Wat vinden jullie van mij? Schone madam, hé? En pas op...da's dan nog niet eens van mijne schoonste kant getrokken, zenne! Oesje, dat begint hier ineens te stinken...'t zal stoEFerij zijn Neenee, ons Robbyken heeft revange genomen...pay-backtime! ('k Was zo stom om haar de link door te geven van dat programmake van bij Cyber_omatje) Ze dacht zeker "Gij mij zo veranderen gelijk of ik kreeg ne face-lift, zal ik es terug bij jou doen, zie!" en voila...ziehier het resultaat!
Da's ook een plezante foto, ook in 2006 in safaripark 'le Monde Sauvage' getrokken. We mochten normaal geen ramen openen, maar als toerist zijnde doe je dingen die juist niet mogen, hé! Dus wij onze vensters open en ook open dak. En dan maar die giraf proberen lokken met een koekske. Het lukte deels, hij kwam dichter, maar dichter dan dit kwam hij niet en hij kwam niet aan het koekske. Spijtig...maar misschien wist hij het van mij van toen ik kleintjes was, dan ging ik met mijn ouders naar de zoo van Antwerpen. Ikke maar zagen en zagen voor een pak mokskes om aan de giraffen te kunnen geven. Ik kreeg diene pak, maar ik hield hem schoon voor mijn eigen...ik was een echt hebbertje, hé! Make heeft dat fotootje nog en ik pak die zak stevig beet, met zo'n gezichtje van "Hij's van mij en ik los hem nooit meer!"
Deze foto's dateren nog van eind november...zolang is het geleden dat ik op fotorooftocht ben getrokken. Het slechte weer liet het niet toe...ofwel giet het of het hagelt en daar dan nog eens die wind bij...probeer dan maar eens ne foto van een bladje te trekken Ik merk ook op mijn trektochten dat er veel wantrouwen is onder de mensen. Die maan in de vorige reeks nam ik in Puivelde en ik zag het bij het passeren, dus reed ik achteruit, ik parkeerde mijn auto en ik ging die dreef in, waar ik een schoon zicht had op die maan en dienen boom. Een man kwam van zijn boerderij een kijkje nemen en kwam mij zelfs achterna in die dreef om te vragen wat ik daar deed. Toen ik mijnen digi liet zien, hij de maan ook zag en ik zei dat mijn make in Puivelde woont, was hij gerustgesteld. Ook toen ik de zonsondergang fotogrageerde te Temse, kwam er een oudere man van zijn erf af en hij hield mij in de gaten. Idem dito toen ik voor deze fotoreportage op toer was en ik mij efkes aan de kant had gezet, omdat het nog iets te donker was om te fotograferen. Ik ben dan maar wijselijk vertrokken en ben naar het kasteel Wissekerke te Bazel gereden. Ik had brood meegebracht voor de eendjes en ik stond bij die ezel die je op de foto ziet. Een werkman was hooi aan't vergaren om hem eten te geven. Een wandelaar passeert mij en keert na een 100-tal meters op zijn passen terug. "Ge durft de ezel niet voederen, zeker?" Ik antwoordde: "Nee, da's brood voor de eendjes. Er staat duidelijk op dat bord geschreven dat we de paarden en ezels niet mogen voederen." Volgens mij was dat iemand van daar die mij op heterdaad wou betrappen...jongens toch, kan men zijn hobby niet meer in rust en vrede uitoefenen zonder dat men op de vingers wordt gekeken met een wantrouwige en strenge blik...pfff! Enfin, ik ben verder gewandeld de natuur dieper in en ik kwam voor de rest geen kat meer tegen...gelukkig! Kon ook niet anders, 't was wééral eens beginnen regenen. Ik zag mooie dingen die het fotograferen waard zijn, zoals een vergaan blad, waarvan enkel de nerven over bleven...duiven net ontwakend op een tak...het kasteel...enz...mooie natuur!
We hebben een jarige vandaag...ROBBYke! Ze is nu 61 vanaf nu! Ze heeft ook een blog, maar ik ken Robby (blog ROMX46) al wat jaartjes...nog van voor seniorennet bestond. Ik heb sennet trouwens leren kennen via Robby. En we hebben al héél wat samen meegemaakt en supervéél plezier gehad amai! Ik kan stoten vertellen, maar dan ben ik morgen nog bezig, hihi! Ongeveer een 5-tal jaar geleden zijn ook Wim en haar ventje Ben erbij gekomen. We zijn vrienden voor het leven!!!!
HAPPY BIRTHDAY zoetje...our birthdaygirl... van mij, Wim, Giovanni en Marnick!
Amai, da's een plezant programmake...ik amuseer mij daar rot mee. Ik heb weer een aantal 'zotte' foto's. De zotste eerst... 'Miss Roberta' en 'Miss Alexandra'
Ik heb de zaterdag twee rare kwieten op bezoek gehad, hé...nie te doen. Ze zeggen van mij dat ik een beetje 'zot' ben, maar ge moet eens naar dees twee kijken...die zijn 100 keer zotter dan mij en bij mij is't al erg!!!! 'Robby Reggae', 'Pink Benny' en 'Rom-triple-X' hihi...neje, ik kom just van het blog van CYBER_OMATJE en 'k heb mij daar reuzegoed geamuseerd!
Gisteren had ik een zware dag. Ik had de morgendtoer en ik voelde niks toen ik opstond...ook niet toen ik gegeten had en naar mijn eerste patiënte vertrok...maar plots kreeg ik steken in mijn maag! Zo erg, dat enkele patiënten voor verpleegster speelden en mij een pilletje tegen maagpijn gaven...de rollen waren omgekeerd Het bracht echter totaal niks op, het verslechterde alleen maar. Ik deed mijn best en sleepte me voort...van de ene post naar de andere...in een vertraagd tempo en met helse pijnen...tot ik het niet meer uithield. Ik heb naar mijn hoofdverpleegster gebeld en naar enkele collega's, die de laatste 5 patiënten van mij overnamen. Ik zou hen misschien nog gedaan hebben, ware het niet dat die enen een zware patiënt is, waar ik 's morgens al zoveel moeite mee had gehad om hem uit zijn bed te halen, in zijn rolstoel aan tafel te wassen en in de zetel te zetten...dat was een marteling, want ik had geen beetje macht en zijn vrouw is liever lui dan moe...zij ligt de ganse dag op de zetel en laat ons sukkelen met haar demente man van groter dan 1 meter 80...zelfs gisteren, terwijl ze het kan,hé! Héél soms helpt ze wel eens, maar de keren dat ze dat deed is op 1 hand te tellen. En ik zou er voor de tweede keer naartoe gemoeten hebben om hem uit de zetel te nemen en op de WC te zetten, dan weer de rolstoel in en terug in de zetel...pfff...ik had daar de moed en de fut niet meer voor! Mijn ene collega moest al voor een zieke inspringen die met buikgriep thuis zit...en dan nog die zware patiënt van mij, zeg! En mijn andere collega nam er drie over...ene patiënt hadden ze overgeslagen, maar die vond dat gelukkig niet erg. We hangen wel sterk aan mekaar, ons team. Ik ben naar huis gereden, heb de rolluiken naar beneden gedaan in de living (boven hebben we die niet) en ik ben op mijne zetel in slaap gevallen tot 16u. Dat heeft deugd gedaan, want ik was weer genezen...de pijn was weg.
Vandaag heb ik ook geen maagkrampen gehad en ik heb goed kunnen doorwerken. Mijn collega, de vaste verpleegster van de toer die ik nu deed, kwam daar met een verhaal af van een man van 35 jaar die zich in vol ornaat liet bewonderen. Awel...ik geloof haar, want ik heb vandaag hetzelfde bij dezelfde patiënt meegemaakt. We moeten een wondje bij hem verzorgen aan zijn stuit (boven zijn poep, dus hé!) en hij had een badjas aan toen ik binnen kwam. Die deed hij uit en hij ging volledig naakt op de zetel zitten...met zijn poep omhoog. Daarna deed hij zijn badjas zelfs niet direkt aan en stond hij gewoon in zijnen bloten met mij te praten, terwijl zijn vrouw de keuken ondertussen opdweilde. Mijn collega heeft zelfs gezien dat ze allebei naakt rondliepen. De meeste mensen zijn aangekleed, toch voor een wondzorg...dit maken we dus niet veel mee...maar mijn ventje is van veel beter materiaal en body voorzien, zenne! Mijn hoofdverpleegster vertelde ons dat zij ooit heeft meegemaakt dat een koppel lag te seksen terwjl zij binnenkwam en er zeker niet mee ophield. En een mannelijke collega idem met datzelfde koppel. Da's ongelofelijk zoiets, hé!
Zaterdag was het kuisdag...'t was nodig. Met die lates nog niet veel tijd voor gehad. Mijn broer kwam met zijn twee boys om onze sinthesiser, omdat hij hem waarschijnlijk ene gaat kopen en eerst wil zien of het wel de moeite waard is. We waren juist klaar met kuisen en ons eigen op te kuisen, toen onze beste vrienden Robby (Romx46) en haar ventje Ben met hun hondje Bijoux op bezoek kwamen. Ze had eerst een sms gestuurd "We gaan toch niet blijven slapen, hé! Haha. Xjes" Tja, ik had hen op haar blog komen verwittigen, zo met een chocolade-koekske-button, dat ze geen eten kregen bij ons...enkel een koekske. Robby dacht zeker al..."Amai, als we dààr dan géén eten krijgen, dan verhonger ik nog...en da dan tot sanderendaags! Mij nie gezien, zenne!" Maar ze hadden zich voorzien...een bakske eten voor Bijoux en boterhammekes voor zichzelf. Ze waren er om 16u...en wat bleek...ciderwijn kregen ze, maar zelfs géén koekske! Daar moet nogal wat rondgegaan zijn in dat koppeke van hen, peis ik! En dat nadat we een mooi kerststukske hebben gekregen, iets speciaals in een zwarte vaas. Robby dacht zeker: "Aaaaah ik krijg geen koekske...dan steek ik mijn tong uit, nem!" En die beweert dan op haar blog van een 'braaf meiske' te zijn en 'altijd braaf geweest'...kunt ge dat nu geloven? Wim zie "Den cider is op en 'k em honger, zijn we weg!"
Awelja, ik en Wim hadden een planneke, natuurlijk...we wilden hier geen lijken in ons huis en ons bij de polies moeten verantwoorden, waarom ons bezoek gestorven was van den honger...en Robby had al aan Ben gevraagd of hij om hun boterhammekes wou lopen naar den auto...dus wijle weg. Mijnen auto was een koeiestal, door die lates en hij lag nog vol met sigarettenas, dus stelde Ben voor om met hun auto te rijden. Maar vermits hij de bestemming niet wist, mocht ik chauffeur spelen. Dat was wel eens tof, ze hebben een vlot autoken, amai! Ik voelde mij wel ne kidnapper...die mensen ontvoerde in hun eigen auto...een carjacker met de bagage nog aanwezig en den hond op de schoot van mijne compaan We reden richting Dendermonde en ze vroegen zich achter ons alsmaar af waar we hen gingen naartoe brachten...alleen de blindoeken ontbraken nog. We reden met hen een kleine 30 kilometerkes naar Denderbelle...een halve kilometer vanwaar mijn ex-man woont, waar de boys dit weekend zaten. De cardis is een bekend restaurant, waar ik al veel van gehoord had toen ik ook nog in 'Belle woonde, maar waar ik nog nooit naartoe was geweest. 'Ge krijgt daar veel eten en goe en voor weinig geld' We rijden er om de veertien dagen voorbij s'zondags als we de boys gaan halen en dan staat die parking bomvol...én we zoeken een goe restaurant om make's en mijne verjaardag te vieren. En omdat ons Robbyken den 13den december verjaard en den Ben zijne verjaardag van in juli nog niet had gekregen (vergeten)...trakteerden wij hen op een etentje in de Cardis. Da's daar groot...jawadde...allemaal zaaltjes apart en veel volk, maar ook nog veel plaatsen vrij...geen wonder dat ik niet moest reserveren! Er was ook een groot overdekt 'rokersterras' aan, dus voor ons 4 rokers ideaal, hé! Ze brachten onze bestelling ook rap, ik verschoot daarvan. Dat had ik ook al gehoord 'rappe bediening', maar ge denkt met al dat volk, dan duurt dat toch wel een beetje, hé! Ik en Robby hadden hazerug gevraagd, zij met gebakken witlof, ikke met peertjes, en daar lekkere saus en frietjes bij...MMM...JAMMIE! Wim had steak provencial en Ben zalm met een lekker sausje. Zoveel eten dat we kregen...1 grote kom friet waar we mee toekwamen, plus die hazerug...ik geloof dat dat van een tweeling kwam...zoveel vlees, zeg! Robby deelde Bijouxke onder de tafel, hondjes zijn er ook welkom, en de rest van mijne tweelinghazerug nam ze ook mee. We dronken er enkele keren, maar een dessert kregen wij niet meer op. Nogalwel dat we geen voorgerecht hadden genomen, zeg!
We zijn daarna terug naar Sint-Niklaas gereden totaan de markt waar het kerremis was. Ben maakte het zich gemakkelijk...die gebruikte mij voor de rest van de avond als chauffeur. Op de markt nam ik enkele foto's van ons ontvoert koppeltje
We zijn naar den Antus gegaan om daar nog iets te drinken, maar die sloten juist. Den Europa was nog open, dus daar wat gedronken en getettert...en we zijn naar nog een ander cafeetje ook gegaan. Ben wou ook alsmaar trakteren, maar we waren er zo goedkoop vanaf gekomen, dat ik dat niet altijd wilde. We waren om iets na 2 uur thuis, denk ik en Wim direkt Giovanni's bed in, omdat die sanderendaags ging gaan biken. Wij zaten nog te tetteren tot 4u, zeg! Ik heb in Marnick zijn bed geslapen...en het eerste uur alsmaar omgekeerd, ik geraakte niet in slaap. Ben en Robby lagen in onze kamer. 't Was al rond 11u30 toen in ineens geklop hoorde op Marnick zijn slaapkamerdeur...ik had gevraagd om mij wakker te maken, om achter boterkoekskes te rijden en koffie te maken. Wim was gaan fietsen en Ben ging met Bijoux gaan wandelen. Ik en Robby wilden juist naar den bakker gaan, en we verschoten van wie er ineens voor onze neus stond. 't Was voor Ben...euh...die woont hier toch nie? "Ik weet alles van mijn waarde vrienden...als ik ben een vriend KAN noemen, tenminste...gelijk dat die achter mijn heilig gat aan't roddelen was! Dat ik hem vergeten was en dat ik zijn gat kan kussen en dat de kerstman ook al niet meer hoeft te komen...dat is netjes. Ik zit helemaal nog niet in Spanje, omdat ik naar Oostende ben gegaan en ben niet te vinden was. Moest ik nog eens helemaal totin Sint-Niklaas komen!" Ben was al terug voordat we weg waren en we vertelden hem dat er iemand voor hem geweest was, dat die iets gebracht had en dat het op tafel stond. Een chocolade Sint had de Sint gebracht, speciaal voor den Ben...en wat zegt die kerel dan "ne sint, is dat al?"...als de Sint dat gaat horen, zal 6 december 2008 zijn beste dag niet zijn, zenne! We zijn naar den bakker geraakt en hebben lekker ontbeten. Tot ik Ben zijn sletskes zag...ik bleef bijna met een stukske keizerbrood met gelei in mijn kelegat zitten, van't lachen. Die waren knalroos! Hij zocht een roze sjacosse en ik had die toevallig liggen, dus heeft hij die kado gekregen en nu is hij assortie. Die sletsen heeft hij ook al gekregen, zenne...van Liset...een vriendin van hen die in St-Niklaas woont en die ik ook door hen leerde kennen. Schoon, hé?
Wim was pas na 14u thuis. Ze waren na enkele uurtjes van gezellig babbelen en lachen weer naar Oostende...en over 14 dagen gaan wij bij hen komen logeren en naar de kerstmarkt gaan en gaan eten...ik kijk daar al neig naar uit, amai! 't Was KEIPLEZANT!
Ik was naar make gegaan en ik zag de maan en mooie zonsondergangen onderweg. Ik kon het mij niet laten om er foto's van ye nemen. En te Temse zag ik ook een mooie zonsondergang.
Mijn broertje verjaarde vandaag...7 december. Hij's nu 36 jaar geworden. Hij haat het om op de foto te moeten komen, spijtig genoeg...maar soms heb ik heb toch eens liggen...mij kennende, hé Deze foto vind ik nog een mooie...ook ingescand. Da's in de kliniek toen Marnick pas geboren was. Mijn broer is de peter van Marnick. Da's al ruim 12 jaar geleden.
HAPPY BIRTHDAY BRO!!!!!!!!!
EN NU BED IN, SANDRA...OVER 6 UURTJES IS HET AL OP TE STAAN!
Amai zeg...ik ben van mijn 3 lates vanaf...JOEPIE! Het is zwaar geweest, en dan vooral door het slechte weer en de enorme afstanden die ik moest rijden. Gisteren alleen al maar liefst 205 km op ene avond, van 14u30 t/m 22u15 en 32 patiënten. Ik kwam op een gegeven moment in een straat die al bijna volledig blank stond op korte tijd...'t was water aan't gieten en de regen vloog recht op mijn voorruit...ik zag geen steek! Ik parkeerde mij vlak voor de voordeur, en tegen dat ik uit mijn auto was, de voordeur had open gedaan met de sleutel die de patiënte ons heeft gegeven...was ik kletsnat! Vandaag was het véél beter...de zon scheen en het regende niet. Maar ik kreeg bijna een auto tegen mij aan die van rijvak veranderde zonder te kijken en mij niet had opgemerkt. Ik kon gelukkig nog opzij gaan en dan zag hij mij...maar dat was op het nipperke, zenne! Vanavond was ik aan't bellen en ik zie en hoor de polies afkomen, "Oei, een achtervolging", dus ikke opzij. Diene polies deed teken naar mij om mijn ruit open te doen...en dan wist ik hoe laat het was "Volg ons even naar die parking!" "Weet ge waarom wij u tegenhouden, juffrouw?" "Euh ja, maar ik kreeg telefoon van de wacht en ik kon niet direkt opzij gaan." "Dan moet ge niet opnemen, hé!" "Jamaar, wij kunnen hen nooit bereiken en die bellen pas uren later terug en dan zijn we al dikwijls ergens gepasseerd en moeten wij er speciaal voor terug." Verdoeme, 't mocht niet baten...autopapieren, pas en rijbewijs laten zien...dat gaat mij zeker 100 euro kosten...nondiedoemen, hé! Gelukkig kon ik rekenen op keigoeie muziek dat uit mijn radiootje weerklonk. De Q-top 1000...ik heb daar 3 dagen van genoten, jongens toch! Vandaag was 't tussen 15u en 17u de laatste 20.
20/Pink: Dear Mr president 19/Golden Earring: When the lady smiles 18/Bon Jovi: Always 17/U2: With or without you 16/Aerosmith: I don't want to miss a thing 15/Metalica: One (grootste klimmer van 101) 14/Marco Borsato: Rood 13/Anouk: Nobody's wife 12/Nirvana: Smells like team spirit 11/Meatlove: Paradise by the dashboardlight 10/Deep Purple: Child in time 9/AC/DC: Thunderstruck 8/U2: One love 7/Clouseau: Afscheid van een vriend (had het record met 21 liedjes in de top 1000) 6/Metalica: Nothing else matters 5/Robbie Williams: Angels 4/Gorky: Mia 3/Queen: Bohemian Rapsody 2/Guns'N Roses: November rain 1/Bryan Adams: Summer of '69
Ik stond volledig achter de nummer 1. Ik zag Bryan Adams al 5 keer optreden. Van 3 optredens heb ik foto's of de concertkaarten nog. Van het concert in 1997 en 1999 en ik heb foto's van het concert in 2003. Ik vond nog andere foto's en kaarten van concerten, maar da's eens voor een volgende keer. Dit zijn wel ingescande foto's, genomen met een niet-digitale Pentax, die al enkele jaartjes gewoon in mijn kast ligt, sinds die digi's bestaan. Ik kruip nu mijn bedje in mensen...ik ben moe...ik kom zéker op tegenbezoek!
Mensen, ik heb iets gevonden, dat geloven jullie nooit! Ik zag ineens een oude foto op straat liggen...in onze wijk. Ik dacht er eerst niks bij...maar dan werd er mij iets duidelijk. Het is Sinterklaas...da's een foto van in zijnen jongen tijd, maar ge herkent hem moeilijk zonder witte baard en witte snor, natuurlijk, hé! De sint wist al dat hij een Heilig manneke ging worden en maakte zichzelf al een mijter van papier. Hoe oud zou deze foto wel zijn? Héél érg oud, hé! Hij zag er niet uit...kreukels tot en met, maar dat heb ik digitaal kunnen wegwerken. Dus Sint...als u dit leest (en dat zal wel)...u hebt uw jeugdfoto verloren...hij moet uit uw portefeuille gevallen zijn...kom hem maar halen, u weet mij wonen hé! Ik weet het wel dat ik u gevraagd heb om niet vandaag te komen, maar zaterdagochtend, maar komt u toch maar vanavond al langs. Brengt u dan ook het gerief van mijn lijstje mee, u weet wel...ik heb u dat al lang geleden opgestuurd. Ook nog wat extra chocolade posturen...geen manderijntjes meer, die hebben we al genoeg. Tot vanavond, maar liefst niet te vroeg, want ik ben aan het werk en ben hopelijk voor 22u terug thuis...of ik mis u weeral zoals vorige zondag...dan zat ik in mijn bad. Tot vanavond! Dank u Sinterklaas!
The day after...zondag dus...had ik mijnen digi weer mee en dan had het gerijmd. Dan kun je feitelijk 's morgensvroeg de mooiste foto's trekken. Een veld bedekt met rijm en grazende koeien...of bladeren met rijm bedekt, als was het kristal...mooi toch, vinden jullie niet?
Zaterdag hebben mijn boys nog een beetje gewerkt. Giovanni had al een tijd 2 nieuwe kleerkasten liggen, nog verpakt in de doos. Maar zolang dat zijn kamer niet opnieuw was geverfd, konden die niet worden uitgepakt. Dat is nu gebeurd...Gio en Wim deden dat samen, maar de broers poseren hier. Gio's kamer is veel mooier nu met dat donkergrijs dan met dat lichtblauwgrijs.
Giovanni is nu al groter dan zijne papa...en die's 1 meter 82...En hij heeft maat 46 van schoenen, en zijne papa maat 43...kunnen jullie dat nu geloven? Hoe groot dat ik ben, ga ik hier niet verklappen (zo'n kabauterke tegenover mijnen zoon ) allééja...ikke slechts 1 meter 61 en mijnen 12-jarige zoon Marnick is ook al groter dan mij. 's Avonds is mijne pa met zijn vriendin langsgekomen. Hij's juist terug van Bulgarijë...zijn vriendin komt van daar. Ze zijn dan niet lang gebleven en ik heb er niet aan gedacht om foto's te nemen. Marnick speelt met poppen...heeft er een broertje bij... ...nee, ik had mijn porseleinen babypop aan pa's vriendin laten zien, die ik ooit gemaakt heb, en Marnick begon er onozelheid mee uit te halen. Hij zette die een pruik op, maar moest er wel mee oppassen, want die pop is breekbaar.
Zondag kwam de Sint met één van zijn vele zwarte pieten in onze wijk. Ik heb de Heilige man niet gezien, want ik zat dan juist lekker te genieten in een heet en ontspannend badje. We zijn we naar make gegaan, want de Sint was er daar ook al geweest...voor mijn boys en de 2 boys van mijn broer. Speelgoed was er niet, maar de Sint had centen gebracht, wat chocolade posturen, speculoos, mokskes en manderijntjes. De Sint had zelfs aan mij en Wim gedacht...we kregen een héél grot chocoladen Sintenbeeld...en da's nu al op smul...smul! We hebben dus een goed Sinterklaasweekend gehad, hé!
Toen we in paradisio aankwamen in 2006, zijn we naar de kinderboerderij gegaan en dan hebben we enkele sandwishen gedeeld met de dieren daar...bambie, geitjes, varkens, kippen, kleine babystruisvogeltjes...echt schattig! Toen het park bijna sloot, zijn we terug naar de kinderboerderij gegaan en we konden bijna geen afscheid nemen van de dieren...een 'KINDERboerderij' noemen ze dat dan
Ik kreeg een plezante verrassing vandaag, enkele bezoeksters kwamen het melden, dat ik blogske van de week (48) ben op het blog van KATRIEN. Zij is zeer creatief met PSP en PPS en ze maakte deze PSP, speciaal voor de gelegenheid. Ik vind dat echt supertof en kan haar niet genoeg bedanken. Katrientje maakt het ook serieus spannend, want je krijgt eerst een puzzel te zien met een stuk van het blog zijn voorpagina en dan mag je een gokje wagen. Wie het kan raden, krijgt een naamanimatie van haar, speciaal gemaakt voor de winnaars. Corry, Jackie en Belinda hadden het geraden van mijn blog en krijgen nu zo'n mooie naamanimatie. Ik ga de volgende keer meedoen, want ik zou ook wel zoiets moois willen winnen. Ga maar eens gaan zien op haar blog, hoewel de meesten onder jullie haar wel zullen kennen, hé!
Deze mooie vogelsoort zagen we in Bellewaardepark in de zomer van 2007. Ze zaten daar rustig en waren zich aan't wassen, klaar om te gaan slapen. Het was tegen sluitingstijd van het park..."eindelijk rust", zullen ze gedacht hebben Awel...ik ga hun voorbeeld volgen...mijn veren wassen en in mijn nestje kruipen bij mijnen haan, want die ligt er al in...slaap zacht!
Ik wil jullie nu de foto's van mijn landschappen laten zien...da's eens iets anders dan bloemen en bijtjes en het is ook iets tof om te doen. Dit is op een zaterdag genomen héél vroeg in de ochtend...de zon was juist opgekomen. Mij efkes aan de kant gezet en dan enkele shots genomen...op een rappeke, want veel tijd had ik niet. Ik nam ook enkele foto's van geitjes. En ik ben in de namiddag naar make gereden en heb foto's te Puivelde genomen. In een straat waar het voor de helft één en al velden zijn en waar ik een groot deel van mijn jeugd heb doorgebracht, aan de 'zwarte beek' Maïs gaan pieken samen met een vriendin, bijvoorbeeld. Op zo'n 'rooftocht' kwamen we 4 punkers tegen die rond mijn fiets gingen staan, zodat ik niet wegkon. Ze zeiden dat ze me in een maïsveld gingen sleuren om mij te verkrachten en ze probeerden zelfs al in mijn bloes te zitten...kerels die veel ouder waren met veelkleurige hanekammen op hun hoofs en hondenbanden rond hun nek en polsen en veel ringskes in hun oren...angstaanjagend, zenne! Mijn vriendin dreigde ermee de politie te laten bellen en belde aan het eerste huis ginds aan...er deed niemand open, maar ze lieten me wel los. We dachten er vanaf te zijn en zaten nog te bekomen aan het kapelletje (waar ik een vriendje zijn naam in de bank had gekerfd... mijn eigen tienerperikelen) toen we die kerels ineens zagen af komen gefietst en wij zo rap als de bliksem weg, natuurlijk. We verstoptten ons bij de buren naast ons in hun terras, omdat mijne pa bijna thuiskwam en hij dit niet mocht te weten komen. Mijn make kwam naar buiten en jaagde die kerels weg...tot onze opluchting! Ik had een punkbroek gekregen van een nicht van mij die punkster...een strakke tijgerbroek en ik moest die onmiddelijk uitdoen, waarna make die in stukken scheurde...want het was door die broek dat die punkers mij achtena hadden gezeten ! Allééja...die omgeving deed mij efkes aan dat avontuur terugdenken...en nu kan ik er om lachen, maar op dat moment neep ik ze, zenne!
Dezen donderdag had ik vrij, want ik heb geen foon gehad om voor een zieke collega in te springen. En mocht de collega die de laten doet ineens ziek worden, moeten de collega's dienen toer verdelen en morgen degene die recuup 1 heeft...ik moet dan niet inspringen...gelukkig, want Wim is nu ook nog aan't werken met de laten. Hopelijk blijven mijn collega's in goede gezondheid verkeren...toch in't weekend...alléé altijd, maar voornamelijk in't weekend omdat ik van wacht ben...ja zeg, 't wordt precies wat ingewikkelt Ik ben vroeg opgestaan en ik ben foto's gaan trekken...te Haasdonk en te Bazel. Ik moest gaan tanken en ik stop bij een JET, waar we een tankkaart van hebben. Ik steek die pomp altijd in mijn auto...klik dat vast en dan wacht ik met mijn handen in mijn zakken...want verdorie...'t was echt koud, zenne! Nu stond ik wél anders...niet met de naftdop aan de pompzijde en ik moest wat aan dienen darm trekken om die pomp mooi in dat gat te krijgen...allééja...in de tankopening van mijnen auto, hé mensen Dus ik stond daar met mijn handen in mijn zakken rond te zien...ineens voelde ik nattigheid op mijn rechter been...als ik dat vallend geluid van die naftpomp niet had gehoord en die geur niet hebben geroken, dan zou ik nog kunnen gedacht hebben dat er een hond tegen mijn been stond te pissen...pfffff, allemaal naft op mijn broek, zeg! Handig ben ik dus ook al nie Ik wilde nog wat winkelen, maar ik heb dat wijselijk uitgesteld, grotendeels omwille van de stank...ik moest met mijn ruit open rijden, jongens...die stank was haast niet te harden! 'k Heb mij dan gedoucht en andere kleren aangedaan, omdat make om 16u een afspraak had met de orthopedist voor haar elleboog. Alles is goed, alleen nog wat stijf en ze kan al eens aan een crémeke met 6 bollen likken...verder naar haar mond geraakt ze nog niet...ook strekken gaat nog niet zoals het moet, dus moet ze nog véél oefenen en kiné krijgen. Ik wilde toch wel fris ruiken om naar dienen dokter te gaan "Madammeke, gij werkt zeker in een tankstation!" "Nee meneer den dokteur...ik ben verpleegster!?!" Ik peis nie dat hij mij zou geloven...wat denken jullie
Zo ging ik jaren geleden ook tanken met mijnen privé-auto toens nog en ik vertrek...kijk in mijnen achteruitkijkspiegel en ik zie iets zwart vliegen...'t was mijn eigen sjacoche die ik op 't dak van mijnen auto had laten liggen
Ik ben Sandra, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Sanne, voor de vrienden.
Ik ben een vrouw en woon in Sint-Niklaas (België) en mijn beroep is thuisverpleegster.
Ik ben geboren op 13/05/1968 en ben nu dus 56 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: PC, schrijven, poppen maken, lezen, enz....
Ik heb 2 zoons, Giovanni (16) en Marnick (13) en een hélé lieve vriend Wim.
Ik ben een zot ding, zeggen ze! Whatever, ik lach gewoon graag en doe mijn eigen ding!
Marnick-Giovanni
wasberen in Duitsland
mijn 3 schatten
Oostende 29 april
Ik en Romx
Ik en Ben
Frieda, ikke, Romx en Roosje
Ikke en Femke (Zus53)
Romx en Wim
Corry, Cooltje (Rita) en frieda
Opapat, May en Jean (La douce France)
Podiumbeesten: ikke, Veerle, Romx, frieda, Corry en roosje