Barco Negro - Amália Rodrigues
Barco negro
De manhã temendo que me achasses feia
Acordei tremendo deitada na areia
Mas logo os teus olhos disseram que não
E o Sol penetrou no meu coração
Mas logo os teus olhos disseram que não
E o Sol penetrou no meu coração
Vi despois numa rocha uma cruz
E o teu barco negro Bailava na luz
Vi teu braço acenando entre as velas já soltas
Dizem as velhas da praia que não voltas
São loucas, são loucas
Refrão
Eu sei meu amor que nem chegaste a partir
Pois tudo em meu redor me diz que estás sempre comigo
Eu sei meu amor que nem chegaste a partir
Pois tudo em meu redor me diz que estás sempre comigo
Num vento que lança a areia nos vidros
Nas águas que canto, num fogo mortiço
No calor do leito, nos bancos vazios
Dentro do meu peito estás sempre comigo
No calor do leito, nos bancos vazios
Dentro do meu peito estás sempre comigo
De zwarte boot
Rillend werd ik wakker liggend in het zand.
Het was de angst, die morgen, dat jij me lelijk vond.
In een flits zag ik je ogen. Ze zeiden neen
En brachten zon weer in mijn hart
Toen zag ik op een rots een kruis
En wiegend in het licht je zwarte boot.
Tussen de reeds gehesen zeilen zag ik het wuiven van je hand.
Oude wijven op het strand zeggen dat je niet terugkomt.
Ze zijn gek, totaal gek.
Refrein
Mijn liefste, ik weet dat je niet echt vertrok
Want alles rondom mij vertelt me dat je altijd bij me bent.
Mijn liefste, ik weet dat je niet echt vertrok
Want alles rondom mij vertelt me dat je altijd bij me bent.
In de wind die het zand blaast op de ramen,
In de wateren die ik bezing, in het smeulend vuur,
In de warmte van het bed, op lege banken,
Diep in mijn hart ben je overal bij mij.
3 reacties op dit bericht
weer . . .
zoals gewoonlijk heel mooi
Hallo!
Ook bedankt voor jouw reactie op het bericht over Rufus Thomas en die award die ik van je krijg is best leuk!
Groetjes van een gekke maar tevreden Bluesdrummer!
ik vind