Rick is ondertussen uitgestudeerd op de L.A.S., maar wat nu? Roelof, één van de jongens vanSiebring, Rick zn stageboer, heeft een spotje van Werkenrode op de tv gezienen denkt gelijk aan Rick. Werkenrode is een school voor voortgezet onderwijs voor lichamelijk gehandicapten mèt internaat. Hier worden de jongelui voorbereid op een baan/of activiteiten in hun verdere leven. Er is veel aandacht voor persoonlijke vorming. We gaan er naar toe voor een intake-gesprek. En ..het lijkt Rick wel wat...... en ons zeker. Zo pendelt hij 3 jaar lang op en neer van Emmen naar Groesbeek. Hij heeft de tijd van zn leven. Ze gaan zelfs op excursie naar Londen. Rick kiest voor Aanleg en Onderhoud. Het internaat bevalt Rick prima, het begeleid kamerwonen het laatste jaar minder.Daar moet je zelf meer initiatieven nemen. En dat vindt Rick moeilijk!
In 1986 begint Ricks 2e jaar precies in de vakantie in het Ötztal en Rick kiest ervoor om per trein van Innsbrückvia Nijmegen naar Groesbeek te reizen. We zetten hem gezamenlijk met Klaas en Sanny op de trein. Volgens Rick hebben ze in Groesbeek ogen op steeltjes als hij daar aankomt!
Wanneer we 14 dagen later terugkomen en bij Johan en Joke langs gaan om Laska op te halen, blijkt dat die ook de eerste dag al is weggelopen net als Bas. Gelukkig komt ze bij aardige mensen aanlopen 8 km vanaf de Boomgaard, in Hengelo Gld. Ze hebben gelijk de politie gebeld en pa heeft Laska toen vlug weer opgehaald. De rest van de tijd zit Laska dan in de paardenstal!
Met Bas is het minder gesteld. Wanneer Ben en Diny langs komen om hem op te halen is hij nog steeds niet terug. De hele familie is ontdaan. Johan en Joke hebben ook een rotgevoel. Er wordt een advertentie gezet voor de weggelopen Bas, maar geen enkele reactie.
Net op het moment dat ze aan een ander teckeltje gaan denken gaat de telefoon:Bunt iele een teckel kwiet? Ja, dr is t er hier ene bij mien zuster an kommen lopen. t Leek mien zon aardig hundjen. Ik dache, as e van niemand is nem ik em wel met. Mor noe hef e mien hele deurposte verinneweerd. Toen dach ik an dee advertentie en dach zol et dat hundjen misschien wean?
Aj mien de deurposte betaalt köj em weer met kriegen.
Ben natuurlijk in één streep er heen en betaalt een pot verf voor de verinneweerde deurpost
en dolgelukkig sluit de familie Bas weer in de armen.
Het jaar er op zegt Johan bijtijds:Iej meugt Laska wel weer brengen, maor de geet wel gelieke in de peerdestal! En geliek hef e!
foto: Ben met Franck --- altijd al gek op een teckel !
Met elkaar plannen we een 2-daagse tocht, een onderdeel van de Karawankenweg. Ben en Diny brengen ons wegen zullen s avonds onze overnachtingsplek in een alpenboerderij bezoeken om samen te eten en gelijk Berend Jan te brengen die de 2e dag met ons mee gaat lopen. Het is nog steiler dan ik dacht, maar we rusten op tijd. Het is die tocht waarbij we net onder het hoogste punt een pauze inlassen. Gerhard balanceert daar op een grote steen en ik denk aan de afgrond erachter. Ik roep:Gerhard, doe niet zo eng, straks val je! Waarop Rick ogenblikkelijk reageert met:Dan is Gerhard in de hemel en dan kan ik in zn tent. Hij vindt het maar niks om bij ons in het huisje te bivakkeren.
Dit wordt echt de tocht der tochten. We lopen van s morgens 7 uur tot s avonds half 8. Onderweg is er gelukkig nog wel een hut om wat te kunnen drinken en een verlaten boerderij waar we water kunnen tappen uit de pomp. Dan is er eindelijk onze boerderij. Ben en Diny zijn er al en we eten gezamenlijk Kaiserschmarn, allemaal stukjes pannenkoek met abrikozenjam. Ze hebben hier geen electra en het blijkt dat Berend en Mark de meeste luxe hebben .Die krijgen de kamer van de Bergwacht mèt kaarsen! We liggen vroeg in bed en horen in het donker het gegiechel van de Mädel en de donkere bromstemmen van de Knaben, die ontspanning zoeken. Het doet ons even denken aan Heisse Nächte in Tirol of gewoon aan onze eigen jongelui bij het bruggetje in de Rietlanden.
Klaas heeft geïnformeerd of we vroeg geroepen kunnen worden, want we hebben weer een hele tocht voor de boeg. Nicht nötig, antwoordt de Bäuerin. Sie werden sehen. De andere morgen vroeg worden we inderdaad gewekt door het gebel van een kudde geiten die gemolken moeten worden. De 2e dag wordt opnieuw een prima dag, stralend weer. Berend Jan klimt mee of hij nooit anders gedaan heeft. We lopen hier ook over de grens met Joego- Slavië. Deze dag is minder zwaar omdat we niet meer zo naar boven hoeven te klimmen, alleen dalen bij Nassfeld. En daar zijn Ben en Diny weer om ons op te halen.
Het heeft toch wel wat om af en toe je grenzen te verleggen!
De bergen vervelen ons nog niet en Klaas en Sanny zeker niet. In 1985 wordt het Reisach, ook Karintië. Gerhard gaat per trein samen met Renny en vriendin Ilse. Ipe met vriendin Monique rijden met Klaas en Sanny mee.
Eerst gaan we naar de Boomgaard, naar Johan en Joke om Laska te brengen.Wij hebt gien beste ervaring met logeerhunde, zegt Johan. De eersten is al vot elopen. Bas, de hush-puppie-teckel van Ben en Diny was gelijk de eerste dag al weg. Ik moet er wel even bij vertellen dat Johan en Joke na Sacha overgegaan zijn op Duitse Herders. Ze hebben nu Jansen. Er is geen kat meer te vinden op de hele boerderij. Hij heeft een grote kop en als je aan komt rijden, loopt hij blaffend naast de auto met je mee. Zijn kop op gelijke hoogte met jouw/mijn hoofd.
Geen vertegenwoordiger of old iezer keerl die de auto uit durft te komen.
Dus Bas is al weg en de politie gewaarschuwd. Ik zeg: Johan, as e weglöp lig et niet an oew. Het is onze verantwoording.
In Reisach huren we een chaletje op een camping. Rick en Mark slapen bij ons in het huisje. Dat is vooral bij Rick een doorn in het oog! Gerhard zit nl met de andere jongelui in het jeugdtentenkamp. De vriend van onze campingbazin is een Zuid-Duitser en wordt al gauw Herr Pünktlich genoemd. Wat een zeurpiet! Bij de Mittagruhe wordt een slapende Ilse op luchtbed uit het water geplukt en een rustig spelende Jaapje uit het pierebadje.
Ja, Ben en Diny hebben hun droomplekje gevonden in Eefde. Hoewel ze nog druk aan het verbouwen zijn, moeten ze toch even de bergen zien. Terwijl Diny en ik in het zwembad liggen, zeggen we heel tevreden:Laot de keerls mor ösen (zich in t zweet lopen)
Wanneer we net aan de Kuifmees wonen, bekijkt Gerhard de bovenramen van de buurt met een kritische blik en ziet dat daar geld mee te verdienen is. Hij bouwt nu zn eigen klantenkring op als glazenwasser van de buurt. En ik moet zeggen: hij is trouw. Iedere 5 weken meldt hij zich. Hij heeft daar een speciale outfit voor.
De bodywarmer die Anneke voor hem maakte gaat aan, een heel apart petje gaat op en er wordt een shagje gedraaid. Dan neemt hij de ladder op de schouder en zo gaat hij op pad:
Goeiemiddag, . de glazenwasser!! Hij is geliefd, krijgt overal wat, van koffie tot kroketjes. En de bekende kreet: Kopje koffie, glazenwasser .wordt veel gehoord.
Hij wil zijn klantenkring zelfs uitbreiden naar de flats in de Bargeres, maar als hij een keer scheefzakt en ontdekt dat hij eigenlijk hoogtevrees heeft, stoot hij deze bron van inkomsten af en houdt het bij ons buurtje.
Ook nu na een drukke periode wordt de vakantie weer .Badenhard, met Laska dit keer en zonder Gerhard. Die zal naar een jeugdkamp gaan in de buurt van Giethoorn. Daar heeft hij opnieuw het vrouwelijk schoon ontdekt. t Is zo jammer dat ze zo ver weg woont en zo bloedt ook deze prille liefde dood.
Na de vakantie zal hij naar de MSvS gaan in Zwolle en hij mag bij oma van der Kolk wonen, in zijn geboorteplaats Hattem. Hij wil er op de fiets heen, tas achterop en als ik me goed herinner ook nog een cassetterecorder. Het geld dat hij uitspaart voor de trein mag hij dan houden!
De fietstocht valt ietwat tegen. In de buurt van Dedemsvaart knapt een stangetje van de babagedrager. Ik meen me te herinneren dat hij daar toen een touw aan geknoopt heeft en de rest van de weg heeft vastgehouden. Wel een doorzetter, die Gerhard!
Ik geloof dat hij het in Hattem wel gezellig vindt en trekt ook veel op met nichtje Gera, die nu boerin/ brandweervrouw/ambulance/moeder en echtgenote in Canada is. De MSvS is toch niet voor hem wat hij had gehoopt. Teleurgesteld bezint hij zich op de toekomst. Hij moet toch nog in militaire dienst en meldt zich aan bij de Marine! Hij wil en zal varen!
Intussen vindt hij tijdelijk werk bij Fine Food en heeft daar veel plezier! Hij is blij dat hij daar geld kan verdienen, is gezellig en fleurt weer helemaal op.
Wanneer iedereen naar werk en school is .zit ik daar ._
_Geen Marijke , geen invallen meer, geen kindernevendienst en ik heb ook eigenlijk nergens zin meer in.
_Ik ga iedere dag naar de Bieb
_Ik ga wandkleden maken op een cursus in het buurtcentrum mèt Friedel.
_ Wanneer André naar Hengelo moet voor zijn werk gaan Friedel en ik graag mee naar onze vrienden om bij te praten.
Dan krijgen we een nieuwe Laska, dit keer een echte Schotse Collie.
Laska is gek op de kinderen in de buurt en is niet bij ze weg te slaan. Ze wil alleen maar met me meewanneer ik aanstalten maak om richting bos te lopen. Dan laat ik me snel boven op haar vallen en lijn haar weer aan. Een eigenzinnig typje dus!
Ja, en dan wordt het tijd voor de gehoorzaamheidscursus!!
Elke zondag gaan we samen kijken naar ons in aanbouw zijnde huis aan de Kuifmees. Het is houtskeletbouw en is snel onder de pannen. We rooien dan gelijk een paar stronken aardappelen die zijn blijven zitten.
Wim krijgt last van zn 2e heup en loopt een paar weken niet en daarna op krukken. Hij krijgt het aan de stok met de orthopeed die aan zn been zit te trekken en niet wil geloven wat er de eerste keer aan de hand was. Wim is een buitengewoon geval van een hele snelle botontkalking in zn heup en een hele snelle genezing, alles bij elkaar 2 maanden. Wim stelt me gerust de verhuizing doe ik straks weer zelf.
Wanneer we maart 1994 ons huis kunnen betrekken doet hij inderdaad alles, samen met de jongens of course!
Dick en Anda hebben een dag meegeholpen met de vloerbedekking en kasten in elkaar zetten.
Friedel komt helpen poetsen en op de dag zelf komt ze met een pan heerlijke macaroni aanzetten
Het laatste busje vol spullenkwam uit de schuur en kan er echt niet meer in.Geeft niks hoor, zeggen de jongens en maken als echte pyromanen een vreugdevuur achter op de zandbulten, wat later het Mussenveld zal worden.
Wanneer we zo samen met de buren tussen al het zand een nieuw bestaan opbouwen begin ik weer tot leven te komen.
De grote dagkomt, ons nieuwe leven zal beginnen. Samen met Marijke, Betsy en Annie,de nieuwe bewoonster drinken we koffie in een totaal leeg huis. Mark en Rick logeren al bij André en Friedel om al naar school te kunnen. Gerhard is al naar Lochem vertrokken. De verhuisauto is al naar Emmen Ik kan wel janken!!
Wat hebben we een goede tijd gehad hier.We zien Bertus en Marijke nog regelmatig. Het gekke is dat er niets veranderd is. Nou ja, onze kinderen zijn volwassen, onze haren wat grijzer .
In Emmen wacht Laan van de Marel 539.
Wim heeft de trap moeten bewerken met een straaljager om de lijm met schuim van het tapijt eraf te schuren. Klaas en Sanny zijn wezen schilderen. De jongens hebben nu een eigen kamer.Het bevalt Wim prima bij Holvrieka. Een buurvrouw wijst me overal de weg.
De hele familie en vriendenkring komt over om mijn 40e verjaardag te vieren. Diny is er al s morgens om 11 uur. Foi, foi, wat woont jullie noe toch een ende vot!
Met Klaas, Sanny, Ipe, Renny en onze jongens gaan we eerst een weekje naar het Zwarte Woud. Daar kunnen we vast op gang komen met bergwandelen. Hier wordt al zingend op de maat gewandeld: De Do en de Do en de Domovla
Aardbeien, vanille en chocola
In die makkelijke pakken ( met een lange uithaal)
We hadden wel geld kunnen vragen voor die reclame.
De volgende weken in Susten is Sannys zus Henny ook van de party. Mijn nicht Gerke en haar Wim en dochters Nienke, Hermine en zoon Sjoerd houden daar al een paar jaar hun vakantie. En zelfs mijn oude fietsmaatje Wim Ruiterkamp met Lydia en zoon Hans is er. Wat wordt de wereld dan klein.
Met Gerke ben ik van kleins af aan opgegroeid ( zie fotos onder Kinderboekjes) Onze moeders zijn zussen en onze vaders waren vrienden en erg trots op hun eerste dochters. Papa nam me vaak mee wanneer hij even naar oom Sjoerd en tante Hermien ging. Hij bond me dan soms aan de tafelpoot vast, omdat ik er anders vandoor ging. Toen papa eens een opmerking maakte over het slanke nekje van Gerke, gaf oom Sjoerd gelijk een opmerking terug: En Hetty dee hef gien ens een nekke.( bron: tante Hermien) Er worden weer heel wat herinneringen opgehaald.
Susten is geweldig. Wim en Klaas bestijgen de berg boven de camping. Wanneer ze bijna boven zijn is er een meertje. Ze zijn zo bezweet en hebben zon last van de vliegen, dat ze spiernaakt het meertje in duiken. Er is toch niemand .denken ze. Maar ze zitten er amper in of een stoet met dames trekt voorbij. Het water is ijzig koud Wanneer ze er eindelijk weer uitkomen zien ze pas hoe koud .Ha ha!
Een hele groep van ons doet mee aan de beklimming van de Bella Tola ( nee ik niet) Eerst een stuk met een lift en dan Rick is er ook bij. Die wil dit niet missen. Onderweggaan ze nog aan een touw, maar Rick klautert als een klimgeit en komt heel tevreden weer beneden.
Met Klaas en Sanny is het altijd een gezellige boel. Als we hebben afgesproken dat we gaan barbecuen, dan gaan we barbecuen! Al moet je wanneer het regent alle zeilen en parasols gebruiken die er te vinden zijn. Hun oudere kinderen Han en Herna komen ook even op de camping en dan is het familiegebeuren compleet. Wim en Sanny verzorgen minstens 1 x per vakantie een complete nassimaaltijd voor iedereen. En Wim zorgt er voor dat de pindasaus scherp genoeg is!
De jongelui vormen één grote club. Er wordt veel gepraat,gekaart gelachen en gezwommen!
In deze toch wat lastige tijd om je huis te verkopen zetten we een kleine advertentie in de zaterdageditie vanHengelos Dagblad. We moeten s morgens nog wel even met Gerhard naar de opticien, want die krijgt voor het eerst contactlenzen. Dat blijkt nog een hele klus.
Wanneer we eindelijk tegen half 2 thuiskomen heeft Rick samen met Ipe de eerste rondleiding al verricht. Die middag volgt er nog een bezichtiging. Ik hoor de man nog zeggen:Ik vind dit een grappig huis.
Het is ook een leuk huis . Beneden een living met keuken met daarachter sauna en douche en toilet. Boven de woonkamer, die je op deze manier heel netjes kunt houden. En dan de badkamer en de 3 slaapkamers op de 3e verdieping. Er ligt steeds een lang dik koord met knopen onder ons bed. Die is bedoeld als vluchtweg in geval van brand. En dan de besloten tuin met een ruime garage. Ook de buurt is een aanrader. Bertus en Marijke met kinderen aan de ene en B.B. aan de andere kant. Wij hebben er een geweldige tijd gehad!
Zondags komt er een Engelsman met zijn Annie om het huis te bekijken. Die zijn helemaal verrukt van het huis. Hij tikt boven met zijn voet op het parket, glimlacht en zegt:Shingles. Ze bieden gelijk en het huis is verkocht.
Wim rijdt ondertussen al vanaf half april op en neer van Hengelo naar Emmen en dat bevalt hem helemaal niet! Eind augustus zullen we verhuizen naar een tijdelijke woning aan de Laan van de Marel. Ons nieuwe huis in de Rietlanden moet nog gebouwd worden.
Wim had in maart de forse uitspraak gedaan:Als ik hier moet blijven weken tot mn 65e ga ik hartstikke dood. Dat willen we niet!
Gerhard zal daarom na de vakantie een jaar bij Henk en Anneke in Lochem gaan wonen en van daaruit met zn brommertje naar school in Zutphen.
Rick heeft niet veel commentaar. Die zal in Emmen naar de L.A.S gaan, naar de 3e klas afd. Landbouw, want Aanleg en Onderhoud kennen ze daar niet.
Maar Mark ligt dwars, goed dwars. Hij zal in Emmen naar de 2e klas van het C.S.G. gaan. Hij moet weg bij zijn vrienden Dat clubje vrienden was niet zo braaf. Samen hebben ze van allerlei ondeugd uitgehaald. Eens werd ik gebeld door een woedende beheerder van de tennis-luchthal, omdat Mark daar tegenop liep en dat was zó gevaarlijk. Ik denk dat het voor Mark goed is dat we naar Emmen gaan.
Onze geliefde Laska gaat dood, nog maar 7 jaar oud. Ze raakte verlamd en we moeten haar laten inslapen. Dat is een heftige gebeurtenis voor ons allemaal.
Er wordt 3 x per dag gehuild.. s morgens bij het opstaan, s middag als Mark en Rick thuis komen, en s avonds als ze naar bed gaan. Ik doe gewoon mee. Vanwege de veranderingen die er aan staan te komen denken we even nog niet aan een nieuwe hond.
In maart wordt Wim bij zijn directe chef geroepen. Die zegt: Om maar meteen met de deur in huis te vallen: je werkzaamheden gaan veranderen. Een collega waar geen andere plek voor is, gaat de leuke dingen doen en Wim zal meer achter het bureau zitten. Dat zint hem hééélemaal niet. Wanneer hij s avonds met André naar de scheidsrechterscursus rijdt, zegt die:Man wat kijk jij chagrijnig! Is er wat?Nou als jij een baantje voor me weet, zegt Wim. Ik ben nu zo flauw van de gang van zaken!
Om een lang verhaal kort te maken: bij Holvrieka in Emmen zoeken ze toevallig net iemand om de kwaliteitsdienst onder zijn hoede te nemen. De volgende dag gaan we naar Emmen , Wim op sollicitatiebezoek. Een week later heeft hij de baan. Wim maakt zn ontslagbrief klaar en legt die bij zijn chef op tafel met de woorden:Om maar met de deur in huis te vallen .Zijn chef dhr Smeitink was 5 minuten lang met stomheid geslagen.
Gerhard moet dat jaar zn mavoexamen afleggen. Maar wat hierna Samen met de decaan worden alle banen die er zijn doorgelicht. Nog geen idee. Hij zou wel bij de politie willen, maar zijn ogen zijn niet goed genoeg. We gaan naar een MTS voor milieutechniek. Het enige wat hij daar interessant vindt is een apparaat dat grafieken schrijft. Dan besluit hij naar de MSvS te gaan in Zutphen. De School voor Scheepswerktuigkundigen is behoorlijk technisch. Of het een goede keuze is .zal moeten blijken.
En hij heeft voor het eerst een vriendinnetje, Tinja. Tinja heeft veel voor hem over. Ze wurmt zich in een korte broek van Mark om maar mee te kunnen doen met voetballen, huilt tranen met tuiten dat ze meemoet op vakantie naar Friesland. Ze roeit daar zelfs het hele meer over om even Gerhard te kunnen bellen. En dan is hij ook nog niet thuis! Tja een veelbewogen jaar! En die is nog niet half om!
Ernst kan het niet geloven! Een geintje zeker. Sorry Ernst. Nee we gaan niet weer naar Italië. We gaan nu vakantie houden in Oostenrijk, ..de bergen hè!! De plannen sudderen wat. Tot Gerhards vriend Ipe zegt: Wij gaan ook naar Oostenrijk. Klaas en Sanny schieten ons aan; zullen we samen iets ondernemen?
Ze laten ons op de heenreis de Gross Glockner zien met zn eeuwige sneeuw, de Murmeltiere en dan zijn we in Karintië, in Kirschenteuer. We huren hier een tenthuisje. Gerhard slaapt in een tentje ervoor. Er is een leuk meertje vlakbij en je hebt opnieuw geen kind aan ze: Ipe, Renny, Gerhard, Rick en Mark.
Ons eerste tochtje gaar de berg op naar der Singerbauer. Ik ontdek gelijk al wel dat ik niet geschikt ben als klimgeit. Daar word je erg moe van. Ik zie veel te veel onderweg..bosaardbeitjes en van die leuke kleine cyclaampjes. Iej mot ok deurlopen, dan woj ok niet zo muu!", zegt Wim.
Maar aan t eind van de tocht krijgen we Most bij de Singerbauer en je hebt nog nooit zo iets lekkers geproefd.
Ben en Diny zijn ook gearriveerd op onze camping. Er wordt massaal geklommen, maar Diny en ik kunnen er ons geregeld aan onttrekken. Ja Jaapje hè .die is nog te klein!
Eén geweldige tocht maken we nog met zn allen, Jaapje bij Ben in een rugzitje,(Anda hoor ik in gedachten mompelen: net of er een bus leegloopt ), mooi weer en Goulashsuppe in der Hütte. Wat wil je nog meer?!
Bergen beklimmen is een vak apart, maar er zijn... is geweldig!
Ondertussen zit Gerhard midden in zn Mavo tijd. Hij vindt het helemaal niks. Zo gemakkelijk als hij thuis is, zo vervelend is hij op school. Het interesseert hem van geen kant. Een talenknobbel heeft hij niet. Frans heeft hij al gelijk in de 2e klas laten vallen en Engels vindt hij al net zo verschrikkelijk. Steeds op het allerlaatste moment moet ik hem overhoren, maar dan is het toch al te laat. Dan kan hij het toch zo gauw niet onthouden. Hij houdt gelukkig wel van lezen. En geschiedenis, met name de 2e wereldoorlog boeit hem bijzonder. Hij kon altijd goed rekenen. Ik had gedacht dat hij wiskunde wel leuk zou vinden. Mooi niet! Hij heeft de pest aan bijna alle leraren. De ouderavonden zijn een crime. Zoals hij beschreven wordt ken ik hem niet. Met hangen en wurgen rolt hij van de ene klas in de andere.
In de 3e klas kan hij een typediploma halen.Doe dat nou maar adviseer ik hem . Je weet nooit hoe het nog van pas komt! Vooruit hij doet het, maar spijbelt bij het leven. Wim is ook met zn typediploma bezig en bloedjeserieus. Hij oefent flink.
Telkens wordt er gebeld waar Gerhard blijft. Die had weer eens geen zin. Die rotlui . saai school duurt al lang genoeg Ik heb er voor hem een hard hoofd in, maar wat denk je? Hij slaagt!......... en Wim zakt.
Gerhard houdt wel van een patatje op zn tijd en dan kijkt hij gelijk even of er nog vrije spelen op de gokautomaten achtergebleven zijn. Er is een cafetaria aan de Twekkelerweg. Hij is daar kind aan huis blijkt later. Wanneer we verhuizen mag hij daar nl gratis eten als afscheid.
Dus zoekt hij een baantje. Hij vindt dat als ramenwasser voor een bedrijf dat in de vakantie de scholen bij langs gaat. Hij krijgt er les in!! En moet laten zien hoe het moet .. Hij wordt aangenomen. Werken wil hij dus wel! Dat geeft de burger moed!
Vaak komen de jongens uit de buurt Robert, Eddy en soms Anton op vrijdagmiddag uit school even bij een kop thee vieren dat het weekend begint. Soms staat de tafeltennistafel uit en dan zijn ze voorlopig niet meer weg te slaan. Die blijft ook wel eens het hele weekend staan.
Mark wordt op de Marnixschool uitgedaagd om bij de besten te horen . Wouter en hij werken tegen elkaar op. Wouter is een aardige rustige jongen. Maar hij heeft ook andere vrienden Ercan bv, een Turkse jongen net als Cengiz. Aardige jongens, maar dat ze nu zon goede invloed op Mark hebben kan ik niet zeggen. Samen hebben ze een hol gemaakt met matras en al bovenin een oude melkfabriek.Ja hè, vrijbuitertje!! Het is levensgevaarlijk. Ze worden op de een of andere manier betrapt en ja dan zoeken ze weer een nieuwe geheime plek.
Als hoofd van de school heeft Gerhard meneer de Wolf nog meegemaakt. Op een dag komt een moeder haar kinderen opgeven en stelt zich voor als mevr. de Haan. Toen schijnt hij gezegd te hebben met een heel donkere stem:Ggggrrrrrrr. en ik ben de WOLF. Later komt Bert Bril de scepter zwaaien en brengt Wim als voorzitter van de Oudercommissie ettelijke uurtjes met hem en de collegas door.
Zelf val ik er vaak in èn heb daarnaast als handwerkmoeder de kinderen leren spinnen, wolverven en weven, met zoutdeeg werken enz. Ook in de pauzes ga ik wel eens buurten. Ja als je toch tegenover de school woont! We houden met ons buurtje ook toezicht en als er per ongeluk door de jongens uit de buurt een ruit sneuvelt met voetballen, belt Wim Bert Bril gelijk en die zegt dan meestal:Haha,die jongens! Ik bel wel even voor een nieuwe!
In de 4e klas krijgt Mark een jonge meester, meneer Groenwold. Na de oudere dames uit de onderbouw is dit toch even wat anders. Mark kan geweldig met hem opschieten. En gelijk dat jaar wordt het feest, want meneer Groenwold gaat trouwen en nog wel in Emmen. Ik heb de eer om een paar dagen in te vallen en op de grote DAG gaan we met de klas met de trein naar Emmen. Er wordt een dienst gehouden in het Baptistenkerkje aan de Prinsenlaan en daarna gaat het naar de dierentuin voor het feest. De klas gedraagt zich echt voorbeeldig en hebben gezongen en voorgedragen. Wat we dan natuurlijk nog niet weten is dat we er 4 jaar later zelf zullen wonen!
Intussen hebben we sinds 1976 een hond, Laska. Eindelijk ging Wim overstag. Mark had blijkbaar een goed moment afgewacht.Als ik nou iemand weet die in de vakantie op onze hond wil passen mogen we dan een hond pap? Wim had een goede bui en zei:Als jij iemand weet .goed. Natuurlijk belt Mark oma en opa op en krijgt oma aan de lijn:Oma, als wij een hond hebben, mag die dan in de vakantie wel bij jullie op de boerderij zijn?Och, natuurlijk mien jonge, zei oma. Bij oma mocht alles!
Drie weken later hebben we kleine Laska al, een kwart collie, de helft terrier en nog wat onbekends. Als Anneke Laska voor het eerst ziet zegt die:t Liekt wel een rotte. Dat vind ik nou geen compliment. Het blijkt het slimste hondje te zijn dat we ooit gehad hebben, maar dat komt voornamelijk omdat ze altijd met de jongens en de andere kinderen uit de buurt speelt.
Puppycursussen zijn nog niet. Nee, Mark laat haar uit, leert haar van alles en het is en blijft de lieveling van de hele buurt. Mag Laska buiten spelen?, komen ze na schooltijd vragen en Laska haalt de bal voor ze op, legt die op de plek en zoekt iedereen op die zich verstopt heeft. Telkens als ze er weer één vindt, in een boom of op het fietsenhok, blaft ze. Een superhond!
In de vakanties brengen we haar inderdaad naar de Boomgaard en ze heeft het prima naar de zin met Sacha, de hond daar. Ze kunnen zo goed met elkaar overweg dat ze er s avonds wel eens met zn tweeën vandoor gaan en pas midden in de nacht weer terugkomen. Dan gaat Laska bij het slaapkamerraam staan blaffen omdat ze weer naar binnen wil. Ja dan gaat ze s avonds natuurlijk op de deel!
Wie gaat er weer mee naar Italië? Jaaaaaaaaa, klinkt het eenstemmig. We kiezen iets uit de Neckerman gids: Peschiera aan het Gardameer.
Nu rijden we dus via Oostenrijk. Ik ben helemaal onder de indruk van de fraaie Alpen. Dit had ik mn hele leven nog niet gezien. En daar rijden wefloep doorheen. Het is daar nog heel koud . We zijn de grens nog niet over of een enorme hitte overvalt ons. In één dag van 0º tot tegen de 40º. Airco hebben we dan nog nooit van gehoord, hooguit in een Amerikaans romannetje. Dan blijkt ook nog dat onze huisjes niet beschikbaar zijn. Oooh .Neckerman!, wordt daar gezucht. Maar we krijgen vervangende appartementjes die prima zijn. En jongens .een heerlijk zwembad. Peschiera ligt eigenlijk in een dal en het heetste plekje van het Gardameer. Heb ik weer. We zitten s avonds om half 12 nog in bikini te puffen. Ik dan, want de rest schijnt er weinig last van te hebben. Maar het went.
Deze vakantie wordt er fanatiek gevist. Alleen krijgen de jongens van die kleine roofvisjes aan hun haak. Met één hap zit de haak zon beetje in de ingewanden. Krijg zon visje maar eens levend van de haak! Bloederig dus!
Maar er zijn mooie markten, we zien wedstrijden met boten waarin staande geroeid wordt, we bezoeken Verona. Die avond is de opera afgelast en hoeven we ook niet te beslissen of we er wel of niet heen gaan. Ook een dagje Venetië staat op het programma. We zijn te laat voor de vismarkt, het museum zit dicht, maar de entourage ,de gondels en het plein en de brug der Zuchten ,waar Dick behoorlijk aanschouwelijk over weet te vertellen, maakt alles goed.
Er wordt wel van alles georganiseerd op ons vakantiepark! Assistente B loopt heel gewichtig te doen. Bij de zwemwedstrijden doen behalve Gerhard ook Mark en Ernst mee, allebei fanatiek. Maar op het uno..due tres duikt Mark 2x bij tres in het water. Pas bij het geweerschot mocht je vertrekken. Ernst wint de race Tja, je kunt niet alles hebben, Mark. Stefan doet waarempel mee met hardlopen. Terwijl iedereen op de volwassenen let en wie van hun het snelst is heeft volgens onze telling Stefan gewonnen. Breng die Italianen dat maar eens aan hun verstand.
Ik ben nogal onder de indruk van de Italiaanse slager die heel zwierig een lapje kalfsvlees voor me inpakt alsof het een cadeautje is, ook nog met een takje rozemarijn erop. Als er betaald moet worden ben ik opnieuw onder de indruk .3x zo duur als in Nederland!!
Op de terugweg maken we voor het eerst kennis met de beruchte files bij München. We hangen zon beetje met de benen uit het raam, .zo heet. Bij Pommersfelden is een kasteel/hotel waar Andas tante placht te overnachten en Anda verzekert:Als die het o.k. vindt dan is het o.k. èn niet te duur. Het blijkt een gouden greep. Lekker eten, goede bedden, zwembadje erbij. We eten kip en Ernst heeft blijkbaar nog niet vaak een kippenpoot mogen kluiven en ,kijkend naar de spieren en pezen, vraagt enigszins verbijsterd:Zijn dat zn darmen? Stefan heeft ondertussen zon spierpijn van de hardloopwedstrijd dat hij niet meer gewoon kan lopen, maar ik heb hem niet echt horen klagen. Er is nog een stukje film van! We hebben het met elkaar geweldig gehad, maar of het volgend jaar weer Italië wordt?
In 1980 gaan we weer afspraken maken voor een vakantie met Dick en Anda. En dit keer wordt het zelfs Italië. Aan de kust tegen de Franse grens ligt Ventimiglia. Er is daar een eindje de berg op een mooie vakantieplek Vista del Mare, waar huisjes gehuurd kunnen worden en dus uitzicht is over die mooie blauwe Middellandse Zee. Na een overnachting in Zwitserland kunnen we via de St Bernardtunnel naar Italië. Dit wordt de topper onder de vakanties, de vakantie van cinque gelati, St Paul de Vence, Monaco en oben ohne op het geweldige strand bij Menton. Je kunt aan de blanke of gebruinde borsten zien wie net is aangekomen of wiens vakantie er bijna op zit!
We hebben de opblaasboot bij ons en wat is er nou mooier voor 5 jongens dan een boot en de zee. We hebben er geen kind aan. s Morgens gaan we met de hele meute een goede plek zoeken op het strand. De rit over de autostrada is adembenemend mooi met al die roodpaarse bougainville tegen de zijkant. Ook de verkopers van de beignets doen goede zaken.
We gaan ook een dagje naar Monaco. We zien de aflossing van de wacht bij het paleis èn we bezoeken het museum waar veel te zien is over het leven van Jean Cousteau. En daar zie ik tot mijn schrik een grote sidderaal op sterk water met een beschrijving dat die ook voorkomt in de Middellandse Zee. Vlak daarna gaan we in Menton nog even zwemmen. Al een eind van het strand af zie ik me toch een donkere vorm onder me, net die van zon s Ik heb het niet meer. Ik zwem voor mn leven. Hijgend haal ik Anda in en even later lig ik doodmoe uit te puffen op het strand. Wat ben ik uitgelachen! Flauw hoor! Toch durf ik ook later niet meer ver de zee in.
Het is ook onze eerste vakantie waar onze super 8 filmcamera uitgeprobeerd wordt. Nou dat lukt best, al is Rick het meest in beeld. Er is zelfs een stukje bij dat ze mij in de boot willen hijsen aan mn bikinibroekje ja die heb ik ook gehad .,maar dat lukte niet zo snel. Zie je het voor je? Rick heeft al voorgesteld om dat naar de Homevideo op TV op te sturen. Maar dat nooit!
Er is een hele ploeg kinderen in ons vakantieparadijs. s Avonds verzamelen ze zich en vermaken zich prima: onze vakantiehangjongeren!
Het jaar dat hierna volgt lijkt wel een film. In het begin is er de rare opluchting dat het ziekzijn en pijn voorbij is. Er is nu een ander soort pijn voor ons dan: een vreemd leeg gevoel en het idee dat je wat doen moet. En dat gebeurt. Pa blijft opDe Boomgaard hand- en spandiensten verrichten.
Joke doet de was, Diny het werk en ik .. Iedere week kom ik een dagje gewoon..eigenlijk doe ik niks.. alleen een beetje luisteren. Pa komt met Pinksteren naar ons toe in Hengelo. Hij moet onderweg een paar keer stoppen vanwege emotie, omdat hij er aan denkt dat mama dingen zei als;O, kiek toch és Hein, wat een mooi bungalowtje of Kiek daor és . die beeste zeet ér goed uut.
Maar het eind van het jaar besluit hij dat hij zo niet verder wil, hij is uiteindelijk net 65 geworden. Vlak voor Kerst belt hij om te vertellen dat hij vriendschap heeft gesloten met tante Gerritje Koning en dat ze in januari bij hem in zal trekken. Ik geloof dat wij de enigen waren die dat geen probleem vonden. Eigenlijk was ik heel blij voor hem en had tegelijk een zorg minder. Het werd me door de rest niet in dank afgenomen, maar ik zag in tante Gerritje totaal niet een vervangster van mama. Maar ja in een dorp. Diny werd gebeld: Wat hek e heurd. Geet Gerritjen van Koning bij oew vader intrekken? En gaot ze ok nog trouwen dan? Foi toch wel een betjen gauw, hè? Wat vind iejleu dr van?Enzovoort. Tante Hermien heeft pa nog driftig de oren gewassen. Sjoerd zol dat nooit doon
Enfin, de plannen worden gemaakt. Het gaat zo goed met die twee, dat ze zomer 1980 inderdaad trouwen. Beide families zijn voltallig aanwezig.
Ze hebben veel gemeen, vader Hein en tante Gerritje en samen leggen ze véééél bezoekjes af, want er zijn veel kinderen en klein- en achterkleinkinderen.
Wanneer ze voor de 3e keer op een dag op bezoek gaan zegt tante Gerritje vol humor : Toch fijn , daj nog es argens hen könt gaon!
Ze zijn beiden vol belangstelling voor het wel en wee van ons allemaal. Rick krijgt altijd nog iets meer aandacht heb ik het idee. Later vertelt pa dat hij mama beloofd heeft extra op Rick te letten. Bij Ben en Diny wordt de 3e zoon geboren: Jaap, genoemd naar zn oma die hij nooit gekend heeft.
Ook bij Henk en Anneke komen er 2 dochters: Ivonne en Monique. Na verloop van tijd krijgen Johan en Joke Jos en Joanne. Samen noemen ze zich ook wel de 4 Jos!
Wanneer we Laska ophalen op De Boomgaard vertelt pa dat het met mama helemaal niet goed gaat. De kanker waaraan ze vorig jaar, dachten wij, met succes geopereerd was is terug en nu in alle hevigheid. Ze kan bijna niets meer eten. En wanneer haar arts daar openheid in geeft, heeft ze nog maar 3 weken te leven. Je kunt je de paniek voorstellen die over ons heen kwam. Tante Hermien, haar jongste zus, laat het er niet bij zitten en adviseert een speciale homeopatische arts, een vrouwtje van wel eind 70, die haar een dieet voorschrijft van granen en injecties ( maretak). En wonder boven wonder knapt ze daar zover van op dat ze weer kan eten en zich veel beter voelt. Een zucht van verlichting ., er wordt nog een bungalow in Vorden gekocht de grootste wens van mama en ze verhuizen! Hond Sacha heeft 3 dagen aan de weg liggen wachten tot mama weer terug zou komen. Als dat niet het geval is, gaat die toch maar terug. Joke is ondertussen bij Johan in getrokken en die twee nemen de boerderij over. Pa blijft wel zoveel mogelijk op de boerderij meewerken.
Ik denk dat het op 10 december op Gerhards verjaardag is dat Mama vertelt dat ze het niet redden gaat. Ze heeft ondertussen een verandering ondergaan. Ze is altijd al een heel warme moeder geweest, maar is nu naar iedereen toe veel milder geworden. Ze breit voor Johan nog 12 paar dikke sokken, haar specialiteit, als een soort uitzet. Heel veel neven en nichtjes en andere familie komen langs om afscheid van hun tante Coba te nemen, allemaal enigszins gespannen. Wanneer ze weer uit haar slaapkamer komen zijn ze allemaal blij met het fijne gesprek dat ze gehad hebben.
Iedere avond komen tante Riek en tante Hermienbij haar en worden veel herinneringen uit hun jeugd op De Haaropgehaald en gelachen.
Het is die vreselijk strenge winter 1978/ 79. Wanneer ik met de trein naar Vorden ga, moet de machinist onderwegiedere keer de wissels handmatig verzetten. Pa haalt me dan in Lochem van de trein.
Johan en Joke trouwen de 23e januari. Dat bij elkaar intrekken vonden Pa en Ma maar niks ..de buren!......en zo!
Mama kan er al niet meer bij zijn. Vooral voor Johan en Joke is de grote dag niet wat ze zich ervan voorgesteld hebben.
Alles is met iedereen doorgesproken en ook haar begrafenis en kerkdienst geregeld en is ze klaar. Met de huisarts heeft ze een heel bijzondere band. Half februari vertelt ze dat ze droomde dat de engel Gabriel bij haar was en dat ze dacht dat ze al met hem mee mocht. Maar nee, het was haar tijd nog niet! Op 5 maart worden we geroepen en neemt mama afscheid van ons allemaal. Die nacht slaapt ze in.
Samen met de huisarts legt tante Riek mama af, heel bijzonder! De begrafenis gebeurt geheel in haar stijl, bijna helemaal verzorgd door de oude buurt.
Ik ben erg onder de indruk van de hele vrouwenvereniging van Linde die bij de ingang van het kerkhof staat opgesteld om hun medelid uitgeleide te doen. Degene die me hier gelijk opvalt is tante Gerritje Koning, waar ik vroeger veel over de vloer kwam.
Ondanks alle verdrietige herinneringen zijn er ookde bijzondere gesprekken die me bijblijven in het extra half jaar dat ons nog gegeven was.