Zondag 18 mei 2008
40 jaar mei '68
Gisteren een zeer boeiend colloquium bijgewoond in De Schelp van het Vlaams Parlement. Het was voor mij indrukwekkend op meerdere vlakken.
In de eerste plaats wat “overdonderd” omdat het mijn eerste keer was dat ik dit “heiligdom” betrad. Ten tweede door de aanwezigheid (in het panel of als spreker, spijtig genoeg niet in het publiek bij mijn weten) van buiten-alle-verdenking-verheven NIET-Vlaams-Belangers. Ten derde door de AFwezigheid van mandatarissen, buiten wat meelopers van de LDD die Boudewijn Bouckaert gevolgd waren, van andere partijen. In het bijzonder een “gezinspartij” (sic, kots) als de CD&V.
Het komt mij niet toe om er een verslag over te brengen ook al omdat ik dat niet kan wegens niet slim genoeg maar ben wel gelukkig er bij te zijn geweest en geestelijk gevoed te zijn geweest.
Hier kan u alle teksten opvragen en hier kan u al de toespraak van Johan Sanctorum lezen.
Als kers op de taart had ik het genoegen de hoofdredacteur van Angeltjes te ontmoeten. Wat kan een mens zich meer wensen?
Bij het huiswaarts keren kreeg iedere deelnemer een “pasgeboren” eik om te planten als symbool in de hoop en overtuiging dat dit colloquium een start is, buiten alle partijgrenzen heen, om constructief na te denken over en te groeien naar een waardevolle samenleving, in het bijzonder een zelfstandig Vlaanderen.
Het “boompje” wordt begeleid met volgende tekst:
De mens is vrij en de partij zal zich inzetten voor het beschermen van de individuele mens tegen het misbruik van staatsgezag. De partij verdedigt de vrijheid van meningsuiting, als eerste en belangrijkste beginsel van een democratische inrichting van de maatschappij.
De samenleving moet worden ingericht met het respect voor het subsidiariteitsbeginsel. Wat door een lager niveau efficiënter kan tot stand gebracht worden, mag niet aan een ver tot de mens staande, naamloze autoriteit toevertrouwd worden.
De volksgemeenschap van burgers, die voldoende verbondenheid hebben met elkaar, op grond van culturele identiteit of op grond van een gemeenschappelijke geschiedenis en beschaving is ter aanvulling van het gezin en de omgeving, een sterke grondslag van solidariteit met zwakkeren in het algemeen, de gehandicapten en de zieken in het bijzonder.
De eerste en belangrijkste kern van de samenleving is het traditionele gezin, waarvan de waarde maatschappelijk erkend en gewaarborgd wordt door het huwelijk tussen man en vrouw.
Ik hoop dat mijn boompje uitgroeit tot een trotse eik.
In de eerste plaats wat “overdonderd” omdat het mijn eerste keer was dat ik dit “heiligdom” betrad. Ten tweede door de aanwezigheid (in het panel of als spreker, spijtig genoeg niet in het publiek bij mijn weten) van buiten-alle-verdenking-verheven NIET-Vlaams-Belangers. Ten derde door de AFwezigheid van mandatarissen, buiten wat meelopers van de LDD die Boudewijn Bouckaert gevolgd waren, van andere partijen. In het bijzonder een “gezinspartij” (sic, kots) als de CD&V.
Het komt mij niet toe om er een verslag over te brengen ook al omdat ik dat niet kan wegens niet slim genoeg maar ben wel gelukkig er bij te zijn geweest en geestelijk gevoed te zijn geweest.
Hier kan u alle teksten opvragen en hier kan u al de toespraak van Johan Sanctorum lezen.
Als kers op de taart had ik het genoegen de hoofdredacteur van Angeltjes te ontmoeten. Wat kan een mens zich meer wensen?
Bij het huiswaarts keren kreeg iedere deelnemer een “pasgeboren” eik om te planten als symbool in de hoop en overtuiging dat dit colloquium een start is, buiten alle partijgrenzen heen, om constructief na te denken over en te groeien naar een waardevolle samenleving, in het bijzonder een zelfstandig Vlaanderen.
Het “boompje” wordt begeleid met volgende tekst:
De mens is vrij en de partij zal zich inzetten voor het beschermen van de individuele mens tegen het misbruik van staatsgezag. De partij verdedigt de vrijheid van meningsuiting, als eerste en belangrijkste beginsel van een democratische inrichting van de maatschappij.
De samenleving moet worden ingericht met het respect voor het subsidiariteitsbeginsel. Wat door een lager niveau efficiënter kan tot stand gebracht worden, mag niet aan een ver tot de mens staande, naamloze autoriteit toevertrouwd worden.
De volksgemeenschap van burgers, die voldoende verbondenheid hebben met elkaar, op grond van culturele identiteit of op grond van een gemeenschappelijke geschiedenis en beschaving is ter aanvulling van het gezin en de omgeving, een sterke grondslag van solidariteit met zwakkeren in het algemeen, de gehandicapten en de zieken in het bijzonder.
De eerste en belangrijkste kern van de samenleving is het traditionele gezin, waarvan de waarde maatschappelijk erkend en gewaarborgd wordt door het huwelijk tussen man en vrouw.
Ik hoop dat mijn boompje uitgroeit tot een trotse eik.
