Naar de inhoud

Portugal-Lisboa-Fado

430-20080122-a568e3.JPG

seniorennet.beseniorennet.be

O espaço designado para uma alma lusitana… De aangewezen plek voor een Lusitaanse ziel…

Berichten van 1 oktober 2011 tot 31 oktober 2011

Mãe Preta... Deolinda Bernardo...

Een slavenlied... Dit is de originele tekst op een melodie die later door o.a. Amalia Rodrigues gebruikt werd voor 'Barco Negro'...



Mãe preta
Zwarte moeder

Letra: António Amábile (Piratini)
Música: Caco Velho

Pele encarquilhada
Carapinha branca
Gandôla de renda
Caindo na anca

Embalando o berço
Do filho do sinhô
Que há pouco tempo
A sinhá ganhou

Era assim que mãe preta fazia
Criava todo o branco
Com muita alegria
Porém lá na sanzala
O seu pretinho apanhava
Mãe preta mais uma lágrima enxugava

Mãe preta 2x

Enquanto a chibata
Batia no seu amor
Mãe preta embalava
O filho branco do sinhô

Mãe preta 3x

Zwarte moeder

Met een verschrompelde huid
Wit kroeshaar
En een kanten sjaal
Die tot op haar heupen valt


Schommelt ze de wieg
Van de zoon van haar Meester
Die onlangs
Door haar Meesteres werd gebaard

Dat is wat de zwarte moeder deed
Zij gaf de borst aan zijn witte kinderen
Tot grote voldoening
Terwijl in het slavenverblijf
Haar zwarte kind verstopt zat
Waarvoor de zwarte moeder vele tranen liet

Zwarte moeder 2x

Terwijl de zweep
Sloeg op haar geliefde
Wiegde de zwarte moeder
Het witte kind van de Meester

Zwarte moeder 3x

Reageer op dit bericht Stuur door

Zanguei-me com o meu amor... Amalia Rodrigues...



Zanguei-me com o meu amor
Ik maakte ruzie met mijn geliefde

Jaime Santos (música)
Linhares Barbosa (letra)


Zanguei-me com o meu amor
Não o vi em todo o dia
À noite cantei melhor
O fado da mouraria

O sopro de uma saudade
Vinha beijar-me hora a hora
P’ra ficar mais à vontade
Mandei a saudade embora

De manhã arrependida,
Lembrei e pus-me a chorar
Quem perde o amor na vida,
Jamais devia cantar!

Quando regressou ao ninho
Ele que mal assobia
Vinha assobiar baixinho
O fado da mouraria







Ik maakte ruzie met mijn geliefde
Ik heb hem vandaag helemaal nog niet gezien
Die avond zong ik beter
De fado van de mouraria

Een bries van een weemoedig verlangen
Beroert me elk uur
Om mij beter te voelen
Sloot ik mij af van dit verlangen

’s Morgens had ik reeds spijt
De herinneringen deden mij huilen
Want wie de liefde van zijn leven verliest
Kan nooit meer zingen

Wanneer hij terugkwam naar zijn nest
Floot hij minder luid
Hij floot heel erg zachtjes
De fado van de mouraria

  

Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Portugal-Lisboa-Fado

↑ Terug naar de berichten