Categorie: Geschiedenis

Een liefdesgeschiedenis… een waargebeurd Romeo- en Juliaverhaal…
De graftombes in de kerk van het Mosteiro de Santa Maria de Alcobaça zijn de stille getuigen van wat zich enkele eeuwen geleden afspeelde…

Pedro I (8 april 1320 - 18 januari 1367) bijgenaamd de Rechtvaardige, was koning Van Portugal van 1357 tot 1367.

Pedro I was de derde zoon van Afonso IV van Portugal en diens vrouw Beatriz van Castilië. Hij werd vooral bekend door de relatie die hij onderhield met Inês de Castro (1325 - 7 januari 1355), een hofdame van zijn vrouw Constança.

 

In 1340 versloeg Afonso IV van Portugal samen met Alfonso XI van Castilië de Moren in de slag bij de rivier Salado. Deze gezamenlijke overwinning betekende een versterking van de positie van de beide koninkrijken tegenover de Moren, maar ook tegenover het koninkrijk Navarra. Afonso IV dwong Pedro in 1339/1340 opnieuw een Castiliaanse prinses, Constança Manuel (1323-1345) te trouwen. Samen met deze prinses arriveerde diens hofdame, Inês de Castro, waarop Pedro hopeloos verliefd werd. Constança stierf in 1345.

 
Foto: Internet

De affaire van de koningszoon met de Spaanse hofdame kon de goedkeuring van de koning en van het Portugese hof niet wegdragen, en Inês werd gedwongen de hofhouding te verlaten. Hierna onderhielden Pedro en Inês in het geheim een relatie. Inês de Castro oefende een belangrijke invloed uit op de politiek van Pedro I. Pedro stelde ondermeer de broers van Inês aan in belangrijke posities aan het hof. Dit verontrustte koning Afonso. De relatie tussen Inês en Pedro bracht de verhouding tot het koningshuis van Castilië in gevaar. Aan de andere kant werd de invloed van de Castiliaanse bannelingen, de vrienden en familie van Inês, steeds groter, en Afonso was bang dat de troon na zijn dood in handen van deze Castilianen zou vallen. Inês werd in opdracht van de koning vermoord, waarna Pedro tegen zijn vader in opstand kwam. In 1356 versloeg Afonso zijn zoon. De koning stierf in 1357 waarna Pedro hem opvolgde.

Pedro verklaarde dat hij vóór de dood van Inês met haar getrouwd was, met het doel haar postuum als koningin te benoemen en zijn kinderen met Inês te laten erkennen. Het huwelijk werd echter niet erkend en de kinderen van Inês vertrokken naar Castilië. Twee van de drie moordenaars van Inês werden later gevangen genomen. De legende gaat dat Pedro eigenhandig hun hart uit hun lichaam gerukt zou hebben.

Pedro liet het lichaam van Inês opgraven en opnieuw opbaren in de kerk van het klooster in Alcobaça. Daar liet hij een grafmonument maken, dat nog steeds bestaat. Het bestaat uit twee graftomben waarin de vorsten tegenover elkaar liggen. Het idee is, dat op de Dag des oordeels beide vorsten overeind komend elkaar aankijken. Op het monument bevindt zich de inscriptie: Até of fim do mundo (in het Nederlands: Tot aan het einde van de wereld)...

Bron:Wikipedia

in deze 8ste aflevering krijgen we een zoektocht naar het slavenverleden van Brazilië te zien, met soms ontroerende beelden...

een aanvulling op "Fado Tropical" (zie vorig bericht)...

Dag van de Republiek (1910)

Op 5 oktober 1910 vindt een grote volksopstand in Lissabon plaats.
Hierbij wordt de monarchie definitief beëindigd.
Koning Manuel II vlucht via Ericeira met het koninklijke jacht naar Engeland.
Teófilo Braga wordt interim-president.

Door de crisis misschien niet écht een dag om te vieren,
toch wens ik
vandaag
al mijn blogbezoeksters/-bezoekers
een spetterende dag toe…!

Àvante, camarada, àvante,
Junta a tua à nossa voz,
Àvante, camarada, àvante, camarada,
O sol brilhard p’ra todos nós!

Voorwaarts, kameraad, voorwaarts,
Voeg jouw stem bij de onze,
Voorwaarts, kameraad, voorwaarts, kameraad,
De zon zal schijnen voor ons allemaal.(*)

«　… de eerste mei 1974 wordt een indrukwekkende en ontroerende manifestatie van opluchting; de rode anjers, het nieuwe symbool, zijn overal aanwezig, zelfs in de loop van de mitrailleurs; het is het moment waarop broederschap mogelijk lijkt…　» (*)

(*) Uittreksel uit het boek ‘Portugal, de bloem en de sikkel’ p. 143-144 (zie ook bericht van 25 april 2009)

«　Omstreeks één uur in de ochtend van 25 april (1974) zendt het katholieke station ‘Rádio Renescença’ het lied ‘Grândola, vila Morena’ uit, het sein voor het begin van de coup. Om 3 uur zetten de militairen zich in beweging. Sommige regimenten begeven zich naar de grensposten en de vliegvelden, terwijl anderen de gevangenissen omsingelen waar zich politieke gevangenen bevinden en de officieren die gearresteerd waren bij de opstand in Caldas da Rainha.　»

Uittreksel (p. 142) uit het boek: Portugal, de bloem en de sikkel, Synopsis, J. Rentes de Carvalho, Nederlandse vertaling door August Willemsen, 1975, BV Uitgeverij De Arbeiderspers, Amsterdam, ISBN 90 295 3450 8

Grândola, vila morena
Tekst en muziek: Zeca Afonso (1)

Gebracht door Amália Rodrigues...


  Grândola vila morena Grândola, kleine bruine stad
Terra da fraternidade Grond van broederschap
O povo é quem mais ordena Het volk heeft het voor het zeggen
Dentro de ti ó cidade Binnen jouw muren, o stad
Dentro de ti ó cidade Binnen jouw muren, o stad
O povo é quem mais ordena Het volk heeft het voor het zeggen
Terra da fraternidade
Grond van broederschap
Grândola vila morena
Grândola, kleine bruine stad

Em cada esquina um amigo Op elke hoek een vriend
Em cada rosto igualdade
Op elk gelaat gelijkheid Grândola, vila morena
Grândola, kleine bruine stad Terra da fraternidade
Grond van broederschap Terra da fraternidade
Grond van broederschap Grândola, vila morena
Grândola, kleine bruine stad Em cada rosto igualdade
Op elk gelaat gelijkheid O povo é quem mais ordena Het volk heeft het voor het zeggen

À sombra duma azinheira In de schaduw van een kurkeik
Que já não sabia a idade
Die niet meer wist hoe oud hij was Jurei ter por companheira
Zwoer ik mij te laten leiden Grândola, a tua vontade
Grândola, door jouw wil Grândola, a tua vontade
Grândola, door jouw wil Jurei ter por companheira
Zwoer ik mij te laten leiden À sombra duma azinheira In de schaduw van een kurkeik
Que já não sabia a idade
Die niet meer wist hoe oud hij was

(vertaling August Willemsen) 　

Link naar een vorig bericht: KLIK HIER !

(1) Wil je meer weten over Zeca Afonso? Geef dan zijn naam in bij 'Zoeken in blog' in de linkerkolom...

Wat er gebeurde op
25 april 1974...

 
(voor meer info... klik op de afbeelding)

Video over de gebeurtenissen
op 25 april 1974

Het lied:
Grândola, vila Morena
gezongen als eerbetoon aan Zeco Afonso

Vandaag is het een officiële feestdag in Portugal.
Alles is gesloten, zoals banken en alle administratieve centra.
De grootwarenhuizen daarentegen zijn wel open en gelukkig kwam de bakker langs met verse broodjes, al was de keuze beperkt tot één soort...

Vanaf de 16^e eeuw zag Portugal zijn glorie langzaam dalen. Hoewel het officieel een autonoom land was, was het een Spaanse marionet en Portugese kolonies werden aangevallen door de vijanden van Spanje, vooral de Nederlanders en Engelsen.

 
Lisboa, Monumento dos Restauradores (foto: Internet)

Later probeerde Filipe IV van Portugal een Spaanse provincie te maken maar de Portugese edelen pikten dit niet en op 1 december 1640 werd João IV tot koning uitgeroepen en er kwam een onafhankelijkheidsoorlog met Spanje.

João IV (Vila Viscosa, 18 maart 1603 - Lissabon, 6 november 1603) was de achtste hertog van Bragança en van 1640 tot 1656 koning van Portugal.

 

João was de zoon van Theodosius II, zevende hertog van Bragança, en Ana van Velasco en Giron.
Hij leidde de opstand van de Portugezen in 1640 tegen het Spaanse gezag en werd koning van het opnieuw onafhankelijke land in 1641.
João was een verdienstelijk musicus en componist en de beschermheer voor een aantal componisten uit de school van Évora. Hij was waarschijnlijk een leerling van Manuel Cardoso met wie hij tot diens dood bevriend was.

Bron: Wikipedia

 

De Dag van Portugal, Camões en de Portugese Gemeenschappen is de dag waarop het overlijden van Luís Vaz de Camões (10 juni 1580) herdacht wordt en is tevens de Nationale Dag van Portugal.

Gedurende het autoritaire regime van de Estado Novo van 1933 en tot de Anjerrevolutie van 25 april 1974 werd hij als de Dag van het Ras gevierd, het Portugese ras!

 

Lembranças, que lembrais meu bem passado,
Pera que sinta mais o mal presente,
Deixai-me, se quereis, viver contente,
Não me deixeis morrer em tal estado.

Mas se também de tudo está ordenado
Viver, como se vê, tão descontente,
Venha, se vier, o bem por acidente,
E dê a morte fim a meu cuidado.

Que muito melhor é perder a vida,
Perdendo-se as lembranças da memória,
Pois fazem tanto dano ao pensamento.

Assim que nada perde quem perdida
A esperança traz de sua glória,
Se esta vida há-de ser sempre em tormento.

.oOo.

Herinnering die mij geen rust meer laat
en dieper voelen doet hoe ik verstarde:
geef mij een leven dat ik wél kan harden,
laat mij niet afsterven in déze staat.

Maar als het moet, als het niet anders gaat,
doe dan in deze ellende enkele flarden
geluk verdwalen om een zeer benarde
voordat de dood hem uit zijn lijden slaat.

Liever gestorven zijn dan nog in leven
zolang herinneringen blijven boren
en schade doen en nooit zijn uitgewoed.

Wat is aan een verlorene verloren
die ook de laatste hoop heeft opgegeven
en levenslang ontredderd blijven moet ?

Overgenomen uit het boek:
Luis de Camoëns
Saudades en andere Verzen
uit het Portugees door Dolf Verspoor
Moussault’s uitgeverij nv Amsterdam 1961

En om te eindigen deze fado op een tekst van Camões en gezongen door de fadista Ana Moura: Endeixa…

De nationale jaarlijkse feestdag van Portugal is 5 oktober, ter ere van oprichting van de republiek in 1910.

A Portuguesa is sinds de revolutie van 1910 het volkslied van Portugal.
Het lied bestaat echter al sinds de kolonisatie van Zuid Amerika (15^de eeuw).
Het was allereerst een simpel lied geschreven door een Portugese generaal om zijn mannen te motiveren voor een gevecht tegen de Spanjaarden.
Toen de Britten de grote vijand werden is het lied iets aangepast, en zongen ze: “Tegen de Britten marcheren, marcheren“.
Het verving "O Hino da Carta" het laatste volkslied onder de constitutionele monarchie.
De oorspronkelijke anti-Engelse regel in het lied is naderhand vervangen door een neutrale zin.

A Portuguésa

Heróis do mar, nobre povo, / Helden van de zee, nobel ras,
Nação valente, imortal, / Dappere en onsterfelijke natie,
Levantai hoje de novo / Nu is de tijd om de ster van Portugal
O esplendor de Portugal / eens temeer te doen oprijzen
Entre as brumas da memória. / uit de mist der herinnering.
Ó Pátria sente-se a voz;/ Oh vaderland, wij horen de stemmen
Dos teus egrégios avós / Van je grote voorouders
Que há-de guiar-te à vitória. / Die je naar de overwinning zullen leiden

Às armas! Às armas! / Te wapen, te wapen
Sobre a terra, sobre o mar! / Ter land en ter zee!
Às armas! Às armas! / Te wapen, te wapen
Pela Pátria lutar! / Vechten voor het vaderland,
Contra os canhões marchar, marchar! / Tegen de kannonen marcheren, marcheren!