Guitarra...

Zin om mee te wandelen in een stadje, dat zeker de moeite waard is om te bezoeken als je in de buurt bent…?

Alcácer do Sal is een plaats en gemeente in het Portugese district Setúbal. De gemeente heeft een totale oppervlakte van 1502 km² en telde 14.287 inwoners in 2001. De Sado stroomt langs deze plaats.

Klik op de afbeelding voor het foto-album mét Googlemap

De Sado (vroeger Sádão) is een Portugese rivier, die op 230m hoogte ontspringt bij Serra de Vigia en 180 km verder in de Atlantische Oceaan stroomt bij Setúbal.
Op verschillende plaatsen is hij afgedamd voor irrigatiedoeleinden.

Alcácer do Sal is een van de toegangen tot het natuurreservaat van het estuarium van de Sado (link), naar het noorden, maar maakt wel degelijk deel uit van de Alentejo.

Letra de Cães de Loiça

Een satirisch lied bedoeld om zogezegd een hulpactie te starten voor het redden van de 'porseleinen honden'...

Ora o público pediu, e mais aderiu e até ganiu nesta campanha internacional e até europeia intitulada: help me a pôr os cães de loiça a sorrir a "gane". A gane quer dizer a sorrir a gane ou a ganir. Tem sido, maravilhoso...

Oh p'ro sofrimento um bom remédio há afinal.
Ajudem os cães de loiça, esse pobre animal.
Ao vê-lo feroz no portão, eu sempre me comovo,
Se a tinta cair ao chão, dou-lhe mais uma demão e ele fica como novo.

Refrão

Se gostas de animais, cães de loiça,
Que não sujem os quintais, cães de loiça,
São "bobbies" bestiais, cães de loiça,
São cãezinhos mal tratados, de olhos esbugalhados e nada saltitões
Nunca se vão babar, nem ganir, nem ladrar, nem ferrar os ladrões.

Por serem portugueses e parecidos com o Toy,
Que os restaurantes chineses não fazem deles "chopsói".
Não largam pêlos ou pena, nunca roem os sofás,
Reparem bem nesta cena, são estrelas de cinema: Cento e um Dalmatás!

(Refrão)

Aquilo é uma maravilha, aquilo corre corre... É uma companhia... Pfff! E aquilo tem que se fazer, tem que se levar um saquinho sempre para apanhar os cócós depois...
Há que manter... Que isto da camada do ozoto está a acabar, não é? Temos que
manter isto... planeta limpo... mas são muito engraça... e fofos? Ui!

(Refrão)

Rouxinol Faduncho (= Nachtegaal die Fado zingt) is een Portugees fictief personage, gecreëerd door de zanger en stand-up comedian Marco Horácia.
Hij is een verpersoonlijking van een typische Portugese man, en lijkt op een Zé Povinho(1) uit de 21ste eeuw. Hij heeft twee cd’s opgenomen met zijn liedjes, de eerste heette: "Grandes Êxitos de Rouxinol Faduncho" (Rouxinol Faduncho‘s grootste hits), en kwam uit op 5 december 2005. Aangezien die eerste cd een enorm succes had, besloot hij een tweede te lanceren met als titel "Best On".
Op beide cd‘s is hij de zanger, Paulo Valentim speelt de guitarra (=Portugese gitaar), João Maria Veiga speelt de viola (= Spaanse gitaar) en Rodrigo Serrão speelt baixo (= basgitaar).  

Rouxinol's karakter is de persiflage van een fadolover, hij is een getrouwde man, maar hij zingt als een vrijgezel en heeft een zeer actief seksueel leven.
Hij speelt een illegale buitenlander die emigreerde naar Duitsland en daar optrad in bars waar hij fado zong tot het moment dat hij werd uitgewezen. Terug in Portugal, nam hij een cd op om een huis te kunnen bouwen in Barcarena (Brazilië) voor zijn grote passie: ‘honden in chinees porselein“. Daarvoor nam hij het lied "Cães de Loiça" op.

Rouxinol zingt op een ontspannen manier en spreekt een raar taaltje, hij gebruikt populaire uitdrukkingen en legt verkeerde accenten op bijna elk woord. Hij raakt in de war wanneer hij bvb. Engels probeert te spreken (hij antwoordde eens "I love you too" aan een meisje dat hem toesprak met de woorden "Fuck you").  

 

Rouxinol’s liedjes gaan over het leven van een alledaagse Portugese volwassen man, die vecht met zijn buur en klaagt over de branden en de regering. Verder zingt hij ook de intro’s van tekenfilms over de favoriete stripfiguren uit zijn jeugd, zoals Abelha Maia (Maja de Bij) en Dartacão (d‘Artagnan).
Link naar zijn website: klik HIER!

 

(1) Zé Povinho staat in Portugal symbool voor de Portugese werkende klasse, een soort “Jan-met-de-Pet”. Deze figuur werd in 1875 gecreëerd door Rafael Bordalo Pinheiro(2).
"Zé", in ’t Portugees, is de roepnaam voor "José" - zoals  "Jef" dat is voor "Jozef", in ’t Nederlands -  en "Povinho" is een verkleinwoord voor “het volk”.
Zé is een vriendelijke volkse mens, die eenvoudig leeft en gezagsdragers bespot.
Hij is geen gezaguitstralend figuur, maar eerder een eenvoudige man uit het volk, hij wordt als hulpmiddel gebruikt om kritiek te spuien tegen de krachtige, politieke en elitaire machten binnen de maatschappij, de onrechtvaardigheid en de tirannie.

Zé Povinho werd, en is nog steeds het populairste figuurtje in Portugal. Hij wordt voorgesteld als een boerenkinkel. Maar toch maakt zijn vriendelijkheid, zijn wil om anderen te helpen en vooral zijn grote verachting voor de machtigen der aarde, hem zo populair.
Zé Povinho maakt die machthebbers belachelijk, hij lacht met hen en gaat dan verder met zijn eigen eenvoudig leven. Op dezelfde manier gaat hij ook om met de eigen zwakheden en vooroordelen van het volk.

Rafael Bordalo Pinheiro

(2) Rafael Bordalo Pinheiro (21 maart 1846 - 23 januari 1905) was een Portugese artiest, bekend om zijn illustraties, karikaturen, sculpturen en tekeningen voor keramiek. Hij wordt beschouwd als de eerste Portugese komische striptekenaar.
Link naar de website van zijn museum in Lissabon: Klik HIER!

Sei de um rio
Ik ken een rivier

Pedro Homem de Melo - Alain Oulman

Sei de um rio, sei de um rio
ik ken een rivier, ik ken een rivier
Em que as únicas estrelas nele sempre debruçadas
waarin de enige sterren die erin buigen
São as luzes da cidade
de lichten zijn van de stad
Sei de um rio, sei de um rio
ik ken een rivier, ik ken een rivier
Onde a própria mentira tem o sabor da verdade
waarin de leugen zelf de smaak heeft van de waarheid
Sei de um rio…
ik ken een stad…
Meu amor dá-me os teus lábios, dá-me os lábios desse rio
mijn geliefde geef mij uw lippen, geef me de lippen van deze rivier
Que nasceu na minha sede, mas o sonho continua
die de bron is van mijn dorst, maar de droom blijft duren
E a minha boca até quando ao separar-se da tua
en tot wanneer mijn mond zich losmaakt van de jouwe
Vai repetindo e lembrando
dit herhaalt en zich herinnert
Sei de um rio, sei de um rio
ik ken een rivier, ik ken een rivier
Meu amor dá-me os teus lábios, dá-me os lábios desse rio
mijn geliefde geef mij uw lippen, geef me de lippen van deze rivier
Que nasceu na minha sede, mas o sonho continua
die de bron is van mijn dorst, maar de droom blijft duren
E a minha boca até quando ao separar-se da tua
en tot wanneer mijn mond die zich losmaakt van de jouwe
Vai repetindo e lembrando
dit herhaalt en zich herinnert
Sei de um rio, sei de um rio
ik ken een rivier, ik ken een rivier
Sei de um rio, até quando
ik ken een rivier, tot wanneer

(vrije vertaling)

 

Velho marinheiro
Oude zeeman

Mário Raínho / Fontes Rocha



Nasceu á beira do mar
Geboren aan de oever van de zee
Assim se fez marinheiro
Zo werd hij zeeman
Fez-se ao mar a navegar
Zo ging hij de zee bevaren
E cruzou o mundo inteiro
En doorkruiste hij de hele wereld

Chegou primeiro ás Índias ao Oriente
Hij kwam als eerste aan in Oost-Indië
Uniu por mares continentes
Verenigde continentale zeeën
Que nos deixou por herança...
Die hij ons naliet als erfenis
Nas caravelas, num mar de águas turbulentas
In de karvelen, in de zee van ontstuimige waters
Dobrou o Cabo das Tormentas
Heeft hij de Kaap van de Stormen omgevormd
Que é hoje o de Boa Esperança
Naar wat vandaag de Kaap van de Goede Hoop is

Qual é o país... vaidoso e feliz... no mar pioneiro
Welk is het land… ijdel en gelukkig… in de zee der ontdekkingen
E que é marinheiro... E que é marinheiro
En waar is de zeeman… En waar is de zeeman
Que levou a cruz de Cristo Jesus... pelo mundo inteiro
Die het kruis van Jezus Christus meenam… door de ganse wereld
E que é marinheiro... E que é marinheiro
En waar is de zeeman… En waar is de zeeman

Nasceu á beira do mar
Geboren aan de oever van de zee
Assim se fez marinheiro
Zo werd hij zeeman
Fez-se ao mar a navegar
Zo ging hij de zee bevaren
E cruzou o mundo inteiro
En doorkruiste hij de hele wereld

Chegou primeiro a outras praias distantes
Hij is als eerste geland op andere verre stranden
Por esses mares nunca dantes
Door deze zeeën die nooit eerder
Navegados por alguém
Bevaren werden door gelijk wie
Tem um padrão á coragem aos tormentos
Er is een monument voor de moed en de kwellingen
Pelos seus descobrimentos
Doorstaan tijdens zijn ontdekkingen
Junto á Torre de Belém
Dichtbij de Torre de Belém

(vrije vertaling)

Link naar vorig bericht over Padrão dos Descobrimentos

Como saudação de despedida para meu amiguinho Joaquim…

Letras de Músicas | Letra de Alentejanas E Amorosas
De Alentejo is een land
Vol met bevallige jonge dames
Die gaan wandelen in de namiddag
Alentajanas(1) en geliefden

De Alentejo is een liedje
Waarin alles mooier wordt
Tijdens het zingen van een desgarrada(2)
Alentejanas en geliefden

De Alentejo is een tuin
Vol met opvallende bloemen
Van madeliefje(3) tot jasmijn
Alentejanas en geliefden
De Alentejo is vol verdriet
Haar treurige liederen
Worden als afscheid gezongen
Alentejanas en geliefden

De Alentejo is betoverend
Met mijn armen vol rozen
Ga ik dansen met mijn beminden
Alentejanas en geliefden

De liederen en de vrouwen
Het is goed dat zij aanbiddelijk zijn
Zo blijft het gevoel
Alentejanas en geliefden

(vrije vertaling)

Pedra Filosofal

De Steen der Wijzen

Poema ANTÓNIO GEDEÃO
canta MANUEL FREIRE

Zij weten niet dat dromen
Deel uitmaken van het leven…

António Gedeão (24 november 1906- 19 februari 1997) was een Portuguese dichter, essayist, schrijver en dramaturg, die ook een aantal wetenschappelijke werken publiceerde.
António Gedeão was een alter ego van Rómulo de Carvalho, die, onder zijn eigen naam, professor was en les gaf in Scheikunde en Wetenschappelijke geschiedenis.

Gentse Feesten 2008

 

Zij starten vandaag…
Klik op de afbeelding voor de link naar het programma..

En als we mekaar tegen komen dan drinken we d’r enen…!
Zeker weten !!!

Mij zal je vooral vinden in
't Baudelopark,
daarom hieronder het programma van 't Trefpunt...

De schelpvormige baai van São Martinho do Porto is het laatste overblijfsel van een oude golf die zich tot Alfeizerão uitstrekte tot in de XVI-de eeuw. Deze is verbonden met de Atlantische Oceaan via een geul van bijna 250 meter breedte, die zich bevindt tussen de heuvels van Santana ten zuiden en de vuurtoren ten noorden.

 

Zie ook vorig bericht met foto’s: klik HIER!

 

Adriano Maria Correia Gomes de Oliveira, of simpelweg Adriano (9 april 1942 - 16 oktober 1982) was een Portugese musicus, geboren in een conservatieve Rooms-katholieke familie in Porto. Zijn familie verhuisde na zijn geboorte naar Avintes. Hij ging studeren aan Rechtsfaculteit van de Universiteit van Coimbra en liet zich in met het studentenactivisme en de fadomuziek van Coimbra.

 

Adriano maakte deel uit van een generatie van componisten en zangers van politieke liederen, die muziek en lyrische gedichten gebruikten om te vechten tegen het dictatoriale regime van de “Estado Novo“. Hij was berucht voor zijn subversieve acties als lid van de democratische weerstand en werd daarvoor vervolgd door de politieke politie PIDE. Adriano was een persoonlijke vriend van vele musici zoals Zeca Afonso, Padre Fanhais, Sérgio Godinho en ook van Luísa Basto, waarmee hij verschillende muziekalbums opnam.

 

In 1963 bewerkte hij een gedicht van Manuel Alegre: “Trova do Vento Que Passa” (zie bericht hierboven) en bij het uitbrengen ervan werd dit het weerstandslied van een ganse generatie én de daaropvolgende generaties.

 

Adriano was tevens lid van de Portugese Communistische Partij en nam vaak deel aan het Avante! Festival. Hij was ook een vriend van de socialist Manuel Alegre, die veel van zijn lyrische gedichten schreef. Hij stierf in Avintes op 40-jarige leeftijd aan een hartaderbreuk.

De Fado van Tio (=oom) Zé Luis is een “fadinho” (=kleine fado) die op een bepaalde manier gedanst wordt en vindt zijn oorsprong bij de Fado uit Lissabon: boeren passeerden langs de grote "quintas" (=boerderijen) gelegen langs de Riachos. Zij hoorden daar bepaalde melodieën afkomstig van particuliere feesten met fadistas en guitaristen.
Daar zij zelf niet op deze feesten aanwezig waren, pasten zij deze muziek aan op hun manier van dansen en vanaf toen ontstond de "Rancho" als volksdans.

Sou do Fado, Sou Fadista
Ana Moura

Composição: Jorge Fernando

Sei que a alma se ajeitou
Ik weet dat de ziel zich klaarhoudt
Tomou a voz nas mãos
Om de stem te ontvangen
Rodopiou no peito
Die ronddraait in de borst
E fez-se ouvir no ar
En die zich laat horen in de lucht
E eu fechei meus olhos
En ik sloot mijn ogen
Tristes só por querer
Eenzaam door het verlangen om
Cantar, cantar
Te zingen, te zingen
E uma voz me canta assim baixinho
En een stem zong zachtjes in mij
E uma voz me encanta assim baixinho
En een stem betoverde me zo zachtjes
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Eu sou fadista
Ik ben fadista
Sei que o ser se dá assim
Ik weet wel dat het zo is
Às margens onde o canto
Aan de grenzen vanwaar het lied
Recolhe em seu regaço
Terugkeert in uw schoot
As almas num só fado
De zielen in enkel fado
E eu prendi-me a voz
En ik wordt geraakt door die stem
Como a guitarra ao seu
Zoals de gitaar door zijn
Trinado, trinado
Getril, getril
E uma voz me canta assim baixinho
En een stem zong zachtjes in mij
E uma voz me encanta assim baixinho
En een stem betoverde me zo zachtjes
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Sou do fado
Ik ben van de Fado
Eu sou fadista
Ik ben fadista

(vrije vertaling)

De fadista en de vissersvrouw

Adélia Pedrosa en de grote fadista, de weemoedige Sebastião Robalinho, zingen samen deze geïmproviseerde fado van Joaquim Pimentel.
Dit is één van de eerste opnames uit hun carrière.

In deze video hoor je hen afwisselend vragend (desgarrada) zingen, waarop een antwoord volgt.

 

Sapateira Recheada
Gevulde krab

Felicia Sampaio
Editora Culinária do Roteiro Gastronómico de Portugal

Ingredientes / Ingrediënten

• 1 Sapateira / 1 grote verse krab
• 1 cebolinha picadinha

/ een fijngesneden sjalot 2 colheres de sopa cheias de maionese / 2 volle soeplepels mayonaise 1 ou 2 colheres de sopa de cerveja branca / 1 of 2 soeplepels blond bier 1 colher de chá de mostarda / 1 theelepel mosterd 2 colheres de chá de picles picadinhos (fac.) / 2 theelepels fijngesneden ingelegde zure groenten (fac.) 1 ovo cozido picadinho (fac.) / 1 fijngehakt hardgekookt ei (fac.)

Confecção

Coze-se a sapateira, abre-se, e separam-se as patas.
Da carapaça retire um saquinho de areia preto que está junto à boca, de seguida, retire para uma tigela tudo o que houver comestível dentro da carapaça.
Batem-se as partes moles, que ficam na casca, com a carne que se tira das patas e os restantes ingredientes.
Ponha o recheio na casca, e ponha esta num prato sobre folhas de alface e à volta decore com a restante sapateira.
Sirva acompanhada com fatias de pão torrado.

 

Voorbereiding

Borstel de verse krab schoon en dompel ze in water dat met een ongepelde ui, laurierblad en een beetje piripiri (of ter vervanging tabasco) aan de kook is gebracht.
Breng het weer aan de kook, draai het vuur laag en laat de krab 15 minuten pocheren.

Bereiding

Breek de scharen en poten van de gekookte krab af.
Breek voorzichtig de onderkant van de schaal, verwijder de longen en andere harde ongerechtigheden en dompel de schaal zonodig even in koud water om restjes zand te verwijderen.
Snijd de inhoud van de schaal samen met alle andere ingredienten fijn. Maak de krabbenschaal schoon en vul ze met de op smaakgebrachte massa.
Strooi er nog wat extra peterselie over en leg de scharen en poten van de krab er omheen.
Opdienen met sneetjes geroosterd brood.

Bom apetite!

Segundo receita portuguesa

Fonte em Portuguesa: http://www.gastronomias.com/receitas/rec0950.htm
Bron voor de nederlandstalige versie:
http://www.smulweb.nl/1064905/koken/recept/Portugese-gevulde-krab

A morte saiu à rua num dia assim
Naquele lugar sem nome para qualquer fim

Uma gota rubra sobre a calcada cai
E um rio de sangue de um peito aberto sai

O vento que da nas canas do canavial
E a foice duma ceifeira de Portugal

E o som da bigorna como um clarim do céu
Vao dizendo em toda a parte o Pintor morreu

Teu sangue, Pintor, reclama outra morte igual
Só olho por olho e dente por dente vale

À lei assassina, à morte que te matou
Teu corpo pertence à terra que te abracou

Aqui te afirmamos dente por dente assim
Que um dia rira melhor quem rira por fim

Na curva da estrada hà covas feitas no chao
E em todas florirao rosas de uma nacao

Laat je meeslepen door de prachtige klanken van dit lied van Zeca Afonso… voor mij onvertaalbaar in woorden… de melode spreekt voor zich: een schilder wordt vermoord op straat…