de jazzkritiek Foto H.P. and Tiny Grimes
Zo is de benadering van jazz in Nederland totaal anders gewoon omdat er veel minder invloed is van de Franse jazzcriticus Hugues Panassié (mentor van o.a. de antwerpse jazz club. )
Hugues Panassié heeft weliswaar zijn verdiensten . Hij heeft zo maar een dertigtal boeken geschreven over jazzmuziek, maar hij heeft ook een paar beoordelingsfouten gemaakt ,die voor sommige zwarte musici nare gevolgen hadden.. Zo werd de zwarte bluespianist Eddie Boyd beschouwd als zijnde de halfbroer van Memphis Slim en een der beste bluesmen uit chicago door H.P. opgehemeld. Hij bleek later maar een heel gematigd pianist te zijn en kon in Parijs niet aan de kost komen. Hij werd bij mij 'gedropt'; Het resultaat was dan mijn carrière eerst als blues -en nadien als jazzmuzikant gestart was.
Eddie Boyd werd door zijn 'collegas' hoog aangeschreven vooral dan als " songwriter " en hij kon zijn verhaal met heel wat ontroering brengen
Sommige zwarte musici werden door de kritiek in de bulletin ( h.c..f.) niet besproken. Zo b.v. Benny Waters ( 1902 )gewoon omdat hij Benny Goodman en andere blanke musici bewonderde. Zo was hij dan ook een goede muzieklezer geworden en speelde met o.a.bij Fletcher Henderson en zoveel andere grote namen.
Deze man werkte mee aan opnames bij King Oliver. Hij was ook arrangeur voor oa. Clarence Williams en King Oliver. Bij mijn weten komt zijn naam zelfs niet voor in "le dictionnaire du jazz " van H.P. Met Benny Waters maakte ik een L.P.voor het merk Vogel van Mon De Voghelaere . Benny overleed in 1998
Est-ce cette fréquentation boppisante (superficiellement) qui vaut à Benny Waters de ne pas figurer dans le Dictionnaire du jazz d’Hugues Panassié ?)( Michel Laplace — JAZZ HOT 1955)
Zijn naam is wel vermeld in de ' Dictionnaire '
Quote : Critici zijn als ornitologen - zij schrijven dingen over vogels, die de vogels niet eens weten maar ze kunnen niet vliegen.
