Red de solidariteit

Dit noemen ze dan ook verrijking zekers?

Klik op de foto. Klik op "click here to start download" in het nieuwe scherm. Klik in het tabblad op openen en met een beetje geduld kunt u genieten van enkele prachtige beelden.

Iedere liefhebber van stripverhalen kent de teletijdmachine van professor Barabas uit Suske en Wiske. Daarmee worden levende mensen niet alleen naar een andere tijd weggeflitst, maar ook nog eens naar een willekeurige andere plaats. Tijdreizen en teleportatie in één handig pakket. De beroemdste teleportatiemachine uit de science-fiction is waarschijnlijk de transporter waarmee de astronauten in Star Trek vanuit hun ruimteschip Enterprise naar een vreemde planeet worden doorgestraald. En andersom natuurlijk. “Beam me up, Scotty!” Teleportatie van mensen of voorwerpen is nog nooit gelukt, maar met geld gaat het prima. België speelt zelfs een voortrekkersrol op dat gebied. Het Noorden van het land staat vol teleportatiemachines die met één felle lichtstraal geld naar het Zuiden wegflitsen. Deze tuigen noemt men daarom dan ook flitspalen. Officieel dienen ze om automobilisten aan te sporen tot verantwoord rijgedrag, of toch minstens tot het respecteren van de maximumsnelheid, maar in werkelijkheid gaat het om een revolutionaire, snelle en veilige manier om geld van Noord naar Zuid te transporteren.

Dat blijkt het duidelijkst uit de opstelling van die flitspalen. In het Noorden, in Vlaanderen dus, staan er 1118, die bijna allemaal echt werken. In het Zuiden, in Wallonië, staan er slechts 75. Daarvan zijn er 20 niet geactiveerd: er zitten niet eens filmrolletjes in de camera’s. Enige jaren geleden publiceerde een medewerker van de VUB een vlijmscherp stuk over die flitspalen. Hij schreef toen onder meer: “Volgens het eerste verdelingsplan van de paarse regering krijgen de Vlaamse politiezones 3,26 euro per inwoner en de Waalse... 6,52 euro per inwoner. Inderdaad, het dubbele! Als deze verhouding wordt vergeleken met de meeropbrengst die het gevolg is van een stijging van het aantal uitgeschreven verkeersboetes, worden de feiten nog frappanter. De meeropbrengst in 2003 kwam voor 83% uit de zakken van de Vlamingen, voor 12% van de Brusselaars en voor amper 5% (!) uit Wallonië!” Dat is natuurlijk al vier jaar geleden. Maar een snelle berekening leert dat de verhoudingen intussen nog niet erg veranderd kunnen zijn: ook nu staat nog niet eens 5% van de werkende flitspalen in Wallonië.

Overgenomen van de webstek van het Vlaams Belang. 

We zijn eind september en er is in de verste verte nog geen Belgisch compromis in de maak. Het stripverhaalgehalte van dit land lijkt eindelijk uitgewerkt.

Ondertussen springen toch weer een aantal Vlaamse 'academici, intellectuelen en kunstenaars' op de barrikaden om het vaderland en de monarchie te verdedigen,- ja zelfs de Brabançonne te gaan zingen.

Tijd voor een historische flashback. Hoe was het nu ook weer begonnen? En waarom is het zgn. 'links-progressief' cultureel establishment zo verkleefd aan de burgerlijk-francofone elitestaat die in 1830 het levenslicht zag?

Deze e-post heb ik zonet ontvangen met verwijzing naar een artikel van Johan Sanctorum. (De eerste keer dat ik van die man hoorde dacht ik dat hij een of andere abt of prior was. Deed me denken aan mijn jeugdjaren "et spiritus sanctus" maar daar heeft deze filosoof en wijze man (wijsgeer?) niets mee te maken.

Een fragmentje:

En jawel, ook zijn 'uitschuiver' in een interview met Libération gaat eigenlijk naar de essentie. Letterlijk stond er: "Apparemment, les francophones ne sont pas en état intellectuel d'apprendre le néerlandais". Dat klopt: ze willen en kunnen niet, niet omdat ze 'te dom' zijn, maar door een cultuurhistorische conditionering die als een echte handicap werkt, en die binnen het Belgisch bestel nooit kan overwonnen worden. Mijn poetshulp uit Oezbekistan is hier vier jaar en spreekt nagenoeg vlekkeloos Nederlands. De francofonen in de Vlaamse rand zitten na 20 jaar nog altijd vast in hun superioriteitscomplex, en zijn duidelijk niet in een état intellectuel om zich de taal eigen te maken van een ongesofistikeerde subcultuur. Leterme was als 'zwarte Vlaming' en kandidaat-premier voor Franstalig België al verbrand voor hij eraan begon. Maar op het ogenblik van dit schrijven, begin september, is de impasse compleet en lijkt een regimecrisis onafwendbaar: de Vlaamse kiezer heeft een bom onder het Belgische kaartenhuis gelegd.

Leest u vooral het hele artikel.

Al ben ik het niet met hem eens in zijn eindconclusie die stelt dat er geen geloofwaardige politieke rechterzijde zou zijn. De man, hoe lovenswaardig ook, laat zich vangen om ziende blind te zijn.
Ik geloof het niet maar wéét dat er wel een geloofwaardige rechtse politieke partij is. Ik moet er toch geen tekeninkske bij maken zekers?