Koen was opnieuw outstanding
Maar ook Joost en Stefaan zetten een prima prestatie neer. Met een chrono van 40' 29" zat Joost dicht bij het record van de 50 plussers.
Hoe de collega's op de loopband het stelden lees je in Patrick zijn uitgebreid verslag.
Soms denk ik dat die mannen en vrouwen achter I Fit een loopje nemen met hun gebruikers. Sinds enige tijd waren ze aan het sleutelen aan een nieuwe proefversie. Al wie daar zin in had kon de bètaversie uitproberen. Wie dat niet wou kon bij het vertrouwde menu blijven. Ikzelf heb me enkele keren aan die bètaversie gewaagd, maar evenveel keren stapte ik snel terug over op het oude systeem. Maar afgelopen week was er geen ontkomen meer aan. De oudere versie werd in de vuilnisbak gekieperd en iedereen moest het stellen met de nieuwe. Mijns inziens hadden ze alles beter bij het oude gelaten en in de plaats daarvan extra servers aangekocht. Dit om de toevloed aan gegevens van de ingelogde gebruikers overal ter wereld aan te kunnen want ook nu nog krijgen we (Marnix, ikzelf, maar ook nog vele andere misnoegde gebruikers) regelmatig geen beelden meer door vanaf de plek waar we zogezegd aan het lopen zijn. Zo komt het dat Marnix gisteren tijdens zijn Crokyrun op de loopband al na anderhalve kilometer (ergens ter hoogte van de kapel) op blinde piloot moest doorrennen terwijl ik zonder probleem van begin tot einde de straten van Meulebeke kon aanschouwen. Met de nadruk op kon. Want u als loper weet dat iemand die rent lang niet altijd let waar hij loopt. Dikwijls is de kop diep naar beneden net alsof we de keitjes langsheen het parcours tellen moeten. In mijn geval zie ik dan constant het woord ‘PRO-FORM’ want da’s de naam van mijn loopband en die naam staat vlak voor mijn voeten te lezen. Maar hoe hard ik het ook probeer: ik kan dat woord nooit grijpen, er nooit op trappen. Altijd blijft het hangen op stapafstand. Zodat ik me voel als die ezel met ruiter met een wortel aan een stokje vlak voor mijn neus. Maar goed: ik had het over dat kijken. Als we dan al kijken, dan is het regelmatig met de blik van (weeral) die blinde piloot. Want de runners high hangt in ons lijf. Onze geest drijft drilmatig de benen en gaat zelfstandig zweven. Weg van het hier en nu. Tegelijkertijd blijft ze hangen want gevangen in de wil tot presteren. Zo komt het dat we ons om de haverklap vermannen en als een computer met haperingen noteren wat we selectief binnen krijgen. Zweet, geur, gevoel, beeld, emotie, afstand, tijd, het inwendige, de adem, dorst, pijn, verlangen, geluid, warm of koud, blazen, puffen, rillen .... Onbewust tellen we achteraf alles op en dat wordt dan onze loopervaring van die dag. Iemand die zijn trainingen afhaspelt op de loopband mist automatisch al enkele van bovenstaande impulsen die leiden tot zo’n totaalervaring. En als dan, in vergelijking tot de spektakelwaarde die het beeld buitenhuis de loper geeft, binnen op de band ook dat weinige beeld dat men krijgt compleet uitvalt, dan is dat natuurlijk jammer.
Waar men bij iFit de laatste tijd ook aan gesleuteld heeft is het doorsturen naar de loopband van de hoogteverschillen. In het verleden gebeurde dat helemaal niet correct en verschillende gebruikers hebben dat gemeld. Met die veranderingen heb ik het parcours in Meulebeke opnieuw moeten maken en wat blijkt nu? Eindelijk worden de hoogteverschillen tijdens het lopen wel verwerkt. Volgens Marnix misschien wel té goed. Alhoewel ikzelf de Meulebeekse straten nog niet echt belopen heb, heb ik ook die indruk. Waar er totnogtoe slechts enkele pieken van maximum 1% in die kleine 10 kilometer zaten krijgen we nu constant verschillen van 2%, 2,5%, en 3% onder de voeten geworpen. Eén keer stijgt onze loopband zelfs tot 4%. Dat gebeurt na 4,6 kilometer en situeert zich op de plek waar we vanuit de Godshuisstraat de Oude Gentweg inslaan. Direct daarna is er een al even spectaculaire afdaling maar dat is het rotte aan onze loopband: die serveert ons vanaf nu met plezier de hoogtes, maar weigert ons de laagtes aan te bieden. Toch bestaan er al dergelijke toestellen die ook het bergafwaarts lopen kunnen simuleren. Maar die hebben Marnix en ik niet. In tegenstelling tot onze semi-professionele toestellen zijn die professioneel en ze bevinden zich in de nog duurdere prijsklasse. Dit betekent evenwel niet dat wij ons een waardeloos toestel aangeschaft hebben. Integendeel. Ons beider conditie gaat zienderogen vooruit dankzij die dingen en ik verzeker u: lopen op onze loopband is een ietsje zwaarder dan lopen in ‘t echt.
Omdat ik wist dat die hoogteverschillen in rekening gebracht zouden worden heb ik me in deze Crokyrun wat ingehouden. Langs de andere kant wou ik ook bewijzen dat ik die sub-50 chrono van verleden week wel degelijk waard was. Met dit alles in het achterhoofd heb ik dus gelopen. En het resultaat mag er wezen: 49 min 21 sec. Yes!
Daarom vind ik het prachtig dat Marnix opnieuw zijn loopbandrecord scherper gesteld heeft. Extra hoogteverschillen en een extra 10 meter en toch een nieuw record? Je moet het maar doen! Een extra 10 meter? hoor ik u denken. Jawel, een extra 10 meter. Want door het hertekenen van het parcours lopen we vanaf nu 9,75 ipv 9,74 km.
Tot de volgende keer.
Patrick
