Caroline Fourest.


Caroline Fourest (Aix-en-Provence, 9 september 1975) is een Frans feministisch schrijfster, journaliste, en redactrice van het tijdschrift Prochoix. Ze werd bekend met Frère Tariq (Broeder Tariq), een kritische beschouwing van de werken van de Islamitische filosoof Tariq Ramadan.
Fourest is afgestudeerd in sociologie en politicologie en heeft als journaliste diverse boeken geschreven over onderwerpen als conservatieven, de pro-life beweging (Frankrijk en de USA), en over de huidige fundamentalistische tendenzen in Abrahamitische religies (joods-fundamentalisme, moslim-fundamentalisme, christen-fundamentalisme). Ze was vanaf 1999 president van het "Centre Gai et Lesbien".
Ze publiceerde in 2004 een grondige studie van de opvattingen van Tariq Ramadan Frère Tariq (Grasset). Fourest onderzocht een twintigtal boeken van Ramadan, en de meeste opnamen van zijn spreekbeurten. Ze concludeert dat Ramadan, ondanks zijn westerse voorkomen, en ondanks zijn veelvuldige pleidooien voor integratie, in wezen een islamist is.
In maart 2006 ondertekende ze MANIFESTO: Together facing the new totalitarianism, een manifest tegen het islamitisch totalitarisme dat veel publiciteit verwierf en waarvoor Fourest en 11 andere ondertekenaaars onder wie Salman Rushdie, Ibn Warraq, Maryam Namazie, Taslima Nasreen en Ayaan Hirsi Ali doodsbedreigingen ontvingen. Fourest heeft voor haar werk diverse prijzen ontvangen, waaronder de nationale prijs "Laïcité" in 2005 en de "Award of the political book" in 2006.
Bibliografie (beknopt)
- Foi contre choix : La Droite religieuse et le mouvement Prolife aux Etats-Unis (2001; Editions Golias) ISBN 2911453786
- Frère Tariq : Discours, stratégie et méthode de Tariq Ramadan (Grasset & Fasquelle) ISBN 2246667917
- La tentation obscurantiste (2005; Grasset & Fasquelle) ISBN 224669194X
- Tirs croisés : La laïcité à l'épreuve des intégrismes juif, chrétien et musulman (2005; LGF) ISBN 2253114375
In haar boek ' Frère Tariq 'doet zij op basis van voornamelijk deze
audio-tapes uit de doeken dat Ramadan van mening is dat bijvoorbeeld gemengd zwemmen immoreel is.
Dat een niet getrouwde moslim niet alleen met een vrouw in een kamer mag zijn.
Dat een man moet vermijden een vrouw een hand te geven.
Hij is een voorstander van het dragen van hoofddoekjes om de reden dat mannen anders in verleiding worden gebracht.
Hij is van mening dat nachtclubs niet bezocht dienen te worden.
Hij verbiedt een islamitische vrouw met een niet-islamitische man te trouwen.
En is hij ook van mening dat homoseksuelen een affront zijn tegen de natuur.
Een moslim, resident of staatsburger moet zich beschouwen als gebonden door een moreel en sociaal contract met het land waar hij verblijft”, aldus Tariq Ramadan. Of anders gezegd, hij moet de wetten naleven. Maar in zijn cassettes vraagt Tariq Ramadan aan de moslims om de religieuze identiteit ‘boven alles’ te plaatsen. Hij preciseert dat de Grondwet en wet weliswaar moeten geëerbiedigd worden, maar dit voor zover zij niet in strijd komen met een islamitisch principe dat erboven staat. Eigenlijk is hij een voorstaander van een diep retrograde visie op de islam die op vele punten onverenigbaar is met het moderne leven. Tekst van Caroline Fourest.
|
.. |


















