de kast. De afmeting ervan deed er opeens niet meer toe. Ik móest het leeg maken en de kaarten verbranden...!

    ... Maar toen ik probeerde de kaartjes los te halen uit de la, lukte dit niet. Ik bonkte de la op de vloer, probeerde alles om de kaartjes los te krijgen, maar alles was tevergeefs. In enorme wanhoop moest ik constateren dat de kaartjes zo sterk waren als staal. Verslagen en hopeloos plaatste ik uiteindelijk de lade terug. Met mijn hoofd tegen de kast gedrukt slaakte ik een enorme zucht vol zelfmedelijden.

    En dan opeens zag ik het. Een lade waarvan het handvat meer glimmend was dan dat van alle andere, en waarop stond "Momenten dat ik aan Allah dacht". Het handvat zag er nieuwer uit, bijna als ongebruikt. Ik trok aan het handvat en er opende zich een klein laatje van maar een paar centimeter diep. De kaartjes erin waren te tellen op de vingers van één hand.

    Daarop volgden de tranen, ik begon te snikken. Het huilen kwam van zo diep dat het me pijn deed in mijn maag en een overweldigend verdriet maakte zich van mij meester. Ik viel op mijn knieën en bleef huilen. Ik huilde uit schaamte, uit de enorme schaamte die ik voelde over alles dat ik even daarvoor had ervaren. De rijen van kaartjes en laatjes dwarrelden voor mijn met tranen gevulde ogen. Niemand mocht ooit weten van het bestaan van deze kamer.....


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    06-10-2010, 04:41 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    05-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik kwam terug van een reis

    Ik kwam terug van een reis

     

    Ik kwam terug van een lange reis en Allah oordeelde dat mijn
    zitplaats op het vliegtuig naast een groep zorgeloze jonge mannen
    zou zijn, wiens luid gelach en luide stemmen te veel voor mij waren
    en de lucht was gevuld met wolken van rook afkomstig van hun
    sigaretten. Door de wijsheid van Allah was het vliegtuig compleet
    vol en kon ik mijn zitplaats niet veranderen. Ik probeerde van het
    probleem te ontsnappen door te gaan slapen, maar dat was onmogelijk.
    Toen ik hun herrie helemaal zat was, pakte ik mijn Moeshaf (Koran),
    en begon op een zachte toon zoveel mogelijk Koran te lezen. Snel
    hierna begonnen de jonge mannen rustiger te worden. Sommige egonnen
    een krant te lezen en sommige vielen in slaap.

    Plotseling zei één van hen met harde stem, terwijl hij naast me zat:
    "Genoeg! Genoeg!" Ik dacht dat ik hem stoorde doordat mijn stem te
    hard was, dus ik verontschuldigde me en ging verder met lezen op een
    fluistertoon die alleen ik kon horen. Ik zag hem zijn hoofd met zijn
    handen vasthouden Hij zat onrustig op zijn zitplaats en bewoog veel.
    Toen hief hij zijn hoofd en zei boos tegen mij: "Alstublieft, hou
    ermee op, ik kan er niet tegen!!" Hij stond op van zijn zitplaats en
    bleef een tijdje weg. Toen kwam hij terug, groette hij mij met de
    salaam en verontschuldigde zich. Hij viel stil en ik begreep niet
    wat er aan de hand was. Maar na verloop van tijd richtte hij zich
    naar mij met zijn ogen gevuld met tranen en zei op een fluistertoon:
    "Drie jaar lang of meer heb ik mijn voorhoofd niet op de grond
    geplaatst, en ik heb niet eens één aya gelezen! Ik ben nu al een
    hele maand bezig met deze reis, en er is niet één slechte daad die
    ik niet deed. Toen ik jou de Koran hoorde lezen, werd mijn hele
    wereld zwart en mijn hart vulde zich met wanhoop. Ik voelde me alsof
    iemand me wurgde. Ik voelde elke ayah die je las op mijn lichaam
    neer komen als een zweep. Ik zei tegen mijzelf: ,,Hoe lang zal deze
    verwaarlozing nog doorgaan? Waar zal dit pad je naar toe leiden? Wat
    zal er gebeuren na al dit dwaze gespeel?” Toen ging ik naar de
    toilet, weet je waarom? Ik had een sterke behoefte om te huilen, en
    ik kon geen andere plaats vinden om te vluchten van de blikken van
    de mensen die hier aanwezig zijn!”

    Ik sprak met hem in algemene termen over Tauwbah (berouw) en het
    terugkomen tot Allah, daarna viel hij stil. Toen het vliegtuig
    geland was, hield hij me aan en het leek alsof hij weg wou blijven
    van zijn vrienden. Hij vroeg me, met een serieuze uitdrukking op
    zijn gezicht: "Denk je dat Allah mijn berouw zal accepteren?" Ik
    zei: "Als je oprecht en serieus in jouw berouw bent, dan zal Allah
    al jouw zonden vergeven." Hij zei: "Maar ik heb verschrikkelijke
    dingen gedaan, heel verschrikkelijk." Ik zei: "Heb je niet gehoord
    dat Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

    ”Zeg: ,,O mijn dienaren, die buitensporig zijn tegenover zichzelf
    (door zonden te begaan), wanhoopt niet aan de Genade van Allah.
    Waarlijk, Allah vergeeft alle zonden. Hij is de Vergevensgezinde, de
    Meest Barmhartige” (Soerah az-Zoemar: 53)

    Ik zag hem glimlachen van blijdschap. Zijn ogen waren gevuld met
    tranen, toen zei hij vaarwel en vertrok. SoebhaanAllahil cAdhiem!
    Het maakt niet uit hoe groot het kwaad en de zonde is van een
    persoon, in zijn hart is een zaad van goedheid aanwezig. Als we het
    alleen maar kunnen bereiken en het laten groeien, zal het zijn
    vruchten dragen, inshaa’Allah. Dit zaad van goedheid is altijd aan
    het vechten in het hart van mensen, ook al is het bedekt met lagen
    van grilligheid en verlangens. Wanneer Allah het goede wil voor Zijn
    dienaar laat Hij een licht van leiding schijnen in zijn hart en
    leidt Hij hem naar het pad van degenen die geleid zijn. Allah zegt
    wat als volgt vertaald kan worden:

    "En wie Allah wil leiden, Hij stelt zijn borst open (en wijd) voor
    de Islam en wie Hij wil doen dwalen, Hij maakt zijn borst (zo) nauw
    en beklemd alsof hij moeizaam de hemel (probeert) in te stijgen."
    (Soerah al-An'aam: 125)


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    05-10-2010, 07:39 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    04-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hij reciteerde de Koran

    Hij reciteerde de Koran

     

    Een persoon reed met zijn auto en onderweg kreeg hij autopech. De man stapte uit zijn auto en toen hij zijn reservewiel uit de achterbak wilde pakken, kwam er een auto met hoge snelheid aan en reed de man aan waardoor hij ernstig gewond raakte. Een medewerker van de wegenwacht vertelt: “Ik en een collega van mij droegen hem in onze auto en namen vervolgens contact op met het ziekenhuis. Het was een jongeman in de bloei van zijn leven. Uit zijn uiterlijk viel op te maken dat hij een praktiserende moslim was. Toen wij hem droegen, hoorden wij hem iets neuriën. Maar omdat wij druk bezig waren konden wij niet opmaken wat hij zei… Toen wij hem echter in de auto plaatsten hoorden wij heel duidelijk dat hij met zijn mooie stem de Koran reciteerde. Verheven zij Allah, je zou niet zeggen dat deze persoon gewond was. Hij zat helemaal onder het bloed en alle botten in zijn lichaam waren gebroken. Het werd ons duidelijk dat hij niet lang meer te leven had.

    Hij bleef doorgaan met het reciteren van de Koran met zijn mooie stem. Nooit in mijn leven heb ik ooit zo een mooie recitatie gehoord. Ik voelde de rillingen door mijn lichaam heen gaan. Ineens hield hij op met reciteren. Ik draaide mij om en zag hoe hij zijn wijsvinger de hemel in wees en de geloofsgetuigenis uitsprak waarna zijn hoofd inzakte. Ik sprong naar achteren, onderzocht vervolgens zijn hand, zijn hart en zijn ademhaling…. niks… Hij had het leven verlaten.

    Ik keek lang naar hem en een traan rolde over mijn wang, maar ik hield dit verborgen voor mijn collega. Ik draaide mij vervolgens naar hem toe en vertelde hem dat de jongeman was gestorven waarna hij begon te huilen. En ik…ik haalde een diepe zucht en de tranen stroomden over mijn wangen. Het was een aangrijpend moment.

    Toen wij in het ziekenhuis aankwamen, vertelden wij iedereen die wij tegenkwamen het verhaal van deze jongeman. Velen waren zeer onder de indruk, aangeslagen en moesten huilen. Eén persoon ging zelfs naar de jongeman toe en kuste zijn voorhoofd. Velen van hen wilden weten wanneer het dodengebed voor hem verricht zou worden, zodat zij dit bij konden wonen. Eén van de ziekenhuismedewerkers belde naar de familie van de overledene om hen over dit verlies te informeren. Degene aan de andere lijn was de broer van de overledene. Hij vertelde dat zijn broer iedere maandag zijn oma bezocht in een dorp en dat hij altijd zorgde voor de weduwen, weeskinderen en armen. Alle dorpsbewoners kenden hem… Hij bracht hen altijd Islamitische boeken en cassettebandjes. Zijn auto was altijd volgeladen met rijst en suiker die hij uitdeelde aan de behoeftigen. Hij vergat zelfs niet snoepgoed voor de kinderen. En altijd als er aan hem werd gevraagd hoe hij het uithield om deze lange afstand steeds heen en weer af te leggen, antwoordde hij: “Ik breng de tijd die ik in de auto zit door met het leren en reciteren van de Koran en het beluisteren van Islamitische bandjes en ik hoop dat elke stap die ik in het kader hiervan zet door Allah beloond zal worden.”

    De volgende dag liep de moskee vol met mensen die het dodengebed voor hem kwamen verrichten. Ik verrichte samen met vele anderen het dodengebed, waarna wij hem naar zijn begraafplaats droegen. Wij plaatsten hem in de nauwe grond om zijn eerste dag van het Hiernamaals tegemoet te gaan. Aan de andere kant was het voor mij alsof ik de eerste dag van mijn leven tegemoet ging…”  

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    04-10-2010, 06:57 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    03-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal van Amina

    Het verhaal van Amina

     

    Het is nu alweer bijna 5 jaar geleden dat ik mij heb bekeerd tot de islam, hamdoelilah.
    Het was echt een van de mooiste tijden van mijn leven.

    Het is eigelijk heel gek begonnen.
    Ik kwam uit een erg vrij gezin. Leve de lol was wel mijn levensmotto.
    Mijn vader is alcoholist en blowt alsof het sigaretten zijn. Dit alles was voor mij dus niet meer dan normaal.
    Een voor mij logisch gevolg was dat ik op mijn 13e al rookte en op mijn 15e begon met blowen en drinken.
    Vriendjes? Dat hoorde erbij,je moest je eigelijk schamen als je op je 15e nog geen vriendje had!!

    In die tijd had ik veel islamitische vriendinnen en niet te vergeten vriendjes.
    Door hen kwam mijn eerste contact met de islaam. Al was het toen voornamelijk het door hun overtreden van de regels wat ik zag.
    Hun geloof intrigeerde mij enorm omdat ze zich altijd bewust waren van de dingen die ze eigelijk fout deden en wel streefden naar het goede.
    Ik had al wat relaties achter de rug en toen kwam ik Mohamed tegen. Ik kende hem al maar was opeens helemaal verliefd, bijna te verliefd.Ik zou alles voor hem gedaan hebben (bijna alles er zijn natuurlijk grenzen.Zelfs voor een niet moslim).
    Het werd een relatie van bijna 3 jaar met wat ups maar vooral veel downs.Ik besef nu pas dat al onze ruzies voortkwamen uit onbegrip voor elkaars cultuur.Ik was nog zo jong eigelijk.En op zoek naar mezelf.
    Mijn normen en waarden strookte niet met die van hem en in plaats van erover te praten voelde hij de behoefte mij wat hardhandiger aan te pakken.Ik zat geregeld onder de blauwe plekken en mijn vriendinnen vreesden af en toe voor mijn leven.O mijn arme moeder.
    Na drie jaar had ik er genoeg van. Eindelijk had ik er echt genoeg van!!
    Ik heb mij toen een jaar helemaal teruggetrokken uit het uitgaans leven.Ik wilde rust. Ik wilde mijzelf leren kennen. Ik ben mij toen gaan verdiepen in de islaam. Ben alle boeken gaan lezen die er maar bestonden en voelde een enorme drang om de stap als moslim te zetten. Ondanks die drang duurde het nog even.

    Op een dag zat ik met een vriendin in mijn huis toen plots haar nicht gesluierd binnen kwam (dit was nogal een los typje dus de schock was groot).Toen knapte er iets in mij.Waar ben ik nu mee bezig. Ik was niet gelukkig dus waar wachtte ik nog op.
    Halfnaakt was ik s ochtends de deur uit gegaan en gesluierd kwam ik binnen. Wederom o mijn arme moeder, die schrok zich in eerste instantie wezenloos. Desondanks werd ik geaccepteerd. Ik werd er alleen maar beter op. Vanaf die dag ben ik gestopt met roken,blowen en drinken zonder enkel probleem.
    De vader van een vriendin van mij heeft me leren bidden en soeras geleerd in het Arabisch. Heerlijk voelde ik me. Om die verveelde periode als niet moslim achter mij te laten wilde ik perse mijn naam veranderen en dit ook officieel. De vader van mijn vriendin vond Amina een mooie naam en zo heb ik mij ook genoemd.

    Na ongeveer 6 maanden moslim te zijn voelde ik de behoefte om in contact te komen met Mohammed. Het was niet afgesloten naar mijn gevoel. Ik wilde hem (hoe gek dat ook mag klinken) laten weten dat ik nooit een slecht meisje was geweest. En hoe goed ik nu wel niet was.
    Na heel vaak aan de telefoon te hebben gezeten hebben wij elkaar een aantal keren gezien. Het gevoel van liefde was weer terug en halal probeerde wij onze relatie vorm te geven. Erg moeilijk!! Hij was nog erg in het uitgaans leven en ondanks dat hij me niet meer geslagen heeft rolde wij gauw weer in ons oude patroon. Ik wilde het liefst zo snel mogelijk trouwen, maar hij was nog druk op zoek naar een verloren koffer met miljoenen euro s erin. (een droom die volgens mij veel Marokkaanse jongens hebben)
    Ik wilde best op hem wachten maar verdiende ook respect.
    Na een aantal maanden kregen we een keer ruzie waarna hij mij uitschold. Toen bedacht ik me dat onze relatie ook nu niet gezond was. Ik wilde dit niet en verdiende beter.

    Ik heb, toen ik net moslim was, een aantal keer gezegd dat ik met een imaam wilde trouwen en subhanallah. De dag dat ik besloot dat ik toch echt niet met Mohammed kon trouwen (hoe graag ik het ook wilde) vertelde een vriendin mij dat de neef van haar man een imaam!! wilde trouwen.
    Ik voelde gewoon dat ik deze man moest ontmoeten en dat heb ik gedaan. Hij was illegaal en sprak nauwelijks Nederlands. Het voelde zo goed dat ik na een week besloot om met deze man te trouwen.
    En nu 5 jaar later ben ik nog steeds super gelukkig getrouwd en heb ik twee prachtige kinderen.

    Mohammed zal ik nooit vergeten, maar ik heb absoluut de juiste beslissing gemaakt.
    Voor jullie zusters. Kijk niet naar materiele zaken, maar volg je hart.
    Terwijl jij denkt dat je de ware hebt gevonden heeft Allah hele andere plannen met jou.

    Dit was mijn verhaal insjallah doet het wat met jullie!!


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    03-10-2010, 07:52 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    02-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Je vriendinnen zullen je niet redden

    Je vriendinnen zullen je niet redden

     

    Ik ben een meisje van 16 jaar alhamdoelilah en ik zou graag aan jullie mijn verhaal willen meedelen incha'allah. Gewoon vanwege het feit dat vele zusters in dezelfde positie hebben gezeten en zullen zitten. Hidjaab opdoen was een van de moeilijkste beslissingen die ik ooit in mijn leven had moeten nemen.

    Ik had als persoon zelf helemaal niks tegen een hoofddoek. Ik had altijd algedacht dat een hoofddoek verplicht(een Hidjaab is verplicht!!) was en dat dat de enige reden was om een hoofddoek op te doen. Verder wist ik er niet zoveel van. Op een bepaalde moment ging ik meer dingen lezen over de islaamen over de hidjaab. Ik had zoveel vragen, waarom?? Op welke leeftijd?? etc etc.. ik vond alle antwoorden op mijn vragen, maar dat zorgde er niet voor dat ik mijn hidjaab ging opdoen. Want er waren andere dingen die er ook meespeelden zoals mijn vriendinnen, school etc etc..astagfirullah, ik besloot om hem niet te gaan dragen op dat moment..astagfirullah maar elke keer als ik naar buiten ging, voelde ik me zo schuldig. Het gevoel dat ik kreeg kan ik niet beschrijven. Elke dag als ik thuis kwam en in mijn bed ging liggen en nadacht over wat ik allemaal had gedaan, kon ik niets bedenken wat er echt uitstak. Ik had mijn tijd verspild. Ik wilde mijn hoofddoek zo graag opdoen, maar het lukte niet. Elke ochtend ging ik voor de spiegel staan net voordat ik naar school moest en dan wou ik mijn Hidjaab opdoen.. maar het enige wat ik kon is huilen, omdat ik de kracht niet had. Ik ging een tijdje naar school zonder hidjaab, ik voelde me niet meer mezelf alsof ik iets miste in mijn leven. Ik miste ook inderdaad iets, ik wist niet precies wat, want het ging niet alleen maar om een doek. Het ging om meer dan dat, om Allah ta3ala! Vroeger dacht ik er niet zoveel aan astaghfirullah, totdat de maand ramadan in zicht was subhanallah; die maand heeft mij echt veranderd. Alle lof en dank zij aan Allah ta3ala.

    Ik ging me steeds meer verdiepen in dingen, in de salaat, hidjaab, het leven van de profeet(s) etc etc.. De maand Ramadan naderde en ik besloot om te gaan leren bidden, ik had het meerdere malen geprobeerd maar tevergeefs niet volgehouden. Ik gaf het elke keer op astaghfirullah. Toen de maand was begonnen had ik net geleerd hoe je moest bidden.. Alleen ik miste wat dingen aan mijn gebed, de houdingen waar ik in zat, mijn zuivere intentie. Dus ik probeerde daar aan te werken. Tot de dag van vandaag verbeter ik nog steeds elke dag mijn gebed; dat probeer ik tenminste. Alhamdoelilah. Maar toen de maand Ramadan was afgelopen en wij het vasten hadden verbroken wou ik mijn hidjaab dragen, maar alweer had ik hem niet opgedaan. Hoewel ik niet zo vaak negatieve reacties van buitenaf kreeg; maar toch de negatieve reacties die ik kreeg die onthield ik en de positieve die vergat ik. Ik deed alles omgekeerd; i.p.v dat ik Allah ta3ala ging tevredenstellen, ging ik een aantal mensen om me heen tevredenstellen, terwijl ik Allah's woorden moest onthouden, onthield ik die van de mensen om mij heen. Op een gegeven moment had ik een keer na mijn gebed een doe3a? gedaan. Ik vroeg om Allah's hulp, kracht en leiding. Subbhanallah de volgende ochtend werd ik wakker en ik besloot mijn hidjaab op te doen zonder twijfel. Ik deed hem op en ging naar school. Op dat moment voelde ik me het gelukkigste meisje op de wereld totdat ik op school aankwam. Niemand van mij vriendinnen waren er totdat ze één voor één arriveerden. Toen ze mij zagen schrokken ze echt (want dit hadden ze van mij nooit verwacht)ik kreeg veel positieve reacties, zelfs zo positief dat ik moest huilen omdat ik dat totaal niet had verwacht. Ik zag dat sommige mensen me best raar aankeken, maar het deed me niets. Toen ik naar de lessen ging kreeg natuurlijk van Nederlandse leerlingen wat sarcastische opmerkingen maar die deden mij niets. Ik voelde me heel gelukkig ( gelukkig is nog niets eens het juiste woord). Dit is wat ik jullie wilde vertellen vanwege het feit dat andere zuster dit ook meemaken. Ik heb spijt dat ik het niet eerder had opgedaan. Stel je voor ik was een week daarvoor overleden en dan wat?? Al-hamdoelilah

    Heb ik hem wel opgedaan alle lof en dank zij aan Allah ta3ala. Ik hoop datdoor mijn verhaal meer zusters hun hidjaab gaan opdoen. Want een hidjaab is zeer belangrijk in het leven van een vrouw. Het is niet zomaar een doek. Het is een bescherming voor jou tegen het kwaad. Het zal jullie goed doen!!!!!
    Je vriendinnen zullen jou niet redden van de hel, jouw school, jouw diploma

    zorgt er niet voor dat je 1,2,3 het paradijs betreedt. Fouten maken is menselijk, maar Allah ta3ala vergeten is wel een hele grote fout die ik heb gemaakt en die wel velen maken. Ik hoop dat Allah ta3ala jullie de kracht, leiding en hulp geeft die jullie nodig hebben. Amien. Ik hou van jullie omwille van Allah soebhannahoe wa ta3ala. Vergeet je dien niet waar je ook bent en in welke positie je ook bent en dit geld net zo goed voor mij als voor jullie..!!!


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    02-10-2010, 07:24 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    01-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het licht van de leiding

    Het licht van de leiding

     

    Ik kwam terug van een lange reis, en Allah oordeelde dat mijn zitplaats op het vliegtuig naast een groep zorgeloze jonge mannen zou zijn, wiens luid gelach en luide stemmen te veel voor mij waren, en de lucht was gevuld met wolken van rook afkomstig van hun sigaretten. Door de wijsheid van Allah was het vliegtuig compleet vol en kon ik mijn zitplaats niet veranderen.

    Ik probeerde van het probleem te ontsnappen door te gaan slapen, maar dat was onmogelijk… Toen ik hun herrie helemaal zat was, pakte ik mijn Moes-h’af (Qor’aan), en begon op een zachte toon zoveel mogelijk Qor’aan te lezen. Snel hierna begonnen de jonge mannen rustiger te worden. Sommige begonnen een krant te lezen en sommige vielen in slaap.

    Plotseling zei een van hen met een harde stem, terwijl hij naast me zat, “Genoeg! Genoeg!”

    Ik dacht dat ik hem stoorde doordat mijn stem te hard was, dus ik verontschuldigde me en ging verder met lezen op een fluistertoon die alleen ik kon horen. Ik zag hem zijn hoofd met zijn handen vasthouden, toen onrustig op zijn zitplaats zitten en veel bewegen. Toen hief hij zijn hoofd en zei boos tegen mij, “Alstublieft, hou ermee op, ik kan er niet tegen!!”

    Toen stond hij op van zijn zitplaats en bleef een tijdje weg, toen kwam hij terug, groette mij met de Salaam en verontschuldigde zich. Hij viel stil, en ik begreep niet wat er aan de hand was. Maar na verloop van tijd richtte hij zich naar mij met zijn ogen gevuld met tranen en zei op een fluistertoon, “Drie jaar lang of meer heb ik mijn voorhoofd niet op de grond geplaatst, en ik heb niet eens één aya gelezen!

    Ik ben nu al een hele maand bezig met deze reis, en er is niet één slechte daad die ik niet deed. Toen ik jou Qor’aan zag lezen, werd mijn hele wereld zwart en mijn hart vulde zich met wanhoop. Ik voelde me alsof iemand me wurgde… Ik voelde elke aya, die je las, op mijn lichaam neer komen als een zweep.

    Ik zei tegen mijzelf, hoe lang zal deze verwaarlozing nog doorgaan? Waar zal dit pad je naar toe leiden? Wat zal er gebeuren na al dit dwaze gespeel? Toen ging ik naar de toilet, weet je waarom?

    Ik had een sterke behoefte om te huilen, en ik kon geen andere plaats vinden om te vluchten van de blikken van de mensen, die hier aanwezig zijn!

    Ik sprak met hem in algemene termen over tawbah (berouw) en terug te komen tot Allah, daarna viel hij stil.

    Toen het vliegtuig geland was, hield hij me aan, en het leek alsof hij weg wou blijven van zijn vrienden. Hij vroeg me, met een serieuze uitdrukking op zijn gezicht, “Denk je dat Allah mijn berouw zal accepteren?” Ik zei, “Als je oprecht en serieus in jou berouw bent, dan zal Allah je vergeven voor al jou zonden.”

    Hij zei, “Maar ik heb verschrikkelijke dingen gedaan, heel verschrikkelijk.”

    Ik zei, “Heb je niet gehoord dat Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

    ‘Zeg: O mijn dienaren wie tegen zichzelf zondig is geweest (door slecht daden en zonden te begaan)! Wanhoop niet over de barmhartigheid van Allah, waarlijk, Allah vergeeft alle zonden. Hij is de Vergevensgezinde, Meest Barmhartige’ (Az-Zoemar 39:53)”

    Ik zag hem glimlachen van pret, met zijn ogen gevuld met tranen, toen zei hij vaarwel en vertrok. Soebh'aan Allaah Al-‘dheem !

    Het maakt niet uit hoe groot het kwaad en zonde is van een persoon, in zijn hart is een zaad van goedheid aanwezig. Als we het alleen maar kunnen bereiken en het laten groeien, zal het zijn vruchten dragen, in sha Allah.

    Dit zaad van goedheid is altijd aan het vechten in het hart van mensen, ook al is het bedekt met lagen van grilligheid en verlangens. Wanneer Allah het goede wil voor Zijn dienaar, Hij laat een licht van leiding schijnen in zijn hart en leidt hem naar het pad van diegene die geleid zijn. Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

    “En als God iemand op het goede pad wenst te brengen, dan stelt Hij diens hart open voor de Islaam en als Hij iemand tot dwaling wil brengen dan maakt Hij diens borst zo nauw en beklemd dat het is alsof hij moeizaam naar de hemel opklimt” (Al-An’aam 6:125).


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    01-10-2010, 08:00 geschreven door Said Mondria  
    Reacties (0)
    Maak een pictogram op het bureaublad, elke dag een nieuw verhaal.
    We zijn de 12de week van 2019
    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Archief per maand
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Heb je ook een leuk verhaal , mail ze mij.
    Foto
    Salaam alaikoem broeders en zusters , Ik ben Said Mondria  en ik zal inshallah elke dag een nieuw verhaal plaaten en ik hoop dat jullie ze leuk vinden . Jullie mogen reageren dat kan onderaan elk verhaal ik kijk er naar uit.
    Salaam alaikoem, Said.
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!