Donderdag 8 september 2011
368. Our last farewell
Cd... staat op en die ene prachtige huiveringwekkend mooie song... 'our last farewell'... die me zo doet denken aan mijn zus die niet lang leven mocht. Ik brei en brei... ben maandag begonnen met dunne wol... en ik ben al aan mijn tweede kluwen bezig. Ik brei stroken van 100 steken breed (iedere bol een andere kleur) om er een sprei van te maken voor op mijn bed. Ik dacht eerst een sjaal... maar ik kies voor een sprei. Die wol heb ik nog van de tijd... eeuwen geleden... (meer dan 20 jaar). Ik ben de dochter van mijn vader die zoveel verzamelde... en ik pluk er nu de vruchten van... want ik kan met mijn kleine budget toch nog wat leuks aanvangen door mijn 'verzamelen' en 'bijhouden'... Ik heb ook nog goedkope stoffen. Gisteren naaide ik een nieuwe overtrek voor een relax-zetel... en hier en daar hangt ook een gordijn van anti-gluur-stof... van die goedkope stoffen die ik destijds voor een centje kocht per kilo.Nog even uitblazen en dan ga ik aan het koken.
Ik besta niet... voor mezelf. Nu even niet. En dat moet om vol te houden... om te blijven bestaan in het niet bestaan tot ik opnieuw voel te be-staan in het bestaan. Misschien snappen jullie er geen jota van... . Het is mijn leven... en ik vervloek het vaak hartgrondig... Vandaag heb ik me er in lichte mate mee verzoend. Zo'n idioten als de 'dagboek-snuffelaar'... snappen niet wat een hel het is... en evenmin begrijpen ze dat zij door de heilige uit te hangen en als ware goeroe's gaan veroordelen het nog 'erger' maken... Ik begrijp hoe langer hoe meer dat degene daar in hun omgeving die aan dezelfde stoornis lijdt als ik geen stom woord tegen die vent spreekt... Ik was zo stom die vent te vertrouwen maar wee je gebeente als je die man niet naar de mond praat, hij vult anderen maar in zoals het hem uitkomt, als je jouw visie geeft op zijn uitlating over jou... dàn heb je de poppen aan het dansen. Als je zijn smartlap-achtige goedheid onderschept... dan vilt die vent je met zijn afschuwelijke (plots niet meer zo 'goedhartige en quasi begripvolle' reactis. Dus... ik vind degene die in zijn omgeving vertoeft met dezelfde stoornis als ikzéér verstandig dat die tegen dat heerschap geen stom woord spreekt. Kwestie van ZELFBEHOUD. Broodnodig en noodzakelijk. Slimme jongen... slimmer dan ik... toen ik dat manneke en zijn smartlapperige goedheid vertrouwde... Hij kwam later zelfs op een door mij vergeten site... met net dezelfde stroop...
ooooh hij wilde me steunen en met je meegaan... (zoals op deze site ) TOT... hij doorkrijgt dat je dat niet wil... dàn heb je de hakmessen aan het hakken... dan hakt dat heerschap je in zoveel mogelijk mootjes. Zo'n mensen moesten ze 'opsluiten'. Psychische mishandelaars van psychische zieken. Ik heb gezegd... en ik ben jammer genoeg niét dom genoeg voor deze doorzichtige vaatdoek. Zo... er waait een lucht van zuiverheid door het bezoedelde landschap van zijne schijnheiligheid. Een staaltje van mijn 'schrijverschap' want ook dààr was die man zeer verwonderd over... Allez, zeg ... iemand met bps die kàn schrijven??? Dat kon niet volgens hem...
Idioot... we hebben misschien een andere logica maar dom zijn we niet... en zeker niet... op emotioneel vlak. Ik weet wie het wel is. (gnah gnah)
Geschreven door Lore om 00:00
Reageer op dit bericht
Natuurlijk ook om die andere verandering... waar ik het moeilijk mee heb. Geen twee sessies meer maar één, niet omwille van de therapie maar om zijn privéleven. Ik weet bovendien dat die eerste sessie na een zo lange vakantie weer zoveel aanpassing zal vragen dat ik die al bij voorbaat als verloren mag rekenen door verregaande vervreemding, en dat er nu geen tweede op volgt maakt het er niet eenvoudiger op. We zien wel... 
en heel veel prinsessebonen... 13 aardappelen... (geluksgetal)... en dàt laat ik sudderen met een flinke dot pili pili.