Berichten van 1 november 2014 tot 30 november 2014

Mieltje Pauwels werd al sportend 95 jaar, mijn teller staat thans op 67. Het Duveltje doet ons al dromen maar hoe gaan we dit nog 28 jaar volhouden??

Luc nam in deze 45-ste Crokyrun de maat van iedereen. Hij haalde het nu van Joost in een spannende spurt.

Op de loopband liep Patrick Sys met 47' 18" zijn tweede beste tijd ooit

Op respectievelijk 4, 11 en 18 december zijn de laatste puntjes te verdienen voor de Crokylaureaat van het jaar 2014 waar Luc en Lieven voorlopig het klassement leiden met 44 punten.

Uitslag Crokyrun 27 november :
 1. Luc Maes                    42’ 30” 82
 2. Joost Coudenys              42’ 36” 20
 3. Lieven Van Parys            43’ 03” 07
 4. Tony Dewilde                49’ 11” 00
 5. Ex-aequo Bram Maes
     en Stefaan Lemiere         50’ 31” 40
 7. Hans Vankeirsbilck          53’ 13” 00
 8. Michiel Coudenys            53’ 33” 00
 9. Geert Van Compernolle       54’ 15” 00
10. Carlos Dejaegher         1u 00’ 09” 00
11. Bernard Devaere          1u 17’ 55” 00   (W)

Uitslag virtuele Crokyrun:
 1. Patrick Sys                 47’ 18” 00
 2. Marnix Deriemaeker          55’ 54” 00

Het Crokyrecord masters 60+ krijgt blijkbaar mythische trekjes.

In bijlage een fotootje dat mijn inspanningen van de afgelopen week illustreert.  ‘k Heb verschillende keren tussen de bergen in Noorwegen gelopen.  Klimmen en dalen.  Heerlijk thuis, op mijn loopband.  Telkens traininkjes van zo’n 6 – 7 kilometer.  Dalen zit er met mijn toestel niet in maar klimmen des te meer.  Dat alles aan een gemiddelde van 10 km per uur.  Pittig.  Mooi om te zien ook.  Nauwelijks een wagen te bespeuren.  Prachtige lucht, prachtige bergen, prachtige meren, prachtige wegen.  En toevallig hier enkele rugzaktoeristen.  En ik die hen voorbij hol.
Ik droomde de laatste tijd tijdens dat lopen wel eens weg, richting toekomst.  Nog zo’n kleine vier jaar en ook ik behoor dan tot het selecte clubje masters 60.  Ik droomde dan dat ik het crokyrecord in die categorie zal verbeteren.  Het zal bij een ijdele droom blijven, vrees ik, nu ik merk hoe Lieven en Luc elkaar week na week het vuur aan de schenen leggen.  Willem Elsschot zei het al: “ want tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren”.  Aan de praktische bezwaren kan ik misschien nog wat doen, maar helaas niks aan de wet van de sterkste (en snelste).
Groetjes vanuit Noorwegen.
            Patrick

Op 15 november liep Luc de loodzware natuur marathon der lage landen in Kasterlee. In de regen en door de modder, over aardewegen en bospaden kwam hij over de meet in 4u 16' 51" ( http://www.marathonkasterlee.be/ ).

Toch had hij op donderdagavond nog voldoende jus in de benen om als eerste op Ter Borcht te finishen.

 1. Koen Ver Eecke                  39’ 29” 00
 2. Lieven Van Parys                41’ 04” 18
 3. Luc Maes                        41’ 06” 12
 4. Joost Coudenys                  42’ 38” 71
 5. Jan Lust                        52’ 10” 68
 6. Geert Van Compernolle
    en Hans Vankeirsbilck           56’ 56” 00
 8. Carlos Dejaegher                57’ 37” 00
 9. Bram Maes, Michiel Coudenys
    en Stefaan Lemiere           1u 04’ 21” 50
12. Bernard Devaere              1u 25’ 27” 00 (W)

13 Crokyboys gingen de strijd aan tegen elkaar, tegen zichzelf en tegen de chrono. Voor Lieven werd het zijn laatste wedstrijd in de categorie M55. Aan uitbollen denkt hij nog lang niet, want op 13 november doet hij een eerste aanval op het Crokyrecord M60, dat met 41' 51" op naam staat van Luc Maes. Op de foto Lieven na zijn 1221-ste Crokyrun tussen de twee youngsters Michiel en Bram. Deze laatste verbeterde zijn persoonlijk record met bijna drie minuten.

Ook onze 89-jarige Crokyboy Carolus Moens denkt nog lang niet aan stoppen. Zijn oefenterrein voor het hoogspringen, de oude booghal van het Blosocentrum in Assebroek gaat tegen de vlakte. Carolus hoopt stiekem dat hij een onderkomen vindt in de nieuwe sporthal om verder te kunnen trainen op zijn geliefde atletiekdiscipline. 

De aankomsten:

 1. Koen Ver Eecke                39’ 00” 00
 2. Joost Coudenys                42’ 51” 59
 3. Lieven Van Parys              43’ 14” 00
 4. Diederick Vermaete            47’ 10” 42
 5. Ex-aequo Bram Maes en
    Stefaan Lemiere               47’ 38” 09
 7. Tony Dewilde                  48’ 50” 00
 8. Jan Lust                      50’ 31” 80
 9. Luc Maes                      54’ 23” 30
10. Michiel Coudenys              55’ 27” 00
11. Carlos Dejaegher              59’ 05” 00

Virtuele Crokyrun  op de loopband:
 1. Patrick Sys                   48' 35" 00
 2. Marnix Deriemaeker            54’ 23” 00

Een misverstand !!

Crokyrun 06/11/2014

 “Donderdag 30 oktober, het Kapelhuis gesloten” las ik op Carlos zijn blog.  “Dan wordt er ook niet gelopen in Meulebeke” dacht ik, “en dan ben ik solidair en loop ik de toer niet op mijn loopband”.  Verkeerd gedacht dus.  Zonder de broodnodige pitstop achteraf gingen zeven gladiatoren toch de strijd aan.  En ook Marnix hees zich – ondanks de sluiting van het Kapelhuis - afgelopen week op zijn strijdros, zijn loopband.

Ik merk het bij mezelf: ik heb de neiging tot slappeling zijn.  Alle excuses zijn voor mij goed om eens niet te lopen.  Een dag heeft 24 uren en ik heb er iedere keer 10 te kort.  Man, man, man ... er valt zo veel te beleven en ik zit al over de helft van mijn leven.  Multitasking is de boodschap.  Tegelijk zo veel mogelijk van alles doen, de techniek van tegenwoordig helpt me daar gelukkig een handje bij.   Maar daar bovenop moet ik ook nog de nodige nachtrust incalculeren.  Rust die nodig is om lichaam en geest te laten bekomen van de (over-) belasting van de dag.

Een en ander heeft gemaakt dat ik ondertussen weer twee weken niet gelopen heb.  Ik voel dat ik weer aan het afglijden ben naar een looploze winter.  Niet doen Patrick, niet doen.  Denk aan de vele voordelen.  Denk aan de marathons in het verschiet.   En uit het niets kwam ik gisteren donderdag plots met een lumineus idee af.  Mijn vrouw kijkt al jaren geen teevee meer.  Ja, zij is een van die zeldzame uitzonderingen.  Maar op die manier staat ons televisietoestel beneden meestal werkloos te staan.  En het is toch zo’n prachtding.  Een Samsung Smart TV.  Enorm scherp en helder van beeld en prachtige kleuren dat het geeft!  Toen ik mij het toestel aanschafte heb ik mij heel goed geïnformeerd en echt, in zijn soort vind je geen beter toestel dan dit.  Maar dan staat dat ding daar meestal niks te doen.  Wat een zonde.  Welnu, gisteren kwam ik op het simpele maar schitterende idee om dit grote toestel te verwisselen met dat iets kleinere ding dat op mijn mansardekamertje staat.   Zo gedacht, zo gedaan.  Eerst wel nog eens met mijn levensgezellin besproken natuurlijk maar de TV-wissel was ook voor haar geen probleem.  Wow!  Als ik nu nog een excuus heb om niet dagelijks op zijn minst een uurtje (1 van die 24) naar mijn zolderkamertje te trekken, dan weet ik het niet meer.  Lekker lopen op de loopband en ondertussen televisie kijken.  Of een DVD’tje, een muziekje, ... 

Wat ik gisteren beleefde met de Crokyrun was subliem.  Terwijl ik liep rolde Meulebeke loepzuiver en in mooie kleuren en bij heerlijk weer aan mijn ogen voorbij met door de koptelefoon de melancholische muziek van Lucinda Williams.  Dit was schitterend, bijna te vergelijken met de werkelijkheid.  Alleen jammer dat ik niet naast me of achterom kon kijken.  Dat kon ik wel natuurlijk maar dan zag ik Meulebeke niet meer hé.  Er is dus wel degelijk nog een verschil met het daadwerkelijk door de Meulebeekse straten sloffen.  Maar dat vind ik niet erg.  Nu krijg ik alles echt breed uitgesmeerd voor mijn neus.  En nu kan ik eindelijk eens letten op de details die ik vroeger niet zag.  Door de vermoeidheid is dat in de tweede helft van de loop wat moeilijker maar toch.  Google Streetview (want daar is het waar iFit de beelden vandaan haalt) is eigenlijk een momentopname.  Eentje van een paar jaar terug al.  Dus hebben Marnix en ik bijvoorbeeld nog geen vernieuwde Ter Borchtlaan om door te lopen.  Details.  U heeft waarschijnlijk al gehoord van grappige beelden uit Google Streetview wereldwijd.  Welnu, Meulebeke heeft er ook zo eentje, tenminste toch voor wie er op let.  Het kan natuurlijk met mij beroepsmisvorming te maken hebben he, dat ik nu precies daar op let.  Ik ben namelijk postbode geweest.  Een ‘facteur’.  Wel, na 3,8 kilometer lopen (we zijn dan in de Oostrozebekestraat) zien we op Streetview links tegen de muur heel duidelijk de fiets van een postbode staan.  We zien weliswaar geen postbode, neen.  Hij moet ergens binnen zijn.  Links kan moeilijk want daar is geen huis.  Aan de overkant dan?  Ja zeker, want daar is ... café De Gouden Leeuw.

Als ik volgende week weer de Crokyrun loop, dan ben ik zo goed als zeker dat die postbode zijn of haar fiets weer recht tegenover het café zal staan en de week daarop opnieuw en opnieuw en opnieuw tot Google zijn wagentje met camera terug door Meulebeke jaagt om verse plaatjes te schieten.

PS het schijnt dat ook Lieven ergens in Meulebeke in Streetviews beelden verschijnt.

 Mijn tijd van donderdag 06/11/2014 : 48 minuten en 35 hele seconden.

         Groeten van Patrick