Meestal noem ik de wansmakelijke overgesubsidieerde eigen-gelijk zender de VlamingRoTop-zender, bij Angeltjes wordt deze overbodige belastingsgeld verspillende zender de 0000 genoemd: de Overbodige Onvlaamse Openbare Omroep. Vier dikke vette nullen, ten zeerste terecht toegekend. Guido uit de Alpen noemt de zender veel te liefdevol de PRT, de Paarse Radio en Televisie. Maar Paars is buitengekieperd. Misschien een nieuw acroniem? Vive le Royaume Tyrannique.
De regeringsonderhandelingen zijn ondertussen 162 dagen aan de gang. De druk én de kans om een Zelfstandig Vlaanderen uit te roepen is in 177 jaar nog nooit zo groot geweest.
Verrassend is eigenlijk om vast te stellen dat deze druk niet zozeer vanuit Vlaanderen maar juist vanuit het imperialistische Walenland wordt opgevoerd. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat de francofonen zich wel héél sterk moeten voelen en zeker zijn dat de Vlaamse mossels, omwille van de smeer, la Belziek à papa niet zullen laten vallen.
De Vlaamse kiezer heeft duidelijk rechts gestemd voor méér Vlaanderen. Vandaar de pandoering die de sossen en de blauwen kregen. Niet zozeer, dat bewijst de score van de Belgicistische partij van Leterme, voor onafhankelijkheid maar om politici toe te laten daadkrachtige besluiten te kunnen nemen om de toekomst van Vlaanderen veilig te stellen.
Twee actoren zijn een constante factor die een dynamische politiek en economie verhinderen.
De eerste zijn de (linkse) vakbonden. Zie wat er in Frankrijk aan de gang is. (Als er een rechtse regering komt heb je altijd een aantal groepen die onmiddellijk vinden dat ze moeten ‘en résistance’ gaan, met de grote woorden, alsof er ik weet niet welk gevaar dreigt. –Mia Doornaert in de Zeverende Dag) Ook hier roeren de vakbonden al de trom, heel subtiel gesteund door de vrienden van de linkse regimezender. Reeds meerdere keren konden we de vraagstelling van de journalist(e) van dienst horen in de zin van: is er dan gevaar voor een ruk naar rechts? Links is goed, rechts is slecht.
Hier in Walgië wordt de dynamiek nóg meer gefnuikt door de communautaire patstellingen en de francofone egoïstische arrogantie.
Dat gaat over wafelijzepolitiek, diefstal (tegenwoordig noemt men dat solidariteit) en de niet aflatende veroveringsdrang om Vlaams grondgebied in te palmen. De splitsing van BHV zou, indien de francofonen zich aan de wettelijke richtlijnen van het Grondwettelijk Hof zouden houden, reeds jaren gesplitst zijn. Niet in dit apenland.
Erger, er moest jaren over onderhandeld worden. Gelukkig is het dan toch nog gestemd zonder toegevingen. Tot nu toe maar de Tsjeven en, weeral, zelfs Dewever zijn al blij omdat Rienders (spreek uit op zijn Frans) & co “bereid” zijn om verder te onderhandelen maar vergeten er bij te zeggen wat er tegenover wordt gesteld.
De Franstaligen eisen niet meer of minder dat de Vlaamse onderhandelaars plat op de buik gaan en die laatsten zien dat nog zitten ook. Begrijpe wie kan.
Voor BHV eisen ze toch nog een “onderhandelde oplossing”. Tsjeef Michel Doomst heeft al te kennen gegeven dat “zonder twijfel ooit opnieuw zal moeten worden gepraat over BHV". Halloooo? Dan is Willy De Waele dan toch wel een stuk rechtlijniger. Wat niet moeilijk is tegenover een tsjeef.
Verder eisen ze dat de democratie op de helling wordt gezet. De Vlamingen moeten de plechtige belofte doen om nooit meer hun numerieke meerderheid te gebruiken.
Bovendien willen ze zich moeien binnen de Vlaamse Gemeenschap door te eisen dat de drie niet-benoemde burgemeester gewoon hun gang kunnen gaan.
Uiteraard willen ze niet dat er geraakt wordt aan de Waalse graaicultuur en dat de miljardendiefstal moet doorgaan.
Dus zeggen ze: ziet u, wij zijn bereid tot onderhandelen en tot een compromis te komen als jullie Vlamingen maar doen wat wij eisen. Simple comme bonjour, n’est çe pas?
Zoals het er nu voor staat is het beter om geen staatshervorming meer te eisen en eerst de splitsing van BHV af te werken. Zie Strategisch Denken Alstublieft van Gerolf Annemans.
In heel die saga speelt de Vive le Royaume Tyrannique een smerige rol, op al haar zenders in zowat al haar programma’s. Dat ze niet in de grond van schaamte zakken door de V in hun acroniem te behouden. Sossen kennen echter geen schaamte.
Voortdurend worden allerlei figuren opgedist die enkel het behoud van dit kunstmatig land, samengeplakt met royale lijm, ons-kent-ons privileges en al of niet duistere “beloningen”.
Tot op vandaag heb ik niet één vooraanstaande ondernemer van de Warande-Groep op de regimezender gezien of gehoord. Als er al een politicus van de enige oppositiepartij in Vlaanderen wordt gevraagd is het niet om naar hem/haar te luisteren maar met als enige bedoeling zijn/haar partij zoveel mogelijk schade te berokkenen zoniet in het belachelijke te trekken. Een werkelijk ernstig debat, zelfs al is het maar ten voordele van méér Vlaanderen, heb ik nog niet gezien of gehoord. Als er een separatist aan het woord wordt gelaten staat hij er altijd alleen voor tegenover meerdere gehaaide Belgicisten.
Of om de schijn hoog te houden plaatsen ze journalist Luc Van Doorslaer tegenover schrijver Geert Van Istendael. Schijnbaar een “Vlaming” tegenover een “Belg”. Alleen omdat de linkse vriend een opiniestuk had geschreven in “Le Matin” waarbij ondermeer schreef:
“Onze dwang tot politiek correct denken zoekt altijd naar onbestaande evenwichten. In de formatiegesprekken pleit één taalgroep voor meer bevoegdheden voor de beide gemeenschappen, op basis van gelijkwaardigheid. De andere taalgroep pleit voor gebiedsuitbreiding. Wij staan erbij en kijken ernaar. Alsof die twee dingen van eenzelfde orde zijn.”
Uiteindelijk wordt het weer een koffiekransje onder gelijkgestemden waarbij Van Istendael mag zeggen dat als Bart Dewever een fascist was hij bij het Vlaams Belang zou zitten. En wat zegt Van Doorslaander? “In historisch perspectief ben ik totaal anti-separatist, ik was dat in 1830 vooral.”
Tot slot, oef.
Tientallen keren, de laatste weken alleen al, hebben onverlaten zonder ook maar enige kritiek, mogen verklaren dat er vroeger “solidariteit” bestond van Wallonië naar Vlaanderen. Een flagrante leugen. Het pamflet Waarom? Daarom! bewijst dit ten overvloede. Hier en hier kan u de geschiedenis induiken indien u nog twijfelt.
Pleidooi tegen linkse manwijven met kleine borsten
