Paul loopt opnieuw voor de Damiaanactie
Hier Paul zijn verslag:
29.05.2016 20 km van Brussel
De sfeer was dit jaar anders dan op andere jaren. In de metrostations waakten ’s morgens talrijke politiemensen op onze veiligheid en ook onderweg stonden er duidelijk meer agenten. Een massa van 40.000 niet-angstige lopers vanuit de hele wereld maakte zich klaar in blokken van 10.000. Ik had geluk en stond in blok 2 (na de ‘echte’ lopers) en toevallig naast een bevallige jongedame uit Estonia (Estland). Ik had geluk en mocht alle omgeroepen info voor haar vertalen (… mijn vrouw die erbij stond verstond het wel).
Na 1u43min23sec bereikte ik moe maar voldaan de finish. De loop was ‘lourd’, zwaar, wegens gebrek aan lucht en ruimte. De Wetstraat werd vermeden en daardoor kwamen we met zijn allen in een trechter terecht. Er moeten niet nog meer lopers zijn, het verzadigingspunt is bereikt.
Brussel was heel even een loopstad zonder verkeer en zonder onnodig lawaai, want hier hoor je slechts ademen, hijgen, snakken naar lucht en wordt er niet gepraat door duizenden. Onderweg was het opletten geblazen bij de drinkstops met lege dopjes en plastiek flessen op de grond.
Ook nu weer was kilometer 17 de killer, bergop en met weinig adem-ruimte. Na de bocht naar links wenkte de triomfboog mijn vermoeide ledematen.
Het leek net een film die draaide en ik mocht er mijn eigen hoofdrol als enige vlaming ten voordele van Damiaanactie in spelen. 1320 euro schonken wij en ik mocht het bedrag overhandigen ten voordele van melaatsen die niet eens genoeg geld hebben voor een paar sandalen.
Dank u sponsors, dank u Brussel, hoofdstad van lopers die zich niets aantrokken van hoe, wat of van waar je bent. In deze loop ben je mens onder de mensen, loper onder de lopers. Houden zo. Tot volgend jaar en… morgen start mijn eerste training.
