'OqueStrada' não é fado
celebra o fado e os seus fadistas
não é World music
celebra o mundo à portuguesa!

'OqueStrada' speelt geen fado
zij viert fado en hun fadistas
het is geen Wereldmuziek
zij viert de wereld op zijn Portugees!

Oxalá te Veja
Misschien zie ik je

Tenho dores fechadas em caixinhas
Contra mim, contra ti, contra lá
Contra os dias que passam a meu lado

Tenho dores fechadas em caixinhas
Contra aqui, contra ali, contra cá
Que me dizem, estou aqui, estamos lá

Ah diz-me lá, ah diz-me aqui
Oxalá, oxalá te veja ao meu lado,
Ao pé de mim

Tenho dores fechadas em caixinhas
Contra mim, contra ti, contra lá
Contra os dias que passam a meu lado

Tenho dores fechadas em caixinhas
Contra aqui, contra ali, contra cá
Mas que me dizem, estou aqui, estamos lá

Ah diz-me lá, ah diz-me aqui
Oxalá, oxalá te veja ao meu lado,
Ao pé de mim, ao pé de mim

Ah oxalá te veja ao meu lado
Ah oxalá te veja vem aqui
Ai oxalá te veja ao meu lado,
Ao pé de mim, ao pé de mim

Glória à Hermínia,
Ao marceneiro e tais fadistas
Glória à ginginha,
Ao medronho e à Revista
Glória!, à Hermínia
Glória

À Hermínia, ao marceneiro e tais fadistas
À ginginha, ao medronho e à Revista

Contra mim, contra ti, contra lá
Contra aqui, contra ali, contra cá
Contra mim, contra ti, contra lá
Contra mim, contra ti, contra lá

Francisco Ribeiro was een stichtend lid van de Portugese groep Madredeus. Hij was cellist, componist, tekstschrijver, zanger, organisator en producer. Hij overleed op 14-09-2010, slachtoffer van leverkanker.

Francisco Ribeiro foi um membro fundador do grupo português ‘

Em 1997, Francisco Ribeiro abandonou os Madredeus para completar a sua formação musical em Inglaterra. Longe do olhar público, o violoncelista regressou a Portugal em 2006 e, em Dezembro de 2009, ressurgiu em primeiro plano com a edição de “A Junção do Bem”, o primeiro álbum do seu projecto Desiderata.

Foi membro da Stroud Symphony Orchestra e Gloucester Symphony Orchestra em 2002/03. Era licenciado pela Bath Spa University em Música/Composição e tirou o curso de Music Tech pelo Gloucester College. Estudou violoncelo com o Professor Henrique Fernandes e com Ruth Zagni. Foi aluno da

Co-compôs a banda sonora do filme ‘

Colaborou com

Bron: Wikipédia

Traditionele fado rechtstreeks uit het hart van Lissabon op de Gentse Feesten 2010

In de kleine fadohuizen of ‘casas de fado’ in wijken zoals de Bairro Alto en Alfama staat improvisatie op ‘standards’ nog steeds centraal. Débora en João blinken als ‘fadistas’ van de nieuwe generatie uit in het telkens weer creëren van nieuwe melodielijnen en ‘roubadinhos’, of het nu gaat om fado’s die de industriële revolutie en de dictatuur overleefd hebben (zoals de klassieke ‘fado menor’ en de verschillende soorten ‘fado alexandrino’) of om fado’s die grote namen zoals Fernando Farinha, Amália Rodrigues of Alfredo Marceneiro bekend gemaakt hebben. Muzikale begeleiding door de Portugese gitaar en de 'viola de fado'.

JOÃO ESCADA – fadista
João is een meester in de ‘fado castiço’ stijl en beheerst de kunst om de juiste fado op het juiste moment te kiezen.

DÉBORA RODRIGUES – fadista
Débora zingt al jaren in verschillende fadohuizen in Lissabon zoals ‘O Faia’
(zie ook Beatriz da Conceição en António Rocha van het project ‘Tears of Lisbon’

FERNANDO SILVA – guitarra portuguesa
Fernando werkt vandaag als één van de vaste ‘guitarras portuguesas’ in het bekende fadohuis ‘O Luso’ in Lissabon, waar hij onder andere Celeste Rodrigues begeleidt, de 87-jarige zus van Amália Rodrigues. Hij speelde en speelt samen met tal van artiesten, van ‘bairristas’ (traditionele fadozangers) tot meer internationaal bekende namen als Mafalda Arnauth, Dulce Pontes, Mariza, George Dalaras, Rão Kyao, Pablo Gonzo, Carlos do Carmo … .

ANA LUÍSA – viola de fado
Als enige die niet geboren en getogen is in Portugal, begon zij 15 jaar geleden fado te zingen en is ze de drijvende kracht achter de vzw Saber da Vida waarmee ze de traditionele fado in ere wil houden. Ze begeleidde o.a. een aantal winnaars van de ‘Grande Noite de fado’, het belangrijkste jaarlijkse fado concours in Portugal.

I.s.m. Saber da Vida, Nakhla vzw en Masereelfonds Gent Heirnis

Info & reservatie

info: vzw Uitbureau, 09 233 77 88

reservatie: vzw Uitbureau Gent, Kammerstraat 19, 9000 Gent

Data & locatie

uitvoerders: Débora Rodrigues, João Escada

data: zat, 17/07/2010 t/m zon, 25/07/2010 - 21:30 - 23:15

lokatie: Oude Houtlei 56, 9000 Gent

prijs: 14.00€ (tickets incl. consumptie)

O Mar e o Cabo Carvoeiro...

(klik op de afbeelding om de foto's te bekijken)

De Kaap Carvoeiro bevindt zich op het meest westelijke punt van het schiereiland van Peniche in een gebied met prachtige landschappen met interessante geologische formaties die in de loop der tijddoor de zee zijn uitgehouwen. Bekijk bijvoorbeeld Nau dos Corvos, een enorme rots waarvan de vorm doet denken aan een groot halfgezonken schip.

Deze locatie biedt prachtige uitzichten op zee en de eilandengroep Berlengas is bovendien een perfecte plek om zeevogels te observeren.

O Cabo Carvoeiro está situado no extremo ocidental da península de Peniche, numa zona de grande beleza paisagística pelas curiosas formações geológicas que o mar esculpiu ao longo dos tempos, de que é exemplo a Nau dos Corvos, um enorme rochedo cuja forma faz lembrar uma grande embarcação semi-naufragada.

Este local que oferece vistas deslumbrantes sobre o mar e as ilhas Berlengas é também um excelente ponto de observação de aves marinhas.

Bron: Visit Portugal

Portugal is mooi… Portugal is prachtig…

Daarom wil ik jullie laten meegenieten van een schitterende reportage, mij toegestuurd door een Portugese dame uit Lissabon, maar waarvoor je toch een klein uurtje moet uittrekken om hem te bekijken…

Portugal getoond door de Spaanse televisie

Hieronder de tijden waarmee je kunt afstemmen op een bepaald onderdeel.

Ponte Lima 9,00 / Douro 13 / Porto 15 / Alentejo 22 / Évora 22,41 / Marvão 25,57 / Castelo Vide 26,55 / Costa Alentejo 28 / Alcácer 29 / Aveiro 30 / Viseu 33 / Museu Grão Vasco 34 / Coimbra 35,50 / Termas Monfortinho 40,47 / Monsanto 41,57 / Penha Garcia 42,45 / Batalha 44,26 / Sintra 46 / Torre Belém 48,16 / Pastéis Belém 53,15 / Bº Alto 53,58 / Cabo Roca 56, 07

Ondertussen krijgen jullie misschien zin om dit land eens in ‘t echt te komen bekijken… en is het is altijd handig om Nederlandstaligen in de buurt te hebben die je wegwijs kunnen maken… daarom hieronder enkele linken naar Belgen en Nederlanders die ik hier ondertussen heb leren kennen.

Logeren bij Belgen/Nederlanders in Portugal

Vooreerst Lies met haar Casa das Figueiras, zij woont hier ondertussen al meer dan 20 jaren, is genationaliseerd Portugese en wordt door de Portugezen de Belgolaise genoemd (samentrekking van Portuguese en Belga). Wij hebben haar leren kennen toen wij op zoek waren naar ons huisje, wij hebben namelijk bij haar gelogeerd in één van haar huisjes.
Klik HIER!

Een ode aan de gesproken fado...

Een internationaal gekende melodie gespeeld op een Portugese beiaard door een Franse beiaardier die gestudeerd heeft aan de Mechelse beiaardschool…

 

Maria do Mar (1930) is een Portugese stomme film gerealiseerd door José Leitão de Barros. Het is het eerste docudrama en ook het eerste etnodrama uit de Portugese filmgeschiedenis; op internationaal vlak het tweede na Moana (1926) van Robert Flaherty. Het is, samen met Moana, een pionierswerk voor de visuele antropologie.

(Visuele antropologie is een kleine subdiscipline binnen de culturele antropologie. De nadruk ligt hier op de etnografische film, wat inhoudt dat je laat zien wat mensen doen, met als achterliggend idee dat in het handelen van mensen de kern van cultuur besloten ligt. Het aanschouwelijk maken via een audiovisuele productie is de meest directe manier van representeren, met name voor handelingen en non-verbale communicatie.)

De première van de film ging door in Lissabon op 20 mei 1930 in de bioscoopzalen Odeon en São Luiz en hij kwam uit in de stad Porto op 9 juni van datzelfde jaar in de zaal Aguia do Ouro.

Het verhaal:

De film begint met de schipbreuk van een vissersboot in het vissersdorpje Nazaré, waarbij alle opvarenden verdrinken, uitgenomen de stuurman. Het hele dorp is boos op hem. Zij vinden dat hij die avond niet had mogen uitvaren. Hij pleegt, onder druk van de weduwen, zelfmoord. De stuurman had een dochter Maria. En een van de weduwen die de stuurman tot zelfmoord pushte, had een zoon Manuel. 
Door deze gebeurtenissen werden de twee families elkaars vijanden. Maar net als in Shakespeare’s Romeo en Julia, hielden deze zoon en dochter van elkander. De trigger was een zwempartij, waarbij Maria bijna verdronk en waarbij Manuel haar redde van de verdrinkingsdood. Ze trouwden, maar de twee geliefden werden afgewezen door hun respectievelijke schoonmoeders. Na verloop van tijd kregen zij een dochtertje.
Op zekere dag gebeurde er iets, waardoor iedereen ten onrechte dacht dat het kindje van het jonge paar gestorven was. De grootmoeders werden zich opeens ten volle bewust van hun liefde voor de baby en zij sloten, samen met het hele dorp, opnieuw vrede met elkaar.

Op dit meest westelijke deel van Europa is de Atlantische Oceaan erg wild en voor de vissers betekende het dat iedere keer dat zij uitvaarden om hun dagelijks brood te verdienen, zij hun leven riskeerden. Hun families werden constant geconfronteerd met een zee die hun vader, echtgenoot of zoon nooit meer teruggaf… door de eeuwen heen hebben duizenden Portugese vissers zo het leven gelaten…

Tot zijn bekendste films behoren Maria do Mar (1930), de eerste Portugese geluidsfilm A Severa (1931), Ala-Arriba! (1945), en een levensverhaal over Portugal's nationale dichter Camões (1946).

Meer weten? K

Door een tip van de man van onze lerares Luísa, ben ik op zoek gegaan naar de woorden van Fado Malhoa.
(Muito obrigada José!)

Dit gedicht, dat door José Galhardo geschreven is, is een eerbetoon aan de schilder José Malhoa, die het meest ‘Portugese’ onderwerp van Portugal op doek heeft kunnen zetten, nl. de Fado.

De muziek voor deze fado werd geschreven door Frederico Valério en werd voor het eerst door Amália Rodrigues gezongen in een merkwaardige kortfilm uit 1947 (Fado Molhoa, 11 min.), waarin de fadista binnenin het schilderij zit…

Fado Malhoa
Por Amália Rodrigues
Letra: José Galhardo
Música: Frederico Valério

Alguém,
que Deus já lá tem,
- pintor consagrado - 
que foi
bem grande e nos dói
ser já do passado,
pintou numa tela,
com arte e com vida,
a trova mais bela
da terra mais querida.

Iemand,
die reeds overleden is,
- een begeesterd schilder
(=José Malhoa) -
was
heel beroemd en het maakt ons droevig
dat hij er niet meer is,
hij schilderde een doek,
kunstzinnig en naar het leven,
het mooiste lied (fado)
van de meest geliefde grond (Portugal).

Subiu
a um quarto que viu
à luz do petróleo
e fez
o mais português
dos quadros a óleo:
um zé de samarra (*)
com a amante a seu lado,
com os dedos agarra,
percorre a guitarra,
e ali vê-se o Fado!

Hij verheerlijkt daarop
een kamer, verlicht
door een petroleumlamp
en maakt aldus
het meest Portugese
olieverfschilderij:
een man van het volk (*)
met een minnares aan zijn zij,
met zijn vingerspel,
tokkelt hij op de gitaar,
en kijk dát is Fado!

Faz rir
a ideia de ouvir
com os olhos, senhores.
Fará,
mas não para quem já
ouviu, mas em cores.
Há vozes de Alfama
naquela pintura
e a banza derrama
canções de amargura.

Het lijkt lachwekkend
om te horen
met de ogen, mijne heren.
Het zij zo,
maar niet voor degenen die
het reeds hoorden, maar dan in kleuren.
Er zitten stemmen van Alfama
in deze schilderij
en de banza(= portugese gitaar) verspreidt
liederen vol bittere smart.

Dali
vos digo que ouvi
a voz que se esmera:
boçal,
um faia banal
cantando à Severa.
Aquilo é bairrista;
aquilo é Lisboa,
boémia e fadista,
aquilo é de artista;
aquilo é Malhoa!

Vandaar
ik zeg u dat ik hoorde
de stem die streeft:
brutaal,
een banale losbol,
zingend zoals Severa.
Dat is van deze wijk,
dat is Lissabon,
bohemien en fadista,
dat is artistiek;
dat is Malhoa!

(eigen vertaling)

(*)

Wil je een recentere versie beluisteren, bekijk dan deze video met het doek van Malhoa…

Link naar het Museu da Cidade in Lissabon, waar het doek te bezichtigen is: klik HIER!
Link naar het Museu José Malhoa in Caldas da Rainha, waar de schilder geboren is: klik HIER!

As Mil e Uma Noites (Alf Lailah Oua Lailah) é uma obra clássica da literatura Persa, consistindo numa coleção de contos orientais compilados provavelmente entre os séculos XIII e XVI. São estruturados como histórias em cadeia, em que cada conto termina com uma deixa que o liga ao seguinte. Essa estruturação força o ouvinte curioso a retornar para continuar a história, interrompida com suspense no ar. O uso do número 1001 sugere que podem aparecer mais histórias, ligadas por um fio condutor infinito. Usar 1000 talvez desse a idéia de fechamento, inteiro, que não caracteriza a proposta da obra.

Schahriar, rei da Pérsia, vitimado pela infidelidade de sua mulher, mandou matá-la e resolveu passar cada noite com uma mulher diferente, que mandava degolar na manhã seguinte. Recebendo como mulher a Sherazade, esta iniciou um conto que despertou o interesse do rei em ouvir-lhe a continuação na noite seguinte. Sherazade, por artificiosa ligação dos seus contos, conseguiu encantar o monarca por mil e uma noites e foi poupada da morte.

A história conta que, durante três anos, moças eram sacrificadas pelo rei, até que já não havia mais virgens no reino, e o vizir não sabia mais o que fazer para atender o desejo do rei. Foi quando uma de suas filhas, Sherazade, pediu-lhe que a levasse como noiva do rei, pois sabia um estratagema para escapar ao triste fim que a esperava. A princesa, após ser possuída pelo rei, começa a contar a extraordinária "História do Mercador e do Efreet", mas, antes que a manhã rompesse, ela parava seu relato, deixando um clima de suspense, só dando continuidade à narrativa na manhã seguinte. Assim, Sherazade conseguiu sobreviver, graças à sua palavra sábia e à curiosidade do rei. Ao fim desse tempo, ela já havia tido três filhos e, na milésima primeira noite, pede ao rei que a poupe, por amor às crianças. O rei finalmente responde que lhe perdoaria, sobretudo pela dignidade de Sherazade.

Fica então a metáfora traduzida por Sherazade: a liberdade se conquista com o exercício da criatividade.

O original em árabe recebia o título de as 1000 noites, que foi alterado mais tarde por ser o número 1000　um número de mal agouro na cultura árabe. A história de Aladim e a lâmpada maravilhosa foi incluída mais tarde por ser muito apreciada e está entre as histórias mais famosas que Sherazade conta. Merecem destaque também as de Simbad (o marinheiro que fica rico em sete viagens fantásticas) e de Ali Babá (que consegue fortuna enganando os famosos quarenta ladrões).

De vertellingen van Duizend-en-één-nacht

Het verhaal gaat dat de koning Sjahriaar door zijn vrouw bedrogen was. Om herhaling te voorkomen besluit hij voortaan elke avond een nieuwe maagd te huwen en haar de volgende ochtend ter dood te brengen. Na enige tijd huwt hij de dochter van zijn grootvizier: Sjahrazad (meestal geschreven als Sheherazade).

Om aan de executie te ontkomen vertelt zij hem in de huwelijksnacht een verhaal dat nog niet af is. Om te weten hoe het afloopt spaart hij haar. De volgende nacht komt het vervolg, maar ook dat verhaal is niet af. De koning gunt haar nog een nacht. Dit houdt Scheherazade 1001 nachten vol en elke nacht wordt afgesloten met een onvoltooid verhaal. Ondertussen schenkt zij hem enkele kinderen. Wanneer de verhalen uiteindelijk ten einde zijn, is de koning zo van haar gaan houden, dat hij haar gratie schenkt en ze zijn definitieve vrouw mag worden.

De bekendste verhalen uit de verzameling zijn:

·

Deze verhalen werden echter aan de verzameling toegevoegd in de Franse vertaling van

De Russische componist Nikolaj Rimski-Korsakov heeft eind 19e, begin 20e eeuw balletmuziek geschreven voor uitvoeringen van het klassiek ballet Sheherazade, waarin ook het stuk van Sindbad de Zeeman voorkomt. De compositie wordt tegenwoordig minder als balletstuk uitgevoerd maar meer als concertmuziek.

Minder bekende verhalen zijn:

·

Deze nacht, rond 02:40, werd Portugal wakkergeschud door een aardbeving...
Hier volgen een paar berichtgevingen uit het Portugese journaal van vanmiddag en vannacht...

Ondanks het feit dat er in Portugal geen echt Sinterklaasfeest bestaat (de kinderen krijgen hun cadeautjes van Pai Natal op kerstavond), wil ik toch dit liedje opdragen aan alle kinderen, groot en klein, rijk en arm...
Trouwens, vorige week in de Portugese les, vond onze juf dat dit een heel mooi liedje was (hm)...

Açordas bestaan meestal uit brood dat met een paar andere ingrediënten gekookt is zodat een klonterig mengsel ontstaat (laat u niet door deze beschrijving afschrikken, want broodgerechten zijn dan wel niet altijd het toppunt van glamour maar met hun smaak is niets mis).

Deze gerechten hebben natuurlijk één groot voordeel: u ruimt er resten oud brood mee op. In Portugal wordt heel veel brood gegeten. Het staat bij elke maaltijd op tafel, wordt bij elk hartig gerecht (inclusief de soep) opgediend en wordt met fruit als hapje gegeten. Daarom is er vaak genoeg over om er iets anders te kunnen van maken.

Het brood in açordas moet echter van goede kwaliteit zijn. In Portugal is zogenaamd boerenbrood te koop, dat niet helemaal wit maar ook niet echt volkoren is. Het is veel steviger en compacter dan gewoon wittebrood. Neem er liever geen fonkelwit brood van de ‘wattige’ soort voor, want dat geeft een laffe, niet erg aantrekkelijke pap.

Açorda Alentejana

Dit is het allergeurigste broodgerecht en de Portugezen zijn er dol op. Het is gelukkig gauw te maken, maar een grote hoeveelheid koriander is onmisbaar. Kunt u die niet krijgen, bewaar deze açorda dan tot een moment dat u dit heerlijke kruid wel bij de hand hebt.

3 tenen knoflook                       4 eetlepels olijfolie
½ bussel verse koriander           500 g oud wittebrood
1 liter kokend water                  (stijl boerenbrood-oudbakken)
zout                                           4 eieren, gepocheerd

Pureer de knoflook en koriander (of wrijf ze met wat zout in een vijzel fijn) en doe deze puree in een grote schaal. Doe er kokend water, zout naar smaak en olie bij. Breek het brood in (kleine) stukjes en week ze een tijd in het vocht. Verdeel het gerecht over 4 soepkommen, leg er steeds een ei op en dien het direct op.

Dit gerecht is als soep bedoeld en mag niet te droog zijn. Alles hangt van het soort brood af, maar u hebt misschien wat extra kokend water met zout nodig om voor wat vocht rond het brood te zorgen.

U kunt deze açorda opdienen als bijgerecht van gebakken of gegrilde vis en olijven.

‘k Zou zeggen: Bom apetite!

Bron: De Portugese Keuken (Edite Vieira) - ISBN 90 6097 603 7

Pedro Caldeira Cabral (Lissabon, 1950) is een Portugese onderzoeker, componist en bespeler van de guitarra (Portugese gitaar). Hij levert een belangrijke bijdrage aan de waardering en kennis van dit instrument, en in het algemeen van de Oude Muziek.

Vanaf jonge leeftijd bespeelde Cabral o.a. de guitarra. Op het conservatorium legde hij zich toe op de luit en de viool. Hij is vooral geïnteresseerd in instrumenten die in de Oude Muziek gebruikt werden.

Hij draagt op drie manieren bij aan de kennis over Oude Muziek: door middel van onderzoek, spelen en componeren.

Cabral onderzoekt waarom een bepaald instrument in een bepaald muziekstuk gebruikt werd. Hij werkte mee aan het boek Os Instrumentos Musicais Populares Portugueses (Portugese volksmuziekinstrumenten), dat gezien wordt als een van de standaardwerken over Oude Muziek in Portugal. In 1999 schreef hij A guitarra Portuguesa (De Portugese gitaar), een eigen standaardwerk over dit instrument.
In 1987 richtte hij het Centro de Estudos de Música Antiga (CEDMA — Centrum voor de studie van Oude Muziek) op, dat zich toelegt op de kennis en de verspreiding van deze muzieksoort.

Cabral treedt op met de guitarra en diverse andere instrumenten. Naast zijn solocarrière is hij de leider van twee groepen:

• La Batalla, gespecialiseerd in middeleeuwse muziek
• Concerto Atlântico, gespecialiseerd in renaissance

Cabral componeert vooral voor de guitarra. Hij heeft een eigen stijl. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Paredes (zie eerder bericht) gebruikt hij minder pizzicato, maar schrijft hij vloeiender melodieën. Naast algemene stukken voor de Portugese gitaar schrijft hij de muziek voor zijn beide groepen. Ook bewerkt hij stukken van bijvoorbeeld Johan Sebastian Bach voor de guitarra.

Bron: Wikipedia

Wil je nog meer weten over de guitarra (Portugese gitaar)? Dat kan door 'guitarra' in te geven in het zoekvenstertje links. Je krijgt dan al mijn vorige berichten over dit instrument te lezen, met o.a. meer technische uitleg over de verschillende instrumenten die bij fadomuziek gebruikt worden.

dit biertje heeft mijn hart gestolen…

A origem etimológica da palavra cerveja encontra-se no latim 'cervesia', designação especifica de bebida fermentada. Os Gauleses chamavam-ihe 'cerevisia', provavelmente evocadora de Ceres - deusa das colheitas. O aproveitamento do final verbal da expressão 'cervesiam bibere' deve ter dado origem às palavras que noutras linguais europeias designam a cerveja (bière bier, beer). Com efeito, a expressão 'bibere' (para beber) era frequentemento usada pelos legionários romanos de Júlio César na Europa Central.

Fonte/Bron: Receitas Gourmet - ISBN: 978-972-99394-5-7

De etymologische oorsprong van het Portugese woord 'cerveja' is 'cervesia', de specifieke benaming van gefermenteerde drank in het Latijn. De Galliërs gebruikten het woord 'cerevisia', waarschijnlijk verwijzend naar Ceres - godin van de (graan-)oogst. Uiteindelijk moet het gebruik van de uitdrukking 'cervesiam bibere', aanleiding gegeven hebben tot de woorden in andere Europese talen zoals bière, bier, beer. De uitdrukking 'bibere' (om te drinken) werd inderdaad vaak gebruikt door de Romeinse legionairs van Julius Caesar in Centraal-Europa.

(eigen vertaling)

UNIVERSAL SOLDIER
Donovan

He's five foot-two, and he's six feet-four,
He fights with missiles and with spears.
He's all of thirty-one, and he's only seventeen,
Been a soldier for a thousand years.

He'a a Catholic, a Hindu, an Atheist, a Jain,
A Buddhist and a Baptist and a Jew.
And he knows he shouldn't kill,
And he knows he always will,
Kill you for me my friend and me for you.

And he's fighting for Canada,
He's fighting for France,
He's fighting for the USA,
And he's fighting for the Russians,
And he's fighting for Japan,
And he thinks we'll put an end to war this way.

And he's fighting for Democracy,
He's fighting for the Reds,
He says it's for the peace of all.

He's the one who must decide,
Who's to live and who's to die,
And he never sees the writing on the wall.

But without him,
How would Hitler have condemned him at Dachau?
Without him Caesar would have stood alone,
He's the one who gives his body
As a weapon of the war,
And without him all this killing can't go on.

He's the Universal Soldier and he really is to blame,
His orders come from far away no more,
They come from here and there and you and me,
And brothers can't you see,
This is not the way we put the end to war.