NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Foto

Als de moed je in de schoenen zakt, ga dan op je kop staan.Gaat het niet zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat. Ik heb alles wel op een rijtje, maar niet in de goede volgorde.Je kan beter een muisarm hebben dan een apestaartje.
Over mijzelf
Ik ben
Ik ben een vrouw en woon in () en mijn beroep is .
Ik ben geboren op 01/03/1945 en ben nu dus 72 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: .


Foto
Foto
Foto
Foto
Mijn favorieten
  • Ani
  • Jos
  • Bojako
  • Lipske 2
  • Ludovikus
  • Michelly
  • Myette
  • Paz
  • Loewiesa
    Mijn favorieten
  • Rozemarijn
  • Thea
  • Chrisje
  • Huismusje
  • Jeske
  • Fjak@
  • Meeuw
  • Rudi
  • Patty enFreddy
  • Gaby
    Mijn favorieten
  • Noélla
  • Dion
  • Brigitte
  • Erwin
  • Maarten
    Categorieën
  • Humor (216)
  • Onze jaren in het buitenland A: Mexico (27)
  • Onze jaren in het buitenland B: Venezuela (19)
  • Onze jaren in het buitenland C: Peru (16)
  • Onze jaren in het buitenland D: Nigeria (49)
  • poëzie (131)
  • Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Mijn favorieten
    Een interessant adres?
    Blog als favoriet !
    \"Image')">
    Klik hier
    om dit blog bij uw favorieten te plaatsen!
    Een interessant adres?
    Image and video hosting by TinyPic

    31-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oud en nieuw.
    Image Hosted by ImageShack.us
    Image Hosted by ImageShack.us

    Maatschappelijk stond 2008 in het teken van de crisis.
    Allereerst waren er de hoge olieprijzen gevolgd door de stijgende voedselprijzen. En naar het einde toe de grote bankellende. Verschillende banken werden door overheden uitgekocht om de economie te stabiliseren.

    Op politiek gebied waren er enkele verrassende verschuivingen in Zimbabwe, Nepal en de VS, terwijl onze Belgische regering echter maar niet op het juiste spoor geraakte.

    In het Midden Oosten blijven de problemen tussen Israël en Palestina ons raken.We keken met afkeer naar het bloedvergieten in Gaza, ontsteld over hoe de crisis verder ontaardde in een spiraal van geweld met steeds  meer mensenleed en een escalatie van het conflict.

    Oostenrijk en Duitsland stonden op hun kop na enkele ongelooflijke onthullingen over opsluitingen en vergrijpen. Maar ook ons land ontsnapte niet aan zinloos geweld en mishandelingen.

    Maar 2008 was ook het jaar van het Europese kampioenschap en de zomerspelen in Beijing met onze Belgische atleten die ons heel even terug de nationale fierheid lieten herontdekken.

    En…. wat dit blog betreft.
    Pas vorig jaar ermee begonnen en toen twijfelde ik nog of het wel zou lukken. Maar blijkbaar had ik meer te vertellen dan ik dacht en ontstond er een band met zoveel lieve, hartelijke bezoekers waarvan er zelfs een paar echte blogvrienden zijn geworden .
    Mijn gedachten en een heel warm gevoel gaan vooral naar die blogvrienden en de vele anderen die mij door een moeilijke periode gevolgd en getroost hebben.
    Een ding is zeker, 2008 is omgevlogen niettegenstaande zijn ups en downs.

    Wat 2009 zal brengen , weet ik niet maar samen met mijn lieve vechtgenoot , kinderen en schatten van kleinkinderen en al die lieve mensen die hopelijk ook in het nieuwe jaar mijn pad kruisen, vliegen we er terug in.
    Hier dan mijn nieuwjaarswens voor jullie:

    Ik wens
    Dat de zon het hele jaar voor je mag schijnen
    Je oog bevestigt wat je hart ziet.
    Dat er altijd een vriend dicht bij jou zal zijn
    En dat je gul je liefde geeft.

    Ik wens
    Dat je glimlach de kortste afstand is tot je naaste
    En dat je na het lachen het geluk behoudt.
    Dat je steeds dezelfde mens mag blijven
    Want voor mij ben je heel uniek!

    Ik wens
    je tijd
    om van kleine dingen te genieten
    Sterkte
    om tegenslagen te over winnen
    en humor
    om wat somber is te kleuren
    vrede, vriendschap,
    en alle goeds
    voor 2009!!



    Image Hosted by ImageShack.us

    31-12-2008 om 10:07 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (9)
    26-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.We gaan weer verder......
    Image Hosted by ImageShack.us

    We zijn een beetje aan het uitbollen na Kerstmis.
    Het familiefeestje van Kerstavond was reuze gezellig met de kinderen en kleinkinderen rondom ons.Het begon met de dochter in de bloemetjes te zetten voor haar verjaardag en dat was het startsein voor de allerjongsten!!! De schoonzoon had er zelfs voor gezorgd dat ons ma er even op een speciale manier ook bij was. Bedankt Stefan, een onverwachte maar warme attentie!
    Later op de avond zorgde mijn ventje met een speciaal cadeau om ma er nog eens even bij te brengen. Het was intens en goed!
    De enige valse noot was dat uitgerekend de 24ste mijn ventje opstond met een aanval van Crohnen. Het was al lang geleden dat hij daar zo’n last van had. Op hem heb ik dus niet moeten rekenen en het werd “ stressen” om op tijd alles rond te krijgen… Hij is niet de ganse avond bij ons kunnen blijven want zijn buik speelde teveel op. Nu gaat het al iets beter maar het blijft uitkijken.

    Gisteren aten we de laatste restjes op van de Kerstmaaltijd. Zoals ieder jaar had ik van alles teveel. Het is een beetje stil nu, een anticlimax na een paar drukke dagen. We kunnen ons rustig houden tot maandag want dan komt de tweeling een paar dagen logeren. Daarna wuiven we bij vrienden 2008 uit en zullen er op de gepaste manier 2009 inzetten. We zullen weer 3 zoenen geven en mekaar het allerbeste toewensen en natuurlijk met een heleboel goede voornemens het nieuwe jaar starten.

    Kerstmis vieren is nu zo totaal anders geworden dan vroeger. Als klein meisje keek ik altijd uit naar Kerstavond. We hadden toen nog geen TV maar brachten de lange winteravond door met een gezellig etentje. Dan aten we tomatensoep met heeeel veel balletjes. Ik mocht op de vooravond van Kerst altijd balletjes rollen en "kroketjes" helpen draaien om te eten bij konijn of een grote kip ( pas later deed de kalkoen zijn intrede) en daarbij smulden we van die zelfingelegde peertjes!! Daarna speelden we soms  met het ganzenbord of het paardjesspel en was er muziek op de achtergrond.( Strauss: het land van de glimlach, de mooie blauwe Donau, Stille nacht Heilige nacht... kwamen steevast uit die grote houten bak die we “ radio” noemden en die stond te prijken op de buffetkast!) Pure Kerstnostalgie..

    Nu behoren we tot de “ sandwichgeneratie” met onze kinderen die we het beste ter wereld willen geven aan de ene kant en vaak met onze ouders of éen ervan aan de andere kant. En op Kerstmis en Nieuwjaar komen we dan meestal samen want we willen mekaar een Zalige Kerst wensen en een week later een gelukkig Nieuwjaar. Daarbij “moeten” we allemaal eten en drinken en “moeten” we geschenkjes geven en willen we persé weten wat de kinderen op school gedaan hebben en hoe het op het werk is….. Kortom teveel verplichte nummertjes omdat het al jaren zo is. En zo komt het dat je op éen week tijd een paar kilootjes bijkomt omdat je de kans niet hebt om veel te bewegen.
    Daarom bij deze mijn wens aan alle “ sandwich-lotgenoten” een goede gezondheid , weinig eten en veel bewegen de komende weken en laten we genieten van onze eigen ,broze cocon!!!

    En tot slot het Kerstverhaal en de kribbe.
    Ik had het stalletje dat we vanuit Afrika meegebracht hadden weer eens boven gehaald en opgesteld.Toen kleinzoon 2 op Kerstavond aankwam, zag hij het staan en vertelde  mij dat alle deurtjes open waren waren en het kindje  nu  in het stalletje lag. Gelukkig kon oma vlug de link leggen en herinnerde ik mij iets van een adventskalender bij de dochter... Op mijn reactie ivm het "kindje", wist de schoondochter te vertellen dat bij hen het " kerstverhaal" wel heel live beleefd werd de voorbije dagen. De tweeling had er niets beter op gevonden om Maria  en het kindje Jezus te spelen... Gelukkig was  kleinzoon 1 er om hen erop te wijzen dat het kindje nog niet in de stal mocht.....Ik had die 2 schatjes willen bezig zien..... Hoe lang zal het " Kerstverhaal " hen blijven boeien en...  wat had ik graag eens, op dat moment, in het hoofd van de zoon gekeken!!!

    Image Hosted by ImageShack.us


    26-12-2008 om 19:33 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    25-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn wensboom voor jou...
    Image Hosted by ImageShack.us

    Voor iedere bezoeker een hartverwarmende Kerst

    Kerst,
     Wit, groen, rood en goud,
    Lichtjes, kaarsjes,
     een dennenwoud,

    Een kind, een kribbe,
     vertedering en rust,
    oorlog en ruzies
    voor even gesust,

    Vrede wensen we
    elkaar,
    Waarom niet het hele jaar?

    Wierook, mirre
    en goud,
    Een stal, donker
    en koud,
    Al meer dan 2000 jaar, 

    Af en toe een lief gebaar,
    Wanneer komt
    de tijd,
     en sluiten we
    vrede,
     Niet voor even
    maar altijd?!




    25-12-2008 om 01:37 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    24-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerst..

    Kerst
    Is... samen zijn
    Is ...overal lichtjes aan
    Is...weer intens bij elkaar horen
    Is ...einde en daarna een nieuw begin
    Is...een warme handdruk en een hartelijke groet
    Is...houden van elkaar en dan kan het niet meer stuk
    Is
    gezelligheid
    geborgenheid
    dankbaarheid

    24-12-2008 om 00:20 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    23-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alles helpt...
    Het druilerige weer is niet erg bevorderlijk voor het humeur maar we doen ons best hoor.
    De kinderen en kleinkinderen ( 6 in totaal Ludovikus!!) zijn er ook nog en dat scheelt een slok op de borrel... of hoe zeggen de Antwerpenaren het " een neutje"?
    Zaterdagavond waren we uitgenodigd door dochter en schoonzoon  samen met de andere ouders op een verrassingsetentje voor een speciale gelegenheid  in de Troubadour ergens in Antwerpen. Het was een heerlijke, lekkere, gezellige verrassing maar uiteindelijk weer niet goed voor de "lijn" en er volgen nog zo'n paar dagen....Waarom moeten wij vrouwen daar altijd mee rekening houden!!!
    De ma van de schoonzoon en mijn ventje speelden Bob. Mijn vechtgenoot deed het prima maar te horen aan de verhalen van de schoonzoon was de andere Bob eerder " Bobette!!!! en was het maar best dat zij niet heeft moeten  blazen. ( enkel de schoonzoon was de uitverkorene en zonder problemen!!!).
    Gisteren hadden we een gezellig dag samen met vrienden die hier op bezoek waren en dat heeft ook deugd gedaan want we konden weer volop bijpraten.
    Gisterenavond rond 9.30u  kreeg ik dan een telefoontje van de zoon. Ons oudste kleindochtertje was ziek en ze moest oma hebben....We wonen nu niet zo dicht bij elkaar en even binnenwippen zit er dus niet in maar ik heb haar  langs de telefoon getroost en tussen de traantjes door hebben we mekaar een dikke " telefoonknuffel en -kus " gegeven. Toen ik haar vanmorgen terug opbelde, klonk ze al stukken beter!!!
    En zo gaan we naar Kerstavond toe en..meteen ook het verjaardagsfeestje voor de dochter die uitgerekend op 24 dec jarig is!!! ( vindt ze helemaal niet zo plezant....maar sorry zus, al kan ik niet beweren dat we er voor niets tussen zaten : :

    23-12-2008 om 00:27 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    22-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het is er nog niet..
    Ik was vandaag op Thea 's blog en ze vertelde dat  ze nog niet in de Kerstmood is.
    Hier is het ook van dattem alleen denk ik de reden te kennen.
    De boom staat versierd in huis  en de pakjes liggen klaar. Buiten straalt onze ster ook hoog in de mast, ik zorgde zelfs voor Kerstmuziek op mijn blog en toch... ik geraak maar niet in de mood erger ik zie er zelfs een beetje tegenop!!
    Ik vrees dat het alles te maken heeft met die eerste Kerst zonder ma. Die jaarlijkse gewoonte om op bezoek te gaan op Kerstdag zelf  en gezellig bij haar te zijn... jongens wat zal ik dat missen en dan komt die nieuwjaarsdag.... het mag voor mij dit jaar snel voorbij zijn.
    Ik weet nog niet hoe ik die dagen moet aanpakken zonder hier als een " lopende kraan " rond te lopen. Ik ben kwaad op mezelf dat het maar niet lukt om de knop om te draaien want ik wil die dagen voor mijn omgeving niet verbrodden maar de " waterlanders" zoals ons ma ze zo mooi beschreef, zijn altijd dicht in de buurt, ik heb echt niet veel nodig om te grienen!!!
    Ik hoop nu maar dat de kleinkinderen mij helpen om de avond " normaal" door te komen. T doet zijn best maar ja uiteindelijk moet ik er zelf uit geraken en het gaat zo moeilijk en dat maakt mij soms doodongelukkig temeer omdat ik weet dat het uiteindelijk voor ma allemaal beter is zo. Waarom is het zo moeilijk die gedachte te laten primeren? !!!
    Niet een echt Kerstgevoel hé..
    Maar het zal wel komen zeker???

    22-12-2008 om 00:17 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    20-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wit licht

    We hadden nog filmtickets liggen die op 31/12 vervallen , dus zouden we vandaag een filmpje meepikken.
    Onze keuze viel op de Nederlandse film WIT LICHT.
    Image Hosted by ImageShack.us

    Eduard Zuiderwijk baat in Afrika een restaurant uit. Hij verliest op een tragische manier zijn vrouw. Een jaar daarna wordt de politieke situatie in het Afrikaanse land instabiel. Abu, het beste vriendje van Eduards zoontje Thomas, wordt gekidnapt en onder bedreiging met de dood opgeleid tot- en ingezet als kindsoldaat onder leiding van de rebellenleider Obeke. Thomas wil dat zijn vader Abu probeert vrij te krijgen. Hij trekt er op uit en zijn zoontje gaat mee. Ze gaan naar een vluchtelingenkamp, waar mensen verblijven die gevlucht zijn voor de rebellen. Daar ontmoeten ze Valerie en terwijl Eduard verder trekt, blijft Thomas bij haar. Door omstandigheden geraakt hij bij de rebellenleider die een oude bekende van hem is. Eduard ziet kans om met Abu in een vliegtuig te ontsnappen. Abu wil eerst niet mee doordat hij is gehersenspoeld en ook mogelijk wegens zijn daden, ook al waren ze gedwongen, want hij durft zijn moeder niet meer onder ogen komen.
    Abu komt in een rehabilitatie- en deprogrammeringskamp en pas maanden later wordt hij met zijn moeder herenigd.

    Een groot deel van de opnames zijn geschoten in Port Saint Johns aan de oostenlijke Wild Coast in Zuid Afrika. Wilde oerwouden, gapende afgronden maar vooral een verlaten vliegveld boven op een berg waren redenen om voor die lokatie te kiezen.
    De film werd ook voor een deel in Oeganda geschoten in een gebied waar de oorlog net voorbij is en waar de vrede nog niet getekend is. Als figuranten spelen honderden mensen mee die de oorlog hebben meegemaakt.

    De regie en het camerawerk is vlot en dat houdt het verhaal spannend. Het scenario is wel soms te wisselend waardoor er rare sprongen in het verhaal gemaakt worden om het geheel op gang te houden. Maar verder toont de film de harde werkelijkheid in alle eerlijkheid en gruwelijkheid.. Zo is bv de scène waarin éen van de kinderen een ander kind moet vermoorden met een machete op straf van zijn eigen dood als hij het niet doe, vreselijk!!
    Maar gelukkig heeft de regisseur ( Van de Velde) ervoor gezorgd dat op zijn geheel gezien de film toegankelijk gebleven is door toevoeging van acties en avontuur.

    Wit licht behandelt het verhaal van de kindsoldaten met respect en de personages staan dan ook vooral in dienst hiervan. Puur als actie/avonturenfilm zal Wit Licht weinig opzien baren, maar in combinatie met een heel aangrijpend verhaal maakt de film een blijvende indruk op de kijker. De film slaagt erin pakkend over te komen. Het vreselijke lot van de kindsoldaten in Afrika wordt niets ontziend belicht zonder belerend te zijn. In éen woord , een film waar je stil van wordt

    Zonder in te gaan op de acteerprestaties is dit een film die je moet bekijken zoals hij bedoeld is, de gruwelijke werkelijkheid zonder Rambo achtig over te komen.

    Image Hosted by ImageShack.us


    Je moet de film als een drama bekijken en niet als een documentaire hoewel Afrika een prachtig, dynamisch maar soms hartverscheurend gruwelijk continenent is..! De beelden zijn fraai, de acties groots en veelzijdig en de manier waarop de gruwelijkheden rondom de kindsolsaten wordt getoond, verdient respect!

    Een feelgood movie voor de Kerst is het in ieder geval niet geworden, een eerlijke film over kindsoldaten inclusief de gruwelijkheden wel.
    Een aanrader als je in je achterhoofd houdt dat dit de ruwe realiteit is.

    In nederland kreeg de film veel negatieve kritiek. Hij zou als een egotrip van de hoofdacteur Marco Borsato afgedaan worden.
    Boirsato regeert door te zeggen: “ Als acteur mogen ze mij afbreken, maar aan mijn integriteit mogen ze niet raken ( Borsato is immers al 10 j ambassadeur van War Child, een organisatie die opkomt voor kinderen in oorlogszones) . Dit is een verhaal dat moet verteld worden voor alle kindsoldaten in Afrika.”

    Omwille van onze verbondenheid met Afrika (8 jaren daar gewoond) was ik heel erg onder de indruk van de thematiek en de beelden.
    We zagen hier bevestigd wat we sinds onze terugkeer al duizend maal gezegd hebben: “Wat gebeurt er toch met dit  unieke continent? Het gaat totaal kapot en verloren door etnische oorlogen en uitmoordingen”.
    Geen plaats waar ik nu nog zou willen wonen!!!

    20-12-2008 om 00:10 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    19-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.This is the life....
    Bij gebrek aan inspiratie en tijd even de lyricks van het liedje dat je nu hoort....een goed ritme om in de juiste "weekend mood" te geraken???

    Oh the wind whistles down
    The cold dark street tonight
    And the people they were dancing
    To the music vibe

    And the boys chase the girls, with curls in their hair
    While the shocked too many sit way over there
    And the songs get louder each one better than before
    And you singing the song thinking this is the life
    And you wake up in the morning and your head feels twice the size
    where you gonna go, where you gonna go, where you gonna sleep tonight?

    And you singing the song thinking this is the life
    And you wake up in the morning and your head feels twice the size
    Where you gonna go, where you gonna go, where you gonna sleep tonight?
    Where you gonna sleep tonight

    So you’re heading down the road in your taxi for 4
    And you’re waiting outside jimmy’s front door
    But nobody’s in and nobody’s home till 4
    So you’re sitting there with nothing to do
    Talking about Robert Ragger and his 1 leg crew
    And where you gonna go, where you gonna sleep tonight?

    And you singing the song thinking this is the life
    And you wake up in the morning and your head feels twice the size
    Oh where you gonna go, where you gonna go, where you gonna sleep tonight?
    And you singing the song thinking this is the life
    And you wake up in the morning and your head feels twice the size
    Where you gonna go, where you gonna go, where you gonna sleep tonight?
    Where you gonna sleep tonight

    And you singing the song thinking this is the life
    And you wake up in the morning and your head feels twice the size
    Oh where you gonna go, where you gonna go, where you gonna sleep tonight?
    And you singing the song thinking this is the life
    And you wake up in the morning and your head feels twice the size
    where you gonna go, where you gonna go, where you gonna sleep tonight?
    Where you gonna sleep tonight?

    19-12-2008 om 12:22 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    18-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Examenpareltjes
    Nu we toch bezig zijn..vervolg op gisteren

    NEDERLANDS (1 tso):
    - De trappen van vergelijking : De positief, de comparatief en de aperitief.
    - Uit een opstel: Stappend door het landschap naderde de kerktoren
    - Een zelfstandig journalist is een taxfree-journalist.

    ENGELS (3 aso):
    - Verklaar : 'workaholic'. Verslaafd aan werken en alcohol.
    - Vertaal : 'Een vleermuis.' a floddermouse
    - Vertaal : 'Een mooie vrouw.' A bediful woman.
    - Uit een opstel : He shot three times and now he is dad.
                             A person who doesn't eat meat, is a vegetable.

    FRANS (zelfde 3 aso):
    - Vertaal : 'Duitsland was de vijand'. La Germaine était la viande
    -  Traduisez : 'Ce soir c'est la finale de la coupe du monde'. Vanavond is het de finale van... de haarsnit van het volk.
    - Vertaal : 'Een woordenboek'. Un prisma
    - Vertaal : 'Nou en of !!' Maintenant et ou !!

    GESCHIEDENIS (5+6 lj):
    - Wat is Bouillon? -De stad van de bouillonblokjes.
    - Beschrijf de reisroute van Christoffel Columbus in 1492. -Via het Suez-kanaal.
    - Wat deed Clovis om de Alemannen te overwinnen? -Vechten.
    - De piramiden dienden om koningen in te doen.
    - De steden ontstonden doordat er mensen in de steden gingen wonen.
    - Vroeger leefden de mensen van armoe.

    GODSDIENST (zelfde graadsklas)
    - Noem een paar vreemde godsdiensten. -De bamboes en de honda's.
    - Verklaar de naam van de stad Babylon.- Daar is een belangrijke baby geboren
    - Waarom kwamen de eerste missionarissen vooral uit Ierland?- Omdat ze er daar te veel hadden.

    BIOLOGIE (1 aso):
    - Tijdens de ovatie is de vrouw vruchtbaar.
    - Een betovergrootvader is een bedlegerige overgrootvader die zich in een terminale fase bevindt.
    - Geef een symptoom van zware brandwonden.- Assen.
    - Sinds wanneer kan de mens rechtop lopen?- Een jaar na de geboorte.
    - 'Padden hebben een uitwendige bevruchting'. Wat betekent dat?- Als ze kinderen hebben, smijten ze de mannen buiten!!.
    - Wanneer is een meisje geslachtsrijp?- Wanneer ze vruchten kan geven.

    Die kinderen, ze zorgen op de éen of andere manier voor dat lichtpunt als het even tegenzit..
    Dat doet mij denken aan de kleinzoon.
    Ze waren onlangs hier blijven eten : kip met friet, speciaal voor hen klaargemaakt. De kleinzoon vroeg mayonaise maar omdat er al wat bij zijn salade was, vond zijn ma dat hij maar ketchup moest nemen. Het ventje kijkt sip naar de frietjes en naar oma en...ik leg stiekem een toetje mayonaise op zijn bord. Niets aan de hand tot de kleinzoon zegt: " mama , niet kijken hé...!!".
    Waarop de mama lakoniek antwoordt:" ja, nu heb ik het toch gezien als je het zo zegt...". in zijn onschuldige eerlijkheid had de kleine " ons geheimpje" verklapt!!!

    Of de kleindochter die zondag even hier was met haar pa. Er lagen al pakjes onder de kerstboom.
    -" Voor wie zijn die pakjes, oma?"
    - " Voor jullie allemaal  op kerstavond".
    - Oma ik wil die pakjes want dat is mijn lievelingskleur en ze duidt  de lila roze pakjes aan "
    - " Die zijn ook voor jou zoetje, want oma weet dat je die kleur mooi vindt. Maar niet vertellen aan je broer en zusjes hé? Het is ons geheimpje".
    - " Neen oma, dat is ons geheimpje en wat erin zit ook hé???"
    - " Neen, neen, kleine kapoen DAT is oma's geheimpje!!"
    Slimme meid , die dacht mij zo de inhoud van het pakje te ontfutselen!!!!!!

    18-12-2008 om 00:49 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    17-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Examenslippertjes
    We kennen dat allemaal die examenperiode. Sommigen onder ons hebben kinderen of kleinkinderen die nu in die stressperiode zitten.
    Soms valt er al eens een "verspreking" in zo'n examen....

    Image Hosted by ImageShack.us


    * Hij is niet meer zo vriendelijk als vroeger. Hij zegt nog wel een dag, maar geen goeie.
    * Ze sloegen de ruiten kapot van alle auto's en fietsen die daar stonden
    * Ze hebben daar een grote hond. Als er iemand van voor belt, begint hij vanachter te blaffen.
    * We hadden veel werk, want er waren boterkoeken voor 300 mensen die allemaal opengesneden en gesmeerd moesten worden.
    * Reeds van aan De Kromme Elleboog kunnen we het achterste van tante Martha zien blinken als de zon erop zit.
    * Velen gaan naar de winkel om een groot stuk vlees zoals mijn moeder.
    * We mochten spelen met oude kleren van mijn grootouders die netjes gewassen en gestreken in hun kist liggen.
    * We mochten een karretje maken met de overschotjes van grootvader.
    * Nu ik miljonair ben, koop ik een kasteel van wel vijf miljard
    * Maar ja, om miljardair te zijn, moet je veel geld hebben.
    * Hoe noemt men de plaats waar beenderen samenkomen? (gewricht) - De beenderen komen samen op het kerkhof.
    * De beroemdste schilder uit die tijd was Pieter Breughel Rubens.
    * Vader is een echte mopperaar. Hij kent altijd de laatste moppen.
    * ... gelukkig dat onze stofzuiger nogal langdradig is.
    * Er was waarschijnlijk een ongeval gebeurd, want de politie stak ons al voorbij in zijn flikker.
    * Omdat het zo'n mooi weer was, mochten we nog enkele minuutjes overspel doen.
    * Toen ik de brug overreden had, sloeg ik rechtsaf.
    * Ik ben gestraft omdat ik naar de WC ben geweest achter de bel.
    * Spaghetti smaakt naar macaroni, maar een beetje langer.
    * Ik denk dat ik al lang dood zal zijn tegen dat ik tachtig jaar ben
    * Als grootvader nog leefde, zou hij zich doodgelachen hebben.
    * Zus heeft pilletjes gekregen voor de afgang van de dokter.
    * Ik ging mijn neef bezoeken die ziek was om hem geluk te wensen.
    * We gaven haar een klein pakje met een grote theepot erin.
    * Mijn zus was verkleed als verpleegster. Dat was gemakkelijk, want ze is verpleegster.
    *" En nu, beste vrienden, gieten we het glas uit op onze dierbare jubilarissen."
    * We speelden een leuk spelletje en wie won was dan de winnaar.
    * Ik vind dat het gymnastiekuurtje het rapst voorbijgaat. Dat komt misschien omdat het maar een half uurtje is.
    * Ik zette er mijn naam op, zodat iedereen kan zien van wie ze is. Ze is namelijk van mij.
    * We mogen geen vuile spelletjes spelen op school, want we hebben daar onze kleren aan.
    * We mogen de speelplaats niet verlaten, want we zouden onder een auto kunnen lopen en verongelukken en daarvoor moeten we toelating hebben.
    * Hij vond de WC niet en gebruikte toen maar zijn zaklamp.
    * Er waren veel Engelsen aan de kust, vooral Duitsers.
    * Op een mooie dag in de vakantie toen het eens slecht weer was ...
    * De vissen namen vlug de benen, toen ze de vissers hoorden aankomen.
    * .. waar niks meer overgebleven is van al wat er te zien is.
    * We zagen in de dierentuin apen, olifanten, giraffen en ook twee zustertjes waar ik nog bijgezeten heb in de kleuterschool.
    * Het was een goede chauffeur. Met zijn ene hand stuurde hij, en met zijn andere zong hij liedjes.
    * Tegen de avond kwamen we aan onze laatste rustplaats.
    * Door de grote droogte zagen we overal lege plassen staan.
    * Eerst vulden we onze buik en toen onze emmertjes met zand.
    * "We zullen hem de kop inslaan", siste de bandiet, "of als dat niet helpt, een andere remedie."
    * ... en opeens begon mijn hart te kloppen ...
    * Ze schoten hem dood, juist toen hij een nieuw leven wilde beginnen.
    * "Schiet eerst het licht uit", snauwde de boef, "dan zullen we zien!"
    * Agenda: "Tegen morgen de postbode verder afmaken."
    * "Ik herinner het mij niet meer zo precies, maar in elk geval: het was onvergetelijk."
    * De vissen steken de handen uit de mouwen om eitjes te leggen.
    * De vogels leggen eitjes en na enkele dagen beginnen ze al rond te fladderen.
    * Het wordt stilaan warmer, ik voel dat aan de kleren die ik uitgelaten heb
    * Mijn vriend houdt parkieten, kippen, Spaanse ratten, vier zussen en een motorboot.
    * We hebben een huis van ongeveer drie verdiepingen.
    * Ik lees het liefst sprookjes die echt gebeurd zijn.
    * Sommige mannen gaan naar het café om hun gestorven vrouw te verdrinken.
    * Ik denk later ook te trouwen met een vrouw die veel houdt van beesten zoals ik.
    * Vader speelt het liefst met moeder, maar hij verliest dan altijd.
    * Mijn broek gaat toe zoals een meisje.
    * (Raket = vuurpijl) Een deel van de raket vliegt naar de maan, en de rest is dan natuurlijk naar de maan.
    * We gingen naar Oostakker met een hele bende bedevaartgangers en -gangsters.
    * De kerk gaat rap vooruit. Nu hebben de priesters al een broek aan.
    * De nonnetjes zijn daar bekend voor hun zacht vlees.
    * Mijn zus is nog wel in het klooster, maar ze heeft geen kleren meer aan.
    * Voor kippen is eieren leggen een hoofdzaak.
    * De rijken komen met hun auto, maar de gewone mensen met een paraplu.
    * Hij is uit het venster op de vierde verdieping gesprongen, omdat hij te diep in de put zat.
    * Gelukkig dat alle rode lichten groen waren.
    * Opeens zag de grond zwart van de witte mieren.

    Hoe staat dat in de bijbel?? " Indien je niet wordt zoals de minsten der mijnen...."
    Vertederend toch hé die kinderlijke taalslippertjes..!!

    17-12-2008 om 00:09 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    15-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik denk
    Ik denk,
    als het regent
    zal ze niet nat worden
    en als het sneeuwt
    vat ze geen kou.

    Ik denk
    en weet dat het denken
    niet helpt....
    want je wordt nooit meer nat
    en je vat nooit meer kou.
    Want het regent of sneeuwt
    nooit meer voor jou!

    15-12-2008 om 00:01 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (9)
    14-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstballen
    Image Hosted by ImageShack.us

    Geen kerstboom zonder kerstballen!!!
    Hij staat er de Kerstboom; Het wordt weer zo'n 3 weken " genieten" van lichtjes en kleurtjes en traditie....

    De kerstballen en andere ornamenten komen de kast weer uit in december.
    Veel van de tradities, versieringen en gebruiken hebben niet direct verband met de viering van de geboorte van Jezus.
    Kerstballen bijvoorbeeld....waar komen die vandaan?
    Als we op het Internet zoeken komen er verschillende interessante verklaringen tevoorschijn......

    Onze klassieke glazen en zilveren kerstballen komen voort uit oude tradities om kwade geesten uit je huis te weren met behulp van spiegelende oppervlakten die boze geesten afschrikken, of om ze te vangen in een transparante glazen bol (geest in de fles). Deze transparante glazen bollen waren al meer dan 300 jaar geleden in gebruik in de vorm van 'heksenballen', die met name in Engeland populair waren en voor het raam werden gehangen om kwade geesten (heksen) te weren. In een klassiek opgetuigde kerstboom overheersen dan ook transparante of zilveren glazen kerstballen.

     De traditie om de kerstboom te versieren met kerstballen zou ontstaan zijn in de XIde eeuw
    In die tijd gaven de troubadours voorstellingen op het kerkplein. Vooral het 'mysterie ' (de naam die gegeven werd aan deze voorstellingen) van het Paradijs was zeer in trek en kreeg een vaste stek in de Adventsperiode. Een boom (meestal de takken van een appelboom) versierd met rode appels symboliseerde dan de boom van het Paradijs.

    In de loop van de XVde eeuw vatten de gelovigen dan de gewoonte op om op 24 december, de feestdag van Adam en Eva, hun interieur op te smukken met deze versierde takken. Later werden door de Duitse kerstboomtraditie de appelboomtakken vervangen door een spar en de appels door kerstballen in allerhande kleuren.

    In de 18e eeuw waren de heksenballen in Engeland erg populair, maar de eigenlijke oorsprong is veel ouder. Al meer dan 300 jaar worden de glazen ballen voor de ramen opgehangen om vervloekingen, bozen geesten en ongeluk af te weren. Men hangt deze ballen op met het doel dat voorbijgaande bozen geesten die een gevaar vormen voor de harmonie in huis, af te leiden. De geest werd dan door de schittering van de bal gehypnotiseerd. Als een geest de bal aanraakt wordt hij geabsorbeerd en raakt gevangen in de bal. Het is misschien vreemd dat een geest gevangen zou kunnen raken in glas, maar er komen in vele oude sprookjes geesten in lampen en flessen voor.

    Een kerstbal is geblazen uit vloeibaar glas.
    In 1831 maakte men de eerste glazen kerstbal. Deze bal werd in Tsjechië geblazen. Het werd  een echte traditie om rond de Kerstperiode een versierde boom in de kamer te zetten.
    Vroeger vonden mensen een kerstbal erg magisch. Ze dachten dat er magische krachten in de bal waren.
    Al snel kregen kerstballen bijnamen zoals geestenoog en heksenbal. Mensen geloofden dat je door kerstballen bij de deur te hangen, het boze-oog buiten kon houden.
    De traditie dat blinkende voorwerpen zoals kristallen of glazen spiegels heksen kunnen afweren is dus al oud .
    Heksen zijn bang voor hun eigen spiegelbeeld en zeker wanneer het beeld nog eens extra verwrongen wordt door een bolronde bal van zilverglas, die een heksenbal wordt genoemd...........

     
    Dat weten we nu ook weer ( voor wie er interesse voor heeft!!)
    En nu maar proberen de link te leggen naar onze huidige kerstboom....

    14-12-2008 om 10:09 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    13-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Calle de las Madres.
    Image Hosted by ImageShack.us

    Het was een gewone weekse dag ergens in “ den vreemde” en ik maakte een rondritje met de auto op de flanken van een berg. Dat op zich was al heel ongewoon want ik waagde mij niet zo gauw alleen op " sightseeing tour" in het buitenland...
    Terwijl ik genoot van de omgeving, de zon en de rust van de bergen bleef ik de hoofdbaan volgen altijd maar hoger en hoger zonder een bepaald doel voor ogen. Ik wist alleen dat ik niet van die baan mocht afwijken want ik ben hopeloos als het op oriëntering van wegen aankomt. Op een bepaald moment bemerkte ik een huis in aanbouw en zonder reden besloot ik om even te stoppen. Het bleek het huis van een vriendin te zijn zo vertelde mij een vrouw die toevallig langs kwam. Ik kende haar niet maar moest haar wel geloven toen ik daar de man en het  zoontje van mijn vriendin zag rondlopen. 
    Ik stond er wat onwennig rond te  zien. We hebben mekaar niet aangesproken want blijkbaar herkenden zij mij niet.
    Ik besloot de wagen te laten staan en verder te voet de omgeving te verkennen. Ik zou niet meer hoger gaan maar de afdaling nemen … Ik bleef maar dalen en genieten. Intussen was het al laat in de namiddag geworden en ik besloot terug te keren naar mijn wagentje… Ik volgde de hoofdbaan terug bergopwaarts maar niets kwam mij nog bekend voor.. Ik vond geen enkel herkenningspunt en liep er verloren bij.
    Opeens stond T naast mij, zijn werkdag zat er op en samen zouden we wel de auto vinden want hij is een crack in het herkennen van een omgeving alleen… nu moest hij op mijn aanduidingen verder gaan en die waren blijkbaar heel verwarrend. Ik wist enkel nog dat de auto aan een huis in opbouw stond en dat het toebehoorde aan een vriendin…

    Opeens lag ik klaarwakker in ons bed.
    Dat was deze morgen naar de vroege ochtend toe dat ik mij vlijmscherp mijn droom herinnerde en de auto die ik ergens had achtergelaten bij een huis en …de naam van een straat: Calle de las Madres…( Straat van de moeders)
    Hoe ik aan die naam gekomen ben, weet ik niet want in mijn droom was mij dat niet opgevallen.

    Ik probeerde om terug in mijn droom te stappen om van dat frustrerend gevoel van iets achter gelaten te hebben af te geraken en nam T mee op zoek naar die straat… We hebben samen nog wat in de “sluimering “ van de ochtend gezocht op die bergflank ergens in een Spaans sprekend gebied, maar het lukte mij niet meer om opgeslorpt te worden in “mijn droom”.

    Nu loop ik al gans de dag met het “ ambetante” gevoel dat drie dissonanten de toetsen van mijn geheugen bespelen: een auto ergens achtergelaten op een heuvelflank; een huis van een vriendin in aanbouw en de naam van een straat Calle de las madres…..
    Maar een mooie symfonie vormen die droomflarden niet…..

    Dromen doen we allemaal, maar niet iedereen kan ze onthouden. Voor diegene die ze wel onthouden kan een droom soms heel verwarrend overkomen.

    13-12-2008 om 00:03 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    12-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstboom
    Sinterklaas is terug vertrokken , leve de Kerstman!!

    Ja, de feestdagen komen eraan!
    Langzaam maar zeker verandert het straatbeeld in een gezellige kerststemming. Winkels en bedrijven, op het werk en thuis overal decoreren we onze omgeving met talrijke sfeermakers die onze kerstgedachte van licht en vreugde, samenzijn en spiritualiteit uitdragen.( of toch zouden moeten uitdragen!)
    Een van de veel voorkomende kerstversieringen zijn de kerstbomen.

    De traditie van een feestboom ter opluistering van midwinterfeesten als het zonnewendefeest is al eeuwenoud, zelfs veel ouder dan de geboorte van Jezus.

    Reeds meer dan duizend jaar vóór Christus was het een heidens gebruik om een groenblijvende boom uit een heilig bos te kappen en versierd en wel op het dorpsplein te plaatsen: de midwinterboom.

    Ook de oude Babyloniërs (het huidige Irak) eerden groenblijvende bomen als symbool van de zonnegod Nimrod.
    Pas in de 17e eeuw begonnen rijkere mensen in Duitsland met het binnenshuis plaatsen van bomen ter gelegenheid van kerst. Ze werden spoedig gevolgd door  de Engelse upper-class en de rest van Europa.
    In Nederland zorgde de plaatsing van kerstbomen op zondagsscholen tot een doorbraak bij het gewone volk.
    Deze kerstboom (een spar, géén dennenboom overigens) was veelal op oorspronkelijke wijze versierd met appels, noten en kaarsen.

    Christelijke kerken waren aanvankelijk niet gecharmeerd van het gebruik rond kerst van deze midwinterbomen, omdat zij niets van doen hadden met het feest van de geboorte van Jezus.
    En hoewel in de 19e eeuw het Vaticaan nog waarschuwde tegen het "heidense" gebruik van de invoering van de kerstboom in Italië - pas sinds 1982 staan er kerstbomen in het Vaticaan zèlf- is de kerstboom tegenwoordig hèt symbool van onze westerse kerstviering, waarbij licht en sfeer, glinsterende versiering en kerstgeschenken onder de boom centraal staan.

    Daarom besloot ik om onze "kunstkerstboom" van zolder te halen en  zal die in het weekend in de woonkamer opstellen.... Een heel jobke maar het brengt sfeer..en dan die gezichtjes van de kleinkinderen, alleen daarvoor zou je het al doen.!!
    Image Hosted by ImageShack.us
    Remember, if Christmas isn't found in your heart, you won't find it under a tree.'
     Charlotte Carpenter

    12-12-2008 om 00:02 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    11-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Met een kritisch been eerst opgestaan
    Vandaag bloklettert de krant: Omega Farma ten strijde tegen gsm-straling.
    Marc Coucke , grote baas van de firma, lanceert een chip die gsm-straling zou moeten tegengaan. Een wereldvondst of een goede marktinschatting juist rond de Kerstperiode???
    Ik denk dat het ex-jurylid van "De bedenkers", graag ook even in de picture wil staan.... Ik heb het heel moeilijk om te geloven dat die chip de klachten van hoofdpijn, vermoeidheid en opwarming van het hoofd veroorzaakt door lang gebruik  van een gsm zal tegengaan....
    Die chip moet je plakken in de buurt van je batterij... Ik zou eerder denken in de buurt van je gsm antenne want daar vertrekken toch de stralen...???
    Dat ding zou de slechte stralen tegenhouden!!.
    Hallo... werkt een gsm juist niet door het zenden en opvangen van stralen? Als je die probeert tegen te houden dan zal je gsm toch maar enkel proberen om nog meer stralen uit te sturen en ...kan enkel je batterij sneller op zijn .... Tot het tegendeel bewezen is , blijf ik sceptisch!!!

    En vanavond hoor ik op het nieuws dat een zekere professor die chip uit de handel wil omdat " niets bewezen " is en hij ook zeer sceptisch tegenover de degelijkheid van de chip staat.

    En dan het proces van G Lhermitte die haar 5 kinderen op een gruwelijke manier om het leven bracht en zelfmoord probeerde te plegen
    Hoe erg de situatie ook was -en die lieve/ weldoener dokter Schaar zal daar zeker een rol gespeeld hebben- er is nooit een excuus voor dergelijke gruweldaden op kinderen... Is het toeval dat er zoveel vrouwen in de jury zitten of een slimme zet van de verdediging...?
    Ik kan de vrouw  volgen als ze zegt dat ze ten einde raad was door de relatieproblemen maar om dan zo te  reageren?? Ik ben benieuwd naar de uitspraak...
    En dat was nog niet alles, een drie maanden oude baby sterft na klappen van zijn vader. Een ideaal en rustig koppel volgens de buren tot het uit de hand loopt!!

    Moeder vergiftigt haar ADHD zoontje omdat hij een te grote last voor de familie was en zijn jongere zusje pijn deed.. hij gooide bv met blokken naar zijn zusje...
    En zo gaat het verder.
    Ben ik dan abnormaal of leven we  in een gestoorde wereld??? Soms kan ik echt helemaal niet meer volgen en alle excuses kunnen mij gestolen worden als het kinderen betreft!!!.......
    Laatste kans voor griepprik.
    De jaarlijkse griep epidemie zou eraan komen dus iedereen aan de naald... ...
    Wij hebben die prik al een tijdje gekregen. Doen we elk jaar met 6 kleinkinderen in de buurt die allerlei bacteriën meebrengen waartegen oma en opa niet meer immuun zijn... Of het veel uithaalt??? Je kan wel de griep krijgen maar ervaring leerde ons dat die aanval dan minder hevig is... dus zullen we er maar  blijven in geloven zeker???

    Zou ik nog wel een krant blijven lezen???? Vandaag erger ik mij eraan maar morgenvroeg zit ik weer met mijn neus in de krant...We zijn gewoontebeestjes.... en ... ik zit hier te bibberen van de kou hoewel het hier lekker warm is. Zouden de beestjes mij dan toch te pakken hebben??? We zitten met bezoekers en ik wil die niet aansteken dus een aspirientje zal uitkomst moeten geven...




    11-12-2008 om 00:12 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    10-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goed om te weten

    Bericht bestemd aan iedereen die min of meer te kampen heeft met minder goed zien.
    Heel handig als men een tekst wil lezen waarvan de letters net iets te klein zijn.
    Hou de toets CTRL ingedrukt, draai aan het wieltje op de muis.
    De grootte van de letters wordt kleiner of groter naargelang je naar boven of beneden draait.Probeer het  maar eens ...

    Meteen ook bedankt Mus en Ludovikus voor de " logische" tip vrijdag ivm het verspringen van mijn cursor en het verdwijnen van mijn tekst op alle mogelijke en onmogelijke momenten.

    Wat was mijn probleem?

    In om het even welk programma ik ook werkte,  mijn cursor hield eraan om bokkensprongen te maken en danste overal rond terwijl ik aan het typen was...Heel vervelend!!
    Deed ik een return, spatie of.. andere combinaties... dan kon opeens gans mijn tekst gedeleted worden en was voorgoed foetjsie...en kon ik herbeginnen!!
    Ik heb al maanden daarover gesakkerd en T had al alle mogelijke opties bekeken en zelfs eens de binnenkant van de pc uitgeblazen en de contacten aangeduwd maar ... noppes.
    We hadden zelfs al een nieuw klavier aangevraagd bij Packard Bell. Maar dat laatste was niet meer te verkrijgen ( nochtans mijn portabel dateert van dec 2006!!!!! dus nog onder garantie!!!!) Gelukkig nu maar, want vrijdag suggereerden een paar blogvrienden om mijn touch pad af te zetten ( ik werk met een externe muis) en sindsdien heb ik geen problemen meer

    Ik kon het aanvankelijk niet geloven daarom zegde ik er nog niets over.. Je kent Murphy toch wel hé???
    Maar nu moet ik het toch stilaan gaan toegeven dat dit de oorzaak was en geen hardware fout!! Zelfs mijn computerfreakske hier ten huize had er niet bij stilgestaan... Feit was wel dat T die fout bij het typen zelden had en ik steeds..( hij typt wel een stuk trager en daardoor dachten we dat ik door de rapte éen of andere toets aansloeg die niet mocht aangeslagen worden...)  Maar ik zal wellicht een andere handstand innemen bij het ingeven van een tekst en de pad soms onbewust  aanraken.....( je kent dat wel hé die sensuele woman's touch!!).

    Nu is het hier terug " Peins en vrede"  want ik heb nogal wat afgesakkerd de laatste maanden telkens als ik opnieuw kon beginnen........
    Dus misschien handig om weten voor wie nogal eens  hetzelfde voor heeft met een draagbare pc

    Image Hosted by ImageShack.us  zie hier de boosdoener!!!

    10-12-2008 om 12:01 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    08-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kroniek van een zondag.....

    Ik werd deze ochtend wakker.
    Tegen mij aan voelde ik het warme lijf van mijn “ bedgenoot” die nog heerlijk lag te slapen. Terwijl ik mijn ogen opende, was daar meteen de realiteit van de dag. Misschien ken je dat gevoel tussen waken en slapen waarin de wereld van buiten nog niet binnengedrongen is in je droomwereld…

    Ondanks de warmte van het bed met mijn lieve “ vechtgenoot” tegen mij aan, ondanks dat was mijn gevoel grijs en wilde ik het liefst weer slapen en teruggaan naar mijn droomwereld achter mijn gesloten ogen..
    Ik had de nacht doorgebracht bij mams, een heerlijke moment dat helaas alleen nog in mijn dromen kan….

    Maar de dag was al begonnen en vooraleer ik weer in mijn bed zou liggen en misschien zou verder dromen, zouden nog vele uren verstrijken, vele uren in de werkelijke realiteit van elke dag.
    Dus stapte ik uit mijn bed en liep naar de douche. Eigenlijk had ik mij nadien frisser moeten voelen, maar al mijn handelingen leken vandaag op “ automatische “ piloot te staan.
    Ik ben uiteindelijk toch op een normale wijze de dag doorgekomen door te zoeken naar wat mij allemaal kon helpen om " te aanvaarden ” dat er geen weg terug is, dat er alleen maar herinneringen aan mams overblijven.

    Zo is  tot nu toe - sinds die zondag 2 nov-  bijna elke zondag een moeilijke dag en met de eindejaarsfeesten in het vooruitzicht – een eerste Kerst , een eerste nieuwjaarsdag zonder ma- wordt het er niet eenvoudiger op.

    En toch wil ik eindigen met een positieve noot :
    Een blije glimlach kan kleur leggen op de grijze dag dus....schilder je mee?

    08-12-2008 om 00:11 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (12)
    07-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oorsprong van enkele spreuken of gewoontes

    Wat men je NIET vertelde tijdens de geschiedenisles
    De volgende keer dat je je handen wast en je vindt de temperatuur van het water niet echt aangenaam, denk er dan eens aan hoe het er ooit aan toe ging...

     Hier volgen een aantal feiten uit de jaren 1500:
    * De meeste mensen huwden in juni, omdat ze hun jaarlijks bad namen in mei, en dus in juni nog redelijk fris roken. Tegen die tijd begon men echter toch al lichtelijk te stinken, en dus droeg de bruid een boeketje bloemen om haar lichaamsgeur te verbergen. Daar komt dus het gebruik van dat ook vandaag nog de bruid een bruidsboeket draagt.

    * Een bad bestond uit een grote kuip die gevuld werd met heet water. De heer des huizes genoot het privilege van het schone water, daarna volgden de zoons en andere mannen die deel uitmaakten van het huishouden, dan de vrouwen, en ten slotte de kinderen. De baby's waren als laatste aan de beurt. Tegen dan was het water zo vuil dat je er makkelijk iemand in kon kwijtraken... Vandaar de uitdrukking "de baby met het badwater weggooien".

    * Huizen hadden in die tijd strooien daken, zonder houten gebinte. Het was de enige plek waar de dieren zich warm konden houden, en dus leefden de katten en kleinere dieren (muizen, ongedierte) in het dak. Als het regende werd het daar glibberig, en soms gleden de dieren dan uit en vielen van het dak. Vandaar het Engelse gezegde "It's raining cats and dogs"

    * Niets kon verhinderen dat er dingen in het huis vielen. Dit was een echt probleem in de slaapkamer, waar ongedierte en uitwerpselen je schone beddengoed konden bederven. Daarom werden bedden voorzien van grote palen om een laken over te hangen dat dan toch een beetje bescherming bood. Zo is het gebruik van hemelbedden ontstaan.

    * In die tijd kookte men in de keuken in een grote ketel die altijd boven het vuur hing. Elke dag werd het vuur aangestoken, en werden er ingrediënten toegevoegd aan de ketel. Men at meestal groenten, en weinig vlees. Men at deze stoofpot 's avonds, en liet het overschot in de ketel. Dit werd dan 's nachts koud, en 's anderendaags begon men gewoon opnieuw. Zo zaten er in hun stoofpot vaak dingen die er al heel lang inzaten...

    * Wie geld had, kon zich tinnen borden veroorloven. Voedsel met een hoge zuurtegraad zorgde er voor dat een beetje van het lood in het voedsel terecht kwam, wat vaak tot een loodvergiftiging en de dood leidde. Dit gebeurde het meest met tomaten, waardoor tomaten de volgende +/- 400 jaar als giftig werden beschouwd. Brood werd verdeeld volgens je sociale status. Arbeiders kregen de aangebrande bodem van het brood, het gezin at het middendeel op en gasten kregen de bovenste, krokante korst.

    * Men gebruikte loden bekers om bier of whisky te drinken. Die combinatie zorgde er soms voor dat de drinker een aantal dagen buiten westen was! Als de dronkaard dan bewusteloos gevonden werd langs de straat, werd hij vaak gereed gemaakt om begraven te worden. Hij werd een aantal dagen op de keukentafel gelegd, en de familie at en dronk aan diezelfde tafel, en wachtte af of hij nog wakker zou worden. Vandaar het gebruik van de doodswake.( Een mooi voorbeeld hiervan is het Ierse lied Finegan's wake)

    * Engeland is oud en klein, en de bevolking vond geen plaats meer om de doden te begraven, dus werden er kisten uitgegraven en de beenderen naar een beenderhuis overgebracht, zodat ze de graven konden hergebruiken. Bij het heropenen van deze kisten, ontdekten ze dat er bij 1 op 25 aan de binnenkant gekrabd was, en ze beseften dat ze levenden hadden begraven. Van toen af werd er een touwtje rond de pols van een lijk gebonden, dat omhoog leidde en verbonden was met een belletje boven de grond. Iemand moest dan heel de nacht op het kerkhof zitten om te horen of de bel niet rinkelde. En zo werd er wel eens iemand "gered door de bel".*

    07-12-2008 om 00:42 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    06-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hij komt , hij komt ...

    Image Hosted by ImageShack.us
    Dit weekend komt in de meeste gezinnen Sinterklaas op bezoek.
    Wat een geluk dat 6 december dit jaar op een zaterdag valt want in de week hebben de meeste mensen geen tijd.
     
    Ik weet nog goed dat ik als kind uit volle borst alle ” Sinterklaasliedjes” meezong. Tegenwoordig hou ik mijn serenades als de kleinkinderen er zijn. Dan zingen we samen dubbel zo hard en toetert de stoomboot er nog bovenuit!!

    's Avonds, voor de komst van de Heilige Man, lag ik als kind altijd met wijd opengesperde ogen en een kloppend hart in bed, mijn oren gespitst op elk geluidje.
    Beneden naast de kachel stond mijn schoen met een grote wortel en een suiker voor het paard.
    In bed overdacht ik dan mijn "kattenkwaad" van het afgelopen jaar.
    Ik was natuurlijk weer ongehoorzaam geweest en luisteren deed ik ook niet altijd en babbelen in de klas gebeurde ook meer dan gewenst was om nog niet over het lachen te spreken!!. Zou Hij dat allemaal weten en vooral zou die ellendige Zwartepiet ook mee komen? Die kerel jaagde mij de stuipen op het lijf sinds ik ooit " bijna" in zijn zak belandde!!! Gelukkig bleek ik toen over een goed stemvolume te beschikken en ging dat " grapje" niet door!!!!

    Ik hoopte steeds om de Sint op heterdaad te betrappen! Ik hoorde allerlei rare geluiden en dacht zelfs de pannen op het dak te horen verschuiven. Ik was altijd vast van plan niet in slaap te vallen. Het is me nooit gelukt. Hij was me altijd te vlug en te slim af!
     
    's Morgens lag het speelgoed te prijken tussen de rode appeltjes en de biggetjes in marsepein. Mijn plannetje was vergeten, en ik stormde dan enthousiast, samen met mijn zus, de trappen af om  onze geschenken te bewonderen.

    Het is een spannende tijd wanneer je nog echt gelooft in die Heilige Man, die alles over je weet en toch nog die gevraagde pop of andere speeltjes brengt..
    Er zullen  vannacht weer veel kinderhartjes onrustig kloppen ...

    Maar dan denk ik toch ook wel even aan die kinderen bij wie de Sint niet langskomt omdat er geen centen zijn ........ je worteltje en suikertje moeten maar in het verkeerde schoentje liggen..........

    Morgen komen er hier zes hun schoentje ophalen... dus de Sint zal het druk hebben vanavond!
     
    Image Hosted by ImageShack.us

    Sinterklaas kapoentje
    gooi wat in mijn schoentje....

    06-12-2008 om 00:53 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    05-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Antwerpse gezegden

    Uit gouden korenaren schiep God de Antwerpenaren, Uit het restant, alle anderen van het land.

    Ache na nie braaf go zen dan kregden koek op aawe smoel met drei joar garantie hee... = Oppassen geblazen

     K'em hiel Antwaerpe oep zen bakkes geloepe en niks gevonne = Heel de stad afgelopen doch niets gevonden 

    Ajeeden bakkes oem leir oep te kloppe. = Ambetant persoontje

    Grondsmoakske = Kleine persoon

    K'gon meneige wasse = Typisch voor een Antwerpenaar is dat hij zichzelf wast

    E betonne klakse oephebbe = Day-after verschijnsel

     Luierik, lood in't schoentje ? = Luierik

     Die hee veel volk in de statie = Een vrouw met grote borsten

    Ze bakke oek veur iederien brood ! = Hij heeft zichzelf niet gemaakt !

    Mak aa lijf is door den bak sleuren = Mag ik deze dans van U ?

    Van die klosjaar me zen geitewolle sokke en zene parkafrak, zoude verdoeme de kribbeltjeskeurts krijge. = Vies ventje

    Gij et pelle op aa oege zeker ? = Ge ziet niet goed

    Edde wer on een voal koem ghange ? = Een koortsblaasje hebben ( jongens toch je moet het maar weten hé?)

    Dan loatet kanneke stoan en paktet liereke ! = Als reactie op 'da kannekiknie'

    Agge de koengt vant vogelke kust dan krijde e vere smoeleke = Wie zijn gat verbrandt moet op de blaren zitten

    As ons kat een koej was, koste we ze mèlleke neffest de stoof. = Als antwoord op iemand die altijd "als" zegt

    Stekt dieje zen verstaand inne vogeltje ent vliegdachterôat = Hij is zeer dom

    Diejeeget sexappeal vanne zwangeren boterham = Ze is zo lelijk als wat

    Lot de môaze mor schôave = Laat u maar eens goed gaan

    Als er geen eten in huis is en de vraag wordt gesteld "Wa gôan w'ete ?" = Is het antwoord : "Nen boterham mé keuste.

    Doar kunde gendaarmen uit kweke ! = Struize, fors gebouwde vrouw

    Loepe, loepe, poepe, de Gardevil is dôar ! = Opgepast de politie is daar !

    Vakantiebestemmingen voor Antwerpenaren :
    Peuchemies = Wijnegem Bois                                                                       
    de Gymnastik = Turnhout                                                                       
    Nieveraans = nergens                                                                       
    de Plage = Sint Anna-strand                                                                        
    Castella del Norte = Noordkasteel

    A mokte fameus van zen parmesàànte = Hij maakte flink van zijn oren

    Vloeken van de Antwerpenaar : = Godjumenas , Miljaardené, Verdoemmené

    'Kruip in mennen tram = Ik ga slapen

    Het schoonste ôan heel Brussel ? Den iersten trein nor Antwaerpe ! =

    Wasdanawer voer ne lullemathijs (lullematoas) = Een zageman

    Den oemgekiejrden biljààr = Gerechtshof van Antwerpen

    A zit oep tram 3 (4,5,....) = Hij is 30 (40,50,.....) jaar ( dat zeggen wij ook oef! )

    Zit naïs ni altaet op maain kap = Stop met me te sarren/plagen

    Iene mé een vliesklak = Kalende man

    Gezegde rond het overlijden : = Ajee zennenoutefrak aangetrokke

    Oep de wilden boef = Op goed geluk af

    Zis goe veurzing van oojre en poojte = Een vrouw met alles erop en eraan

    Da sal dik vringe joenge = En dat moet ik geloven ?

    Zeget hoeg in heuren bol = Zij heeft pretentie

    Oep nen ik en ne gij = Onmiddellijk

    Zee veul binnegestoan = Ziet er ondanks haar leeftijd nog goed uit

    Das veur een oeg oat te bleite = Dat is heel triestig

    Hier vindt zelfs een kat eur joeng nimmier trug ! = Heel druk, rommelig

    Oep congé in Hotel Rue de Begain = Hij zit in de gevangenis

    Schie'ter na me oât ! = Stop ermee!!!!!

    En dat zou ik nu moeten leren
    ???
    Ik geef het op!

    PS Inderdaad Amor Fati die bra'ken zijn niet van die lieverdjes.....

    05-12-2008 om 00:20 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    04-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Homeopatie of toch niet?
    We waren onlangs nog eens in het WW en hebben een gezellig bezoekje gebracht aan de laatste "oude" tante (93j) van T.
    We namen  haar mee uit eten want ze woont in serviceflats en het is eens iets anders.
    .De energie en de levenslust die zij nog uitstraalt zijn niet te geloven. Als je dan weet dat ze rond de 40j opgegeven werd door de dokters omwille van problemen met haar bloed, dan geloof je het helemaal niet meer.
    Omdat de dokters haar toch opgaven, heeft ze toen zelf haar gezondheid in handen genomen en is ten einde raad naar een homeopaat in Leuze gegaan. Sindsdien is zij een levend bewijs van de degelijkheid van homeopatie en ook een wandelend homeopatisch handboek.
    Ze heeft al die jaren elke medicatie opgeschreven die ze nam en waarvoor. Er is geen kwaaltje of ze weet wat je moet nemen.
    Wanneer zij iets voelt of ernstig ziek valt dan haalt ze er wel de dokter bij. In extreme gevallen houdt ze het bij de klassieke geneesmiddelen maar anders luistert ze naar de diagnose en zoekt dan zelf een gepast homeopatisch middel voor haar kwaal.
    Haar huisarts weet het al en schrijft nog zelden medicatie voor want die wordt toch niet genomen.!! Zij beschikt nog over en oud handboek dat nu zelfs niet meer in de handel is en daar heeft ze nota's bijgevoegd en aantekeningen gemaakt.. een medisch pareltje.

    Velen staan nog steeds sceptisch tegenover homeopatie en zelf zullen we het nooit enkel over die boeg gooien als het ernstig is , maar voor routine kwaaltjes help het zeker.

    Ik heb in Afrika, samen met de kinderen, nooit nivaquine genomen tegen malaria maar wel iets homeopatisch omdat te lange inname van nivaquine een blijvend letsel kan veroorzaken aan de ogen . Maar de firma stond er op dat het personeel nivaquine nam dus deed T dat ook, want stel maar dat hij toch een aanval deed... Wat is het eindresultaat?? Noch ik noch de kinderen hebben ooit last gehad van malaria. T echter heeft wel aanvallen gehad , zelfs toen we terug in België waren . In het tropisch instituut hebben ze dan vastgesteld dat hij besmet is met malaria en dat blijft sluimeren in de lever.
    T heeft ook op met éen oog serieuze problemen waardoor hij zijn een deel van het zicht met dat oog  verloren is? Of het door die 8 jaar nivaquine komt, zal nooit kunnen bewezen worden maar je staat er wel even bij stil..
    ...
    Ook voor het onderdrukken van zijn Crohnen nam T lange tijd zijn toevlucht tot homeopatie. De ziekte verdwijnt niet , dat weten we maar hij kan ze wel wat onder controle houden......
    In ieder geval, ik kreeg een goede tip tegen pijn in de hals en krakende nekwervels. Ik zal het maar eens aanschaffen want ik sta niet ongelovig tegenover deze alternatieve geneeskunde.Het komt er op aan realistisch te blijven en op geen enkel gebied fanatiek aan éen behandeling vast te houden.

    Bij die tante hebben we ook een mooie zin gehoord ( want die zwijgt geen seconde ..) en die wil ik jullie niet onthouden. Wie begrijpt hem?

    Dien tiestenwiesten die met die triene getrouwd is, hét twee bra'ken van zeuns..( Ik denk dat Bojako en Amor Fati het wel zullen begrijpen... )

    .
     Schoon he dat streekdialect!!!! Wat mij eraan herinnert dat ik dringend mijn Antwerps moet bijwerken.....

    04-12-2008 om 00:17 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    02-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Valkenburg
    Het voorstel kwam van de dochter en schoonzoon
    Waarom zouden we er  niet even met zijn allen tussenuit gaan, met allen bedoel ik wij, zij  en de schoonouders?
    Ik heb in de voorbije jaren met hen al de Kertstmarkt in Keulen en Durbuy bezocht, voor mij was het dus geen must. Maar.. misschien was het toch niet zo'n slecht idee omdat het dit weekend precies 1 maand was dat ma stierf?..
    De keuze viel op Valkenburg, ligt niet zover af en de Kerstmarkt in de grotten loont de moeite zo lieten we ons vertellen.
    We hadden er de keuze tussen de Gemeentegrot en de Fluwelen grot.
    Omdat de dochter een hondje heeft dat altijd meegaat, was de beslissing rap genomen, het werd de Gemeentegrot daar mocht het beestje mee binnen..
    Ik liet even alle beslommeringen voor wat ze waren en zou genieten van een gezellige wandel door de grotten.
    Die grotten liggen aan de voet van de Cauberg. Het is de oudste en grootste ondergrondse Kerstmarkt van Europa. Nergens treft men- in een ondergronds gangenstelsel dat door mensen gerealiseerd werd in ruim 2000 jaren - een  Kerstmarkt met dergelijke historie.
    De lange, ruime ondergrondse gangen  die deze Gemeentegrot typeren, nodigen vanaf het eerste moment uit voor een urenlang verblijf in een muzikaal en uitstekend verzorgd Kerstdecor.
    De situering van de vele mooie decors in de gangen en de sfeervolle uitwerking van de rijke Valkenburgse historie gaan harmonisch over in standjes met mooie Kerst- en cadeau artikelen. En daar liepen we dan een paar uur rond zonder ons te vervelen.Wij waren natuurlijk niet alleen maar het viel al met al nog mee.
    De standhouders waren absoluut niet opdringerig. Natuurlijk waren er ook veel snuisterijen, sieraden, kunst -en zelfs hedendaagse neon enz. Iedereen had zijn best gedaan om er iets moois van te maken.
    De sfeer werd nog verhoogd door de Kerstmuziek op de achtergrond en zo geraakten we stilaan al in vervroegde Kerststemming.
    Toen we buiten kwamen, was het al donker en alles in de straten straalde reeds Kerstmis uit. Overal hingen lampjes of straatversiering en dat maakt het geheel nog romantischer.

    De maandag reden we nog even naar de Kerstmarkt van Maastricht. Die ligt op zo'n 15km van Valkenburg.
    Die markt was echt iets voor de kleinzoon!
    Gisteren had hij zich flink gehouden in de grotten hoewel het niet bepaald iets voor het ventje was. Maar nu stond er geen rem op zijn enthousiasme toen hij de vele attracties zag die weliswaar in een Kerstjasje gegoten waren.
    Het werd een dolle namiddag met zelfs even een schaatsuurtje van de dochter op de ijspiste!!!
    Zo konden wij lekker bijkomen en opwarmen bij een glaasje....
    De dag werd afgesloten met een toer op het reuzenrad. De kleinzoon (4j) slaagde er zelfs in om oma, mama en de ouders van de schoonzoon mee te krijgen in dat enge mandje!!!!
    Hij vond  het zalig en zwaaide enthousiast naar zijn papa en de opa die beneden bij zijn zusje en de hond achterbleven. Deze oma kreeg er warempel de kriebels van in de buik toen ze naar beneden keek en zeker toen dat " ding " lichtjes begon te wiebelen!!!! En zeggen dat ik als kind de eerste was die de ladder opvloog om bij mijn grootvader op het dak te gaan zien wat hij aan het doen was... Voor geen honderdduizend euro zou ik dat nog overdoen!!!!!
    Maar we hadden een heel ontspannen tweedaagse  en iedereen had genoten en daar draait het toch allemaal om he?



    Go to ImageShack® to Create your own Slideshow

    02-12-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    29-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moet er nog zand zijn?
    De put is gevuld!!!!
    Voor wie mocht denken aan de put in de begroting of de éen of andere financiële put, dan moet ik jullie ontgoochelen!! ....Daar zal nog veeeeeel meer tijd nodig zijn om die te dempen, als dat ooit al eens lukt!!
    Neen het gaat hier om onze mazouttank.

    Maanden wachten we al om de " boel" hier eindelijk op te ruimen en ... donderdag werden onze gebeden verhoord.
    Reeds van vroeg in de morgen waren de " zandspuiters" hier. De klus was in een mum van tijd geklaard , de +5000l zand vlogen zo door de pijp. Gelukkig gingen we af en toe zien want die mannen zouden het afgestapt zijn vooraleer de tank boordevol was.

    Omdat zand, als het in aanraking komt met water zakt, zouden we mettertijd wel eens een verzakking kunnen hebben dus vroeg mijn ventje om er toch nog wat bij te spuiten.
    Intussen was de zandtank op de camion al terug naar beneden gelaten en de buizen voor een deel opgerold.
    - " Dat kan  niet meer meneer, dat mogen we niet doen"!.

    Mijn nieuwsgierigheid is altijd sterker dan mijn "ochtenddrive", dus was ik ook gaan zien.
    Ik zag ook dat de job niet volledig naar wensen uitgevoerd  was en besloot daarom al " mijn charme" in de weegschaal te leggen!!! ( voor wie eraan mocht twijfelen door bepaalde stukjes op mijn blog, af en toe heb ik toch van die momenten.....!.)
    .
    - " Allé meneer, die paar litterkes min of meer dat kan toch geen probleem zijn?
     Jullie zouden ons echt een plezier doen met er nog wat bij te spuiten want dat zand zal zakken hé als het nat wordt?"

    - De twee mannen mompelden wat tegen elkaar , ik zag de twijfel en kwam er nog eens heeeeel vriendelijk tussen.....
    Het hielp!!!
    De motor werd terug gestart, de buizen weer wat bijgetrokken, tank terug omhoog en er werden nog en paar extra zakken bijgespoten?

    - "Is het zo genoeg, madammeke" ( toch niet die gast van aan de telefoon???)
    -" Prima, meneer, bedankt, nu kunnen we het boeltje hier afwerken"!

    Nog eventjes wat nagepraat, intussen spoten ze er nog een zakje in!!
    Nu is de rest voor ons.

    Ik vrees dat ik evenveel ( of zelfs meer) charme zal mogen gebruiken om mijn "half bedde" nu ook in gang te krijgen om dat boeltje hier eindelijk af te werken. Dus reken ik op die van hierboven dat hij ons een paar zonnige dagen bezorgt.. Dan kan ik uiteindelijk ook "mijn " bloementuin verder organiseren en de planten die al maanden op een wachtbed staan definitief een plaats geven.
    Dus .. bijna "eind goed al goed".


                                         Image Hosted by ImageShack.us Het spuiten hier gebeurde op dezelfde manier maar met "een beetje " minder geweld....!!!

    29-11-2008 om 00:04 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (9)
    28-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Augustinus
    !k ben niet dood,
     ik ben slechts naar de andere kant.
     De dood is niets.
    Ik ben maar aan de andere kant.
     Ik ben mijzelf, jij bent jijzelf
    Wat we waren voor mekaar, zijn we nog altijd.
     Noem me zoals je me steeds genoemd hebt.
    Spreek tegen mij,
    zoals weleer op dezelfde toon niet plechtig, niet triest.
    Lach om wat ons samen heeft doen lachen,
     glimlach, denk aan mij.
    Spreek mijn naam uit thuis zoals je altijd gedaan hebt,
     zonder hem te benadrukken zonder zweem van droefheid.
     Het leven is wat altijd geweest is,
    de draad is niet gebroken.
    Waarom zou ik uit je gedachten zijn?
    Omdat je me niet meer ziet ?
    Neen, jij bent niet ver
    juist aan de andere kant van de weg.
     Zie je, alles is goed.
    Je zult mijn hart opnieuw ontdekken
    en er de tederheid terugvinden
     zuiverder dan ooit
     Dus droog je tranen en ween niet als je van me houdt








    28-11-2008 om 00:04 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    27-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het is heerlijk...

    Het is heerlijk een man te zijn
    Ik ben een man en dat is een geluk
    Ik doe niet hysterisch al heb ik het druk
    Ik verspil niet mijn leven met 'wat moet ik aan'
    Kan zonder depressie van de weegschaal gaan
    Ik gooi dingen weg, heb geen spullen teveel
    En als iets kapot is dan maak ik het heel
    Parkeren is easy; gewoon in een keer
    En we doen wel hetzelfde, maar ik verdien meer!
    Ik ben een man en ik denk logisch na
    Ik leef niet op light-drank en drie blaadjes sla
    Als ik ergens heen loop, weet ik de weg terug
    Ik maak van een olifant in no time een mug
    Ik ben een man ja, dat doet me plezier
    Ik word niet dronken van twee glazen bier
    Publiekelijk huilen dat doe ik dus nooit
    He, ik kan het vangen als iemand iets gooit
    En ik hoef niet te baren, dus geen centje pijn
    Is het niet geweldig om een man te zijn?

     Het antwoord op bovenstaand gedicht:

    Ik ben een vrouw, en da's heus geen pech,
    Heb geen last van agressie als ik rijd op de weg
    Ik laat tenminste geen lampen aan voor nop
    En ruim al mijn rotzooi achter me op
    Als ik iets zoek, vind ik het in een keer!
    Kan tegelijkertijd bellen, koken en nog veel meer!
    Van een griepje is bij mij niet veel te merken
    Ik neem een aspirine en ga gewoon werken
    Ik hou me bezig met echt belangrijke vragen
    In plaats van te jammeren om de voetbaluitslagen!
    Al is vrouw zijn dan een enorme zegen,
    Helaas houdt 'De Man' onze ontwikkeling tegen!
    Hem aan zijn lot overlaten is misschien een makkie
    Maar wie strijkt dan zijn overhemden en kookt zijn prakkie?
    Dat is niet het ergste in dit geval
    Wat echt irritant is bij mannen: hun gebral
    Ze denken zelf de beste te zijn
    Vooral spotten met vrouwen vinden ze fijn
    Uiteraard laten we ze in de waan
    Want de waarheid kunnen ze psychisch niet aan:
    Mannen zijn eigenlijk nog een kind
    Dat spelen met auto's het einde vindt,
    Nee, mannen willen de waarheid niet horen:
    Zonder een vrouw zijn ze verloren!

    Moraal van het verhaal:
    Dat tikkeltje spot is precies datgene wat we nodig hebben om ons eraan te herinneren dat we mekaar nodig hebben en perfect aanvullen...
    En ik waag mij weer op glad ijs....

    27-11-2008 om 00:55 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    26-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog meer stof voor discussie...
    Image Hosted by ImageShack.us

    Onlangs waarschuwde men nog eens dat onderzoek uitgewezen heeft  dat GSM gebruik bij jongeren moet ingeperkt worden.

    Wie er nog aan moest twijfelen, het verband tussen gsm straling en kankers is nu definitief aangetoond.
    Al jaren was dit verband in studies naar boven gekomen, maar de meest recente studie van de Wereldgezondheidsorganisatie neemt voor de meeste wetenschappers de laatste twijfel weg.

    De pro's en cons stapelen zich op maar of men dat " speeltje" ooit nog kan bannen, dat valt heel erg te betwijfelen.
    Alle  negatieve heisa rond GSM wordt meestal naast ons neergelegd in de veronderstelling dat het niet zo erg zal zijn.

    Toevallig zit ik hier met een " fervente zendamateur" in huis en die had het al vaak over de onlogica die er hangt rond GSM gebruik en de straling die ervan uitgaat..
    Een zendamateur moet aan een paar strikte normen voldoen om te mogen zenden. Eén daarvan is dat de straling die zijn antenne produceert binnen de aanvaardbare normen moet liggen . Daar wordt door de BIPT  streng op toegezien want elke amateur moet een volledig rapport geven over zijn zendapparatuur, zijn antennes en de hoogte waar ze staan en een berekening maken  van de straling  in zijn onmiddellijke omgeving. Als die niet binnen de gewenste normen ligt dan krijgt hij geen zendvergunning.
    Blijkt dat een GSM als die op zijn max capaciteit werkt ( 2watt)  zo'n nadelige straling uitzendt dat die  nooit zou toegelaten zijn aan zendamateurs! Die max capaciteit heeft alles te maken met het feit dat er te weinig masten zijn waardoor het bereik moeilijker wordt en de GSM een tandje moet bijsteken.
    Is het niet zo dat er meer GSM's in gebruik zijn dan zendamateurs?
    De logische vraag is dan ook of er niet iets  moet  gedaan worden aan die GSM straling?

    Die straling kan perfect  worden verminderd en binnen de normen liggen als een GSM maar op  1/2 watt zou werken. Maar daarvoor moeten er meer GSM masten komen en ze moeten hoger zijn  zodat er minder hinder is van  gebouwen, bomen enz...
    Hier wringt het schoentje want dan komen we in conflict met de mensen van milieu die absoluut willen voorkomen dat dit gebeurt .. en zo blijven we rondjes draaien!!
    Intussen lopen onze jongeren maar uren te GSMen en wijzelf zitten ook al op dat treintje... .Maar niemand wil de waarschuwing horen!

    Ik hoor sommigen " denken": " Ach zo'n vaart zal het wel niet lopen"  of  " mens, ga dan terug naar de middeleeuwen  als je niet mee vooruit wil"!!
    Ik wil vooruit maar moeten  we zomaar elke kritiek als " onzin afwimpelen"?.
    Als we dan toch maximaal gebruik willen maken van elk technisch comfort, moeten we dan niet toezien dat dit onder  de beste voorwaarden gebruikt wordt?.

    Ik weet het, hierover zal nog veel gediscuteerd worden en het laatste woord is zeker nog niet gezegd  en als dat probleem opgelost is dan beginnen we aan het volgende : de MP3.....
    Een bezorgde oma ......

    26-11-2008 om 08:19 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    25-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Naaktkalender
    Image Hosted by ImageShack.us

     Blijkbaar ben ik niet de enige die de foto geslaagd vind. Bij Athea kan je hen ook bewonderen....

    Brandweer van Hasselt wint finale 'De Naaktkalender'

    ‘Limburgers hopen dat we nu ook naakt blussen’
    Niet de knappe verpleegsters of de zwoele rugbyspeelsters, maar de brandweermannen uit Hasselt wonnen gisteren de finale van De Naaktkalender 2009.
    Hun kalender wordt in december gedrukt en verspreid over heel Vlaanderen.
    De Hasseltse brandweermannen zullen zichzelf volgend jaar nog vaak tegenkomen. Vlaanderen besliste gisteravond tijdens een spannende live-uitzending vanuit het Fotomuseum in Antwerpen dat ze het liefst de blote brandweermannen in hun woonkamer zouden zien.
    De kalender wordt in eerste instantie gedrukt op 10.000 exemplaren en is vanaf 13 december te koop. Ter vergelijking: de oplage van Playboy bedraagt maandelijks ongeveer evenveel stuks.

    Naaktkalenders zijn, sinds Helen Mirren & co. vijf jaar geleden uit de kleren gingen in de film Calendar Girls, een echte hype.
    Ook in Vlaanderen grijpen verenigingen tijdens de eindejaarsperiode massaal naar de naaktkalender om hun clubkas te spekken. Voor het televisieprogramma op Eén schreven zich maar liefst 350 groepen en verenigingen in, waaruit er tien geselecteerd werden om voor het scherm uit de kleren te gaan. Na een afvalrace kregen de vijf finalisten vorige week de opdracht om voor de finale de ultieme coverfoto te maken voor hun naaktkalender. De fotograaf die hen eerder al hielp met de fotoshoot, stond een halve dag tot hun beschikking. De verschillende groepen haalden nog eens alles uit de kast voor die laatste uitdaging. De Gentse autoracers trokken in hun blootje een racewagen over de besneeuwde Groenplaats en de rugbyspeelsters gingen op de foto met andere ongewone sporters. <

    De brandweermannen kwamen voor de finale-uitzending met een erg origineel ontwerp op de proppen: ze trommelden meer dan honderd vijftig Limburgse brandweerlieden op voor de coverfoto.
    ‘We hebben natuurlijk veel vrienden en collega’s opgetrommeld. Het Limburggevoel is niet te onderschatten’, zegt een stralende Rudi Vos.
    ‘Heel vaak hebben we de vraag gekregen of we nu ook naakt zullen komen blussen.’

    Met hun ontwerp hebben ze getracht het familiegevoel onder de brandweer in beeld te brengen. De opbrengst van de naaktkalender van de brandweermannen gaat naar de National Burn Camps van de Belgische brandwondencentra. Dat zijn de kampen die ingericht worden voor jongeren met brandwonden.( Het Nieuwsblad)

    Voor mij ook de verdiende winnaars en... voor éen keer blijven wij ( vrouwen)  niet op onze honger zitten hoewel... als wij allemaal samen nu eens dat schuim wegblazen dan pas zou het " perfect " zijn!!!

    25-11-2008 om 10:39 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.spreuken en gezegden maar anders geformuleerd
    Image Hosted by ImageShack.us


    - Zoals het tapje thuis tapt , tapt het nergens.
    - Oost, west, dorst gelest....
    - Er zit een addertje onder mijn glas .
    - Leven als God in het café.
    - In ieder glas past een pilsje .
    - Het bier bij de buren is altijd koeler .
    - Hoge glazen vangen veel bier.
    - Met een krat bier in huis vallen.
    - Bier.... maakt de man.
    - Bier verzoet de arbeid .
    - Een goed café om de hoek is beter dan een verre brouwerij.
    - Al het goede komt uit de tap.
    - Geen bier zonder schuim .
    - Eigen tap is goud waard .
    - Roet in het bier gooien.
    - De beste zuiplappen zitten thuis.
    - Wie het laatst drinkt, lacht het beste.
    - Alle wegen leiden naar de kroeg.
    - Het schip verging met man en bier .
    - Bier maakt blind
    - Ter land, ter zee en in de kroeg
     - Bier goed.... al goed...." .

    - Ik weet het zeker, denk ik..
    - Ik ben er helemaal infuus van!
    - Hij kreeg een staande ovulatie !
    - Ik erger me kostelijk.
    - Ik sta helemaal triplex.
    - Laten we met een schone luier beginnen.
    - Het escaleert helemaal uit de hand.
    - Je brengt me helemaal van mijn abrikoos.
    - Dat slaat nergens over .
    - Ik moet niet teveel rijden, ik moet ook nog drinken .
    - Er waren 3 doden, waarvan 2 ernstig .
    - Misschien ben ik wel heeeeeel intelligent, alleen weet ik niet wat dat betekent.
    - Ik spreek vloeibaar Frans.
    - 't Is een goed jaar voor de tijd van het weer.
    - Ik ben er erg door gevaccineerd .
    - Hij heeft een aardje naar zijn gaatje .
    - Het regent dat het pijpt.
    - Daar krijg je .... stierballen van .
    - 't Is zuipen of verpompen .
    -Je irriteert mij mateloos.


    Humor is een prachtige waterlelie die wortelt in het troebele water van verdriet.

    25-11-2008 om 00:02 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    23-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. De eerste sneeuw en zoenen dus maar
    Hoe idyllisch het plaatje van de eerste sneeuw ook is, het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. Dat heeft Bojako   gisteren bij haar trip naar de Ardennen ondervonden en wijzelf vanavond. We wilden de tweeling naar huis brengen maar geraakten gewoonweg niet op de autostrade. Reeds van in het dorp stond het verkeer vast. We hebben dan maar besloten terug te keren en hen morgen naar huis te brengen want je moet nu ook geen risico's nemen als het niet hoeft . Die ene nacht  zullen we ook wel overleven zeker?


     Go to ImageShack® to Create your own Slideshow




    Een zoen is gezonder dan een handdruk  en ik heb mijn voorraad kusjes dit weekend opgeslagen ( alles x 2 remember!!)

    Volgens de Britse krant Sunday Telegraph zijn de mensen die mekaar zoenend begroeten beter af dan de voorstanders van een ferme handdruk. Die laatsten lopen veel meer kans om besmet te worden met de een of andere winterkwaal.

    Een grote griepepidemie komt doorgaans pas wat later tijdens de wintermaanden, maar  veel mensen moeten zich  nu al hoestend en proestend door de dag worstelen omdat ze besmet zijn met een virus. En hoe paradoxaal dat op het eerste zicht ook mag lijken, de kans op zo'n besmetting is veel groter wanneer je het contact met anderen beperkt tot een handdruk, dan wanneer er wordt gezoend.
    -" Dat komt omdat de handen een sleutelrol spelen in de keten van infecties die van mens op mens worden overgebracht ", zegt professor Sally Bloomfield van de Londense School voor Hygiëne.

    Een onderzoek van het Internationaal Wetenschappelijk Forum voor Hygiëne, waarvan Bloomfield voorzitter is, bewees namelijk dat mensen die het zoenen vermijden uit vrees voor bemetting helemaal verkeerd bezig zijn, want het zijn niet de lippen maar juist de handen die infecties doorgeven.

    Ook professor en griepspecialist John Oxford bevestigt dat : "een sociale kus op de wang het aantal infecties kan beperken".
    Maar natuurlijk moeten we dan op de juiste manier zoenen hé, in het luchtledige, richting rechterwang, zoals Holywoodsterren plegen te doen. De etiquette-experts noemen het zelfs een begroeting van " hart tot hart ".

    Dus weg met die handen en kies het luchtledige om te zoenen. Laat die handjes rustig op je rug en biedt je rechterwang en blijf gezond.

    Daarom zend ik nu een kusje ( uit mijn overvloed)  in het luchtledige, mijn hart groet het jouwe, de handjes hou ik braaf thuis en we blijven beiden infectievrij!
    Geen griepepidemie dit jaar voor degene die naar goede raad kan luisteren.


    Image Hosted by ImageShack.us

    23-11-2008 om 21:14 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    22-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pas de deux....
    Toen ik deze morgen opstond, wist ik niet goed of het aan een gehoorstoornis lag of niet, maar ik hoorde alles dubbel.
    - oma, pipi doen;...- oma pipi doen.
    - oma slabbertje aan,.. - oma slabbertje aan.
    - kijk oma sneeuwt;  - kijk oma sneeuwt.

    Maar ik had het nogal snel door dat bij mij alles ok is alleen ... de tweeling is hier voor het weekend!
    Ik kan er maar beter aan wennen dat het een weekend in stereo wordt met heldere en valse klanken al naar gelang er een goed of slecht " samenspel" is, maar met zo'n vertederend timbre....

    Alleen  werkt het blijkbaar inspirerend!

    Vanavond aan tafel.:
    - ik: -Lina eerst je bordje uit eten... en daarop opa: - Lina eerst je bordje uit eten.
    Ik vind het prima dat we mekaar goed verstaan maar die nagalm hoeft nu niet persé

                                             
    de morgenstond geeft ....kleuren in de mond!

    Image Hosted by ImageShack.us

     
    Het was niet altijd zo'n harmonieus plaatje..!!

    Image Hosted by ImageShack.us


    En mochten jullie het nog niet weten: Hij komt, hij komt..
    Maar voor mij mag hij weer naar Spanje vertrekken want ik heb zijn boodschap wel 20 keer gehoord vandaag...en mijn hart klopt navenant
     maar niet ' vol verwachting!!



    Het aardigste van plezierige dingen is de herinnering

    ps. Weet iemand wat er aan de hand is met imageshack? Ik krijg geen slideshow meer gemaakt; er verschijnt steeds : no Thumbnail available. Gewoon foto's afzonderlijk opladen gaat wel?

    22-11-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    21-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onvervangbaar...
    Bij het opruimen kom je altijd "schatten" tegen.
    We spreken meestal van :" schatten op zolder" maar bij het opruimen van ma's huis waren het schatten in de kast!! Oude foto's!!!!!
    Ik had bij mijn grootouders hun trouwfoto ooit wel gezien maar bij ons thuis niet meer. Toen mijn broer ergens onderaan de kast  de trouwfoto van " meter en  peter" én van mijn  ouders vond, was ik er onmiddellijk weg van. Ze zijn op een groot formaat ( 62x42cm) gemaakt zodat we er een kader moeten voor laten maken maar voor mij hebben ze zo'n grote emotionele waarde dat ik het ervoor over heb!
    Pure nostalgie, onbetaalbaar, als ik die foto's kan houden, heb ik niets meer nodig van thuis!!!
    Zo zijn ze meeverhuisd naar hier en ik wil ze zeker ergens ophangen!
    Zeg nu zelf eens ... lonen ze niet de moeite??? Voor mij zijn ze onvervangbaar!!!!


    Image Hosted by ImageShack.us
                                                     
                                              
    Mijn grootouders (1918 )


    Image Hosted by ImageShack.us

    Ons ma en pa  (1939)

    Blijkbaar mocht men in die tijd niet lachen op een foto want de twee koppels staan er zo bloedernstig bij !!

    Ik ben van plan om ook nog een kader te maken met de foto ( in kleiner formaat uiteraard) van mijn grootouder en mijn ouders en daaronder een trouwfoto van ons en daar nog eens onder een trouwfoto van ons 2 kinderen.... Vier generaties op een mijlpaal in hun leven......
    Dat wordt een heel dierbare herinnering.....Meer moet het voor mij niet zijn!!! (Ik word er jandorie melancholisch bij )

    De herinnering die je later wil hebben, moet je nu maken

    21-11-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    19-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat zouden we zijn zonder........
    Toen ik vanmorgen opstond, haastte ik mij naar mijn PC want mijn "metekind" had haar eerste grote test aan de hogeschool.
    Zij is de dochter van mijn broer en ons ma toen vond  dat " het kindje" beter een jonge meter had en gaf het meterschap aan mij door!...
    Omdat ik weet dat zo'n eerste test heel belangrijk is, dacht ik : " Waarom zou ik haar  geen aanmoedigingsmailtje sturen"?
    Die jonge mensen hebben de eerste maanden aan een hoge school nog geen idee of ze goed en juist bezig zijn.
    Tot mijn grote ontgoocheling stelde ik vast dat er geen connectie was met internet. De aansluiting werd getest , ik zette de modem op en af voor het geval er ergens een slecht contact was .... maar niets. De telefoonlijn was ok alleen ADSL lag op zijn g..!!
    Verdorie dat dit juist nu moest gebeuren en ik had haar gisteren nog beloofd te mailen.
    Na een paar  telefoontjes en de nodige doorschakelingen wist ik het: Belgacom had technische storingen in de buurt en die zouden tegen 12u opgelost zijn!
    Ik realiseerde mij nog maar eens hoe afhankelijk we geworden zijn van de moderne technologie. Op zo'n momenten ga ik meestal nog wat dieper graven en vraag ik mij af wat er zou gebeuren moesten plots telefoon, GSM en internet wegvallen??? Waar zouden we staan met onze communicatie en welk een impact zou het hebben op onze economie?
    Hoe redden onze voorouders het en de generaties voor hen?
    Wat mogen wij ons gelukkig prijzen dat mannen als Morse, Bell en Marconie ons voor zijn geweest en dat we nu verder evolueren vanuit hun kennis. Maar dan moet die technologie wel werken!. Is dat niet  zo, dan staan we er machteloos bij. Het valt niet op te lossen door even een zekering te vervangen of een kabeltje te verleggen. Elke persoonlijke ingreep is vaak zinloos!!
    Ik had het erover met mijn  slaapgenoot en kreeg als antwoord: " Dan zouden we terug bij de radiozenders en telex " komen want die contacten waren er al heel lang en zijn er in uiterste situaties nog altijd"!!
    Hij herinnerde mij eraan dat tijdens ons verblijf in Nigeria op het hoofdeiland van Lagos een Duitse zakenman woonde die enkel via radio en RTTY ( radio telex type) contact had met zijn moederland. Met alle respect voor  radioamateurs maar persoonlijk vind ik dat wel een hele stap terug.
    Terwijl ik verder aan het opruimen was, bedacht ik dat ons leven drastisch zou veranderen als we al ons  vanzelfsprekend comfort  zouden wegnemen en dan denk ik aan water, gas en elektriciteit!. Nochtans weten we heel goed wat het is te leven zonder elektriciteit of zonder water ( zie eventuele latere verhalen over Nigeria), maar luxe en comfort wennen zo snel en ...we vinden het de gewoonste zaak van de wereld.
    Daarom mijn titel: " Wat zouden we zijn zonder onze moderne technologie"?
    Mijn antwoord : " Grote sukkelaars"

    Onlangs spuwde Bojako haar gal uit over een foto in Humo.
    Vandaag hoorde ik op het nieuws dat Knack het ook al nodig vindt om op dezelfde trein te springen
    .In "De relatie die Vlaams Belang fataal werd" publiceert Knack enkele e-mails waaruit zou blijken dat Vanhecke en Morel een relatie hebben. Knack publiceert gestolen private e-mails zonder enige controle op de echtheid ervan.
    Geen enkel medium verlaagde zich om deze documenten te publiceren, maar vandaag dan toch in Knack de expert inzake pinguïns en hondjes, Dirk Draulans.....
    Of die mails al dan niet bestaan, laat ik in het midden, noch ben ik een fan van beide personen, maar is het nu zo'n " komkommertijd" dat men zich overal gaat  gooien op wel of niet bestaande "schandalen"?
    Maar ja, zo neemt men de aandacht af van meer prangende problemen zoals Fortis, Dexia, een slabbakkende economie, een regering die er maar niet uitgeraakt ....... Alleen spijtig dat die zogezegde betere weekbladen zo nodig ook die toer opgaan maar  .. de burger moet objectieve info krijgen zeker??? 

    19-11-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    18-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De dochters van Olga
    Image Hosted by ImageShack.us
    Dit boek is een bestseller geschreven door een vrouw, over vrouwen en voor vrouwen maar dat betekent niet dat mannelijke lezers meteen moeten afhaken.

    Françoise Chandernagor heeft al meerder historische romans geschreven maar met "De dochters van Olga" leverde ze een pareltje af.
    In deze roman staan personages van vlees en bloed centraal, ieder lezer kan er een stukje van zichzelf in terugvinden.

    Waarover gaat het?
    Olga, een levenslustige, geliefde maar soms ook gehate moeder is uitgestreden. Na 3 jaar van ziekte en thuiszorg, wordt ze opgenomen op de palliatieve afdeling van een Parijs' ziekenhuis. Ze sluit letterlijk de ogen voor de buitenwereld want ze wacht op haar dood. Haar 4 dochters en haar 8 kleinzonen houden de wacht. Haar echtgenoot, een zeeman, was er nooit en is er nu ook niet.

    Het boek is feitelijk éen grote flashback, verteld door de oudste dochter.
    Het verhaal wordt afgewisseld door het relaas van de andere dochters.
    De zussen zijn totaal verschillend. Hun levens lopen ver uit elkaar, maar rond het ziekbed van hun moeder ontmoeten ze elkaar.
    De 4 vrouwen zijn geen papieren figuren. Françoise Chandernagor maakt echte , levende, herkenbare mensen van hen met hun kleine en grote kanten hoewel ze allemaal een tweeslachtige houding tegenover hun moeder en hun opvoeding hebben. Daarnaast kampen ze ook alle vier met veel vragen en worstelen ze met hun eenzaamheid.

    Bij het lezen van het boek wordt ook duidelijk dat elk kind een ander beeld heeft van éen en dezelfde moeder; het lijkt alsof 4 moeders beschreven worden in éen en dezelfde vrouw.

    Dit verhaal laat niemand onberoerd. Hoe verder je het boek leest, hoe vertrouwder de personages worden. Je voelt je een deel van de familie worden..
    Hoewel de draad doorheen het verhaal een stervensproces is, bleef ik doorlezen. Misschien hielp het om zelf uit mijn vragen, gevoelens en emoties te geraken? Misschien zocht ik hier onbewust een weg om met mijn eigen gevoelens in het reine te komen?
    Was het misschien het verkeerde boek op het verkeerde moment ?
    Ik denk het niet, de lange ritten naar ma werden zo nog zinvol ingevuld!
    We hadden onlangs dominoday opgenomen en vandaag hebben we dat bij dit druilerig weer bekeken! Ja wadde, er is meer dan "engelengeduld" nodig om al die blokjes op te stellen. Je kan best geen niesbui krijgen als je daar mee bezig bent!
    Er waren heel prachtige taferelen bij. Je moet ze maar bedenken!

    18-11-2008 om 19:24 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    17-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog maar zo lang?
    Vandaag is het twee weken dat ons ma gestorven is. Sommigen zeggen:
    - Is dat al 2 weken"?
    Ik zeg: " Is dat nog maar twee weken"?
    Het voelt alsof ik haar al veel langer mis.
    Er zijn hier zoveel kleinigheden die ons aan haar herinneren... de kleine versgemaakte potjes confituur die ik voor haar had gemaakt en die daar nu zinloos staan , haar foto die vanaf nu op de kast staat, een gezegde, een lied een voetbalmatch met club Brugge waar ze zo kon in op gaan....zoveel dat mij aan haar doet denken...
    Telkens als de telefoon gaat ,op onze vertrouwde momenten, dan denk ik aan haar en dan mis ik onze babbel.
    Ja, het gaat nog steeds met ups en downs. Ik red het wel maar heb tijd nodig om  alles terug op de rails te krijgen... De laatste maanden waren ook zo ingrijpend !!

    Ik las bij WirWar; een mooi stukje, een droom ...
    Dat moesten we inderdaad kunnen, nog éenmaal reageren op het ultieme afscheidsmoment.!! Maar ik denk dat elke stervende ook wel weet wie hem/haar echt genegen is voor dat definitieve afscheid er is.

    Ik heb vandaag niet veel te beweren daarom sta ik even stil bij wat  op de uitstrooiing gezegd werd:

    Een oude moeder is de tederste van alle tederheden,
    en in haar tederheid is ieder werkwoord zacht.
    Zij is ons dorp, ons huis, ons toevluchtsoord,
    zij is genade zonder reden.

    Een oude moeder is de breekbaarste van alle breekbaarheden.
    Zij lijkt van porselein,
    zij lijkt doorschijnend als van glas te zijn
    waaruit zij van haar oude dagen drinkt met korte, zwakke teugen.

    Een oude moeder is een grote schat.
    Een oude moeder is de kostbaarste van alle kostbaarheden.
    Een oude moeder is de wortel van ons hart....

    Ma,
    Als ik je naam in het zand had geschreven,
    hadden de golven hem na korte tijd uitgewist.
    Als ik je naam in een boom had gegrift,
    was de schors met de tijd vergaan.
    Als ik je naam in marmer had gekapt,
    was de steen na veel tijd gebroken.
    Maar ik heb je naam in mijn hart geborgen
    en daar wordt hij voor eeuwig goed bewaard......


    Gisteren hebben we samen met de kinderen en kleinkinderen een fijne dag gehad.
    4 van de 6 kleinkinderen zijn jarig in november. Om het feesten wat te beperken, had de dochter een namiddag in Molenheide Helchteren geboekt. Daar hebben klein en groot gezwommen,  in de binnenspeeltuin gespeeld en als afsluiter gegeten. Een heel aangename namiddag waar iedereen van genoten heeft , de kleintjes waren " pompaf " en de groten zagen er ook niet veel beter uit !
    Het was een welgekomen afleiding  om  eens totaal met iets anders bezig te zijn...

    17-11-2008 om 13:45 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    16-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brokeback mountain
    Heb nog niet zo lang geleden de film Brokeback mountain gezien.Image Hosted by ImageShack.us
    Ik had hierop een reactie klaargemaakt voor mijn blog maar door omstandigheden is die er nooit opgekomen.
    Waarom dat nu niet even doen?

    De film is erg aangrijpend, maar dat wil zeker niet zeggen dat we hier hebben te maken met een op de traanklieren mikkend Amerikaans melodrama.
    Regisseur Ang Lee , die de wonderlijke gave bezit om zichzelf volledig in tune te brengen met elk onderwerp dat hij aanpakt, heeft de tragedie van Jack Twist en Ennis Del Mar op een uitermate sobere, ingetogen en spaarzame manier verfilmd.
    De twee mannen werden in het begin van de jaren zestig op mekaar verliefd terwijl ze schapen staan te hoeden op Brokeback Mountain. Ze keren samen twintig jaar lang naar die plek terug omdat ze in het dagelijkse leven zichzelf niet kunnen zijn. Lee bereikte een verrassend effect  door zijn camera op een rustig-poëtische manier langs de ruwe berglandschappen en de onmetelijke wolkenkolommen te laten glijden. Die natuurbeelden hangen als stille getuigen boven de twee gedoemde hoofdfiguren.
    De tragiek van 'Brokeback Mountain' wordt het meest voelbaar gemaakt door Heath Ledger , die als de stugge Ennis voortdurend met strak opeengeklemde kaken rondloopt en zijn kin meestal op zijn borst laat rusten, alsof hij de hem omringende wrede wereld niet tot zich wil laten doordringen. Een hartverscheurend mooie vertolking.
    De prachtige acteurs, de fraaie beelden, en het aangrijpende verhaal tillen 'Brokeback Mountain' majestueus boven elke seksuele geaardheid uit, maar dat neemt niet weg dat de film wel degelijk een soort mijlpaal vormt.
    'Brokeback Mountain' is niet alleen de eerste voor een breed publiek bedoelde Hollywoodfilm waarin de hoofdpersonages "queer" zijn, het is ook de eerste grote Hollywoodfilm die je doet vergeten dat ze queer zijn.Op geen enkel moment werken de scenes shockerend .
    Integendeel, wie had kunnen vermoeden dat je ooit je eigen  "liefdespassies " gereflecteerd zou zien in twee homoseksuele cowboys?
    Maar hey , dát is nou eenmaal de magie van de film "Brokeback Mountain" .. Het lijkt soms wel of Brokeback Mountain voor homo’s doet wat Children of a Lesser God deed voor doven of My Left Foot voor gehandicapten.
    Ik kan best begrijpen dat niet iedereen laaiend enthousiast reageert op de film, wellicht reageren mannen totaal anders dan vrouwen, maar op mezelf heeft de film indruk gemaakt.Op een heel sublieme en intense manier word je meegetrokken in de passie tussen die twee mannen en kan je er toch respect voor opbrengen.
    Natuurlijk spelen de acteurs hier een heel belangrijke rol vooral met de manier waarop ze dit delicate thema vertolken. Geen shockerende of overdreven passionele scenes, neen het geheel getuigt van een fijne benadering van een gegeven dat nog steeds met de grootste tact moet aangepakt worden in onze maatschappij!
    In mijn ogen een geslaagde film!

    Of ik intussen nog bezig ben met het leren van Antwaarps?? Ik doe mijn best en ik heb er nog een paar gezegden bijgekregen, ik geef ze wel eens door!!!! Maar inderdaad Amor Fati niet simpel voor een rasechte Westvlaamse ....


    16-11-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    15-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Antwerps: met minder woorden
    Ik dacht zo, ik zal mijn blogvrienden de volgende blogbijeenkomst eens verrassen met een paar typische Antwerpse uitdrukkingen ( in de veronderstelling dat ik er deze keer bij ben!!)
    Ik ging dus op zoek naar een snelcursus op internet maar " Godjumenas" hoe moet ik daar aan beginnen?.. 't Is veel erger dan indertijd Spaans leren!!
    Oeps, nu krijg ik gans Antwerpen op mijn nek!!

    Antwerpenaren zeggen hetzelfde maar met minder woorden

     ZE ZEGGEN HET GEWOON ZO :

    * Het is nu jullie beurt - Tizonnolle
    * Ik heb je er nog voor gewaarschuwd - Kemmetoenogzoegezei
    * Hij kon er niets aan doen - Akosterniondoeng
    * Ze heeft het niet goed verwerkt - Zissernichoefan
    * Hij zei het immers ook -Azeigetoemmesoek
    * Dat had je niet gedacht he? - Dadoddenichedochtei
    * Ze hebben u in de maling genomen - Zemmenoeligge
    * Ze was het moe - Zewieretbeu
    * Hij neemt alles mee - Aschaardallesmej
    * Het is er echt aan te zien - Geziegeterbegoton
    * Hij praat nonsens -Azeiwerriswa
    * Hij kon er niet opkomen -Akwammerniejoep
    * Dat is zeer goedkoop - Dasbekaanstverneet
    * Hij heeft het in de gaten - Ajeigetuir
    * Een klaploper - Nenapsjaar
    * Je moest eens weten - Gemoestetbegotisweite
    * Het is haar dagje niet - Zeigetnogalissitte
    * Een ruitjeshemd - Eukarouwennem

    IETS VRAGEN ?
    * Kan ik u ergens mee van dienst zijn? - Kannekoewellepe ?
    * Heb je het door? - Eddetindemot?
    * Wat had je zoal graag gehad ? - Wamoetemme ?
    * Wat heeft hij gezegd ? - Wasseitem ?
    * Wat doet hij nu weer? - Watoetemnaawer ?
    * Wat sta je daar nu te kijken? - Oostodderna ?
    * Wat is dat nu weer? - Wasdafeuriet ?

    Inderdaad WASDAFEURIET
    Dat wordt " blokken" !!

    15-11-2008 om 00:03 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    14-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zand of schuim?
    Vorig jaar besloten we om over te schakelen op gas ipv aardolie. Omdat meerdere mensen  zo dachten, zorgde de gemeente voor een " goedkopere" oplossing om van die tank af te geraken. We kregen de kans om het werk uit te besteden bij een  gemeenschappelijke contractor en dat tegen een  voordeliger prijs!
    Begin maart kwamen wij aan de beurt om onze tank van 5000l te laten verwijderen. Er was echter een klein probleem, onze tank was nog niet leeg!! Buren kwamen wel aan de beurt maar wij maakten een afspraak dat we een seintje zouden geven zodra de tank leeg was en dan zouden de werken hier uitgevoerd worden. So far geen probleem!.
    Ergens begin mei was het dan zover.Tank leeg, gasinstallatie ok dus kon die tank eruit!
    Na een paar telefoontjes, vermoedden we al dat het niet voor direct zou zijn. De werken werden verplaatst naar "uiterlijk" eind juni.
    De strook tuin op en rond de tank bleef  onaangeroerd liggen want alles zou er toch uit moeten. Spijtig dat die " wildgroei" juist naast de oprit lag maar het kon niet anders, dus deed ik mijn ogen toe ( allé op een spleetje) !!
    Eind juni naderde maar nog steeds geen telefoon om een dag af te spreken. Dan maar zelf even telefoneren, dacht ik zo.
    -" Ja madammeke, we hebben meer aanvragen dan voorzien, en we zitten nu niet meer in de streek, het zal voor augustus zijn na het bouwverlof".
    Ik was er wel niet gelukkig mee want het onkruid groeide hier sneller dan al de rest. Maar veel was er niet tegen in te brengen , het was wel een beetje onze schuld!
    Augustus kwam en ging... geen kat te zien. Dan nog maar eens bellen om te horen wat er mis liep.
    - " Ja , madammeke, ik kan echt niet zeggen wanneer we komen want we zitten nu in een andere gemeente en het is hier ook een groter succes dan verwacht".
    Na wat aandringen, kreeg ik uiteindelijk te horen dat ze begin oktober weer in onze gemeente aan de tweede ronde zouden beginnen en dat we er zeker bij waren.
     -" Madammeke, jullie komen als eersten aan de beurt, we bellen een week voordien wel op "!
    Omdat we rond die periode meer weg dan thuis waren met de bezoekjes aan ma, belde ik begin oktober nog eens op . Ze waren nog niet langsgeweest maar we maakten toch een afspraak om de tank te kuisen. Joepie, er kwam schot in.
    Intussen kon je al lang niet meer zien wat bloem of struik of onkruid was op die bewuste plek. Maar mijn oogskes stonden nog steeds op een spleetje en  we hadden intussen wel andere zorgen.
    De afspraak liep deze keer niet in het honderd en  twee weken later zou men de tank eruit halen; er  moest enkel nog gekeken worden hoe bereikbaar de plaats was.
    Tot daar nog steeds alles ok. We waren er wel niet toen men hier de werken kwam inschatten want we waren bij ma maar er stak een briefje in de bus dat de expert langsgeweest was. We wachtten een week, en besloten dan zelf contact op te nemen.
    -" Ja, madammeke ( als die kerel nog éen keer zo start dan wordt dat madammeke hier zeker een madam want ik weet stilaan wat er dan volgt!!), we hebben een probleem. Wij krijgen die tank er niet uit want die coniferen staan in de weg en wij riskeren het huis te beschadigen."
    - " Ok mijnheer, wat stelt u dan voor?"
    - Ja ,madammeke,( ) wij moeten eerst de milieu-expert langssturen en als die het goedkeurt dat de tank kan blijven zitten dan komen we nog dezelfde week".
    - "Prima mijnheer, maar hopelijk duurt het niet te lang want de tank is blootgelegd zoals jullie gevraagd hebben en er ligt nu langs het voetpad een enorm gat en met de kleinkinderen die hier af en toe rondlopen is dat heel gevaarlijk".
    - " Ja , madammeke ik begrijp het, we doen ons best"
    Intussen waren we al we eind oktober
    !!

    Vandaag was ik het beu, zat, het hing mijn voeten uit!!!
    Dat gat ligt er nog, het stukje tuin is niet meer aan te zien, maar de laatste weken heb ik de tuin helemaal verwaarloosd dus dat kan er ook nog bij, maar de winter staat voor de deur dus... nog maar eens bellen.
    Ik werd drie maal doorgeschakeld telkens na hetzelfde stukje muziek. Ik wist meteen dat de derde keer de goede keer was..
    - " Ja, madammeke en waar ligt die tank? Is hij al gekuist? Hoezo ja en hij is er nog niet uit? Dat moet ik eens nazien"
    - "Kijk, madammeke ik zie hier dat de milieu deskundige  volgende maandag "zou" komen en als hij het werk goedkeurt dan komen we dinsdag de tank volspuiten"....
    - "Volspuiten mijnheer, wat bedoelt u? We hadden toch gevraagd om hem met zand te vullen dat is toch veel beter voor het milieu!."
    - " Madam, je moet je geen zorgen maken , het is wettelijk wat wij doen, we hebben er een vergunning voor".
    -" Daar gaat het hem niet om mijnheer, wij willen hier niet met een prop schuim van zo'n 5000l in de grond zitten, dat was de afspraak niet!."
    - "Ja, dan moet ik terugbellen want dan weet ik niet wanneer we kunnen komen".
    Lap , die was uit zijn humeur , dat wist ik al van zodra zijn madammeke veranderde in madam en nu opeens zelfs dat niet meer!!!!!
    - " En nog iets, als je zand wil dan is dat een meerkost van 50 euro!!!"
    Dat doet voor mij de deur dicht!!

    Iedereen is maar bezig dat we moeten zorgen voor ons milieu, we moeten recycleren , uitkijken dat we de bodem niet bevuilen en dat met de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen in het achterhoofd.
    Precies daarom kiezen wij voor een ecologische oplossing voor onze tank en daarom worden we " beloond" met een meerprijs van 50euro.
    - " Wat zal het zijn madam"?
    - "Zand mijnheer en geen schuim, trouwens jullie hebben dat hier in de straat ook al zo opgelost".
    - Zoals je wil, maar dan zal dat niet voor dinsdag zijn ,wij bellen u wel terug".

    En zover staan we dus.... 9 maanden verder en nog niets opgelost...tenzij dat wij nu al weten dat we 50 euro meer zullen betalen omdat we 5000l zand in onze grond willen ipv schuim.!!


    14-11-2008 om 00:17 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    13-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Was opvoeden ooit simpel?
    Image Hosted by ImageShack.us

    Ik kreeg deze  week volgende mail toegestuurd:

    Een nieuwe drug wordt op de speelplaats in de scholen aangeboden en circuleert onder de naam «Strawberry Met» of «Strawberry Quick». Het is een type van «Crystal Meth», het ziet eruit en ruikt als een aardbei van harde kristallen (het bruist in de mond), maar kan ook in de vorm van chocolade, pindaboter, cola, kers, druif en sinaas aangeboden worden. Kinderen die het als een snoepje zien worden in een meelijwekkende toestand naar het hospitaal overgebracht.
    Ik heb onze kinderen er altijd op gewezen nooit mee te gaan met vreemden maar nu moeten we onze kleinkinderen er ook op wijzen  geen snoepjes van anderen, zelfs niet van vriendjes, (want die hebben het weer van anderen gekregen) aan te nemen.!.

    En dat is nog niet alles.

    Maandag las ik in de krant:
    De zichtbare prostitutie van minderjarigen is de laatste jaren praktisch helemaal uit het straatbeeld verdwenen. Hoe kwam dat?
    Uit een onderzoek kwam snel naar voren dat er een nieuwe vorm van prostitutie is.
    Child Focus waarschuwt voor die nieuwe vorm van prostitutie: de virtuele prostitutie, vooral populair bij jongeren.
    Ze laten zich door volwassenen betalen voor seksuele gedragingen op het internet met belwaarde voor hun GSM of kleine cadeaus!! Het internet maakt deel uit van hun leefwerelden en het blijkt dat de slachtoffers over het algemeen meisjes zijn tussen 13 en 17 jaar.
    Vanaf dertien krijgen ze al wat meer vrijheid. Ze worden taalvaardiger, kunnen beter typen en ze zijn ook nieuwsgierig naar seksualiteit
    De daders zijn over het algemeen " klassieke" pedofielen die uit diverse milieus komen en die goed weten wat er onder de jongeren leeft.

    Child Focus vraagt dan ook om niet blind te zijn voor de risico's  en vraagt aan de ouders om de tijd te nemen om op te volgen wat een kind doet op internet en met wie het er omgaat.
    De evolutie van de technologie en de communicatie zorgen nu voor bijkomende problemen voor de ouders en iedereen die met een kind begaan is.. Maar wat met de ouders van wie de  kinderen verder staan in het gebruik van een computer dan zijzelf??
    Opvoeden is nooit simpel geweest en wordt er niet eenvoudiger op.

    PS. Bojako wees er in haar reactie op dat het wel weer een hoax zal zijn, maar toch is het  goed om alert te blijven ...maar ik twijfel er niet aan dat al die " lieve oma's " het beste voorhebben met hun kleinkinderen....

    13-11-2008 om 00:39 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    12-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jezelf zijn
    Iedereen zal het wel al eens ondervonden hebben hoe moeilijk het soms is om jezelf te zijn?

    Wanneer we buiten gaan, zetten we zo vaak een masker op.
    Zo durven we de wereld aan en tonen ons zelfstandig en eigengereid. We heffen trots ons hoofd in de lucht en doen alsof niets ons kan deren. We babbelen en lachen, werken, leven en niemand ziet wie er achter dat masker schuilt.

    Of soms toch....

    Een bijzonder iemand, die ons kent zoals we zijn. Iemand, die met ons lacht en weent, die ons steunt, ondanks alles, die ons lief blijft hebben, ondanks alles. Zo iemand is kostbaarder dan al het geld ter wereld, want zo iemand is je enige toeverlaat
    Zo makkelijk, comfortabel en veilig als het is om jezelf te verstoppen achter een façade,  zo moeilijk is het jezelf te tonen zoals je bent, want dan moet je eerst zelf weten wie je bent.

    Ben ik die ijdele vrouw, die 's morgens opstaat en bezorgd in de spiegel kijk naar een nieuw rimpeltje of een grijs haartje?
    Ben ik dat jaloers kreng, dat  grimmig kijkt naar die slanke, jonge vrouw die de aandacht van mijn man trekt?
    Ben ik die onderhoudende vrouw, die altijd haar woordje weet te plaatsen?
    Ben ik die lieverd, die zo empathisch weet te luisteren?
    Ben ik die driftkop, die soms  moeilijk haar temperament kan beheersen?
    Wie ben ik?

    Het duurt een hele tijd eer je dat weet en wanneer je dat weet, durf je dan jezelf te zijn?
    Dat is juist het moeilijke want jezelf zijn, is je kwetsbaar opstellen, en ga je dat wel riskeren? Maar dat  is het leven met zijn wisselvalligheden.

    Zo denk je als je jong bent en je vindt dat iedereen je maar moet nemen zoals je bent. Maar inderdaad Mus,( zie reactie vandaar mijn aanpassing)  de " wereld" kan je soms hard aanpakken en daar leer je dat masker te gebruiken want niemand wil steeds gekwetst worden. Toch heb ik het gevoel dat er in de herfst van je leven een moment komt dat je veel minder belang hecht aan dat masker..Je hebt uiteindelijk een groot deel van je leven achter de rug en je weet dat diegenen die belangrijk zijn uiteindelijk je echte ik kennen. Je hoeft hen niets meer te bewijzen en aan hen kan je je tonen zoals je bent en het werkt bevrijdend jezelf te zijn! Niet doen alsof, maar open en natuurlijk zijn wie je bent. En wat de buitenwereld betreft...daar heb je toch zelf al een selectie gemaakt in de loop der jaren, zover heb je jezelf toch al ontdekt en weet je waar je staat? Voor de schone schijn zal je wellicht in de omgang af en toe dat masker gebruiken maar als het op de essentie aankomt nl datgene waarvoor je staat, dan hoeft nu toch dat masker niet meer? Je wordt nu toch niet meer omvergeblazen zoals in je jonge jaren?
    Naief?? Ik denk het niet, eerder realistisch want je hebt toch stilaan ontdekt dat zelfs met dat masker je nooit voor iedereen ok bent, dus waarom niet jezelf zijn?
    Het leven is soms al vermoeiend genoeg en dan wil je wel eens de last van dat masker afgooien en hopen dat wat er achter zit toch ook de moeite loont!
    Ik heb mijn vorige versie wat aangepast na de reactie van Mus want ik begrijp wat zij bedoelt en ik bedoelde meer dan wat ik eerst schreef!!
    Volge wie volgen kan!!

    ps. Ja dat komt ervan als je toegeeft aan die " avondnostalgie " dan wil je zoveel meer zeggen dan wat je neergeschreven krijgt .... Toch een stukje masker??

    12-11-2008 om 09:41 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (10)
    11-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.11 November en nog zoveel meer...
    Vandaag herdenkt de wereld het einde van de Eerste Wereldoorlog.
    Op diverse plaatsen in de wereld wordt vandaag stilgestaan bij het einde van de Eerste Wereldoorlog. Negentig jaar geleden, op 11 november 1918 om 11 uur, tekenden Duitsland en de Geallieerden de wapenstilstand in een treinwagon in het Noord-Franse Compiègne, waarmee een einde kwam aan vier jaar oorlog op een schaal die nooit eerder was vertoond. Miljoenen soldaten lieten het leven.Vooral in de Westhoek leeft de grote oorlog voort want 4 jaar lang kronkelden de frontlinies zich doorheen dit gebied.

    11 november is ook de vrouwendag rond het thema : " Over mijn lijf ".
    Wat wilde je altijd al weten, maar durfde je nooit te vragen? Welke vragen heb je over je lichaam en/of seksualiteitsbeleving? Stuur ze naar vrouwendag@amazone.be. Ze worden anoniem voorgelegd aan het panel experten in de workshop "mythes en taboes" op de Vrouwendag. De antwoorden op al je vragen hoor je dan op 11 november. Tussen 11.30 en 13.00 uur in het auditorium van de Lamot in Mechelen.

    We verloren gisteren en vandaag ook twee grote muziekkunstenaars
    Wannes van de Velde

    (muziek boven afzetten)

    De Antwerpse volkszanger, kunstenaar en schrijver Wannes Van de Velde is op 71-jarige leeftijd overleden. De zanger kampte al jaren met een wankele gezondheid. 'Ik wil deze nacht in de straten verdwalen' en 'De brug van Willebroek' zijn de bekendste nummers uit zijn carrière, die meer dan 40 jaar omvatte. Hij was een groot musicus (samen met Willem Vermandere) bij wiens teksten ik soms stil werd. Een rasechte, oeroude Vlaming die in 20 regels liedjestekst meer kon zeggen dat menig ander in 20 pagina's ...

     Miriam Makeba
    ( muziek boven afzetten)

     
    Behalve als zangeres was Makeba, wiens bijnaam 'Mama Afrika' luidde, ook bekend door haar strijd tegen de apartheid en voor mensenrechten in het algemeen. In 1959 ontvluchtte ze het blanke minderheidsbewind in haar vaderland. Toen ze een jaar later wilde terugkeren voor de begrafenis van haar moeder werd haar de toegang tot het land geweigerd.
     De zangeres, werd vooral bekend door de wereldhit 'Pata, Pata'.

    11-11-2008 om 15:46 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    10-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maar het kan ook hilarisch zijn...
    Om te weten waarover ik het heb, moeten jullie eerst bij Bojako 08-11-2008 haar stukje ".ouderwerts en gênant ....of niet "? gaan lezen.

    Dan gaan we terug naar 1974 ergens in Lima ( Peru).
    Ik was voor de tweede keer zwanger en had mijn " preutsheid" dus al een beetje achter mij liggen wat gynaecologen  betreft.
    “ Mijn gynaecoloog” in Caracas was een moderne man die jaren in de States had gewerkt en zijn manier van " werken " nam veel van mijn schaamte weg. Ik verwachtte in Lima dan ook  niets anders!!
    Ons eerste bezoekje daar werd echter een complete afgang van mijn kant.
    Als naar gewoonte kwamen  T en ik samen op consultatie. Ik was 3m zwanger en na de nodige info en brieven vanuit Venezuela mocht ik in een onderzoekskamertje. T ging mee want hij was ook wel benieuwd wat we zouden te horen krijgen. Tot daar geen probleem. Ik mocht mijn broekje uitdoen maar voor de rest bleef alles aan!! Dat was nieuw!!
    Daarna ging ik naar de stoel met de beugels met nog steeds  T in mijn buurt . Daar begon het!!.
    T. mocht niet in de kamer blijven terwijl ik daar “ in volle glorie” lag. Tot  verbazing van ons beiden vloog hij dus buiten.!!
    Mijn fantasie begon  te werken ( waarom toch altijd op de verkeerde momenten?) en ik vroeg mij stiekem af of de dokter misschien dacht dat die kleine met een afstandsbediening verwekt was!! Alleen al bij die gedachte voelde ik een kleine kriebel opkomen maar ik concentreerde mij dus maar op wat komen moest tot de brave man met een enorme doek afkwam en die over mijn benen drapeerde. Ik kan jullie verzekeren dat het vanuit ligpositie een komisch zicht is zeker als je weet wat er moet volgen.( Kopje boven, kopje onder...!!.)
    Mijn ervaring met gyneacologen ging niet veel verder dan mijn arts in Venezuela en daar  gebeurde alles open en bloot en zonder veel omhaal. 
    De verpleegster die assisteerde en de lamp aanbracht om beter te zien(!!), had per ongeluk een blik geworpen op mijn “ exposée” en werd bruusk weggetrokken. Nu had ik echt niet veel meer nodig!!. Ik probeerde mijn verstand op nul te zetten en mij te concentreren op wat hij zou vertellen. Maar het gemompel van onder dat doek was niet bevorderlijk om die toenemende kriebel tegen te houden!!… Toen uiteindelijk de dappere man van onder het doek herrees en ik daar al liggend zijn streng gezicht met die vlaai van een bril op boven het doek zag verschijnen, werd het mij allemaal teveel. Wellicht speelden zenuwen en spanning ook wel een rol maar mijn kriebeltje  was een kriebel geworden en ik heb daar liggen gieren op de onderzoekstafel!!!. De verbazing op het gezicht van de man hielpen zeker niet om terug ernstig te worden. Waardig  en zonder omzien heeft hij de kamer verlaten en mij alleen achter gelaten met een monkelende verpleegster. Dat was pas een gênante vertoning en ik moest nu nog napraten met die brave man.....
    T begreep er niets van maar ik negeerde zijn vragende blik. Ik heb nog geprobeerd een plausibele uitleg te geven aan die man. Gelukkig was T erbij om zijn uitleg over het onderzoek te horen want anders had ik er niets van onthouden. Ik kon niet snel genoeg buiten zijn!
    Terug op de gang heb ik in geuren en kleuren mijn verhaal gedaan en als twee pubers hebben we daar  lachend door de gang gelopen!!
    Uiteindelijk is het toch nog goed gekomen tussen "mijn gynaecoloog" en mij  want … na de bevalling  kreeg ik zelfs een kus van hem omdat ik het zo goed gedaan had. ( T mocht er weer niet bij zijn dus nam die man de honneurs waar!!!)
    Sindsdien vind ik een bezoekje aan een vrouwenarts geen probleem meer want het kan nooit nog gênanter zijn dan toen!!
    -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
    En nu ik toch aan het reageren ben, ga eens bij lezen Ludovikus en dan heb ik een mogelijke oplossing voor diegenen die heimwee hebben naar de jarretel

    Omdat de meeste avondjurken geen zakken hebben en de gemiddelde handtas die bij zo'n jurk gedragen wordt niet veel groter is dan een poederdoos en lipstick kan een jarretel GSM houder misschien uitkomst bieden. Die is gemaakt van zwart fluweel en in vier verschillende maten leverbaar, van small tot en met extra large. Die maat heeft natuurlijk betrekking op de omvang van de benen en niet die van de mobiele telefoon.!!! De houder zelf is groot genoeg voor de meeste Ladyphones en iPods. Image Hosted by ImageShack.us
    Nu kunnen de heren maar hopen dat dit ding vaak aan het bellen gaat... misschien minder boeiend dan de "expeditie" ergens op de laatste rij in de cinemazaal Ludovikus  maar toch... .....

    10-11-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    09-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.The circle of life..
    Image Hosted by ImageShack.us Het jaar loopt naar zijn einde en dan wordt een mens al eens filosofisch...

    In de lente ontluikt de natuur. De bloemen steken dan schuchter hun kopje boven, de dieren krijgen "jongskes" en alles koester zich in een prille lentezon en voelt het leven ontwaken. Je voelt de lente kriebelen, de drang om buiten te zijn en  de frisse geur van het jonge groen te ruiken.
    Lente is onze geboorte en onze jeugd.

    In de zomer komt het leven tot volle bloei. Alles is weelderig en ontplooit zich en draagt vruchten.
    Zo gaat het ook met een klein, onhandig mensenkind, onzeker en twijfelend, dat uitgroeit  tot een volwassen man of vrouw die met een groeiende zekerheid en vertrouwen het volle leven verwelkomt..
    De zomer is onze volwassenheid.

    Daarna komt de herfst die langzaam de zomerzon uitblaast. De natuur verkleurt in een prachtig palet van groen, bruin en goud.
    In de spiegel bespeuren we de eerste rimpels en het " zilver" dat zich in ons haren nestelt en stilaan ontdekken we de kwaaltjes en ongemakjes waarmee we moeten leren leven.
    De herfst is het moment waarin we onze sterfelijkheid beginnen te voelen

    Uiteindelijk komt de winter met zijn koude en de sneeuw die de aarde bedekt. Het leven in de natuur valt stil.
    Ook ons lichaam geeft signalen dat het stilaan de horizon bereikt...
    De winter is ouderdom en dood.

    En dan is de cirkel rond. De natuur die eerst ontlook, dan tot volle bloei kwam, vergaat uiteindelijk en sterft om dan opnieuw in een nieuwe lente te ontluiken.

    Zo is het ook met ons leven. We worden geboren, groeien op, leven ons leven om het uiteindelijk terug af te staan.
    Niets of niemand leeft dus voor eeuwig. Geen bloem blijft bloeien, geen mens blijft leven, geen ster schittert voor eeuwig... Alles is een voortdurend bewegen van komen en gaan, van bloei en verval, een perpetuum mobile.

    09-11-2008 om 18:02 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    08-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Afscheid
    Vandaag hebben we op een heel intieme en intense manier afscheid genomen van ons ma. Via deze weg wil ik ook iedereen heel hartelijk bedanken voor het meevoelen en de troostende woorden. Een fijne en hartverwarmende attentie die zoveel voor ons betekent! Ik hou dat gevoel voor altijd vast beste blogvrienden!!


    Wilskracht. Twee woorden, wil en kracht
    aan het einde restte nog de wil,
    weg was de kracht.
    Rust nu maar uit, jouw leven is volbracht!

    Image Hosted by ImageShack.us


    08-11-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    07-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.REM
    De muziek staat op mijn Dizzler ( Everybody hurts van REM) ; de lyrics kan je volgen op de display. Als het te snel gaat dan kan je met het rechterpijltje de tekst vasthouden of terugdraaien. Als je op de tekst staat stopt die.Zo kan je ook perfect volgen.








    REM Lyrics
    Everbody Hurts Lyrics

    07-11-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    05-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.voor wie achterbleven
    height="344" width="425">


    Zaterdag is de uitvaartdienst en de crematie van ons ma van dan af kunnen we stilaan weer verder gaan...


    De muziek hierboven afzetten voor je de song laat afspelen

    [ Hier een vrije vertaling van het lied “The road ahead” van City to City]

    Er gaat een weg voor je uit, de levensweg,
    Hij is nog leeg,
    Mijlenver is hij bestraat met het onbekende
    En wat er ook op je levensweg komt,
    het enigste wat je kunt doen, is proberen ermee om te gaan:
    Zoals het leven komt, zoals het leven is.
    Op een afstand zie je de horizon,
    zo dichtbij en tegelijk al zo ver weg.
    Je moet ook niet verbaasd zijn,
    als je er bent aangekomen,
    dat waar je op hoopte, net weer weg is.
    Weet ook dat al je angsten zullen overgaan.
    De levensweg voor je uit doet je geen beloften,
    de ene keer lijkt het een snelweg,
    de andere keer een doodlopende stroom.
    Regendruppels tikken tegen de autoruit,
    komen ze uit de hemel of uit de hel?
    De levensweg voor je uit is soms licht, soms donker,
    die “zekerheid” lijkt je enigste richtingwijzer.
    De levensweg die voor je ligt geeft nooit beloften weg,
    De ene keer lijkt het op een snelweg,
    de andere keer een doodlopende stroom.
    De levensweg die voor je ligt zal nooit je vragen beantwoorden,
    en niets op de levensweg is zeker, niet eens de dag van morgen,
    met nog mijlenver het onbekende voor je uit.
    Er gaat een weg voor je uit, de levensweg,
    hij is nog leeg,
    Mijlenver bestraat met het onbekende.
    En waar je ook zult uitkomen:
    Ik hoop dat je met het leven zult weten om te gaan,
    zoals het leven komt, zoals het leven is.

     

    05-11-2008 om 20:56 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    04-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ma
    Ons ma is zondagmiddag overleden......haar strijd is gestreden....

    04-11-2008 om 00:02 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (12)
    02-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pure ellende..
    Hoe lang kunnen/ moeten we dat nog aanzien??
    Ik weet het, ik zou er niet meer op terugkomen maar we worden zo " geleefd " door die situatie van ma dat het onze dagen, denken en slapen momenteel zo beheerst dat  ik  het dan toch weer even moet verwoorden om gewoon verder te kunnen.
    Iemand mailde mij dat het mijn blog is en ik er gerust mijn gevoelens op kwijt kan en mag. Ik probeer via een lach en een grol alles wat te relativeren maar toch achter elke lach loert een traan....
    Eergisteren had ma een heel slechte dag met nog eens koorts erboven op..Ze kregen de koorts maar niet naar beneden tot uiteindelijk een " suppo" verlichting bracht. De  " bronchite"(?) die ze erbij heeft, zorgt  nu nog eens voor ademhalingsproblemen zodat ze  4 keer per dag aan de aerosol ligt....PURE ELLENDE.
    Onlangs zei ze nog " Nu is het toch wel stilaan genoeg zeker, ze mogen mij elk moment komen halen, ik lig hier toch maar te wachten om dood te gaan.."
    Dat is juist het ergste aan de situatie dat ma perfect helder blijft denken.
    Ze vroeg mij een tijdje geleden nog: " Heb je niet gezegd tegen de dokter dat ik een papier heb voor euthanasie? Ik had altijd gedacht dat ik dan niet zo zou moeten liggen zoals nu .."??
    Ik krijg het haar maar niet uitgelegd dat ik alles gedaan heb wat ik kon en het knaagt zo dat ma denkt dat ik haar in de steek gelaten heb temeer omdat ze er met de rest van de familie niet over praat want ik heb indertijd voor  die papieren gezorgd..
    Mams toch, je moest eens weten welke discussies ik hier al uitgelokt heb, ik heb echt alles geprobeerd!!
    Wat zeg je dan? Hoe troost je haar dan nog als je het zelf allemaal niet meer weet??.
    Gisteren had ma nog eens een zeer slechte dag. Communicatie was er niet, ze lag maar te staren of  gewoon met de ogen dicht. We hadden er evengoed niet kunnen zijn want kregen maar geen reactie.. nochtans ligt ze niet in en coma.
    Vandaag zat ze dan weer op maar voor de rest is de situatie eender, geen communicatie, niet eten , staren of slapen en wachten...
    Ma  is amper nog een afspiegeling van wat ze ooit was, ze wordt gevoed als een klein kind ( voor zover ze nog eet) en je ziet dat ze het er moeilijk mee heeft. Ze wil het nog allemaal zelf doen maar dat lukt niet meer en het is met tranen in de ogen dat ze die ellende ondergaat. Kan het nog erger dan dat je naast de pijn ook nog je laatste restje fierheid en zelfstandigheid moet afstaan??
    En die pijn neemt maar steeds toe, zeker nu de kanker ook in haar botten terecht gekomen is en het pompje, de klevers en de pillen soms niet meer voldoende zijn!!
    Eén van mijn zussen zou  van  vrijdag tot dinsdag voor haar werk vertrekken maar ... de arts adviseerde haar ( nog maar eens) om in de buurt te blijven. Op de opmerking dat hij  nu al twee maal gezegd heeft ( verleden week nog) dat we ons moeten voorbereiden op het einde  antwoordde hij: " Maar je ziet nu toch zelf dat het heel kritisch wordt..!!"
    Ofwel heeft hij eindelijk zijn kristallen bol gevonden ofwel is hij een pure sadist. Het enige wat wij nu nog zien is éen hoopje ellende en miserie van een moeder van 88j die uit het leven wil stappen en niet mag of kan en van wie we elke dag opnieuw afscheid nemen.
    Het beeld van ma staat nu op ons netvlies gegrift en we  geraken het nooit meer kwijt. Ik wens zo'n einde aan niemand toe. Soms zou ik eens heel hard willen roepen om die machteloosheid van mij af te gooien.. Maar het lukt gewoon niet , het wordt ( neen is) stilaan voor iedereen teveel aan het worden....
    Vandaag dachten wij ook dat het einde nu wel eens vlug kan komen. Ma heeft amper iets gezegd en reageerde op niets. Ze had al gans de dag een heel hoge hartslag en niet omdat ze koorts heeft. Ze at haast niets en heeft last van de hoest die haar erg hindert. Toen we 's avonds vertrokken , zei de verpleegster dat ze de dokter zou vragen om iets te mogen geven om het hartslag weer onder controle te krijgen... en zo blijven ze haar ellende rekken....Je wordt er radeloos bij zeker na een namiddag als vandaag...
    Ik heb er al zo vaak over nagedacht maar vind  de  " zin" van het lijden van ma niet want op zichzelf heeft het geen zin en is het absurd. Elke dag als we terugkeren van een bezoek probeer ik nog zin te geven aan haar leven ondanks de " on-zin" die het lijden bij haar veroorzaakt.
    Kan iemand mij een aanvaardbare verklaring geven op de levensvraag: " Waartoe dient dit nog en waarom" ?? Wij weten het al lang niet meer.....
    Ik weet dat jullie allemaal meevoelen en bedank langs deze weg voor de vele hartelijke woorden op mijn blog; ook heel erg bedankt aan diegenen die mij via e-mail steunen. Blijf aub allemaal nog even mijn  klankbord, soms heb ik dat echt nodig om een stuk van die opgekropte gevoelens kwijt te geraken.....niemand wil op die manier afscheid nemen van zijn/ haar ma..

    02-11-2008 om 00:10 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (11)
    01-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Allerheiligen
    Mijn blog vandaag vertelt niets nieuws  maar ik heb een rotdag na onze bezoeken aan ma deze week en straks terug.... dus even algemene ( gekende)  info voor wat het waard is!!!.

    Allerheiligen is een christelijke feestdag waarop alle heiligen van de Rooms-katholieke kerk gezamenlijk worden vereerd en herdacht.

    Image Hosted by ImageShack.us


    Het feest wordt sinds de achtste eeuw gevierd.
    Op Allerzielen (2 november) worden alle gestorven herdacht.
    Allerheiligen en Allerzielen zijn de dagen waarop in de rooms-katholieke kerk de onderwerpen dood en leven na de dood aan de orde komen.

    De Byzantijnse kerk kende in de vierde eeuw al een gedenkdag op 13 mei voor alle heilige martelaren. Deze dag werd waarschijnlijk in de zevende eeuw in de rooms-katholieke kerk overgenomen. In de achtste eeuw werd de dag uitgebreid tot feestdag voor alle heiligen. Paus Gregorius IV riep deze dag in 837 uit als algemene en officiële rooms-katholieke gedenkdag voor alle heiligen en stelde de datum vast op 1 november.
    De voorbereidingen voor beide feesten vinden vaak plaats op Allerheiligenavond.
    Allerheiligenavond wordt in het Engels Halloween genoemd.

    Rooms-katholiek feest
    Bij de kerkelijke viering van Allerheiligen wordt het thema van het einde der tijden behandeld. Er worden missen opgedragen aan alle heiligen en kerkhoven bezocht. Het leven van de heiligen die in de hemel verblijven wordt herdacht en als voorbeeld gesteld voor een goed christelijk leven.
    Op de avond vóór en de middag en avond ván Allerheiligen worden voorbereidingen getroffen voor het feest van Allerzielen op 2 november.
    In alle rooms-katholieke streken worden de kerkhoven schoongemaakt en met bloemen versierd.

    In Engeland heeft Halloween zich sinds de Reformatie in zestiende eeuw als wereldlijk feest verder ontwikkeld en nadat het door (Ierse) kolonisten naar Amerika was overgebracht, heeft het zich de laatste decennia van daaruit weer over Europa verspreid. Met de kerkelijke feesten heeft het huidige Halloween niets meer te maken. In de Protestantse kerk wordt Allerheiligen niet gevierd, omdat ze heiligenverering afwijst. Dit gebeurde dus na de Reformatie, de periode waarin mensen als Luther en Calvijn en grote groepen rond hen zich afscheiden van de traditionele katholieke kerk (de Beeldenstorm!).

    Wereldlijke feestelijkheden en gebruiken rond 1 november
    1 november is tot in de twintigste eeuw ook een belangrijke kalenderdag geweest in het dagelijks leven, vooral van boeren en kooplieden. In de agrarische wereld was 1 november het begin van het winterseizoen en van de werkzaamheden binnenshuis (november is slachtmaand), de datum waarop de kachel en de winterkleren weer van zolder werden gehaald. Verder was 1 november de dag waarop lonen werden uitbetaald, nieuwe pachttermijnen ingingen en knechten en meiden in dienst traden. Ook de najaarsmarkten werden vaak op 1 november gehouden. Behalve voor het doen winterinkopen was een bezoek aan de najaarsmarkt ook een gelegenheid om uit te gaan. In Winschoten wordt nog altijd Allerheiligenmarkt (Aldrillenmarkt) gehouden.

    Weerspreuken Allerheiligen
    "Houden de kraaien voor Allerheiligen school, zorg dan voor hout en kool."
    "Als het met Allerheiligen sneeuwt, leg dan uw pels gereed."
    "Met Allerheiligen vochtig weer, sneeuwbuien volgen keer op keer."
    "Brengt Allerheiligen de winter aan, dan doet Martinus (11 nov.) de zomer staan."
    "Geeft Allerheiligen zonneschijn, dan zal het spoedig winter zijn."
    "Na het zomertje van Allerheiligen, kan u voor de winter niet beveiligen."



    01-11-2008 om 10:46 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    31-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Halloween
    Omdat we langs alle kanten bestormd worden met Halloween gadgets gooide ik het eens over een
    andere boeg. Dus :
    Image Hosted by ImageShack.us


    Wil je weten wat erachter zit, klik dan op de link hieronder en na de intro op de verschillende icoontjes van de GSM. Vergeet de deurbel niet...en voor de rest...
    WHOOOAAAH

    Halloween

    31-10-2008 om 00:10 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    30-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Engels in het onderwijs
    De studentjes kregen hun eerste rapport mee. De leraren (essen) hebben zich weer kunnen verheugen of ergeren

    Dit zou van een leraar komen die als opdracht aan zijn leerlingen gaf. "Schrijf een kort toneelstuk in het Engels over een gezinsdrama..!!


    Dit is wat een leerling er van maakte (zonder zwans).
    Probeer dit zelf maar eens hardop te lezen Niet te doen!!!

    Ann sits in the hook of the chamber. She is striking Burts brook. The radio stands on.
    Suddenly she hears a lawight in the gang. The door goes open.
    There stud Burt.
    Ann: " Haha, there are you. It is becans tide. From where come you flierefloyter."
    Burt:" That goes you not on"!
    Ann is up her toot getrapped. She thinks she will fall fromherself, so she goes lying longout on the sofa and begins to snick.
    Burt: " Stop, hold up off i shall give you a vige on your smool."
    That is too much for Ann. She flies right from the sofa and balls her fist.
    Ann: " I can no longer stand you out! I will take another man."
    Burt: " Pfoe, thet shall me not spite. I have raids another leaf."
    White like a like Ann falls fourover on the tapite. Burt wrives in his hands from joy. He does the door open and smites her after him too.
    Ann seat her very bad out and she thinks lout up:
    " i will make myself from side."
    She goes in the kitchen, takes a mess from the shoyf, but when she thinks of the blood and the pain, she has twayfels.
    Ann: " I make my not from cant for a type like Burt! I will leaver stay an old vrayster the rest of my life and will never merry again."
    The public can see Ann go and sit on the stool and take her strikework in her hands. The lights go out and the gordines go too..."

    30-10-2008 om 00:34 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    29-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.17 manieren om een file te veroorzaken
    Image Hosted by ImageShack.us


    We weten er de laatste maanden alles van want gemiddeld doen we 800 km per week nu al bijna 3m lang(!!) dus maakt dat bijna 10.000 km ( meer dan onze reis naar Spanje die we uitgesteld hebben)!! Daardoor heb ik tijd zat om de files eens te bestuderen en ziehier mijn tips voor een " heerlijke lange file"!!!....

    1. Ga (bij voorkeur met een caravan) tijdens de spits op vakantie.
     2. Blijf onnodig lang (en langzaam) links rijden. Aangezien rechts inhalen verboden is zullen de meeste automobilisten achter u aan blijven rijden.
     3. Na punt 2 zullen enkele automobilisten misschien gaan "kontkussen". Laat u echter niet afleiden van uw belangrijke taak. ( .zie punt 6)
     4. Voor automobilisten: ga rechts net iets langzamer rijden dan het vrachtverkeer. Wedden dat er een vrachtauto is die gaat inhalen.
     5. Voor vrachtautochauffeurs: haal eens een auto in! Bij voorkeur de snelheidsverschillen laag houden (geef .b.v. met een sticker de snelheidsbegrenzer de schuld).
     6. Rij onregelmatig. Af en toe remmen en dan weer gas geven zorgt voor een kettingreactie, zodat er achter u steeds harder geremd wordt.
     7. Wissel regelmatig van rijstrook  Experts kunnen ook tussen twee rijstroken rijden, zodat het effect verdubbelt.
     8. Gebruik geen richtingaanwijzers tijdens het wisselen van rijstrook.
     9. Voor de overheid: laat twee snelwegen van elk twee stroken bij elkaar komen op een snelweg van twee stroken, volgens het principe van 2 + 2 = 2.
     10. Bij een ongeval op de andere baan kunt u het beste niet alleen remmen om te kijken, maar zet de auto helemaal stil, zodat u een beter beeld van de verwondingen kan krijgen. Denk eraan dat het thuisfront zit te wachten op bloederige of spectaculaire verhalen. Maak een paar foto's of een video met uitgebreid commentaar.
     11. Stuur, tijdens het invoegen, strak naar links. Daar gaat het tenslotte sneller dus daar kunt u het beste gaan versnellen.
     12. Kunt u niet invoegen, rij dan niet naar het einde van de invoegstrook zodat de mensen op de andere (snel)weg ook meegenieten van de file.
     13. Tik op het ritme van de muziek op het rempedaal. Waarschuwing: als u dit te vaak doet vermindert het effect.
     14. Ga pas inhalen als er een andere auto (snel) aangereden komt. Hij mag tenslotte niet zo hard en de politie kan alle hulp gebruiken.
     15. Na uitgebreid onderzoek is gebleken dat agressief gedrag (gebaren e.d.) files reduceert. Bovendien gaan de beledigde mensen aanzienlijk beter rijden!!!.
     16. Vrachtwagenchauffeurs, bevestig de lading niet te stevig. Vallende voorwerpen zijn leuk om de weg te versperren.
     17. Automobilisten kunnen ook een steentje bijdragen. Gooi een propje of nog liever een lege vuilniszak uit het raam. Doe dit alleen als er iemand achter u rijdt.

    Met dank aan al diegenen die er ook vandaag weer voor gezorgd hebben dat we " lekker file reden"!!!!

    29-10-2008 om 00:23 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    28-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een dag uit het leven van een computerjunk!

    Image Hosted by ImageShack.us
    In vrijwel elk huishouden staat tegenwoordig een pc. Ongemerkt zijn we afhankelijk geworden van deze alleskunner op gebied van muziek, film, tekst, ontspanning en info.
    Eén dag zonder computer? Knap lastig!
    De typemachine is al lang de deur uit. De diaprojector staat te verstoffen op zolder.De cd-speler wordt nauwelijks nog gebruikt. Dit alles dankzij de multimedia computer, die een alleskunner is en daarom na de stofzuiger en de wasmachine zo ongeveer het handigste hulpje in huis.
    Totdat zich het volgende voor doet. Gewoon hypothetisch ....

    Je wil een  montage van de vakantiefilms maken....
    Veel beter dan het alweer ouderwetse mengpaneel met een geheugen voor `wel zeven scènes, mixt de computer de prachtigste beeldovergangen en onthoudt met speels gemak honderden korte scènes. Stukken nauwkeuriger en geen gesleep met apparatuur, titelgenerator en tv-toestel. En geen gedoe met allerlei kabeltjes of snoeren. Totdat een storing je pijnlijk bewust maakt van je afhankelijkheid van die grijze doos met aangekoppeld beeldscherm.
    Halverwege de videomontage houdt de - tweede - harde schijf het voor gezien. Uitlezen lukt nog net, maar data wegschrijven gaat niet meer. Niets aan te doen. Behalve een schroevendraaier pakken, harddisk eruit halen en teruggaan naar de winkel, want de disk is nog geen jaar oud en de garantiebepalingen zijn gelukkig soepel
    De winkelier doet inderdaad niet moeilijk. Omdat het al de tweede keer is dat dit type harddisk  het begeeft, mag er een nieuwe harddisk van een ander merk worden uitgezocht. Zelfs eentje met meer capaciteit - 100 GB in plaats van 60 GB -, voor een luttel meerbedrag.
    Mooi. Maar nu moet het bios opstartgeheugen van de wat oudere pc worden aangepast om het geschikt te maken voor zo'n grote disk. Geen probleem. Dat wil de winkelier wel even doen.
    De nieuwe harddisk zet hij er ook wel even in en misschien krijgt hij nog data van de gecrashte harddisk boven water. Service die niets extra's kost en lastig werk uit handen neemt. Tegen zo'n aanbod zeg je geen nee.
    Na thuis snel alle kabeltjes verwijderd te hebben, gaat de pc naar de winkel. Korte tijd later wordt al duidelijk hoe onthand je bent zonder computer. Die videomontage kun je wel vergeten vandaag. Maar wel mooi even de tijd om een paar brieven te schrijven die hoog nodig de deur uit moeten. Dacht je.... Het loopje naar de werkkamer is vergeefs. De grote leegte staart je aan. Dan maar je vrije dag doorbrengen met lezen.
    In de krant staat een aardige recensie van een stukje muziek. Eens even kijken of daar meer over  te vinden is. O nee, geen pc, dus ook geen internet.
    De post brengt het nieuwste nummer van een computerblad met ingesloten cd-rom vol demo's en informatie. Gauw even kijken wat er op die cd-rom staat. Vergeet het maar sukkel. Hij is weg. Was je dat nu al vergeten? Ja dus.
    Dan maar even de televisie aan. ,, Meer informatie vindt u op www'', zegt de presentator. Ben benieuwd, maar kijken is er niet bij.
    Op het mobieltje komt een sms binnen. ,, Heb je m'n mailtje niet gelezen?'' vraagt de zoon, die gewend is dat zijn vader altijd direct antwoordt. Even kijken wat hij geschreven heeft. O nee, da's waar ook. De computer is van huis.
    Een tijdschrift kondigt een digitale fotowedstrijd aan. Even kijken of er nog foto's op de pc staan die bij het thema van die wedstrijd passen. Diepe zucht: tijdelijk buiten gebruik.
    Twee keer gaat de telefoon. De dochter en schoonzoon wachten beiden op antwoord op hun e-mail. Ook zij vinden het gek dat ze niets horen. Er zal toch niets aan de hand zijn? Nee hoor, met mij niet. Wel met de pc die uit logeren is. Berusting.
    Een extra uitje dan maar. Wat draait er vanavond in Metropolis? De filmagenda staat op een website. En wat heb je ook alweer nodig om op het internet te komen? Hellup!!!
    Een dag zonder computer voelt als een junk zonder zijn dagelijkse shot. Of zijn er betere vergelijkingen? Als een ei zonder zout. Nee, te slap. Als een zee zonder water? Te dramatisch. Als een..., als...
    Je rent naar de telefoon en belt de winkel: ,, Hallo, is mijn pc al klaar?''

    28-10-2008 om 00:15 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    27-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En... the ( heart)beat goes on...
    Voor de tweede keer vals alarm vanwege het ziekenhuis!! En welk éen !!
    Op 1september werden we in allerijl naar het ziekenhuis geroepen en dachten we, na het toedienen van de laatste sacramenten ,dat ma zou heengaan. Jullie weten intussen reeds het verloop van haar ziekte en dat ma er nog steeds ligt!
    Toen verleden maandag beslist werd om de morfinepomp aan te brengen, opperde de arts dat het nog een kwestie van 1 à twee weken zou zijn. Twee dagen later, dus op woensdag, gaan mijn broer en ik nog eens langs om wat betere info over de werking en bijverschijnselen van die pomp te krijgen. Dan krijgen we te horen dat ma de zaterdag niet meer haalt!!! Algemene ontzetting omdat het nu toch nog zo " snel" zou gaan!!
    We nemen ' s avonds heel intens afscheid van ma en beloven op donderdag terug te komen
    Op donderdag  zegt de arts nog eens gezegd dat ma de zaterdag niet meer haalt. De verpleging luistert met verbazing naar het oordeel van de behandelende arts en  zeggen ons dat ze het niet kunnen geloven omdat de duidelijke eindtekenen ontbreken. Maar de arts blijft bij zijn standpunt dus wie zijn wij om dat tegen te spreken??
    T en ik hadden intussen besloten om niet meer op en neer te rijden want ik wil de laatste dagen bij ma zijn! Dat hebben we tot zaterdagavond gedaan. We zagen  ma afwisselend mentaal of fysiek heel slechte momenten meemaken maar ...dat dit het einde zou zijn daar twijfelden ook wij aan. Op vrijdag kwam de arts niet langs!
    Op zaterdag morgen uiteindelijk wel en zijn reactie was... "Ongelooflijk E. je ziet er beter uit , goed gedaan en je moet het zeggen hé als je pijn hebt en doe maar zo voort  hé"!!!
    Ik heb hem laten gaan want nu moet ik echt niets meer horen. !!
    Intussen ligt ma daar nog, als ze slaapt vrees je dat ze dood is zo wit en scherp  afgetekend is haar gezicht ... !!!! De hoofdverpleegster nam ons wel nog even terzijde en probeerde heel de situatie wat recht te trekken. De arts zal wellicht geoordeeld hebben aan de hand van de medicatie die ma al gekregen heeft en momenteel krijgt. Daarop gebaseerd zou ze inderdaad al moeten gestorven zijn!!!! Blijkbaar heeft ma een verschrikkelijk sterk lichaam .. Ze hebben er ook geen verklaring voor!
    4 dagen hebben we hier op de toppen van de zenuwen gelopen. 4 dagen sliepen we in de buurt van ma om niet elke dag het verkeer te trotseren met naast ons de telefoon en de GSM. Geen 3 stappen durfden we verzetten zonder telefoon bij ons en bij elk gerinkel of smsje enz namen we met trillenden benen op omdat we het finale woord vreesden ( hoopten!)  te horen. Ik ken intussen elk hoekje van ma's  kamer en die geur laat mij nooit meer los!
    Uiteindelijk keerden we naar huis terug, doodop en met het gevoel dagenlang op een rollercoaster gezeten te hebben!!! Maar ma is er nog steeds alive and... ach neen niet kicking maar met de laatste krachten van haar opgeleefde lichaam. Ik hoop dat we nu enkel nog gealarmeerd worden als het inderdaad zover is want  dit wordt stilaan onwaarschijnlijk!!
    Ik informeer nu nog enkel bij de verpleging want ik geloof hun ervaring meer dan al de rest.... en intussen klopt ma's hart  verder. Ze is stilaan tot een fenomeen aan het uitgroeien in het ziekenhuis!!!
    Nu nemen we even afstand van ma's ziekte en het ziekenhuis en alles daarrond en gaan we een dag niet naar het WW. Meer afscheid nemen dan ik de laatste dagen gedaan heb, kan niet meer...het lot zal uiteindelijk wel beslissen hoe, waar en wanneer de dag komt.
    Ik begin het stilaan " genant" te vinden om hier telkens mijn verhaal te doen daarom zei ik dat het precies op een soap gelijkt!! Ik wil het er niet meer overhebben en zal jullie wel op de hoogte brengen als het voorbij is want stilaan wordt het allemaal teveel en probeer ik de toestand te ondergaan...
    In afwachting blijven we  maar pendelen en nu al 3 maanden lang en hoe lang nog??? Ik zou zo graag dit hoofdstuk afsluiten om verder te gaan met enkel nog een mooie herinnering aan ma maar zelfs dat lijkt ons afgenomen te worden!!
    Ik kan hierna voor een tijd geen artsen meer zien. Dat niemand vooraf het definitieve einde kan voorspellen  daar heb ik begrip voor maar....er zo flagrant naast zitten en dat tot de laatste dag volhouden....niettegenstaande iedereen ziet dat niets de bewering staaft....!!!!!!!

    27-10-2008 om 00:04 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (9)
    25-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WINTERTIJD
    Het is weeral zo ver. Vorige nacht hebben we de klok op wintertijd gezet en  een uurtje langer slapen! Image Hosted by ImageShack.us
    De nachten zijn af en toe kouder aan het worden, de herfstwind heeft nog niet zoveel bladeren  van de takken van de bomen gerukt. Maar wat er ligt , vormt een mooi goudgeel tapijt.
    's Avonds trekken we ons donsdeken ook al wat hoger en vanaf nu geen open ramen meer.Voor velen blijft dat een vaste gewoonte die pas hartje winter verandert.Voor ons dus wat vroeger want mijn slaapgenoot kan niet tegen  koude lucht en staat gegarandeerd op met keelpijn als de ramen in de herfst/winter open blijven. Ikzelf verkies open ramen maar och .. we geraken er wel uit!!

    Het is nu ook het seizoen om eens lekker te genieten van wild!!! Waarmee kan ik jullie verrassen? Hazenrug bv met veenbesjes en knolselderpuree of everzwijn met jagerssaus?. Daarbij een lekker flesje wijn en dan gezellig tafelen?. Alleen .. die wijn zou voor het grootste gedeelte in mijn glas terecht komen want door zijn " Crohnen" moet T alcohol mijden. Wel een beetje saai zo alleen te toasten niet....dus dat wordt afwachten tot de gelegenheid zich voordoet!!!!
    Maar eigenlijk zou  het best gezellig zijn zo eens met zijn tweetjes lekker te eten hoewel de situatie met ma  ons ook bij het tafelen parten speelt!
    Ik las onlangs dat veel paren moeilijkheden hebben met hun relatie als ze op pensioen zijn. De kinderen zijn uit huis en opeens ben je weer met twee. Elkaar ruimte geven lijkt de oplossing te zijn. Gelukkig hebben wij daar "nog" geen probleem mee! Wij vinden het heerlijk met ons tweetjes, een nieuwe fase in ons leven. Werken hoeft niet meer ( hoewel .. wij zitten hier nooit stil!!) en eindelijk hebben wij tijd voor onszelf ( oeps, klopt ook niet)!!!.
    Als ik het zo bekijk dan vraag ik mij af: klopt het cliché dan nog wel??
    Maar als je alles werkelijk naar de letter zou toepassen dan hebben we in deze fase van het leven een luxe, die je als jonge mens niet kent....
    Straks kruip ik in de zetel om er niet meer uit te komen want we hebben weer eens een zenuwslopende 4-daagse achter de rug die het uiterste van onze zenuwen vroeg!..Maar vandaag wil ( moet)  ik het allemaal even van mij afzetten. Morgen vertel ik jullie wel wat er hier gebeurd is!!! Moest het niet zo serieus zijn dan zou ik bijna denken dat we  in een soap beland zijn!!!!
    Dus voor straks...
    Image Hosted by ImageShack.us

    25-10-2008 om 22:55 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    24-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Breekbaar en teder en echt..
    Toevallig las ik vandaag bij ma in een tijdschrift het volgende. .Ik schrijf het neer in de originele spelling om niets af te doen van dit ontroerend gedicht


    Heb mij lief, gelijk ik ben.


    Ik zou tot al mijn vrienden willen gaan
    - Ook wel tot hen, die niet mijn vrienden zijn-
    En vragen: Heb mij lief , gelijk ik ben
    En stel aan mij geen eischen. Zie, ik kan
    Niet onderhoudend praten, niet gevat
    of geestig zijn en niet vertrouwelijk
    vertellen van mij zelf of mijn ziel...
    Wat zouden we ons vermoeien voor elkaar?

    Laat mij maar zwijgend naast u zitten, stil
    verdiept in eigen werk, eigen gedachten
     Of- als gij praten wilt- spreekt gij tot mij.
    Ik zal wel luistren als gij vriendelijk
    met lichten kout mij onderhouden wilt.
    Wel lachen om de grappen, die ge zegt,
    wel ernstig kijken, als ge hoog, of diep,
     of ijdel praat van al te diepe dingen...

    Maar, als ik dan zoo zwijgend zit en luister
    naar uw gesprek- of naar het klokgetik
    of 'k laat de stilte ruischen om ons heen,
    Die ruischt zoo prettig als de menschen zwijgen
    - Als 'k mij dan in uw nabijheid voel,
    dan zou ik willen vragen en de stilte
     - of ons gesprek- verbreken met de vraag;:
     " Zeg, zijt gij blij dat ik naast u zit?
    En spraakt gij dan " ja", dan zei ik zacht: " Ik ook"..
    En dat was alles wat ik weten wou
    en al wat gij van mij behoeft te weten.

    Jacqueline van der Waals ( uit Nieuwe verzen, Callenbach, 1909)


    Mijn besluit: Niets meer zeggen, er gewoon zijn , ik voor jou, jij voor mij, Zalig om dit te ervaren!

    24-10-2008 om 00:29 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    23-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat was en nu niet meer is..
    Ik zie haar, hoe haar gerimpelde handen rusten in haar schoot en haar intens droeve soms wazige blik gericht is op de overkant. Haar pijn en verdriet snijden door mijn ziel. Alles waar ze waarde aan hechtte is nu betekenisloos. Toen ze noodgedwongen afstand deed van haar huis en tuin , blies ze tegelijkertijd haar laatste levenslucht uit. Ze verhuisde al naar de overkant maar liet haar wazig bestaan nog even achter.

    Ik zie haar, hoe ze denkbeeldige pluisjes van haar kleren plukt of een witte haarlok achteruit schikt met haar laatste fierheid en kracht.

    Ik zie haar, hoe ze nog even naar de bloemen kijkt en vraagt om ze nog wat water te geven. Bloemen gaven haar altijd kracht , vertelde ze mij ooit!

    Ik zie haar, hoe ze haar kopje koffie wil vasthouden maar haar bevende , krachteloze handen er niet in slagen. Ik heb haar geholpen en het kleine, gemorste druppeltje zachtjes van haar mond geveegd..

    Ik zie haar,  hoe ze door het raam staart en haar lippen zachtjes bewegen. Wat is het wat je zeggen wil, lieve ma?

    Ik zie haar , hoe haar ogen ons volgen en haar blik nog even de mijne kruist terwijl een droge traan intriest haar ogen vult.

    Ik zie haar, en weet dat ze niet meer is zoals ze altijd was. De bloemen hebben hun kracht verloren, de koffie heeft de gezelligheid ingeruild voor eenzaamheid.

    Ik zie haar, en  voel een traan over mijn wangen glijden...ik weet wat was, is nu niet meer......

    Ik zie haar , ik voel haar , ik ruik haar ...mijn hart raakt haar nooit meer kwijt.

    Vandaag weer even langsgeweest bij mams, ik vrees dat het afscheid nu heel snel nadert.........

    23-10-2008 om 00:45 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    21-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het wordt steeds moeilijker..
    Vandaag een rotdag gehad.
    Het begon al met een rottelefoon die veel van mijn " kalmte" eiste. Gelukkig kon ik even mijn frustratie afreageren in de turnles. Heb geprobeerd om Pazke even zo " zot " te krijgen om ook elke maandag haar arme body te pijnigen... Nu maar afwachten of ze mij daarin blijft volgen???
    Daarna zijn we naar ma geweest. Onderweg kregen we al een telefoontje van de zoon die bij haar even langsging met het bericht:
    " Ma je zal het moeilijk hebben om mémé op te peppen want ze heeft een moeilijke dag en veel pijn"!! Hij was al langsgeweest bij de verpleging om iets exta's tegen de pijn te vragen.
    Ze komen  dan steeds af met :" Maar E. je moet geen pijn hebben , je moet het zeggen en we geven je iets." 
    Ons ma haar antwoord was, "dan moet ik om de 5 minuten bellen want alles doet pijn en die pijnscheuten zijn niet te houden"....
    Inderdaad haar moraal was op een heel laag pitje en door de extra pijnstiller was ze weer heel versuft en apatisch.
    Ik ben nog maar eens bij haar behandelende arts geweest hoewel ik gezegd had dat niet meer te doen... Hij gaf toe dat ze snel achteruit gaat en veel pijn heeft en .. dat ze overwegen om een Morfinepomp te plaatsen. We willen niet dat  je ma voor de laatste levendagen pijn heeft!!
    "Waarop wachten jullie dan"? vroeg ik!!!
    Geef haar dan in " Godsnaam" zo'n pomp, smeekte ik bijna.
    Nu de familie moest het goed vinden want de kans bestaat dat ma er nog meer versuft bijligt en het contact nog minder wordt. Alsof iemand van ons maar éen bezwaar zal hebben tegen het plaatsten van zo'n pomp, als haar pijn maar weg is!!
    So what dokter?? Alsof het contact nu zo denderend is als je je moeder horen klagen over pijn en dan weet dat haar uitgeputte lichaam  het niet meer aan kan en dat ze het einde voelt naderen en dan begint te wenen..
    Die arme schat probeert mij dan ook nog te troosten door te zeggen: " Je moet niet wenen , ik zal mijn best doen om het zo lang mogelijk vol te houden"...Voor wie ma???
    Het werd mij ook even allemaal teveel. De arts zei dat het wellicht nog een kwestie van 1 à 2 weken is. Maar ze hebben nog eens gezegd dat het einde in het zicht was en 2 maanden later is ma er nog.
    Aan de ene kant hoop ik voor ma dat ze het nu juist voor hebben maar aan de andere kant begint het heel  duidelijk te worden dat het stilaan de laatste keer is dat ik haar heb kunnen vasthouden en dat ze ons zal verlaten en daar .. kan ik momenteel nog niet aandenken. Dat afscheid nemen heeft nu al zo lang aangesleept dat het stilaan een strohalm geworden is waar ik mij zo stevig aan vasthoud. Die laatste weken met ma waren zo intens  en beheersen zo onze leefwereld. Wij leven als het ware in een cocon die bestaat uit  thuis, de baan en het ziekenhuis en weer de baan en thuis enz enz. Er is voor niets anders meer ruimte en straks valt dat allemaal weg.... We moeten haar loslaten maar ik weet nu al dat het zo verdomd moeilijk zal zijn...Lieve mensen als jullie nog een gezonde ma hebben , koester haar dan en durf haar eens goed vast te nemen want eens zal je die innige knuffel zo missen...
    Het worden nog  lange , moeilijke dagen en nachten maar stilaan is de maat langs alle kanten vol...

    21-10-2008 om 01:25 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    20-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rozenbottels
    Wat is een herfst zonder waaiwinden die bezit nemen van je tuin en doen buigen wat niet knakt?
    Wat is een herfst zonder chrysanten en de weemoed die bezit van je neemt?
    Wat is de herfst zonder rijpe zaaddozen die openbarsten en hun zaden aan de wind geven of zomaar rondstrooien letterlijk op goed vallen uit?
    Wat is de herfst zonder dat de voorzienigheid van in voormenselijke tijden dieren en vogels van vitamines voorzag om ze te harden tegen de ongemakken van de winter?
    Dat geldt ook voor ons mensen zeker?
    Vandaar mijn vraag wat is de herfst zonder rozenbottels?

    Ze hangen vaak in trossen met veel tegelijk of staan op stevige stengels, alleen, knalrood te wezen.Image Hosted by ImageShack.us

     Kijk, hier zijn we, lijken ze te zeggen. We zijn rijk aan al het goede dat een plant of een vrucht kan geven. We zitten vol met vitamine C en met sporen van stoffen waarvan jullie met al jullie wetenschap nog geen benul hebben!! We houden jullie gezond tot de krokussen weer hun kelken openen en je verzekeren dat de bomen weer in blad zullen komen om schaduw te geven als de zomer heet wordt!!

    Rozenbottels vallen op en zijn uitnodigend maar toch is hun vruchtvlees dun en licht zurig en tamelijk smakeloos. Nochtans zijn ze samen met die andere oude inheemse vrucht, de mispel een rijke bron aan vitamine C .
    Je kan er gelei uit maken of ze drogen om ze dan  in kruidenzakjes te bewaren om thee van te trekken, een glaasje pure gezondheid!
    Weten jullie dat éen lepel rozenbottel marmelade een uitstekende bescherming biedt tegen verkoudheden en allerhande winterkwaaltjes?
    Daarom ga ik nu, na een heel drukke dag, lekker relaxen bij een heerlijk kopje rozenbottel voor ik ga slapen en dan maar hopen dat het ook werkt voor een goede nachtrust!!

    PS. Zegt men niet "scherven brengen geluk" ?? Hewel vandaag heb ik ervoor gezorgd dat er veel geluk in mijn richting komt.!!???
    Ik heb zomaar in éen keer 3 champagneglazen laten vallen terwijl ik alles klaar zette om een glaasje schuimwijn  te drinken op de zoon zijn verjaardag, want heel de bende kwam eten!!. Ik had er van ma, nog voor ze opgenomen was, 6 extra gekregen omdat wij hier met een grote bende zijn als we allemaal samen zijn en .. daarvan zijn er nu drie kapot. Het feit dat ze van ma kwamen doet mij wat, verdorie toch!!

    20-10-2008 om 00:47 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    19-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Help, herfst!
    Gelezen in " Jet" een weekblad dat gratis aan huis geleverd wordt.
    Ik geef hier een ingekort versie.
    Bezorgt de gedachte aan de lange, sombere weken die het komend seizoen in petto heeft je kippenvel? Toch moet die periode geen martelgang worden als je volgende tips volgt.

    Vitaminenkuur
    Wil je je wapenen tegen winterkwaaltjes, dan eet je best veel groenten, fruit en zuivel.Eventueel wat extra vitaminen nemen is ook prima. Maar even belangrijk is voldoende rust. Eens een weekendje " vrij" inlassen , doet blijkbaar ook wonderen; geen pc aan en al je " to do's" op delete!!Waarom niet languit naar je favoriete cd luisteren of gewoonweg een boek lezen dat je al zo lang wil lezen?? Je voelt je zo een ander mens

    Verwen je lichaam
    Elke seizoen heeft je lichaam wat tijd nodig om zich aan te passen aan de nieuwe weersomstandigheden. Verwen je huid met voldende en vochtinbrengende crèmes, bescherm je gelaat tegen koude dagen en geniet van een relaxerend bad.

    Buitenlucht
    Gebrek aan daglicht maakt ons futloos en neerslachtig daarom is het goed elke dag even in de buitenlucht te komen, zelfs een plensbui of ontstuimige herfstwind kan deugd doen!

    Knusse kamer
    Maak je interieur gezellig door hier en daar wat " winterse " accenten te leggen. En vanzelfsprekend hoort daar ook kaarslicht bij om het plaatje compleet te maken en geniet dan van echte herftssnacks zoals noten, druiven, mandarijntjes, noten .... lekker gezond.

    We weten dus wat we moeten doen in de komende weken als we er de tijd toe hebben!!


    19-10-2008 om 00:53 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    18-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jacques Brel
    Image Hosted by ImageShack.us

     Ik heb altijd een zwak gehad voor de poëzie in de songs van JB meer dan voor zijn muziek.
     De teksten bij de muziek zijn voor Brel dan ook veel belangrijker dan de muziek zelf. Met zijn songs wil hij iets vertellen, een boodschap brengen. Daarvoor gebruikte Brel ook zijn eigen ervaringen en dromen…
    Systematisch duiken drie thema’s in zijn teksten op: hij spuugt zijn gal over de hypocriete burgerlijke moraal die hij uit zijn jeugd kende (Les Flamandes), hij vertelt hoe de liefde meer pijn dan goed doet (Ne me quitte pas) of hij bezingt de dood.
    Vandaag beluister ik zeker de CD die ik hier liggen heb want.. Vandaag is het precies dertig jaar geleden dat Jacques Brel overleed.
    Ter gelegenheid daarvan vindt in Brussel een tentoonstelling plaats bij Editions Jacques Brel. Bovendien worden de twee films die Brel regisseerde samen met een nieuwe documentaire voor het eerst op dvd uitgebracht. Jacques Brel stierf op 9 oktober 1978 in Parijs aan longkanker. De geboren Brusselaar zong toen al ruim tien jaar niet meer. In 1967 was hij daar mee gestopt om zich toe te leggen op zijn andere passies, film en reizen. Jacques Brel leefde tegen honderd per uur. Ook op het podium gaf hij zich volledig en slingerde hij met een tomeloze gedrevenheid zijn chansons de zaal in. Jacques Brel zong graag over zijn geliefde Vlaanderen, ook over de minder fraaie kantjes. In "Les Flamandes" trok hij van leer tegen de burgerlijke moraal én de Vlaamse vrouwen. "Les flamandes" veroorzaakte heel wat heibel in Vlaanderen. Maar volgens Brel was er niks beledigends aan dat nummer.
    Het hectische, vermoeiende leven van Brel en jaren van intens roken en drinken, eisten echter zijn tol. Zijn gezondheid ging fel achteruit. En bang om zijn artistieke scherpte te verliezen, gaf Jacques Brel op 16 mei 1967 dan ook zijn laatste concert.

    Ik hoop dat jullie mee genoten hebben van JB.

    18-10-2008 om 12:05 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    17-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Werelddag van verzet tegen armoede
    Image Hosted by ImageShack.us

    Vandaag is het Werelddag van verzet tegen armoede.

    Op 22 december 1992 riep de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, 17 oktober uit tot Internationale dag voor de uitroeiing van armoede (VN resolutie). Staten en verenigingen werden hiermee opgeroepen armoede op de agenda te zetten en praktische stappen te ondernemen om armoede daadwerkelijk te bestrijden. Deze datum verwijst naar de samenkomst op het Mensenrechtenplein te Parijs op 17 oktober 1987, toen daar de Gedenksteen werd onthuld ter ere van alle slachtoffers van honger, uitsluiting en geweld. Wereldwijd komen op deze dag mensen samen om eraan te herinneren dat armoede een schending van de mensenrechten is.
    We kunnen ons afvragen of er in België wel armen zijn? Bekommeren zich niet genoeg sociale diensten en organisaties om hun lot? Is armoede geen marginaal probleem van een handjevol daklozen in de grote steden? Vragen die we ons kunnen stellen.
    In vergelijking met de rest van de wereld is armoede in België een eerder beperkt probleem. Gelukkig maar! Toch leven in ons land bijna anderhalf miljoen mensen in armoede of op de rand ervan. De Belgische cijfers liegen er niet om. In Vlaanderen is 10% van de bevolking arm of bestaansonzeker. In Wallonië 17% en in Brussel leeft zelfs éen op de vijf in armoede.
    Een kwart van de éenoudergezinnen stelt medische zorg uit om financiële redenen. Voedselbanken kregen vorig jaar 110.000 mensen over de vloer. Meer dan 130.000 gezinnen genieten een sociaal energietarief en 75.000 mensen staan op een wachtlijst voor en sociale woning. Ons land telt 17.000 daklozen. Die info vond ik in het Okra -magazine.
    Gezinnen in armoede ervaren dagelijks dat ze er niet bij horen. Armoede maakt dat die mensen zich soms letterlijk opsluiten in hun woning. Op eigen kracht uit die armoede geraken is soms heel moeilijk; soms wordt die armoede doorgegeven aan de volgende generatie.

    Wat is het eisenpakket van vandaag?
    - Dat de vervangingsinkomens ten minste opgetrokken worden tot de armoedegrens. Wie uit de boot valt, moet ook over een inkomen kunnen beschikken waarmee het mogelijk is een waardig leven te leiden.
    - De minimuminkomens moeten omhoog en welvaartsvast worden gemaakt. Een eerste stap om de armoede daadwerkelijk te bestrijden.

    Vandaag vanaf 10.00 u komen de verenigingen waar armen het woord nemen en alle sympathisanten samen op het Sint -Katelijnenplein in hartje Brussel. Er is een gevarieerd aanbod met muziek, theater, tentoonstellingen en infostands.

    Okra ( Open, kristelijk, Respectvol en Actief) vraagt het volgende : "Kan je er niet bij zijn, hang dan een geknoopt laken uit je raam." (Dat las ik in hun magazine in het ziekenhuis bij ma.)
    Dat staat symbool voor jouw verzet tegen armoede. Zo geef je aan dat ontsnappen uit de armoede een zaak is van iedereen. Zo toon je de beleidsvoerders dat velen solidair zijn in de strijd tegen de armoede. Maar bovenal laat je de mensen in armoede weten dat ze niet alleen staan.









    17-10-2008 om 01:09 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    16-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Niets is absoluut...
    Het was vandaag weer eens een totale ramp op de baan. Vanmorgen 2u tot bij ma vanavond 2u55 om thuis te geraken.!!!
    Geen inspiratie noch goesting na zo'n dag dus hou ik me hier bij het plakken van een mailtje dat ik vandaag in mijn box vond. ( iemand wilde mij persé opbeuren !!!!!!)

    Gedichtje voor de dames Maar ...de heren mogen meegenieten.stond erbij....

    Toen de eerste rimpels kwamen was ik in paniek,
    ik liet mijn face toen liften in een prijzige kliniek.
    Nou, mijn man vond het fantastisch,
    mijn gezicht was weer elastisch.
    Niks geen rimpels, niks geen vouwen,
    net zo glad als bij ons trouwen.
    Tot mijn vriend zei  "het is misschien gek...
    maar jouw kop past niet meer bij je nek".
    Ach, een kleine ingreep, ze trekken dit dus strak
    en geven hier een sneetje,
    anders krijg je dáár een  zak.
    Nou mijn man was heel tevreden
    over wat ze met me deden,
    De chirurg zat met mijn borsten in z'n maag
    want nu zaten die volgens hem veel te laag.
    Toen ze waren opgehesen, leken ze een beetje klein,
    maar met siliconenvulling mochten ze er best weer zijn.
    Nou ik zag mijn man ontvlammen,
    want ik had dus zùlke prammen.
    Toen op een avond na het vrijen,
    keek hij peinzend naar mijn dijen.
    En al had ie geen duidelijke kritiek
    ik ging toch weer terug naar de kliniek.
    Ik had trouwens ook een buikje,
    dus na enig overleg
    liet ik dat meteen ontvetten,
    ze zuigen dat in no-time  weg.
    Om tegelijkertijd mijn billen minstens zóóó'n stuk op te tillen.
    Ik was op ieder feestje weer in tel
    maar zat wel héél strak in mijn vel.
    Mijn man was niet meer zo op zijn gemak,
    want op straat riepen jongens " ga je lekker ouwe zak?".
    Nou toen kocht ie een toupetje
    en een veel te strak korsetje.
    Hij ging wandelen en trimmen
    en in het fitnesscentrum gymmen.
    En maandenlang volgde hij een rigoureus dieet,
    tot hij zonder reden in de sauna overleed!
    Daar stond ik op het kerkhof mooi te wezen aan het graf,
    maar nu hij erin lag was de aardigheid eraf.
    Nu laat ik de kwabben zwellen
    en ik zal u wat vertellen.?..
    Dames laat je niet verlakken,
    laat de boel toch rustig zakken.
    Met gladgestreken nekken
    valt het leven niet te rekken!
    Koester buik en onderkinnen,
    echte schoonheid zit vanbinnen!

    Ik heb er toch  eens om gelachen, onszelf af en toe eens wat relativeren ... dat kunnen we hé dames?? Trouwens ben zeker dat iets dergelijks ook over de meeste van onze lieve mannen kan gezegd worden!!Heb jullie al eens uitgedaagd bij Myette maar niemand waagt zich op glad ijs zo te zien!!!

    16-10-2008 om 00:16 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    14-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bijna in adem -en tijdsnood!!
    De kleinkinderen  ( 2 althans) waren hier vanaf vrijdag na school tot zondagavond zodat het kindergejoel niet uit de lucht was. Gelukkig hadden we prachtig herfstweer en dat leende zich perfect voor de herfstwandeling die we met hen wilden maken.
    De kleinzoon moest als  " huiswerk" allerlei natuurresten die stonden voor de herfst verzamelen. We hebben dus blaadjes  in alle kleurengamma's verzameld samen met eikels, kastanjes, noten, dennenappels.... Hij kon dan op maandag met een volle zak naar school trekken en ...intussen hadden we geprofiteerd  van een gezellige wandeling.
    Een dagelijks fietstochtje mocht ook niet ontbreken, opa met de kleinzoon voor een lange tocht en ik met de kleindochter voor een kortere. Maar als jullie denken dat ze daardoor langer uitslapen..... vergeet het. Rond 7u stonden die twee rakkers elke dag naast mij aan het bed te "staan" en ..ik werd er nog wakker van ook, niet te geloven wat die inwendige antenne opvangt!!!! 
    We hebben ze dan op zondagavond, na een geslaagd weekend, teruggebracht en het was goed dat we  eens echt alles van ons hadden kunnen afzetten..
    Op maandag naar gewoonte mijn turnuurtje hier in het dorp en daarna snel naar het WW( wilde westen voor oningewijden) op bezoek bij ma want we hadden haar een 4tal dagen niet meer gezien vandaar.. Dan beland je weer snel met beide voeten op de grond, maar daar heb ik het al genoeg over gehad!  Alleen nog dit: " Zou ze het einde voelen naderen want ze was voor de eerste keer heel erg emotioneel bij het weggaan"?
    Als ik zie hoe de planning hier de laatste weken mank loopt door die bezoeken aan ma( 2 à 3x per week) die telkens een hele dag in beslag nemen , dan weet ik  stilaan niet meer hoe ik alles weer in zijn normale plooi kan  krijgen. We geraken hier gewoon niet meer in de routine door tekort aan tijd.
    Als ik rondkijk , zie ik overal werk. De tuin schreeuwt om een herfstbeurt en een voorbereiding op de winter; de ramen van het huis " schitteren" van de vingertjes en ander vlekken; overal moet eens grondig gekuist en gestoft worden en niet op zijn " Nigeriaans" ( leg het hopelijk ooit wel eens uit wat ik daarmee bedoel!!) ; Dat is nog zo iets wat blijft liggen. Al weken geleden ben ik begonnen aan onze tijd in Venezuela maar het gaat niet vooruit en de " drive" is er ook niet!
    Overal waar ik rondkijk, zie ik enkel werk en geraak ik stilaan compleet in zak en as omdat niets nog georganiseerd lijkt. Waar is de tijd dat ik 2 of 3 zaken ineens kon??? Zelfs die typische vrouwelijke eigenschap lijk ik kwijt te zijn!. Mijn ventje heeft gouden handen als het erop aankomt maar verwacht niet dat hij in het huishouden " werk" ziet .... daar gaat hij van lopen!!!!
    Ooit komt wel een einde aan de"calvarie" van ma en kunnen we weer ons leven op het juiste spoor krijgen, maar nu is het stilaan hopeloos aan het worden en ..... dat past helemaal niet in mijn woordenschat noch in mijn " kraam".......Dus als jullie in de nabije toekomst een enorme HELP schreeuw horen dan komt het zeker van deze kant!!!
    Morgennamiddag komt de kleinste kleindochter voor een paar uurtjes langs dus kan ik best nog niet te snel vingertjes op de ramen verwijderen.....
    Een mooi excuus om niet te moeten beginnen, het gaat mij echt niet af en dat ben ik helemaal niet!!!!!!

    14-10-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (9)
    11-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voor mijn blogvrienden
    " Vriendschap is een aan je hart vastgeketend geschenk"
    Anon



    Ergens gelezen en ik draag het op aan alle lieve blogvrienden

    Vrienden zijn onmisbaar in het leven.
    Dat is een zekerheid.
    Vriendschap betekent meer dan alleen maar geven
    't Is een wisselwerking zonder onderscheid.

    Mensen komen , mensen gaan.
    Maar vriendschap blijft toch eeuwig bestaan?
    Dit is een vraag die me wakker houdt,
    door mijn hoofd spookt en me bezig houdt.

    Mensen veranderen.
    Enkel vrienden zien wie je echt bent.
    Zij zijn specialer dan al die anderen.
    Vrienden aanvaarden je om wie je bent.
    Voor hen hoef je niet te veranderen.

    Vrienden hebben het beste met je voor.
    Ze slaan je er in moeilijke momenten altijd weer door.
    Kritiek van vrienden komt hard aan.
    Maar je neemt het makkelijker van hen aan.

    Wat anderen denken doet je niks.
    Maar vrienden die raken je soms fiks.
    Raad geven doen ze bewust.
    Vrienden sturen je de juiste weg op, maar wees gerust,
    door hen zie je mogelijkheden om open te bloeien.
    Zij willen niets liever dan je zien groeien.

    Vrienden zijn uiterst zeldzaam, heel uniek.
    Van vrienden verdraag je veel, zelfs de zwaarste kritiek.
    Fouten maakt iedereen, daar is geen tegenspreken aan.
    Maar die zijn onder vrienden snel vergeven.
    Tussen echte vrienden komt niets te staan,
    Echte vrienden maak je voor het leven.


    Besluit:  lieve mensen  "Mensen komen en mensen gaan,
                                             maar echte vriendschap blijft bestaan. 
                                             Een zekerheid die mij niet langer wakker houdt
                                             maar vreugde schenkt en die ik onthoud!!"

    11-10-2008 om 00:04 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    09-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kennen jullie dat ook...
     dat je zo'n dag hebt wat je nergens zin in hebt en alles je teveel moeite lijkt te kosten?
    Na een slechte nacht waarin het slapen maar niet kwam, vrees ik dat het vandaag zo een dag wordt. Ik krijg het weer eens niet stil in mijn hoofd omdat ik met teveel dingen in eens bezig ben. Het bezoekje aan ma gisteren zal er ook wel voor een groot stuk tussen zitten. Het is gewoon niet te doen, waarom blijft dat hart van haar maar dapper verder tikken??? De pastorale verantwoordelijke kwam ook langs ( nog eens op vraag van ma) en ik heb 1u1/2  met die gast gepraat... Slotsom van het gesprek... die mensen horen wel maar luisteren niet en  komen dan af met de dooddoener: " we hebben in het begin een communicatieprobleem " gehad. Dat hebben we nog steeds volgens mij en dat heb ik hem duidelijk gezegd maar uiteindelijk lost het voor ma niets op. Ik hou er best over op want dat beeld van ma met alles wat er nu gebeurt, geraak ik nooit meer kwijt!!
    Waarschijnlijk wordt het gewoon een slechte dag en kijk ik er morgen al weer helemaal anders tegenaan.
    Kunnen leven  van dag tot dag, dat moet zalig zijn. Maar het zal de aard van het beestje zijn zeker dat ik graag wil weten waar ik morgen zal staan en dan heb ik het veel te laat door dat ik door daar te veel mee bezig te zijn vaak mijn dag vergooi. Ik  zet beter gewoon het raam van mijn gedachten open voor alle rommel die ik kan missen als kiespijn. .
    Ik weet het, ik maak het moeilijker dan het is en iedereen heeft wel eens gewoon een slechte dag. No panic ik geraak er wel weer uit. Ik ga mij eens goed afreageren bij het opruimen hier en dan voel ik mij binnen de kortste keren beter. ( hoop ik toch!!)
    In ieder geval door hier wat stoom af te laten, wordt het al wat rustiger in mijn kopke!!

    Hoorde eergisteren op TV dat Sophie Dewaele  20 cm van haar bruine lokken zou laten  knippen om die aan het "Geef Om Haar-fonds" te schenken. Hiermee wil ze vrouwen met kanker helpen bij het voor hen meest ingrijpende aspect van hun ziekte: het verliezen van hun haar.
    Sopfie wil als ambassadrice van het project  optreden
    Het fonds "Geef Om Haar" wil vrouwen met kanker die het financieel minder goed hebben, ondersteunen. Pruiken zijn duur en deze ziekte brengt vrouwen vaak in een moeilijk financieel parket. Dankzij dit fonds kunnen ze zich toch mooie lokken aanschaffen" zegt dokter Pia Cox van de Stichting tegen. Een mooie glanzende coupe geeft een vrouw zelfvertrouwen en in die situatie kan iedereen dat best gebruiken!.
    Jammer dat ik geen 20cm kan van mijn haren kan missen want dan zou er niet veel meer op staan (!) anders had ik graag meegedaan!
    Je kan er ook over lezen op de blog van Mieke

    09-10-2008 om 09:57 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (9)
    08-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geloof erin of niet .....
    Gisteren op de blog van Ludovikus geweest en wat ik daar las vertoont een kleine gelijkenis met wat ik maandag meemaakte.
    Het was zo halfweg de turnles toen ik opeens opmerkte dat de parel uit mijn verlovingsring weg was. Uitgevallen dus maar waar???
    Dat kleinood heb ik nu al 39 j en ik wil het toch nog langer dragen. Ik hou eraan die ring te koesteren omdat mijn ventje indertijd zijn eerste zuur verdiende centjes eraan uitgaf!!!
    Dus op weg naar huis begon mijn brein te werken. Wat heb ik vandaag gedaan en waar kan die parel eruit gevallen zijn?
    T's wijze raad is altijd:" Je draagt die ring best niet elke dag want je bent altijd bezig"... ik had dus weer eens niet geluisterd!!!!
    Ik had nog voor ik naar de les vertrok soepgroenten gekuist voor een heerlijk bord groentensoep vandaar dat mijn eerste speurtocht in de groentenbak was onder het aanrecht. Gelukkig lag daar nog niet teveel in.. maar ook geen parel!! Ik was nog niet buiten geweest voor ik vertrok , dus moest die parel binnen  liggen. De garage en de auto werden aan een grondig onderzoek onderworpen... maar geen parel.
    Ik vreesde al dat ik voor mijn Kerst een nieuwe parel zou mogen  vragen maar zo snel geef ik het niet op.
    Mijn grootmoeder had altijd een rotsvast vertrouwen in de heilige Antonius, patroonheilige van de verloren voorwerpen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik ook al vaak zijn hulp ingeroepen heb als ik iets niet vind.. Of het helpt?? Ja lachen jullie maar, maar heel vaak kwam het " verloren" ding dan toch boven water. Of het nu precies aan Toontje ligt of aan het feit dat ik door aan hem te denken ook " logischer " begin na te denken, dat laat ik in het  midden....
    Dus werd Toontje ook weer ingeschakeld.. ..intussen bleef ik maar zoeken. Ik was ook in de diepvries bezig geweest om groenen uit te halen, hij zou toch daar niet liggen?.. Dat zou zoeken worden naar een speld in een hooiberg want de koffer zit bomvol!!
    Opeens schoot me te binnen dat ik ook nog ons bed had opgemaakt en .. misschien was mijn ring blijven haken bij het vaststeken van het hoeslaken???
    Even gaan zien kon geen kwaad dacht ik zo en ..... wat zag mijn lodderig oog daar onder ons bed ....... inderdaad mijn steentje.... Zo fier als een pauw kwam ik er terug mee in de living en ... bewees  nog maar eens aan mijn " sceptische wederhelft" dat Toontje niet voor niets ingeschakeld werd....
    Het is nu enkel nog een kwestie van die parel  terug stevig in de ring te zetten en Toontje met een " big smile " te bedanken...

    Image Hosted by ImageShack.us
    Bij de Katholieken werd en wordt de Heilige Antonius erbij gehaald als men iets kwijt is. Mijn aanroepen zal een restant zijn  van een ver verleden zeker??

    Voor Ludovikus zal, in het geval dat de kalkoenen er mee weg zijn, niet veel hulp van Toontje moeten verwacht worden. T stelde hier voor dat Ludovikus de komende dagen best kalkoen kon eten om zo de ring terug te recupereren !! Of invriezen voor de kerst kan natuurlijk ook ....
    Dit zijn opties he Ludovikus tenzij ...je natuurlijk de komenden dagen nog een verrassing voor ons in spé hebt , wat we van jou altijd kunnen verwachten!!!!
    Dus mensen gaan zien en bijlezen bij Ludovikus ....

    08-10-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    06-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beloon een vrouw die het leven mooier maakt
    Hoewel het " de dag van het bos was," zullen er niet zoveel mensen van genoten hebben met dit weertje. Wij hadden, gelukkig zaterdag onze wandeling gemaakt..

    Als je door de tuin loopt, kan je er niet meer om heen... De zomer, voor zover we er éen gehad hebben, is nu echt voorbij... Het wordt weer herfst.
    Het grasveld droogt zelfs op een zonnige dag niet meer helemaal op en tot s' middags zie je beparelde spinnenwebben hangen.
    Die herfst die voor de deur staat, geeft mij eigenlijk een dubbel gevoel. Langs de ene kant spijt dat er nu zeker geen zomer meer komt, langs de andere kant het vooruitzicht naar de herfst met een natuur die haar beste kleurenpalet bovenhaalt, de nevel boven de velden en bomen, de avonden die kouder en killer worden en dan die eerste geur van de houtkachel.  Die brandt hier al elke avond in afwachting dat de verwarming het overneemt.
    We hadden  zoals ik al zei zaterdag een stevige wandeling gemaakt om nog wat energie op te doen voor de nakende winter.We hebben genoten van de mooie goudgele en rode kleuren die hier en daar al aanwezig zijn, van de variaties van paddenstoelen, van de zon die af en toe door de takken verstrooid op ons wandelpad werd geworpen, van de kilte die niet echt koud is... van alles wat dit jaargetijde te bieden heeft.Ja de herfst is zeker mijn ding!!
    Ik neem jullie even mee om ook te genieten

    Go to ImageShack® to Create your own Slideshow


    En als ik dan vandaag  in het ziekenhuis bij ma toevallig  in HLN lees dat dames aantrekkelijker worden als het buiten kouder wordt, dan is mijn regendag toch wat gered!.!!
    Die bewering komt van Poolse onderzoekers aan de Universiteit van Wroclaw.
    Mannelijke vrijwilligers dienden op verschillende tijdstippen van het jaar, beelden van vrouwen te beoordelen. De vrouwen kregen over het algemeen een hoger score in de herfst en winter, een lagere in de zomer!!
    Een echte verklaring hebben de vorsers niet, al geloven ze in de theorie dat er minder lichaamsdelen zichtbaar zijn in de winter waardoor deze plots aantrekkelijker schijnen.Wegens een " overaanbod" lijken die stimuli plots minder attractief in de zomer dan in de winter...( klopt dat heren??)
    Iets dat zeldzaam is, wordt meestal aantrekkelijker zeker??
    En wat de titel van dit dagrubriekje er nu mee te maken heeft ???
    HLN vond het een mooie afsluiter , ik een mooi begin!!

    Mijn afsluiter is:
    Een mens heeft eigenlijk niet veel nodig om toch nog gelukkig te zijn of zoals Boeddha zei:
    "Er is geen weg naar geluk, geluk is de weg".

    06-10-2008 om 00:06 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    04-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Those were the days my friend....
    Gisterenavond Katie Melua op TV gezien met haar topsong " If you were a sailboat "... een van mijn favorieten en dan maar verder dromen van toen we nog zo jong waren. Niet dat het heden ook geen charme heeft !!!

    Ik lijk
    wel een bloem,
    eerst heel lang groeien,
    daarna maar kort bloeien
    maar altijd verliefd
    op een vlinder.
    Overdag dromen
    van korte nachten.
    Ik lijk wel een bloem,
    met een vlinder
    steeds in mijn gedachten
    hoe lang kunnen bloemen
    naar een vlinder smachten?



    Ik ben gisteren op " zwier " geweest met een groepje toffe mensen en het heeft " deugd gedaan aan mijn hartje , aan mijn hartje.."

    04-10-2008 om 12:34 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    03-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waarom verkleuren de bladeren?
    Als bladeren in de herfst verkleuren, hoe komt het dan dat ze niet allemaal dezelfde kleur krijgen, terwijl ze oorspronkelijk toch allemaal groen zijn?
    Waarom worden de bladeren van de ene boom rood  en die van een andere geel of oranje of bruin?
    Deze vraag werd beantwoord door: drs. Marc Reynders doctorandus Universiteit Gent.

    De groene kleur van bladeren is afkomstig van Chlorophyl, de stof in de bladeren die verantwoordelijk is voor de fotosynthese. Doordat het zowel blauw als rood licht absorbeert en het groene licht reflecteert zorgt het voor de groene kleur van de bladeren. Bladgroen is echter geen stabiele stof en moet voortdurend opnieuw aangemaakt worden door de plant. In de herfst ontstaat een kurklaagje tussen het blad en de stengel van de boom dat ervoor zorgt dat er geen stoffen meer in en uit het blad kunnen. Het Chlorophyl wordt nu niet meer vernieuwd waardoor de groene kleur verdwijnt (dit begint meestal aan de rand van het blad) zodat andere pigmenten die in het blad aanwezig zijn zichtbaar worden.
    Bomen die in de herfst mooie gele bladeren krijgen zoals de berk bevatten veel carotenen, dit zijn stoffen die het chlorophyl helpen door licht te absorberen uit het blauwe en blauw-groene gebied. Bladeren die carotenen bevatten hebben dan ook meestal een frisser groen, als het chlorophyl verdwijnt blijft enkel het gele caroteen over. Vele herfstbladeren bevatten echter ook anthocyanen. In de herfst kunnen suikers die aangemaakt worden in het blad niet meer afgevoerd worden (kurklaagje) waardoor ze in het blad opstapelen. Eens een bepaalde drempel is bereikt gaan deze suikers onder invloed van licht binden op bepaalde eiwitgroepen tot anthocyanen die een felle rode tot paarse of zelfs blauwe kleur hebben afhankelijk van de zuurtegraad in het blad. Een lage zuurtegraad zorgt voor rode kleuren, een hogere zuurtegraad voor eerder paarse. De felste herfstkleuren ontstaan bij heldere en droge dagen (zorgt voor de afbraak van chlorophyl en de vorming van anthocyanen) in combinatie met koude nachten (zorgt voor het kurklaagje) als dit weer optreedt noemen we dat een Indian summer. In bepaalde delen van de Verenigde staten treedt dit bijna elk jaar op.
    Ik kijk weer al uit naar onze Indian summer want persoonlijk vind ik de herst prachtig!!

    03-10-2008 om 00:48 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    02-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Respect en Chapeau!!
    Image Hosted by ImageShack.us

    Ik heb jullie al verteld dat mijn ventje zendamateur is en via die weg veel contacten heeft over de hele wereld. Eén ervan is met een Belgische priester/pater in Bolivia.
    Om even te situeren, Bolivia is qua oppervlakte het vijfde land van Zuid-Amerika en meet 1.098.581 km2. Het is daarmee ongeveer net zo groot als Spanje en Frankrijk samen en ongeveer 26x zo groot als Nederland. Bolivia ligt in het centrum van het Andesgebergte dat van noord naar zuid over het Zuid-Amerikaanse continent loop
    Onze connectie heet pater Jan en woont momenteel in Sucre.
    Sucre is de wettelijke hoofdstad van Bolivia, en hoofdstad van het departement Chuquisaca. Hoewel Sucre officieel de hoofdstad is, is de regering in La Paz gevestigd. De enige overheidsinstantie van belang in Sucre is het hooggerechtshof. De stad heeft een inwoneraantal van 190.000. Ze ligt op 2900 m boven zeeniveau en heeft een gematigd klimaat.Tot hier de info
    Om de twee jaar komt pater Jan naar België op verlof en verblijft dan bij zijn zus in Turnhout. Omdat T. wekelijks contact heeft met hem( als de radiocondities goed zijn) gaan we hem ook elke keer halen voor een etentje bij ons. Bij zijn verhalen over zijn werken en realisaties, kan je alleen maar respect en bewondering opbrengen voor die man. Niettegenstaande zijn leeftijd (81j) gaat hij nog steeds terug naar Bolivia ( volgende week) boordevol plannen en verwachtingen. Wat die man gedurende de 52j die hij in Bolivia doorbracht , gerealiseerd heeft .. grenst aan het ongelooflijke!!
    Ik hing echt aan zijn lippen en kon niet genoeg vragen en … het kriebelde weer een beetje.
    Moest ik terug jong zijn en ik moest met niemand rekening houden dan zou ik voor zo'n  avontuur ook wel te vinden zijn, denk ik.
    Het stootte mij tegen de borst toen ik hoorde hoe de indiaanse meisjes in de pampa’s ( gebied waar hij woont en werkt) nog ongeletterd opgevoed worden.
    Vrouwen zijn in Bolivia maar tweederangsburgers, zegt Jan.
    Op mijn vraag of ze nu al niet wat verder staan en de meisjes al naar school gaan , zei hij neen. Jongens worden opgeleid en lopen school. De meisjes dienen om de kuddes schapen of koeien naar de heuvels of bergen te begeleiden maar lopen geen school.
     “ Hebben jullie dan nooit een school voor meisjes opgericht”? was mijn vraag want uiteraard gaat mijn bezorgdheid vooral uit naar hen.
    Hij heeft tot voor een 5tal jaren in Esquiri een canton gelegen aan de rivier Mataca tussen Sucre en Potosi  gewerkt en daar hadden ze een internaat opgericht voor een 40 tal jongens en 40 meisjes. Ze hadden toch hier en daar al indianen kunnen overtuigen om hun meisjes naar dat internaat te sturen en daarvan zijn er al een 10 tal die als verpleegster meedraaien in een “ dispensarium”!! Maar het schijnt niet eenvoudig te zijn om de bevolking massaal op die denkpiste te krijgen.
    Als je hem hoort vertellen hoe een tweedehandse "pik-dorsmachine" van hier naar daar verscheept werd en dan jaren door hem gebruikt werd om immense graanvelden te bewerken en waar dan uiteindelijk, na het opgeven van de machine, de onderdelen terechtkwamen???!! Ongelooflijk. Uiteindelijk werd op een toren met de onderdelen een windmolen  in mekaar gestoken die electricteit produceert in een afgelegen indianengebied  om ’s avonds wat licht te hebben, wat een hele luxe is  want vroeger hadden ze dat niet!!
    Ik kreeg een dejà vue beeld van jaren terug in bergdorpjes in Peru en toestanden uit Nigeria.!!
    Jan heeft ook een  loopbrug van 150m lang gemaakt over een rivier die in het regenseizoen niet meer doorwaadbaar was.Via die brug werd dan op muilezels de oogst van de ene kant naar de andere kant gebracht. Nu is er uiteindelijk een echte brug waar de vrachtwagens over rijden en wordt binnenkort de hangbrug afgebroken om elders te gebruiken.
    Hij heeft zijn eigen kerk gebouwd, de mensen getoond hoe ze venster in hun huizen moesten plaatsen. Hij heeft hen leren slapen op bedden ipv dierenvellen, hun akkers leren bewerken zodat ze meer opbrachten dan wat ze zelf nodig hadden. Hij heeft electriciteit tot in bepaalde dorpjes gebracht via relaties en geld van donateurs. Hij heeft een landbouwschool opgericht, les gegeven, dispensaria verbeterd, een weeshuis geopend… . Wat een gevoel van geluk en voldoening moet hij hebben als hij even op zijn 52j werken daar terugblikt. Mocht er reïncarnatie bestaan dan teken ik direct voor eenzelfde leven in de veronderstelling dat ik als “ man ” mag terugkomen want als vrouw lukt zoiets  je nooit.!!
    Kunnen jullie je voorstellen dat je als een 30j jonge vrouw tussen indianen gaat  leven , hun taal moet leren ( Quetchua) en dan van alles probeert te realiseren in een maatschappij waar je als tweederangs burger aanzien wordt???… No way..
    Mist Jan de luxe van ons niet? Neen, zo zegt hij want de voldoening en de dankbaarheid en respect die hij van de indianen daar krijgt, overtreft elke vorm van luxe , volgens hem.
    Ik herinner mij hoe ik als kind geld  en zilverpapier “ ronselde” voor de zwartjes en hoe ik met ingehouden adem luisterde naar de verhalen van de missionarissen. Is daar het "zaadje  avontuur” gegroeid dat mij later heeft doen besluiten om mee te gaan met T.?  Misschien want ik hing nu weer geboeid aan zijn lippen te luisteren!!.
    Ik kan nu echter enkel zeggen dat ik een enorme respect heb voor die mens die hier de namiddag doorbracht.
    Sponseren van allerhande inzamelacties/geldacties doen we zelden.  Maar steun geven, zowel materieel als financieel, aan zo'n “ pionier - idealist” dat doen we wel en dan weten we ook dat elke euro voor 100% gebruikt wordt. Dat hebben we ook een beetje uit concrete ervaring geleerd.
     Ik kijk nu al uit naar het volgend bezoekje van pater Jan. Maar hoe lang zal hij het nog volhouden?? .

    02-10-2008 om 00:08 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    30-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Roze bril..

    Is het niet zo dat wij altijd maar onder weg zijn en alles wat in ons leven gebeurt uiteindelijk wel een bedoeling heeft?
    Als je in het trammetje zit waarin ik nu vertoef dan denk je dat je stilaan jezelf wel kent…
    Zelfkennis is niet alleen een schone deugd maar ook een onmisbare eigenschap van een sterke persoonlijkheid. Het is het begin van alles. Alleen als je jezelf goed kent dan pas kan je beginnen met anderen in te schatten. Mooie theorie waarin ik echt wil geloven..
    Alleen is de vraag : “ Wanneer ken ik mezelf voldoende”?
    Steeds als ik denk, ik ben zover, dan gebeurt er wel iets waardoor ik weer begin te twijfelen of de controle lijk te verliezen.!!
    Blijft een mens niet altijd een vat vol verrassingen?   Maar juist dat maakt een mens ook boeiend.
    We veranderen constant, ook met ouder worden, want in deze complexe wereld moeten we ons steeds blijven aanpassen. Onze relatie met anderen wordt bepaald door de manier waarop we ons gedragen tov die anderen en door onze persoonlijkheid en onze mening. Pas als we ons daarvan bewust zijn en onszelf goed kennen en accepteren zoals wij zijn, dan pas kunnen we de energie opbrengen om die anderen ook in ons leven toe te laten.
    Na zoveel jaren hier op die blauwe planeet rondgehuppeld te hebben , zou je denken dat het eenvoudig is maar … de werkelijkheid is anders. In onze steeds veranderende maatschappij moet je blijven meehollen om te volgen, alles verandert constant, ook de waarden. De verwachtingen liggen steeds hoger en confrontaties leiden soms naar de vraag: “ Is dit nu waar alles uiteindelijk zal eindigen”? Maar wellicht hangt alles af van het soort bril waarmee je het leven bekijkt. En ik denk dat ik van nu af aan beter alleen nog roze brillen  opzet om zo eerder de positieve boodschap van het leven te zien. Pas dan kan je in momenten dat het wat minder gaat, de sterkte om door te gaan in jezelf vinden.
    Alles komt van binnenuit want de waarheid zit in ieder van ons. Daarom zitten veel antwoorden op veel vragen in ons als we durven kijken in “ onze ziel” of hoe je het ook wil noemen!!
    Die confrontatie met jezelf is niet altijd gemakkelijk maar wel steeds heel boeiend en waar je vaak wijzer uit komt. Voordeel is dat je op zekere leeftijd weet dat je leven uit ups en downs bestaat maar dat je door je zelfkennis niet zo snel meer de alarmbel inschakelt en die downs je niet meer zo volledig neer krijgen als vroeger.
    Wat ik nu feitelijk wil meegeven?

    Geloof in jezelf en zet op tijd een roze bril op dan komt het wel goed.

    Als afsluiter de volgende bedenking:
    “ Wat me door de volgende  15/20j (?) zal slepen ( en ik ben minder zeker over die tijd als ik dat wil zijn), dan weet ik dat ik niet wil breken. Zelfs als ik alles waarvan ik dacht dat het blijvend was, weggevaagd zie worden, zelfs als het universum het mij heel duidelijk maakt dat ik het bij het verkeerde einde heb met mijn zekerheden, met mijn stellingen, zelfs na het uiteenspatten van wat ik zeker meende te weten, dat nog wil ik niet dat het mij vernietigt!! Evenwicht komt van binnenuit, niet van buitenaf "!!Ik hoop nu maar dat die roze bril zal helpen en ik hem niet te vaak verlies!!!!

    30-09-2008 om 00:50 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    29-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.1jaar blog
    Mijn blog bestaat vandaag 1 jaar en na die schuchtere poging van de eerste keer ben ik blijkbaar al heel ver gegaan in het uiten van gevoelens en gedachten. Nooit gedacht dat ik hier zo'n uitlaatklep zou vinden en nog minder dat er hier zoveel vriendschap en genegenheid te rapen valt. Daarom bedank ik alle bezoekers die ooit op mijn blog geweest zijn en de moeite namen om te reageren maar ook  diegenen die op bezoek komen maar liever geen reactie nalaten.
    Op dit moment zou ik dit blogje en de blogvrienden niet kunnen missen! Het is goed dat je ergens met je bedenkingen weg kan en dat iemand luistert. Ik hoop dat de band die er onbewust ontstaan is, mag blijven bestaan in het volgende jaar.!
    Ik had hier nog zoveel bedenkingen willen bijzetten maar het lukt me vandaag even niet !
    Rond 20u nog even telefonisch met ma " gepraat", ze dacht dat ik nog zou langskomen en was nog niet gaan slapen. Tijdsbesef is soms moeilijk. Nu blijkt ze alles wat je zegt " dubbel " te horen... wat nog allemaal....??

    Voor alle blogvrienden die de moeite namen om het voorbije jaar op mijn blog te komen dit bloemetje samen met een welgemeende, warme knuffel.


    Image Hosted by ImageShack.us

    29-09-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    28-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geluk!
    Gelezen en vond het de moeite om door te geven.

    Op een dag vroeg mij een vriendin:
    " Kan je mij helpen?"
    In vroeg haar wat ik moest doen
    om haar nood te stelpen.

    Zij zei:" Ik heb overal gezocht
    in Parijs , Amsterdam en Londen.
    Maar datgene wat ik zocht
    heb ik nergens gevonden."

    "Wat was het dat je daar ging zoeken?"
    vroeg ik haar.
    " Is het zeldzaam
    is het raar?"

    Dit is wat ze zei:

    " Het is overal
    en zeldzaam is het niet.
    Maar waar ik ook zoek
    ik vind het niet".

    " Wat zoek je dan?
    Vertel het mij gauw!
    Als ik je helpen kan
    dan geef ik het aan jou!"

    " Dat kan je niet,
    jouw geluk kan je niet geven.
    Je hebt het zelf zo nodig
    om verder te kunnen leven."

    Ik nam haar hand en fluisterde haar toe:
    " Kom hier, ik geef je een hint
    GELUK is niet iets dat je zoekt,
    het is iets dat je vindt!"


    Geluk is de kunst een boeket te maken met de bloemen waar je bij kunt.

     

    28-09-2008 om 00:31 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    27-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verspil geen tijd...
    De laatste tijd draait ons leven sterk rond loslaten en afscheid nemen.
    Loslaten is nooit gemakkelijk, hoe vaak je er ook mee geconfronteerd wordt. Er bestaat geen ideale manier om met die gevoelens om te gaan want iedereen verwerkt het op zijn eigen manier. Ieder verlies is ook anders.
    Dat deed me nadenken over het gevoel" loslaten"!
    Soms kies je daar bewust voor, al dan niet omdat er geen andere keuze is, maar soms word je erdoor gedwongen en heb je niet te kiezen. Dat maakt het juist zo moeilijk want dit soort loslaten, kan je niet voorbereiden, je kan het enkel stap per stap verwerken. Plots word je ermee geconfronteerd en daar sta je dan : machteloos, een hoofd vol vragen en een lawine van gevoelens die je voortdurend uit je balans halen en je confronteren met jezelf. Aanvankelijk lijk je totaal uit je evenwicht te geraken om daarna terug dichter bij jezelf te komen.
    Sommige mensen kan je ook nooit volledig loslaten en dat hoeft ook niet. In je hart is veel plaats als je de deur maar goed openzet. Wie in je hart leeft, hoef je niet elke dag meer te zien om echt van die persoon te blijven houden. Met sommige mensen heb je nu eenmaal een band opgebouwd, ze ankeren in je hart en gaan er nooit meer weg.
    Dat laatste ondervind ik nu met mams. Ik ben haar aan het  loslaten maar de band tussen ons is zo sterk dat, hoe pijnlijk en hard haar verlies ook zal zijn, er altijd een band tussen ons zal blijven bestaan.

    Gisteren in de voormiddag kreeg ik opeens een telefoontje van ma!!!!!Ze klonk zwak meer helder en vroeg wanneer ik kwam want ze wilde dat ik met de pastorale dienst sprak.Ik viel bijna van mijn stoel toen ik haar hoorde. Hoe ze telkens weer uit die " mist in haar hoofd" geraakt ...niet te geloven, ze blijft ons verbazen!!! We zijn dan  in de namiddag geweest. Ik heb mij op afstand gehouden met die " stomme hoest van mij!" Ma's huid is zo teer en broos dat die nu op haar benen en hand openbarst en bloedt.Het houdt maar niet op!!
    Ik heb dan met die pastorale dienst gesproken. Om een lang verhaal kort te maken, ons gesprek van vorige week met ma en de psychologe en mijn discussie achteraf  heeft  dan toch een beetje  zin gehad.!! Men spreekt nu openlijk met ma over haar vraag naar euthanasie. Dat is al een stap vooruit, men steekt niet langer de kop in het zand.!!! Maar we zijn er nog niet!! Ik sprak met hen over  professor Distelmans van Leif. Blijkbaar wordt die persoon ook door hen gecontacteerd als het nodig is. Ik mag nu hopen dat er voor ma toch een zachte begeleiding wacht, misschien niet volledig zoals ze wenst maar ik heb het gevoel dat ze nu meer bezig zijn met ma's vraag.!!

    " Dood is een uitdaging die ons vertelt geen tijd te verspillen... Die ons vertelt elkaar nu meteen te zeggen dat we van elkaar houden" ( Leo E. Buscaglia)

    Dat is wat ik zeg tegen ma zolang we nog samen zijn: " Mams ik  hou van jou"!

    27-09-2008 om 00:05 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    26-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.President Bush

              President Bush wil het Witte Huis herschilderd hebben, in ’t wit  uiteraard
              En omdat al zijn volk in Irak zit, moet hij wel een beroep doen op de Europeanen.
              Een Nederlander, een Duitser en een Vlaming dienen een offerte in.
              President "Sjors Dubbeljoe Boesj", een beetje verward door de grote prijsverschillen in de offertes, vraagt aan
    die drie gasten om naar Washington te vliegen om hun offerte 
     persoonlijk te verdedigen.

              De eerste is de Nederlander :
              Tja , zegt Bush, jij bent wel de goedkoopste. Je vraagt slechts één miljoen euro. Hoe komt dit?.
              'Nou ja, zegt de Nederlander, wij Nederlanders zijn seer sjuinig en kunnen dus veel meer verven met dezelfde hoeveelheid verf dan andere schilders !'

               De Duitser komt daarna voll Selbstvertrauen binnen.
               Zjors Bush : Jij vraagt twee miljoen euro! Verklaar eens waarom je dubbel zo duur bent als de  Nederlander?.

               'Heel eenvoudig, zegt de Duitser, Qualität und Gründlichkeit boven alles. Dat uit zich natürlich in ein bißchen duurdere Preis.'


               Als laatste is de Vlaming aan de beurt. Awel, zegt den Bush, gij zijt drie keer zo duur als de Nederlander,
     en ook nog één miljoen duurder dan die Duitser. Hoe verklaar je dat?.

               'Heel gemakkelijk jong, zegt de Vlaming.
            Eén miljoen voor u.
               Eén miljoen voor mij.
               En we laten dien Hollander natuurlijk het werk doen !'

               Zegt Bush : 'Wanneer kunt ge beginnen ?!'


    26-09-2008 om 00:03 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    25-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg op gisteren
    Ik vond het volgende gezegde en  wil dat met jullie delen.

    " Het leven is alleen achterwaarts te begrijpen, maar we zullen het wel voorwaarts moeten leven".
     

    Zo is het, een mens leert bij en verandert naarmate hij ouder wordt. Met de jaren krijg je meer levenservaring, je verleden bepaalt mee je toekomst en de keuzes die je maakt. Alles wat je meemaakte of ervaren hebt, heeft een invloed op je al zal de ene ervaring wel meer doorslaggevend zijn  dan de andere. Heel vaak bekijk je de dingen later heel anders dan op het moment zelf, vaak omdat je dan meer weet en een beter overzicht hebt over het geheel. Daarom is soms eens terugkijken naar het verleden niet slecht alleen mag je in het verleden niet blijven hangen. Je moet steeds vooruit kijken maar af en toe toch eens achterom om zo kritisch te blijven over je levensloop. Dan pas kan je als mens blijven groeien en verder werken aan de weg die je wil bewandelen zelfs als de " herfst" zich aankondigt.
    Juist daardoor ziet die weg er bij iedereen zo verschillend uit en dat is maar best anders zou het hier een saaie bedoening zijn als alles zo voorspelbaar was. Het is juist in het onvoorspelbare van het leven dat de uitdaging zit en het daarom toch steeds boeiend maakt. En daar gaat het toch om niet lieve mensen?
    En neen het is geen schuldgevoel wat ik nu ervaar. Ik blijf overtuigd dat ik alles gedaan heb wat mogelijk is om aan ma's wens tegemoet te komen. Nu ligt het niet meer in mijn handen. Alleen knaagt het een beetje dat je in je familiekring over dergelijke levensvragen niet altijd open kan spreken omdat er geen begrip is voor een andere visie. Ma stond ( staat) op haar leeftijd opener en realistischer tov het leven dan bepaalde van haar kinderen!!
    Ja, ik zit nog steeds in mijn " denkperiode" maar dat "ziekt " wel uit evenals de griep. Het is eens iets anders dan poëzie!!. God was is een mens toch een complex geheel!! En toch houd ik van het leven!

    25-09-2008 om 02:37 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    24-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Griepvirus en bedenkingen..
    Ik heb de voorbije dagen enorm veel nagedacht en had er ook de tijd toe. Ik zit met een opkomende griep en verkoudheid en de " drive" om veel te doen, is er niet vandaar...
    Spijtig dat ik nu niet langs ma kan want wil haar niet aansteken. Ze zal nu uiterst vatbaar zijn voor besmetting en dat kan ze bovenop alles wel missen!! Telefonisch contact kan niet meer en.. het ziekenhuis reageert uiterst zuinig met uitleg als ik opbel.Sinds mijn " open gesprek" met hen nemen ze mijn " harde standpunt" blijkbaar kwalijk!!!
    Daarom ben ik ook gaan nadenken en vermoed dat er ook wel blogbezoekers zijn die mijn houding tov euthanasie niet erg waarderen.
    Nochtans kan niemand mij een schuldgevoel aanpraten. Ik heb  begrip voor een andere visie trouwens we staan binnen de familie ook niet allemaal op dezelfde golflengte en dat heeft het ziekenhuis ook wel ervaren. Maar de boodschapper is altijd de boeman.
    Wat de verschillende houding binnen de familie betreft, vermoed ik dat het religieus aspect hier wel een rol zal spelen, niet dat ze allemaal zo practiserend zijn maar er is blijkbaar meer blijven hangen dan bij mij.
    Daarom ben ik in mezelf gaan zoeken waarom ik zo totaal anders ben gaan denken dan vroeger.
    Ik was dat " brave kind" dat opgroeide in een katholieke omgeving en op 21jaar de school verliet met een enorme paardenbril op. Ik had zelfs in mij opleiding godsdienst als keuzevak opgenomen en was  een fervente verdedigster  van alles waarin ik geloofde.
    Ik had geen schrik om mijn overtuiging te verdedigen en de uren die ik aan de deur met getuigen van Jehova gespendeerd heb, tot ergernis zelfs van ons ma die vond dat ik ze beter de laan uit stuurde,.zijn niet te tellen. Maar zij wilden mij overtuigen en ik hen!!!
    Nu, zoveel jaren later, betrap ik mij erop dat ik niet meer dezelfde religieuze passie heb. De leeftijd zal er wel mee te maken hebben maar vooral de levensles die ik gekregen heb door die vele jaren in het buitenland  waar ik moest opkomen voor mezelf en waar ik voor sta en waar ik waardering kreeg voor andere culturen en overtuigingen. Ik was zo geïndoctrineerd door die jaren internaat dat ik wellicht nooit die verandering zou doorgemaakt hebben, was ik niet meegegaan met T naar het buitenland . Ik had verder lesgegeven op die katholieke school , blijven meedraaien in dezelfde lijn van mijn opvoeding en even overtuigd geweest van mijn visie als in die 8 jaren internaat.
    Zou dat fout geweest zijn? Ik denk het niet want dan zou ik, mezelf kennende, met grote overtuiging mijn leven geleefd hebben. Ik ben nu eenmaal het type dat eenmaal gekozen ervoor gaat. Maar het leven heeft met mij een andere weg ingeslagen en zo ben ik eruit gekomen. Is het beter zo?? Je zou de kans moeten hebben om je leven te herbeleven op die andere manier en dan pas kan je besluiten trekken. Maar dat kunnen we niet daarom zeg ik nu: ik ben wie ik ben, veranderd en voel mij er niet slecht bij. Mijn standpunt tegenover het leven is niet meer dat wat het 40/45j terug was. Maar daarin zal ik wel niet de enige zijn zeker?? Alleen durf ik wel eens de opmerking horen: " dat zou je vroeger nooit zo gezegd hebben"... Maar worden we niet allemaal wat milder en ruimdenkender door ouder te worden? En allen ikzelf weet dat het keurslijf waarin ik zat, te strak werd en ik wellicht die grote ommekeer van toen nodig had. Ik vermoed dat mijn zoeken naar " mijn waarden en overtuiging" toen onbewust een rol gespeeld heeft bij mijn keuze om mee te gaan naar het buitenland naast mijn eerste keuze voor T natuurlijk!
    En hier sta ik nu zoveel jaren later en bemerk  opeens dat de kloof die met  bepaalde familieleden ontstaan is door mijn veranderde levensvisie na al die jaren nog niet gedicht is.Dat maakt  het er allemaal niet eenvoudiger op maar zoals ons ma zeg ik hier :" it's my life" en ik kan nog iets doen met die houding , ma niet meer.
    Dus beste bloggers iedere mening wordt hier gerespecteerd, we moeten niet allemaal akkoord gaan met mekaar als we maar respect opbrengen voor elkaar dan lukt het wel. Zou onze regering ook moeten doen dan zou het veel minder een klucht zijn dan wat we nu meemaken!!
    Als afsluiter nog een paar gezegden:
    Leven zoals we geloven dat we moeten leven. Doen wat het hart zegt.. doen wat we zelf willen. Dat is leven.
    Het leven is als een toneelstuk alleen hebben we er nooit kunnen voor repeteren. (Dus lieve mensen, zing, dans, bemin maar vooral beleef elk moment van je leven zo intens mogelijk voor het doek valt en het toneelstuk eindigt zonder applaus.)
    Het leven is als een snaarinstrument waarvan je de snaren moet spannen en ontspannen om het aangenaam te maken.
    Het leven moet met liefde en humor worden geleefd: liefde om het te begrijpen en humor om het te dragen.
    En last but not least
    Het leven is sexueel overdraagbaar en eindigt in 100% van de gevallen met de dood.


    Ik ga maar verder uitzieken en hopen dat die griepvirus niet meegestuurd wordt met dit bericht !! Maar troost T. heeft hier een serieuze antivirus opgezet .. maar ja  of dat nu 100% safe is ..
    Don't shoot the messenger...

    24-09-2008 om 00:19 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    23-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leif

    WWW.Leif.be
    Leiflijn: 078/151155

    LEIF=LevensEinde Informatie Forum

    Het LEIFproject is een open initiatief en bestaat uit mensen en verenigingen die streven naar een waardig levenseinde voor iedereen, waarbij respect voor de wil van de patiënt voorop staat.
    Iedereen heeft recht op een waardig levenseinde .
    De samenstellers zijn: Wim Distelmans: radiotherapeut en palliatieve arts UZ Brussel
                                      Paul Destrooper: spiritueel begeleider, vormingsverantwoordelijke Netwerk palliatieve zorg BHV....
                                      Kris van Gaer: sociaal verpleegkundige, Leiflein en staflid Leif

    .
    Je kan op de site  een brochure downloaden in pdf formaat met alle info . Zeer interessant en heel volledig.
    Misschien kan je die brochure ook telefonisch aanvragen?. Voor meer info surf naar de gemelde site.Ik gaf ook het telefoonnummer door.
    Er zijn gemeenten rond het Antwerpse waar die brochure rondgedeeld werd.
    Ikzelf heb hier zo'n brochure en ben bezig die grondig door te nemen zodat ons geen tweemaal hetzelfde overkomt!! Er zit ook een voorbeeld in van hoe een wilsverklaring moet opgesteld worden en onder welke voorwaarden. Je krijgt er ook uitleg over een negatieve wilsverklaring. Kende het ook niet!! Dat is een verklaring die je zonder getuigen mag opmaken waarin je afziet van alle ingrepen of in leven houdende handelingen als je toestand onomkeerbaar is.
    Als de eerste verbittering wat weg is, vrees ik de emotionele weerslag maar ik red het wel met dank aan alle lieve blogvrienden die me langs deze weg steunen!

    ps. Uit sommige reacties kwam de vraag waarom we geen ander ziekenhuis verkiezen? Ik heb het er  vorige woensdag in ons " gesprek" met ma over gehad. Maar ma was toen stilaan te moe aan het worden na zo'n half uur intensief en emotioneel gesprek en zei dat ze niet elders wil. Ze kent daar nu de verpleging , is dichter bij andere familieleden en vrienden en vooral ziet tegen de verandering op. De twee "afgezanten" bevestigden maar al te graag dat ze absuluut niet weg moest van hen en ze daar tot het einde mag blijven. Dus case closed. Trouwens ik vrees dat ma inderdaad die verandering niet aan kan en dat willen we haar nu ook niet aandoen. In de toekomst zouden we zeker eerst informeren hoe het ziekenhuis tegenover euthanasie staat. Maar aub laat dat nooit meer nodig zijn!!!

    23-09-2008 om 09:28 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    22-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Werelddag Dementie
    Gisteren organiseerde de Vlaamse Alzheimer liga een jaarlijkse dag naar aanleiding van de werelddag dementie onder de slogan: Samen dementie draagbaar maken.
    Dementie is geen toestand, maar iets dat steeds in wording is: een dement persoon is niet zomaar bepaalde — overwegend verstandelijke — vermogens kwijt, maar is ze voortdurend — zij het zeer langzaam — aan het verliezen. Deskundigen spreken trouwens meestal niet van “dementen”, maar van “dementerenden”.
     Dementie staat erg in de actualiteit. De meest voorkomende vorm ervan werd in het begin van de 20ste eeuw ontdekt door Alois Alzheimer, een Duitse zenuwarts.  Dementie komt tegenwoordig ook vaker voor, al was het maar omdat de mensen langer leven. 6% van de 65-plussers zouden “dementeren”. Boven de 85 jaar ligt dit percentage rond de 30 %. Maar iedereen komt er mee in aanraking. Als je het niet zelf krijgt, zal ergens een familielid, een vriend, een kennis het krijgen. Iedereen zou bijgevolg een beetje moeten weten wat dement worden is, hoe het aanvoelt, hoe ermee kan omgegaan worden.Want dement worden is iets heel menselijks, iets waar je als gewoon mens op heel menselijke wijze mee kan omgaan.
    En daar staan we dan met onze toekomstsdromen op onze oudere dag, het kunnen nachtmerries zijn  als je even rondom je kijkt..
    We hebben hier weer een heel geladen emotioneel zwaar weekend achter de rug waarin er zoveel gebeurd is en nogmaals de machteloosheid typeert.
    Ik wil hier ook even de mensen die dachten dat ze " safe" waren met een wilsbeschikking bruusk uit hun illusie halen. Om een lang  verhaal kort te maken en niet in details te gaan, een wilsbeschikking is maar een onderdeel van de procedure.
    Wil men alles volgend de letter laten verlopen en dan denk ik aan bepaalde ziekenhuizen dan moet aan heel wat meer voorwaarden voldaan worden vooraleer men euthanasie toepast zoals:
    - aanvraag moet vrijwillig zijn, dus zonder druk van de omgeving.
    - weloverwogen, dus moet men nog over  alle verstandelijke vermogens beschikken. Men moet er goed over nagedacht hebben en men moet van de dokter goed voorgelicht zijn over de medische toestand, de vooruitzichten, de resterende behandelingen of pijnbestrijdingen en comfortverbetering, over palliatieve zorgen enz..( dementie is geen voorwaarde want hier gebeurt euthanasie niet)
    - het moet duurzaam zijn dwz echt een volgehouden verzoek dat moet blijken uit herhaalde contacten en gesprekken met een arts.
    - men moet een nog geldige wilsbeschikking hebben en daar kan pas mee rekening gehouden worden wanneer de patiënt lijdt aan een ernstige en ongeneeslijke aandoening; of wanneer  hij  niet meer bij het bewustzijn is en de toestand moet onomkeerbaar zijn.
    - Bij een concrete vraag op basis van de medische toestand en prognose moet de patient tot tweemaal een actueel verzoek naar euthanasie stellen Dat verzoek blijft dan geldig ook als hij nadien in coma geraakt.Dus in de kliniek moet je dat verzoek 2x herhalen ( met een tussenruimte) en het moet schriftelijk neergelegd worden.( soms kan het door een buitenstaander opgesteld wordenals de zieke het zelf niet meer kan en  moet die enkel tekenen) Als de arts weigert , kan men een andere arts inschakelen.
    Dat zijn hier de meest dringende vereisten en.. als je het niet weet dan brengt het ziekenhuis je niet op de hoogte als ze niet achter euthanasie staan .
    Uit contacten van een vorige job heeft de zoon vandaag de juiste info gekregen en de grote lijnen staan hierboven. Voor ons ma kan het dus niet meer. Ze heeft enkel een wilsbeschikking. Hadden we maar vroeger die info gehad... maar je hoopt toch altijd dat de dokters  eerlijk en open zullen  uitleggen hoe alles werkt. Sommigen doen dat maar anderen...
    Woensdag werd ik opgebeld om samen met ma  de klinische psychologe en iemand van pastorale hulp een gesprek te hebben rond het feit dat men ervaarde dat ma met serieuze zorgen ligt. Onder tranen heeft ma tot drie maal toe gesmeekt om rekening te houden met haar wilsbeschikking. Na veel draaien rond de pot hebben ze gezegd: " we hebben je vraag gehoord en  nemen dat mee"!!!! Ze zouden de procedure opstarten. De volgende dag bij het afgeven van de nodige papieren rond wilsbeschikking klonk dat al veel genuanceerder , we hoorden dat ma nog niet in " aanmerking" komt want: ze heeft geen ondraaglijke pijnen( natuurlijk niet zit onder de morfine of toch een afgeleide ervan) , ze heeft alle comfort , ze is nog bij het bewustzijn en bovenal ze twijfelt nog!!! ( na 3 verzoeken!!)
    Men had dus de eerste maal toen ma dat verzoek formuleerde 3 weken terug dat schriftelijk moeten laten noteren en nu deze week nog eens!!Maar dat weten we nu pas en niemand repte een woord daarover!!! Sinds vrijdag werd de medicatie van ma opgedreven omwille van pijn en is ma in een toestand geraakt waar ze niet meer echt bij ons is. Ze is er fysiek wel en nu doen ze hun best om haar aangekleed in een zetel te zetten maar dat is het enige mooie aan de situatie  want mentaal slaat ma er totaal naast wellicht door de medicatie. Dus vergeet elk schriftelijk verzoek nu... We werden dus samen met ma " dom gehouden" en nu we werkelijk weten hoe het moet ,lijkt het erop dat het te laat is......
    Ik begrijp heel goed dat men niet licht over zo'n verzoek gaat want de zaak is te ernstig en te ethisch. Maar weinigen hebben al ervaring met de materie en dan veronderstel je dat je degelijk geïnformeerd wordt over de procedure. Maar vergeet het.....
    Vandaag zijn we, na 3 uren bij ma doorgebracht te hebben, letterlijk gaan lopen.. Ik bespaar jullie de details want ik heb hier al genoeg mijn emoties neergezet en stilaan wordt het me teveel maar dit is niet " menswaardig" in onze ogen...... Dat bedoel ik met toekomstdromen op je oude dag en dat ze kunnen veranderen in nachtmerries!!!
    Ik hoop dat dit beetje info jullie wat wijzer maakte. Ik heb hier alle wettelijke vereisten liggen maar te laat voor ma... en je hebt maar éen moeder!! Dus lieve mensen denk dus niet dat een papiertje volstaat!!! Het is niet zo simpel!!!!Het kan enkel voldoende zijn mocht je in coma gaan en je voor de rest medisch voldoet aan de vereisten. Informeer je dus ten gronde!!! Wij spreken nu spijtig uit ervaring en het is geen verzinsel, je wordt er bitter van!!!!
    Wij kunnen nu enkel maar hopen dat ma's lot medisch gestuurd wordt zover het nu nog mogelijk is.

    22-09-2008 om 14:26 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    21-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Serotonine
    Terwijl ik vandaag in de auto zat hoorde ik op de radio dat de geur van appelsienen goed is voor de aanmaak of stimulering van serotonine in de hersenen waardoor we vrolijk worden.Omdat ik niet goed wist waarover ze het hadden, ben ik het daar juist even gaan opzoeken en hier is wat ik vond:

    Serotonine in de hersenen
    (serum=vloeistof, tonus=druk)
    De hoeveelheid serotonine in de hersenen heeft grote invloed op vele hersenactiviteiten zoals: stemmingen, slaap, seksueel gedrag, pijntransmissie en eetgedrag. Ons denken, voelen en onze gedragingen zijn dus sterk afhankelijk van de hoeveelheid serotonine. Voldoende serotonine in de hersenen brengt rust, relaxatie en milde euforie. Een tekort aan serotonine, het "laag serotonine syndroom", kan leiden tot tegengestelde gevoelens zoals depressiviteit, angst, onrust en verminderde controle over onze dierlijke impulsen. Dit syndroom komt in de westerse wereld in sterk toenemende mate voor. Klachten zoals depressie, slaapstoornissen, overgewicht, vermoeidheidsklachten en onrust worden gekenmerkt door een ontregeling van het serotoninemetabolisme.
    Dat is het zowat samengevat. Wil je er meer over weten surf dan naar: Natuurlijk Gezond - Laag Serotonine Syndroom, daar wordt heel uitgebreid uitleg gegeven.
    Bananen en pruimen zouden ook goed zijn voor de aanmaak van dat "serum", dus lieve bloggers vanaf morgen allemaal aan de appelsien-, bananen- en pruimenkuur baadt het niet het schaadt ook niet.!!

    Nooit eens even depressief geweest? Zeg, voel jij je wel goed?

    21-09-2008 om 00:43 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    20-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat er ook gebeurt..
    Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen, think positive, that's the spirit zeker?
    Een simpele lach kan veel betekenen en wonderen verrichten en een warm gevoel geven. Een lach veroorzaakt vaak nog een lach en soms zoveel meer...
    Vandaag heb ik eens goed gelachen bij een reactie van Ludovikus op de blog van Bojako! Dat mijn soms op hol slaande fantasie er ook wel voor iets tussen zit, moet ik erbij nemen!! Maar klein Ludovikske in een "paraplubak" ... dat was er even teveel aan. Ik stelde mij dat verontwaardigd jongenssnoetje voor .... en het prentje in zijn geheel.... zou zeker een mooie foto geweest zijn!!!
    Ik heb ook wel éen en ander meegemaakt dankzij mijn " kattenkwaad" maar dat overtreft al mijn belevenissen, jij spant de kroon hoor Ludovikus!!!
    In ieder geval ik heb weer eens ervaren wat Amor Fati hier onlangs nog schreef: Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd". dat is inderdaad zo!!
    Was het toeval of niet maar vandaag hoorde ik ook nog die " oldie " van Nat King Cole " Smile". Dus geniet mee met Dizzler en de tekst staat hieronder.( Is misschien wat melig wat de muziek betreft maar de tekst telt lieve mensen)

    Smile though your heart is aching
    Smile even though it's breaking
    When there are clouds in the sky,
     you'll get by
    If you smile through your fear and sorrow
    Smile and maybe tomorrow
    You'll see the sun come shining through for you
    Light up your face with gladness
    Hide every trace of sadness
    Although a tear may be ever so near
    That's the time you must keep on trying
     Smile, what's the use of crying?
    You'll find that life is still worthwhile
    If you just smile
    That's the time you must keep on trying
     Smile, what's the use of crying?
    You'll find that life is still worthwhile
    If you just smile


    In het leven komen veel werkelijk onontwarbare knopen voor en het enige zwaard om ze door te hakken is de lach.

    20-09-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    18-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waarom?
    Vandaag opgebeld geweest om naar het ziekenhuis te komen. Ma was heel onrustig en zat volgens de psychologe en de begeleiding met een probleem. Misschien kon ik even langskomen om samen met hen ma aan het praten te krijgen.?.Waren toch van plan om te gaan. Het werd een heel geladen en emotionele namiddag en ik heb niets gehoord wat ik niet wist.... .

    Zo kwetsbaar,
    zo hulpeloos wachtend.
    Vele onuitgesproken gedachten
    maken van jou een ander mens.
    Onpeilbare diepten,
    de kern van jouw "zijn"
    Je kan het niet meer verwoorden
    en daarom doet het zo'n pijn.
    Je spreekt met je ogen,
    de spiegels van je ziel
    ze hebben nog nooit gelogen
    zelfs niet toen niets meer op zijn plaats viel.
    Hier lig je nu,
    te wachten
    hopeloos opgesloten
    in wat eens je trotse lichaam was.
    Je wilde het zo graag anders
    maar het mag niet zijn.
    We gaan met je mee
    we laten je niet in de steek.
    We hebben geluisterd,
    gezwegen
    en met je gehuild.
    We kunnen geen oplossingen bieden
    omdat die er nu niet zijn.
    Maar we blijven bij jou
    tot in het diepste van jouw pijn.





    Ik heb reeds lang afscheid genomen van ma en zou ieder extra moment moeten koesteren maar waarom doet het dan zo'n pijn?

    18-09-2008 om 10:23 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (9)
    17-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nazomer of vroege herfst?
    We hebben al een paar dagen kunnen genieten van een redelijk zonnig weertje hoewel de nachten al relatief fris worden. Zo mag het nog een tijdje aanhouden, dat geeft me de tijd om weer wat lucht en orde in mijn bloementuin te scheppen. Door het op en neer rijden naar ma en zo telkens een hele dag weg te zijn, bleef alles hier liggen. We hebben besloten eens twee dagen hier serieus door te werken en zo kreeg alles weer stilaan zijn vorm terug. Een telefoontje naar het ziekenhuis brengt ons op de hoogte van ma's toestand, zelf kan ze niet aan de telefoon komen, spijtig. Gisteren had ze blijkbaar weer meer pijn . Ze hadden haar in een zetel gezet om de doorligwonden wat te "ontzien" maar als er dan niemand op tijd en stond gaat zien dan blijft ze daar natuurlijk zitten!! Een bel om op te roepen hangt aan haar bed en daar kan ze niet bij met het gevolg dat ze te lang in de zetel zat  en met een van pijn vertrokken gezicht uiteindelijk de aandacht trok van een langskomende verpleegster die haar direct in bed legde en pijnstillers gaf ... dat wordt haar lot zeker???? En dat noemen ze dan " alle comfort"!!! Genoeg daarover!
    Gelukkig kan ik mij uitwerken in mijn bloementuin en die was nodig aan een beurt toe.
    Die " liefde" voor bloemen en die groene vingers heb ik van ons ma meegekregen. Zij houdt ( hield) van bloemen en overal in huis stond er wel een zelfgemaakt bloemenstukje. Ze had ook een bloementuin en was daar tot voor een paar jaar nog steeds zelf in bezig; Dat was haar hobby en ook een  die van mij. Pazke kan het beamen dat ik veel tussen mijn bloemen zit en ook nu heb ik weer plannen om hier en daar wat te veranderen. Alleen groeit alles hier zo welig dat ik elk jaar moet stekken en dan niet weet waar ermee naar toe. Ik heb hier al gans de buurt voorzien met allerlei bloemen en struiken en zit momenteel weer met een teveel aan " aronskelken" wie interesse heeft mag altijd langskomen.
    Dit jaar heb ik problemen gehad met met mijn "twaalf apostels" !!!! ofte gladiaolen. Ik heb er zeker 100 in de grond gestoken en niet éen bloem gehad. Ze bloeiden wel allemaal maar de bloemen werden bruin en ziek en  gingen nooit open. Heeft iemand ooit al eens zo'n probleem gehad? Normaal heb ik prachtige bloemen en staat onze living en gang er vol van , dit jaar nougabollen!!!! Zou het door het teveel aan regen geweest zijn of is het een ziekte? Wie een tip heeft , altijd welkom want wil dit geen twee jaar meemaken. Ik weet dus ook niet of ik die knollen nu beter wegdoe of volgend jaar opnieuw mag planten. Ze waren nochtans bijna allemaal nieuw! Dus mensen met groene vingers... help!!!

    17-09-2008 om 00:18 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    16-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat vertellen onze voeten?
    Zullen we het vandaag eens over een andere boeg gooien?

    Hoewel de zomer ons in de steek liet, liepen we toch  af an toe met blote tenen rond. Oppassen echter, want zonder dat je het weet, kunnen je tenen veel verraden over je persoontje. Zeker als er een "tenenlezer" in je buurt zit!
    Wat hier volgt  heb ik ergens gelezen en geef het graag door, vinden jullie dat het klopt? Ik heb mijn tenen al aan een grondige inspectie onderworpen ( heb bij momenten tijd zat!!) Mijn conclusie houd ik wijselijk voor mezelf 

    Zoals je je hand kan laten lezen, kunnen tenen ook een hoop vertellen over jezelf. De vorm en de stand van je tenen, vertellen over je aanleg, karakter en gedrag.
    Heb je "ronde" tenen dan ben je waarschijnlijk een diplomaat
    " hoekige" tenen zijn het bezit van mensen die " recht door zee gaan"..

    Tenen bieden een zicht op je persoonlijkheid. Er wordt een relatie gelegd tussen het beeld dat tenen aanbieden en de menselijke karakters en gedragingen.
    Iedere teen presenteert een andere eigenschap.
    Zo is er bijvoorbeeld een  communicatieteen die links gevoel en rechts verstand weerspiegelt, een verdriet- en een vreugde-teen, een gevoels- en een ambitieteen een creativiteits- en een doeteen een liefdes- en een gehechtheidsteen een vertrouwens- en een angstteen .( Moet er nog zand zij??!!!)
    Kortom, tenen tonen hoe er met het gevoel en verstand wordt omgegaan, welke sterke en minder sterke kanten er in het karakter zitten en of iemand veel of weinig energie aan de dag legt. Meer nog, tenen vertellen ook hoe jij omgaat met anderen en welke richting je een beroep dat je het meeste ligt kunt zoeken.

    Wat is het doel van “Tenen lezen”?
    Evenwicht brengen in jouw doen en laten, door te achterhalen waar je sterke punten zitten of waar het schoentje wringt. Dit wordt duidelijk via de stand en de vorm van tenen..

    Wie laat zijn/haar tenen lezen en waarom?
    Allerlei mensen die gemotiveerd zijn door nieuwsgierigheid.
    Ouders die via de teentjes van hun baby meer inzicht willen krijgen in het karakter van het fantastisch wonder dat zij op de wereld zetten.
    Studenten die twijfelen omtrent hun beroepskeuze.
    Scholenom te weten welke leerlingen elkaars tegenpool zijn of wie  elkaar aanvult.
    Instellingen gehandicaptenzorg met de bedoeling  inzicht te krijgen in wat geestelijk gehandicapten kennen, kunnen of willen.
    Kortom iedereen die geïnteresseerd is in zichzelf en meer evenwicht wil vinden in deze soms hectische wereld laat zijn tenen lezen!. 
     
    De Nederlandse journalist Imre Somogyi en zijn vrouw Margriet begonnen met een onderzoek dat vijftien jaar duurde. Overal noteerden zij tenen en gedrag en langzaam kwamen ze tot een volledig beeld. Iedere teen vertelt een verhaal.
    Image Hosted by ImageShack.us


    Tenen zeggen alleen iets over je karakter en je gedrag (niets over toekomst of gezondheid). Tenen veranderen ook. Mensen die meer voor zichzelf durven opkomen, zullen zien dat hun kromme tenen rechter komen.( Is nu te laat om te zien of dat klopt!!). Erfelijkheid speelt ook een rol, lange tenen zullen niet korter worden, het is de blauwdruk waarmee je geboren wordt. Je kan wel de scherpe kantjes eraf werken.

    Teenamputaties, reuma of gewone knobbels bemoeilijken het tenen lezen, maar zeggen tegelijkertijd veel over jezelf en je levenshouding.”
    Bij het tenen lezen wordt er op een groot aantal kenmerken zoals afmeting, vorm, stand van de tenen ten opzichte van elkaar gelet, evenals verkleuringen en eelt.
    Iedere teen staat voor een eigenschap die zich in een mannelijke en vrouwelijke vorm manifesteert.
    Ook wordt een element aan elke teen toegeschreven. 
    Om een paar heel grove indicaties te noemen: een forse grote teen staat voor een sterk verbaal vermogen, iemand met ronde tenen is tactisch en vriendelijk, iemand met hoekige tenen daarentegen is recht voor z'n raap. Een lange tweede teen betekent dat iemand ambitieus is.

    Babyteentjes

    Image Hosted by ImageShack.us

    Ook bij baby's kunnen de teentjes gelezen worden zodat de ouders tevoren weten met welke karaktereigenschappen van hun kindje zij rekening kunnen houden bij de opvoeding.
    Kinderteentjes lezen is heel interessant voor de ouders. Wie de voetjes analyseert, ontdekt welke aanpak voor dat kind het beste werkt.

    Een kind met een lange doe-teen, de derde van rechts, moet niet de hele dag voor de televisie zitten. Zo’n kind moet kunnen bewegen, rennen, sporten opdat het zijn energie kwijt kan.

    Kinderen met een sterke wil-of wensteen, de tweede van rechts, hebben structuur en grenzen nodig. Anders zal het je later manipuleren. En tegen een gevoelskindje met een sterk ontwikkelde gevoelsteen, de tweede van links, reageer je best niet te heftig. Anders gaat na verloop van tijd het teentje krom staan, omdat het niet voor zichzelf kan opkomen”.Ik moet dringend de tenen van de kleinkinderen bestuderen ( als ze het toelaten!!)

    Wil je er nog meer over weten dan vind je het allemaal terug op www.tenenlezen.be of  www.tenenlezen.com

    En nu met zijn allen op voeteninspectie maar niet vergeten af en toe naar boven te kijken anders denkt men nog dat we allemaal met hangende kopjes rondlopen.!!!

    16-09-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    14-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog teveel taboe.....
    Vandaag las ik in een tijdschrift bij ons ma ( we brengen haar abonnement mee maar is eerder voor de bezoekers bedoeld) over het boek dat de dochter van Margaret Thatcher over haar dementerende moeder schreef. nl A Swim-On Part in the Goldfish Bowl: A Memoir'
    De eens zo beruchte en controversele lady lijkt in niets meer op de oude aftakelende dame die ze nu is.
    Omdat ze een icoon is in de wereldpolitiek is het zoveel gemakkelijker om " taboes" rond haar bespreekbaar te maken . Dat was ook wat met Ronald Reagan gebeurde toen die dement werd. Plots werd dementie een algemeen bespreekbaar onderwerp Misschien moet euthanasie ook eens rond zo'n persoonlijkheid bespreekbaar gemaakt worden?

    Voor mij is ma onze icoon van de familie en al wat nu rond haar gebeurt maakt me kritisch en sceptisch en laat me achter met veel vragen.
    Zo'n 4j terug was ma bij ons om te revalideren na een serieuze ingreep. Op dat moment lag de opa van de schoonzoon in coma en aan machines maandenlang te wachten op het verlossende moment.
    "Laat mij dat nooit overkomen ", vroeg ons ma toen. Ik maakte haar duidelijk dat het niet zo simpel is als ze dacht.
    " Je kan toch vragen dat ze daar een eind aan maken", was haar antwoord. Ik probeerde haar uit te leggen dat wat ze daar vroeg wel heel ver ging en dat ik het er moeilijk mee zou hebben. Vanaf dan stond haar besluit vast, ze zou toestemming geven voor euthanasie. Ik heb de aanvraag lang uitgesteld maar op haar aandringen uiteindelijk toch gedaan. Sinds zo'n 3j ligt zo'n wilsbeschikking officieel klaar.
    Toen ma zo'n 3 weken terug vernam dat ze terminale kanker heeft, vroeg ze onmiddellijk aan de dokter om met haar wens rekening te houden als ze er als een plant  bij lag. . Ze stelde daarbij nog heel duidelijk dat ze dat "nog volledig bij haar zinnen" gevraagd had.
    De reactie van de specialist liet al vermoeden dat het niet zo eenvoudig zou zijn!
    Nu drie weken verder en veel ellende later ligt ma er nog. In het begin van de week was haar toestand zo dat ze pre comateus was en alle contact met ons weg was.

    Ik had bij mijn recente onderzoeken nog met mijn arts over de situatie gesproken en als antwoord gekregen:
    " Het zal heel moeilijk zijn om in  West Vlaanderen een dokter te vinden die daarop ingaat, zeker in een katholieke kliniek. Op een bepaald moment zal je zelf je verantwoordelijkheid moeten nemen en rekening houden met je ma's wens en de nodige stappen ondernemen op zoek naar een dokter."..
    Dus dat wat ik absoluut niet wilde zou als een boemerang toch terugkeren!!
    Ik besprak maandag met de arts en de hoofdverpleegster de toestand van ons ma en herinnerde hen aan ma's wens. Ik werd bekeken alsof ik uit een andere wereld kwam.... en voelde mij bijna schuldig dat ik dat had durven vermelden. Dachten ze nu echt dat ik dat voor de lol vroeg!!!!!
    "Maar dat is nu toch niet nodig, ma heeft alle comfort en ze heeft geen pijn".... was hun antwoord en daarmee moest ik het stellen. Zo laten ze je letterlijk met het hoofd tegen een muur botsen. Daarnaast zijn we ook met 4 kinderen wat de zaak al moeilijker maakt. Ma heeft blijkbaar enkel met ons ( T en ik) heel bewust haar keuze besproken. De anderen weten van haar wilsbeschikking, ze heeft het hen gezegd maar niet met de intensiteit waarmee ze er met ons over sprak.

    Als ik nu kijk hoe ma er vandaag bij ligt en hoe ongelooflijk het verschil is met vorige week, dan weet ik het ook niet meer. Ze is stukken beter dan een week terug, heel helder en zich  weer  heel bewust van haar omgeving en haar toestand. Ze herinnert zich weer waarom ze hier nu zo  ligt en wat er aan de hand is. Ze is zich weer ten volle bewust dat ze niet meer kan stappen of uit bed kan komen, dat eten tot een minimum herleid is, dat ze leeft op pijnstillers, gesondeerd wordt, dat naar haar huis gaan er niet meer inzit enz....en vooral dat ze " wacht" op het einde. Ze heeft weer vragen en bedenkingen zoals  waarom ze daar zo ligt, hoe lang dat nog kan duren....? Daarbij kijkt ze mij aan alsof ze wil zeggen:" je weet toch nog wat ik wil?"....
    Gisteren betrapten we haar erop dat ze medicamenten wegsteekt. " Het heeft toch allemaal geen zin meer ", was haar reactie. Ze werd als een klein kind op de vingers getikt.....  en nu zullen ze haar beter in het oog houden, toch zolang ze zelf kan handelen.
    Ik voel mij als op een hellend vlak. Enerzijds klamp ik me vast aan dit moment en probeer ervan te genieten en ben ik blij dat  de ultieme stap nog niet gezet is anderzijds weet  ik dat ma zal afglijden naar nog meer ellende en miserie waaraan ze uiteindelijk niet kan ontsnappen.
    Een herstel is een " fata morgana", haar nog eventjes langer bij ons hebben een onverhoopte optie.
    Gans die situatie heeft mij ertoe laten besluiten om de nodige stappen te zetten om voor mezelf een euthanasie wilsbeschikking aan te vragen.  Ik wil ons kinderen niet opzadelen met die moeilijke beslissing mocht het ooit nodig zijn  want het is een hartverscheurende verantwoordelijkheid... alleen... wat is de zin van zo'n toestemming als er geen rekening mee gehouden wordt en  vooral wanneer moet je dat toepassen???
    Had ma verleden week euthanasie gekregen dan was ze er nu niet meer en hadden we die momenten van vandaag en gisteren niet beleefd. Maar wat mag ze nog verwachten van dit leven? Wat als haar toestand weer erger wordt en ze opnieuw de ellende van vorig weekend moet doorstaan?

    Het ergste is dat je er zo moeilijk met iemand kan over praten. Euthanasie ligt nog teveel in de taboesfeer. Het is inderdaad een heel ethisch geladen probleem maar wat doe je ermee als je ermee geconfronteerd wordt?
    Toen Hugo Claus euthanasie toestond was ma's eerste reactie: " Zie je, ze doen het toch als je het vraagt"...
    Nu zoveel weken later ligt datzelfde dilemma in ons kamp. En het is verdomd niet eenvoudig ....Ik hoop maar dat  in ma's geval de natuur " barmhartig " is zodat we niet te lang bij elk telefoontje moeten opspringen...of die moeilijke beslissing moeten nemen.
    Dragen we nu de tol van de medische evolutie?? Wellicht wel . Ik heb nooit gedacht dat een " afscheid" zo ingrijpend zou zijn, had altijd gehoopt dat het in alle sereniteit kon gebeuren. Ma is 88j heeft een lang goed leven achter de rug en dat we haar eens zouden moeten afstaan, is logisch maar de manier waarop ze nu aftakelt, stemt tot lang nadenken.

    Ik vermoed dat niet iedereen  akkoord  gaat met wat ik hier geschreven heb en we kunnen er nog veel over redetwisten. Het is een heel delicaat onderwerp maar ons hoofd blijven in het zand steken heeft ook geen zin. ..En als jullie nu denken dat ik hier heel lichtjes over die wilsbeschikking van ma stap dan kan ik jullie verzekeren dat ik er al heel veel mee bezig geweest ben. Je wil de uren niet tellen!!
    Heb ik iemand voor het hoofd gestoten of geshockeerd... spijtig. Als we als mensheid dan toch steeds verder gaan in onze evolutie moeten we ook consequent blijven. Daarenboven lokt elke daad die ingaat tegen wat we als " normaal" zien controverse uit zie maar naar het experiment rond die deeltjesversnelling in Zwitserland. Ik weet het, dat heeft er hier niets  mee te maken hoewel ... onrechtstreeks zou het  hier ook over leven en dood kunnen gaan...
    Ik dacht altijd dat, zolang je leeft,  je leven van jezelf is en je zelf beslist wat je ermee doet...
    Dat heb ik altijd gedacht en gehoopt..........

    PS Nog even ter info. Mochten jullie ooit in de mailbox een bericht krijgen dat "je vliegtuigticket ter beschikking ligt" en je bent zeker dat je niets geboekt hebt.. NIET OPENEN ( is virus) of je pc is naar de ....

    14-09-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (11)
    13-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sjamanisme
     

     

    ~ Sjamanisme ~

    10 Geboden van de Amerikaanse Indianen


    Image Hosted by ImageShack.us



    Indianen-wijsheid, daar kunnen we nog wat van leren. Zij waren mensen die éen waren met de natuur en ze wisten dat je de aarde niet kan blijven plunderen zonder iets terug te geven. Vanuit die visie is het Sjamanisme ontstaan. Het is absoluut geen religie. Het maakt ons wel bewust van de wederzijdse afhankelijkheden op aarde. Het Sjamanisme leert ons onze eigen krachten, die van de natuur en die van andere dimensies te herkenen, op een bewuste manier te verbinden en met  respect te behandelen.  Wezenlijk voor het Sjamanisme is het besef van eenheid en afhankelijkheid van de mens, natuur en krachten hier op aarde.

    Willen we dat onze kleinkinderen nog van de aarde genieten dan moeten we misschien wel teruggrijpen naar die oude waarheden.
    Heb ooit ergens die 10 geboden gelezen ,weet niet meer waar en in de wachtkamer van mijn blog gezet. Bij gebrek aan andere inspiratie dan maar daaruit  putten zeker?

    13-09-2008 om 00:05 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    12-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oppassen geblazen!!
    Het was hier miserie in het kwadraat op mijn laptop.
    Sinds een korte tijd openden zich, telkens ik via IE op seniorennet kwam, pagina's die ik niet gevraagd had. Aanvankelijk stond ik er niet bij stil tot ik opeens op " harde porno" terecht kwam.Ik ben nu niet " seutachtig" aangelegd maar teveel is trop en trop is teveel temeer daar de kleinzoon ook op mijn laptopje werkt en stel je voor!!! Ik denk dat ik nogal snel de schoondochter  aan de lijn zou hebben .....
    Sinds begin deze week werd het zo erg dat ik gewoon niet meer kon werken op sennet enkel mijn blog bekijken. Tot zelfs dat niet meer ging en IE niet meer opstartte en ik hier van alles meemaakte. Mozilla kreeg het uiteindelijk ook.
    T die hier de specialist is want zelf zou ik er nooit uitgeraakt zijn, is 2 dagen bezig geweest om de pc te scannen op virussen. en om op te kuisen via Regeditor, via verkenner ook opgekuist maar dat door  op te starten vanaf een cd met windows xp die draait vanaf die cd. We vonden van alles maar kregen de eigenlijke problemen niet weg. De besmetting moet in de laatste 11 dagen gebeurd zijn.
     Wat heeft T nog gedaan?( dit ter info voor diegenen die evenveel geluk hebben als ik!)
    De pc gekuist met Ccleaner en dan vloog er al éen en ander of.
    Daarna gescand met: Mcafee; BitDefender; AVG, Pctools; Avira antivirus;Spybot, Ad-Aware 2008; Hitman pro, en spyware docter. Met al die programma's kregen we de geïnfecteerde files en virussen en cookies en pop ups enz vermeld.Sommigen deletten die rommel anderen niet tenzij je het programma aankocht maar uiteindelijk bleef het euvel en zodra ik weer op sennet kwam was het weer van  dattum!!. Vandaag is T nog even naar de computerclub geweest waarvan hij lid is en daar was er een man die bij 2 dames die ook regelmatig op sennet komen precies dezelfde problemen moest oplossen.
    Wat we hier ook voorhadden was dat Vista antivirus 2009 wel zegt dat er problemen zijn, laat dan de software installeren en vanaf dan is alles" naar den duvel". Niet doen dus!!!
    Uiteindelijk hebben we hier dan maar een back up teruggezet van eind aug. Dus mensen regelmatig back ups maken is de enige manier om je pc weer aan de praat te krijgen als je door dat sennetdiertje geïnfecteerd bent.
    Ik weet niet waar ik het opgevangen heb!! Maar zeker op sennet.Mijn vechtgenoot rilt al als hij dat woord hoort want zou vergeven zitten van ongewenste dinges . Musje geeft het ook grif toe zie haar reactie.
    Ik hoop dat jullie die info niet nodig hebben want je pc ligt op korte tijd volledig op zijn " poepeke"!!

    PS Ik overdrijf niet Amlor Fati,in Mexico hebben we het meegemaakt dat 3 mensen van de firma onderling Engels spraken voor het gemak. Want als iedereen steevast bij zijn dialect blijft.....
    Een " seule" ken ik ook hoor uit mijn internaatsjaren; mijn vechtgenoot ( van Ruiselede!!!!) spreekt overeen " aker" wij op 20km afstand van een " ketel".... begin er dan maar eens aan....
    Inderdaad het was goed even met ma te kunnen praten maar nu ze wat helderder is, stelt ze heel moeilijke vragen en vraagt ze zich weer af waarom en hoe lang nog en ervaart ze het aftakelen weer bewuster. Is ook niet alles hoor. Je moest eens zien hoe ze zich inspant om 1 hapje binnen te krijgen en ... het komt er dan toch weer uit.Je wil het niet meemaken!!

    12-09-2008 om 09:52 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    11-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van de hak op de tak.
    Hoe kunnen twee mensen zo verschillen en toch zo goed samenleven?
    Toen wij ( mijn bedgenoot en ik)  gisterenmorgen aan tafel zaten ieder met zijn stukje krant bij zich opperde ik heel even:" Eigenlijk zouden we nu moeten converseren met mekaar.." Waarop mijn altijd nuchtere en realistisch  slaapgenoot lakoniek reageerde:" Ik  converseer, jij converseert , hij converseert...."
    Ik wist meteen dat ik bij de juiste persoon zat..... mijn vechtgenoot die altijd met de twee voeten op de grond staat en probeert te relativeren om mij tegen mezelf te beschermen.!!Maar.... ons leesmomentje was toch eventjes verbroken en wellicht was het dit wat ik onbewust wilde?.....
    Heb later tijd genoeg gehad om in de auto op weg naar ma de krant verder te lezen, de kruiswoordraadsels op te lossen en de suduko's te ontcijferen!!!!
    Een rubriek trok daar  mijn aandacht: Stad geeft inwijkelingen cursus " plat Brugs".!!!!
    Als rasechte West Vlaming was mijn aandacht geprikkeld!! Wat is het probleem?
    Anderstaligen doen de moeite om Nederlands te leren, maar als ze een babbeltje willen slaan, moeten ze vaststellen dat ze er niets van begrijpen. Daarom start Brugge nu met een cursus " Regionaal taalgebruik" een stoomcursus om het dialect te leren begrijpen. 
    Ik denk dat ,als we het zo bekijken ,wel meerdere cursussen mogen opstarten. Las op de blog van Bojako hoe moeilijk het is om haar geboortetaal te verstaan. Dacht dat ik er veel van begrepen had maar toen ik de vertaling las dan was het toch niet 100% overgekomen!!!! Hier hebben we feitelijk hetzelfde probleem. Hebben jullie ooit al eens een Limburger, West Vlaming en Antwerpenaar samen bezig gehoord??? Ik wel ... in het Engels om mekaar te verstaan!!!!!!!
    Dus om je minder als een "aangespoelde vis" te voelen als jullie ooit naar het WW gaan, hier een paar goeie tips. Hopelijk kan ik het juist neerschrijven!!!
    Wij gebruiken zelden een persoonlijk voornaamwoord , je weet aan de buiging over wie het gaat. vb; Spreekje gie Frans?
    Jaok (ja ik), jaos (ja zij), jaoj (ja hij), jaow ( ja wij) enz dus de eindletter zegt welke persoon het betreft.
    Volgen jullie? .Nièuw= neen wij niet!!)
    "Da me sant nie" = dat is niet erg!!
    "ksienhier om het ut te leggen" ik ben hier om het uit te leggen.
    " khên vil tiet"= ik heb veel tijd
    Ist biekans gedaan?; jaot thê gedaon." enz enz.. 
    Ik zal maar ophouden zeker of de blogvrienden zien het al niet meer zitten om met mij " te converseren" op de volgende bijeenkomst!!!!

    In het sportgedeelte van de krant viel de titel " Naar Zuid-Afrikaanse hemel via Turkse hel in het oog. Voor de leken, België speelde gisteren tegen Turkije voor de plaatsing van het WK in Z Afrika. ( 1-1 was de eindstand). Als jullie nu denken dat een sportjournalist enkel sportverslagen kan neerpennen dan zitten jullie ernaast. Ludo Vandewalle gaf in Het Nieuwsblad een mooie korte intro op de omgeving, kan zo in elke advertentie van een reisbureau geplaats worden. Hij beschreef Istanbul als volgt:
    Istanbul blijft beklijven. Het is niet zomaar een grensplaatsje waar het ene land in het andere overgaat. In het voormalige Constantinopel eindigt Europa en begint Azië. Gescheiden door de Bosporus gaan culturen met een schok in elkaar over. Links, ten W van de druk bevaren rivier, is er het prachtige Europa met lichtreclames en hoge flatgebouwen. Rechts is er de mystiek van het Oosten met de gesluierde vrouwen en overvolle straten. Dat is Istanbul, schrizofrene stad met 15 miljoen inwoners waar Allah( islam) en God ( christendom) zich gezamenlijk ophouden. Hoe uitnodigender kan een krantenknipsel zijn?
     
    And last but not least mijn PC.
     Ik kan met mijn laptop niet meer werken. werk nu via pc van T. Ik geraak noch via IE noch via Mozilla op sennet. Ik kan wel mijn blog lezen maar de reacties niet en ook geen rubrieken toevoegen want geraak niet op sennet. Als ik via mijn blog naar andere blogs ( heb  favorieten staan) ga dan geraak ik op sommige wel op andere niet en reacties nalaten gaat wel of helemaal niet. T is hier al 2 dagen met allerhande virusscanners mijn PC aan het scannen. Wat daar allemaal tevoorschijn komt!! Spyware, pop ups, cookies , registry keys enz enz  sites die ik nooit bezocht of aangeklikt heb. Ik zit dus blijkbaar met een serieus probleem. Nochtans staat  er een anti virus programma op mijn pc. Wie of wat heeft mij dat " gelapt"!! Kan natuurlijk ook via mails of ppssen binnenkomen, ik weet het niet. Als we het er niet af krijgen zal er niets anders opzitten dan vanaf 0 alles opnieuw te insstalleren!!!!!!!!
    Van zodra ik dus sennet open , openen zich ook  andere schermen en geraak ik niet op de blog. Op andere sites van Google geraken we zonder problemen tot nu toe!!! Om er " horensdol" van te worden.
    Gisteren was ma weer relatief "helder" en hebben we wat gepraat, maar eten lukt niet meer. Vanmorgen was ze weer meer in de war. Dus ...wachten

    Vandaag herdenken we 9/11... blijven beklijvende beelden!
    Zo lieve bezoekers dat is mijn boterham voor vandaag.

    11-09-2008 om 18:26 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    10-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voor mams

    Lieve mams,

    Kon ik maar heel even met je meegaan in jouw gedachten, zien wat jou nu bezig houdt

    Je handen dolen rusteloos over de lakens, je blik lijkt verankerd in de verte. Je lippen prevelen een verwarde zin, we begrijpen jou niet.

    Denk je aan wat voorbij is mams, je lang zinvol leven, je altijd bezig zijn?

    Voor wie is die uitgestrekte hand, wie wenkt jou naar de andere kant?

    Waarom vloeit die enkele traan uit jouw uitgedoofde ogen? Hebben we jou pijn gedaan? Waar is je heldere lach die we nooit meer zullen horen? Je kijkt naar ons, met die afwezige blik, ik ben niet zeker dat je ons herkent. Of toch?

    Af en toe hebben we even contact en klamp ik me vast aan jou zwakke woorden . Maar het is valse hoop want spreken vermoeit je zo.

    Als je dan met gesloten ogen doodstil voor me ligt en ik  tegen beter weten in blijf praten dan zie ik aan het knikken van je hoofd dat je me inderdaad hoort.

    Als ik je koude handen in mijn handen verwarm dan voel ik hoe je probeert om me even te troosten door je trillende vingers rond de mijne te sluiten maar je hebt er de kracht niet meer voor.

    Waar is mijn trotse ma?  Ik kan het niet aanzien hoe ik je nu  als een kind lepeltje na lepeltje wat te eten geef!

    Men zegt me :" Zij heeft geen pijn, ze is zo'n lieve vrouw,  ze klaagt nooit en alles is goed wat we ook vragen ".

    Dan zou ik willen roepen:" Maar dat is mijn ma niet, zoals ze er nu bij ligt  zou ze het nooit gewild hebben."

    Ik ben kwaad in jouw plaats mams; kwaad omdat je die kelk tot het bittere einde moet ledigen en kwaad omdat ik je niet helpen kan.

    Ik ben droevig omdat ik zo hulpeloos moet toezien hoe je van ons wegglijdt.


    Lieve mams dit is voor jou en hoe je altijd in mijn hart verder leeft:

    Mams,
    Ik kan je best vergelijken met een roos,
    De mooiste uit mijn tuin.
    Eén stevige stengel en veel frisse blaadjes.
    Bij elke tegenslag verloor je een blaadje,
    Maar je bleef trots overeind.
    Eén plotse wind deed je stengel nu toch breken!
    Maar voor mij blijf je altijd mijn mooiste roos!

    10-09-2008 om 00:42 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    07-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog is haar strijd niet gedaan..
    Hoe vaak kan je afscheid nemen van een geliefde persoon??
    We hebben hier een paar dagen  achter de rug die niet voor herhaling vatbaar zijn.
    Het begon al op vrijdagmorgen. Ik had de dag voordien een telefoontje gekregen dat ik in de voormiddag langs mocht voor het onderzoek in plaats van de namiddag en was blij dat het wachten zo wat ingekort was. We moesten er om 10u30 zijn en om 11u15 zaten we nog te nagelbijten. Eindelijk kwam de arts er aan en mocht ik mee... Door de bezorgdheid was ik vergeten om mij GSM af te zetten en gaat dat ding toch precies aan het bellen als ik mee mag  zeker!! Het was mijn zus met de vraag om direct naar ons ma te komen. Het ziekenhuis had opgebeld dat haar toestand heel kritiek was..en verzocht de familie om te komen!!
    "Neen, nu toch niet" was mijn eerste reactie. Waarom moest uitgerekend nu ons ma haar uur kiezen??
    De dokter zag dat er iets mis was en dacht dat ik even in paniek sloeg voor het onderzoek.Toen ik hem de ware reden zei, liet hij ons de keuze of we gingen door met het onderzoek of  we verkozen om op een andere keer terug te komen. Maar ik had me al de avond voordien klaargemaakt voor het onderzoek en mijn darmen waren " gespoeld en gekuist" en ik liep al een paar weken ongerust rond omdat we zelfs na een scan nog steeds geen afdoende verklaring hadden voor mijn problemen. Een moeilijke keuze maar voor éen keer wilde ik zekerheid over mijn gezondheid en besloot ik het onderzoek toch te laten doen  ... we riskeerden toch te laat te komen bij ma want de laatste tijd rijden we er gemiddeld 2u over om bij haar te geraken.
    " Ik zal een lichtere verdoving geven " , zei de dokter  dan zou ik beter bij " de zinnen " zijn als we bij ma kwamen. Ik vroeg hem daar geen rekening mee te houden , ik zou in de auto wel de tijd hebben om helemaal wakker te worden.
    Het onderzoek verliep vlot , ttz ik heb er niets van gemerkt hoewel ik af en toe " grimassen" trok wist T te vertellen. We kregen onmiddellijk de uitslag en die was , gelukkig, positief. Moeten nu enkel nog de uitslag van een biopsie afwachten maar dat is meer om alle twijfel op kankercellen... uit te sluiten.
    Hoe ik beneden en in de auto geraakt ben, weet ik niet. Ik was enorm ontgoocheld dat ik niet meer uitleg gevraagd had aan de arts want hoewel het onderzoek goed afgelopen was, wist ik nu niet waar de pijn vandaan kwam..( zo dacht ik).. Blijkt dat ik dat WEL gevraagd heb en antwoord kreeg en had ik zelfs gevraagd  waarom er een biopsie gedaan was en zoveel meer ..... Daar herinner ik mij dus niets meer van. Ik weet wel dat ik mierzoete koffie kreeg toen ik bijkwam maar wat ik daarna deed...  het staat niet op mijn harde schijf.
    T heeft mij met de lift naar beneden geholpen en in de auto... dat weet ik niet. Blijkbaar heb ik zelfs de brief van de arts voor onze huisarts geopend en gelezen.... weet ik niets van. 
    Ik heb bij de balie zelf alles geregeld... weet ik niets van!!
    Nu begrijp ik dat mensen die onder invloed zijn van bv rohypnol daden stellen die ze zich niet meer herinneren . Een heel akelige ervaring.
    Ik heb nog lachend tegen mijn vechtgenoot gezegd: " Je hebt je kans gemist om me van alles te laten tekenen, ik zou het zo gedaan hebben" ( tekenen bedoel ik!!)....
    Maar alle gekheid daar gelaten , we "vlogen" daarna direct naar ma . Toen we eraan kwamen was ze inderdaad heel slecht . Ze was totaal weg van deze wereld en herkende niemand. Ze was zelfs bezig met wat wij in het WW " pakjes maken " noemen bij mensen die aan het einde bezig zijn!! Het praten ging ook niet , ze probeerde wel maar het was onverstaanbaar en ze volgde ons vragen niet. Ze had ook wat koorts en bleek dingen te zien die wij niet zagen. Nadat we daar allemaal een paar uur rond haar gestaan hadden en alle contact onmogelijk was, werd door de begeleidster van palliatieve zorgen de vraag gesteld of ma de laatste sacramenten  zou willen. We hebben het haar gevraagd in een kort " helder " moment tussen twee afwezige momenten in en ze knikte " ja". Het was een korte maar serene zalving en dan begon het wachten.... Haar toestand bleef stabiel en uiteindelijk beseften we dat het einde nog niet voor dit moment  was. Persoonlijk zijn we tot de laatsten bij haar gebleven maar om 23u viel ze in een rustige slaap en zat ik er zelf wat door na de commotie van de voorbije dagen dus besloten we bij vrienden in de buurt te overnachten ( die hadden dat al voorgesteld voor het geval). We konden zo heel vroeg opstaan en de volgende morgen terug naar ma toe of... waren in de buurt als de toestand erger werd.
     De volgend dag hoorden we dat ma  een rustige nacht had, de koorts weg was en ze was in zo'n toestand dat ze iedereen even herkende en zelfs kon fluisteren. We zijn tot 16u bij haar gebleven en hoewel de  verwarring stilaan weer groter werd, vermoedde de arts dat het einde nog even uitgesteld was.. Omdat op 6 september  de oudste kleinzoon jarig is, besloten we dan maar om terug te keren en even nog een paar uurtjes aan het ventje te spenderen...
    Vannacht wordt het dus weer  slapen met de telefoon naast het bed ... hoelang houden we dat nog vol maar vooral hoe lang houdt ons ma dat nog vol. Waar zij nog de kracht vandaan haalt om telkens opnieuw te vechten is mij een vraagteken.
    Nu begint ze ook nog doorligwonden te krijgen , gelukkig steekt ze zo onder de medicamenten en verdoving dat ze geen pijn meer voelt. Maar moet dat nu echt zo lang duren vooraleer een mens mag "gaan"....
    We zitten hier eventjes op ons tandvlees na die weken van spanning en zorgen om verschillende redenen maar ... het definitieve afscheid is blijkbaar nog niet daar en we zullen de komende dagen misschien nog heel vaak die E17 en de E40 enz op en af rijden......
    Lieve mams ik laat je hand los, ga nu maar, ik hou je vast in mijn hart...

    07-09-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (11)
    05-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tijd
    Toen we gisteren nog maar eens bij ons ma op bezoek waren en ze vroeg : " Hoeveel tijd heb ik nog" toen had ik de tijd willen stilzetten en haar gerust stellen dat het einde nog veraf is. Maar ik kon enkel haar koude, magere handen in mijn handen nemen en de tijd koesteren die we samen doorbrachten.
    De laatste weken heb ik al vaak stilgestaan bij het woordje " tijd".
    Je moet eens luisteren hoe vaak je als antwoord krijgt: " Vandaag niet , ik heb geen tijd".
    Tegenwoordig heeft niemand "tijd", alhoewel we allerlei machines en hulpmiddelen hebben om "tijd" te winnen.
    Onze vaatmachine doet onze afwas, terwijl Mr. Hoover ons huis proper maakt.
    Onze groenten worden met de allessnijder in schijfjes gehakt.
    Eten maken is een makkie als je snel wat op tafel wil dan koop je het kant en klaar of de Chinees of een hamburgertent bieden een snelle oplossing.
    De pannenkoeken komen uit een pakje, rijstpap uit een potje ,soep uit een doosje en zelfs onze frietjes zijn klaar om te bakken.
    Mijn ma moest in haar tijd de soepgroenten zelf klaar maken( doe ik ook nog!), de frietjes met de hand snijden, de croquetten zelf rollen enz. 
    Luiers  werden met de hand wassen, terwijl wij nu allemaal wegwerpluiers gebruiken. De was werd ook in de tobbe gedaan, 1maal per week, en maar schrobben om het allemaal  proper te krijgen.Vaak werd de was dan nog op de bleek gelegd om witter te zien. Het was pas minder lastig toen ze naar de wasserij ging.
    Op vrijdag werd het hele huis schoongeboend, een helse karwei door het sleuren met emmers en bostels. 
    Elke zaterdag  werd de badkuip met warm water gevuld en werden we van  van kop tot teen schoongeschrobd, ook geen lachertje!
    Elke dag werd er warm eten gekookt, zonder mixer, zonder blender, zonder allesschillers,.....zonder allerlei keukensnufjes, die we nu niet meer kunnen missen. Hoewel ze werkte als haarkapster vond ze toch de tijd om elke dag een dessert op tafel te toveren, een rijstpap  of pudding met koekjes of heerlijk gestoofde appeltjes met hun " frakse"  aan of opgelegd fruit.
    ' s Avonds  vond ze ook nog de tijd om te kijken naar ons huiswerk en op zondag maakte ze vaak wat tijd om even een spelletje ( kaarten, of vlooienspel of ganzenspel ...) mee te spelen of om onze handwerkjes of breiwerkjes  weer op punt te zetten.
    Ze had altijd tijd om onze zorgen aan te horen al moest het soms tussen het schillen van de aardappeltjes of het maken van de soep gebeuren.. Ons ma maakte tijd voor ons.
    Vandaag is  "tijd"  een zeer relatief begrip geworden. Met alle toestellen, die ons tijd besparen, hebben wij minder tijd dan ooit!!! Wij haasten onszelf en ons leven voorbij, totdat wij beseffen dat het zo niet meer verder kan....en dat wij moeten "onthaasten". Ondanks onze moderne spullen hebben wij nog geen tijd. Het ligt dus simpelweg aan onszelf.
    "Tijd" maken om te leven, te genieten, dat zou onze prioriteit moeten zijn in plaats van allerlei dingen na te jagen, die eigenlijk niets betekenen.
    Tijd is te traag voor hen die wachten, te snel voor hen die vieren, te lang voor hen die rouwen, te kort voor hen die genieten en een eeuwigheid voor hen die liefhebben. En het is juist die tijd die ons ma bijna niet meer heeft.

    05-09-2008 om 00:17 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    04-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.illegalen bestaan niet meer

    Hebben jullie het ook gelezen??  Tegenwoordig spreken we niet meer over " illegalen", dat woord mag niet meer gebruikt worden.
    Vanaf nu spreken we over " mensen zonder papieren"!
    In het kader van het streven naar meer politieke correctheid van onze moedertaal werden er onlangs een aantal voorstellen gelanceerd van nieuwe benamingen en daarmee samenhangende schrappingen die u binnenkort in VAN DALE mag verwachten.
    Dus vergeet het niet: "illegalen"  zijn " mensen zonder papieren".

    Even verder denken in dezelfde trend en dan kunnen we misschien ook de volgende nieuwe omschrijvingen introduceren in ons taalgebruik
    Vroeger                                             Nu
    Homejacker                                        Verhuisdienst zonder papieren
    carjacker                                             Takeldienst zonder papieren
    Drugdealer                                          Apotheker zonder papieren
    Bankovervaller                                    Geldtransport zonder papieren
    Verkrachter                                         Gynaecoloog zonder papieren
    Pedofiel                                               Kleuterleider zonder papieren
    Inbreker                                               Deurwaarder zonder papieren
    Winkeldief                                           Klant zonder papieren
    Snelheidsduivel                                    Racer zonder papieren
    Afperser                                               Belastingsontvanger zonder papieren
    Vliegtuigkaper                                      Piloot zonder papieren
    Kraker                                                  Huurder zonder papieren
    Oplichter                                              Zakenmens zonder papieren
    Terrorist                                               Militair zonder papieren

    Wie verzint er nog bij???

    Dus lieve mensen begin maar te oefenen zodat uw taalgebruik voortaan aangepast zal zijn aan de moderne papierloze samenleving.

    Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd !( dixit Amor Fati)

    04-09-2008 om 00:07 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    03-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.September
    September is de herfstmaand en de 9de maand in de Gregoriaanse kalender. Het  woord "Septembris" betekent 7de, de zevende maand (= fruitmaand) ten tijde van de Romeinen, want hun nieuwe jaar begon op 1 maart. Maar voor ons is en blijft het de 9e maand wat zoveel is als de laatste run naar het einde van het jaar toe want van nu af aan gaat de tijd snel!!
    Dat ter info want september is een heerlijke maand om te gaan wandelen in de natuur! De zomermaanden zijn voorbij ( voor zover we zomer gehad hebben) en na de 15 de september ruik je gewoonlijk de herfst al in de lucht. Bij THEA kan je al een paar prachtexemplaren van herfstpaddenstoelen bewonderen. Heb er hier ook eentje.Image Hosted by ImageShack.us

    Deze spreekt meer tot de fantasie van de kinderen want oma weeft daar een verhaaltje  rond en dat werkt nog altijd....
    Voor de kinderen is september ook  een nieuw begin, een nieuw schooljaar, dat met schroom of met stoutmoedigheid begonnen wordt. Vijf van onze kleinkinderen zijn  nu op school gestart, ook de tweeling die in november 3j wordt. Ze waren allemaal om het flinkst, geen traantjes en veel tot matig enthousiasme!!! De oudste, die nu in het eerste leerjaar zit , kwam  verontwaardigd thuis met de melding: " ik heb al huiswerk"!!!  Wat bij zijn ma de reactie uitlokte " Niet zo enthousiast Milan"  Maar hij was toch maar al te fier om zijn eerste woordjes te showen en bij het avondverhaaltje al  wat lettertekens uit de tekst te halen....
    Zaterdag is hij jarig ( 6j) en ik weet nu al dat hij al onze aandacht zal opeisen met de opgedane taal- en rekenkennis van de voorbije week!! Zie er al naar uit!! Zal een mooie afleiding zijn.

    03-09-2008 om 00:02 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    02-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over ditjes en datjes

    Mannen gebruiken op 1dag ongeveer 13.000 woorden; vrouwen daarentegen 20.000, of 53% meer!

    Hebben vrouwen meer te vertellen dan mannen, of geven ze gedetailleerder uitleg of herhalen ze meer ?
    Ik kan er moeilijk over oordelen want ik ben zelf een vrouw en dan zou men mij van “ vooringenomenheid”  kunnen beschuldigen. In elk geval is meer informatie geven dikwijls nuttig. Zichzelf herhalen kan soms ook een overdracht van kennis zijn ( als dat maar niet te vaak na elkaar gebeurt!!) Het is door repetitief te werken dat we onthouden. Kennen we toch allemaal nog uit onze schooljaren?!
    Vrouwen hebben inderdaad meer te vertellen of beter gezegd vertellen meer.( wil de mannen niet tegen mij in het harnas jagen). Een goeie babbel met een vriendin, kan je hart opluchten en je problemen relativeren. De meeste mannen kroppen hun moeilijkheden gemakkelijker  op en praten niet makkelijk over hun gevoelens. Ze zouden het toch eens moeten leren, in veel gevallen helpt het!

    Want:EEN SCHOUDERKLOPJE HEEFT NOG NOOIT IEMAND VERWOND.(Bond zonder Naam)

    Iemand eens een goedkeurend woordje, een complimentje, een bemoedigend glimlachje, een oprechte blijk van waardering geven, een steunend woord, het kost allemaal niets maar kan wonderen verrichten. Iemand die juist zijn dagje niet heeft, wordt er door opgefleurd. Ben je down, dan voel je je al wat beter want wat appreciatie doet zo goed. Wat positieve energie kan wonderen verrichten in je omgeving. Het moet echter wel gemeend zijn want nep piekt er torenhoog uit en krijgt het tegenovergestelde resultaat.
    Horen doe je met je oren. Luisteren doe je met lichaam en ziel. Raar, dat de simpelste dingen soms de allermoeilijkste zijn. Gewoon relaxed achterover zitten en luisteren, een fluitje van een cent, zou je denken. Zeker niet!!!!
    Luisteren vraagt zeer veel empathie, geduld, concentratie. Als je luistert naar iemands relaas, ben je zo vlug geneigd te oordelen of te veroordelen of je begint met raad te geven, terwijl de andere alleen vraagt dat je hem/haar aanhoort. Luisteren en niet proberen de problemen direct op te lossen, is enorm moeilijk en dat wordt juist gevraagd van een luisterend oor. Gewoon luisteren, met een open gemoed, echt aanhoren dat de andere zijn/haar hart uitstort gewoon iemand de tijd geven om te praten, om te  zoeken naar de juiste woorden om te zeggen wat hem/haar op het hart ligt dat kan helend werken.
    Gewoon luisteren en laten praten. Een moeilijke en zware opgave, maar als je het kunt opbrengen, heb je niet alleen de andere geholpen, maar ook jezelf.

    Toch leuk dat je iemand goed kan laten voelen en het kost je zelfs niets!

    02-09-2008 om 00:06 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    31-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik geef...

    Ik geef je het geschenk dat ziekte
    noch tijd kunnen beschadigen.
    Het is het enige
    dat ik jou geven kan
    en jij wellicht ook verwacht..
    Jij die denkt dat je nu alleen bent
    en angstig hoopt
    dat ik nog even naast jou blijf.

    Ik geef je het geschenk van wie
    niet leven of sterven kan
    zonder liefde te ervaren.
    Het is het enige
    dat ik als zwakke en kwetsbare mens
    kan schenken.
    Het is mijn begrijpen
    dat veel verder reikt
    dan zomaar mekaar verdragen.

    Neem mijn hand ik laat je niet los
     we zullen samen de weg gaan
    die leidt naar afscheid  en troost.


    31-08-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (11)
    30-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oude Chinese wijsheid
    Een oude Chinese vrouw had 2 grote potten. Elke pot hing aan het einde van de stok die ze in haar nek droeg.
    Een van de potten had een barst. De andere was perfect en leverde altijd een volledige portie water.
    Aan het eind van de wandeling van de stroom naar het huis was de gebarsten pot maar halfvol met water.
    Twee volle jaren gingen voorbij. Dagelijks wandelde de vrouw naar de stroom maar de gebarsten pot bracht enkel maar een halve portie water naar het huis.
    Natuurlijk was de gave pot trots op zijn prestatie omdat hij een volle pot water thuisbracht.
    De gebarsten pot was beschaamd om zijn onvolmaaktheid en voelde zich ongelukkig omdat hij maar voor de helft kon doen waarvoor hij gemaakt was.
    Na 2 jaar zag hij dit als een bittere teleurstelling en sprak er de oude vrouw over aan.
    Ik voel me beschaamd over mezelf omdat vanwege mijn barst het meeste water wegvloeit langs de weg.
    De oude vrouw glimlachte en zei:" Heb je dan niet gemerkt dat er bloemen staan langs uw kant van de weg en aan de andere kant niet?"
    Het is omdat ik altijd geweten heb van uw tekortkoming dat ik bloemen plantte langs uw kant van de weg en jij gaf ze elke dag water."
    Twee jaar lang ben ik in staat geweest om deze mooie bloemen langs de weg te plukken en er mijn huis mee te decoreren.
    Zonder U zou er geen schoonheid en pracht geweest zijn in mijn huis."
    Elk van ons heeft zijn eigen gebreken en tekortkomingen maar het zijn precies die onvolmaaktheden die ons levens zo belangrijk maken.
    Men moet een persoon nemen zoals hij is en slechts de goede dingen zien.

    Ik wens al mijn  bezoekers een prettige dag en denk eraan...ruik eens de heerlijke geur van de bloemen langs uw zijde van de weg.

    30-08-2008 om 00:17 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    28-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hollanders geven ons goud!!
    De Telegraaf vroeg aan haar lezers een reactie op de negatieve teneur die er hangt over de prestaties van de belgen op de Olympische spelen. 
    In een opwelling van de Beijing blues schreven onze kranten:" Zijn we een natie van verliezers?"
    Gelukkig hebben we nadien toch nog medailles gehaald zilver en goud aub door de vrouwen!!!Hadden we misschien dat duwtje in de rug nodig???

    Ziehier een hartverwarmende selectie van  reacties van onze Noorderburen;
    ( gelezen in het Nieuwsblad op 23 aug maar door omstandigheden vergeten het op de blog te zetten, dus beter laat dan nooit!!)

    Gezelligheid:
    Er is geen volk dat beter  kan relativeren en leven bij de dag. Over het algemeen zij de Belgen gezelliger en warmere gasten dat wij nuchtere Hollanders.

    Organisatietalent:
    Een aantal zaken zijn in België beter georganiseerd dan in Nederland. Vanwege de bekende medische wachtlijsten ben ik uitgeweken naar onze buren voor een hartoperatie.

    Vriendelijkheid:
    Het is veel beter vertoeven in België dan in Nederland, jullie zijn gemoedelijker en vriendelijker.

    Eenvoud:
    Het is een lekker land zonder spatjes en zonder Nederlandse air. Na en vakantie in België kom ik uitgerust thuis. Het is een land van " Doe maar gewoon, dan  doe je al gek genoeg."

    Goede manieren:
    In ieder geval genieten ze van het leven, hebben ze respect voor gezag en betere manieren en weten ze zich beter te kleden. Allemaal zaken die wij , bekrompen, sneue Nederlanders niet kunnen.

    Gezondheidszorg:
    België heeft geen wachtlijsten in de ziekenhuizen? Het zorgstelsel is er goedkoper en efficiënter. Nederland moet even naar de zuiderburen kijken daar kunnen ze nog van leren.

    Aardig:
    Belgen zijn de leukste, liefste, aardigste en vriendelijkste mensen die ik ken .Wat heb je aan al die gouden  plakken als - zoals bij de Amerikanen- de rest van de wereld een hekel aan je heeft!

    Bescheiden:
    Nederland, land van grootheidswaanzin. We hebben een paar medailles maar zijn echt niet beter hoor. Ja, kapsones hebben daar zijn wij beter in...

    Goed onderwijs:
    Geen succes op de spelen , maar de belgen hebben wel betaalbare huizen, auto's en goede scholen voor de kinderen. 30.000 Nederlandse kinderen gaan daar naar school.( daarna hadden we wel succes en nog wel zilver en goud!!)

    Mooie vrouwen:( nu komt het ladies!!)
    Ik vind de Belgen een supervolk! Aardig en beleefd en de vrouwen zijn zeker mooi ( mocht zelfs een beetje meer geweest zijn nietwaar ??)

    Lekker bier:
    Bier brouwen kunnen ze als de beste. Er zijn slimmere en beter zakenmensen en .. ze hebben meer ( zwart) geld!!

    Efficiëntie: 
    Ga maar eens naar de dokter in België. Je weet niet wat je meemaakt Veel beter georganiseerd, snel en vriendelijk ook nog. Goedkoper. Mijn verzekering raadde het zelfs aan.

    Voilà nu horen we het eens van een ander... of we het met alles eens zijn dat laat ik in het midden, maar toch sympa van die Nederlanders hé??

     

    28-08-2008 om 23:18 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    27-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vogelschrik
    Toen in het voorjaar onze appelbomen welig bloeiden, toen keken we al uit naar de oogst. Een paar fikse zomerse regen -en windvlagen hebben veel appeltjes er afgerukt en ... nu zitten eksters, vlaamse gaaien en bosduiven zich te verlekkeren aan de jonge vruchten.
    Vorig jaar dachten we de oplossing gevonden te hebben door afgedankte cds in de bomen te hangen. Het was een succes want door de schittering van de  zon en de weerkaatsing werden de vogels afgeschrikt. Maar dit jaar is het zo'n  " kwakkelzomer" dat de zon onvoldoende schijnt om hetzelfde effect te hebben als vorig jaar gevolg... ieder morgen liggen daar minstens 2kg appels gepikt en half verrot op de grond.
    Mijn lieve vechtgenoot vond het stilaan welletjes en  besloot oude " overalls en kiels " en  andere afgedankte kleren in de bomen te hangen zoals vroeger de vogelschrikken op de velden en... IT WORKS!!!

    Het is natuurlijk geen zicht en iedereen die even langs komt vindt het " hilarisch". Zo hebben we elke BBQ  gestart met een lach en een grol en " goed begonnen is half gewonnen" denk ik dan maar  en lachen is gezond!!.
     
    Zo ziet onze appeltuin er momenteel uit!!!

    Image Hosted by ImageShack.us


    De appeltjes zijn nu voor ons en nog lekker ook. De " oogstappeltjes" zijn er stilaan door en de Elstars en anderen komen er aan en de vogels ... die vliegen voorbij en kijken ernaar!!! Nu nog een oplossing voor de " biekes" bedenken.....

    PS.  Amor Fati slaat de nagel op de kop als  hij zegt dat ik daar een onderwerp aangesneden heb gisteren. Maar ik had precies die reactie verwacht en voel mij zo goed dat ik niet als enige gefrustreerd reageerde of " opvloog" toen ik dat artikel las. Ik ben dus behoorlijk normaal zo te lezen.Trouwens ik heb een beetje bewust  dat lontje onder het vat buskruit  aangestoken. Vond dat op verschillende blogjes de " mood" er wat uit was en dacht ... even iedereen " opkikkeren"!!! Het is behoorlijk gelukt!!   Best dat die " lieve professor " nu niet direct in onze omgeving was , hij zou gaan lopen, vrees ik maar " eigen schuld dikke bult"!! En ik weet zeker dat ik niet enkel " toen ik jong was" in de clinch zou gaan met die prof.   Zouden ze in Nederland ook zo gereageerd hebben of zijn wij " zuiderlingen" iets heftiger.? Heb jammer genoeg, door omstandigheden, het bewuste TV programma daaraan gelinkt, gemist. Maar lieve dames (en de heren die ons steunen waarvoor een knuf ) als het nodig is slaan we de handen in elkaar en staan we op ons strepen want zijn suggestie is GEEN OPTIE!!!! Het doet mij wel deugd te lezen dat wij  vrouwen toch een heel stuk assertiever uit de hoek komen dan vroeger. (De muizenissen van vandaag zijn eventjes heel ver weg.)

    27-08-2008 om 10:23 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    26-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De oplossing volgens professor Ad Vingerhoets
    Ging even lezen bij Bojako: "sour grapes"  en herinnerde mij een artikel dat ik ooit gelezen heb. Ben het gaan zoeken want vond dat het aansloot  bij Bojako's blogje. Ik zeg niet dat ik mij gelukkiger voelde na het artikel nog eens gelezen te hebben. Oordeel zelf

    De geleerde Tilburger Ad Vingerhoets heeft een geheel eigen visie over hoe men de Nederlandse samenleving zou moeten inrichten. Het is gewoon doelmatiger om als man meerdere vrouwen te hebben. Dat weet ie zeker. Nu hebben ze in Nederland wel  vrijheid van meningsuiting en Ad uit dus zijn mening. Adje is beroepsmatig professor dus over die mening heeft ie goed nagedacht; dat is per slot van rekening zijn vak.

    Waarover gaat het eigenlijk?
    We weten allemaal dat de moderne vrouw het niet gemakkelijk heeft. Na haar studies moet ze proberen om het te maken in een bedrijf en dat wil zeggen beter zijn dan haar mannelijke collega's wil ze evengoed scoren.
    Als haar carrière eindelijk gelanceerd is en ze trouwt en ze wil dan ook nog eens kinderen dan komt de vraag: Hoe kan ik carrière maken en een gezin hebben?
    Wil ze beide dan wil dat zeggen, op en neer rennen tussen thuis en werk, kinderen verzorgen, een huishouden rechthouden en ook haar job tot ieders voldoening uitoefenen.
    Kan ze dat allemaal aan zonder op een zenuwinzinking af te sturen?

    Daarvoor had Professor Ad Vingerhoets een oplossing gevonden: POLYGAMIE!

    Hoe stelde hij zich dat voor?
    Een man neemt drie vrouwen.
    De eerste doet  het huishouden met de was en de plas het kuisen en het koken.
    De tweede verzorgt en vertroetelt kindjes. Crèche of onthaalmoeders zijn dan overbodig en het kost het gezin en de staat geen enkele euro.
    De derde is de carrièrevrouw; ze kan zonder stress werken aan haar job. Ze hoeft geen wroeging te voelen tegenover haar partner of haar kinderen want thuis draait alles op wieltjes.
    Dus zegt onze prof. gun een man een carrièrevrouw, een huishoudster en een au pair  en de moderne vrouw zal niet ten onder gaan aan stress.( wat een toegeving!!)

    Wat denken jullie van die oplossing?

    Maar de moraal van het verhaal is dat vrouwen het altijd moeilijker zullen hebben dan de mannen om een gezin en een job te combineren of om succesvol te zijn op welk gebied dan ook of om de verdiende waardering te krijgen. Ze moeten er altijd een prijs voor betalen. De vraag is maar hoeveel ze ervoor willen betalen?

    26-08-2008 om 00:01 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (10)
    25-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Houden van ....
            Vorige nacht was Klaas Vaak ver weg dus ...dan maar voor een stukje poëzie zorgen, maar dat beginnen jullie al te kennen zeker?      


     
                                          Houden van is.. 
                                  Als je je koele vingers
                                   op mijn voorhoofd legt
                              en ik besef dat jij er altijd bent. 

                                          Houden van is... 
                                       dromerig liefkozen,
                                    je in mijn armen nemen,
                                         en  zachtjes strelen.

                                          Houden van is... 
                                Overgave en verloochening 
                                   de rust van de hartstocht
                     het aanvoelen wat jou en mij goed zou doen
                                  zonder iemand te schaden. 

                                           Houden van is... 
                                 Verkleinwoorden uitvinden,   
                                     de klok willen stilzetten.
                     De ogen sluiten bij het zachte gebaar dat zegt:
                                 " Jij mag er zijn zoals je bent". 

                                  Maar bovenal is houden van...
                           Thuis zijn bij het hart van jouw hart.

    25-08-2008 om 08:49 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    23-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bemind, geleden en geleerd
    Huismusje liet gisteren op mijn blog ( vriendschap) een mooie tekst van een lied van Marva achter en die zette me even aan het denken.
    Zo  kwam ik bij enkel bedenkingen:

     Hoe komt het toch dat je je bij iets moois soms zo melancholisch voelt ?
    Misschien  omdat je weet dat je het nooit kunt vasthouden?

    Hoeveel unieke en mooie momenten in je leven zitten er niet verankerd in je geheugen, je herinnert ze, maar nooit kan je ze nog eens beleven.
    Zo blijft je eerste liefde met die vlinders in je buik  altijd iets speciaals evenals die eerste kus, die kan nooit nog geëvenaard worden.
    De pracht van een zonsondergang op een romantische avond, de besneeuwde bergtoppen uit een ver verleden, zinderen nog door in je ziel maar stemmen je tegelijkertijd weemoedig.
    Je trouwdag, een mijlpaal op de weg van de liefde die toen nog zonder bochten voor je uitgestrekt lag, flits in een wolk van melancholie even voorbij.
    Dan komt je eerste kind dat zijn eerste pasjes zet en dan die eerste woordjes!!. Nooit zal een woord je nog zo vervullen met trots en nooit zal een woord nog zo zoet klinken als dat woordje toen.
    En zo herinner je je nog  oneindig veel momenten waar je bemind hebt, geleden en geleerd.
    Eigenlijk zijn het al die unieke  momenten, zo diep doorvoeld, die ons leven zin geven maar die we spijtig genoeg nooit kunnen herbeleven.. 
    We herinneren ze nog wel maar dat is niet hetzelfde.
    De herinnering roept een weemoed op omdat al die prachtige momenten als zand door onze vingers gegleden zijn. Soms sluipt zelfs de twijfel binnen of we wel genoeg genoten hebben of  dankbaar geweest zijn.

    Bij al die bedenkingen, stel ik vast dat ,niettegenstaande alles, het leven mooi is, misschien en wellicht omdat het vergankelijk is. Moesten we onsterfelijk zijn dan zou niets zo mooi, zo uniek en zo melancholisch zijn. Precies het besef van verlies geeft aan al onze belevenissen een serene schoonheid.  Het weten dat je nooit iets kan herbeleven, maakt al die momenten zo uniek.
    Gisteren heb ik het bezoek gehad van een lieve schat van een buurvrouw (Paz) die gewoon even de tijd nam om te luisteren. Dat is ook zo'n moment om te koesteren. 
    Precies daarom kruipen we telkens uit een dipje omdat het leven toch de moeite loont. Het is als een regenboog. Buien en zonneschijn zijn allebei nodig om het kleur te geven .
     Bojako zegt het nog anders :" It's better to have loved and lost , than never to have loved at all". Of om het heel vrij te vertalen : het is beter bemind te hebben, geleden en geleerd dan niet geleefd te hebben.

    Dus lieve bezoekers laten we een lange knuffelkring maken en dat moment samen beleven. En die twee beertjes van gisteren vond ik zo schattig dat ze nog eens mogen meegaan in mijn blog. Kijk maar goed hoe ze het doen, zo'n knuffel bedoel ik!

    Image Hosted by ImageShack.us

    23-08-2008 om 14:16 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    22-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vriendschap
    Liefde en vriendschap , twee felbezongen en toegedichte thema's. Misschien omdat ze de hoeksteen vormen van ons leven?
    Vriendschap, soms wordt dat woord te vaak gebruikt en verliest het zijn diepe waarde want vrienden en " vriendschap" hebben in mijn ogen een verschillend accent.We hebben veel vrienden maar voor vriendschap heb ik maar een paar vingers nodig om ze te tellen!!

    Vijf gouden regels voor een stevige en echte vriendschap. Vriendschap is...

    1... jezelf mogen zijn

    2 ... praten en luisteren

    3 ... elkaar helpen

    4 ... elkaar begrijpen en vertrouwen

    5 ... plezier maken en samen dingen doen

    Als je bang bent kijk naast je , zie je dan niks kijk voor je zie je dan nog niks, kijk dan achter je want daar staan je echte vrienden.

    Een vriend is iemand eerlijk en oprecht, die als het erop aankomt, voor je bidt en voor je vecht. Pas als je iemand hebt die met je lacht en met je grient, dan pas kun je zeggen... ''Ik heb een vriend''

    Er wandelen veel mensen in en uit je leven, maar alleen echte vrienden laten voetsporen achter in je hart.

    22-08-2008 om 21:03 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wij zullen doorgaan....
    Ik heb mij hier neergezet en besloten toch iets te schrijven. Mijn grijze massa staat weliswaar nog deels  op " non actief" en ik moet de gedachten eruit persen, maar ik wil de bezoekers niet te lang  zonder een teken laten dus...
    Allereerst bedankt lieve bezoekers voor jullie bemoedigende woorden. Wij weten nu dat ons ma niet meer beter wordt en  dat de komende weken of maanden niet simpel zullen zijn maar is het leven dat ooit?
    Ik loop er wat verloren bij want het laatste jaar telefoneerde ik haast dagelijks naar ma om haar zo wat uit haar isolement te halen. Zo kregen we een heel speciale band  bijna als 2 vriendinnen. Wat mis ik die telefoontjes !! Ik kan haar wel opbellen in het ziekenhuis maar het is niet meer hetzelfde en elke dag naar het Wilde Westen gaan is niet te doen met de dagelijkse  verkeerschaos.
    Soms mist een mens een goede vriend of vriendin heel erg gewoon omdat die je zelfs zonder woorden  begrijpt of een warme handdruk juist dat is wat je nodig hebt. Een mens kan niet zonder contact, virtueel of echt en " deze hier"  zeker niet !.Image Hosted by ImageShack.us

    Dat virtuele ervaar ik momenteel bij een paar lieve blogbezoekers die , hoewel ik ze niet echt ken of ontmoet heb ( de meesten toch niet), toch  tijd maken om even steunend langs te komen op mijn blog.
    Anderzijds zijn er rondom mij heel wat mensen die meeleven met wat momenteel mank loopt hier en toch is het gek hoe alleen je je kunt voelen tussen een massa mensen en hoe betrekkelijk je gevoelens zijn en hoe ze uit balans kunnen geraken. Maar altijd staan we weer recht om door te gaan en dit dipje achter ons te laten. Dat doe ik ook wel.!

    Tot slot: Wij worden geboren, groeien op, leven ons leven en keren terug naar ons begin. Niets leeft eeuwig. De indianen zegden: "Alleen de bergen leven voor eeuwig."
    Geen bloem blijft bloeien, geen seizoen blijft duren. Het is een eeuwige beweging van komen en gaan, van bloei en verval. That's life!!!

    22-08-2008 om 19:16 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    19-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Doopfeest
    Soms wou ik dat ik een octopus was, niet omwille van die drie harten maar wel omdat ik dan 8 armen zou hebben.
    Gisteren was een belangrijke dag voor ons jongste kleindochtertje : ze werd gedoopt. We zouden er een gezellig familiefeest van maken.
    Toen we dus aankwamen bij de dochter zat onze schattenbout in vol ornaat ons al op te wachten en trippelde grote broer gewichtig rond. Toen wat later de zoon met zijn gezinnetje aankwam, stormden daar nog eens 4 kleuters op mij af en uiteindelijk gingen 12 armpjes  de lucht in om geknuffeld te worden. Mijn lieve vechtgenoot probeerde nog te zeggen : " denk aan je rug"... maar welke oma kan nu weerstaan aan die lokroep " oma" en die blik van " geef mij eens een dikke knuffel?? Deze niet dus!! .
    Het duurde  even voor we de kring rond waren en bij de 9 maanden oude schattebout kwamen. Die trok  zich van al die drukte niets aan en zat maar te lachen en af en toe, als ze het nodig vond, ons te overdonderen met haar gebrabbel alsof ze wilde zeggen: " hé het draait hier wel om mij hoor".

    Image Hosted by ImageShack.us
     
    Om 15u werden we in de kerk verwacht. De dochter en schoonzoon hadden een boekje opgesteld met persoonlijk teksten en liederen. Iedereen kwam aan de beurt om zijn/haar tekstje te lezen, de peter en meter , de oma's en de papa en mama zelf.
    Er was niets voorzien voor onze "dopelinge" en we hebben het geweten!!. Die heeft gedurende gans de ceremonie geen moment gezwegen. Was het de weergalm in de kerk die haar boeide , of het erfzondeduiveltje dat nog wat tegenpruttelde ( ) of gewoonweg haar vrouwelijke aanleg.... in ieder geval de priester moest af en toe een rustpauze inlassen of wat luider praten .
    Normaal is ze nooit zo'n kwebbel maar gisteren spande ze de kroon met " dede en mama en wat al meer"!!. Verder was ze heel flink.Image Hosted by ImageShack.us

    Het handje vol water dat 2x over haar hoofdje ging, liet ze lijdzaam toe alsof ze al die aandacht wel leuk vond .Op de foto zien jullie hoe ze nog eens kritisch de
    "doopvont " bekijkt!!.
    Ja inderdaad  daar kwam dat water vandaan, lieve Kitiara!!

    Image Hosted by ImageShack.us 

    De 5 andere kleine gasten keken geboeid toe en vooral de kaarsjes die ze mochten aansteken, hadden succes.

    Image Hosted by ImageShack.us

    De enige domper op die speciale dag was de afwezigheid van ons ma. We hadden zo graag het " viergeslacht " bijeengehad  op het doopfeest maar ma is sinds donderdag opgenomen in het ziekenhuis, we zien haar dag na dag achteruitgaan.!  Morgen gaan we er weer naar toe, het wordt moeilijk, ze kan niet meer alleen in en uit haar bed, eet bijna niets en haar spreken wordt heel onduidelijk. Vandaag vroeg ze wel hoe de doop verlopen was. We hebben haar beloofd dat we een boekje zullen meebrengen, als ze het nog bewust lezen kan is maar de vraag. Ze had maar éen wens: te mogen sterven in  haar huis en blijkbaar kunnen we haar dat niet geven. Het worden dus nog moeilijk weken of....??? Dan trekt een mens zich op aan een doop en het nieuwe leven!
    Achteraf werd nog  gezellig nagepraat bij een drankje en een etentje in een taverne met speeltuin. Tot 18u zat het weer mee daarna was het over en uit na een fikse regen- en windvlaag! Maar in zijn geheel was het een prachtige dag en genoot iedereen van groot tot klein!

    PS. Je reactie op : Het moet niet altijd..." Musje volg ik ook in die mate dat " trop teveel is en teveel is trop"!!. Soms vragen wij ons hier ook af hoe het verder moet met de wereld waarin onze kleinkinderen moeten volwassen worden? Misschien is dit een vraag die elke oudere generatie zich al stelde?. Die gulden middenweg.... daar " bricoleren" we nu al eeuwen aan...... Misschien moeten we bij het volgende gezegden eens stilstaan: Modern ouderschap: Ouders voeden tegenwoordig nog nauwelijks hun kinderen op. Ze financieren ze.(  we mogen dat ook weer niet veralgemenen maar er steekt soms wat waarheid in)

    19-08-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (10)
    18-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog enkele handige tips
    Als het komkommertijd is dan maar wat wenkjes die ik onlangs aankreeg met jullie delen!


    Afvalemmer:
    Nare geurtjes in de afvalemmer kun je reduceren door een panty te vullen met kattengrid en deze onderin je afvalemmer te doen. Dit werkt overigens ook voor de koelkast!

    Verkalkte WC:
    Als je WC van binnen verkalkt is kan cola de oplossing zijn. Doe wat cola in de WC en laat het vervolgens een half uurt intrekken. Na het half uur is de kalk gegarandeerd verdwenen.
     
    Sla bewaren:
     Voorkom verschrompelen of verrotting door de krop in zijn geheel in een ronde goed sluitbare bak te doen. Onderin 1 of 2 stukjes keukenrol voor vocht opname. De bak goed sluiten en even de lucht laten ontsnappen. Na een week zelfs nog heerlijk vers.
    TIP: ook voor tomaat en paprika.

    Kauwgum verwijderen:
    Doe het kledingstuk in een plastic tas en leg het in de vriezer. Wanneer de kauwgum goed bevroren is laat het heel makkelijk het kledingstuk los zonder restjes achter te laten.

    Aardappelen:
    Aardappelen die koken we allemaal wel eens, maar hier een paar handige tips! Om aardappelen sneller gaar te krijgen voeg je een klontje margarine toe en pas op het laatst het zout. Of heb je oude aardappels? Geen probleem, voeg een schepje suiker toe en ze smaken weer helemaal lekker.

    Aluminiumfolie :
    Aluminiumfolie heeft een glanzende kant en een matte kant, maar wat is nou het verschil? Nou, de glanzende kant reflecteert de warmte en de matte kant houdt de warmte vast. Dus gerechten , die warm moeten blijven, afdekken met de matte kant naar boven. Bij gerechten, die koel gehouden moeten worden, doe je de glanzende kant boven. Handig hè?

    Rozen langer goed houden:
    Als je dacht dat een aspirientje alleen goed is tegen de hoofdpijn heb ik een leuk nieuwtje voor je. Ook rozen die in een vaas dreigen te verleppen, pep je op door een aspirientje aan het water toe te voegen. Leuke tip hè?

    Etiketten en stickers:
    Vaak zijn etiketten of stickers of erg lastig weg te krijgen, maar met deze tip heb je ze zo weg. Blaas met een haarföhn even op de sticker, door de warmte laat de lijmlaag los en kun je het er voorzichtig aftrekken, de lijmlaag gaat dan ook mee.

    Komkommer bewaren:
    Iets wat niet veel mensen weten is dat je een komkommer niet in de koeling moet bewaren, ze verrotten dan veel sneller. Een temperatuur van 10 graden of hoger is ideaal.
     
    Bloedvlekken verwijderen:
    Bloedvlekken zijn één van de naarste vlekken die er zijn, maar met mijn handige tip zijn ze zo verdwenen. Het is eigenlijk heel simpel, doe er wat volle melk overheen en wrijf het weg met een droge doek. Het resultaat is verbluffend. Dit trucje werkt ook bij chocolade vlekken.

    Wondjes genezen:
    Ouderwetse Sunlightzeep helpt razendsnel kleine en grotere wonden te genezen. Is vettig en desinfecterend. Zeep natmaken en over de plek wrijven, huid laten opdrogen.

    Veel succes !

    18-08-2008 om 08:43 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    17-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Even een tussendoortje.....
    Komkommertijd, zou Bojako zeggen, dus zullen we er maar een paar " flauwe" grappen tegenaan gooien zeker, een glimlach doet het altijd!!


     WERKWEIGERING. . . . .
    Een vrouw zegt tegen haar man voordat hij naar zijn werk gaat:
    "Mijn nachtlampje doet het niet, zou jij daar later even naar willen kijken? " Geïrriteerd wijst de man naar zijn voorhoofd en zegt:
     "Staat hier soms ELEKTRICIEN? Nee toch ??? "
    Als de man 's avonds weer thuis komt zegt de vrouw tegen haar man:
     "Heb je gezien dat het tuinhekje niet meer zo goed sluit? Kun je daar zo even naar kijken?
     " Weer wijst de man naar zijn voorhoofd....
     "Staat hier soms TIMMERMAN? Nee, toch ??? "
     De volgende ochtend lekt de kraan in de badkamer, en weer vraagt de vrouw aan haar man om daar even wat aan te doen... Weer wijst de man naar zijn voorhoofd:
     "Staat hier soms LOODGIETER? Nee toch ??? "
    Als de man 's avonds weer thuis komt, doet het tuinhekje het weer prima, als hij zich gaat wassen blijkt dat de kraan niet meer lekt, en als hij naar bed gaat, knipt zijn vrouw demonstratief haar nachtlampje aan.
    "Heb jij dat allemaal zelf gemaakt?", vraagt de man verbaasd.
     " Nee ", zegt de vrouw," ik heb gevraagd of de buurman het wilde doen, en dat wilde hij wel, maar dan moest ik wel en taart voor hem bakken, of met hem naar bed gaan.
    "En... heb je een lekkere taart voor hem gebakken"?
    Nu wijst de vrouw naar haar voorhoofd, en zegt:
    "Staat hier soms BAKKER? . . . . . . . . 

    Slimme vrouwen zijn gevaarlijk
    Een man belt naar huis vanuit kantoor en vertelt zijn vrouw: "Schat, er is iets tussengekomen.  Ik krijg hier de kans om een week lang te gaan vissen.  Die kans wil ik echt niet laten liggen. Ons team vertrekt vrijwel onmiddellijk.  Zou jij mijn kleren, vismateriaal en vooral mijn blauwe zijden pyjama  kunnen inpakken?  Ik kom over een uurtje thuis om de spullen op te pikken. Bedankt !" 
    Hij haast zich naar huis, grabbelt alles mee en gaat er weer als een  speer vandoor.  Een week later komt hij terug thuis. Zijn vrouw vraagt hem:
     "En ? Leuke  trip gehad ?" 
    "Oh ja, fantastisch! Maar je was vergeten mijn blauwe zijden pyjama in  te pakken", antwoordt hij. 
    "Oh nee, helemaal niet", zegt de vrouw. "Ik had die in je doos visgereedschap gestoken." 

    Als afsluiter enkele grappige vertalingen van een " mariage de raison":
    - chequesuele afwijking.
    - winstgevende vereniging zonder doel.
    - tour de chance.
    - l' écho de la bourse.


    Lachen is de kortste afstand tussen mensen.


    PS. Ik denk dat we inderdaad op dezelfde golflengte zaten Amor Fati wat die bedenking betrof. Ik ben nl ook éentje van die " tjevengeneratie" hé :( mooi woord trouwens!!): vandaar...en gelukkig bemerken we bij de jeugd dat er een kentering komt maar dat vraagt tijd hé.

    17-08-2008 om 00:11 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    16-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het moet niet altijd...
    Het moet niet altijd poëzie zijn die opborrelt, soms volstaat het om te verwoorden wat je voelt of ervaart. De voorbije week was een week met emoties, ongerustheid, tederheid en daarbovenop vooral drukte...Je gaat erbij nadenken...

    -Al te vaak onderschatten wij de kracht van een aanraking, een glimlach, een vriendelijk woord, een luisterend oor, een kleine liefdevolle daad. Nochtans zijn het stuk voor stuk dingen die het leven een andere koers kunnen geven. Het aantal manieren om onze liefde of genegenheid voelbaar te maken is overweldigend groot.
    -Je kunt zo met elkaar omgaan- en ook met de natuur, ook met de dingen- dat je innerlijk onbewogen blijft. Je praat wel met mensen, je kijkt wel om je heen, maar niets of niemand raakt je echt. Je houdt afstand of heel bewust schep je afstand...
    Afstand kan nodig zijn, maar veel dringender is nabijheid, aanraking, ontmoeting...
    Wij bezitten het vermogen om teder te zijn. In onze cultuur bestaat voor dit talent jammer genoeg niet voldoende interesse, nochtans betreft het wel éen van onze belangrijkste kwaliteiten.
    Tederheid betekent: mensen, de natuur , de dingen in warme genegenheid hullen, in koesterende aandacht, zoals je ontroerd verliezen in de blik van die ander, je verheugen in een dier, het strelen met je ogen..of het verwonderd buigen over een steen, een bloem of het nieuwe leven dat voor je ligt.
    Tederheid is meer dan tact; tact is fijngevoeligheid, de bloem van de menselijke relatie. Tederheid is liefhebben met al je zinnen , de bloem van het gevoel in alle menselijke genegenheid.
    Tederheid is een eindeloos geheim ,dat proberen te verklaren heeft weinig zin.
    Ik  heb deze week veel tederheid ervaren van onze kleine logeetjes hier zoveel dat al de drukte, ongerustheid, ongemakken en wanorde daarbij in het niets verdween!!!
    Een vermoeide maar gelukkige oma!



    Ps. Wat zouden we zonder Amor Fati doen? Dat verhaal over de tarantula cactus, is wel degelijk in de running en over gans de wereld verspreid maar wetenschappelijk klopt het niet. Blijkbaar legt een tarantula haar ei onder de grond en niet in cactussen. Dit kan je gaan lezen op de volgende link :http://www.truthorfiction.com/rumors/c/cactus.htm

    http://www.washington.edu/burkemuseum/spidermyth/myths/cactus.html

    Hoe dan ook  die beestjes krijgen nooit mijn sympathie en nu al helemaal niet meer want ze spelen met mijn " voetjes" !! ( en het zijn nochtans geen kleine!!) !

    16-08-2008 om 00:28 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    15-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De 7 Wereldwonderen.
    Een lereres vraagt aan een groep studenten om een lijst te maken met, volgens hen, de 7 wereldwonderen van onze tijd.
    Er waren enkele verschillen maar zie hier de lijst met de meeste stemmen:
    De grote pyramide van Egypte
    De Taj Mahal
    De Grand Canyon
    Het Panama Kanaal
    De Empire State Building
     De St-Pieters Basiliek
    De grote muur van China

    Bij het ophalen van de notities stelde de lereres vast dat 1 studente nog steeds bezig was.
    Ze vroeg aan het meisje:" Heb je het moeilijk om een lijst te maken?"
    De studente antwoordde:" Ja, een beetje. Het is moeilijk om te beslissen er zijn er zoveel."
    De lerares zei:" Zeg aan wat je denkt en misschien kunnen we helpen."
    Het meisje aarzelde en zei:" Ik denk dat de 7 wereldwonderen de volgende zijn.

    Zien     Image Hosted by ImageShack.us


    HorenImage Hosted by ImageShack.us


    VoelenImage Hosted by ImageShack.us


    ProevenImage Hosted by ImageShack.us


    Ruiken    Image Hosted by ImageShack.us


    Lachen  Image Hosted by ImageShack.us


    Beminnen  Image Hosted by ImageShack.us


    De klas bleef heel stil.

    Die dingen zijn zo eenvoudig en gewoon dat we vergeten hoe wonderlijk ze zijn!
    De waardevolste dingen kunnen niet door mensen gemaakt of gebouwd worden.

    Nog een fijne dag verder! En aan alle moedertjes uit het Antwerpse een dikke proficiat!

    Ps.
    Iedereen flink gegruweld gisteren? Ik denk dat Ludovikus nog het meest trilde toen hij terugdacht aan dat lieve diertje op zijn mouw!!! Amor Fati is wat sceptisch en vraagt  truth or fake? Ik kan enkel zeggen dat ik het ergens in een Engels blad gelezen heb en er niet bij stilstond of het wetenschappelijk kon. Ik griezelde teveel  toen ik het las en had nu eens enorm zin om iedere bezoeker te laten meegriezelen!!!! ( slecht karakter hé!!).. Maar blijkbaar houdt toch niemand van die harige wezens . In Mexico hadden we ooit " de zwarte weduwe in huis" en sindsdien... geen spinnen meer in mijn buurt!!

    15-08-2008 om 15:54 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    14-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een heel speciale cactus
    Een waar verhaal vanuit de Australische quarantaine dienst van Adelaide. Een Australier en zijn familie waren op vakantie in de States en besloten een weekje Mexico erbij te nemen. De man was een hevige cactusfan en kocht daar een 1m hoge cactus! Het was een zeldzaam en duur exemplaar! Terug thuis hield de douane de cactus gedurende 3 weken in quarantaine. Uiteindelijk kreeg de man de cactus thuis en plantte hem in zijn achtertuin. Hij groeide uit tot zo'n 2hm hoog, een echte zeldzaamheid!
    Op een lenteavond terwijl hij zijn tuin aan het sproeien was, gaf hij ook de cactus een sproeibeurt. Tot zijn verbazing zag hij de cactus beven en schudden. Hij sproeide opnieuw en de cactus sidderde nog eens.
    De man belde verwonderd de gemeentedienst op en die verbond hem door met een tuindeskundige van de staat. Hij was éen van de belangrijkste cactusexperten en hij stelde hem volgende vragen :
    - Hoe groot is hij? Heeft hij gebloeid?
    Uiteindelijk stelde hij de zeer verontrustende vraag:
    - Is je familie in huis?
    De man antwoordde " ja".
    Daarop liet de expert onmiddellijk iedereen uit het huis halen en vroeg om in de voortuin te  gaan staan. Hij zou er over 20min aankomen.
    15 minuten later kwamen met loeiende sirenes 2 brandweerwagens, 2 politiewagens en een ziekenwagen het domein opgereden.
    Een brandweerman stapt uit en vroeg: Ben jij de man met de cactus?
    Ja , zei de man.
    Een andere brandweerman sprintte uit de wagen . Hij droeg iets dat op een space pak leek en ook een zuurstofmasker. Op zijn rug droeg hij een soort duikerstank  waaraan een lange darm verbonden was.
    Hij ging naar de achtertuin en zette zijn vlammenwerper open en bespoot de cactus. Na een paar minuten stond de cactus er rokend en spuwend bij. Het tuinhekken was voor de helft verbrand evenals een deel van de tuin.
    De eigenaar stond ontsteld  te zien naar de ravage toen de expert er eindelijk aankwam en een kalmerende hand op zijn schouder legde. 
    Wat is er hier in " ' s hemelsnaam aan de hand", vroeg de eigenaar ?
    Ik zal het jou eens laten zien , zei de expert .
    Hij ging naar de verbrande cactus en nam een stuk ervan weg. De cactus was van binnen helemaal hol en gevuld met gestreepte vogeletende tarantulas . Ze hadden bijna de afmeting van twee handen.
    De expert legde uit dat dit soort spinnen hun eieren leggen in dat type cactus en daar dan verder broeden tot ze  volwassen zijn om uit te breken. Op dat moment explodeert de cactus en ontsnappen zo'n 150 tarantulas die zich heel snel verspreiden. Het trillen wees erop dat de cactus op het ontploffen stond.
    Om zeker te zijn dat het huis en de omliggende huizen tarantula vrij waren, werden ze allemaal uitgerookt en werd de buurt gedurende 2 weken door de politie afgezet.
    En zo zagen die lieve beestjes er uit. 


    Image Hosted by ImageShack.us

    Voelen jullie ook de haartjes op jullie armen rechtkomen???

    14-08-2008 om 23:53 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    13-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stilte
    Stilte:
    Het is niet altijd zo eenvoudig als ik het hier neerpen. Iedereen weet het, maar de werkelijkheid kan soms tegenvallen zeker in de huidige maatschappij. Er is dus nog werk aan de winkel!!
    En nu de weergoden ook niet echt met ons zijn, staat de planning helemaal op zijn kop. Daar is maar éen remedie voor: je hoofd leegmaken!

    STILTE:

    Is het rustig maken in je huis
    Zo stil
    Dat je hoort dat iemand nadert
    En klopt aan je deur.

    Is het rustig maken in je hart
    Geduldig zijn
    Dat je tijd hebt voor wie
    Onverwacht langskomt.

    Is het rustig maken in je huis en in je hart
    Open staan.
    Dat je luisteren kan
    Naar wat hij  je vertelt.

    Is het rustig maken in het huis van je hart.
    Ontvankelijk zijn.
    Dat je je eigen plannen opzij kan zetten
    Om te helpen bij wat hij vragen kwam.


    TOT MORGEN EN ALTIJD WELKOM IN HET HUIS VAN MIJN HART

    13-08-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    12-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jet lag
    Hier zit ik nu voor mijn pc op een leeg blad te staren en mij af te vragen waar ik in Gods naam de volgende dagen inspiratie moet vinden!!
    Ik voel mij een beetje als een uitgeperste citroen want heb alles afgeschreven wat er was blijven hangen in mijn herinnering, mijn dagboek en in mijn hart en dat was  blijkbaar behoorlijk wat.
    Het heeft zoveel diepliggende gevoelens en emoties opnieuw losgemaakt dat ik hier nu met een zekere weemoed terugdenk aan toen en niet alleen omdat we toen zoveel jonger waren (38j) !!!!
    Ik ben ruim een maand lang ,telkens als ik hier bezig was, terug dat jonge verliefde meisje geweest dat alles achterliet om mij met mijn liefste in het avontuur te storten. Ik veranderde dag na dag  en ervaarde opnieuw de cultuurshock van toen .. Ik heb het gemis aangevoeld, de eenzaamheid, de twijfel maar ook de verwondering en de openbaring van een immens boeiend volk en zijn onvergetelijke cultuur en rijkdom. Het is alsof ik een spons was die zich onverzadigbaar volzoog met alles wat op mij afkwam.  Ik besef nu dat ik ergens verliefd geworden ben op dat mooie Mexico van toen en ontzettend blij en gelukkig ben dat we dit hebben mogen beleven, niettegenstaande de moeilijke momenten. Een unieke kans in ons jonge leven die ons zomaar in de schoot werd geworpen!
    Dankzij mijn blog en jullie allemaal die zo trouw zijn komen meelezen, heb ik  die 17 maanden terug intens beleefd. Ik heb samen met jullie gewandeld door de straten van Mexico City en met open mond gekeken naar de wrakken en eigenaardigheden, mij opnieuw klein gevoeld bij de pyramides en waar ze voor staan. Ik hotste opnieuw naar onze eerste bestemming Aguascalientes in die gevaarlijke bussen en langs die godvergeten dorpjes. Ik voelde terug de warmte en vriendschap van de  lokale vriendinnen en wenste dat ik hen nog éenmaal kon spreken. Ik leerde opnieuw de taal en heb gelachen om de verwarring die ontstond omdat ik nog zo weing kon zeggen . Ik heb de Mariachi horen spelen en genoten van hun opzwepend ritme in Guadalajara en Xochimilco, de klamme hitte van Tampico voelen wegen op mijn huid, genoten van de bange maar prachtige trip over de twee Sierras. Ik heb de zweetdruppels voelen parelen  in Ciudad Obregon maar genoten van de rust van de uitgestrekte stranden van Guaymas. Ik heb de fiesta's opnieuw meegemaakt, de stierengevechten nog maar eens afgekeurd en genoten van de Charros en hun amazones. Ik heb in Acapulco nog maar eens met ingehouden adem naar de duikers gekeken , rondgevaren op het azuurblauwe water en opgekeken naar de stulpjes van menige diva. Ik heb opnieuw een volk leren kennen dat zo totaal anders was en toch zo rijk omwille van zijn verleden.
    Ik zag ons weer staan in de vlieghaven van MC toen we eraan kwamen,  emotioneel op een roetsjbaan maar anderzijds zo vol verwachting maar onmondig om te communiceren  omdat we de taal niet kenden. Ik zag ons daar ook staan toen  we terug vertrokken, twee jonge mensen die mekaar zo totaal anders hadden leren kennen en waarderen. Onze relatie had in 17 m een sprong van wellicht 5j overbrugd. We waren veel zelfverzekerder, stukken zelfstandiger, zoveel ervaring en belevenissen rijker en toch vervuld met een zekere weemoed om wat we  achterlieten want dit afscheid was definitief.! We mogen nog 100 keer terug gaan naar Mexico, het zal nooit meer zijn zoals toen.
    En ik had nog zo veel meer kunnen vertellen maar het was niet nodig om alle registers op te trekken. De gevoelens en de belevenissen zitten voor altijd verankerd  in mijn geheugen en in mijn hart. De essentie heb ik neergeschreven en daar draaide het allemaal om.
    Dank trouwe bezoekers  voor de vele en lieve reacties en het meereizen en ik hoop dat jullie meegenoten hebben en dat die reis ook voor jullie een klein beetje een openbaring was.
    Het zal wel eventjes stilliggen voor ik aan een ander land begin. Het voelt nu aan of ik een  jetlag heb!!! Maar ooit komt ook hier een vervolg op, eerst Venezuela, dan Peru en uiteindelijk Afrika: Nigeria.

    Ik wil afsluiten met een doordenkertje:
    Als er twee wegen zijn, neem dan de moeilijke. Want op de gemakkelijke is het meestal dringen.

    12-08-2008 om 00:10 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    11-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 25: Ciudad obregon 4
    De tijd vloog hier voorbij ook dankzij de vele contacten.
    Een van de zaken die we hier bezochten was de Alvaron Presa, van waar Obregon zijn water kreeg. Het was een indrukwekkende pressa.
    Omdat we nu een wagen hadden , was ik veel mobieler en kon ik de omgeving afzien en rondtoeren. Het rijden viel hier reuze mee, brede straten, duidelijk aangeduid en geen overhaaste Mexicanen.
    Het werd een wekelijkse gewoonte om samen met ander Belgen naar de zee te trekken vooral voor de kinderen van die andere koppels was het plezant
    De zwanger Belgische kreeg problemen met de lever wat niet gunstig was voor haar baby, daarom ging ik haar dagelijks helpen. Zij hadden  geen airco en het was er verschrikkelijk heet wat  niet goed was voor de dame in kwestie. We nodigden hen dan ook regelmatig uit om 's avonds bij ons te komen eten en zaten dan in onze miniflat lekker opeen( hoe deden we het??!!) maar... bij airco en dat scheelde  een slok op de borrel, zeker voor haar.
    Ciudad Obregon leek in niets op het Mexico dat we tot nog toe gezien hadden. Het was eerder een stad half Europees half Amerikaans. Je zag er duidelijk de invloed van de States..

    Het was ergens halfweg juni toen T thuiskwam met het nieuws dat we tegen de 7e juli in België moeten staan. Lap, dat liedje duurde hier dus ook niet lang en we voelden ons hier zo goed. Het was dus uitkijken om kopers te zoeken voor onze inboedel en auto en om ons weer eens stilaan klaar te maken voor een vertrek  richting België. Wat er dan met ons zou gebeuren , wisten we niet. Zo houdt men er de spanning in zeker???

    Intussen brak de tijd aan dat onze Belgische dame moest bevallen. We namen haar dochterje van 3 mee met ons en  de volgende dag had ze er een zusje bij.
    Na een drietal dagen mocht het moedertje naar huis en ging ik elke dag langs om haar te helpen want bij die hitte was het niet te doen. Maar de pasgeboren baby regeerde slecht op de hitte. Er moest dringend een oplossing uit de bus komen We werden gevraagd om " peetje en meetje lap" te zijn van de kleine. Een Westvlaamse gewoonte waarbij twee mensen het voorlopige peter en meterschap op zich nemen. We waren fier hoor! Maar er moest dringend iets gedaan worden aan het   uitdrogingsprobleem van ons petekind. Omdat wij toch over een 2tal  weken naar België zouden afreizen , stelden we voor om bij ons in te trekken. Zij konden daarna hier blijven wonen en hun huis opzeggen. Hoe we dat daar 2 weken uitgehouden hebben , is nu nog een raadsel? De nieuwbakken ouders en hun oudste sliepen in ons bed. De baby in een kist van het werk die omgebouwd was tot bedje en wij sliepen in de zetel van ons zithoekje die gelukkig als bed kon uitgezet worden . Wij geraakten amper  in of uit het bed. Een hilarisch, hectische bedoening maar het was de enige goede oplossing voor moeder en kind en wij hadden er vrienden voor het leven bij. Jammer genoeg is de dame in kwestie intussen al bijna 10j gestorven!!!
    En zo kwam er een einde aan onze eerste buitenlandse trip.

    Op maandag 28/06/1971 vlogen we vanuit Obregon naar Mexico city. We boekten een hotel en op dinsdagmorgen meldden we ons bij de firma aan. Alles werd vlug afgehandeld en we kregen de dag vrij om nog éen en ander te bezoeken. Dat heb ik in het begin al beschreven. We aten bij het jong koppeltje dat met ons mee opgekomen was en nog steeds in MC verbleef.
    Een  kist met onze persoonlijke spullen was al vanuit Obregon verstuurd maar toch hadden we nog 10 kg overgewicht.
    Via Montreal vlogen we terug naar huis en de ontvangst in de vlieghaven was enorm. De ganse familie stond  er ons op te wachten op de schoolgaande jeugd na! Het was een warm en emotioneel weerzien dat nog emotioneler werd toen we vernamen dat mijn grootmoeder overleden was en dat we 4 dagen te laat waren om afscheid te nemen. De begrafenis was uitgesteld opdat wij er zouden kunnen bijzijn! Zo'n thuiskomst zet natuurlijk een domper op de vreugde. Spijtig dat we haar niet even hadden kunnen zien om te  vertellen over wat we beleefd hadden.

    Op het werk vernam T dat hij een opleiding kreeg en een cursus daarover moest opstellen om dan vanaf october in Venezuela les te geven over het nieuwe systeem dat ze daar wilden opstarten!
    We bleven dus een 3tal maanden in België ( Antwerpen, een nieuw " buitenland" voor mij want kende er niets of niemand  en tot mijn schande moet ik bekennen dat er nog heel veel is in Antwerpen dat ik zou moeten leren kennen!!!!). Het deed deugd  en toch.. we keken  al uit naar ons volgende avontuur.
    Ik zal jullie daar ooit ook wel over vertellen.

    Ik hoop dat iedere trouwe bezoeker mee genoten heeft van ons avontuur dat ik zo echt en getrouw mogelijk heb proberen te schetsen. Het heeft mij in ieder geval veel deugd gedaan om alles opnieuw te beleven zowel de schone als de moeilijke momenten.
    Mexico, land van onze honeymoon, je neemt een heel innige plaats in in ons hart. We vergeten dat avontuur nooit meer!!
    En was het allemaal de moeite waard ? ABSOLUUT!
    Zouden wij het niettegenstaande overdoen? JA!

    11-08-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (6)
    10-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 24: Ciudad Obregon 3
    Ciudad Obregon was een zeer vruchtbaar gebied, het was  de graanschuur van Mexico. In de omliggende bergen had men een grote stuwdam gebouwd die de stad voorzag van water en electriciteit en van waaruit via kanalen de immense graanakkers bevloeid werden. De landbouwbedrijven waren zo groot dat de eigenaars met kleine vliegtuigjes hun akkers gingen keuren. We hebben daar via een zendamateur (hoe kan het anders) de kans gehad om eens mee te vliegen over zo'n domein,  indrukwekkend!!!!.Op de slide zien jullie zo'n velden en ook het typische standbeeld van de Yaqui indiaan dat pronkte aan de ingang van de stad.( bemerkte dat ik hem al getoond had maar had geen zin om de slide opnieuw te maken dus bekijk die dappere kerel nog maar eens!)

    Wat mij hier opviel was de hartelijkheid van de andere Belgen. De volgende dag werden we weer uitgenodigd om bij een koppel te gaan eten en meteen werd er voorgesteld om de volgende dag samen te gaan winkelen en  zo de supermarkt te kennen. Ik leerde de vrouwen daar brood bakken en we hielpen mekaar zoveel het kon en binnen de kortste keer waren we ingeburgerd.
    Intussen was het al 1 maart en mijn verjaardag en precies op tijd kwamen de nagestuurde brieven van Tampico toe.
    In ciudad Obregon waren tamelijk veel schorpioenen en af en toe moesten de huizen uitgerookt worden. Dat was ook zo bij een Belgisch koppel en daardoor mocht ik babysit spelen op hun 4m oude dochtertje. Een aangename ervaring die iets bij mij " losmaakte"!!!  En zo gingen de dagen voorbij. T. hield zich 's avonds bezig met het herstellen van de radio's van een paar Belgen en die in onze auto, ik met het lezen van de vele boeken die ze hier bijeengekocht hadden, TV hadden we hier niet. Het werd zo wat een gewoonte dat ik langs hier en langs daar brood ging bakken , ik kon altijd bij iemand mijn was meebrengen want bij ons was er absoluut geen plaats voor een wasmachine en zo was er weinig tijd om te " piekeren". Intussen had ik al brieven ontvangen van mijn 2 Mexicaanse vriendinnen uit Agus. Oei, nu zou ik in het spaans moeten terugschrijven. Dat werd een hele opgave want ik wilde die brieven ook grammaticaal zo juist mogelijk hebben dus.. weeral een namiddag voorbij!!
    Intussen had ik via een Belgische vrouw die daar ter plaatse bevallen was een Mexicaanse dame leren kennen nl de echtgenote van haar gynaecoloog, een sympathieke dame die echt geïnteresseerd was in onze manier van leven,  eten enz. Ben bij haar ook een brood gaan bakken en leerde haar hoe " soezen" en "croquetten " te maken.  Dat kende ze niet en het viel heel erg in de smaak. Mijn " bak- en  kookkunst" werd stilaan alom bekend want éen van die Belgische nodigde haar Mexicaanse buurvrouwen uit om te komen zien en zo bleef ik aan de slag. Had verdorie mij " roeping" gemist!! ! Maar zo kreeg ik contacten en waren we weer vertrokken in de mallemolen van elke dag. Ik voelde mij hier even goed als in Aguas want het sociale contact was er en dat scheelt heel wat.
    Maar de hitte was hier soms echt niet te harden en dat was nefast voor T zijn buik dus kreeg hij opnieuw klachten. Ik hield mijn hart al vast en zag ons nog eens in het ziekenhuis. Maar gelukkig liep het deze keer niet zo'n vaart en kwam hij er met een flinke diarree vanaf!
    Natuurlijk had mijn ventje intussen weeral een antenne van een zendamateur gezien en ... namen we contact op. Een heel sympathieke man , landeigenaar van heel wat graanvelden en hij was het die ons eens zou meenemen op een vlucht over zijn domein!!
    In de weekends gingen we gewoonlijk met nog twee koppels naar het strand ( Guaymas) op zo'n 150km N waarts maar dat legden we in een goed uur af want er was hier geen verkeer.
    Intussen was het al april en kwamen er een paar verlofdagen aan. We besloten om met drie koppels naar Mazatlan te reizen  voor een 5tal dagen. De sfeer zat er goed in, het was echt een gezellige bende en we keken er al naar uit.
    Op 6/04//71 vertrokken we  rond 13:30 u  met drie koppels in 2 auto's!!! Rond 22 u kwamen we aan in Mazatlan! Daar wachtte ons een onaangename verrassing , alle hotels waren volboekt! De enen wilden terug, de anderen verder rijden maar wij vonden het niet optimaal om in het donker te rijden , hadden al wat ervaring hiermee door onze trip naar Obregon. Dus stelden we voor om in de auto's te blijven slapen. De ruimte werd verdeeld en ergens langs de weg  in ' the middle of nowhere" hebben we zo goed en zo kwaad als het kon, geslapen. Eén van de vrouwen was zwanger en kreeg de chauffeurszetel die platgelegd werd voor haar, daardoor was de rest van de ruimte heel beperkt!! Maar we sliepen toch wat en op zich was het een heel avontuur. De volgende dag was iedereen vroeg wakker. De meegebrachte picknick of wat er van over was, werd verdeeld en na wat beraadslagen besloten we door te rijden naar Guadalajara. Wij hadden het wel al gezien maar de anderen niet en nu was het in compleet ander gezelschap dus .. het zou wel lukken! Rond 16:30 kwamen we aan en zochten direct een hotel. Deze keer hadden we meer geluken we waren we allemaal aan slapen toe.
    De volgende dag leidden we ons groepje  naar de plekjes die wij al bezocht hadden , boottochtje inclus en het waren heerlijke ontspannen dagen!
    Op zaterdag keren we via Mazatlan ( nog eens) naar Obregon terug . Deze keer hadden we wel slaapgelegenheid  en zelfs een zwembad ter beschikking! Wat een luxe na onze avonturentocht .
    Tevreden over onze trip keerden we dan uiteindelijk huiswaarts , moe, vol muggenbeten van de boottocht in Tlaquepaque met nog wat aangekochte eigenaardigheden maar het was een prima trip geweest in prima gezelschap!



     

    Vriendschap geeft ogen aan de afstand en een stem aan de stilte.

    10-08-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (2)
    09-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 23: Ciudad Obregon 2
    Eerst wat achtergrondinfo over Ciudad Obregon.
    Obregón is ontstaan als spoorwegstation in 1907 en formeel gesticht in 1928 en is daarmee een van de jongste steden in Mexico. De stad is genoemd naar de in 1928 vermoorde president Álvaro Obregón. De stad is gelegen in de vallei van de Río Yaqui, ( vandaar ook de naam van de plaatselijke indianen Yaquis) en is éen van de vruchtbaarste gebieden van Mexico. Misschien doet het wenkbrouwen fronsen omdat het eerder een heel droge woestijnachtige streek lijkt, maar later meer hierover.

    Image Hosted by ImageShack.us

    Op de foto zien jullie een afbeelding van een dansende Yaqui.
    Dat was het symbool van Ciudad Obregon en opgericht in 1966. Het stelt de dans van het wild voor. Yaquis identificeerden zich sterk met de natuur. Voor hen was het leven en de dood van de dieren iets heiligs. Hier zie je de dans van het hert en die eindigde met de dood ervan. Bij feestdagen werd die dans ook uitgevoerd begeleid met typische Yaqui instrumenten.
    Nog iets typisch aan de stad was dat er geen enkele bocht in lag. De straten stonden allemaal loodrecht op elkaar en waren kaarsrecht. Ongezien!!
    We zaten op zo'n 500 km van Los Angeles en we hoopten dat te kunnen bezoeken.
    Op de slide krijgen jullie nog eens een paar dia's van de route die we over de twee Sierra's gevolgd hebben. Wat wij het frappants vonden was dat er plots zomaar uit het niets, want nergens waren huizen te bespeuren, ergens langs de weg een Mexicaan stond te wachten, waarop???
    In de bergen vonden we  kleine krotjes waar je wat fruit of drank kon kopen .

    Terug naar ons " stulpje"!!
    De volgende dag begon ik met de muren en de paar meubeltjes die in ons app.tje stonden af te wassen ( was geen overdreven luxe!!) !!
    Je houdt het niet voor mogelijk dat dit zo verhuurd werd. Het was echt nodig!!!! De firma trok zich qua huisvesting niets aan. We kregen een vergoeding en moesten het daarmee stellen. Je had dus( binnen bepaalde normen) de luxe die je zelf wilde, maar hier was er geen alternatief!!
    T kwam tegen 7u thuis en hielp mij met  het uitleggen van ons gerief. Doodop vielen we in ons bed en hoe zielig het app. ook was we sliepen als 2 roosjes.

    We hadden zoveel dia's over onze trip dat ik echt heb moeten " grasduinen". ik geef  nog een lading zodat jullie min of meer een idee hebben van onze fantastische trip. Misschien begrijpen jullie dan waarom we voor die verplaatsing kozen!!

     


    PS. Ja Musje en Bojako, ik begrijp jullie bedenking wij hadden ook gedacht dat de huisvesting een zaak van de firma was, zeker bij zo'n grote firma. Bij het tekenen van ons 5 jarig contract buitenland werd er veel beloofd dat niet op papier stond!!!! Maar je mag niet vergeten dat alles zich afspeelde begin van de jaren '70 en dat wij allemaal jonge mensen waren uit de oorlogse of naoorlogse periode zonder de materiële luxe van de hedendaagse jeugd. Het is maar jaren later en zoveel ervaring rijker dat wij " durfden" op ons strepen staan. En wat die verplaatsing betreft dat was onze eigen keuze hoor. Wij moesten op maandag ter plaatse zijn en hadden recht op 1 dag om dat  per vliegtuig te doen.  Maar wij wilden zoveel mogelijk zien van  Mexico ,blijkbaar toch dat tikkeltje avontuur in ons ??!  Wij konden vaak veel meer rekenen op collega's dan op de firma maar ja we zaten allemaal in hetzelfde schuitje hé!! Ook dat was een kant van de medaille die we erbij moesten nemen en waar het thuisfront zich geen idee van kon vormen omdat we het ook niet allemaal vertelden!! Nu zouden we de kleine lettertjes wel laten opnemen in ons contract maar omdat we  de ervaring  opgedaan hebben en zoveel jaren later. Onder dezelfde omstandigheden van toen zouden ze nu nooit nog jonge mensen  vinden om " op te trekken"! Maar zie eens, we hebben het overleefd, dragen het nog met ons mee als een onvergetelijke herinnering en niemand neemt ons die belevenissen nog af!

    BEDANKT AAN DE BEZOEKER DIE VANNACHT MIJN MUZIEKLIJST ERAF GEGOOID HEEFT!! TOF!

    Herinneringen zijn dagboekbladzijden, die we altijd bij ons dragen.

    09-08-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (2)
    08-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Olympische spelen
    Image Hosted by ImageShack.us
    Straks worden de Olympische Spelen met veel glitter, muziek en symboliek op gang geschoten. Men zal er weer alle registers met supperlatieven opentrekken om de ceremonie te loven want we moeten er niet aan twijfelen dat China er een imagoshow van zal maken. Onder het motto "one world one dream" zal China aan gans de wereld laten zien hoe fantastisch het wel is.We werden de laatste wekend overrompeld met krantenartikels, tv reportages en documentaires over dit immense land. China wil de rest van de wereld inpakken, imponeren en overbluffen en mocht je eraan twijfelen , nog eens aantonen dat het bouwt aan zijn eigen versie van " the American" dream. Dat 2008 de best georganiseerde spelen aller tijden zullen worden , staat nu al vast. Alleen het beste is goed genoeg en daarvoor zijn ze zeer ver gegaan. Er was geld, veel geld om de wereld in te palmen! Niet alleen de verpakking van 2008 zal tellen maar vooral de inhoud. De uitdaging is niet min, China wil van zijn negatief imago af. Maar of het daarin zal slagen, is maar de vraag.
    Ik weet niet of jullie gisterenavond naar koppen gekeken hebben? Het waren schrijnende beelden die we zagen van een keihard sportsysteem. Van jongs af worden kinderen onderworpen aan een haast onmenselijk trainingsregime waar voor tranen en kind zijn geen plaats is. Het is voor veel plattelandskinderen de enige manier om zich uit de armoede te werken, maar weinigen zijn uitverkoren!! Het stootte vaak tegen de borst als je zag hoe ze met die kinderen omgingen. Maar in China moet alles snel gaan. Ze doen knip met de vingers en er moet daar een olympisch kampioen staan. Ze vergeten echter dat een topatleet klaarstomen een langetermijnproces is.
    China lijkt nu en oase van bloemen, netheid en discipline zelfs het weer proberen ze te manipuleren. De vervuiling wordt tegen gegaan, ieder protest in de kiem gesmoord. Maar TV beelden lieten ons al langer het echte China zien , van zijn prachtige  natuur maar ook zijn armoede , ellende en eeuwenoude tradities en onderdrukking en streng regime. Na de spelen zullen ze in ieder geval éen medaille overhouden: die van het vervuilendste land ter wereld!!
    En in die heksenketen nemen 96 Begisch atleten deel en wordt stiekem gehoopt dat ze met minstens 3 medailles terug komen. We zullen dus weer eens supporteren zeker?
    Zagen jullie ook dat Google zelfs zijn logo aanpastte? Draaien jullie ook mee in die heksenketen of geen interesse? Ik vrees dat ik wel een paar uurtjes minder zal slapen in de komende weken . Het is  maar te hopen dat ik mijn enthousiasme kan intomen en niet te luid meesupporter kwestie van de slapenden hier niet wakker te roepen!!
    Tot op de openingsceremonie ? Jij kijkt toch ook ??We kunnen misschien coconen in het" birdsnest"!!!

    Image Hosted by ImageShack.us

    08-08-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    07-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 22:Trip naar Obregon
    We waren tot laat in de nacht bezig geweest om klaar te geraken. T was ook nog vlug met de auto naar de garage geweest om de olie te laten vervangen en om een paar wisselstukjes ( zoals riemen, bougies enz) aan te schaffen want zo'n trip door zo'n godvergeten bergen dan  moet  men zich wat voorzien op onverwachte pannes!!!
    De zaterdag stonden we vroeg op , rekenden af met de eigenaar , snel nog even langs de bank en tot bij de collega en om 11u waren we startklaar.
    Het eerste stuk nam ik voor mijn rekening want ik had geen zin om later op de dag in de schemering door de bergen te rijden! Dat gaf T de kans om volop foto's te trekken van de Sierra Madre Oriental ( de oostenlijke bergketen dwars door Mexico).We geraakten zonder problemen tot in Zacatecas  ( hoofdstad van de gelijknamige staat, ligt op 2495 m hoogte op de hellingen van de Caro de la Bufa)  waar we overnachtten .
    De stad werd gekenmerkt door smalle, bochtige straten en witte huizen met platte daken. Meer hebben we er ook niet van gezien. We hadden hier en daar eventjes gestopt om foto's te maken en snel iets te eten. Brr wat was het koud in de bergen, vooral door de gure wind.



    De volgende dag stonden we al om 5:00u  op en om 6u waren  we weeral de baan op om via Durango naar Mazatlan te rijden . Aanvankelijk volgden we een autobus zodat we geen routeproblemen hadden. Vanaf  Durango (Stad in Mexico, hoofdstad van de gelijknamige staat, op 1920 m hoogte in de Sierra Madre Occidental= westelijke bergketen),  werd het te gevaarlijk om de bus te blijven volgen .
    We reden zeker 2 à 3u  bergen op en af op zo'n 2000 à 3000 m hoogte. De omgeving was adembenemend mooi alleen de wegen waren barslecht en het bleef uitkijken geblazen. Dan reden we zo'n 3 u  bergaf naar Mazaltlan.( is een stad in de Mexicaanse deelstaat Sinaloa en ligt aan de kust van de Golf van Californië ). Niet goed voor de remmen!! Daar waren de karnavalfeesten al aan de gang zodat we geen logeerplaats meer vonden. We schoten nog een paar foto's en besloten naar de volgende stad door te rijden nl Culiacan (op 260 km). Dit is een gemeente in de Mexicaanse deelstaat Sinaloa.  Dat maakte dat we in 't totaal een rit van 13 u achter de rug hadden. Het kwam er nu op aan zo snel mogelijk een bed te vinden.
    Wellicht door de vermoeidheid had T een verboden weg ingeslagen en dat voor de neus van een agent. Gevolg rijbewijs tonen , discussie van jewelste en een boete. Ik deed teken aan T om hem wat geld te geven. Die kerel had dat nogal snel door en de 20 peso werd snel geruild tegen ons rijbewijs en .. wegwezen was de boodschap! We namen het eerste hotelleke dat we tegen kwamen. Een onooglijk klein ding met een paar slaapkamers langs de weg gelegen. Ik geloof niet dat ik daar nu nog zou durven gaan slapen!! Omdat de buurt er niet erg veilig uitzag, namen we onze bagage en boordpapieren mee in de piepkleine slaapkamer ( hoewel, die papieren waren de laatste reden om geen auto te stelen!). Ik heb geen inspectie gehouden op properheid en onveilige diertjes. De deur kon afgesloten worden , we hadden een bed en iets wat op en douche leek en dat was alles wat we op dat moment nodig hadden!! We hebben in die periode buitenland toch enorm lveel keer moeten relativeren maar we saren waren jong dus nog zo plooibaar!! 


     


    Op maandag restte ons nog slechts 445 km tot aan Ciudad Obregon. We begonnen eraan met veel moed en op een prima baan! Dat laatste veranderde nogal snel want de baan was nog in aanbouw en ging verder langs zanderige wegen, en kasseien als men dat zo noemen kon.
    De laatste 200 km reden we door een verlaten "struik-woestijn" streek. Nergens was enig huis te bespeuren, enkel droge struiken en cactussen. Een echt arme streek! Hier en daar had men rond een waterput een watermolen geplaatst en daarrond woonden dan een paar mensen. Hun krotten waren de ellendigste die we tot nu toe gezien hadden. 
    Hieronder zien jullie de afgelegde route over de twee sierra's.

    Image Hosted by ImageShack.us

    Uiteindelijk kwamen we rond 13:45u aan in Obregon.
    We reden onmiddellijk naar het werk  om info qua woongelegenheid te verzamelen. Daar vernamen we dat het hier erg gesteld was met vrije app.. Het toeristencentrum wist te vertellen dat er maar 1 app meer ter beschikking was , dus veel keus hadden we niet en met een klein hartje gingen we zien. Het was mini, mini amper 8 x 4 m een klein keukentje waar je amper met twee in kon, een slaapkamer plus iets wat op een badkamer geleek en een zitkamertje van 4 op 2m met enkel een zetel in als zithoek!!! Maar gas , water en electriciteit waren inbegrepen en .. we hadden airco wat hier van levensbelang was want het was er heel warm!! We namen het.
    Ik zou de volgende dag  de boel wel opkuisen, dus zochten we  een hotel  ( wat ook al een probleem was ) en gingen  eten bij belgen.

    07-08-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (8)
    06-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 21: Tampico 2
    Eén belangrijke plaats waar op broeierige avonden de stad tot leven kwam in Tampico was  de Plaza de la libertad.
    De Plaza de Armas was rustiger. Daar vonden we ook de kathedraal Santa Iglesia met zijn stilaan vertrouwde bouwstijl. Natuurlijk was er ook de haven en daarmee hadden we ook het belangrijkste van Tampico gezien.
    Hier nog een paar foto's van de stad met zijn altijd typisch Mexicaanse kathedralen en plaza's. Meteen hebben jullie ook een zicht op ons motel. We sliepen boven en leefden beneden! We moesten altijd via de buitentrap naar ons slaapkamer, dat was niet erg handig!!



     
    Ik zegde reeds dat we naar het strand Miramar geweest waren om van de zee te genieten. Daar was ook een vuurtoren om de schepen door het kanaal van de rio Panuco te loodsen.
    Miramar was een uitgestrekt, meestal verlaten strand met prachtig wit zand en aangename golven die voor de nodige afkoeling en pret zorgden. De slide geeft jullie oa ook hier een zicht op.
    Maar we hadden teveel van de zon en de zee genoten en waren allebei serieus verbrand. Zelfs de Mexicanen die mee waren , hadden een verbrande rug en dat wil wat zeggen!! We konden de volgende dagen bijna geen kleren verdragen en dat was een probleem voor T want op het werk was er airco en hij moest wel iets degelijks aantrekken!! Slapen was zelfs een echte marteling. Gelukkig hadden we een kingsize bed!! Na een paar dagen konden we zelfs beginnen met de velletjes van elkaars rug te trekken. Die Mexicaanse zon was hier blijkbaar heviger dan in Aguas!





    Terwijl wij hier toch in de buurt van een haven waren, besloten we een deel van de souvenirs per boot op te sturen want met het vliegtuig zou het een dure zaak worden!
    T had een grote kist van het werk op de kop kunnen tikken en nu konden we alles inladen. Terwijl we daarmee bezig waren, zagen we opeens een schorpioen in de slaapkamer. 
    Wij haalden er de eigenaar bij omdat we niet wisten of het beestje gevaarlijk was. Jullie mogen meegenieten van dat prachtexemplaar!!
     
    Image Hosted by ImageShack.us

    Hij vertelde ons dat ze altijd minstens met twee zijn en of we de andere al gezien hadden?!!!  Neen, dus ... paniek!!! Ons bed en slaapkamer werden ondersteboven gegooid, maar dat tweede beest was nergens te bespeuren. Ik kan jullie verzekeren dat we een paar nachten niet rustig geslapen hebben en deze keer zaten die verbrande lichaamsdelen er voor niets tussen!!. Ik heb ze in België wel verteld dat ze moesten oppassen bij het openen van de kist, stel dat het beest daarin zat en nog leefde!!! Dat zullen ze graag gehoord hebben .
    We hebben nog af en toe van die gezellige beestjes gezien rond het motel. Ik kon ze daar van dichtbij bestuderen en erg schattig vond ik ze toch niet hoor!!
    Intussen wisten we al dat we weldra naar een andere plek moesten want  het probleem ter plekke was zo goed als opgelost.
    Onze volgende bestemming was Ciudad Obregon, zo'n 2000 km ten NW van Tampico op een 500 km van de grens met de States!
    De donderdag 18/2 wisten we nog niet wanneer we zouden vertrekken, dus nodigde ik die andere Belg uit voor een etentje. Het werd een gezellige avond niettegenstaande onze beperkte ruimte en we zouden dat nog wel eens overdoen...
    Op vrijdag komt T om 18u thuis en wist te vertellen dat we de volgende maandag in Obregon moesten staan kwestie van te zorgen dat de verrassingen niet uit de lucht waren!!!! We konden met het vliegtuig maar wat dan met de auto?
    Het was dus weer heel even paniek maar een mens leert snel hoor dus schoten we direct in gang en maakten we alles klaar om de volgende morgen  per auto de trip aan te vangen!!!! Op naar lokatie 3!

    06-08-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (5)
    05-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 20: Tampico
    Op zaterdag ging T.  nog even langs het werk want er moest nog dringend éen en ander overgedragen worden. In de namiddag reden we dan naar Léon om nog snel schoenen te kopen en meteen de auto te testen over een redelijke afstand want er waren een paar nieuwe onderdelen geplaatst en T. wilde die even" roderen"..
    's Avonds kwamen een paar Belgen afscheid nemen en kregen we 2 LPs  met typische Mexicaanse muziek. We bleven nog gezellig napraten tot 3u in de nacht!! Op zondagmorgen hadden we ons laatste radiocontact met België, ook dat zouden we missen! In de namiddag was het inpakken en inladen want morgen was de big day!

                                        TAMPICO     
                                              
    Image Hosted by ImageShack.us


    hier een paar  foto's die we onderweg namen. De volgende keer meer!

     


    De havenstad Tampico werd in 1522 gesticht door Gonzales de Sandoval. In de 17e eeuw werd de stad door piraten geplunderd en in 1823 weer opgebouwd. In 1901 werd er olie ontdekt en vanaf dan begon er een periode van welvaart , gebaseerd op de raffinaderij bij Rio Panuco.

    Image Hosted by ImageShack.us
    We waren vroeg uit de veren en om 8u waren we de baan op om zo'n 400 km af te leggen.
    Tot aan Rio Verde reden we door de bergen in een dikke mist! Dat was een zwaar stuk! Daarna ging het steeds dalend tot aan Tampico en om 14.25u kwamen we zonder ongelukken in Tampico aan! We gingen direct naar het toeristencentrum op zoek naar een woonst voor een goeie maand. We kregen een adres van een club maar daar was alles volzet. We checkten ook bij twee motels en bij het tweede vonden we nog iets. Het was klein maar juist geschikt voor ons twee, éen slaapkamer met badkamer en een keukentje met zithoek. Voordeel was dat hier electriciteit , water, lakens en handdoeken inbegrepen waren wat al veel " wassen" minder was!
    Het motel werd gerund door een Amerikaan en van hem kregen we een stadsplan en zo konden we 's avonds zelfs al even het strand verkennen. De eerste indruk van de stad was positief, dus het zou wel meevallen.
    T. vertrok de volgende dag vroeg naar het werk maar in de namiddag kwam hij samen met zijn collega mij oppikken om even tot bij hen te gaan. Daar maakte ik kennis met zijn vrouw en hun 2 zoontjes.
    In een motel worden de kamers door personeel onderhouden dus zat ik er maar wat bij. Daarom besloot ik de volgende dag  te voet naar het centrum te trekken om wat inkopen te doen, zo ging de tijd sneller.T was met de auto naar het werk want dat lag niet in  de buurt. Mijn wandeling in die plakkerige hitte viel niet mee. Vermits we hier dicht tegen de Golf van Mexico zaten was het een totaal ander klimaat dan in Aguas dat hoger lag! In de namiddag besloot ik rustig een boek lezen ergens in de schaduw rond het motel. Mijn ventje kwam op een "normale" tijd thuis en zo konden we samen ons zithoekje wat gezellig maken.
    En dat was zo het verslag van de komende dagen. Veel viel hier niet te beleven en omdat we maar kort zouden blijven, deed ik ook de moeite niet om veel contacten te leggen.
    Het weekend kwam er aan en ... we zouden voor het eerst sinds we in Mexico waren een  gans weekend samen doorbrengen ( zonder werk)!!
    Zo vloog ( of kroop!!) de tijd.
    Het  weekend daarop spraken we af met 2 Mexicanen van het werk  om naar  zee te gaan in Ciudad Madera op zo'n 20 min rijden met de auto.
    Op zondag (24/01/71) waren we welgeteld 1 jaar in Mexico. Wat achter ons lag, was goed geweest niettegenstaande de soms moeilijk momenten en we konden nu al uitkijken naar ons verlof in de zomer!!
    T. had intussen al gezien dat er in de buurt van het motel een zendamateur woonde ( die mannen hebben oog voor antennes!!!) en we zouden eens contact opnemen. Het was een wat oudere Mexicaan die gehuwd was met een Amerikaanse. Hij was niet echt actief als zendamateur maar stelde wel zijn installatie ter beschikking. ( tussen echte zendamateurs bestaat er zo'n typische band!) Wij hoopten zo België terug te contacteren. Helaas bleek zijn toestel bijlange niet zo goed te zijn als dat van Pedro in Aguas, zodat wij geen signaal van België doorkregen. Maar via hem ontmoetten we wel een andere zendamateur en bij hem konden we wel contact krijgen met België!
    Gelukkig waren er nog Amerikanen in ons motel zodat ik overdag wel met iemand kon praten want voor de rest was er niet veel of beter helemaal niets te beleven!
    In die tijd mochten in Mexico de vrouwen niet binnen in een bar. Maar twee Mexicaanse collega's van T. kenden een " Ladies bar" waar ook vrouwen binnen mochten. Zo konden we toch nog een stapje in de wereld zetten en een dansje  wagen. Wat een luxe na Aguas? Dat bestond daar niet!!!
    Ik begon wel de brieven vanuit België te missen . Want het duurde een tijdje voor onze brieven nagestuurd werden en op het nieuwe adres hadden we nog niets ontvangen.
    We reden éen van de volgende weekend nog eens terug naar Aguas om onze schulden ( water en electr.) met de vroeger huisbaas af te rekenen en nog eens alle bekenden te bezoeken. Ons " Opellitootje" deed het prima en dat dankten we vooral aan Pedro die erop toegezien had dat ze ons geen kat in de zak verkochten!!
     
    ps. Mensen als jullie willen snoepen van  "een torta de corona "ga dan eens bij de reacties van gisteren zien. Amor Fati laat iedereen watertanden!!!Hmmmm lekker!!!

    05-08-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (5)
    04-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 19
    En zo liep het jaar stilaan op zijn einde.
    Kerst -en Nieuwjaar vierden we samen met twee andere koppeltjes en enkele vrijgezelen. Kerst bij ons en Nieuwjaar bij andere Belgen. Kerstavond was best gezellig hoewel het even wennen was aan de kerstboom bij 30° of meer!!!!
    Nieuwjaarsavond viel enigszins in het water omdat een paar mannen doodop waren. Door omstandigheden konden bepaalde werken en testen pas 's nachts gebeuren en toen er ook nog een  paar uur in de namiddag en ook op zondagvoormiddag moest gewerkt worden, zaten de meesten op hun tandvlees!! Jullie mogen niet vergeten dat de hitte overdag niet erg bevorderlijk was voor een goede slaap overdag! Het was dus een heel kalme oudejaarsavond .... Maar we hadden ons eerste jaar overleefd, de aanpassing was een feit  en samen redden  we  het meer dan behoorlijk! 
    .
    Driekoningen vieren de Mexicanen met een speciale taart: "La corona de los Reyes", =de kroon van de koningen. Die was overal op straat te koop !!!!!!Dat kon omdat taarten hier met een suikerlaag afgewerkt werden en zo beter bewaarden. Spijtig dat ik er geen foto van heb!
    'Middags kwam T. thuis met verrassend nieuws. We zouden eind januari  naar Ciudad Obregon vertrekken. Er waren daar mensen tekort om een project tijdig af te krijgen en wij hadden geen kinderen vandaar... De stad lag op 1390 km ten NW van Aguascalientes!!
    Dat moest even bezinken zowel bij mij als bij hem!! Als de eerste emotie verwerkt was, besloten we van uit te zien naar een tweedehandse auto om al onze aangekochte spullen en bagage mee te krijgen!
    De volgende dag regende het voor het eerst na 3maanden van droogte!! Paste een beetje bij de stemming!! Ik vertelde mijn Mexicaanse "vriendinnen" dat we straks overgeplaats werden. Sylvia raadde ons af om en auto te kopen omdat de wegen naar Obregon niet veilig waren. Wij konden ons spullen in een kist bij hen onderbrengen en later terug ophalen . Ik vond het een prachtig voorstel en mijn enthousiasme om een auto aan te schaffen was fel verminderd. Maar T. weerlegde de argumenten en op zaterdag gingen we samen met Pedro eens zien wat er binnen ons budget te koop was! Na wat navraag en kijken viel ons oog op een " Opel 65". Wel een serieuse hap uit ons budget maar we vonden het een geschikte en tamelijk grote wagen. Een "Opelito" = Opelletje  noemde Pedro de wagen!!. Maar ja hij reed met zo'n grote Amerikaanse slee dus was het maar normaal dat hij ons bakske maar " gewoontjes" vond. Maar wij waren er heel blij mee en zo bereidden we ons stilaan voor op een nieuw afscheid.
    Ik begon reeds  hier en daar spullen te verzamelen en in te pakken zodat het straks vlot zou verlopen.
    We hadden al wat info verzameld over Ciudad Obregon en ons ingestel op een verblijf daar als T. een paar dagen later thuiskwam met het bericht dat we de volgende week moesten vertrekken naar Tampico ( ligt aan de golf van Mexico). Ze zaten daar met een serieus probleem dat dringend moest opgelost worden. Mijn reactie: "Hé  hoge pieten make up your minds"!!!!
    Nu moest het wel opeens heel snel gaan. Wij hadden nog niet alle papieren in orde voor de auto en dan was het nog lopen om een licentie te krijgen om met de auto te rijden. Met mijn Mexicaanse contacten geraakte ik rapper bij de juiste instanties want T. had daar geen tijd voor! Dankzij Pedro en zijn relaties kregen we zonder test of examen een rijverguning voor 2 jaar op basis van ons internationaal rijbewijs! Dat was nu eens geluk hebben!! Pedro was ook de persoon die ons hielp aan de nodige verzekering. Wij wilden niet op zijn " Mexicaans" rijden. Ik profiteerde ervan om snel nog alles te wassen want straks zou ik het weer met de hand moeten doen want een wasmachine sleur je niet mee hé!!!! De afsluiting van water en electriciteit regelde ik met onze huisbaas. We zouden op een weekend eens terugkomen om af te rekenen!
    Op vrijdag 15/01/1971 namen we afscheid van iedereen. We hadden bijna een jaar in Aguascalientes gewoond. Mijn nieuwe vriendinnen wilden graag dat ik contact hield en eerlijk gezegd, het was weer eens een " tranerig" afscheid langs alle kanten!! God wat heb ik toch gesnotterd in al die jaren als ik het zo bezie!!!
    Adios Aguascalientes, amigos , amigas hasta....
    En wij zetten onze Odysse verder!!


    PS. Pazke had een opmerking bij die cempasuchil. Ik meen mij  te herinneren dat het Afrikaantjes waren die men gebruikte. Ben op Google gaan zoeken en de foto op de blog klopt hoor, alleen zeggen ze daar " een soort goudsbloem" en dat kan voor verwarring zorgen. Dus naar de letter heb jij dan gelijk Pazke. Heb het dus op de blog wat aangepast !! Maar hoe dan ook , het was mooi hoor Pazke en wat die kippen betreft, dat wist ik niet , moet dat even nagaan of daar iets van in mijn dagboek staat, want daar vind ik mijn inspiratie samen met de harde schijf in mijn bovenkamer. We (ik) hebben alles blijkbaar zo intens beleefd dat het niet meer uit het geheugen weg te krijgen is. Ik had ook tijd zat om alles in mij op te nemen!! Eigenaardig maar van Venezuela is veel minder overgebleven, maar dat is voor ( much) later!! Dat is nu juist het toffe aan jullie reacties dat ik zie dat jullie echt meegaan op reis!

    04-08-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (7)
    03-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 18: Dia de los muertos

    Dia de Los Muertos - Dag der Doden


    Intussen naderde November.
    1 November en Allerzielen waren voor de Mexicanen twee heel speciale dagen.
    Volgens de Mexicaanse traditie wordt er van de doden verwacht dat ze de levenden  bezoeken en hun speciale gasten zijn voor die avond. Het is een combinatie van Prehispanische Indiaanse gebruiken en katholieke tradities van het middeleeuwse Spanje.
    Men gelooft dat op 1 november de zielen van alle overleden kinderen terug komen naar huis en op 2 november komen de zielen van de volwassenen ook terug.
    Op 1 november worden er kaarsen en wierook aangestoken om de weg naar het familiealtaar te verlichten. Op veel plaatsen maken families een pad van goudsbloemblaadjes van de straat naar het familiealtaar, zodat de zielen de weg kunnen vinden. Dit is altijd een blijde gebeurtenis omdat de Mexicanen geloven dat de doden de levenden ieder jaar bezoeken op die dag. Men viert de dag door het kerkhof te bezoeken. Ze nemen offers mee, zoals pan de muerto (brood van de dood), eten, drinken, bloemen en kaarsen.
    In veel huishoudens wordt een altaar gemaakt voor familieleden of vrienden die dood zijn. Een traditioneel altaar wordt versierd met de bloem van de dag Cempasuchil ( een oort goudsbloem volgens google maar ze leken eerder op  tageten),

    Image Hosted by ImageShack.us


    calavares (doodshoofden van suiker) en  pan de muerto. Het altaar is meestal een tafel bedekt met crêpepapier waar een aantal voorwerpen zorgvuldig op worden geplaatst, zoals foto's van heiligen, wierook en veel kaarsen.
    Eten en drinken mogen op het altaar ook niet ontbreken en in het bijzonder het lievelingseten en drinken van de dode aan wie het altaar is opgedragen. Men gelooft dat de doden spiritueel van het eten genieten, waarna het uiteindelijk door de levenden wordt opgegeten.
    Sommige Mexicanen leggen er ook kleding van de overleden persoon bij of dingen die ze graag gebruikten toen ze nog leefden. Bijvoorbeeld , als een altaar voor een overleden oma is, worden haar rebozo ( een soort sjaal) en haar bril erbij gelegd. Als ze van breien hield dan worden er breipennen en wol bijgelegd. Als het altaar voor een opa is , worden zijn hoed en speelkaarten op het altaar gelegd. Als het altaar voor een kind is dan worden er speelgoed en snoepjes opgelegd. Aan al die attributen kan je meestal zien of het altaar voor een man, vrouw of kind is.
    Op 1 november gaan families van wie hun kinderen zijn overleden naar hun graven toe om die te versieren. Op sommige plaatsen van Mexico gelooft men zelfs dat de zielen van de kinderen op die dag om 8:00 u aankomen. Op dit uur wordt dan ook een ontbijt voor hen geserveerd dat bestaat uit rijst met melk, chocolademelk, pompoenzaden, snoepjes, amandel-suikerdeeg en brood. Kinderen geven op die dag snoepjes aan elkaar in de vorm van doodshoofden met hun naam erop. Dit was even ter info.

    In Aguascalientes begon men  aan de viering van 1 november al een week op voorhand. De " dia de los muertos" was hier geen  triestige bedoening  maar  eerder een feest ...Overal in de straten vonden we kraampjes met kleine doodshoofden, skeletten, doodskisten en andere lugubere dingen. Zelfs de snoepjeskramen hingen vol met dergelijke afbeeldingen.  Hiernaast zien jullie zo'n suikeren doodshoofd!  

      Image Hosted by ImageShack.us
    Eigenlijk te schoon om op te eten!!
    Die suikerfiguurtjes waren erg in trek evenals de suikerrietstokken. Best lekker maar een vieze bedoening want de afval lieten de Mexicanen zomaar op straat vallen en die lagen er vol mee!!! De gekookte maïskolven werden op verschillende wijzen geserveerd: met zout, met mayonaise, met room of... met chili !!!! Iedereen liep met zo'n kolf in de hand zoals hier met een zakje frieten!!En de taco kraampjes stonden op elke hoek van de straat.



    Het ware vrije dagen voor de Mexicanen, voor ons mannen niet, dus van nachtstilte kwam niet veel in huis!!!! 
    En zo naderde onze eerste trouwverjaardag!! Die viel gelukkig op een zondag .Sylvia stond er al van 's morgens vroeg met een grote, eigengebakken taart. Een kleine maar hartverwarmende attentie. Anna, de hoteleigenares had ons uitgenodigd voor een drink en zo ging die dag ook niet ongevierd voorbij. Intussen wisten we nog steeds niet hoe lang we nog in Aguas zouden blijven.

    Hier wil ik afsluiten met een passende spreuk van mijn geliefde schrijver/dichter Rabindranath Tagore:
    'Sterven is het uitdoven van een lamp, niet de vernietiging van het licht.'

    03-08-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (6)
    02-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 17

    Ben eens  gaan lezen wat ik allemaal verteld heb tot hiertoe en door die opeenvolging  van uitstappen  leest het alsof we probleemloos door de weken vlogen. Maar laat jullie daardoor niet misleiden. Meestal onthoud je de schone dingen van het verleden en vervaagt de rest, maar ik kan nog perfect de "spleen" en de eenzaamheid oproepen die ons ( en mij in het bijzonder) overviel. Het was niet altijd zo simpel als het lijkt en de gelegenheid om even naar huis te gaan of vrienden op te zoeken  was een utopie!!!  Daarbij waren er soms omstandigheden die het uiterste van jezelf vroegen en als je het op het huisfront vertelde dan werd je meestal bekeken zo van " mens wat klaag jij, je hebt toch geluk dat je dat allemaal meemaakte"!!! Inderdaad, wij hebben een unieke kans gekregen maar toch, je moet er zelf voorgestaan hebben om een correct beeld te hebben van de realiteit. En ik vermoed  dat Amor Fati mij wel heel goed begrijpt!!
    Daarbij wilden we iedereen bewijzen dat onze keuze geen bevlieging was  en het laatste wat we wilden was met " hangende pootjes " terugkomen. Dus " we had to take the rough with the smooth"!! zoals de Engelsen zo mooi zeggen!!
    Soit, we zouden pas het volgende jaar in de zomer terugkeren naar België voor ons verlof. Ik heb " bomen" brieven geschreven en ontvangen, een ander communicatiemiddel was er niet. Telefonie stond plaatselijk nog in de kinderschoenen , daarom juist waren we daar. Internet en GSM bestond nog niet, gelukkig hadden we na een paar maanden die zendamateur die ons regelmatig op zondagmorgen met België en de familie in contact bracht. Maar we moesten erdoor, we hadden nu eenmaal die keuze gemaakt en we trokken ons op aan de mooie momenten die er absoluut ook waren! Zo ontstond er een vorm van gewenning en voelden we ons stilaan thuis in Aguas. Intussen was het al oktober.
    Op 5 oktober stond T om 5u 's morgens op met hevige buik- en maagklachten en pijn. Hij moest steeds overgeven en had daarbij nog diarree. Ik belde de dokter op ( onze huisbaas , die woonde op amper 50m) en die stuurde  hem onmiddelijk naar het ziekenhuis. Gelukkig lag de " Clinica Guadalupe" niet te ver. Men vermoedde dat hij ergens een infectie had opgelopen. Ik bleef tot de middag bij hem maar moest daarna het werk verwittigen en enkele  spullen ophalen. Toen ik terugkwam, stelde ik vast dat zijn toestand niet beterde integendeel. Men had een slangetje in zijn hand gestoken en langs daar kreeg hij pijnstillers. Maar die hand zag er niet uit!! De spuit zat absoluut fout. Mijn ventje had al een paar keer gebeld maar zonder succes en dat was dan éen van de betere klinieken!!!!
    Ik ben dan maar zelf naar de verpleging gestapt en inderdaad de naald moest er uit! Het was een jong verpleegsterke dat het nu opnieuw probeerde en  het leek alsof ze voor de eerste keer een infuus aanlegde. Ze bleef maar steken en " wroeten" , deed dat wel voorzichtig , in mijn ogen iets te want  zelfs bij mij liep het "pijnzweet" langs de rug . Het lukte maar niet en intussen lag mijn ventje maar af te zien. Uiteindelijk werd er een " matronne" bijgehaald die mopperde dat mannen zo kleinzierig waren enz enz en er met éen steek de naald inbracht. Mijn humeur beterde er niet op!! Ok, de pijngrens van sommige mannen ligt misschien lager dan bij ons maar dat T pijn had dat zag zelfs een klein kind!! Ik was dus al niet te spreken over de manier van doen en vroeg mij af wat het in de nacht zou worden als hij weer een aanval kreeg. Intussen kwam Sylvia, de dochter van onze huidsarts, even op bezoek en ze vertelde mij ik dat ik gerust bij T. in het ziekenhuis kon blijven slapen. Omdat ik thuis toch maar ongerust zou liggen piekeren, ging ik even navraag doen en na wat discussie werd er iets wat op een veldbed leek in de kamer bijgezet.
    's Nachts kreeg T. opnieuw een crisis en " spoten" ze hem  nog maar  eens plat!!! Dat zou niet veel verandering brengen!!
    Je zou denken dat in zijn geval de voeding zou aangepast worden, maar neen hoor, hij kreeg die typische Mexicaanse kost en dat beetje pikante was juist nefast voor zijn gevoelige darmen. Niet dat het eten slecht was maar het was niet geschikt voor T's darmen!!
    De volgende dag was het niet beter en werd er bloed afgenomen en testen gedaan en het verdict luidde: ontsteking van het uiteinde van de dunne darm en de appendix. Van opereren sprak men niet. ( pas 10 j later zou een onderzoek in het tropisch instituut ons leren dat T. de ziekte van Crohn heeft en dat zou veel buikproblemen verklaren, maar toen wisten we dat nog niet).
    Drie dagen heeft mijn ventje het daar uitgezongen.( soms bijna letterlijk van de pijn). Het ene moment ging het al beter dan het andere. Maar de medicatie sloeg eindelijk aan en op de 4e dag was hij daar niet meer te houden. Hij wilde terug " normaal" eten krijgen om aan te sterken en in de kliniek lukte het niet. Min of meer tegen de zin van de arts verliet hij het ziekenhuis en éenmaal thuis ,met de gepaste medicatie en " degelijke, aangepaste kost en de nodige pampering!!", ging hij snel vooruit. Ik was blij dat hij weer thuis was en er niets ernstigers aan de hand was. 
    Intussen hing er wat onzekerheid in de lucht over ons verblijf in Aguascalientes. Er waren al een paar mensen teruggeroepen om naar een ander land te gaan. Wij hadden geen kinderen dus waren we gemakkelijk verplaatsbaar zodat de kans dat men ons naar een andere lokatie zou sturen.,  niet ondenkbaar was!!
    Ik hoopte van niet want ik had eindelijk mijn " draai" gevonden en  voelde me goed bij mijn  Mexicaanse vriendinnen. Maar we konden niets anders doen dan  afwachten!!!! 

    02-08-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (6)
    01-08-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 16 : Acapulco (2)
    De volgende dag maakten we een drie uur durende boottocht langs de baai en stonden we vol bewondering te kijken naar de romantische omgeving en de vele "optrekjes" van filmdiva's!! Toen was Acapulco het paradijs van filmacteurs en had iedereen daar zo'n" stulpje" met privé strand!!!
    In de namiddag trokken we met de auto de bergen in om van dichtbij te bewonderen wat we tijdens de boottocht hadden gezien.


     


    We wilden absoluut ook la Quebrada zien en inderdaad Ludovikus hier was er altijd " spektakel" maar ook  gevaar!!

    Image Hosted by ImageShack.us

    La quebrada wil zeggen bergpas, ravijn, kloof.  Zie de foto!
    Wil je een beetje opwinding na een luie dag aan het strand in Acapulco dan moet je beslist naar de duikers gaan zien.Vanop de rots springen die met een elegante perfectheid in het turkooizen blauwe water  om hun moed te tonen of.. om indruk te maken op een " señorita"!!!
    Dat is éen van de meest opwindende toeristische belevenissen van Acapulco.
    Eerst schatten de duikers de diepte? Daarna gaan ze bidden voor een kapelletje ergens op de rots en uiteindelijk gaan ze aan de rand van de rots staan. Meestal zijn ze met 3 à 6 duikers en die proberen mekaar te overtreffen!! De jongste duikt van ergens halfweg de rots en dan volgens de ervaring steeds hoger en hoger. De laatste duikt vanaf  het hoogste punt. De kunst bestaat erin dat de duikers precies de tijd inschatten die ze nodig hebben om te springen en op tijd in het water te komen. Ze wachten op de inkomende golf en van zodra er genoeg water is duiken ze naar beneden precies in het beetje water tussen die rotsen(  dat zie je op de foto). De duik moet ook perfect loodrecht zijn om geen gebroken botten te hebben! Als jullie zien hoe weinig plaats er is om te duiken dan begrijpen jullie ook dat dit het toppunt van waaghalzerij is. Pittig detail....Voor ze uit het water komen moeten de duikers er wel aan denken om hun" zwembroekje" op te trekken of het is dubbele show . Daarna gaan ze rond om een tip te krijgen.

    De derde dag was nog eens in het teken van waterskiën. Ikzelf bakte er weer niets van en ik had zelfs al wat oorpijn van het water dat wellicht in mijn oren was gekomen. De " piece of cake " van gisteren... Ja mijn hondje , vergeet het.!! Mijn halfbedde geniet er nu nog van als hij het navertelt. Maar ja "opgeven" stond (staat) niet direct in mijn woordenschat + ik kon toch moeilijk onderdoen voor mijn ventje, hij was absoluut niet sportief, maar dit had hier blijkbaar niets mee te maken , wel met evenwicht !!!
    In de namiddag trokken we naar een verlaten plage en namen er foto's van de vele vissers in de buurt. We konden maar moeilijk afscheid nemen van dit aards paradijs. Tenslotte kwam toch het afscheidsuur. Traag en af en toe nog even via een  zijweg genietend, reden we naar de vlieghaven. Nog vlug hier en daar een foto en dan " Adios Acapulco". Wellicht was dit de eerste en laatste keer dat we die prachtige baai en  de romantische natuur bewonderden. We hadden de " boost" gekregen die we nodig hadden om weer verder te gaan met onze exodus!!!


     
     .
    Terug op de vlieghaven wachtte ons een probleem. We stonden niet op de passagierslijst voor de vlucht van 16u naar MC!!!( Waren vergeten om dat te bevestigen!!!)  Na veel moeite geraakten we uiteindelijk om 1730u weg . De toenemende oor - en hoofdpijn begonnen me parten te spelen en nu nog een vlucht, dat was niet bevorderlijk.
    Om 20u namen we uiteindelijk terug de bus naar Aguascalientes. Intussen was ik al behoorlijk ziek en zat ik stilletjes weggedoken tegen mijn schatje de 8 uren bus te vervloeken!!! Mijn ma  zou zeker gezegd hebben " een kermis is een geseling waard"!! Dat waren nogal eens gezegden hé Amor Fati, die van jou zijn beter hoor!!! Nu ja wie zijn gatteke verbrandt ...
    De heerlijke 4 daagse kende dus een slecht einde. Ik had een serieuze ontsteking op beide oren wellicht van teveel onder water te gaan bij het skiën..Daarnaast kreeg ik er ook nog eens griep bovenop zodat ik  4 dagen in bed bleef (nog maar eens)!! De dokter kwam elke dag en soms kwam Sylvia mee. Maar veel zin tot praten had ik niet. Zelfs brieven schrijven , was er teveel aan. En zo gingen de dagen voorbij....Maar Acapulco neemt niemand ons nog af!! 

    01-08-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (5)
    31-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 15 : Acapulco 1

    Intussen waren we al 15 augustus en die dag stond ook hier in het teken van de H Maagd. De kathedraal was prachtig versierd en er waren verschillende stoeten ter gelegenheid van de Maagd Maria. Hiermee samen vielen ook de druivenfeesten  en dat was meteen weer een gelegenheid om te feesten en te drinken. Elke gelegenheid was goed genoeg voor de Mexicanen om ermee naar buiten te komen en te feesten..Het was ook rond die periode dat er presidentsverkiezingen waren. De campagnes waren daar nog 10 keer erger dan hier. De straten hingen vol met slingers en flyers voor de verschillende kandidaten. Men maakte er een soort bonte kermis van.
    Op de slide zien jullie straatkraampjes zoals een  popcornkraampje waar boven een echt vuurtje de corn " gepoft" werd. Ook werden suikerrietstokken verkocht. Lekker om op te " sabberen" maar bovenal  die verkiezingscampagnes trokken onze aandacht!!

    .



    Op het werk  was de eerste deadline gehaald en was  mijn ventje 's avonds weer thuis. Dat scheelde een slok op de borrel want die lange avonden alleen waren niet goed voor de moraal. Want misschien lijkt het hier allemaal rozengeur en maneschijn met hopen romantische  belevenissen maar het was niet altijd zo hoor. Stel je voor, 25j pas getrouwd en helemaal alleen in " de vreemde" want de enige persoon met wie je intiem bent  is er enkel  om te eten en te slapen......Op sommige momenten is er meer nodig dan een grote portie liefde om het vol te houden!!
    Eind aug .zouden we 4 dagen uittrekken om naar Acapulco te reizen. We hadden daar al zoveel over gehoord en die stad sprak tot onze verbeelding!! We wilden het zelf eens gaan bezichtigen.
    Ik bestelde onze reistickets. Eerst met de bus naar Mexico city en daar dan het vliegtuig op naar
    Acapulco.

     
    Image Hosted by ImageShack.us

    Acapulco is een badplaats in de staat Guerrero in Mexico.
    Acapulco ligt aan de Grote Oceaan. Het is de belangrijkste  haven van Mexico aan de grote oceaan en op Cancún na de belangrijkste badplaats van het land.
    De naam Acapulco komt uit het Nahuatl en betekent "plaats met veel riet".( en dat was inderdaad zo).
    De stad werd in 1528 gesticht als vertrekpunt voor schepen naar Azië. Tussen 1565 en 1810 voer vanuit Acapulco elk jaar het Manillagaljoen heen en weer naar Manilla op de Filipijnen. In 1615 werd het het fort van Acapulco vernietigd door de Nederlanders, twee jaar later werd het herbouwd. In 1776 en 1909 werd de stad getroffen door aardbevingen. President Miguel Alemán heeft na het einde van zijn termijn (1952) veel gedaan om Acapulco tot badplaats te ontwikkelen. Het werd hierdoor een populaire badplaats, vooral bij Amerikanen. De schaduwzijde was echter dat voor de arme bevolking niets werd gedaan . Als toeristen merkte je daar weinig van, de hotels waren zo gebouwd dat geen enkel raam uitzicht gaf op de sloppenwijken en er werd ook gezorgd dat toeristen niet door arme buurten hoefden te komen als ze wilden winkelen.
    De laatste jaren is Acapulco jammer genoeg in de greep geraakt van drugshandel en het daaraan gerelateerd geweld aangezien het zich op een belangrijke doorvoerroute voor drugs uit Zuid-Amerika bevindt. Tot zover een schets van de stad!

    We kwamen met de bus rond 6.30 u aan in MC en reden per taxi naar de vlieghaven om 2 uur later op te stijgen naar Acapulco.
    Was het in MC eerder aan de frisse kant  dan kwamen we eenmaal ter bestemming bedrogen uit. De relatief dikke wolkenlaag boven de baai van Acapiulco vertelde ons niets omtrent het klimaat beneden. We waren nog geen 10 stappen uit het vliegtuig of we werden overvallen door een klamme hitte en beseften dat het hier de volgende dagen " transpireren" zou worden! We besloten om in de vlieghaven een auto te huren zodat we op eigen tempo de baai en omgeving konden verkennen. Via een vrijgezel die er al geweest was, hadden we een perfecte stadsschets meegekregen en zo vonden we nogal snel ons hotel. Gelukkig was er hier airco. We verfristen ons wat, aten een kleinigheid en ..reden dan naar een rustige zwemplaats. Hier zouden we de " apotheose" van onze lange " honeymoon " beleven! Een welgekomen pauze na de werkdrukte!!
    T. had al zijn eerste waterski lessen gehad van Pedro ( aan de stuwdam in Aguas) dus wilde hij  het hier nog eens proberen.We huurden een boot met skileraar en binnen de kortste tijd was mijn ventje al heel handig op de waterlatten. Toen ik het wilde proberen, moest ik van T een zwemvest aantrekken. Ik vond het overdreven bezorgdheid want ik kon zwemmen en daarbij was ik de sportieveling van de twee. Maar mijn ventje gaf niet toe dus met zwemvest aan probeerde ik het ook. Ik had goed gekeken hoe T het deed en naar de instructies geluisterd!! A piece of cake!!!! ..En inderdaad het lukte behoorlijk goed  en in gehurkte stand gleed ik zeker zo'n 100m ver over het water maar... zodra ik moest rechtkomen, verloor ik mijn evenwicht en liep het fout!!! Ik ben wel minstens 10 keer in het water gedonderd. De instructeur was buiten adem, ik was buiten adem en de bootsjongen zag het niet meer zitten. T maakte daarom maar mijn tijd rond en ik hield het voor bekeken. Dat was dus " geen spek voor mijnen bek"!!!
    Was ik blij dat ik mijn zwemvast aanhad!!!
    Op de slide even een zicht op de baai en omgeving ....

     

    31-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (5)
    30-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ouder worden...
    Gebroken zinnen 
    komen uit de mond
    terwijl woorden
    beschadigd door vergetelheid
    gevangen zitten
    achter de tralies
    van het verleden
    en blijven hangen
    samen met vergeelde foto’s
    aan de muur van  herinnering.
    Weg is de kennis
    van tijd, dagen of weken .
    En in  gebroken ogen
    is heel even de fonkeling
    van herkenning.
    Maar daarna volgt weer
    het staren in het niets
    en parelen tranen
    uit gedroogde ogen.
    Ouder worden
    Waarom willen we het toch allemaal?

    30-07-2008 om 02:15 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    29-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 14
    Intussen waren we al een 5tal maanden in Mexico. Na mijn druk en beschermend  leven in België was ik hier in die korte tijd al geconfronteerd geweest met een totaal andere realiteit van het leven.We hadden al veel armoede gezien maar ook leren genieten van een totaal andere cultuur en klimaat. Door onze uitstappen waren we Mexico beetje bij beetje aan het verkennen en leek het alsof we aan éen lange" Honeymoon" bezig waren. Al miste ik bij momenten de familie, school en de collega's enorm, toch had ik nog geen spijt van onze keuze. T. deed enorm zijn best om de weinige vrije tijd die hij had volledig aan "ons" te besteden. Mijn Mexicaanse contacten breidden maar uit vooral omdat ik Frans sprak en dat deed nogal snel de ronde en zo werd ik langs alle kanten uitgenodigd om een namiddag door te brengen. Dat kwam goed uit want T. moest enorm veel uren kloppen. Hij had ook niet op voorhand kunnen bedenken dat de job zo zwaar zou zijn en zoveel verantwoordelijkheid zou meebrengen.!!
    Mijn Spaans beterde stilaan en dat vooral door te kijken naar soaps!!!
    Ik was daarmee begonnen op mijn dagelijks bezoekje aan Anna de hoteleigenares. In het begin zat ik er maar bij " voor spek en bonen " maar ze vertaalde voor mij en stilaan kon ik stukjes volgen als er niet te snel gesproken werd. Ik vergeet " Simplemente Maria" die soap van toen nooit. Het was echte "blikkentrommellyriek " met veel drama en passie en pathos maar..... zo leerde ik mijn Spaans!!!! .
    Overdag redde ik het dus behoorlijk temeer omdat we heel veel brieven kregen  van vrienden en school en familie en ik die altijd allemaal direct beantwoordde!!! Dat en mijn contacten, mijn dagelijkse klussen en boodschappen en mijn soap(!) zorgden ervoor dat ik de dagen alleen redelijk goed doorkwam al zat de heimwee altijd verraderlijk dicht om het hoekje.Een terrasje doen of naar een park gaan of zo dat zat er daar niet in want was er gewoonweg niet!
    Op de middaguren was het buiten te heet dan profiteerde ik ervan om boeken te lezen. Een van onze vrijgezellen had al een behoorlijke voorraad Engelse boeken gekocht en ik kreeg die als hij ze uit had. Zo vloog de tijd ook. Aan Spaanse boeken waagde ik mij nog niet, sporadisch eens een krant. Maar heb je ook al opgemerkt dat journalistentaal niet altijd simpel is om te lezen?!!
    Alleen de avonden waren eenzaam want vaak moest T. tot 10u à 11u terug naar het werk. Als hij er alleen was, ging ik soms mee en deed wat van zijn administratief werk( hij haatte dat!!) , maar als er meerder mannen waren of Mexicanen dan bleef ik thuis.
    Omdat brood een probleem was en de lokale  " pan bimbo" wij noemden het " wattenbrood" niet goed was voor mijn ventje zijn maag, hadden we geprobeerd om zelf brood te bakken. Wij bezaten toen nog geen broodmachine, neen het was kneed -en handwerk!! Mijn oom ,die ex bakker was, stuurde ons een paar goeie tips en recepten en beetje bij beetje leerden we het. Het eerste brood had je gerust over het huis kunnen gooien en het zou nog intact geweest zijn !!! Maar na een tijdje zag ons broodje er goed en smakelijk uit en....ik verraste mijn Mexicaanse vrienden met ons baksel! Broodbakken  was  avondwerk want overdag was het al heet genoeg in de keuken!!
    Mijn eerste echt moeilijk moment was op moederdag en op 7 mei de verjaardag van ons ma. Het was de eerste keer dat ik er niet bij was om haar geluk te wensen. Ik denk dat het voor haar ook moeilijke momenten zullen geweest zijn!.En het zou nog duren tot de zomer van het volgende jaar voor we weer naar België mochten reizen om ons verlof op te nemen!
    Omdat ons Spaans elke dag beterde, besloten we 's zondags om af en toe  eens een cinema mee te pikken.
    Onze eerste film was  " To sir with love!" De ondertiteling was in het Engels maar Spaans gesproken. Trok nergens op, Sidney Poitier in het Spaans!! Aan de andere kant was het een hele belevenis om naar een cinemazaal te gaan! Vooral de  commentaar van de Mexicanen was niet te doen.!! Ze kozen altijd iemand uit met wie ze sympathiseerden en dan waren de reactie niet uit de lucht.. Een lawaai ...ongelooflijk!! Maar misschien was dat voor die film wel een " zegen" want ik heb gesnotterd dat het niet gewoon was. Ik kreeg plots zo'n heimwee naar mijn job en de leerlingen. Wie de film kent , weet dat het over de relatie leraar- klas gaat vandaar.....Mijn ventje had last om mij er die avond weer bovenop te helpen!!
    Via het werk had T. een zendamateur leren kennen en die nodigde ons uit naar éen van hun bijeenkomsten. Daar leerden we Pedro de eigenaar van het plaatselijk radiostation " XEAC" kennen. Via hem en zijn zendapparatuur zouden we later om de 2 weken  op zondagmorgen contact hebben met T.'s ouders. Hij was het ook die ons meenam naar zijn buitenverblijf aan de Pressa del Jocoque. Daar leerde T. waterskiën!!
    Een van de laatst opgekomen Belgen had voor ons uit België een professioneel bandopnemertje meegebracht  met een drietal banden opgenomen muziek. Dat bracht T. op een idee om een zendapparaatje te maken waardoor hij op de FM band in een straal van 300m muziek kon uitzenden. De Belgen die in de buurt woonden konden zo meegenieten van " onze" muziek!! Toen was het nog geen probleem om voor "piraatzender" te spelen   Dat was welkom na al die maanden lokale muziek, want andere kwam er maar sporadisch door!!
    Voor de vrijgezellen van de firma was het ook niet allemaal rozengeur en maneschijn. Een afspraak maken met Mexicaanse meisjes was link .Het was de gewoonte dat een " vrijend koppeltje" steeds aan de deur bleef staan om mekaar te ontmoeten. De jongen kwam er niet in tenzij hij trouwplannen had of ze verloofd waren. Ooit zagen we zo'n koppeltjes in de plenzende regen onder een paraplue staan aan de voordeur, verder kwam hij niet.!! Dus de vrijgezellen keken wel uit vooraleer ze met een meisje optrokken. Er waren wel genoeg " rosse buurten" maar daar waren meestal van die echte toestanden zoals je in oude cowboyfilms zag.( allé heb ik mij laten vertellen, geen verdere conclusies trekken hoor haha)
    Een van die vrijgezellen ( een man van in de 40) kon niet wennen aan het eten op hotel en miste de Belgische keuken. Het was een toffe gaste en na een tijdje bracht T. hem af en toe mee om 's middags bij ons te eten. Via hem vernamen we hoe het er in die buurt aan toe ging. Hij lustte ook graag een pint en is er een paar keer  "poepeloere" op een lopen moeten zetten. !!
    Hij beleefde ook van die typisch Mexicaanse voorvallen. Dat is wat hij ons vertelde:
    Een " kauwgomverkopertje"  stond op een avond te wenen in de buurt van zijn hotel, hij was 5 peso kwijt was.!! Hij vertelde dat zijn mama heel boos zou zijn. Dus gaf onze vrijgezel hem 5 peso en vroeg waar hij die verloren had: "In de cinema", antwoordde het ventje... en toen al had die brave man spijt dat hij zich had laten gaan...
    Hij vertelde ons ook nog het volgende. Een jongetje van +-10 had met zijn vaders pistool gespeeld toen dat afging. De kogel was binnengedrongen via zijn mond  en langs zijn voorhoofd er weer uitgekomen. De nalatige vader zag geen andere oplossing dan zijn huilende kleine in een zak te steken en op zijn rug naar de kliniek te brengen. Ook dat was Mexico.

    PS: Wij hebben reuzengeluk gehad gisteren met de BBQ Bojako! Rond 22u waren al onze gasten weg en pas daarna is het hier beginnen bliksemen en donderen en gieten!!!!Het had ook anders gekund.!! En al is mijn ventje geen " keukenprins"  aan de BBQ spant hij de kroon ( ere wie ere toekomt hé)  dus een geslaagde dag! Als de muren op je afkomen, open dan de deuren van je hart.

    29-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (6)
    27-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 13: Guanajuato
    Het volgende dat wij bezochten was “ la mina la Valenciana”.
    Die ligt op 5 km van Guanajuato. Daar werd zilver, goud, nikkel en lood ontwonnen.
    De mijn werd gesloten na de revolutie maar in 1968 terug geopend. De stenen werden uit de 500m diepe schacht naar bovengebracht en vervolgens vervoerd naar een bedrijf in de buurt waar de mineralen uit de gesteenten gehaald werden om ze dan verder te verwerken. ( wellicht kwamen de leurders van Querétaro zo aan kleine stukjes om ze dan zelf te verhandelen!). Wij kregen hier heel wat uitleg van een mijnwerker. Zo leerden we dat er per dag zo'n  3kg zilver en 900gr goud bovengehaald werden. Een ton stenen bevatte slechts 300 gr zilver. Alle opbrengst en productie diende voor de export.
    Als we vertrokken zagen we nog net hoe een ploeg mijnwerkers uit de lift te voorschijn kwam om te schaften. Ze kwamen uit een schacht van 500m diep. Door de indianen die hier vroeger gedwongen te werk gesteld waren ,werd dat afschrikwekkende gat “ la Boca del Diablo” ( mond van de duivel) genoemd.

    De slide toont de mijnschacht , het stadje zelf en geeft ook een zicht op de smalle straatjes van Querétaro ( zie gisteren) en hoe ze tegen de bergflank opgetrokken zijn.




    Heel even wil ik terugkomen op de luxe die de Spanjaarden zich in het oude Mexico permiteerden.
    Men vertelde ons dat een Spaanse vagebond naar Mexico kwam en er op een goudmijn botste in Guanajuato. Hij ontgon die mijn en werd zo schatrijk. Toen zijn dochter huwde liet hij een echt gouden kerktapijt maken voor haar en het hoofdaltaar van de kathedraal werd volledig met goud ( 18 karaat) bezet.
    Die opvallende luxe misviel de Mexicanen heel erg temeer omdat ze moesten toezien hoe hun rijkdom werd uitgevoerd naar andere landen oa China. Daardoor kwam het dat Mexico toen geen handelsbetrekkingen had met China en Spanje en dat Spanjaarden zoals de Amerikanen niet hartelijk onthaald werden. Op de foto zie je het " gouden altaar" dat volledig met bladgoud belegd werd!.

    Image Hosted by ImageShack.us


     Dit bezoek was een mooie afsluiter van onze 3 daagse en tevreden  trokken we  naar de bus om terug naar Aguas te hotsen en te botsen!!


    Niemand is zo rijk dat hij een vriend kan laten schieten.


    Ps. Ik was vanavond een lekker " rozijnenbrood" aan het bakken voor morgenavond . Mijn BBQ gangers van 's middags blijven gewoonlijk " plakken".. Intussen was ik bezig voor mijn blogje. Opeens hoorde ik daar vanuit de keuken T. roepen: " Houston we have a problem"!!!!
    Ik ga dus  zien en .... mijn brood was zodanig gerezen dat het langs de vorm liep tot op de ovenplaat!!!!!!!! En biebie was het totaal vergeten!!
    Stond T. daar te lachen in plaats van in gang te schieten!!
    Heb de boel dan maar bijeengeschraapt, opnieuw gekneed en weer in de vorm gedaan! En wonder boven wonder het rees nog eens en is nu zelfs aan het bakken. Het zal dan toch nog meevallen voor morgen!!! 
    Mijn " lieve wederhelft" zit nu nog af en toe te gniffelen!!!
    Tot wat bloggen leiden kan!!  

    27-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (5)
    26-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico12: Queretaro, Guanajuato
    QUERETARO en GUANAJUATO


                       
    Image Hosted by ImageShack.us

    De gele lijnen tonen de afstand die we moesten afleggen tussen Aguascalientes en Querétaro en van daaruit naar Guanajuato

    Al ontmoedigd door het tempo of reis je nog verder mee?

    Het was rond 9u ’s morgens dat we met de buslijn “ Omnibus de Mexico” naar Querétaro vertrokken.
    De stad zou zijn opgericht in 1446. Querétaro was de oude naam in de plaatselijke taal en refereerde naar de aanwezige rotsen. Tussen 1726 en 1738 werd onder impuls van twee weldoeners een aquaduct gebouwd, om de stad te voorzien van water uit de bergen en alzo te vrijwaren van ziektes. Het werd een indrukwekkend bouwwerk, 1280 m lang en tot 23 m hoog, bestaande uit ruim 70 booggewelven. Het is vandaag één van de monumenten in de stad die behoren tot het UNESCO werelderfgoed. Tot 1970 werd het aquaduct nog gebruikt.

    Rond 16u kwamen we er aan. We zochten eerst een hotel en verkenden dan de omgeving .Voor het hotel was weer dat typisch Mexicaans pleintje met zijn schoenpoetsers en de drankenstandjes.We wilden het huis van de " Marquesa" bezoeken maar werden onmiddellijk overvallen door leurders met edelstenen zoals  topaas, opaal, vuuropaal aquamarine enz.. Het leek ons heel verleidelijk om er niet op in te gaan. Onze  Belgische medereizigers waren ouder en bleken blijkbaar beter op te hoogte te zijn van edelstenen. Ze hielpen ons om een keuze te maken. Uiteindelijk, na wat afbieden ,waren we eigenaars van een paar edelstenen. In hoever ze wel degelijk en echt waren zouden we later in België laten uitzoeken. Sommige stenen waren inderdaad ongeschonden en echt. We vermoedden dat die stenen op een “ loense” manier in het bezit gekomen waren van die venters zeker afgaande op de prijs die we betaalden. Wat ons hier ook opviel was het enorme monument van Juarez. Juárez wordt beschouwd als een van de bekwaamste leiders die Mexico ooit heeft gehad. Van 1858 tot 1872 was hij president van Mexico



    Op de slide zien jullie het monument, het prachtige stadhuis binnenin, de viaduct en de typische pleintjes,..!

    We bleven maar 1 dag en nacht in het stadje en besloten om door te reizen naar Guanajuato. Daar hadden we al veel over gehoord. Met de bus was het maar een goed uur rijden door een prachtige bergachtige omgeving. Guanajuato lag zo in de bergen verborgen dat we er opeens waren zonder dat we het stadje vooraf zagen!!

    Guanajuato is de hoofdstad van de gelijknamige staat waartoe ook Querétaro behoort en ligt op een hoogte van 2008 m. Het is een historisch , pittoresk stadje met veel pleintjes, straten en huizen met pastelkleurige gevels. Het ontstaan van Guanajuato in 1559, ging samen met de belangrijke zilverwinning in het gebied. Precies daarom werd de stad langs de hellingen van een ravijn gebouwd. Dat alleen al maakte het de moeite waard om Guanajuato te bezoeken. De huizen waren zo langs de hellingen opgetrokken dat de zolder van het ene huis tegen de kelder van het andere lag. De steegjes waren er heel smal. Eéntje was zodanig smal dat volgens de legende twee verliefden die aan weerszijde woonden elkaar van op hun balkon konden kussen, vandaar ook de naam: “Callejon del Beso” ( straatje van de kus)

    In Guanajuato  wachtte ons echter een onaangename verrassing. Omwille van de feestdagen waren hier alle hotels , motels en slaapgelegenheden volgeboekt! Daar hadden wij niet op gerekend!  Dankzij een taxichauffeur vonden we echter nog een paar kamers bij particulieren.
    De volgende dag trokken we met dezelfde chauffeur op verkenning.
    Eerst reden we naar een stuwdam maar omwille van de droogte was er maar weinig water meer.

    Maar er viel in deze stad nog meer te beleven. Wat ons het meest is bijgebleven is het “ Museo de las Momias”, een museum vol mummies zoals de naam al zegt.
    Dat museum ligt vlakbij de begraafplaats van de stad.
    De mummies zijn een apart verhaal. Binnen 5 jaar mummificeert hier elk begraven lichaam vanwege de droge lucht en ook de grond. Die is rijk aan tal van mineralen. Het zijn precies die mineralen die ervoor zorgen dat 1% à 2% van de stoffelijke overschotten in een periode van 5à 6j tot mummies worden omvormd. Dit werd voor het eerst geconstateerd in 1865 toen de eerste lijken werden opgegraven omdat de families de kosten voor het graf niet meer konden betalen en men ruimte wilde creeëren op het kerkhof. De gezichtsuitdrukkingen van sommige mummies waren grotesk en de lichamen zagen er uit als uitgedroogde zakken, waar het lichaamshaar soms nog op te vinden was. Een volledige “ collectie” werd daar tentoongsteld zoals iemand die was doodgestoken, een persoon die was verdronken en een ander die vermoedelijk levend was begraven. Er waren ook een aantal babies te zien, waaronder de kleinste mummie ter wereld: een 6 maanden oude foetus, overleden in de buik van de moeder toen zij stierf.
    Dit museum stond en staat nog steeds als het ultieme voorbeeld van de Mexicaanse obsessie voor de dood.



    Misschien vinden jullie deze Mexicaanse trip wat te " docerend" , dat is dan zeker niet de bedoeling! Maar ik schrijf hem in de eerste plaats neer voor mezelf en verder voor iedere geïnteresseerde bezoeker!. Ik geloof niet dat ik 2x dezelfde energie zal kunnen opbrengen om dit te doen,( jullie willen niet weten hoeveel tijd er gaat in foto's en dia's bekijken, te selecteren, in te scannen, slides te maken en daar dan nog wat info bijvoegen...) vandaar dat ik het zo uitgebreid mogelijk doe aan de hand van mijn dagboek. Jullie zien hier maar éen 10e van de dia's en foto's die wij toen trokken. Voor ons kinderen en kleinkinderen zijn het ook maar foto's, maar misschien met deze achtergrond, zien ze het zinvolle ervan in om ook de andere foto's een plaats te geven.
    Ik hoop dat jullie mij blijven vergezellen? Slaapwel.....



    Het leven vergeet wel eens iemand, de dood nooit.

    26-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (3)
    25-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zon en je hebt zin om te lachen...
    Image Hosted by ImageShack.us
     - Patient in een ziekenwagen: Kan ik vooraan zitten, achteraan word ik altijd ziek!

    - Koop een microgolfbed dan kan je 8u slapen in 4 minuten!

    - Driftkikker: Ik ging hem een trap verkopen maar hij woont op het gelijksvloers!

    - Hij vond haar in het begin het einde.

    - Waarom gaan de konijntjes zo vroeg naar bed? Ze moeten maar 2 tandjes poetsen.

    - Vervelende mannen in het vliegtuig: luchtzakken!

    - Iedereen die in telekinese gelooft: " Steek mijn handjes op"!!

    - Er zijn 3 soorten mensen: Mensen die kunnen tellen en mensen die niet kunnen tellen!

    - Bij telefoon in café:
                       * Ja, hij is hier                    0,25 euro
                       * Hij is net weg                  0,50 euro
                  * Hij is hier niet geweest     1 euro
                       * Wie zegt ge madame?      2,50 euro

    - Overspel: de verkeerde man op de juiste plaats!

    - Het voordeel van slordig zijn, is dat je voortdurend opwindende ontdekkingen doet!

    - Dat de benzine duurden wordt, doet mij niets. Ik tank toch altijd voor 25 euro!

    - Ik heb stenen in mijn nieren, kalk in mijn beenderen, water in mijn knieën. Het enige wat ik nodig heb is een bouwvergunning!!

    - Bibliotheek: Plaats waar je boeken leent die je toch niet leest en daarna vergeet terug te brengen om er dan nog boete voor te betalen.

    - België: mooi land maar 't moest overdekt zijn!

    - Waren de 3 Koningen getrouwd? Neen , het waren wijzen!

    - Hoe heette de zangeres zonder naam nu ook alweer?

    - Twee teddybeertjes tegen elkaar: " Je t' aime de pluche en pluche"!!

    - Gebuisd? Ja , maar met grote onderscheiding.

    - De eerste keer ging het niet. De tweede keer ging het van de eerste keer!


    Voilà, is eens iets anders dan door Mexico trekken, maar was vandaag te druk bezig en mijn dagverslag was nog niet helemaal "comme il faut". En dat beetje zon doet wonderen met een mens nietwaar?
    . Humor en geduld zijn de twee kamelen waarmee je elke woestijn door kunt

    25-07-2008 om 00:05 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    24-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 11

    Eenmaal terug thuis hadden we direct weer het dagelijkse ritme te pakken. Ik profiteerde van de vele uren die ik alleen was om de ervaringen neer te pennen ( en nu kan ik daar volop van profiteren!!) en brieven te schrijven naar de familie. Die brieven vormden stilaan een heel belangrijke schakel tussen ons en het thuisfront. Zowel mijn ouders als die van T. keken er naar uit en waren heel stipt om ze te beantwoorden. Op die manier kreeg ik ook een heel intens contact met mijn schoonouders. T. is geen schrijver en zij waren maar al te blij dat ik daar geen probleem mee had. Zo bleven ze op de hoogte van ons laten en doen hier en ook wij trokken ons op aan hun antwoorden en die van de vrienden en zelfs van mijn ex leerlingen en collega's. Ik heb de Mexicaanse post heel erg gesteund ... !!!
    Intussen kende ik ook stilaan de weg en via mijn Mexicaanse contacten leerde ik hoe mij uit te drukken en waar ik het best ging om inkopen te doen want grote supermarkten hadden we toen nog niet. Er was wel  eentje in opbouw maar dat zou nog een jaar duren vooraleer we daar konden winkelen. Ik kocht dus wat wij nodig hadden op de lokale markten of  bij de kleine buurtwinkeltjes die meestal een ruimte was afgesloten met een poort en niet groter dan 4m op 4m. Het was wel uitkijken geblazen om te voorkomen dat we last kregen van “ la toerista”!!!Vooral T. was daar heel gevoelig voor!
    Zo kwam dan onze eerste Mexicaanse Feria aan. Je kan dat vergelijken met een grote kermis hier. Het is éen groot volksfeest met veel folklore , muziek, dans en paardenspektakels. Onze nachtrust werd vaak gestoord door klappende deuren, luidruchtige zangers op straat en toeterende auto’s. Stukken erger dan een “ kermis “ bij ons thuis. Op de slideshow zien jullie hoe prachtig de groepen zich verkleedden. Zelfs kleine kinderen werden in de stoeten opgenomen.



    Ook waren er praktisch elke dag stierengevechten.
    Daar zijn we dan naar ons eerste stierengevecht gaan zien en het werd ook ons laatste. De sfeer was er, dat wel. Het is ongelooflijk hoe de Mexicanen er in opgaan. Die staan massaal aan de kant van de stier tot het beest erbij neervalt en dan gaat alle lof naar de stierenvechter. Persoonlijk vond ik het maar niets hoe ze die stieren opjutten om ze uiteindelijk te doden. Het arme beest was al ten dode opgeschreven van zodra het in de arena kwam hoe het zich ook weerde! ( best dat Gaia daar niet bestond!!) Ik focuste mij dan ook meer  op de mensen dan op de arena… Het zou bij die ene keer blijven wat stierengevechten betrof!! Not my piece of cake!!!



    Een andere festiviteit die ook eigen was aan de Feria waren de Charros. Dat is een kampioenschap paardrijden dat heel opzwepend is. Het was een samenspel van mooie amazones met kleurrijke kleren en macho mannen. ( Hallo ladies!!)
    De heren met hun grote sombrero's en hun kleine en gespierde paarden lieten er aan rodeo verwante oefeningen zien. Het festijn duurde een paar dagen waarbij drie equipes tegen elkaar streden. Bij alle onderdelen presenteerden de rijders zich eerst in vol ornaat aan het publiek. Tijdens de wedstrijden klonkt de opzwepende traditionele muziek van de Mariachis en het dragen van een pistool door de cowboys  was voor die gelegenheid toegestaan. Zo'n show werd meestal afgesloten met een volksdans midden de arena.



    Het begon ook stilaan warmer te worden , zelfs ’s nachts koelde het niet volledig af. We hadden geen airco daarom maakten we ’s avonds meestal een late wandeling om dan toch in slaap te geraken. Omdat we vreemdelingen waren , werden we wel lastig gevallen door bedelende vrouwen en kinderen. Anna , de hoteleigenares had mij gezegd van niets te geven want dan komen ze plots van alle kanten bedelen en geraak je er niet meer van af!. Het was niet eenvoudig als je bij sommigen de sjofele kleren zag of de handicaps waarmee ze openlijk jouw medelijden opwekten.
    Ter gelegenheid van de Feria was het stadshuis van Aguas.  ook te bewonderen ,een pareltje zowel van binnen als van  buiten. Kijk zelf maar.

     

    En zo vloog de tijd voorbij.
    Intussen waren we al mei en hadden we weer een paar vrije dagen in 't vooruitzicht. Omdat onze mannen veel overuren klopten , spaarden we dagen op om te koppelen aan verlengde weekends zodat we een trip konden meepikken als de gelegenheid zich voordeed want de afstanden waren hier zo groot dat je steeds over een paar dagen moest beschikken.
    De volgende uitstap zou  naar Querétaro en Guanajuato zijn.

    PS Ja Musje , het bloed kruipt waar het niet lopen kan hé!! Je zal mij wel begrijpen !!!

    Leraren openen de deur, maar je moet zelf binnengaan.

    24-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (2)
    23-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico: Mexico city 3 bis :Het antropologisch museum in MC
    Er is nog een lokatie in MC die echt het bezoeken waard is. Dat deden we niet op deze trip want de tijd zat er op maar wel bij onze terugreis naar België. Maar om het plaatje MC af te maken plaats ik het hier.
    We zijn  geen verwoede museagangers maar soms “moet” je er wel éentje meepikken en zo is het ook met het “ Museum Nacional de Antropologia” in MC.
    Mexico is een land met een grote geschiedenis door zijn verschillende beschavingen van oa de Tolteken tot de Olmeten , de Azteken en de Maya’s om er nog maar een paar te noemen. Allerlei schatten en restanten van deze culturen zijn verzameld in dit museum.

    Image Hosted by ImageShack.us

    Het museum staat in het park Chapultepec, een immens park met veel water, een dierentuin, overal kraampjes  en heel veel Mexicanen!!
    In het park kan je aardig ronddwalen zodat je rap een paar uur onderweg bent voordat je het beroemde museum gelokaliseerd hebt. In het museum kan je ook aardig dwalen, niet verdwalen want het is overzichtelijk opgezet.
    Het is een volkenkundig museum waar je de geschiedenis van Mexico kan zien. Het is 350m lang en bestaat uit 2 verdiepingen.
    Beneden vind je alles over Meso-Amerika en hun prehistorie.( In het millenium voor Chr. waren vooral de Olmeken aan de macht, daarna de Maya’s gevolgd door de Tolteken en de Azteken. In 1519 vielen de Spaanse “ Conquistadores binnen). Over al die culturen vind je hier iets terug. Bij sommige zalen is er zelfs een buitenruimte voorzien met enorme beelden en reconstructies van huizen.
    Boven is gewijd aan de indiaanse culturen van nu met hun fraaie kleding, maskers, aardewerk, muziekinstrumenten, huishoudelijke voorwerpen enz.
    Zin om even de sfeer op te snuiven?


    . Image Hosted by ImageShack.usWelkom in het museum.



    Hier hebben jullie een zicht op keizer Cuauhtémoc, opvolger van Montezuma .

    Image Hosted by ImageShack.us Hij  was de laatste Azteekse keizer. Hij verdedigde het Mexico van toen tegen de binnenvallende Spanjaarden rond  1519. Tenochtitlan (= MC) was toen éen van de grootste steden van de wereld, een metropool die de Spanjaarden verbijsterde omwille van zijn indrukwekkende piramides, grote witte paleizen en een gecompliceerd systeem van irrigatie en riolering.

     De volgende afbeelding toont messen van vuursteen die gebruikt werden voor rituele ceremonies.

    Image Hosted by ImageShack.us

    Hieronder zien jullie de god Xipe Totec en een afgestroopte huid.
    De priesters stroopten de huid van mensenoffers af. De vetbolletjes kunnen van de binnenkant van de huid zijn, maar het kunnen ook goudkorrels zijn omdat Xipe Totec de beschermer was van de goudbewerker. Het aantrekken van zo'n gevelde huid stond representatief voor nieuw leven.

     Image Hosted by ImageShack.us

    Een heel belangrijk symbool van de oude Mexicaanse cultuur is de “ Zonnesteen”. Hij weegt 24 ton!!  

    Image Hosted by ImageShack.us

    Dit symbool vindt men overal terug. De steen stelt de zonnegod Tonathuih voor. Op de steen zie je uitbeeldingen van mensenoffers. Hij heeft ook verschillende tekens die telkens jaren aanduiden. Het is dus een soort kalender. De Tolteken hadden 2 soorten jaren in hun dagelijks leven. Een zonnejaar van 365 dagen en een religieus jaar van 260 dagen. Om de 52j viel de loop van die jaren eens samen, daarom vreesden de Azteken om de 52j voor een mogelijke vernietiging van de wereld!


    Het volgende is een  kop van een Olmteek
    Zij waren de eerste beschaving in Mexico. Het meest bekendste uit hun cultuur zijn wel de grote koppen van basalt die uit éen stuk zijn gehouwen. Die hier op de afbeelding was 2m hoog!! Men vermoedt dat die koppen heersers voorstellen!!

     Image Hosted by ImageShack.us


    De volgende afbeelding is een maquette van Tenochtitlan ( voorloper MC) met daarboven de map van hoe de stad er ten tijde van Hernandes Cortés uitzag toen hij in 1519 arriveerde. Tenochtitlan was de hoodstad van de Azteken en lag op een eiland in het meer van Texcoco. Na de overwinning en vernietiging van de stad werd op diezelfde plek het huidige MC gebouwd. Het meer werd in de loop van de tijd gedempt.

      Image Hosted by ImageShack.us

    Nu volgt de "zaal  De Mexica” met op de achtergrond de monumenten. De maatschappij van de Azteken werd ook de Mexica genoemd. De elite bestond uit een militaire adel, priesters en rijke handelslieden. Het werk werd verricht door vrije ambachtslieden, arbeiders en slaven.

    Image Hosted by ImageShack.us



     
    En zo zouden we kunnen doorgaan want dit is nog maar een glimp van wat er allemaal te zien valt.
    Tot slot neem ik jullie nog even mee in een slideshow



    PS. Huismusje heeft gisteren onder reacties een ludieke versie neergepend op de Popocatepetl. Wil je meezingen , ga dan eens zien!

    23-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (4)
    22-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 10: Mexico city 3 : De drijvende tuinen

    Omdat we  ook nog op zondag in MC waren, profiteerden we ervan om Xochimilco te bezoeken.
    Naar het schijn moet je op zondag naar Xochimilco gaan, een voorstad van de "drijvende tuinen" 20 km zuid van Zócalo.
    De naam Xochimilco , komt uit het Nahuatl en betekent "plaats van het bloemenveld". Daar liggen de laatste resten van het stelsel van kanalen en ingenieus aangelegde tuinen waarmee ooit het meer van Texcoco doorweven was ( nu is dat meer uitgedroogd ). Het is nu een voorstad van Mexico-city, maar ooit was het niet meer dan een eilandje in de meren (Texcoco) rondom Tenochtitlán. Het is ook opgenomen in Werelderfgoedlijst  van de UNESCO.

    Xochimilco op zondag is het hoogtepunt van alle Mexicaanse sentimenten, Más México no hay....(= iets meer Mexicaans bestaat er niet) dit moet je echt meemaken!!!.
    Honderden boten, meestal kleurig versierde " Trajineras " (gondels), liggen naast elkaar. Ze hebben allemaal een naam uit bloemen gemaakt. Soms zijn het geschilderde bloemen. Wil je een boot huren voor een speciale gelegenheid dan kan zelfs de naam van de " feesteling" bovenaan de boot met bloemen geschreven worden. Elke Trajinera wordt voortgeboomd door een man met een lange stok. Het zijn niet allemaal toeristen die op de kanalen rondtoeren. Voor de Mexicanen is het een ideale manier om met een feestend gezelschap de namiddag door te brengen. Langs de kanalen staan versierde  huizen of serres vol met rozen. Een wereldje op zichzelf!

    Image Hosted by ImageShack.us

    Die gondels varen over de kanalen met allerlei Mexicaanse feestvierders, krijsende mariachi bands, fotografen, bloemen stallen, taco bars en grote potten met dampende maïs.

    Image Hosted by ImageShack.us

     
    Het is er overvol met mensen. Sommigen proberen een boot te krijgen anderen hebben geluk en varen over het water  en weer anderen zijn druk doende jou te overtuigen iets te kopen.

    Image Hosted by ImageShack.us

    Wil je een serenade, geen probleem er varen verschillende boten met Mariachi aan boord die voor ambiance zorgen.


    Image Hosted by ImageShack.us


    En zoals jullie hieronder zien, kan je er niet alleen genieten van de natuur en de drukte van de boten, als je honger hebt dan komt er altijd wel een bootje voorbij om de inwendige mens te voldoen. Intussen vonden we die maïskolven al lekker!!


    Image Hosted by ImageShack.us


    We besloten de dag te eindigen met een wandeling door de verlichte straten van de wereldstad!
    De 44 verdiepingen tellende " Torre Latinoamericano"  183m hoog, trok onze aandacht. ( nu zijn er 49 verdiepingen en is de toren zo'n 214m hoog)
    De toren is gebouwd tussen 1947 en 1956, in opdracht van verzekeringsmaatschappij "La Latinoamericana Seguros".  Het gebouw is ontworpen in een stijl die doet herinneren aan "The Empire State Building". Het was de eerste wolkenkrabber in Mexico. Op de 41ste verdieping was er een restaurant en op de 42ste had je een panoramauitzicht op de hele stad.
    We gingen helemaal tot boven om te  genieten van het grote lichtspel van de wereldstad.  Het was de moeite waard!  Zie voor jezelf.....

    Image Hosted by ImageShack.us



    Image Hosted by ImageShack.us

    We brachten de rest van de avond door in een dancing" Salvacion", ons eerste echte avondje uit sinds we in Mexico waren. Bij een gin coctail geraakten we vlug in go-go stemming. Een mooie afsluiter van een fantastisch weekend. Morgen was het weer back to reality dwz 8u bussen naar Aguascalientes. Maar dit allemaal  nam niemand ons nog af!!!!


    PS. Het verwijderen van jouw reactie van gisteren Bojako heeft niets persoonlijks hoor! Het is een klein beetje de schuld van Amor F en een groot beetje mijn schuld. Was even verstrooid of zouden het de eerste verschijnselen van " Bloggentitis" zijn ?
     
    De beste manier om te betalen voor een mooi moment is te genieten.

    22-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (7)
    21-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 9: Mexico City 2
    Vorige nacht even pc-paniek en daardoor een info vergeten. Het gaat over de legende van de Popocatepetl( 5.452m).  Samen met de berg Iztaccihuatl ( 5.286m) ligt de Popocatepetl majestueus ten Oosten van MC. Hun namen verwijzen naar de tragische legende van de mooie prinses Ixtacchuatl (= witte dame) die in de veronderstelling dat haar minaar Popocatepetl (= rokend berg) in een veldslag was gedood, zichzelf uit verdriet vergiftigde. Toen de krijger terugkwam, legde hij haar lichaam op de berg en sprong in de krater. De 3 toppen van de Iztaccihuatl zijn haar hoofd, borsten en knieën.

    Image Hosted by ImageShack.us


    Nu kunnen we weer verder toeren!

    De zaterdagnamiddag trokken we per taxi op zoek naar de piramiden van de zon en de maan. Wat ons daar te wachten stond, was ons enkel bekend uit historische spektakelfilms! We bevonden ons in een indrukwekkende omgeving waar duizenden jaren terug een volk zijn eigen beschaving beleefd had. En hier liepen wij nu, nietig en klein in vergelijking met de enorme overblijfselen van die piramides. Als er iets is wat je gezien moet hebben in de omgeving van Mexico City, is het Teotihuacán, zo'n 50 km noordoost van de stad, plaats van de kolossale piramides van de Zon en Maan. Ik neem jullie even mee.MARAVILLOSO

    Teotihuacán
    betekent in het Natuatl's (de oorspronkelijke taal)" de stad van de goden, of, nog beter: de stad waar mensen goden worden". Teotihuacán is in de tweede eeuw voor Christus gebouwd. In de toptijd (vijfde eeuw) leefden in deze stad zelfs 200.000 mensen! Het was in die tijd dan ook één van de grootste steden ter wereld en hèt economische, religieuze, culturele en militaire centrum van midden Amerika. Teotihuacán beslaat 21 vierkante kilometers en bestaat uit paleizen, hofpleinen, tempels, etc. In 700 na Christus is de stad verwoest door een invasie van Tolteken( een beschaving die van de tiende tot de twaalfde eeuw een groot deel van Centraal-Mexico domineerde).
    De bouw van tempels, monumenten, straten en pleinen van de stad was gebaseerd op de kennis van astronomie. Dit moet één van de meest adembenemende archeologische vindplaatsen van heel Amerika zijn. Je loopt er langs de hoofdstraat , Laan van de Doden genaamd. Je beklimt de Piramide van de Maan  en vervolgens de nog hogere Piramide van de Zon, die qua afmeting te vergelijken is met de piramides van Egypte.

    Piramide van de zon.
    Op het grondgebied van Teotihuacan staat de Piramide van de Zon , een bouwwerk van 65 meter hoog. Dit werd aanzien als  de  'verzamelplaats van de goden,'. Vroeger was die piramide nog groter. Naar het schijnt stond er een groot standbeeld op de top. Alleen de grote piramide van Giza in Egypte en de piramides van Cholula in Mexico zijn hoger. Om enig idee te geven: bij de bouw werd meer dan drie miljoen ton steen gebruikt, oef!
    's Ochtends vroeg hadden we nog veel energie, dus we vlogen er zo bovenop. Tenminste, dat was het plan. Het zal wel aan de ijle lucht van Mexico gelegen hebben dat we de 230 treden niet in één keer haalden zeker ???
    De eerste foto geeft een zicht op de piramide van de zon vanaf de piramide van de maan. De weg ernaartoe, de dodenweg,  is een paar km lang, maar zó erg is het toch ook weer niet? Wij hebben de weg helemaal uitgelopen. Hier zien jullie een gedeelte van de laan

    Image Hosted by ImageShack.us


    Hieronder een closer beeld van de piramide van de zon. en de 230 treden!!!

     Image Hosted by ImageShack.us
     

    Image Hosted by ImageShack.us
      
    Piramide van de maan.


    Een ander bekend bouwwerk in Teotihuacan is de piramide van de Maan. Deze piramide  is waarschijnlijk rond 250 na Christus gebouwd. Opgravingen leverden een tombe met vele grafgiften op. Het is één van de belangrijkste ontdekkingen van de streek.

    Image Hosted by ImageShack.us


    Image Hosted by ImageShack.us

     Hierboven een gedeeltelijk zicht op de enorme piramiden en bijgebouwen.

    Rond de piramiden van de zon en de maan waren ook tempels gebouwd. Een van die tempels was de tempel van Quetzalcoatl die versierd was met


    maskers van de gevederde slang. Image Hosted by ImageShack.us

    Quetzalcoatl wordt ook als de regengod gezien evenals  Tlaloc (hieronder). Deze god was zeer belangrijk voor de agrarisch
    georiënteerde cultuur. Image Hosted by ImageShack.us

    Kunnen jullie het begrijpen dat we ons klein en nietig voelden in zo'n panorama!!! Maar ik geniet er nu nog van als ik het terug zie!!!

      We kunnen de wereld afreizen op zoek naar schoonheid, maar we moeten haar in ons dragen om haar te kunnen vinden.

    21-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (4)
    20-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 8: Mexico city
    Mexico City De geschiedenis van Mexico stad begint in 1325 toen de stad gesticht werd door de Azteken, hoewel het gebied al langer bewoond was. Volgens de legende zou hun stamgod Huitzilopochtli de plaats aanwijzen waar de op dat moment nog nomadische Azteken zich moesten vestigen, door een adelaar op een cactus een slang te laten verslinden. Dit tafereel staat afgebeeld op het wapenschild van de vlag van Mexico.--->

    Image Hosted by ImageShack.us
    Deze gebeurtenis vond plaats op een eiland in het Texcocomeer, dus daar stichtten de Azteken hun hoofdstad.
    Mexico-stad is gebouwd in het dal van Mexico dat langs alle kanten omgeven wordt door vulkanen (waaronder de Popocatépetl). Dit heeft als gevolg dat luchtvervuiling als smog niet weg kan en blijft hangen. Er wordt wel eens gezegd dat een dag lucht inademen in Mexico-stad gelijk staat aan een pak sigaretten roken. Vooral in de wintermaanden, als er koude lucht boven het dal hangt en de lucht uit de stad door (inversie) niet kan opstijgen,

    is de lucht erg vervuild. De Popocatépetl.Image Hosted by ImageShack.us
     in de Azteekse en koloniale periode prima zichtbaar, kan  nu door de smog nog zelden vanuit de stad gezien worden. Wij hadden er nog goed zicht op

    Image Hosted by ImageShack.us

    vanuit het vliegtuig.!
    Gelukkig voor ons waren de formaliteiten vlug achter de rug en vanaf vrijdag 12u hadden we de rest van de tijd voor ons. In Mexico verbleef een vrijgezel die samen met T. zijn opleiding had gekregen. Hij nam ons op sleeptouw om zo de belangrijkste plekjes te bezoeken. We bezochten er het grote Olympisch stadium dat twee jaar voordien in gebruik genomen was voor de Olympische Spelen van 1968!
    Wat echter een enorme indruk op ons maakte, was de universiteitsbibliotheek met de fraaie in mozaïek opgetrokken muren .


    Om te begrijpen moet je op elkaar gelijken, maar om lief te hebben moet je wat verschillen.

    20-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (6)
    19-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 7: Guadalajara : Het Chapalameer

    De volgende dag reden we dan toch maar naar  San Pedro Tlaquepaque. We wilden de sfeer daar wel even opsnuiven en  lieten ons nog eens gaan om enkele spulletjes te kopen. We maakten ook van de gelegenheid gebruik om een boottochtje te maken naar een eilandje in het midden van het Chapalameer. Intussen hadden we gezelschap gekregen van  Belgen uit Mexico city met hun kinderen . We zouden samen de tocht maken.

     


    De slideshow  geeft jullie een zicht op het strand, de Mariachi die ons met hun muziek vermaakten, de indrukwekkende zonsondergang en de pottenbakkersstandjes.
    Het Chapalameer is het grootste meer van Mexico en bevindt zich op 1524 meter boven zeeniveau.We waanden ons daar precies op een exotisch eiland door de muziek van de zingende en rondtrekkende Mariachi op dat eiland.Veel meer was er ook niet te beleven. Meteen ondervonden we ook de eerste pijnen van verbrande armen en gezichten, want het was behoorlijk heet geworden. Het zou dus een “ moeilijke” nacht worden als we mochten voortgaan op de rode lichaamsdelen!!!
    ’s Avonds werden we verrast door plaatselijke branden in de bergen.We vermoedden eerst bosbranden maar uiteindelijk bleek het om het Paasvuur te gaan. Dit is een ritueel waarbij op de avond voor Paaszondag een pop, die Judas moet voorstellen, om middernacht verbrand wordt.
    Op zondag keerden we dan terug naar “huis”, opnieuw met dezelfde buslijn. Nu konden we genieten van het landschap dat we in de heenreis in de duisternis hadden afgelegd!
    Rond 23 u waren we blij dat we weer veilig thuis waren.!!!
    Ofwel had ik teveel genoten van ons tripje ofwel had ik de warmte onderschat, in ieder geval lag ik de 3 volgende dagen ziek in bed met hoge koorts, stekende hoofdpijn en keelpijn. T. had het druk op het werk en  dus weinig tijd om mij te “ verwennen”. Dat was de eerste keer dat ik tegen de traantjes moest vechten, want 3 dagen in bed met enkel een quick “ bezoekje” van ’t ventje, dan is er tijd zat om medelijden te krijgen met jezelf !!!!
    Gelukkig was onze huiseigenaar dokter en hij schreef mij iets voor zodat ik er snel bovenop kwam. Sylvia, zijn dochter, kwam mij ook af en toe bezoeken en deed meteen de dringendste boodschappen want daarvoor had mijn ventje geen tijd!
    Op woensdag kregen we te horen dat we naar Mexico city moesten om onze verblijfspapieren in orde te brengen .( duimafdrukken, ons boeventronie op de gevoelige plaat zetten enz enz..).Nog maar eens zo’n 8u op de bus daar hadden we nu niet direct zin in!!
    Gelukkig voelde ik mij  al stukken beter zodat die busreis nog te doen was.
    Misschien vragen jullie zich af waarom we geen trein namen of geen vliegtuig? Het eerste was zeker niet veilig plus er was geen rechtstreekse spoorlijn tussen Aguas en Mexico en voor het tweede heb je een vliegveld nodig en in de buurt  was dat er niet dus…
    We zagen er wel wat tegenop om weer zolang te “ bussen” maar omdat we op donderdag vertrokken, besloten we daar een paar dagen te blijven en Mexico City te bezoeken. Bij onze aankomst hadden wij daartoe geen kans gehad! 
    Ikzelf was wel blij dat ik mijn ventje weer eens 4 dagen volledig voor mij had. ( Een beetje egoïstisch of kinderachtig? Misschien maar vergeet niet dat we nog maar een paar maanden getrouwd waren!!) Ik zou mijn batterijen bijladen want éenmaal terug zou het op het werk nog drukker  worden omwille van een deadline, wist  T. te vertellen. Dat betekende nog altijd werken tot ’s avonds 21/22u!!!! Er werd ook op zaterdagvoormiddag gewerkt en tegen die tijd was mijn ventje zijn pijp uit!! De weekends dienden dan ook om bij te slapen en enkel op zondagnamiddag zagen we de kans om te wandelen of even naar het hotel te gaan om iets te drinken of om een film mee te pikken. Veel meer was er niet te beleven....

    Ps.Ik heb een goed geheugen Pazke maar zo gedetailleerd onthouden ... neen hoor!! Ik hield indertijd een dagboek bij, kwestie van mij bezig te houden vandaar!!!!
    Je meet je leven niet af aan het aantal keren dat je ademhaalt, maar aan de ogenblikken van ademloosheid.

    19-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (4)
    18-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 6: Guadalajara (2)
    Overal waarwe kwamen werden we  overspoeld met souvenirs en konden ook niet aan de verleiding weerstaan. We konden  daarvoor terecht in de ateliers en winkels in San Pedro Tlaquepaque in een van de buitenwijken van Guadalajara. De naam komt uit het Nahuatl en betekent "Plaats boven land van klei". Tlaquepaque was bekend vanwege zijn aardewerk en glasblazerijen en is dat nog steeds. Maar wij verkozen de grote lokale mercado ( markt ) alleen al om zijn immense grootte en het scheelde behoorlijk wat in prijs! Op de slide hebben  jullie een zicht op een deel van de markt San Juan de Dios. Daar werd ongeveer alles verkocht van groenten tot kleren en souvenirs. ....De markt bestond uit 2 verdiepingen dus hadden we nogal wat tijd nodig om daar te flaneren!! Ons middagmaal bestond uit een kippetje dat we kochten ergens op straat aan een standje.. Lekker pikant!!!!!!!!



    Maar Guadalajara was niet alleen bekend om zijn historische gebouwen. De staat Jalisco waarvan Guadalajar de hoodstad is, stond ook bekend als de geboorteplaats van tequila. Naar het schijnt bestaan er 200 varianten van, van de meest eenvoudige recepten tot de meest verfijnde.
    De nationale dranken van Mexico waren en zijn nog steeds tequila, cerveza( bier) en mezcal( agavabrandewijn). Maar tequila wordt gezien als de nationale drank van Mexico en wordt onttrokken aan de maguey (agave) plant die in en om het dorpje Tequila groeit. Tequila bestond al eeuwen. Het waren de Tequilas- indianen die ontdekten dat uit het hart van de cactus een geestrijke drank kon gebrouwen worden. Op éen van onze bezoeken aan zo’n agaveveld kregen we een eenvoudige uitleg van hoe tequila werd gemaakt .

    De agaveplanten groeien zo'n  8 à 10 jaar in plantages, afhankelijk van het soort agave. Als de plant volwassen is , begint die te bloeien met een lange bloemenstaak. De boer of campesino, snijdt de staaf af net voor die gaat bloeien. Dat stimuleert de plant om flink te groeien in de kern. Die zwelt dan op tot een grote bol  die een sappige pulp bevat. Als die bol volledig gezwollen is, snijdt de boer de plant aan de voet af en verwijdert de lange zwaardachtige bladen. Die bol of piña (=ananas omdat die daar erg op gelijkt) weegt zo’n 25 à 20 kg. Die wordt dan in kleiner stukken gehakt en gedurende 3 dagen in stenen ovens geroosterd. Die ovens hebben een doorsnede van 3,5m en zijn 2,5m diep en kunnen zo’n 3000 piñas bevatten.
    Eerst wordt die oven verhit met houtskool dat afgedekt wordt met rivierstenen. Daar komen dan de bollen op daarboven hete stenen , dan een laag geweven palmmatten en een laag aarde. Het proces duurt zo’n 3 dagen en de agaven nemen de smaakstoffen op uit de aarde en de houtrook. Tijdens het proces worden koolhydraten omgezet in vergistbare suikers. Daarna worden de piñas uit de kuil gehaald en vermalen met molenstenen om de vezels te verwijderen. De pulp wordt dan in houten vaten geschept en met water gemengd. Dit mengsel laat men 3 tot 5 dagen op natuurlijke manier gisten afhankelijk van de buitentemperatuur. De gegiste pulp en sap van ongeveer 5% alcohol, wordt in koperen vaten over houtsvuur gedistilleerd. Die eerste distillatie wordt dan nog een tweede keer gedistilleerd tot een hoger alcoholisch produkt. Het is dan nog enkel kwestie van die drank te bottelen en “ salud= proost” zou ik zeggen. De diaslide maakt het allemaal wat duidelijker.Allé hoop ik toch !!  
     

    PS. Amor Fati, de Mexicanen spraken van " tuna" en als je dat opzoekt dan krijg je inderdaad als vertaling cactusvijg. Vraag me dus niet waarom wij cactusappel zeggen!! Wellicht omdat die tuna geschild wordt zoals een appel!!
    Reizen is een manier om vragen te stellen die je thuis niet stelt. Niet per se over het land in kwestie zelf maar over jezelf.

    18-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (4)
    17-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 5: Guadalajara
    ( Ai, ai ,.... voor diegenen die echt niet van Mexicaanse muziek houden er staat een ruime keuze in mijn dizzler hierboven, klik op je voorkeur en wij draaien.. verder niets aan veranderen please!!)

    De gele streep geeft de afstand weer tussen Aguascalientes en Guadalajara.

    Image Hosted by ImageShack.us

    Guadalajara

    Guadalajara ligt op een hoogte van 1546 meter. Het is de hoofdstad van Jalisco en de op één na grootste stad van Mexico. De naam betekent overigens "plek waar het water over de rotsen stroomt".
    Guadalajara werd in 1542 gesticht . Er wordt wel eens gezegd dat Guadalajara de meest Mexicaanse stad van het land is. Een verblijf in de stad betekent een onvergetelijke ervaring. Guadalajara staat daarom ook beter  als  "La Perla del Occidente", wat Parel van het Westen betekent. Het is dan ook een van de oudste steden van Mexico. De talloze pleintjes, gebouwen en de gezellige cafés( allé in de mate dat je al van cafés kan spreken, het waren meer terrasjes) behouden precies de koloniale sfeer die hier zo sterk aanwezig is. Guadalajara is ook het thuisfront van de Mariachi. Niet verwonderlijk, want dit is immers de plaats waar de Mariachimuziek voor het eerst tot bloei kwam. Elke avond swingt de stad op hun aanstekelijke ritme. Deels is natuurlijk ook tequila hier verantwoordelijk voor( )  want de originele brouwerijen in het gelijknamige stadje Tequila liggen niet ver van Guadalajara .( later meer hierover)
    Architectonisch gezien is Guadalajara een mooie stad. Er zijn talrijke sfeervolle pleinen die  omringd worden door fraaie, koloniale herenhuizen. En niet alleen de oude, maar ook de moderne (  in zover die toen modern was) architectuur is prachtig.

    Omdat de Mexicanen verlof namen vanaf Witte Donderdag tot na Paasmaandag, trokken we er 4 dagen op uit om Guadalajara te bezoeken. De problemen met de bril waren opgelost en om 16u stapten we dan uiteindelijk op de bus. We zaten langs alle kanten omringd door nonnen. Allé zo voelden we ons wat veiliger .......Gelukkig bood het landschap ons zoveel schoons zodat we niet verplicht werden om al die tijd op die “ heiligengezichten “ te staren!! Ik vrees dat die gans de rit gebeden hebben van de schrik!!!
    Reeds enkele km buiten Aguascalientes bemerkten we dat het landschap langzaam veranderde. Het dorre , ruwe van onze streek maakte plaats voor meer groen en fraaiere begroeiingen. Hoe meer we ons doel naderden, hoe schoner de omgeving werd. De laatste 75 km legden we af in de bergen. Hier en daar waren al degelijke wegen aangelegd waardoor we ons " veiliger" voelden want aan de rijstijl van de Mexiaanse buschauffeurs geraakten we nooit gewoon!!!
    Zover als we konden zien, omringden ons de onoverzienbare bergketens van de Sierra Occidental….We hadden al wat autowrakken langs de route gezien tot zelfs een dalenden bus die even langs de zijkant stond omdat zijn remmen oververhit waren door het afdalen. Dat beloofde voor de terugweg!! Je zag dat het " semana santa" was want hier en daar stonden Mexicanen rustig te keuvelen ....


    Go to ImageShack® to Create your own Slideshow

    Het was rond 21.30 u toe we in de verte een zee van licht ontwaarden . Guadalajara was in zicht.
    We waren met twee koppels en éen vrijgezel en hadden een appartementje gehuurd in het midden van de stad. Van hieruit konden we gemakkelijk met het openbaar vervoer aan “ sightseeing” doen want daarvoor was de stad bekend. Op ons programma stonden zeker de 17e eeuwse Victoriaanse gebouwen met hun Spaanse flair en natuurlijk de lokale kathedralen.
     
    Onze eerste dag diende vooral om de sfeer van de stad op te snuiven. Het eerste wat we bezochten was de Kathedraal Metropolitana (1618) met haar twee blauw-gele torens in het historische centrum.Wat ons opviel was de intrigerende mengeling van stijlen en het prachtige interieur dat opgesmukt werd door vele zilveren en vergulde altaren en de mooi versierde muren.
     Rondom de kathedraal was een groot plein wat leuk was om rond te lopen.


    ps. Voor Ludovikus!! Een cactusappel wordt heel voorzichtig opgegeten!! Je neemt de vrucht tussen duim en wijsvinger vast op de plaats waar de bloem stond ( bovenaan) en waar ze vast hing aan de cactus (onderaan) en dan is het de kunst om de appel te schillen zonder eraan te komen zoniet heb je inderdaad tientallen fijne stekeltjes in je vingers ( wat nog altijd minder erg is dan in je lip) !! Nu weet je het voor de volgende keer!!!

    Niemand keert terug van een reis zoals hij vertrokken is.

    17-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (6)
    16-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Interludium
    Heeft het iets te maken met het intense teruggaan in het verleden? Of zitten de gezegden op de blog van Amor Fati waar ik vorige nacht nog even ging zien er voor iets tussen???  Ik weet het niet , maar vanmorgen kwam ik wakker uit een ongewoon verwarrende droom en .. die staat mij nu nog glashelder voor de geest. Zitten er droomexperts op de blog?? Ben benieuwd.
    Ik was op reis met een onmogelijke groep! Vrienden van vroeger  en nu , klasgenoten , ex collega's en familie. We maakten een groepsreis (nochtans organiseren we liever zelf de reis)  naar een onbekende lokatie. We checkten in op hotel, maar bleven er amper lang genoeg om onze spullen kwijt te geraken, weet zelfs niet of  ik op een kamer ben geweest want we moesten verder naar een optreden van " CLOUSEAU"!!! Stel je voor!!En dan moet je weten dat ik niet bepaald wild ben van die groep!! We waren ergens waar we de taal niet kenden en reden met de plaatselijke bus naar de opvoering. Daar was het zo'n warboel dat ik de groep uit het oog verloor en ik ergens op een zitje tussen totaal vreemden de opvoering ( maar heb niets gehoord of gezien haha) meemaakte. Opeens was het gedaan, allé iedereen liep weg omdat een grote draak in een beekje naast onze zitplaatsen kwam drinken. Ik stond er helemaal alleen voor. Ik wist niet in welk stadje ons hotel was, noch de naam van het hotel. Plots zag ik daar een neef, die zei dat zijn vriendin ( hij heeft nu een nieuwe Franse vriendin die we nog niet gezien hebben maar ze was er wel! ) wel zou helpen. Hij stelde mij voor, ik had juist de kans om " enchantée" te zeggen of die ging er al vandoor omdat onder onze neus haar auto getakeld werd door de politie. Zij sprong in een taxi de takelwagen achterna en mijn neef spurtte naar zijn auto om te volgen. Ik wilde nog meegaan , maar ze waren al verdwenen. Ik stond op de hoek van een straat en daar stond de deur van een hoekhuis open. Ik stapte binnen omdat daar een paar dames zaten die mij misschien konden helpen. We verstonden mekaar niet maar op de éen of andere manier slaagde ik er in om daar toch binnen te geraken. Ik had  in mijn jas een stukje van een filmrolletje  ( zo'n negatiefje) en daarop stond heel klein het adres van ons hotel geponst!!! Vraag mij niet hoe ik eraan kwam!! Maar we konden het niet lezen en hadden geen vergrootglas. Intussen werd het laat en zou ik daar blijven slapen. Het was een onooglijk klein, vuil en slordig kamertje met enkel 5 matrassen op de grond. Ik had mijn schoenen uitgedaan en bleef met dat filmstrookje in de hand maar pieren om de stad of de naam van het hotel te ontcijferen. Ik begon toch stilaan wat in paniek te geraken want hoe zou ik ooit terug in ons hotel geraken? Opeens stond T daar hij nam het filmstrookje en probeerde de lokatie te ontcijferen. Hoe hij daar gekomen was weet ik niet want hij hoorde niet bij de groep. Maar meteen was ik gerustgesteld.T wist uiteindelijk de naam van het hotel te ontcijferen, we zouden er nu wel uitkomen. Ik zocht mijn schoenen tussen de rommel en vond ze terug  vuil en gehavend alsof iemand ermee rodgelopen had op ruwe stenen. En toen... ....
    trok mijn halfbedde de overgordijnen open en was ik meteen klaar wakker!!
    Maar die droom zit er nog glashelder in!! Zo'n warboel van situaties en personen!!
    Verklare wie het verklaren kan?
    Ik ben van kindsaf  aan al de " vraagstaart" van de familie geweest . Volgens ons ma was het soms om gek te worden van mijn " waaroms". Nu  doe ik het soms nog en als het over technische of wetenschappelijke vragen gaat, dan heb ik met mijn ventje de perfecte persoon in huis om daarop een antwoord te geven. Waag ik mij met mijn " waarom" op een ander terrein dan past hij. " Jouw hersenkronkels kan ik toch niet volgen ", klinkt  het dan. Haja.
     Dus als ik hem mijn droom vertel waar heden en  verleden, realiteit en fictie alles  in de mengkroes van éen droom gemixt is, dan weet hij het ook niet!!.
    En dat gebeurt zo heel, heel soms  dat in mijn dromen perfect kan navertellen en dan zegt T altijd: " Als ik slaap, dan slaap ik en de volgende dag weet ik daar niets meer over"!!
     Dat zal precies het grote verschil zijn tussen mijn " realistisch en nuchter " ventje en de "dolle verbeelding van een  romanticus" die ik ben zeker??
    Maar geen nood, ik zal jullie zeker niet elke dag pijnigen met de " Windmills of my mind"!!! Zijn toch niet te volgen haha
     Was vandaag te druk ( tweeling) om mijn stukje bij te werken. En Amor Fati voor zover ik mij herinner spraken we inderdaad van cactusappels maar er woont hier in 't dorp een Mexicaanse die ik ken, dus zal eens bij haar horen wat het nu precies is . Laat het wel weten.
    Morgen neem ik jullie weer mee naar " Viva Mexico" (Uitspreken als mechiko)!! Gelukkig heb ik daar nog een klare kijk op!!!

    16-07-2008 om 00:46 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    15-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 4
    Het was met een paar vrijgezellen dat we in het weekend onze eerste verkenning rond de stad maakten nl een bezoek aan een stuwdam: De slideshow toont de stuwdam en omgeving. Hier hebben we voor de eerste keer cactusappeltjes leren eten. Lekker!!

                                             Presa del JOCOQUE
    Go to ImageShack® to Create your own Slideshow


    Het was een stuwdam met een vermogen van 340.000.000m3 .Een prachtwerk tussen een kaal maar boeiend berglandschap. We zouden maanden later terugkomen naar het meer dat bij die stuwdam hoorde met een  Mexicaan die we hadden leren kennen. Hij was de eigenaar van het lokale radiostation en  ook zendamateur. T. was altijd al een verwoede amateur van radio- en zendaparatuur geweest vandaar de connectie.
    Die familie had een huis aan de stuwdam en  ze namen ons in de weekends af en toe mee. Hiermee beklemtoon ik nog eens de spontaniteit en de hartelijkheid van de Mexicanen. Eenmaal  als ze je kennen en het klikt, dan had je er een goede steun aan!. Ik zie het hier in België nog niet zo snel gebeuren dat vreemden zomaar belangloos binnengehaald worden!
    Uiteindelijk, de dag voor mijn verjaardag ,konden we in ons appartement .Van nu af kon ons leven beginnen.
    Ons appartement lag op 3 minuten van T.s werk, dus ging ik elke morgen en middag en soms 's avond met hem mee en wandelde dan rustig terug naar “huis”. Zo leerde ik de omgeving kennen en was ik nog wat langer bij mijn ventje!! Het gebeurde ook vaak dat ik ’s avonds, als hij nog even terugging, met hem meeging en daar een boek las zo ging de tijd sneller want een TV hadden we nog niet en ik zou er toch nog niet veel van begrepen hebben!!!! Na enige maanden kwam dat ding er toch en kon ik al min of meer “ soaps” volgen. Een prima manier om een taal te leren .
    Tony  klopte veel uren omdat hij zich moest inwerken en er een deadline moest gehaald worden. Ik zat daardoor veel  avonden alleen. Sylvia, de dochter van onze  huiseigenaar, wist dat en nam mij af  en toe mee naar " club Campestre", je kan dat vergelijken met de Rotary club " hier. Daar werd ik met de andere kant van Mexico geconfronteerd. De rijkdom in schril contrast met de armoede die we in het binnenland hadden gezien! Eerlijk gezegd voelde ik mij daar aanvankelijk niet erg op mijn gemak. Iedereen wist dat ik uit Belgica kwam en wilde een praatje slaan. Gelukkig redde Sylvia mij door me mee te nemen naar een zaaltje waar alleen jongeren zaten. Daar was ik bij mijn soortgenoten en werd ik als een gelijke behandeld. Ik hield er uiteindelijk nog twee nieuwe contacten aan over en zo bouwde ik stilaan een kennissenkring uit. Wat mij opviel was dat de mannen niet bij de  vrouwen  bijeenkwamen. Zij hadden hun eigen selecte clubje en lokaal!!!
    Bij mijn thuiskomst  had ik heel wat te vertellen als mijn ventje al niet in bed lag want het waren lange, zware dagen  voor hem!!En zo gleed de tijd  voorbij en geraakten we gewoon aan de Mexico.
    Voor ons was Mexico in zekere zin de “ honeymoon” die we door omstandigheden niet  hadden. Dat heeft ons in het begin zeker geholpen met de aanpassing. .
    Ons eerste tripje samen was in maart. Omdat het Goede week was en de Mexicanen van Witte Donderdag tot na Paasmaandag niet werkten, hadden we besloten om een tripje  met de bus  te maken  naar Guadalachara. Bijna ging dat feestje niet door.
    Op woensdag brak T.’s bril. Zonder bril ziet mijn ventje niet dus gingen we nog snel naar een zaak om die bril te laten maken. Daar werden we heel onvriendelijk ontvangen en zegden ze dat  pas de week erop de bril ok zou zijn omdat de zaak met de " Semana Santa" ( goede week) gesloten was. We probeerden die man te overtuigen dat die bril broodnodig was, maar niets hielp. Op een bepaald moment zei hij zelfs:
    ” Als je je bril wil gemaakt hebben : go home Yankee”…
    Nu begrepen we het . Amerikanen waren niet bepaalde de beste vrienden van de Mexicanen. Omdat T. groot en blond was , dachten ze dat hij uit de States kwam. We zetten die situatue snel recht en zegden dat we uit Belgica kwamen..
    " Ah Belgica si, señor,  Football , si señor no problema en .. Mañana zou de bril klaar zijn.. Dat was inderdaad zo. De volgende dag was de bril gemaakt  en konden we uiteindelijk toch vertrekken!!!
    Het was niet de eerste keer dat ik ondervond dat met T. erbij alles wat duurder was of moeilijker ging. Als ik gedurende de week ging shoppen op de lokale markt en mijn "beste Spaans" bovenhaalde , dan kreeg ik alles aan en Mexicaanse prijs Ging ik op zaterdag met T.inkopen doen dan  konden we het vergeten, we betaalden altijd een paar peso’s meer… Het zat dus diep die aversie voor Amerikanen!! We konden toch moeilijk een plaatje met “ Belga” erop dragen hé????
    Even wil ik nog terugkomen op dat voetbal gedoe.
    Het wereldkampioenschap voetbal  vond  in 1970 plaats in Mexico en de Belgen hebben daar door het oprichten van het kinderdorp en hun prestaties indruk gemaakt. Overal hingen logo's van het kampioenschap, op alle produkten stond ofwel  het typische Mexicaanse ventje symbool van het kampioenschap of een afbeelding van de Aztekencultuur . Ik laat jullie even zien wat ik bedoel.

    Go to ImageShack® to Create your own Slideshow

    15-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (3)
    14-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 3

    Vanaf de volgende dag begon ons werkelijke leven in Mexico. Tot nog toe leefden we in een soort roes waarin we overrompeld werden met indrukken en emoties die we samen intens beleefden.We waren nog niet veel zolang 24/24u samen geweest , dus was alles wat irreëel.
    T. vertrok om 8 u naar het werk en ik bleef achter op de kamer om wat te rommelen en het hotel te verkennen. Ver durfde ik nog niet lopen want ik kende noch de omgeving noch de taal!! Ik bleef rond de middag wat hangen in de lounge van het hotel tot mijn ventje er was om dan samen snel wat te eten. Ook voor hem was alles nieuw en het werken met Mexicanen, die meestal enkel Spaans kenden, was ook een hele opgave. Tegen de avond keek ik al uit naar zijn “ thuiskomst” maar dat viel  tegen want T. had last van een vaccinatie tegen de pokken die we in België hadden gekregen . Toen er later op de avond koorts bijkwam , zat er niets anders op dan vroeg te gaan slapen.
    Gelukkig was het de volgende dag al wat beter. Ik had besloten om toch maar eens in de buurt wat rond te kijken en … kwam terug met 1 kg prachtige sinaasappels voor de prijs van 1peso =4fr( 10 eurocent)…… 
    Voor het hotel was een pleintje met de typische Mexicaanse drukte. Ik kon onmogelijk een ganse dag op de kamer doorbrengen dus ging ik met T.’s cursus Spaans daar even zitten om wat te studeren. Maar mijn aandacht werd nogal snel afgeleid  door een jong kereltje dat zijn kost verdiende als schoenenpoetser. Ik kreeg mijn noch T.’s schoenen nooit zo glanzend. In de toekomst stuurde ik mijn ventje naar hem en zo werd hij een vaste klant en weldra kende
    het kereltje mij ook.

     Image Hosted by ImageShack.us
    Mexicanen zijn invriendelijke mensen, allé dat mochten we toen ervaren. Zoals men tegen een kind spreekt zo sprak dat jongetje ook tegen mij om zich verstaanbaar te maken, maar zo kreeg ik stilaan toch een paar losse woorden ingelepeld!!! Dat kleine ventje en ik, we kregen warempel een band!

    Aan het einde van het plein stond ook een grote kerk in opgetrokken in een typische Spaanse stijl  en binnenin overladen met barokke beelden.

    Omdat het daar heerlijk fris was, ging ik er af en toe eens binnen en werd er getroffen door het fanatieke geloof van de plaatselijke bevolking. Hoe arm de mensen ook waren nooit verlieten ze de kerk zonder iets in de offerblok te steken. Ik zag menig Mexicaan op de knieën tot vooraan in de kerk kruipen al smekend en biddend of al jammerend en niemand die daarbij opkeek, tenzij ik misschien???
    De dagen gingen traag voorbij, voor mij althans. De heimwee zat echt achter het hoekje te loeren want wat doe je in een wildvreemd land met enkel een  hotelkamer als je eigen plekje en zonder kennis van de taal en zonder bezighouding.?? Ik wilde mijn ventje niet teveel lastig vallen met mijn knagend gevoel van gemis en verlatenheid. Hij deed zijn best en de job, zijn eerste trouwens,  was ook totaal nieuw voor hem en een hele opgave! Daarom  klampte ik mij vast aan onze avonden samen om niet verloren  te gaan in zelfmedelijden. Wat miste ik mijn school en alles wat erbij hoorde!!! 
    Omdat we toch een tijdje op hotel zouden blijven en ik veel tijd in de lounge doorbracht , moet dat de eigenares van het hotel opgevallen zijn. Ze was een heel aangename dame die ook heel vooruitziende ideeën had wat haar hotel en haar familie betrof. Ze had al bemerkt dat ik daar vaak met boeken zat en de taal wilde leren en wist ook dat wij Belgen waren. Ze had haar huiswerk goed gedaan want ze vroeg mij of ik de Franse taal meester was? Ze zou over een jaar haar 14jarige zoon naar Zwitserland sturen om daar het hotelwezen  te studeren en had hem graag en mondje Frans bijgebracht. Daar in het hartje van Mexico was het niet zo vanzelfsprekend om iemand te vinden om Frans te Spreken. Dus vroeg ze mij of ik het zag zitten om  elke dag na school een uurtje Frans te spreken met haar zoon en in ruil zou zij mij dan Spaans leren maar op een praktische manier. Haar voorstel  kwam als uit de hemel gezonden! Dat was precies wat ik nodig had om de heimwee weg te duwen. Ik ging gretig in op haar aanbod  want de eenzaamheid en het piekeren zaten achter het hoekje te loeren telkens ik alleen achterbleef in ons kamertje. Ik was van een full time job met veel sociale contacten teruggevallen tot de stilte en de  kilte van een hotelkamer. Dit kon een manier zijn om het  gemis aan mensen rondom mij op te vangen.
    Die regeling zou veel aan mijn lange dagen veranderen want T. klopte  elke dag overuren en soms zat ik tot 21u alleen. En daarover moest ik naar thuis niets schrijven. Aan T.'s ouders zou ik  het wel kwijt kunnen maar een brief is enkel een boodschapper geen gesprekspartner , trouwens ik wist dat ik mezelf wat tijd moest geven.. Neen, dat was iets dat wij (en  vooral ik ) moesten oplossen.
    Maar door haar voorstel ontstond er een zekere structuur in mijn dagen.
    De voormiddagen waren om wat rond te hangen in de intimiteit van ons kamer en om brieven te schrijven naar thuis, de familie de vrienden en de leerlingen en collega’s aan wie ik het beloofd had. In de namiddag nam Anna ( zo heette die hoteleigenares) mij mee op haar ronde. We gingen naar de markten en soms liet ze mij iets vragen ( natuurlijk had ze het voorgezegd). We dronken samen een kopje koffie in de cafetaria en ze liet mij bestellen. We keurden de keuken en zo leerde ik de namen van groenten, fruit en vlees.We checkten de slaapkamers en zij praatte maar door tegen mij. Meestal vertaalde ze het in het  Engels  en liet  mij dan de Spaanse zinnen nazeggen. Rond 17u hadden Juan ( haar zoon ) en ik onze " date"!
    Anna en ik  hebben daar vaak als twee giechelende pubers rondgelopen want mijn Spaans en haar Frans vonden geen gelijke!!!
    Zo kreeg zij maar niet gezegd “ comme vous voulez”. De V bestaat niet in het Spaans maar wordt als een B uitgesproken. Dus klonk het steeds “ comme bous boulez” en ze leek de fout maar niet te horen!!!( zoals een West Vlaming het verschil niet hoort tussen g en h!!) Maar omgekeerd straalde ik  in het flateren met de uitgangen ( mannelijk of vrouwelijk!) omdat mijn woordenschat nog heel miniem was.
    Niettemin, na een maand  kon ik al behoorlijk mijn plan trekken en durfde ik al alleen in de buurt rondlopen. Ik trok mij op aan de vriendschap van Anna, want ik miste  mijn thuis, collega's en vrienden heel  erg .
    Toch bleven mijn hoogtepunten telkens als mijn ventje “ thuiskwam”. Hij was nu ook gelukkig want het werk boeide hem, hij begon ook “ zijn draai” te vinden en hij wist dat ik nu ook mijn bezigheid had en niet meer volledig op hem terugviel. Maar we begrepen dat we  niet op hotel konden blijven, omdat ons budget dat niet aankon. Dus gingen we op zoek naar een appartement. Anna was hier niet zo gelukkig mee maar hielp ons toch via connecties. Zo vonden we nogal snel een appartement in de buurt van het hotel. Het was eigendom van een dokter. In de toekomst zou blijken dat we een  heel goede keuze gemaakt hadden, zo hadden we meteen een dokter achter de hand. Er was een dochter in die familie die amper 4 jaar jonger was dan ik. Zij had éen jaar in de States gestudeerd waardoor converseren met haar in het Engels eenvoudig was. Zij werkte niet ( daar was toen in de rijke families geen sprake van) dus .. had ik weer iemand bij om mee op te trekken. Ik was en ben  nu eenmaal geen "einselganger"!!
    Opnieuw  klikte het heel goed tussen ons en …. we zaten qua leeftijd op dezelfde golflengte.
    Misschien vragen jullie zich af er dan geen contact was  met de andere Belgen?
    Toch wel!  Er waren op dat moment zo’n 5 tal families en een paar vrijgezellen in Aguascalientes, maar toen we eraan kwamen lagen die allemaal behoorlijk met mekaar overhoop en we wilden ons daar liever niet in mengen vandaar... Misschien is het moeilijk te begrijpen dat er geen intenser contact was tussen de Belgen, maar leven in het buitenland met collega’s van éenzelfde firma is niet zo simpel. De mannen zitten continue op mekaars lip, de dames komen bijeen en er wordt  snel geroddeld en jaloersheid steek snel de kop op want de functies van de mannen waren  zeer verschillend. Als je én op het werk én in je vrije tijd steeds met dezelfde personen optrekt dan komen daar gegarandeerd problemen van… Dus was ik heel blij met mijn Mexicaanse " vrienden".

    PS. Ja Amor Fati, zo zou je het kunnen stellen maar er zijn ook domme brunettes hoor !!!. Alleen heeft deze hier snel van haar flaters geleerd . En wat dat geheugen betreft, dat is nog goed maar de eerlijkheid dwingt me te zeggen dat ik indertijd een dagboek bijhield...

    14-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    13-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 2

    Onze tweede nacht in Mexico verliep al stukken beter. Het lawaai of het gezang van de Mariachi stoorden ons niet meer.( Ze boeiden ons wel omwille van hun uitzonderlijk mooie kledij!) Ik denk dat de indrukken van de dag en de voorbije emoties stilaan hun tol eisten .       Image Hosted by ImageShack.us

    In de voormiddag moesten de mannen allerlei papieren in orde brengen zodat we met twee vrouwen ( die geen Spaans kenden) achterbleven. Toen T. rond de middag terugkwam , vertelde hij dat we om 14 u per bus ( 1e klasse) naar onze definitieve bestemming zouden afreizen nl de stad Aguascalientes hoofdstad van de staat Aguascalientes. Met een klein hartje zei ik “ tot ziens” tegen onze reisgenoten. Zij bleven in Mexico City. Vanaf nu was het definitief “ the two of us”!!!
     
    AGUASCALIENTES
     Image Hosted by ImageShack.us
    Aguascalientes ligt zo’n 800 km ten N/W van Mexico City. De stad Aguascalientes is de hoofdstad van de staat Aguascalientes in het westen van Midden-Mexico. De staat is niet dicht bevolkt, de meeste inwoners wonen in de hoofdstad die zo’n 1888 m boven de zeespiegel gelegen is.
    De naam van de staat/stad komt van het Spaans “ Aguas Calientes” wat betekent “ hete wateren ”. Die naam wordt afgeleid  van de vele hete bronnen die daar te vinden zijn. Daarom noemt men de plaatselijke bevolking wel eens smalend “ hidrocalidos” wat zoveel is als “ hydrothermalen” .
    Op de kaart zien jullie de afstand die we moesten afleggen.

     De busreis was een evenement op zichzelf. Stel jullie niet teveel voor van “die eerste klasse bussen” toen!. We zaten in zetels , dat wel, er was zoiets wat ze “ airco " heetten maar die werkte meer niet dan wel dus moesten open ramen voor wat verfrissing zorgen!!. De bus zat stampvol en af en toe vloog een mand met kippen of andere huisdieren op het dak van de bus, gelukkig niet in de bus zelf! Dat was het verschil met de bussen die we in  Mexico City  hadden  gezien..
    Wat ons meteen opviel , was de eentonige dorheid van het onbebouwde, uitgestrekte Mexicaanse landschap. Dorpjes op onze route zoals Querétaro, Salamanca, Irapuato, Silao en Léon zullen steeds in onze herinnering blijven plakken. Bij elke halte werden we met de harde waarheid geconfronteerd. Nog nooit hadden we zoveel armoede, ellende, bedelende mensen en zoveel ongeweten verlatenheid op enkele uren samen gezien. Op het fotootje krijg je een idee van hoe de route er meestal bijlag . Hier en daar was er al wel eens een stukje nieuwe weg maar alles was nog in aanleg. Image Hosted by ImageShack.us
    Veel foto's durfden we niet nemen omdat we vreesden dat ons dat niet in dank zou worden afgenomen!
    Bij elke stop was een “ camionera” of bushalte waar we iets konden drinken of eten of een sanitaire stop houden. Maar stel jullie daar een minimum van voor en dan is het nog veel!! Van slapen op de bus kwam weinig in huis. Overdag hadden we geen ogen genoeg om alles in ons op te nemen en ’s avonds voelden we ons niet geroepen om veel te slapen , want de rijstijl van de chauffeur was niet van die aard dat je op je gemak kon rusten. Trouwens het was ook nooit echt stil op de bus!
    De wegen tussen de steden lagen er tamelijk bij maar als we door de dorpen reden dan  was het meestal hobbelen over de slechte aarden wegen en door diepe putten. Als dat de route was voor eersteklas bussen wat moet het dan bij de andere zijn, vroegen we ons af?!
     
    Go to ImageShack® to Create your own Slideshow

    Maar we hadden geen ogen genoeg om van de natuur en het  berglandschap te genieten. Dit prachtig, ruwe landschap en daarnaast de primitieve levenswijze van sommige Mexicanen, hoe raar het ook klinkt , ze vormden éen harmonieus geheel dat ons in de ban hield.
    In ciudad( = stad) Léon hielden we een langere halte.
    Daar konden we even rondlopen en de benen strekken. We bemerkten  dat deze plaats het centrum was van de schoenenhandel. De prijzen waren bespottelijk laag!! Wat mij echter het meest boeide, waren de mensen zelf met hun kleurrijke kleren en hun typisch indiaanse haartooi.We werden zodanig overrompeld met allelei ervaringen dat we amper aan thuis dachten. Het was pas de volgende morgen dat we nog eens aan België dachten toen we rond 10u ‘ s morgens ter plaatse aankwamen waar T.’s baas ons opwachtte. Hij wilde van alles over België weten....
    We hadden nog snel een drink met andere belgen die naar ons hotel gekomen waren om kennis te maken.
    Hier moet ik een  anekdote vertellen.
    Bij onze drank kregen we een glas met fijne, lange oranjeachtige groenten in. Het leken precies wortelreepjes dus nam ik zo’n steel en beet er een behoorlijk stuk van. Die impulsiviteit van mij!!!! De conversatie rondom ons viel stil en iedereen keek mij aan. Nogal vlug wist ik waarom!! Iedereen wilde zien hoe ik dát zou oplossen want het bleken dus repen pepers te zijn. Mijn gezicht moet boekdelen gesproken hebben afgaande op het lachsalvo. Mijn mond en keel en al wat eraan vasthing stond precies in brand. Drinken hielp niet en voor de rest van de avond had ik geen smaak en geen " praat" meer. In ’t vervolg liet ik die verlokkelijke snacks wel staan of keek ik eerst de kat uit de boom!. Zie, zoiets zou mijn schat nooit overkomen, die nam altijd eerst een afwachtende houding aan (nu nog!!) maar biebie...
    Doodop gingen we uiteindelijk naar onze  kamer op de derde verdieping . Hier zouden we een maand verblijven!! 

    Ps Even reageren op de reactie van Bojako. Neen meisje, de firma had ons niet voorbereid op wat ons eventueel allemaal te wachten stond.( en zeker niet de vrouwen!! Wij waren een noodzakelijk kwaad ,remember!!want zonder ons vonden ze nooit genoeg kandidaten om op te sturen ).. Ons mannen gingen er om te werken en daar draaide het allemaal om, de rest was " pea-nuts" en we zouden het  wel ondervinden . Zoiets  lukt enkel met jonge onervaren optimisten zoals wij toen waren!! Afscheid is de deur naar de toekomst.

    13-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (3)
    12-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 1 bis
    Lieve medereizigers, voor we verder gaan even dit. De foto's die jullie hier en verder op onze tocht zullen zien, werden getrokken begin 1970, toen er nog niet zoveel en zover gereisd werd, TV en documentaires nog niet zo uitgebreid waren als nu en internet nog ver weg was. Toen leek het ons allemaal zo nieuw en de moeite waard om vast te leggen. We stonden toen nog voor alles open. Ons " toeristisch oog" was nog niet verwend! Nu worden we overrompeld met meer en betere foto's maar voor ons was "toen" alles nieuw en boeiend, dus ... zie ze daarom vanuit dit perspectief  dan kunnen we verder reizen!

    Was de overtocht van de Atlantische oceaan kalm verlopen, nu wachtte ons een onaangename vlucht door de vele luchtzakkingen en trillingen van het vliegtuig! Van slapen kwam niets terecht en we waren opgelucht en blij toen we rond 22 u de lichtzee van Mexico city ontwaarden. Klaas vaak werd direct weer richting België gestuurd. De voorbije emoties en de spanning voor wat ons te wachten stond, hielden ons zodanig bezig dat we niet veel geslapen hadden! Eindelijk hadden we  onze eindbestemming bereikt!
    We geraken zonder veel problemen door de douanecontrole en moesten wachten op de contactpersoon die ons zou komen afhalen. We werden onmiddellijk geconfronteerd met wat we in de toekomst heel vaak zouden meemaken….Wachten, wachten, geduld…. Maar na 13 bewogen en onvergetelijke uren van spanning en emotie en belevenissen kwam het nu niet meer op een  uurtje aan.
    Onze mannen probeerden te begrijpen wat er omgeroepen werd, wij stonden erbij en keken ernaar!!!
    We werden intussen overrompeld door overijverige Mexicanen die probeerden om onze bagage naar hun taxi te sleuren om ons naar een hotel te brengen. Onze eerste Spaanse woordjes hebben we daar geleerd: " no, no señor, gracias" en we probeerden om zo onze koffers en zakken in het oog te houden . Na een tijdje kregen wij vrouwen er de slappe lach van, gevolg van oververmoeidheid en gespannenheid, denk ik! Daar stonden we dan 2 giechelende meisjes en  drie ongedurige mannen die stilaan last kregen van de warmte en hun jassen uitdeden want airco was er niet. We hadden een telefoonnummer meegekregen voor het geval dat..maar niemand nam op. Dat beloofde!!!
    Uiteindelijk kwam onze contactpersoon er aan en bracht ons naar ons hotel. Niets persoonlijks, zomaar " package delivered"!!
    We vielen als 2 " bloemzakken" neer op ons bed en binnen de kortste tijd waren we in dromenland.
    De volgende dag werden we om 6u plaatselijke tijd  gewekt door de opkomende zon en het helse stadslawaai..Mexico City was  een stad waar het steeds  gonsde van de drukte.
    We brachten onze voormiddag door in de buurt van het hotel in afwachting dat iemand van de firma ons zou ophalen en werden overrompeld door indrukken die we maar al te graag vastlegden op de gevoelige plaat. De overvolle bussen, tot de nok volgeladen met dozen en groenten en  kippen ,  waar dan ook nog eens een paar Mexicanen aanhingen die absoluut meewilden, ontlokten bij ons een grijns. We keken verwonderd naar de vele wagens die zonder nummerplaat rondreden en geloofden ons ogen niet toen een auto stilviel in het midden van de baan en daar ter plaatse prompt de herstelling gebeurde. Niemand nam daar aanstoot aan. Er reden hier meer wrakken rond dan normale auto’s. Het koppeltje dat met ons was meegereisd  keek al even erg hun ogen uit als wij!! De auto hieronder was nog een " beauty" in vergelijking met veel andere!!

    Image Hosted by ImageShack.us

    Probeer hier maar eens door de achterruit te kijken!!!

      Image Hosted by ImageShack.us

    Wanneer we rond de middag ons maag hoorden rammelen, gingen we op zoek naar wat eten. We moesten wel eerst dollars omzetten in peso's want anders "lagen " we er zeker al meteen op.
    Wie nu  Mexicaans eten zegt, denkt automatisch aan tortilla's en taco's. Dat is ook niet zo verwonderlijk, gezien het feit dat  maïsproducten een belangrijke rol spelen in de voeding van de Mexicaan. Wat voor ons de aardappel is, is voor de Mexicaan de maïs. De basis van de oorspronkelijke Mexicaanse keuken is de maïstortilla. Naast de maïs horen bruine bonen (frijoles) bij de maaltijd. Ook de chili's, de Spaanse pepers in alle kleuren, worden veel gebruikt..
    Maar de manier waarop die toen op straat werden klaargemaakt samen met de geur van de  vleeswinkels en de  lokale markten ( Mercados) waren niet van die aard dat we er ons door lieten bekoren. Die doordringende,  typische geur van het eten kwam ons al van ver tegemoet. Niemand had zin om daarvan te proeven!!. Na een paar maanden zouden we ons neus niet meer krullen voor dergelijke toestanden.Image Hosted by ImageShack.us

     Daarom  hielden we het maar bij wat vers fruit.( zie de winkel hierboven). Daarna  waagden we ons aan een ijsje ,alleen maar om de nostalgie die de " karretjes" opriepen.

     
    Image Hosted by ImageShack.us
     
    De namiddag brachten we door met het verkennen van de stad, maar we kwamen eerder ontnuchterd en veel minder enthousiast terug in het hotel. Mexico had zich meteen al geopenbaard als een land van uitersten en Mexico city als een ongezellige stad.
    Later zouden we ontdekken dat hier echter veel  te beleven viel en nog veel meer te bewonderen!
    Maar daarvoor  moesten we eerst die " westerse mentaliteit" kwijtgeraken!! Wij herinneren ons geen dagen maar momenten.

    12-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (1)
    11-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mexico 1

    MEXICO 1970- 1971
     
     
    Image Hosted by ImageShack.us

    Zoals ik al zei , kreeg mijn slaapgenoot een opleiding bij de firma. Dat betekende ook 6 maanden opleiding Spaans. Omdat ik nog les gaf en we enkel in de weekends samen waren en die tijd zeker niet diende om te studeren, vertrok ik dus naar een nieuw continent en onbekend land zonder de taal te kennen. Maar ik zag daar geen problemen in. Ik zou tijd zat hebben om  daar ter plaatse de taal te leren, talen gaan er bij mij redelijk vlot in...Ik was wel even wat documentatie gaan opzoeken over Mexico.
    Zo leerde ik dat Mexico een land was gelegen in N-Amerika  grenzend aan de Verenigde Staten, Guatemala, de grote oceaan en de golf van Mexico.
    Mexico City, de stad waar we naartoe vlogen, lag op 2240m boven de zeespiegel en had toen zo’n 6.000.000 inwoners dus bijna evenveel als in gans België toen!.
    De bevolking van Mexico bestond  uit mestiezen en indiananen. Mestiezen zijn kinderen voortgekomen uit een vermenging van Spanjaarden met indiaanse vrouwen.  De indianen waren weliswaar éen van de armste en meest achtergebleven groepen van de bevolking, maar zij hadden nog wel hun eigen tradities en taal weten te behouden. Dit was  mogelijk door de geïsoleerde ligging van de dorpen waar de indianen nog een eigen manier hadden van bijvoorbeeld pottenbakken en weven.  Vooral de cultuur van  twee overwegende indianenstammen  Azteken en Maya's deden mij vol verwachting uitzien naar ons verblijf daar. Als kind was ik altijd in de ban geweest van " indianenboeken" en de BRT serie " Manco Kapak" had ik met mijn neus tegen het kleine scherm gretig gevolgd. Maar boeken en fims gaan niet altijd samen met de realiteit, dat zouden we wel leren!
    Na het verwerken van al die info steeg de spanning en de verwachting bij ons beiden. We zouden er samen wel doorgeraken. Jeugdige liefde..., best dat dit nog bestaat !
    Gewapend met die achtergrond en een paar boeken dacht ik klaar te zijn voor de confrontatie

    Het was op 24 januari 1970 dat ons  avontuur begon.

    Het was een druilerige morgen toen we om 7u opstonden. Het was alsof we zo voorbereid werden op het gevreesde moment van afscheid nemen. Er was geen weg meer terug, we zouden onze vertrouwde omgeving, familie, vrienden en zekerheid verlaten om samen op avontuur te gaan .
    En daar stonden wij, twee jonge mensen 25j oud en  alles wat we hadden was onze liefde voor mekaar en een intens vertrouwen in ons beiden, de rest stak in twee grote, ijzeren koffers en twee grote zakken handbagage.
    Trouwen is altijd het vertrouwde loslaten om met zijn tweetjes aan een nieuw avontuur te beginnen, maar wij lieten ook nog eens al het vertrouwde en onze dierbaren voor minstens een  jaar achter. Hier kwam al de eerste keer de harde leerschool van het internaat van pas. Ik had geleerd mijn plan te trekken en mijn emoties te onderdrukken. Het grote verschil was dat ik er nu niet alleen voorstond , ik had de man naast mij waar ik smoor op was en samen zou het wel lukken. Zo sprak ik mezelf moed in.!! We keken er naar uit al was het afscheid zwaar!!

    Om 15.30 u Belgische tijd was het vaarwel, tot ziens en bye bye om dan in een Boeing 707 over Canada richting Mexico te vliegen. Er was geen weg meer terug!
    Alleen de ouders van T. waren naar de vlieghaven meegekomen. Mijn ouders konden het niet aan en ik wilde het hen ook al niet moeilijker maken dan het al was. De avond voordien hadden we thuis afscheid genomen en de emoties waren nog niet volledig verwerkt. De twijfel begon bij mij nu toch wel even zijn kop op te steken. T moet dat gezien hebben want hij liep er nu ook wat verloren bij. En toch als ik de verwachting zag die uit zijn blik straalde, dan wist ik dat mijn keuze de goede was.
    Samen met ons vloog nog een pas getrouwd koppeltje en een vrijgezel, maar die hadden het al even moeilijk met hun emoties als wij!! T. en ik  kenden elkaar al een paar jaar en wisten wat we aan elkaar hadden. Die twee waren na 6 maanden in allerhaast getrouwd om samen te kunnen vertrekken. Later zou blijken dat dit te snel gebeurd was want na 2 jaar zijn ze uit elkaar gegaan!! Misschien had hun relatie in België meer kans gehad?
    Daar stonden  we dan: 5 jonge "avonturiers" die voor mekaar de onzekerheid en de traantjes probeerden te verbergen!.
    Om 21u Belgische tijd naderden we de Canadese kust die onder ons lag te schitteren als éen uitgestrekte ijsmassa. De – 18°c hadden de zee omgetoverd tot éen oneffen ijsvlakte.We hingen met ons neus tegen de raampjes geplakt om alles in ons op te nemen. Adembenemend! Trouwens dat was de vlucht helemaal want het was de eerste keer dat ik in een vliegtuig zat en het was meteen een lange luchtdoop!!
    We landden in Montreal om 4.55 u plaatselijke tijd en  zetten onze uurwerken +- 6u achteruit. De laatste navelstreng met de heimat was nu definitief verbroken! Even was er paniek toen we niet toegelaten werden op het vliegtuig naar Mexico. Onze handbagage was te zwaar!!! We probeerden uit te leggen dat we voor een jaar weg waren van thuis. Na veel discussie geraakten de misverstanden opgelost en om 6u stegen we op richting  Mexico City.
    De vermoeidheid liet zich nu wel heel erg voelen! De emoties van de laatste weken eisten ook hun tol en dat maakte dat we ons alle 5 heel stilletjes maar heel diep in onze zetels wegstaken.Waar waren we in 's hemelsnaam aan begonnen!!!  Optimist blijven als je doodop bent, dat moet je eens proberen!

    PS.
    Even antwoorden op een vraagje van Myette: Of je in het katholieke onderwijs geen ontslag moest nemen als je huwde?
    Vóór mijn tijd wel, maar ik had geluk dat mijn school iets ruimer denkend was en dat je wel mocht blijven als ze " content" waren!! Dus ik had kunnen blijven, vandaar ook die hevige reactie van mij pa!
    Twijfel is de beide kanten der dingen zien.

    11-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (5)
    10-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. Ons 13 jaren buitenland ( wat voorafging)
    Het eerste luik was mijn schooljaren .
    Ik heb jullie beloofd dat er misschien nog een vervolg op “mijn schooljaren” zou komen dat zal  gaan over ons 13 jaren in het buitenland. Mijn wederhelft had reeds vaak gezegd: “ Jij schrijft gemakkelijk waarom zet je dat niet eens allemaal in een boek. Ik heb noch de pretentie dat ik een boek kan schrijven noch de behoefte om het te doen, maar ik wil wel via mijn blog proberen om iedere toevallige of geïnteresseerde bezoeker mee te nemen op onze odyssee.
    Het wordt een verslag van ups en downs, met mooie , intense belevenissen en  momenten van heel diepe twijfel. Het is de eerste keer dat ik het allemaal uit “ mijn systeem” probeer neer te pennen. Heb je tijd en interesse volg me dan op een lange tocht.

    Het begon allemaal in het jaar ’65.
    Ik was afgestudeerd en begon les te geven aan een middelbare katholieke ( hoe kon het anders) school in mijn dorp. Ik gaf talen in de humaniora en een paar uur actualiteit in de beroepsafdeling snit en naad. Mijn leerlingen waren tussen de 12 en 17 j oud. Ikzelf was pas de 20 voorbij dus was de kloof tussen ons heel klein. Als uitloper van mijn studiejaren was ik ook leidster van de jeugdbeweging op school. Dat schiep nog eens een andere band met de leerlingen dan enkel voor de klas staan. Ik organiseerde jeugdkampen met de jeugdbeweging, ouderfeesten enz en zo leerden we mekaar op een andere manier kennen. Ik wilde tussen mijn leerlingen staan en probeerde met strenge, doch begrijpende hand hen iets bij te brengen. Discipline stond ook hoog in mijn vaandel.
    De eerste weken van elk schooljaar waren daarom steeds lastig, maar eenmaal dat de leerlingen doorhadden dat ik “ eerlijk streng” was, ontstond er meestal een heel goeie band. Daardoor gaf de job mij veel voldoening en was mij op het lijf geschreven. Het is belangrijk dat ik dat even vertel om mijn dilemma te begrijpen.
    Na een paar maanden leerde ik mijn wederhelft kennen. Hij was toen nog volop met zijn studies bezig en moest daarna ook nog legerdienst volgen. Dus kon ik mij volledig op mijn job storten en zouden we het “ rustig “ aan doen..
    Na 3 jaar kreeg ik mijn vaste benoeming , was mijn schat aan zijn legerdienst begonnen en konden we beginnen  dromen van huisje , tuintje enz. Alles leek in de plooien te vallen, althans dat had ik gedacht. Maar blijkbaar had mijn “ schatje" andere dromen over de toekomst!!
    Hij had mij al eens terloops gezegd dat werken in het buitenland hem wel interesseerde en dat het een hele uitdaging was. Ik vond dat inderdaad een heel avontuur maar bleef er niet verder bij stilstaan. Blijkbaar zat het bij mijn “ liefste” toch heel wat dieper. Tijdens zijn laatste maanden legerdienst begon hij uit te kijken naar een job en botste zo op een advertentie van een groot bedrijf in het Antwerpse. Men vroeg er ingenieurs en technici om in het buitenland te werken.Tijdens éen van zijn volgende “ verloven” confronteerde hij mij met de advertentie en zei:
     “ Dat lijkt mij wel wat. Zou je het zien zitten om mee te gaan?”
    “ Je meent het “, was mijn reactie en ik denk dat mijn hart toen ofwel éen seconde stil stond ofwel in overdrive ging.!!!!
    " Weet je wel wat je van mij verlangt?” vroeg ik hem .
    Mijn job die me zo nauw aan het hart lag en die ik zo graag deed , de vrienden die we hadden, de goede sfeer met de collega’s om dan nog niets te zeggen over mijn thuis en mijn familie. Dat allemaal zou ik moeten opgeven om hem te volgen naar het buitenland.. 8 Jaar had ik gestudeerd om mijn diploma in handen te krijgen . Nu was het zover en eindelijk had ik de job die bij mij paste. Ik was  van niemand meer afhankelijk, verdiende niet slecht , had alles al op een rij in mijn hoofd en in mijn leven en nu zo’n vraag?
    Ik balanceerde op een storm van emoties. Aan de ene kant hield ik van hem en wilden we eindelijk samen optrekken na 4 jaar “ vrijen”, maar anderzijds moest ik alles loslaten om mij met hem in het ongewisse te storten en dan nog in "de vreemde..."
    Ik had al een paar landen bezocht sinds ik afgestudeerd was : Dwars door Engeland tot aan de Lake district, in Duitsland de Rijn gevolgd via jeugdherbergen, op drieweekse kampeertocht geweest naar Yoegoslavië., Lourdes en omgeving verkend, Luxemburg onveilig gemaakt ... Reizen boeide mij wel maar zo dat mijn “ heimat” binnen handbereik lag. Nu zouden we voor minstens 5 jaar andere continenten aandoen!!
    Ik wilde er wel even over nadenken!.
    Op raad van thuis moest ik niet rekenen want ik durfde het zelfs niet te zeggen. Ik kon mij hun reactie zo al voorstellen!! Er zijn de daaropvolgende weken nogal wat brieven tussen Duitsland en België verzonden.( die waren gelukkig portvrij dank zij "den Armée Belge"!!) Maar de tijd drong, wilde hij aan het examen deelnemen om geselecteerd te worden. Ik ging verscheurd tussen het conflict van mijn hart met mijn verstand. Het vooruitzicht om andere volkeren te leren kennen en andere culturen op te snuiven , was een hele uitdaging en avontuur. Maar was onze relatie bestand tegen de druk en de eenzaamheid die daaraan  verbonden waren want tenslotte lieten we alles wat vertrouwd was achter??
    Uiteindelijk haalde het hart de bovenhand en zag ik aan zijn reactie dat mijn “ ja, ik ga mee” een pak van "zijn" hart was.
    Van toen af aan ging het in een stroomversnelling. T. deed technische en psychologische testen en ….. werd aanvaard.Hij zou 6 maanden technische opleiding krijgen ook initiatie Spaans. Intussen gaf ik mij nog steeds volop aan mijn job en besefte met enige pijn dat ik de school en de leerlingen heel erg zou missen.
     Ik ben dan maar naar de directie van de school gestapt , heb hen alles uitgelegd en gezegd dat ik na de Kerstvakantie niet meer terug kwam. Mijn directrice reageerde eerst  heel verrast en ontgoocheld temeer omdat ik dit jaar juist mijn vaste benoeming had gekregen. Maar ze begreep mij wel en vond het een hele belangrijke stap in mijn leven! Ik mocht blijven zolang het nodig was.
    Alles werd dan in een razend tempo voorbereid, maar voor het zover was, wachtte mij nog een zware dobber: “ Hoe zeg ik dat in ‘s hemelsnaam thuis”?. Zij hadden een inspanning geleverd om mij te laten studeren. Nu had ik een goeie en interessante job en kon dus mijn “ mannetje” staan en … ik zou dat allemaal opgeven.!
    Ik wilde het alleen aan mijn ouders zeggen, ik wist dat T. anders de volle lading zou krijgen.
    Hun reactie was precies zoals ik had gevreesd. Pa razend en in alle staten , vol ongeloof dat ik alles wilde opgeven om ( Quote mijn pa )” tussen de Indianen en vreemden te gaan leven en dan nog zover”. Ondankbaar was ik, en ik hield geen rekening met mijn ouders die zo’n inspanning geleverd hadden om mij de kans te geven om mijn eigen boontjes te doppen. En T. dacht enkel aan zichzelf en we konden hier toch ook goed onze kost verdienen” enz enz.
     Ma brak, ontgoocheld, meteen in tranen uit. Het werd er voor mij niet gemakkelijker op . Mijn grootmoeder zei dat ze ons nooit meer zou terugzien. Ze was 72 maar een hartpatiente. Ik zei dat ze niet vroeger zou sterven omdat wij weg waren maar … wij hebben haar inderdaad niet meer teruggezien. Toen we het jaar daarop onvoorzien vroeger naar België terugkwamen omdat we naar een ander land moesten, was ze juist 4 dagen overleden……..Ik vond dat erg maar minder erg dan toen mijn grootvader het jaar erop ook onverwachts stierf en ik er niet bij was om afscheid te nemen, ik was toen zwanger van onze zoon en mocht niet meer vliegen. Met mijn grootvader had ik een heel andere band vandaar…Maar nu loop ik vooruit op de feiten..
    Na veel “ gepalaver”, discussies, tranen en twijfel bleef ik toch bij mijn keuze. Ik zou mee gaan om samen met mijn liefste de grote stap te wagen!!
    We verloofden ons eind september. Intussen bleef ik nog lesgeven want stel dat er plots iets onverwachts tussen kwam en alles op de valreep nog werd afgeblazen, dan was het toch beter om mijn job nog even aan te houden. We trouwden op 8 nov. Wij hadden een weekend en een maandag (mijn vrije dag) om onze eerste dagen als “ koppel” te beleven want op dinsdagmorgen moest ik terug voor de klas staan. Mijn wederhelft verbleef in Antwerpen op een studio omdat het dagelijks op- en neer treinen niet te doen was temeer omdat hij moest studeren en examens afleggen om zich goed voor te bereiden op de job. Ikzelf bleef tijdens de week bij mijn ouders wonen en had dus veel tijd om ’s avonds in bed ( alleen) na te denken over de grote stap die we zouden zetten. En ik kan jullie verzekeren dat het alleen piekeren niet altijd tot positieve resultaten leidde.Af en toe werd ik naar de firma geroepen om allerlei inentingen te krijgen en medische onderzoeken te ondergaan samen met T.
    Om een lang verhaal kort te maken, wij kozen voor mekaar en het buitenland (gelukkig stonden de ouders van mijn man 100% achter ons) en in januari 1970 vertrokken we uiteindelijk niet naar Brazilië zoals aanvankelijk gezegd maar naar Mexico. Maar niet vooraleer ik een heel moeilijk afscheid had van  de school en de leerlingen. De laatste schooldag vloeiden de traantjes langs beide kanten van de “ barrière”.
    Bedolven onder de bloemen en cadeautjes heb ik op die bewuste zaterdag, want  toen kregen de leerlingen nog les op zaterdagvoormiddag, met de trein naar Antwerpen “ djenge djeng” gedaan en zat ik bijna gans de rit te janken.. Moet nogal een zicht geweest zijn !!.
    Naar gewoonte treinde ik elk weekend naar Antwerpen om dan op maandagnamiddag terug naar huis te gaan om de volgende dag les te geven. Nu was het mijn laatste treinrit voor onze afreis!
    Onze 2 eerste maanden als getrouwd koppel leefden we dus deels in “ separation”!!! En dat zou de rode draad worden door de volgende 13 jaar, het altijd maar opnieuw samen zijn en alleen zijn. Dat was een kant van de job die we toen nog niet kenden! Het mooiste van jong zijn is, dat je als je het allemaal nog eens zou willen overdoen, dat inderdaad nog kunt.

    10-07-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Onze jaren in het buitenland A: Mexico
    >> Reageer (5)
    08-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dankbaar voor...
     Elke dag  beleven we opnieuw de beweging van de aarde rond de zon. Elk jaar ervaren we de schoonheid en de grillen van de seizoenen. Je kan het als iets gewoons zien of er even bij stilstaan zoals ik.....

    Als ik mij ’s morgens bij het ontwaken prettig voel
    Wanneer ik het glanzende licht in het oosten
    Zie opdagen
    Dan ben ik dankbaar voor het oosten.

    Als ik ’s avonds de zon in het westen zie ondergaan
    En ik mij goed en welgezind
    Te slapen leg.
    Dan ben ik dankbaar voor het westen.

    Als de noorderwinden komen en ik opnieuw de bladeren zie vallen
    Ben ik blij dat ik zo lang
    Geleefd heb.
    Dan ben ik dankbaar voor het noorden.

    Als de zuiderwind blaast en alles in de lente ontspruit
    Ben ik blij dat ik leef en zie hoe alles weer
    Groen wordt.
    Dan ben ik dankbaar voor het zuiden.


    Dankbaarheid is het geheugen van het hart!

    08-07-2008 om 00:03 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    07-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maagdelijk wit
    Sommigen gaan naar de zee, anderen op reis nog anderen genieten volop thuis als het zonnig is en wij... profiteerden van een weekend zonder kids om eindelijk eens werk te maken ( allé toch te beginnen ) van de opknapbeurt van ons huis.
    De  laatste zomers waren we altijd druk bezig bij éen van de kinderen en bleef hier alles liggen. Dit jaar hebben we nu eens " ons" als prioriteit gesteld en we zijn eraan begonnen. Maar wat een karwei!!
    Een wit huis is " mooi " als het maagdelijk wit is en dat was hier stilaan niet meer het geval!
    "De voorbereidende werken zijn even belangrijk ",zei mijn ventje, dus daar zijn we dan intens mee bezig geweest.
    Vrijdagvoormiddag heb ik gans het huis beneveld met javel en mijn ventje heeft het daarna met de drukspuit nagespoeld. Het ziet er nu al stukken beter uit , alle vuil is weg en de lichte groenaanslag ook. Alleen zijn er hier en daar, waar de verf er volledig afkwam, rode plekken ontstaan. De laatste keer dat het huis aan een verfbeurt toe was, heb ik dat gedaan omdat mijn ventje bezig was bij de kinderen met ( blijkbaar)  een minderwaardige verf en nu bladert die er af!!!!! Dus laat ik de aankoop van verf deze keer over aan mijn halfbedde!!! Rest nu  nog enkel de stukjes die niet volledig afgebladerd zijn eraf te halen en dan kan het schilderwerk beginnen!!!!
    Maar het afspuiten met de drukspuit bracht heel wat viezigheid met zich mee rond het huis en meteen  mocht ik ook nog eens ramen en vensters wassen!!!
    De ramen zijn ook aan een laagje verf toe maar die moeten ook eerst afgeschuurd worden in de mate dat het nodig is. Dat is een werk voor mijn wederhelft, ik wil wel schilderen maar dat afschuren zie ik niet zitten ( Heb al meer dan 100 plankjes van de luifel afgeschuurd, ieder zijn deel zeg ik dan!!!). Dus rekenen we op een zonnige julimaand om al die karweitjes op te knappen. Maar de vooruitzichten zijn niet denderend!!
    Op het eind van de maand en volgende maand hebben we praktisch elk weekend vrienden of familie op BBQ en nu zou ik dat allemaal willen gedaan hebben tegen die tijd... dus we zullen maar heel lief naar hierboven kijken zeker dat ze niet teveel stokken in de wielen steken en ons goed weer brengen zodat  we kunnen doorwerken.
    De komende 3 weken verwachten we geen kleinkinderen omdat ze allemaal op reis gaan, dat is dan meegenomen. Er wacht ons dus nog  een serieus jobke , hopelijk houdt de rug het want als mijn ventje dat allemaal alleen moet doen dan kan het wel even langer duren! Maar morgen wachten eerst de coniferen om bijgesnoeid te worden anders kunnen wij niet meer door het haagje hé Bojako!!!
    Tot zover " onze vakantieplannen"!!!
    Omdat het vakantie is, valt de turnles op maandag weg, maar ik heb dit weekend mijn uurtje " gymnastiek " wel gehad!!  Slapen zal geen probleem zijn.
    Wilde dit op mijn blog zetten maar hier sta je altijd voor verrassingen!!
    Ik was de spannende finale tussen Roger Federer en Nadal aan het volgen toen in de laatste match de telefoon ging. Onze zoon belde op vanuit Frankrijk. Ik dacht positieve geluiden te horen van die kant maar vergeet het!
    Op mijn vraag " hoe is het daar?"... kreeg ik als antwoord:
    " We hebben de verkeerde keuze gemaakt om met alle 4 op reis te gaan. De tweeling is nog te jong en de accomodatie hier is niet te doen, veel te klein om met 4 kinderen te logeren zeker nu dat het weer niet te fameus is..De badkamer is heel klein, je kan er amper met 2 in, we hebben geen slaapkamers genoeg en het weer valt ook niet mee zodat de kinderen niet veel buiten kunnen!! We lopen hier alle twee al op de toppen van ons tenen en voor de twee oudsten is er zo ook niets aan. We komen morgen terug"!!!
    Hun plannen waren 1 week samen en daarna nog een week  op een andere lokatie met de fietsvrienden ( elk jaar gaan ze met vrienden van de unief fietsen in Frankrijk). Dan huren ze meestal een groot huis met zwembad zodat de mama's en de kinderen zich ook kunnen ontspannen   terwijl de papa's in de bergen fietsen!!.
    " Wat zijn nu de verder plannen, " was mijn vraag?
    "Als we geen regeling vinden voor de tweeling dan blijven we thuis!"
    Dat vind ik nu ook erg voor de twee oudsten , die worden dan onrechtstreeks gestraft want keken er naar uit en voor de zoon en schoondochter gingen de 2 weken van " relaxen" ook op in rook. Dus stelde ik maar voor om de tweeling hier een 4 tal dagen te houden als de schoonouders dan de ander 4 dagen voor hun rekening konden nemen!! ... Het wordt dus afwachten hoe dat afloopt want de ouders van de schoondochter zitten in de Ardennen en zijn momenteel niet te bereiken!!
    Het zit er dus dik in dat mijn ventje het toch voor een deel alleen zal moeten redden en oma de tijdslimiet voor de werken zal moeten verleggen!!!
    Maar ik zou het erg vinden als hun vakantie nu helemaal in duigen valt. Ja op reis gaan met 4 kinderen van 6j, 4j, en 2j.... niet eenvoudig zeker als de accomodatie en  het weer niet aan de verwachtingen voldoen!!!!
    Je bent hier altijd welkom.

    07-07-2008 om 11:27 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    04-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En het was zo!
    God was al een paar dagen druk bezig toen Hij de ezel schiep en  tegen hem zei :
    "Je bent een ezel. Je moet ononderbroken van de morgen tot de avond werken en zware dingen op je rug dragen. Je zult gras eten en niet zeer intelligent zijn. Je zult 50 jaar leven".
    Daarop antwoordde de ezel: "50 jaar zo te leven is te veel, geef me a.u.b niet meer dan 30 jaar". En het was zo !

    Daarna schiep God de hond en sprak met hem:
     "Je bent een hond. Je zult over de goederen van de mensen waken en hun trouwste vriend zijn. Je zult eten, wat de mensen hebben overgelaten en 25 jaar leven".
    De hond antwoordde:" God , 25 jaar zo te leven is te veel. A.u.b. niet meer dan 10 jaar". En het was zo !

    Toen schiep God de aap en sprak met hem:
     "Je bent een aap. Je zal van boom tot boom zwaaien en je gedragen als een idioot. Je zal grappig zijn en je zal 20 jaar leven".
    De aap sprak: "God, 20 jaar als clown in de wereld te leven is te lang. A.u.b. geef me niet meer dan 10 jaar". En het was zo !

    Tenslotte schiep God de man, en sprak met hem:
    "Je bent een man, het enige rationele levende wezen, dat de aarde bewonen zal. Je zal je intelligentie benutten, om anderen als jouw onderdanen te maken, je zal de aarde beheren en voor 25 jaar leven".
    Daarop sprak de man:" God, man te zijn voor slechts 25 jaar is niet genoeg. Geef me a.u.b. de 20 jaar die de ezel niet wilde, de 15 van de hond en de 10 van de aap".
    En zo komt het, dat de man 25 jaar als man leeft, vervolgens trouwt en kinderen krijgt, waardoor hij 20 jaar moet werken als een ezel en zware lasten draagt, 15 jaar als een hond het huis bewaakt en eet wat de familie overlaat en tenslotte nog 10 jaar de aap uithangt, zich daarbij gedraagt als een idioot en de clown speelt voor zijn kleinkinderen.
    EN ZO IS HET ! ! !
    Heb dat hier vandaag ook gedaan en morgennamiddag komen ze terug en als het weer niet meezit kan je niet veel anders doen om hen bezig te houden Zij die gaan slapen, groeten u!

    04-07-2008 om 00:12 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    03-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gewijzigde plannen en uitdrukkingen...
    Gisteren:
    " Ma, de babysit kan niet komen en we moeten weg  mogen de kindjes morgenavond bij jou komen, we halen ze later op de avond wel op?"
     " Ok , geen probleem  breng ze maar".
    Vandaag:
    " Ma, mogen ze blijven slapen en tot morgenmiddag blijven. Ik moet hier dringend wat papierwerk doen en met die 2 kleintjes lukt me dat niet?"
    "Ok en eten ze 's middags nog met ons mee?"
    " Zou misschien wel handig zijn, zal het groentenmixertje voor K. meebrengen".
    " Bedankt hé ma"...
    " Ja ja geen probleem".
    Ik denk dat we dat nog wel een paar keer zullen horen in de vakantie. Dus geen schilderwerken vandaag en morgen ook niet zo te zien, maar éen voordeel dat werk  loopt niet weg!!
    Bij gebrek aan tijd heb ik  mijn inspiratie maar elders gehaald...Lezen jullie mee?

    1) Van sommige mensen kan ik niet begrijpen dat ze van miljoenen zaadjes de snelste zijn geweest.
    2).Uit recent onderzoek is gebleken: treinen rijden niet op tijd, maar op rails.
    3) Wie veel kranten verslindt, begint er op de duur erg bedrukt uit te zien.
    4) Emancipatie: travestiet die zijn eigen kleren wast..
    5) Bij IT-ers gaat alles automatisch, maar niets vanzelf.
    6) Wie zijn billen brandt mag blij zijn dat ie niet andersom stond.
    7) Medeklinker: iemand die op jouw kosten drinkt..
    8) Geloof je in liefde op het eerste gezicht, of moet ik nog een keer langs komen?
    9) Ik hoef niet te zwemmen in het geld. Pootje baden is al genoeg. .
    10) Microsoft logica: op start drukken om af te sluiten.
    11) Niets is zo eerlijk verdeeld als het verstand. Iedereen denkt er genoeg van te hebben.
    12) Een huisarts weet van veel dingen een beetje. Een specialist weet van een beetje heel veel.
    13) Ik ben een super genie: ik weet van niks ALLES..
    14) Ik praat niet te snel, jij luistert te langzaam.
    15) Leerstof: stof dat vrijkomt bij afvegen van het schoolbord.
    16) Natuurlijk. Waar een wil is, is een weg. Helaas zijn er op de mijne wegwerkzaamheden.
    17) Hij: "Ik zeg altijd wat ik denk." - Zij: "Nu begrijp ik waarom je de ganse avond al zo stil bent." .
    18) Als werken goed was, hadden de rijken het niet aan de armen overgelaten.
    19) Bij vlagen ben ik geniaal... Helaas is het hier altijd windstil!
    20) Dat er intelligente buitenaardse wezens bestaan wordt feilloos bewezen door het feit dat ze nog geen contact met ons hebben opgenomen.
    21) De maatschappelijke ladder is voor de meeste mensen een huishoudtrapje.
    22) De decolleté is als de zon: je mag er naar kijken maar je moet er niet in staren.
    en last but not least:
    23) Zwarte weduwen doden hun partner na het paren om het snurken te stoppen nog voor het begint. TOT MORGEN

    03-07-2008 om 00:13 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    02-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als...
    Als je zo ijverig bent als een bij.

    Image Hosted by ImageShack.us
    Zo sterk als een beer.

    Image Hosted by ImageShack.us

    Je werkt als een paard.


    Image Hosted by ImageShack.us

    En je gaat naar bed zo moe als een hond.


    Image Hosted by ImageShack.us
    Dan moet je toch even langs bij de dierenarts want dan ben je waarschijnlijk een ezel!!Image Hosted by ImageShack.us

    Zoiets kreeg ik onlangs via pps toegestuurd ,alleen waren de plaatjes nog beter!! 
    Mijn bedenking: dan lopen er  veel ezels rond ... ia, ia.....


    De mens is niet gemaakt om te werken. Bewijs: hij wordt er moe van.

    02-07-2008 om 00:02 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    01-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De dader (s) gevonden..
    Sinds vrijdagavond loop ik hier met zo'n 5 grote , rode joekels op mijn rug die bovendien nog danig jeuken ook zodat ik mij in allerlei bochten wring om erbij te komen.( mijn armkes zijn ook te kort Bojako!!)  Ik weet het, ik zou er moeten afblijven want hoe meer je krabt, hoe meer het jeukt maar dat is rapper gezegd dan gedaan!!!.
    Ik heb al van alles geprobeerd, talkpoeder ( suggestie Lipske), krabber  ( suggestie Bojako) allerlei zalfjes ...maar niets helpt. Het enige dat soelaas geeft is ijs. Dus loop ik hier af en toe met een zakje ijs op de rug, gelukzalig te glimlachen. De warmte doet er natuurlijk ook geen deugd aan.
    Toen ik vanmorgen opstond, werd ik weer aan een inspectie onderworpen door mijn halfbedde.
    "Ziet er nog altijd rood uit en ze zijn nog even groot", was zijn conclusie.
    " Ga maar eens langs de dokter om het te tonen, kwestie van zeker te zijn dat het geen tekenbeten zijn ( ziekte van Lyme) ", zo luidde zijn goede raad.
    Gehoorzaam zoals ik " altijd" ben  , ging ik dus vanmorgen aanschuiven . Zomaar 1.15u voor 5 bobbels op mijn rug!!!!
    De eerste mogelijke diagnose was " zona" maar dan zouden die plekken in een kring moeten staan en dat was niet het geval. Tekenbeten waren het zeker niet. Dus bleef er maar éen mogelijkheid over, insectenbeten, wellicht  van VLOOIEN!!.:
    " Heb je een poes", vroeg hij mij. Wat een vraag!!
    " Euh... neen, en een hond ook niet. Maar we waren vrijdagavond wel bij vrienden die een poes hebben. "
    Als ik dat aan de dame in kwestie  vertel dan gaat ze panikeren want is een uiterst propere dame en ben zeker dat haar poes regelmatig " gescreend" wordt. Maar ja het beestje zal wel af en toe bij andere poesjes zijn dus..
    Mag er niet aan denken dat die akelige dinges van mijn " fréle" rugje gesnoept hebben!!!!
    Donderdag zou het al moeten beter zijn, want vlooienbeten jeuken zo'n week, indien niet moet ik terug!!! Stel je voor, "k heb wel wat beters te doen!!!
    "Blijven ijs opleggen, dat was de beste oplossing" luidde zijn advies. Voor de rest er zoveel mogelijk afblijven!!!
    Dus " leve het ijs en de vrouwelijke intuitie"!!!
    Ik zal er maar éentje op drinken om te vergeten dat die vlooiendinges op mij zaten en zo slaap ik misschien wat beter! Als ik daar nu maar geen " kater" aan overhoud  want ....( poezen / katers/ vlooien.. zie je de link)....??
    Trouwens wisten jullie het ...


    Een kater is een déjà-bu!!

    01-07-2008 om 00:09 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    30-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gemakkelijke Quiz!
    1) Hoe lang duurt de 100 jarige oorlog?

    2) In welk land werden Panamahoeden gemaakt?

    3) In welke maand vieren de Russen de oktober revolutie?

    4) Waarvan maakt men een kameelharen borstel?

    5) Naar welk dier worden de Canarische eilanden genoemd?

    6) Wat was de voornaam van Koning George VI ?

    7) Waar komen Chinese kriusbessen vandaan?

    8) Wat is de kleur van de zwarte doos in een vliegtuig?
     


    Even checken?

    1) 116j
    2) Equador.
    3) November.
    4) Stinkdierenvacht.
    5) Honden
    6) Albert.
    7) Nieuw Zeeland.
    8) Oranje.

    Viel het een beetje mee?
    Waarom ik de laatste tijd met dergelijke " quizkes" opgezadeld ben, weet ik niet. Zou het een stille hint zijn dat ik dringend  aan mijn " grijze massa" moet sleutelen???
    Dus, hou ik mij niet in en laat jullie evenveel " flateren" of " triomferen" !!




    Je weet niet hoeveel je eigenlijk weet, tot je kleinkinderen je vertellen hoeveel je niet weet.

    30-06-2008 om 00:23 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    29-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'t Staat geschreven en gedrukt...

     Ons ma zei altijd als we klaagden dat het ergens jeukte: ’t Staat geschreven en gedrukt dat ge moet scharten waar dat ’t jeukt “. Voor de leken scharten = krabben, voilà dat woordje West Vlaams kennen jullie nu ook!!
    Dat is het wat ik nu al een ganse dag doe. Ergens  op mijn rug ben ik door een of ander lief beestje een paar keer gebeten en jeuken dat het doet, niet normaal. Het moet gisteren op de braderie gebeurd zijn. Ik troost me met het gezegde: zoet bloed is goed bloed!!   Maar voor mij moest dat niet hoor, geef mij maar " zuur" bloed.!!.
    Ik weet dat je bij jeuk vooral niet moet krabben. "Probeer aan iets anders te denken" , zegt mijn ventje maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Thuis kan ik nog om de haverklap ergens tegen aan  schuren of krabben maar bij het boodschappen deze morgen was het behoorlijk ambetant. Een kleine mag en kan ongestoord overal krabben maar omaatjes zoals ik moeten dat niet proberen!. Ik deed het toch min of meer ongezien maar vroeg me af of er niemand stiekem stond te lachen!
    Ik heb al alle middeltjes gebruikt die ik ken en verschillende soorten crème gesmeerd, maar niets helpt.!! Mijn halfbedde vroeg zich zelfs af waarom het in huis zo " stonk" naar azijn !!!
    Ja hoe zou dat komen?? ‘k Had de fles gebruikt en er wat te ontstuimig mee omgegaan….
    Toen ook dat  niet hielp , dook ik in de diepvries op zoek naar een blokje ijs en heb dat maar geprobeerd. De eerste koelte voelde zalig aan en de jeuk bleef inderdaad een tijdje weg ( je zou van minder verschieten eerst een azijnbad en dan een ijsbad!!)
    Maar mijn vreugde was van korte duur…
    Als ik dat verdomde ding te pakken krijg dat me dat gelapt heeft,… maar dat zal wel niet, ’t beestje ligt misschien al ergens te “ creperen”
    Best dat de kleinkinderen er niet zijn want ik kan me al levendig voorstellen wat er dan zou gebeuren… iedereen zou willen krabben, 't zou een leuk spelletje zijn  en dan jeukt het nog meer….Dus als iemand een goed middeltje kent tegen jeuk van een beet van.. ja van wat … mier , mug, spinnetje?.... Laat maar komen.!
    Er was een optreden op de braderie van Jules Kabas en Luc Steno enz…. geen spek voor mijn bek dus bleven we niet hangen en dat zal nu mijn straf zijn zeker. Dat beestje dat me toen gezelschap hield , zal van “ colère” gebeten hebben!!!
    Ik heb dan ook niet genoten van het beetje zon dat we vandaag kregen want de warmte doet de jeuk maar toenemen. Ben dus maar even blijven kijken naar Wimbledon hoewel .. al de Belgen zijn al uitgeschakeld..
    Op de jeuk na was het eens een rustig weekend en dat doet deugd, gewoon doen waar je zin in hebt, niets moet alles kan… heerlijk!!
    Als afsluiter :heb je ooit er  al eens bij stilgestaan? ( zie lichtbalk)

    In den beginne was er niets en toen is het nog ontploft ook!!!
    Hewel, hier is er wel iets en straks ontploft er ook nog iemand!
    Slaapwel, zal ik ook doen als ik niet droom van bijtende beestjes!!

    29-06-2008 om 00:09 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    28-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IK zag
    Soms zet ik er mijzelf aan , soms hou ik ervan om gewoon wat poëzie te lezen en zo bots je éen enkele keer op een gedachte die je wil  delen.
    Misschien vinden sommigen dat ik hiermee beter in de categorie " gedichten" terecht kan. Maar dit is niet enkel " dagboek" maar ook "bedenkingen.".
    Normaal ben ik een babbelmie en eerder opgewekt maar soms, heel soms heb ik van die momenten... en that's me too!!!
    Dus nodig ik jullie uit om mee te genieten.

    Ik zag een kind
    Met een vogeltje
    Dat uit het nest gevallen was,
    Beide handjes
    Beschuttend
    Rond het warme dons
    En het hevig kloppend hartje
    Vandaag nog jij
    En morgen ik….
    Zo zijn we beurt om beurt
    De kleine vogel
    Die niet meer kan
    In de drukke wereld van vandaag.
    Zo zijn we beurt om beurt
    Het kind
    Dat met beide handen
    Het zwakke leven wil beschutten
    Als een broze schat.

    Ik zag een kind
    Het hield een vogeltje
    Heel teder
    Aan zijn hart
    En keek met andere ogen
    Naar de hemel
    En de aarde.
    En ik dacht
    Wat een wonder
    Dat een kleine vogel
    Een mensenkind
    Veranderen kan.
    ( Manu Verhulst)

    Dag lieve mensen, slaap lekker en voor morgen gezond weer op!
    Het leven moet met liefde en humor worden geleefd: liefde om het leven te begrijpen en humor om het te verdragen.

    28-06-2008 om 00:21 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    27-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dementietest
    Ik kreeg dit onlangs toegestuurd. Dit was toch nog niet voor mij bedoeld, dacht ik....

    Hier zijn 5 vragen DOE JE BEST ! Klaar ?... Ok !!! :

    Vraag 1 Je bent in een koers. Je steekt de tweede voorbij. De hoeveelste ben je nu?
    Antwoord : Als je hebt gezegd : de eerste, dan ben je fout ! Als je de tweede voorbij steekt en dus zijn plaats inneemt, dan ben jij de tweede !
    Pas dus op met de tweede vraag.

    Tweede vraag : Als je de laatste persoon voorbijsteekt ben je de .... ?
    Antwoord : Als je hebt gezegd de voorlaatste dan ben je weer verkeerd. Zeg eens..hoe kun je de LAATSTE persoon voorbijsteken Dan was jij toch de laatste, nietwaar ?
     
    Derde vraag : Hoofdrekenen
    Let wel, HOOFDrekenen, dus geen papier gebruiken .
    Vooruit Neem 1000 en doe er 40 bij. Doe er 1000 bij. Doe hier nu 30 bij. Doe er weer 1000 bij en doe er nu 20 bij. Doe er weer 1000 bij en doe er nu 10 bij. Hoeveel heb je nu ?
    Antwoord : Had je 5000 ? Het juiste antwoord is 4100 ! Kijk het na, desnoods met je rekenmachine ! Veel geluk met de vierde vraag.

    Vierde vraag : De vader van Jefke heeft 3 zonen : 1. Pief ,2. Poef en 3 ?
    Wat is de naam van  de derde zoon ?
    Antwoord : Paf ?
    Nee, hoor. Zijn naam is Jefke.
    Herlees de vraag.

    Vijfde vraag : Een doofstomme wil een tandenborstel kopen. Hij doet de beweging van tandenkuisen bij de verkoper en wordt bediend. Een blinde wil een zonnebril kopen. Hoe zal hij dit aan de verkoper wijsmaken ?
    Antwoord : Hij opent zijn mond en vraagt het ! 


    Hoeveel had jij er juist?? Honest!!


    Soms moet je al eens iets met een lach proberen in je op te nemen om het te relativeren.Dat is wat ik nu doe!
    Gisteren  had ik het wat moeilijk..
    Bedankt voor jullie bemoedigende woorden, het was eventjes een dipje van deze kant.
    Vandaag klonk ma toch iets beter. Ik weet het  88j is een mooie leeftijd. Maar aan de ene kant van de weg staan hier 6 jonge leventjes te dringen die je zoveel energie en levensmoed geven en aan de andere kant zie je de aftakeling en het wegglijden en je wil dat tegenhouden . Dat balanceren op zo'n verschillende gevoelens kan soms eventjes teveel zijn vandaar....


    Achter de tranen van verdriet schuilt de glimlach der herinnering.

    27-06-2008 om 00:30 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    26-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En er zijn er nog twee....
    Jullie konden de 4 van de zoon in actie zien, maar er lopen er hier nog twee van de dochter. Die waren gisteren hier en we stonden zelf weeral te kijken hoe de kleine Kitiara veranderd was. Zij wordt vrijdag  al 7 m!! Wat vliegt de tijd!!
    Broer Thanis is stapel op zijn zusje. Zal dat zo blijven??, Ik hoop het voor hen!


    Go to ImageShack® to Create your own Slideshow

    Vandaag of beter gisteren als ik naar de tijd kijk, is ( was) het de dag van " la mama" zou Myette zeggen. Het verkeer viel voor éen keer mee zodat we nog op tijd waren om de dokter te zien die zijn 3 wekelijks bezoek bracht aan ma. Het is handig als er iemand bij is want ma vergeet de helft van wat ze moet vragen!!
    We waren wat geschrokken van de fysieke en mentale achteruitgang die we op 3 weken vaststelden bij ma.Ik had bij onze dagelijkse telefoontjes al bemerkt dat het herhalen in frequentie toenam en toch... Ze is zo mager en zwak geworden dat je haar bijna niet meer durft aan te raken. Bij een knuffel voel je alleen nog knoken. Het gaat niet de goede weg op en ik heb het er vandaag nogal moeilijk mee want ze had echt een " offday" en ik vrees dat ze dat nog goed beseft want ze wil wel maar geraakt er niet goed meer uit en je ziet dat ze dan vecht tegen haar tranen.. Als het aan hetzelfde tempo verder gaat dan vrees ik een beetje. Zullen niet te lang wachten om terug te gaan want we zijn haar " mentaal" aan het verliezen.  .Het was de eerste keer dat ze niet mee naar buiten kwam toen we doorgingen en ik miste haar wuivende hand. De dokter zei dat we elke dag dat ze er nog is als een dag winst moeten zien.Door de  hartoperatie ( nieuwe klep en overbruggingen) zo'n 15 jaar geleden  werkt  haar hart nog relatief goed en is dat momenteel nog het beste aan haar. Veel meer dan de routinecontroles kan de dokter niet  doen en het ergste is dat ze niet wil verhuizen naar een home. Ze zou zo graag als het kan van thuis uit " gaan".
    "Ik ga toch niet blijven meegaan", zegt ze dan " want ik voel hoe ik elke dag achteruit ga" !
    Hoe vertel je dan dat het stilaan onmogelijk wordt om nog zelfstandig thuis te wonen??
    Ik vind dat zo erg voor haar dat ze stilaan de voeling met ons aan het verliezen is  , zou niet mogen...
    Voor de rest niets  te vertellen  dat belangrijker is.
    Voor alle vaste en toevallige bezoekers slaapwel ( zal het ook proberen) en voor morgen gezond weer op!.
    TOT WEERZIENS

    26-06-2008 om 03:02 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    24-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waar het hart van vol is...
    Er geuren steeds kinderen in mijn hoofd,
    En uit mijn ogen vol met kinderogen
    ontspringt een bloesemtwijg 
    met 6 onluikende bloemen.
    Mijn handen koesteren de tere blaadjes
    en in mijn hoofd nestelt zich het beeld
    van prille knopjes op ontluiken
    van ‘t wonder van een kind.
    Veel schoner dan de rozen die
    wiegen in mijn tuin
    is dit beeld van elk kleinkind.


    Heb gezien en gehoord dat de slideshow van gisteren niet altijd werkt of soms lang aan het opladen is. Sorry daarvoor maar heb er geen verklaring voor. Ik hoop dat het jullie toch  lukt om onze schatten eens bezig te zien.
    Verder dan die reflectie hierboven kwam ik niet vandaag.


    Altijd welkom!

    24-06-2008 om 00:04 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    23-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het was plezant ....
    Dit weekend hebben we dus ook overleefd en de weergoden waren " mit uns" dus hebben de gastjes veel kunnen buitenspelen.
    Momenteel zitten ze alle 4 in hun " fietsfase". Milan kan al lange ritjes maken met opa ( zo'n 2u)
    Zus Esmée wil wel mee maar kan dat nog niet aan, dus worden het kortere rondjes met oma rond de verkaveling en de tweeling doet niet meer onder voor grote broer en zus en trappen dapper mee op hun driewieler en oma... die loopt nogal wat  af!!!
    Hoewel het hier behoorlijk kalm en rustig is, laat ik de kindjes toch niet  alleen op straat  rijden. 'k Heb daardoor mijn kmtjes weer afgelegd.!! We zullen maar denken dat het goed is voor de fysiek zeker!!!!!!
    Ze hebben ook even kunnen zwemmen bij de overburen maar  het water was nogal fris. Wie het meeste lawaai maakte bij het duikje "oma of de kindjes.". dat weet ik niet meer hoor !!!
    Dat het weekend geslaagd is, kunnen we afleiden uit de vraag:" Wanneer mogen we terugkomen oma?"....
    Dat zien we dan wel ergens in de grote vakantie..... intussen kan mijn rugske  wat bekomen!
    Maar de dikke afscheidsknuffels deden mij even die rug vergeten. Voor de rest van de avond ging  alles hier heeeeeeeeel langzaam aan en toch.... ik blijf het herhalen :" We  zouden  ze voor geen geld meer willen missen."
    Trouwens de babysits zitten ook niet te springen om voor 4 kindjes te zorgen dus ....daar zijn dan de oma's en opa's voor!!!
    Hieronder zien jullie ze alle 4 even in actie, de ene al grappiger dan de andere met of zonder verkleedkleertjes ( dat is bij de meisjes  erg in, met z'n drietjes is het soms trekken aan hetzelfde stuk!!!!)
    Go to ImageShack® to Create your own Slideshow

    Morgen ben ik babysit voor de hond van de buren. Hun dochter zit in de finale van " Superhond" en ze kunnen hun eigen diertje niet meenemen vandaar.
    Overmorgen komen in de namiddag de 2 kindjes  van de dochter  want mama moet haar klasje verhuizen en woensdag is het  "ma's dag in het Wilde Westen". Ik zie daar tegenop enkel voor het verkeer want het is de laatste tijd niet te doen.
    Vanaf donderdag hebben we  eindelijk weer de week voor ons , best want er moet hier ook nog éen en ander gedaan worden en vooral het schilderwerk wil ik op mijn conto zetten!!
    Voilà meteen is de planning hier al gemaakt!
    En wat die kruik enz betreft ( zie reacties vorig berichtje) we zijn nog van juist na de oorlog hé en die kunnen  tegen een duwtje haha, maar lief van jullie hoor... met zoveel meevoelen , voel ik mij direct stukken fitter!!

    Slaapwel en voor de anderen nog een zonnige dag

    23-06-2008 om 00:01 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    21-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gewoon wat napraten.
    Het lijstje spreekwoorden is weer flink aangevuld voor wie er interesse in had. Misschien kom ik er in de toekomst nog op terug! Maar voor nu BASTA.
    Maar ik moet hier snel iets rechtzetten. Bojako lieve schat, sorry dat ik je vergeten was gisteren en nu had je weer eens het perfecte antwoord. Hier en nu vergeven Bojako??
    "Eerst dacht je aan iets met een eend", zei je en wie maakte er een eendenversie van,... Thea??
    Maar het is meedoen dat telt hé mensen.!
    Ben met dat regenweer al flink aan het tokkelen geweest om dat " ei" van mij uit te broeden, maar jekkes, dat zit zo diep en ik moet mij echt baseren op een dagboek van toen en wat info langs alle kanten dus dat wordt nog veel " avondwerk"!!!
    Van avondwerk gesproken, vandaag zijn de " famous 4" hier nog eens voor het weekend. Van bloggen zal niet veel in huis komen want tegen de tijd dat je er zo 4 in het bad gestoken hebt en daarna in bed met de nodige verhaaltjes en slaapliedjes (eigen schuld dikke bult , ben er zelf mee begonnen!!)  heb je ook luciferstokjes nodig om je " luikjes" open te houden!!!!
    Nu ik zie er niet tegen op hoor alleen die verdomde rug hé, het wordt weer oppassen geblazen !!!!!
    Dus ik duik even voor 2 dagen onder en dan maar hopen dat het "  " terug mee boven komt.!!!
    Zij die gaan slapen groeten u!!!!

    De laatste spreuk
    Iemand van het kastje naar de muur zenden ( sturen) what's in a word, je wordt er in beide gevallen tureluurs van!!! En zoals Amor Fati zegt dat is precies wat ze momenteel met de zon doen!!!Thea was er nu eens als eerste bij , juist nu ik er even mee ophoud!!!! . Bojako, nu ik stop heb je de kneep te pakken en Lipske wist het natuurlijk ook! Bedankt voor het meespelen en misschien tot later .

    Salut,Ik ga twee dagen oma spelen!!

    21-06-2008 om 14:10 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    20-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Weerspiegeling van het leven.
    Zelfs de regen kan een mens poëtisch maken..........

    Regenwolken plakken samen
    De hemelsblauwe lucht wordt somber en grijs.
     Bladeren dwarrelen langs mijn ramen
    Terwijl de wind zingt zijn heimelijke wijs.

     Harder en harden gaat hij waaien
    en giert en raast en gilt
    Om met zijn kracht ellende te zaaien
    Die soms van plaats tot plaats verschilt.

    Grote regendruppels als zoute tranen
    Vallen neer en glijden langs mijn wang.
    Ik hoor de regen , ik voel de wind,
    Wat een eindeloos treurig gezang..

     Soms blijft de bui wel uren hangen
    of duurt zij maar heel even.
     Maar altijd klaart de lucht weer op
    Een weerspiegeling van het leven.


    De spreuk :IEMAND DE HAND BOVEN HET HOOFD HOUDEN werd gevonden door Hotlipkse, Stupido en Amor Fati;Voor wie er interesse heeft, Amoreke heeft op de reactiesite  van mijn rubriekje gisteren nog een paar goede woorden toegevoegd voor mijn woordenboek!!!Bedankt Amor Fati!!
     Hier dan voorlopig de laatste spreuk:

    .  .  M  . N D         . A .       .  E .      .  A .  T .  E       .  A A .       . E       . U . R      .  E .  D .  N
    DON'T WORRY, BE HAPPY

    20-06-2008 om 09:49 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    19-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een beetje hulp ....
    Er blijven in onze taal maar nieuwe woorden bijkomen  en met de bestaande kan men ook al meer dan 1 kant uit. Zet ze  hier even neer , en met een beetje hulp bedenken jullie  er misschien nog meer...
     En voor al diegenen die niezen Paz of snotteren en keelpijn hebben Ludovikus een lepeltje humor is de beste medicijn!! Ik ben er stilaan van af maar heb ook de grote middelen ingezet Image Hosted by ImageShack.us



    Afvallen:                                     Van uw weegschaal donderen!
    Antiloop:                                     Middel tegen diarree
    Achteraf:                                     Min acht.
    Bedacht:                                      Bed naast nummer 7.
    Beschutten:                                  West Vlaams voor droge koeken.
    Braakliggend:                               Ideale positie bij overmatig drankgebruik.
    Continenten:                                 Inenten op een delicate plaats van het lichaam.
    Eerstkomend:                               Meestal de man.
    Eileider:                                        Autoritaire kip.
    Gifgas:                                          Als het licht op groen springt .
    Heremiet:                                     Chique homofiel.
    Kieskeurig:                                   Tand in goede staat.
    Koepon:                                       Nachtgewaad voor een rund.
    Komkommer:                               In elkaar passende potjes.
    Krakeling:                                     Zoontje van een inbreker.
    Minister:                                        Heel kleine ster.
    Minimaal:                                      Kleine maaltijd.
    Minnekozen:                                 West Vlaams voor neef.
    Oordeel:                                        Lel van het oor.
    Panama:                                       Vader die moeder laat voorgaan.
    Papier:                                          Zwaarlijvige Ier.
    Politicus:                                       Zoen van een politieagent.
    Postwezen:                                   Kinderen van doodgepeste postbode.
    Profeet:                                        Prof aan tafel.
    Rijkdom:                                      Financieel stek blondje
    Super -de-luxe                             Onbetaalbare benzine.
    Theoloog:                                    Theo die de waarheid niet vertelde.
    Toezicht:                                      Opletten met gesloten ogen.
    Uitdrukking:                                 Einde vande constipatie
    Uterus:                                         Sovjet genecoloog
    Vertrouwen:                                 Trouwen in het buitenland.

    De spreuk : "Een ezel stoot zich geen 2 maal aan dezelfde steen " was gemakkelijk maar blijkbaar toch maar enkel door Bojako, Stupido en Amor Fati gevonden.Op de valreep kwam Musje er ook nog bij.We gaan er nog deze week mee door, daarna mogen jullie even rusten!

    Wie waagt zich aan de volgende:

          . E . A . D       . E       . . N .        . O . E N       .  E .        . O .  . D      
                                                  .  .  U . E . !

    TOT DE VOLGENDE

    19-06-2008 om 00:14 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    17-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bezinning voor 50 plussers
    Image Hosted by ImageShack.us
    Als wij, al een tijdje vijftigplussers (zoals ze ons nu noemen, niet meer senioren of ouderlingen), de leeftijd van 100 jaar willen bereiken, moeten wij sterker in ons schoenen staan dan ooit, want:

     Als de jeugd moe is, is ze aan vakantie toe.
     Als wij moe zijn, zegt men "ze takelen af".

    Als de jeugd bezwaren maakt, heeft zij een uitgesproken mening.
    Als wij bezwaren maken, hebben we het niet begrepen.

     Als de jeugd iets vergeet, hoor je hen zeggen "ik heb het waanzinnig druk" gehad.
     Als wij iets vergeten, zegt men "dat is de ouderdom, of Alzheimer".

    Maar wij ouderen zijn overlevers, kijk maar naar de veranderingen die wij hebben meegemaakt, meebeleefd én overleefd:
    Wij werden geboren vóór dat er sprake was van televisie, diepvries, flitscamera's, creditcards, computers, afwasmachines, microgolfovens, inductieplaten, droogkasten en stoomstrijkijzers.

    Wij trouwden eerst en woonden dàn samen zonder kennis van zaken en zonder ondervinding (allez, dat was bij mij toch het geval).

    Wij werden geboren vóór er huismannen waren of deeltijdse banen, kinderdagverblijven, groepstherapieën, samenlevingscontracten of generatiepacten.

    Wij hadden nooit gehoord van jongens met piercings, van bom-moeders en van H5N1.( variant van vogelpest virus)

    Wij waren er al vóór de E40, de B747 jumbo, de shuttle en de TGV.

    Wij gebruikten alleen ons geheugen met hersencellen; nu hebben ze daarvoor nog RAM en ROM en geheugens met Harde Schijven vol Mega- en Gigabytes.

    Toen betekende "Made in Japan” rommel.

    Een i-POT(D) was bij ons een stoofpotje om een ei in te koken.

    Wij dansten op 45 en 33 toeren platen, nu heeft men Cd’s, DVD's en MP3's.

    Konijnen en ook andere zoogdieren aten nog selder, nu beschikken wij voor hetzelfde effect over Viagra en Vibrators.

    Aids was het Engels woord voor helpers.

    Een relatie met iemand hebben, had te doen met zaken, en niet met een bed.

    Wij zaten nog buiten op de stoep met buren te praten, nu gebruiken ze E-mail om elkaar iets te vertellen, zo mogelijk met een webcamera.

    Wij hadden nog een kodakske met zwart-wit film, nu nemen ze kleurenfoto's met een GSM die ze dan versturen met Bluetooth of ze gebruiken al een Blackberry Pda.

    Het muziekpostje met koptelefoon is nu een homestudio met surround klank geworden.

    De facteur bracht nog te voet de krant op zondag, en de gratis gazet met de uitslag van de Ronde van Vlaanderen werd uit een vliegtuig van Het Volk naar beneden gesmeten, nu krijgt men 's zondags de uitslag op de PC van uit de website van de kranten.

    Wij wisten niet wat geld uit de muur halen was of brood uit de automaat.

    Wij hadden een afspraak met ons lief, nu is dat een "dating" met een "babe".

    Als je nu iemand naar de maan wenst, kan het zijn dat hij er echt naar toe gaat.

    Wij noemden het nieuws op de radio nog "het gesproken dagblad",;nu slaat men ons om de oren met digitale radio DAB en hoogdefinitie televisie HDTV.

    De kleur "roze" had enkel met baby's te maken en "homo" betekende 'mens'.

    Wij waren nog bij de scouts of bij de Chiro, en jongens moesten bij den troep; nu moet de jeugd zich afreageren als hooligan op de voetbal of door een joint op te steken.

    Wij zijn de laatste generatie waarbij men een man moest hebben om baby's te krijgen.

    Wij keken vroeger op een landkaart, of zelfs op een kompas om de weg te zoeken, nu gebruiken ze een GPS.

    Maar beste blogvrienden, wij zijn ook al die toer op gegaan .Wij sturen ook nog weinig brieven met de post, maar gaan e-mailen en met onze GSM luisteren we naar muziek, nemen we foto's, en we kunnen er zelfs mee telefoneren .

    Wij zullen ons nog maar eens aanpassen zeker?
     Zo slecht is het nu toch niet hé?


    Wie vond de spreuk: Wie boter op zijn hoofd heeft, moet uit de zon blijven! Zoals altijd Amor Fati, Hotlips en zelfs Bojako die ons een origenele versie onthield!! Zelfs Ludovikus gaf een luchtige hint!!Dus gaan we nog even door en nu met een heel simpele!!!

    E . .      e . e .     .  .  o o .     .  i . h       . e e .      .     .  a a .     . a .     . e  
    . e .  f .  e      .  .  e e .  !


    TOT WEERZIENS

    17-06-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    16-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Je weet dat je leeft in 2008 als...
    1. Je per ongeluk je paswoord ingeeft in de magnetron...
    2. Je in geen jaren "patience" gespeeld hebt met echte kaarten...
    3. Je een lijst hebt van 12 telefoonnummers voor een familie van drie personen...
    4. Je een e-mail stuurt naar de persoon van het bureau naast het jouwe...
    5. Jouw reden om geen contact te houden met bepaalde familie of vrienden is dat ze geen e-mail adressen hebben...
    6. Je jouw eigen straat inrijdt en dan met jouw gsm belt om te zien of er iemand binnen is om de boodschappen mee uit de auto te laden...
    7. Elke reclame-spot op tv een website vermeldt onderaan het scherm...
    8. Je huis verlaten zonder jouw gsm, die je de eerste 20, 30 of zelfs veertig jaar van je leven niet gehad hebt, is nu een reden  om in paniek te raken en als een gek terug naar huis te keren om het verrekte ding op te halen...
    10. Je 's morgens opstaat en eerst on-line gaat alvorens koffie te zetten...
    11. Je je hoofd schuin begint te houden als je glimlacht... :
    12. Dat je dit allemaal al knikkend en lachend leest...
    13. Je zelfs te bezig bent om te merken dat er geen nummer 9 is op deze lijst....
    14. Dat je zelfs terug gescrold hebt om te checken of er inderdaad geen nummer 9 is
     
      EN DAT JE NU IN JEZELF ZIT TE LACHEN.... Image Hosted by ImageShack.us

    Een beetje humor doet wonderen bij zo'n rotweer!!!

    De spreuk werd weer eens gevonden door Amor Fati nl. Het zijn sterke benen die de weelde kunnen dragen. Myette je mag altijd meezoeken hoor of het nu vroeg of laat is!!En Bojako het is deelnemen dat telt en ...jouw variaties, daar kijk ik telkens naar uit!!!!

    Wat vinden jullie van de volgende?

    W .  E      .  O .  E  .       . P       Z .  . N        H .  . F .      .  E .  . T ,    M .  E .        U . T       . .      Z .  N        . L I .  V .  . !
    TOT WEERZIENS

    16-06-2008 om 00:03 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    14-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uit Wuthering Heights
    Bij het opruimen op zolder botste ik op oude schoolboeken en viel mijn " lodderig oog" op een schoolversie van Wutheringh Heights. Daarin vond ik een stukje poezie in 1847door Emilie Brontë geschreven maar nog steeds  tijdsloos.....
    Ik dacht er nog aan om de bijhorende muziek van Kate Bush erbij te zetten maar besloot dan maar jullie oortjes niet teveel te pijnigen. Ik wil toch niet dat jullie gaan lopen hé??....

    Image Hosted by ImageShack.us



    Hij is meer zoals ik dan ikzelf
    Zijn ziel en die van mij zijn hetzelfde
    Als alles verdwijnt maar hij blijft bestaan,
    dan kan ook ik nog bestaan.
    Als alles bleef en hij verdween,
    dan werd de wereld een vreemde.
    Hij is altijd in mijn gedachten
    niet om mezelf te behagen
    maar als deel van mezelf.


    Meer heb ik vandaag niet te vertellen.
    De spreuk was niet zo moeilijk denk ik: Al draagt de aap een gouden ring , het is en blijft een lelijk ding!
    Amor Fati is er steeds als de kippen bij en tussen haakjes  onderschat nooit de inventiviteit van de vrouwen !!!. Musje wist het ook want of het nu een pad of een aap is, dat lelijk ding kan overal op slaan!!! Dat vond Lipske ook!!En we krijgen steeds nieuwe puzzelaars, want Hetty zag hem ook!!Maar Bojako steekt er met kop en schouder bovenuit wat de originaliteit betreft.
    Bojako we want more!!
    Proberen we de volgende?

    H . .       Z . . N        . T E .  K .     . E . E N      . I E     . .     W E . L . .  
                   K . . N . N      . R . G . N !

    14-06-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    13-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lekker!!
    Image Hosted by ImageShack.us


    Ik wil jullie niet jaloers maken maar dit is onze aardbeienoogst. Ze zijn heel lekker en zoet want gerijpt aan het struikje. Zoals jullie zien, zitten de " pissebedden" er ook aan maar dat moet je erbij nemen. We eten zo'n tweetal weken dagelijks zo'n portie. De rest, meestal kleine  dienen dan voor confituur of om aardbeienmoes te maken om op ijscrème te eten.
    Het werd dus tijd dat ik de diepvries eens controleerde THEA  heeft mij op dat idee gebracht.
    Binnenkort kom mijn ventje weer met van alles en nog wat af en we hebben nog niet alle ingevroren groenten van vorig jaar verwerkt!! Dat is het probleem als je zelf een moestuin aanlegt, dat je altijd teveel hebt. De kinderen genieten ook wel mee van de oogst en voor de rest maken we de buren content!
    Ik zag nog  2 porties boontjes en wat knolserder. De tomaten kan ik pureren om tomatensoep te maken en de soepgroenten vormen geen probleem want die oogst is er nog niet direct. Ik had nog 1 aarbeiencoulis maar die heb ik bij de verse rabarber gedaan samen met abrikoos en sinaaasappelreepjes ( van de peul) en ... daarvan confituur gemaakt!! Heerlijk!!!
    Sorry heren dat dit een eetprogramma lijkt maar dat is waarmee ik mij vandaag bezig hield!! Bij zo'n weer moet je het binnenshuis zoeken !!!!

    Ik moet doorgaan met die spreuken want ik kijk elke dag op hoe inventief de dames zijn met nieuwe spreuken hé Lipske?? Maar Thea het was wel enigszins anders Wij zeggen: Voor iemand de kastanjes uit het vuur rapen!! Dat wisten Bojako en Amor Fati en Lipske wel;
    Hier dan maar de volgende:

    . L        . R A .  .  T       . . N       .  A .      . E .        . . U D . N     . I . G,     H . T    . .      . N         B . . . F T      . E .      L . L I .  .     D . . G.

    TOT WEERZIENS

    13-06-2008 om 00:17 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    12-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Frans voor beginners
    Engels hebben we al gehad , waarom geen mondje Frans?
    Moet ook kunnen niet?
    Daar gaan we:

    Ga uw gang                                            Allez votre corridor
    De auto's snorren door de straat             Les autos  moustachent dans la rue.
    Ik ben weg.                                            Je suis chemin.
    Iemand om zeep brengen.                       Porter quelqu'un de savon.
    Trap niet op die hoop.                            N' escalier pas sur  l' espoir.
    Zij is week.                                            Elle est  semaine.     
    Snap je?                                                 Snappez vous?      
    Dat is om zijn kas op te fretten.              Ça c'est pour bouffer son armoire.
    Echtgenoot.( ote)                                    Vraiment profité(é).
    Een doodlopende straat.                         Une rue coulante morte.
    Het ligt aan mij.                                      Cela couche à moi.
    Ik hang de gek uit.                                  Je pends l'imbécile dehors.
    Ik heb er geen zin meer in.                     Je n'ai plus de phrase.
    Kamerjas                                               Chambre manteau.
    Rond halfacht.                                        Autour demi huit.
    Ondergoed.                                            Sous bien.
    't Is om zeep.                                         C'est pour savon. 
    We gaan ne gang.                                  Nous allons un corridor.
    Ik werp een blik uit het raam.                Je jette un conserve par la fenêtre.

    En na die inspanning eventjes relaxen bij een goede mop:
    Er zitten drie poezen zich te pletter te drinken aan de bar, omdat ze geen werk meer hebben:
    1e poes : Ik zou graag bij Stabilac werken: 's morgens melk, 's middags melk, 's avonds melk.
    2e poes : Ik zou liever bij Whiskas werken: 's morgens Whiskas, 's middags Whiskas, 's avonds Whiskas.
    3e poes : Ik wil bij Jupiler gaan werken ...
    De andere 2 poezen : Hoezo, Jupiler?
    3e poes : Wel, 's morgens ne kater, 's middags ne kater en 's avonds ne kater! 


    Voilà eind van de les!

    Maar ik heb ook bijgeleerd .
    Dank Amor Fati en Thea voor de wetenschappelijke naam voor mijn " apenverdriet"!!! Araucaria araucana .
    Stupido/ Ludovikus en Bojako spreken eerder over een apenboom of slangenden alhoewel Alfons daar nog nooit van gehoord heeft.
    Pazke zegt het nog eens anders nl " Een apentreiter"
    Iedereen wist dat de spreuk was" het  is geen katje was om zonder handschoenen aan te pakken. Blijkbaar is Bojako nog nooit zo'n exemplaar tegengekomen!!

    Volgende spreuk past wel niet bij het seizoen maar toch...

    . OOR    .  E .  . N D      . E       . A . . A .  . E .        U . .       . E .      . . U .      . A . E . !
    TOT WEERZIENS

    12-06-2008 om 00:22 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    11-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wie kent de juiste naam?
    Hebben jullie ook van het mooie weer genoten? Zo zou het een paar maanden na elkaar moeten zijn niet?
    Terwijl ik het gras aan het afrijden was , viel mij opeens iets op wat ik tot nog toe niet had bemerkt. Er staan een boom in onze voortuin. Ik noem hem " ons Apenverdriet" want dit is de enige boom waar een aap niet in klimt omwille van zijn stekelige takken.. Door de gemene stekels kunnen de apen de zaden namelijk niet pakken. Ze moeten wachten tot ze beneden liggen. De natuurlijke omgeving van die boom zou de Andes zijn. Bestaat er nu een wetenschappelijke naam voor die boom of is Apenverdriet de juiste naam? Ik weet het niet. Wie het wel weet graag een reactie. Ik zet hem hier
     even naast dan weten jullie welke boom ik bedoel!Image Hosted by ImageShack.us


    Maar wat er nu zo speciaal is aan ons Apenverdriet ,dat bemerkte ik  nu pas.
    Hij heeft een soort  " dennenappels"  heel bovenaan in de top. Ik herinner mij niet dat ik dat ooit zag bij dit soort bomen, maar ik kijk natuurlijk ook niet altijd tot boven in de top ervan. Ik stond die ontdekking te bewonderen en ... telkens als er een windje  langs kwam ,zag ik stuifmeel uit die " vrucht" ontsnappen!
    Allé het boeide mij zodanig dat ik er mijn buurvrouw bij riep. Zij had het ook nog niet gezien.
    Blijkt dat je  pas na 25 jaar weet of het een mannetjes -of een vrouwtjesboom is. Die boom staat hier ook zo'n 30  jaar, .maar nu weten we het!
    Image Hosted by ImageShack.us

    Raar hé, zou het dan toch waar zijn als men zegt :" ze hebben ogen maar ze zien niet".. Hoe kan je nu daar  naastkijken?
    Moet er zondag de kleinzoon even op attent maken.

    Het spreekwoord was nu niet zo moeilijk hé. Amor Fati, Thea en Hotlipkse vonden het toch. Bojako  joer proveurb is verrie nais toe!!!:
    Musje kwam ook even langs, maar we begrijpen dat je hoofd nu niet staat naar puzzelen.
    .
    Wie ’s nachts uit vissen gaat, moet overdag zijn netten drogen ! m.a.w. Wie te veel heeft gedronken is de volgende dag niets waard.

    De volgende is eenvoudig

    . E .      .  .     . E E .     . A T . E     . .    .  O .  . E R     . A . .  . C .  O . N E .      A . .    . E    . A . .  E . !
       Tot weerziens

    11-06-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    10-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bij gebrek aan andere inspiratie

    Engels voor beginners

    The bad man made his breakfast.     De badman maakte zijn broek vast.
    He had a careful mother.                  Hij had een kar vol modder.
    He was brave in the war.                 Hij was braaf in de war
    There was a lawyer in the room.      Er was een luier in de kamer.
    Do you need a ticket, Jack?            Doe je niet een tikkie gek?
    The girl with the soft eyes.               De kerel met het softijs.
    What do you mean?                       Wat doe je, Mien?
    The play is not fair.                        De plee is niet ver.
    No parking here!                            Niet het park in, heren!
    She made the noise.                        Ze meet de neus.
    There is a long way.                        Er is een long weg.

     En wat denk je hiervan?

    De evolutie van de mens

    Image Hosted by ImageShack.us

    En ook dat nog:

     Een tv-hersteller komt 's morgens doodmoe op zijn werk toe. "Wat scheelt er", vraagt een collega. "Gisteravond werd ik opgebeld door een bejaard echtpaar", antwoordt de man, "Ze hadden een probleem met hun beeldscherm en ik moest het onmiddellijk komen herstellen. Ze wilden hun favoriete programma niet missen. Heb ik toch minstens 3 uur moeten zoeken om het probleem te vinden!" "En wat was het dan precies", vraagt zijn collega nieuwsgierig. "Ze hadden per ongeluk elkaars bril opgezet."

    Twee Schotten verlaten hun stamkroeg na een stevige borrel. Terwijl ze over straat zwalken, roept de ene: 'Wat gek, ik zie alles dubbel!' Waarop de andere Schot gelijk zijn portemonnee pakt en een bankbiljet van een pond geeft met de woorden: 'Hier heb je de twee pond terug die ik van je geleend heb!'

     De vorige spreuk was inderdaad niet alledaags, maar ja de gewone kennen we als onze broekzak hé. Maar Amor Fati, Thea en Bojako deden toch maar weer een inspanning  en Bojako maakte er opnieuw een eigen komische versie van !! Maar hoe was het nu juist?
    Een jaartje ouder in het zijn , is net als goede wijn!

    Iets eenvoudiger?


    W . .      ' S   . A .  H .  S      U .  T     . I
    . . E N    . A A . ,  M . . T     . V E .  . A G    . I J .       . E T . . N     .  R .  G .  . !

    10-06-2008 om 22:20 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    09-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oliebollen...

    Een rustige dag na de invasie van gisteren.
    Intussen staan de ramen er weer bij om " op en door " te kijken.
    Mijn wonderblade overtreft alle gewone rubberaftrekkers!!
    Voor de rest geprobeerd " die verdomde rug" weer wat te ontlasten en klaar te stomen om volgende zondag voor de tweede shift klaar te staan, want dan zijn de " 4 heemskinderen " hier terug!!!!
    Vaderdag verliep kalm. De dochter zit in Z. Frankrijk en kwam er met een telefoontje van af!!!!!De zoon is niet iemand die zich met al die " feesten" erg inlaat. Trouwens 19 maart was hij er al bij dus.....ik heb de "papa" dan maar even verwend, hoewel ...hij is  toch mijn papa niet hé??? 
    Vorige vrijdag was het hier " bradderie" " en dan staat er altijd een oliebollen kraam ook smoutebollen genoemd. Mijn ventje kan geen kermis of foor of welk evenement voorbijgaan waar ze oliebollen verkopen. Dus hebben we ons vrijdag tussen de buien door gewaagd aan een wandeling naar het dorp en vandaag even tot daar gefietst voor nog een portie. Nu kan hij er weer een tijdje tegen.Image Hosted by ImageShack.us

    SMAKELIJK!

    Kort maar bondig dus vandaag.
    Alleen Amor Fati deed mij twijfelen of ik al dan niet zou stoppen met de speuken. Ongelooflijk welke info je van hem krijgt bij elke spreuk.
    Alleen al daarom en natuurlijk ook voor Thea en co die zo hun best doen om de oplossing te vinden, heb ik mij laten verleiden en ga ik dus toch nog even door. En dat wil wat zeggen want normaal kom ik niet terug op wat ik besloten heb! Maar mijn nieuwsgierigheid naar meer is groter dan .....
    Dus Amor Fati, ga je de uitdaging aan??

    Wel hier eerst de oplossing van de vorige spreuk. Rood haar en elzenhout zijn niet op goede grond gebouwd!!

    Maar wie vindt de volgende:

    E . .     . A . . T . E     . U D . .    . .    H . .    . I J . ,  . .    N . T     A . .    G . E . E     W . . N!

    09-06-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    07-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geen éen keer zonder twee keer...

    Na een drukke dag met veel kinderplezier en - verdriet nog eventjes relaxen op mijn blogje!
    De 4 van de zoon waren hier vandaag! Gelukkig werd het weer in de namiddag beter zodat ze konden buitenspelen want met 4 constant binnen dat is wat van het goede teveel.
    Ik had eergisteren een lumineus idee: ik gaf mijn ramen een beurt!!! Vanavond leek het alsof ze al weken niet gepoetst waren..Ik las bij Paz dat ze vingertjes niet erg vond. Ik ook niet, maar vingertjes en snoetjes van 4...ik kan je verzekeren dat het geen zicht is.
    Mijn " lieve vechtgenoot" heeft daar een oplossing voor ( een typisch mannelijke!!)
    "Ramen dienen om erdoor te kijken en niet erop", is zijn motto!
    Het ongeluk is dat zelfs al kijk ik er door ik toch die plekken zie Het zal weer iets eigen zijn aan ons vrouwen zeker?? Wij hebben zo van die " instincten" die er gewoon zijn!! Had het er vandaag nog over met de dochter. Wanneer ze op de slaapkamer van hun zoontje komen dan mogen ze lawaai maken maar  hij slaapt door. En ik kan dat beamen want ik " betrapte" mijn half bedde eens toen hij aan het boren was in de kamer naast de kleinzoons slaapkamer . In paniek ging ik zien en ... dat ventje lag rustig te slapen.
    Maar gaan ze op de kamer van het kleindochtertje dan hoort ze het wel en is direct wakker. Typisch " vrouwelijk" want we kennen dat  allemaal dat we bij de eerste kik van ons kinderen of kleinkinderen ' s nachts wakker worden. En die mannen...die horen niets zien niets en " ronken" rustig verder. Akkoord dames???
    Maar dat zal nog zo'n verschil in de seksen zijn dus ... geen polemiek!!
    Maar ik was over ramen zemen bezig , denk ik??
    Toeval wil dat ik deze week op de markt een demonstratie zag van een ideaal systeem om snel en efficient ramen te kuisen. Was eerst sceptisch en vroeg aan die verkoper of ik het mocht proberen. Dat mocht en ... ik liet mij gaan. .. Heb het al uitgeprobeerd en het is echt een fantastisch systeem. Heb zelfs mijn buurvrouw al overtuigd om het ook aan te schaffen. Dus ik ga er geen drama van maken dat ik mijn werk moet opnieuw doen.
    Trouwens de 4 zijn hier volgende zondag terug .. vandaar de vraag " kuis ik ze of kuis ik ze niet?"...
    Maar ik ken mezelf en het zal wel het tweede zijn
    Verder rijkt mijn schrijfmomentje niet.

    Nog even naar de quiz . Amor Fati en Thea hadden het goed gezien
    Beter het hoofd in de regen dan de voeten nat! En Amor Fati bedankt voor de info, je ziet er komt nog van alles op ons af als we lang mogen leven!!
    De moeilijkste heb ik tot laatst bewaard. Is niet zo bekend:

    R . . D     . A . R     . .     E . Z . N . . U T    . . J N    . I . T     . P     G . . D E    . R . . D     G . B . U . D !!

    07-06-2008 om 00:00 geschreven door Natoken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    06-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hebben jullie dat ook...
    dat je 's avonds fysisch moe gaat slapen maar je " bovenkamer" nog niet is stilgevallen  en dat precies dan  de beste " blogverhaaltjes" geboren worden.? Je denkt aan iets, de gedachten borrelen omhoog ,de juiste intonatie en verwoording vloeien zo uit je herinnering, je kan er uren aan verder breien als je het wenst. Dit is het wat je op je blog wil zetten!!
    Dan kan je twee dingen doen, onmiddellijk de warme armen van Morpheus verlaten en snel acher je PCke gaan zitten en de inspiratie loslaten of...alles opslaan op je " harde schijf"  in de hoop dat je het de volgende dag nog intact  kan ervan afhalen!!!
    Maar ramp o ramp dat is in de meeste gevallen niet zo want de nacht heeft virussen gestuurd naar je interne schijf en wat er de volgende dag van overblijft , zijn flarden en vage woorden, maar niet meer de juiste toon van toen....
    Op zo'n momenten denk ik dan: " Er zou iets moeten bestaan dat je kan aansluiten op je grijze massa om de woorden en ideeën die spontaan opborrelen op te slaan zodat ze