Tudo isto é fado - Amália Rodrigues

Aan de hand van een boek en een woordenboek heb ik geprobeerd om 'A casa da Mariquinha' te vertalen. Mocht ik de tekst verkeerd begrepen hebben, geef mij dan alsjeblief een seintje... Bedankt!


Het huis van Mariquinha

In een bizarre straat
Staat het huis van Mariquinhas.
In de kamer ligt een gitaar,
Er zijn luiken voor de ramen.

Het meisje over wie ik praat
Heeft vele vriendinnen.
Er is geen mooier geschenk
In het leven van die meisjes.
Zij zijn verzot op zingen
Zoals de krekel in het veld,
Zij zingen fado met de gitaar
Tot men van ontroering weent
In dit vrolijke huis waar ze woont
In die bizarre straat.

Als we rondkijken
Zien we haar povere bezittingen.
Ondanks de hoge huur heeft zij er
Veel bontgekleurde doeken met linten.
Zij heeft een wil en een verlangen
Want zij is trots als een koningin.
Een groep evengoed arme luizen wil beslag leggen,
Wil haar verbieden om te zingen
Daarom zien wij een menigte mensen
Bij het huis van Mariquinhas.

Het is eenvoudig
En armoedig ingericht
En in de grond is alles
In haar huis niks waard.
Door het open raam zie je
Een staander, een vaas
Een bontgekleurde sprei met kant
Kaders met ondeugende taferelen.
Ze bezit een piano.
In de kamer ligt een gitaar.

Om haar armoedig bezit te beschermen
Kocht ze een brandkast
En toen het gas uitviel
Maakte ze licht met petroleum.
De meubels wreef ze in
Met zoete amandelolie.
Buurvrouwen komen langs
Om te begluren wat daar gebeurt
Maar om hen te pesten
Heeft ze luiken voor de ramen.

Dit is een Portugees lievelingsgerecht. Het komt eigenlijk uit het noorden maar is zo populair dat het een nationaal gerecht is geworden. bacalhaukoekjes zijn warm of koud ideale tussendoortjes, en feestelijke gelegenheden zijn zonder deze koekjes ondenkbaar. Als de Portugezen één gerecht in hun hart hebben gesloten, dan is dit het.
Bacalhaukoekjes worden verkocht in delicatessenwinkels, banketbakkerijen, wegrestaurants, taveernes, kortom: overal in Portugal.
Ze worden gemaakt met bacalhau (=gezouten kabeljauw), die eerst geweekt is, daarna gepocheerd, ontveld en ontgraat. Reken voor dikke stukken zoutevis op 24 uur weektijd.

Het weken van gezouten kabeljauw: Spoel de vis onder kraan af om alvast zoveel mogelijk zout kwijt te raken. Leg hem in een pan, voeg zoveel water toe dat hij helemaal onder staat en dek de pan af. Bij warm weer kun je de vis het beste in de koelkast laten weken. Ververs het water om de 3 – 4 uur, of net hoe het uitkomt maar in elk geval minimaal een keer of vijf in totaal.

Benodigdheden:

300 g bacalhau, geweekt                   1 uitje, heel fijn gehakt
400 g bloemige aardappelen               2 eetlepels peterselie
3 eieren                                        frituurolie

Kook de aardappelen gaar (liefst in de schil, want dan nemen ze geen water op), schil en pureer ze.
Zet ondertussen de bacalhau onder kokend water en laat hem afgedekt op laag vuur gaar pruttelen (ca 20 minuten). Laat hem uitlekken, verwijder het vel en de graten en schilfer hem eerst met uw vingers en dan met een vork zo goed mogelijk; de vis mag niet draderig zijn.
Roer deze massa door de aardappelpuree, voeg een voor een de eieren toe en doe er de ui en de peterselie bij. Eventueel kan er bijgekruid worden met peper en muskaatnoot (volgens smaak).
Het mengsel moet behoorlijk stijf zijn: een lepel moet er rechtop in kunnen blijven staan. Als u het te droog vindt, kunt u er 1-2 eetlepels melk toevoegen (sommige recepten spreken over witte wijn of porto). Laat het volledig afkoelen. Maak met twee eetlepels een soort grote eieren van het mengsel, leg ze in de hete olie, keer ze drie- tot viermaal en laat ze mooi bruin worden. Haal ze met een grote vork of schuimspaan uit en laat ze op keukenpapier uitlekken. Ga zo door totdat de hele massa verwerkt is. Geef ze warm met tomatenrijst en/of een salade of serveer ze koud met olijven of zonder iets erbij. Heerlijk!

Bron: De Portugese Keuken (Edite Vieira)

Tabacaria

Não sou nada.
Nunca serei nada.
Não posso querer ser nada.
À parte isso, tenho em mim todos os sonhos do mundo.

Sigarenwinkel

Ik ben niets.
Ik zal nooit iets zijn.
Ik kan ook niet iets willen zijn.
Afgezien daarvan koester ik alle dromen van de wereld.

Voor meer informatie over Cascais... klik hier!

...voor mijn schoonzus











Soms zijn er witte plekken in een droom.
Misschien dat daar wel stille vlinders zweven.
Al weet je niet vanwaar zo'n vlinder komt.

Soms zijn er witte plekken in een droom.
Misschien dat je dan rustiger kunt slapen.
Zodat je niet meer bang bent voor wat komt.

Soms zijn er witte plekken in een droom.
Dan brengt de slaap je warmte en wat licht.
En minder donker waarvan je wakker ligt.

-Johanna Kruit-

Hàs vezes à sitios brancos no sonho.
E talvez que ai voem en silencio borboletas.
Sem saber de aonde veen éssa borboleta.

Hàs vezes à sitios brancos no sonho.
E talvez posas dormir mais tranquilo.
Para não teres medo do que vêm.

Hàs vezes à sitos brancos no sonho.
Por isso recebes no dormir calor e um pouco de luz.
Que é menos escuro se estiveres acordado.

Vertaald door: Opa-tje Joaquim
Waarvoor héél veel dank…

Er was eens...














Herman de Coninck stierf op 22 mei 1997 in Lisboa.


Dit is zijn gedenksteen op het voetpad
op de plek waar hij overleed:

SPROOKJE

Er was eens een man
Die altijd rechtvaardig was.

Herman de Coninck
Uit: De Lenige Liefde

Reeds meer dan een maand ben ik met deze blog bezig en ik heb het tot nu toe nog niet over de Portugese keuken gehad.
Eén van de redenen was dat ik volgens mezelf, nog geen goed Portugees kookboek gevonden had.
Ondertussen heb ik er mij een aangeschaft via internet.
De titel is simpel: ‘De Portugese keuken’ geschreven door Edite Vieira.
‘t Is een heel interessant boek omdat er niet enkel goede recepten instaan, maar ook omdat er achtergrondverhalen aan de recepten verbonden worden.

Graag wil ik starten met ‘Sopa de pedra’ ofte steensoep (Provincie Ribatejo):

Het verhaal komt op het volgende neer: een hongerige reiziger kwam in een dorp aan waar maar weinig te eten was. Hij klopte aan bij een huis, vragende of hij van een steen wat soep mocht maken. Het water en de steen had hij al in de rivier gevonden, maar hij vroeg vriendelijk om aardappelen. Bij een tweede huis vroeg hij opnieuw of hij steensoep mocht maken en aangezien hij al water, een steen en aardappelen had, vroeg hij daar uien. De reiziger ging verder en vroeg achtereenvolgens nog wortelen, look, een kool, zout en een been met vlees. Uiteindelijk kreeg hij ook een brood en kon hij samen met de andere dorpelingen genieten van een heerlijke warme maaltijd. Zo zie je maar: als iedereen zijn steentje bijdraagt…

Hier volgen de benodigdheden voor het recept:

220-225 g gekookte ham of ontbijtspek         200 g ui
200 g rode bonen of gedroogde klimbonen     1 middelgrote meiraap
1 liter water                                              350 g aardappelen
1 middelgrote varkenskluif                          200 g wortelen
desgewenst: een paar mergpijpen                  100-150 g kool
1 middelgrote bloedworst                            1 teentje knoflook
100 g Chouriço                                          1 laurierblad

Neem desgewenst in plaats van bonen de dubbele hoeveelheid groente (behalve de ui) of 200 g kikkererwten.
Breng het vlees, desgewenst de geweekte bonen en de botten in het water aan de kook en laat alles gaar pruttelen. Als dat bijna het geval is, voegt u de kleingesneden andere ingrediënten toe. Schuim de soep af en laat alles heel gaar worden. Corrigeer zo nodig de smaak en de hoeveelheid vloeistof (het moet een dikke soep zijn). Dien de soep op en geef er knapperig brood bij.

Aan alle vrouwen
van harte
een prachtige dag toegewenst!




Klik gerust eens op de foto...