Categorie: Wijnen, kazen...

 

dit biertje heeft mijn hart gestolen…

A origem etimológica da palavra cerveja encontra-se no latim 'cervesia', designação especifica de bebida fermentada. Os Gauleses chamavam-ihe 'cerevisia', provavelmente evocadora de Ceres - deusa das colheitas. O aproveitamento do final verbal da expressão 'cervesiam bibere' deve ter dado origem às palavras que noutras linguais europeias designam a cerveja (bière bier, beer). Com efeito, a expressão 'bibere' (para beber) era frequentemento usada pelos legionários romanos de Júlio César na Europa Central.

Fonte/Bron: Receitas Gourmet - ISBN: 978-972-99394-5-7

De etymologische oorsprong van het Portugese woord 'cerveja' is 'cervesia', de specifieke benaming van gefermenteerde drank in het Latijn. De Galliërs gebruikten het woord 'cerevisia', waarschijnlijk verwijzend naar Ceres - godin van de (graan-)oogst. Uiteindelijk moet het gebruik van de uitdrukking 'cervesiam bibere', aanleiding gegeven hebben tot de woorden in andere Europese talen zoals bière, bier, beer. De uitdrukking 'bibere' (om te drinken) werd inderdaad vaak gebruikt door de Romeinse legionairs van Julius Caesar in Centraal-Europa.

(eigen vertaling)

 
Alcobaça, augustus 2008

(Zie vertaling onderaan)

Depois dum Festival de Cerveja muito conceituado em Londres, todos os presidentes das empresas de cerveja foram para um bar confraternizar.

O presidente da Corona senta-se e pede ao barman:
- Senhor, quero a melhor cerveja do mundo, a Corona.

O sujeito da Budweiser diz:
- Quero a Rainha das Cervejas, a Budweiser.

O dono da Cors exclama:
- Quero a única cerveja feita com água das Montanhas Rochosas: a Cors!.

O director da Superbock diz:
- Dê-me uma Coca-Cola.

Os outros olham para ele e perguntam:
- Então? Não vais beber uma Superbock?

Ele responde:
- Se ninguém está a beber cerveja, eu também não bebo...

Superbock een Portugees bier...

(Enkele directeuren van internationale brouwerijen komen samen in een bar om te verbroederen tijden een bierfestival in Londen.
Nadat iedereen zijn eigen biermerk besteld heeft aan de barman, bestelt de directeur van Superbock een Coca-Cola.
Verbaasd vragen ze hem waarom hij geen Superbock drinkt.
Zijn antwoord: “Als er niemand bier drinkt, dan drink ik er ook geen…”)

Bron:

Só Riso Mail

Eén van de dingen die ons, als echte boergondiërs, opvielen toen wij de eerste keer in Portugal verbleven was, dat er daar ‘Queijo Flamengo’ ofte ‘Vlaamse kaas’ verkocht werd. Hij zag er uit en smaakte naar Edammer. Dus wij op zoek naar waar die vandaan kwam… Inderdaad van de Azoren…

 
Ilha de São Jorge vista do espaço Space Shuttle
(Het eiland São Jorge gezien vanuit de Space Shuttle)

Het eiland São Jorge, in de centrale groep van de archipel van de Azoren, wordt gevormd door een langgerekt gebergte waarvan het noordelijk deel zich steil in zee stort met fascinerende kliffen.

Op zijn weidse groene velden grazen talrijke melkkoeien, die de traditionele melkproductenindustrie van het eiland van melk voorzien. Op het eiland gaat de kaasbereiding terug tot aan de 16e eeuw en is waarschijnlijk begonnen onder invloed van de Vlamingen die zich hier toen vestigden.

De als beste kaas van de Azoren geldende Queijo de São Jorge verkreeg internationale roem en wordt door talrijke landen geïmporteerd, waar de kaas om zijn licht pikante smaak, die hij door het rijpen verkrijgt, als smakelijk aperitief wordt beschouwd. Met een harde of half-harde consistentie, een gewicht van 7 tot 12 kg en een sterk aroma, laten de kazen van São Jorge iedere kaasliefhebber smullen.

 

De kaas wordt gebruikt in simpele en ook in geraffineerde gerechten. Maanden lang rijpt de kaas in speciale ruimtes die op een constante temperatuur gehouden worden. De kaasmakerij vindt nog volgens traditionele en eeuwenoude methodes plaats, in kleine over het eiland verdeeld kaasmakerijen. Eveneens een uitstekende reden om de belangrijkste bezienswaardigheden van het eiland te bezoeken.

Velas en Calheta zijn de belangrijkste steden, maar vanaf Pico da Esperança kunt u alle andere eilanden van de centrale eilandengroep in de verte zien liggen.

Voor meer geografische gegevens: KLIK HIER!

Em Portuguese: CLIQUE AQUI!

 

Port (ook wel porto) is een zoete wijnsoort uit Portugal, met een alcoholgehalte dat tussen 18 en 20 procent ligt. Om port te kunnen maken zijn, naast de soort druiven, vooral ook het klimaat en de grondsoort van belang. Dit verklaart waarom port enkel gemaakt kan worden in de Dourovallei in het noorden van Portugal. Het verloop van het weer in een bepaald jaar speelt de belangrijkste rol bij het verkrijgen van een unieke kwaliteitsport, die de vintage port genoemd wordt.

 

De Rio Douro is na de Rio Tejo de tweede rivier van Portugal. Hij ontspringt als Rio Duero in Spanje op 2000 m hoogte in het Iberisch randgebergte, de Sierra de Urbión. Schuin boven Miranda do Douro stroomt bij het Portugese grondgebied binnen, vormt over 112 km de grens tussen de twee landen voordat hij bij Barca de Alva naar het westen afbuigt en daarna 215 km dwars door Portugal loopt tot de uitmonding bij Porto in de Atlantische Oceaan. De rivier heeft in zijn bovenloop een prachtig diep en nauw kloofdal uitgeslepen

 

De naam port(o) is afgeleid van de stad Porto. Port wordt sinds het begin van de 17e eeuw in Portugal gemaakt. De bereiding is ontstaan doordat Engeland in onvrede leefde met Frankrijk, dat toen al een groot wijnproducerend land was. Hierdoor ging men in andere streken op zoek naar wijn. Omdat de wijnen uit Portugal en Spanje de bootreis naar het eiland niet altijd even goed overleefden, werd er gezocht naar oplossingen hiervoor. Bij de port werd er aan het einde van de bereiding wat brandewijn toegevoegd. Pas aan het einde van de 18e eeuw ging men over de gisting te stoppen door toevoeging van wijnalcohol. Door deze stap behoudt port veel restzoet door niet vergiste suikers.

Bronnen: Wikipedia en Stedentips voor trips

Em portuguese: CLIQUE AQUI!

Terwijl de naam "Porto" geen beschermde merknaam is - er bestaat bij voorbeeld Zuidafrikaanse Port -, mag gerust gesteld worden dat de beste Ports uit het gebied van de D.O.C.Oporto komen. Dat is het gebied dat langs de rivier Douro (uitspreken: dowroe) is gelegen, beginnend vanaf ongeveer 110 km ten oosten van de stad (O)porto, en reikend tot ongeveer aan de Spaanse grens - waar de rivier trouwens Duero wordt genoemd, en waar ook veel wijn wordt gemaakt. De hoofdstad van het wijngebeuren is Regua. Daar staat de beroemde zwarte Sandeman hoog op de wijnheuvel tegenover het stadje (zie kaart hieronder en foto).

Wat wij als "Porto" kennen is eigenlijk een recente wijnsoort, want in dit gebied wordt al 22 eeuwen lang wijn gemaakt! En dat van in totaal meer dan honderd witte en rode druiven! Volgens de meeste bronnen begint de geschiedenis van "Port wine" rond 1680, toen Engeland in oorlog geraakte met Frankrijk en dus geen "claret" uit Bordeaux meer ingevoerd kreeg. De Britten zochten en vonden een alternatief diep in het Dourogebied. Die wijn werd met platbodems tot in Villa Nova de Gaia (zie bovenste kaarten) gevaren, waar de grote invoerders hun pakhuizen hadden. En van daar werd hij verscheept. Maar deze wijn bleek niet zo goed bestand tegen de lange zeereis. Dus versterkten Britse, en vooral Schotse invoerders de vaten met zo'n 5% brandewijn. Wat de Britten er niet bij zeggen is dat deze oplossing hen werd ingefluisterd door hun Nederlandse bondgenoten - die wisten hoe je een gewone wijn kon "verrijken" met jenever. Deze aangesterkte wijn vond men veel beter dan de gewone landwijn.

 

Zou Porto dan, net als sherry, een wijn-met-toegevoegde-brandewijn zijn? Neen! Want het eigenlijke Porto-procédé werd waarschijnlijk ontdekt door de abdij van Lamego. Het geheim bestaat er in dat men nog tijdens de gisting alchol met volumegehalte van ca 77% geleidelijk toevoegt aan de most tot men een % van ongeveer 18 bereikt. Het effect is dubbel: de wijn behoudt in hogere mate zijn fruitigheid, én er ontstaat een likoreuze of "genereuze" drank - in het Portugees "generoso". Voorwaarde is wel dat men de wijn minstens drie jaar op vat laat rijpen.

Let echter wel op: er werd eerst en lange tijd alleen rode portwijn gemaakt, daarna begon men met witte druiven. Maar wit haalt nooit de kwaliteit van de betere rode. En over welke druiven gaat het? In totaal heeft men 82 druivensoorten kunnen aantreffen in Portwijnen allerhande! Portwijn is in veruit de meeste gevallen en mengwijn van minstens 3-5 druivensoorten.

 
Leopoldo Metlicovitz
Tentação é o vinho Adriano Ramos Pinto
(Verleiding is de wijn Adriano Ramos Pinto)
ca 1900, Porto
Cie Ramos Pinto

Sinds de oprichting door Adriano Ramos Pinto in 1880 is het huis Ramos Pinto al snel bekend geworden om haar vernieuwende en ondernemende strategie. Deze was en is nog steeds gebaseerd op het toepassen van nieuwe technieken bij de wijnproductie en op de speciale aandacht voor de uitstraling en de promotie van zijn port en wijnen.

Adriano Ramos Pinto was altijd vernieuwend bezig als het ging om de marketingstrategie van zijn port. Hij selecteerde de beste materialen voor de verpakking van zijn portwijnen, bestelde kaarten en posters, ontworpen door de beste kunstenaars en ontwikkelde diverse promotionele acties die hun tijd ver vooruit waren.

 

Tegenwoordig houdt het huis Ramos Pinto, nu eigendom van Champagne Louis Roederer, nog steeds vast aan deze traditie als het gaat om de vernieuwing van het wijnonderzoek, bijvoorbeeld bij het selecteren van verschillende soorten druiven, beplantingsmethodes en eigen productieprocessen.

Het porthuis Ramos Pinto is eigenaar van de wijngaarden (Quintas) do Bom Retiro, da Urtiga, dos Bons Ares en de Ervamoira. Deze gebieden beslaan in totaal zo’n 360 ha. Het is zeer bijzonder voor een portproducent om zoveel wijngaarden in eigen beheer te hebben en het betekent dat Ramos Pinto een grote controle heeft over de kwaliteit van de druiven.