De verkiezingen zijn in aantocht. Ik vind dat altijd erg vervelend want meestal komen de verkiezingen op momenten waar ik weinig inspiratie heb .
Allé, op zondag 14 oktober is het zover dan mogen we weer ons potlood scherpen en onze gom in onze zak steken om ons daar een ogenblik te gaan bezinnen tussen drie schotten en een gordijn. Och neen, die manier van stemmen is al een tijdje passé nu mag het we met de computer.
Het is een dag waar de mensen elkaar nog eens ontmoeten ,sommigen in diepe bedenkingen en anderen met de glimlach. En als je dan vraagt voor wie ze gestemd hebben dan zeggen ze meestal “voor de goeie”. Ja, als iedereen voor de “goeie” stemt, dan moet er toch maar één partij zijn, want ze stemmen blijkbaar allemaal voor dezelfde. Maar nee, er moet een beetje ambiance bij zijn en daarom maken ze meer dan één partij hé. ’t Is ook best om de spanning er een beetje in te houden, want als je de uitslag al op voorhand weet, is het plezier er ook van af.
De afgelopen weken deden alle partijen al goed hun best om het allemaal aan de gewone mens uitgelegd te krijgen. Het is splitsen, kartelvormen en kleuren mengen om nog maar te zwijgen over het programma van de partijen. Je kan kiezen voor links of voor rechts en zeker weten dat er ook nog een partij rechtdoor is. Jongens toch , als je van politiek geen choco gegeten hebt, dan is dat niet simpel. Opgelet, ze doen allemaal wreed hun best om het ons rond de verkiezingen duidelijk te maken hé. Je mag hen zelfs helpen door vragen te beantwoorden. Een voorbeeld: Bent u tevreden over de lokale politie?
Ik vrees dat diegenen die al eens geflitst geweest zijn daar waarschijnlijk geen ja op zullen antwoorden. 
Nog zo'n vraag : moeten er meer zitbanken komen in het dorp? Euh…hier in het bos staat een mooi prieeltje met zitbanken - spiksplinternieuwe - maar wat er zou moeten komen, is meer volk om er op te zitten.
Pas op, ik vind het wel goed dat de mening van de gewone burger eens gevraagd wordt. Het is tenslotte hij die moet gaan kiezen en die kiezers zijn in feite zoals de politiekers je hebt daar verschillende soorten tussen.
Neem nu eens deze die tegen hun goesting gaan stemmen, die zijn meestal op twee minuten uit dat hokje juist de tijd om even in de neus te peuteren en weer naar buiten te stappen. Dan hebt je nog de kiezer die zelf op de lijst staat, die is ook maar een minuut binnen, want meestal weet hij voor wie hij zal stemmen. Je hebt ook de kiezer die voor een partij of voor een programma gekomen is en met die hebben ze ook niet teveel werk. Maar dan hebt ge van die charels, die 4 of 6 jaar tijd gehad hebben om na te denken, maar die het de dag zelf vergeten zijn voor wie ze moeten stemmen en dat kan wat langer duren. 
Och…het is zoals met alles, we kunnen er eens mee lachen hé. Vroeger kwamen ze voor hun partij nog eens aan uw deur en kreeg je een sleutelhanger of een potlood met de naam van de kandidaat of de partij op om u te herinneren voor wie ge moest stemmen. Vandaag plakken ze gewoon hun foto of hun naam op een bord en zetten die overal neer of ze gooien een foto gewoon in je brievenbus ook al staat er duidelijk op " geen reclame"!!
Ja ja, ’t is niet simpel om den dag van vandaag in de politiek te stappen! Weet je wat ik denk, voor men de verkiezingen wint, moet men eerst de kiezer winnen. Volgens mij kan dat door zaken naar voor te brengen die de kiezer aanbelangen en deze te verwoorden in volkstaal. Geef ons geen gekibbel, maar een programma op maat. Voor de kiezer is het niet de plaats van de politieker die telt, maar wel de plaats die de kiezer zelf krijgt in zijn dorp of stad.
Ik ben benieuwd wie er nu weer de touwtjes in handen krijgt?
|