Erfenis van grootmoeder.(3)
Vandaag 20 april is het 104 jaar geleden dat mijn grootmoeder in Lier geboren werd.
Voor de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen was zij “ons moe”. En de erfenis die ik van haar kreeg bestaat uit ontelbare mooie herinneringen aan een ongelooflijke vrouw. Zij vertelde zo graag uit haar verleden en wij hingen aan haar lippen en vroegen om meer. We beseften toen niet dat we die verhalen moesten opslaan want dat er ooit een eind aan zou komen. Enkele heb ik op geluidscassette .
Zo vertelde ze hoe ze in 1918 onze va leerde kennen, in danszaal Thalia(Carnotstraat ) . Er bestond ook nog de “Minerva” in de Nationalestraat waar Jef ook wel eens kwam omdat hij vlakbij in de Kloosterstraat woonde. Maar onze geschiedenis begon dus in de”Thalia”: Toen ze door die schipperszoon met zijn klak en sjaaltje ten dans werd gevraagd bezwoer ze hem dat ze niet kon dansen, enkel de Engelse dansen die ze tijdens de oorlogsperiode in Groot Brittanië had geleerd. Maar hij zou het haar wel leren, want hij kon toch zo goed dansen. Eerst was het een Polka dan een wals ,een scottisch en dan een schuifelerreke. Deze vier verschillende dansen werden steeds herhaald . En ze dansten de hele tijd voor hun 1 frank entreegeld. Voor een drankje was er geen geld, enkel om te dansen.
De eerste kusjes gaven ze toen hij haar naar huis bracht want om tien uur moest ze thuis zijn. Dat hele eind van de Carnotstraat tot Berchem werd te voet afgelegd. Een grote afstand met tijd voor vele kusjes.
En ook ....hoe haar eerste kindje (mijn vader) na zeven maand zwangerschap bij haar moeder thuis geboren werd nog voor de “goeivrouw” (vroedvouw) ter plaatse was.
De cadeautjes die ze aan het kraambed kreeg waren enigszins anders dan de hedendaagse geschenken . Zo brachten de familieleden eieren, bloem ,peperkoek en meer van dat tot bij de kersverse moeder.
De laatste 2 jaar van haar leven verbleef zij in een rusthuis waar ze door ouderdomsdementie stilletjes wegkwijnde.
Negen jaar geleden in 1996 ging haar kaarsje uit, na een rijk gevuld leven als moeder, groot- en overgrootmoeder.
(wordt vervolgd)
2 reacties op dit bericht
ons moe.....
En nu ik het hier weer lees. Ik moet efkens slikken....
't mens heeft voor ons toch wel veel betekend hé.
?
ik ben al op het vervolg aan'twachten
alex