PASEN

');
var widthMinusTwoBorder=textwidth-2*textborder
var heightMinusTwoBorder=textheight-2*textborder
var widthMinusFourBorder=textwidth-4*textborder
var heightMinusFourBorder=textheight-4*textborder
}
|
PASEN
Elixir

Ik was een jaar of 13 toen ma me een medicamentje gaf tegen menstruatiepijn. Het zat in een piepklein glaasje en zoals elk slecht smakend medicament slikte ik het in één keer door.
Niet erg veel later leek mijn slaapkamer een eigen leven te leiden, de kamer draaide en tolde en wiegde me uiteindelijk in een diepe slaap.
Ik dacht dat ma me behekst had met een toverdrankje!
Afgelopen zondag heb ik dat toverdrankje, een elexireke, nog eens gedronken, gelukkig zonder die spectaculaire gevolgen van toen.
Van die medicamentsmaak was al helemaal niks te merken,
deze Antwerpse likeurspecialiteit Elixir d’ Anvers, smaakte gewoon lekker.
Ik ben dan ook geen 13 meer had geen krampjes en kan nu beter tegen …...
heksendrankjes!
Maandag: WASDAGOp maandag was het wasdag.
Deze wekelijks weerkerende job werd door moe en ma gezamenlijk uitgevoerd.
In onze tuin stond aangebouwd tegen het huis een betonnen kot met daarin dat vrouwonvriendelijk gedrocht : “ het fornage”
Dat fornage was een grote ketel die gevuld werd met water dat door een houtvuurtje onderaan in de ketel werd verhit .
Samen met zeeppoeder werd het vuile wasgoed in de ketel gestopt waar het met een houten stok roerend in beweging werd gehouden. Het vuurtje werd goed brandend gehouden en aan de rode gezichten te zien kregen de noeste werksters het bijna zo warm als het wasgoed zelf. Hoe heel het proces juist in zijn werk ging weet ik niet omdat wij kinderen op deze momenten enkel maar in de weg liepen .
Nu lijkt dit voorhistorisch maar toch ik kan me hen, zwoegend aan die \"fornage\", nog levendig voorstellen. Als ik nu mijn wasgoed in de machine stop en ,met een enkele lichte druk op de schakelaar, mijn wasje doe bedenk ik hoe het vroeger was en hoe het voor sommigen nog steeds als vroeger is.
zonder woorden
Weer terugEn of ik sneeuw gezien heb!!
Eigenlijk was het één van mijn dromen zo \'n dikke pakken sneeuw eens te ervaren.
Mijn Lapland droom.
Die enorme hoeveelheden sneeuw viel ons in de Oostenrijkse Alpen te beurt.
Heerlijk....tot we ons met de auto moesten verplaatsen dan veranderde die droom in een nachtmerrie.
Ik vierde mijn verjaardag ginder met de taart ,weliswaar zonder kaarsjes, op het dak van de auto.We reden constant rond met een sneeuw gateaux van verschillende lagen, samen een 75 cm dik, maar die taart zijn we onderweg huiswaarts verloren.
En wij maar denken dat het hier al lente zou zijn.....tja dromen zijn bedrog.
Mijn (sneeuw)man
Sneeuw

Loontje komt om zijn boontje!Een engeltje was ik niet echt (alhoewel) en het gebeurde dan ook weleens, heel soms, dat ik mijn jongere zus plaagde.
Mijn onhebbelijke gewoonte, toen mijn pleziertje, bestond er in haar te doen schrikken.
Wij deelden samen de slaapkamer en wanneer ik haar hoorde komen verstopte ik mij op de meest onmogelijke plaatsen.
Zo kroop ik in de kleerkast, op de vensterbank achter het gesloten gordijn, onder het bed tot zelfs op de kleerkast.
Als zusjelief dan de kamer in kwam sprong ik tevoorschijn als een duiveltje uit een doosje.
Maar loontje komt om zijn boontje en zo kreeg ik jaren later het deksel op de neus toen ik die truc bij mijn vriend (nu mijn man) op een overvolle Bredabaan wou uithalen.
Terwijl hij nog wat uit de auto ging nemen wandelde ik al verder en verstopte me achter het eerste het beste hoekje.
Ik gluurde om te kijken wanneer hij zou komen en toen deed ik met een gil mijn duivel- uit- het- doosjes-sprong vlak voor de voeten van…… een verschrikte onbekende die een paar passen voor mijn doelwit liep .
Mijn vriend had deze onfortuinlijke foppoging met ongeloof zien gebeuren en stikte haast van het lachen en ik…....deed niet liever dan door de grond te zakken van schaamte!
Voortaan zou ik me (soms) wel als een engeltje gedragen!
Lies
Als jij lacht, lacht niet enkel je mond.
LIEFDE
kindjes met stipjes
° ° ° ° °° ° ° ° ° ° ° °° ° ° ° ° ° ° ° ° ° °
°