Naar de inhoud

Wie Weet

bloggen om te leren
akke.beakke.be
waaroemni-805px.png

Berichten van 23 maart 2009 tot 30 maart 2009

Zaterdag 28 maart 2009

B1b2

B a B
B  b B  b  1(b2)
Babbittmetaal
Alle bronnen zijn het erover eens: babbittmetaal – geloof het of niet - is een metaal.
Meer bepaald is het een witte tinlegering met antimonium, lood en koper.
Het is genoemd naar zijn uitvinder Isaac Babbitt, ° 26 juli, 1799, Taunton, Massachusetts - † 26 mei, 1862, Somerville, Massachusetts.
Hij ontdekte de eigenschappen van deze legering in 1939 en verkreeg een patent.
In 1842 verkreeg Babbitt een contract bij de U.S. Navy voor het gebruik van babbittmetaal in de lagers van scheepsmotoren.

293579-9882e8ee49d5a5a77e91d595f42f8272.jpg
uittreksel van het House of Representatives
De meeste oude trams hadden glijlagers met babbittmetaal op de assen zitten vanwege zijn goede eigenschappen en ze waren veel goedkoper dan brons.
Dat wil echter niet zeggen dat dit metaal heden ten dage niet meer zou gebruikt worden, eerder het tegendeel is waar. Denken we maar aan een krukas.
We zouden eigenlijk kunnen zeggen dat babbittmetaal deel uitmaakt van ons dagelijkse leven zonder dat we het beseffen.
Meer zelfs, zonder dat we er zelfs ooit maar over gehoord hebben.

293579-9bb99db82dff32b631a7662628781eca.jpg
oude glijlager in babbittmetaal		 293579-7b0cdaae2a322d299e9957d50564ebb0.jpg
moderne glijlager in babbittmetaal
Heden worden glijlagers met babbittmetaal toegepast in ondermeer dieselmotoren, tandwielkasten, turbines, generatoren en elektromotoren.
Tegenwoordig wordt de naam gebruikt voor een hele serie legeringen. Babbittmetaal kan bestaan uit:
-90% tin 10% koper
-89% tin 7% antimoon 4% koper
-80% lood 15% antimoon 5% tin
Oorspronkelijk werden dit type glijlagers in situ (ter plaatse) gegoten.
Tegenwoordig wordt het als dunne laag aangebracht op een stalen drager.
De structuur van de legering bestaat uit kleine, harde kristallen welke opgenomen zijn in een matrix van zachter metaal.
Als het zachte metaal wegslijt, komen de harde kristallen meer aan de oppervlakte en het smeermiddel (smeerolie) kan er tussendoor bewegen.
De oliefilm vormt het feitelijke lageroppervlak.
Artikel in samenwerking met : William Mac Cage
Bron : Wikipedia
            ZCFC.nl
            Stichting Tramwerk
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door waaroemni om 08:19 11 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 27 maart 2009

B1b

B a B
B  b B  b  1(b)
Babaco
De babaco (Vasconcellea ×heilbornii, synoniem: Carica ×pentagona) of chamburo is een hybride van de bergpapaja (Vasconcellea cundinamarcensis) en Vasconcellea stipulata.
De hybride is verwant aan de echte papaja (Carica papaya).
De vrucht wordt verbouwd in Chili, Colombia, Ecuador en Nieuw-Zeeland.
De bomen hebben een kale rechte stam met bovenaan een soort pruik van groene bladeren.
Vlak hieronder groeien de vruchten in trossen aan de stam; de steeltjes van de vruchten groeien er rechtstreeks aan.

292622-a15cf26dcf5a1ee6f29e133d9b95fd62.jpg
babaco vrucht
De babaco heeft een cylinderachtige vorm. De vrucht heeft een lengte van 20-30 cm en een doorsnede van ca. 12 cm.
Bij de steelaanzet is de vrucht stomp van vorm en aan het uiteinde puntig.
De schil is groen van kleur en verkleurt tijdens het rijpen naar geel. De vrucht heeft sappig geel vruchtvlees zonder zaden.
De smaak is verfrissend zoet-zuur en heeft iets weg van aardbeien met meloen. Een babaco geeft geen afval, hij kan met schil geconsumeerd worden.
Een babaco geeft geen afval, hij kan met schil geconsumeerd worden. In landen van herkomst is babacosap een geliefde drank.

292622-5e45040fec4c52b0f9cd0ed2cf3237f8.jpg
babaco plant
Een van de voordelen van de babaco (Carica pentagona) is zijn goede houdbaarheid.
De rijpe, stevige vruchten zijn ook zonder koeling nog 4 tot 6 weken houdbaar.
is heerlijk fris en licht zoet-zuur omwille van het laag suikergehalte.
enkele toepassingen :
-plakjes babaco met aardbeien en slagroom
-babaco en papaja in een milkshake
-papaja en babaco bij gebakken kipfilet
-als ontbijt: papaja en babaco met yoghurt
Bron : Wikipedia
            Alva
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door waaroemni om 05:56 Reageer op dit bericht
Woensdag 25 maart 2009

B1a11

B
B  b B  b  1(a11)
Baatbelasting
Gemeentelijke belasting op onroerende zaken die profiteren van gemeentelijke werken (bv. wegverharding)
De baatbelasting wordt voorzien in artikel 222 van de Nederlandse Gemeentewet.
“Gemeenten kunnen 'baatbelasting' heffen, waardoor bedrijven meebetalen aan de herinrichting van winkelgebieden. De kosten worden dan verhaald op de zakelijk gerechtigden of eigenaren van de onroerende zaken die baat hebben bij de herinrichting. Het gaat hierbij om het voordeel van de onroerende zaak en niet van een bedrijf dat erin is gevestigd. Huurders betalen dus geen baatbelasting. Of er sprake is van voordeel, hangt af van de functie van het pand.
Kosten die gemeenten mogen verhalen via de baatbelasting:
-Kosten voor het realiseren van voorzieningen.
-Voorzieningen die met medewerking van de gemeente gerealiseerd zijn.
-Voorzieningen waarbij onroerende zaken baat hebben.
-Voorzieningen in een gebied waarbij onroerende zaken baat hebben.
De gemeente moet op basis van redelijkheid en billijkheid bepalen hoe hoog de baatbelasting is.”

Deze belasting blijkt echter een moeilijk te hanteren instrument te zijn.
Bij het uitvoeren ervan zou de naleving van de vormvoorschriften een belangrijke hindernis vormen.
Bovendien is het rendement laag. Aldus het Nederlandse Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en het Ministerie van Financiën in zijn Nota Grondbeleid van 10 januari 2001.
In België bestaat de baatbelasting niet. De term staat althans niet vermeld in de Gemeentewet.
Artikel samengesteld door : William Mac Cage
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door waaroemni om 22:58 2 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 25 maart 2009

B1a10

B
B  b B  b  1(a10)
Baarkruk
Vroeger was bevallen op de baarkruk (toen nog geboortestoel of geboortekruk genoemd) heel gewoon. Je beviel toen rechtop op een stoel of een kruk met een gat erin.
De baarkruk is een poosje weggeweest, maar is inmiddels weer helemaal terug. Wel is de kruk nu wat moderner qua vormgeving, maar het principe blijft hetzelfde.
Jij zit op de kruk en de verloskundige zit voor je, meestal op een laag krukje of op de grond. Je partner kan achter je zitten om je zo letterlijk en figuurlijk te steunen.

290223-f13198012ef2d638b226f2ec24861985.jpg
baarkruk
Het grote voordeel van zo'n verticale bevalling is dat de zwaartekracht een handje meehelpt.
Bovendien is de druk in de baarmoeder groter wanneer je rechtop zit, waardoor de weeën krachtiger zijn.
Het gevolg is dat je bij een verticale bevalling vaak minder lang hoeft te persen dan bij een horizontale bevalling.
Een ander groot voordeel is dat je partner achter je kan zitten, met zijn hoofd naast dat van jou, en op die manier heel dicht bij je is.
Je hoeft niet bang te zijn dat je de bevalling op deze manier zelf niet kunt zien. Met een spiegel vóór je op de grond, kun je alles nog heel goed volgen.

290223-85e9f23d7508c79387ca4afd1e2b450a.jpg
duobaarkruk in verloskamer
Nadelen: Meestal ga je pas op de baarkruk zitten als je mag persen.
Gaat dat laatste stukje van de bevalling vervolgens heel snel, dan kan het vervelend zijn om nog van positie te veranderen.
Daar komt bij dat je op de baarkruk, tussen de persweeën door, niet ontspannen achterover kunt zakken in de kussens van je bed.
Hoewel je natuurlijk wel even kunt uitrusten in de armen van je partner, als die achter je zit.
Bron : Jonge Gezinnen
Baarschelp
De baarschelp is een uniek hulpmiddel voor vouwen tijdens de bevalling.
De baarschelp is ergonomisch verantwoord ontworpen, maakt een echte verticale baring mogelijk en draagt bij aan een voorspoedige uitdrijving.
In tegenstelling tot andere hulpmiddelen kan de baarschelp op bed gebruikt worden wat voor de werkhouding van de verloskundige een belangrijk voordeel is.
Het nadeel voor verloskundigen is dat de baarschelp omvangrijk is en niet makkelijk mee te nemen door verloskundigen tijdens de bevalling.

290223-658c1b5d641b893caf19379b3861cd39.jpg
baarschelp
De schelp is ergonomisch verantwoord ontworpen en maakt een voor barende vrouwen een diepe hurkzit mogelijk.
Hiermee kan een grotere bekkenuitgang bereikt worden dan op de baarkruk.
De vormgeving stimuleert de vrouw tot het aannemen van wisselende houdingen wat vervolgens een positieve invloed heeft op de uitdrijving.
Uit recent onderzoek blijkt dat een slechte werkhouding voor veel verloskundigen de belangrijkste belemmering is voor het stimuleren van andere baringshoudingen (proefschrift A. de Jonge, Nijmegen januari 2008).
Gebruik van de baarschelp vraagt wel voorbereiding van de zwangere en een andere manier van begeleiding door de verloskundige tijdens de baring.
Tot nu toe kiezen zwangere vrouwen niet voor het gebruik van de baarschelp, simpelweg omdat de baarschelp zeer beperkt beschikbaar is via verloskundige praktijken.
Bron : MRS C.M.E. van der Hoff
Baarstoel
De baarstoel is een speciaal voor het vergemakkelijken van een bevalling ontworpen stoel.
De baarstoel werd al in de 17e eeuw, in de tijd van Johannes Vermeer die bij zijn vrouw 11 kinderen verwekte, gebruikt.
Ook in het oude Egypte schijnen baarstoelen gebruikt te zijn.
In oude Egyptische hiërogliefen wordt een vrouw getoond in gehurkte positie.

290223-00ebc5de9cc03e1eb85768d51cb890ba.jpg
moderne baarstoel
290223-f559b76b264ee4522548856017691782.jpg
19e eeuwse baarstoel
Baarkruk en baarschelp zijn varianten van de baarstoel die enkele nadelen van de baarstoel niet hebben.
Het verschil tussen een baarkruk en een baarschelp is dat de eerste strikt zitten als op een toilet inhoudt en alleen op de grond toegepast kan worden.
De baarschelp is ontworpen om de diepe inlandse hurkzit mogelijk te maken, waarmee een grotere bekkenuitgang bereikt kan worden dan op de baarkruk. De baarschelp is bedoeld op bed te gebruiken waarmee de werkhouding van zowel de barende vrouw als de verloskundige verbeterd is.
Bron : Wikipedia
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door waaroemni om 08:05 4 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 24 maart 2009

B1a9

B
B  b B  b  1(a9)
Baars
Beschreven door Carolus Linnaeus, in 1758 (Zweeds plantkundige en bioloog).
De baars (Perca fluviatilis) is een vis die in de Benelux inheems voorkomt uit de vissenfamilie Echte baarzen (Percidae).
Baarzen leven verspreid over bijna heel Europa en Noord-Azië, in meren, plassen, moerasland, rivieren en brakwater.
De baars is ook een van de eerste vissen die nieuw aangelegde wateren koloniseert.
De baars is een zichtjager en heeft dus helder water nodig.
Hij leeft in het algemeen in scholen van enkele tientallen dieren van ongeveer gelijke grootte.

289061-a33191fa4170fc1109a2f8bc21f93af8.jpg
baars (Perca fluviatilis)
289061-df1d5b48668b8dec6f5ca35343e49381.jpg
baars (gewone of echte)
Als de baars ouder wordt komt hij vaker solitair voor in dieper water.
De baars heeft twee gescheiden rugvinnen,waarvan de voorste met harde stekels en een zwarte vlek.
Over de flanken lopen zes tot acht donkere banden. De rug is groenbruin, op de flanken overgaand in lichtbruin tot geel of goudkleurig.
De baars is ondanks zijn stekels een gewilde prooi van de snoek. Baarzen staan evenals snoeken bekend om hun kannibalisme.
De baars kan tot 50 centimeter lang en 3 kilogram zwaar worden.
Jaarlijks wordt in Europa 30.000 ton baars gevangen voor consumptie.
Hij kan 16 jaar oud worden. Verwanten van deze soort zijn onder andere de snoekbaars en de pos.
Bron : Wikipedia
Baarsje
Beschreven door Johann Julius Walbaum , in 1792 (Duits dokter en naturalist).
Het baarsje (Lutjanus apodus) is een straalvinnige vis uit de familie van snappers (Lutjanidae) en behoort derhalve tot de orde van baarsachtigen.
De vis wordt soms ook Schoolmeester genoemd, heeft een goed ontwikkelde spitse bek en een lichaam dat qua kleur varieert van zilverachtig tot bronskleurig.
De staart en vinnen zijn geel, en rondom de bek bevinden zich blauwe strepen.

289061-45e527d55a0cc77bd897e38b6f0976d1.jpg
baarsje (Lutjanus apodus)
( foto : National Geographic Society)
289061-db271864d58240a3d4f2d2caa320b095.jpg
baarsje (volwassen)
(foto : Frank Burek/Corbis)
De vis komt veel voor in het Caribische Zee en de warmere wateren van het Amerikaanse continent.
Hij vormt vaak scholen van enkele dozijnen in gebieden waar zich veel gorgonen en steenkoralen bevinden, op een diepte tussen 2 en 30 meter.
De vis kan tot 60 cm groot worden.
Bron : Wikipedia
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door waaroemni om 13:57 1 reactie Reageer op dit bericht

Naar boven

Meer van Wie Weet

↑ Terug naar de berichten