Waregemse Flandrien Armand Desmet overleden

Oud-wielrenner Armand Desmet, de Waregemse Flandrien die van 1955 tot 1967 profrenner was en tal van successen boekte, is na een slopende ziekte gisterenmiddag zaterdag 17 november 2012 overleden in het ziekenhuis van Waregem. Hij is hier geboren op 23 januari 1931 en dus 81 jaar. Hij is vooral bekend als luitenant van Rik Van Looy, maar blijft ook in herinnering op de erelijsten van een aantal belangrijke wielerwedstrijden. In 2006 werd hij in Waregem nog speciaal gelauwerd door Veloods en Unizo, die een tentoonstelling organiseerden over zijn indrukwekkende loopbaan.

Armand Desmet was de jongere broer van de ex-renners Roger, André en Albriek Desmet. Roger was ondermeer als betere sprinter winnaar van de GP Briek Schotte (1945) en de Omloop van het Houtland (1949). De familie Desmet telde negen kinderen en woonde aan de Loskaailaan (nu Noorderlaan). Armand is ook de vader van Tom Desmet, profrenner van 1991 tot 2002. In de encyclopedie van de Belgische sportlui en sporters staat hij geboekstaafd als een “uitstekend klimmer en uiterst verdienstelijk ploegmaat”.
Hij begon eerder laat in 1949 en werd eind 1955 beroepsrenner. Hij maakte eerst deel uit van de ploeg van Berten Dekimpe (Groene Leeuw). In 1958 realiseerde hij zijn doorbraak met een derde plaats in Parijs-Brussel en vijfde in de Ronde van Vlaanderen. Aan de klassiekers nam hij echter maar deel om nadien aangeduid te kunnen worden voor de Tour. Hij was immers als goede klimmer een geboren Ronde-specialist. In 1959 won hij de Ronde van België en dat jaar weerhield een val hem van winst in de Ronde van Spanje. De dag dat hij leider werd, kwam hij echter net over de eindmeet ten val en brak zijn sleutelbeen. Vermaardheid als klimmer verwierf hij door in 1959 als primus de top van de Tourmalet te bereiken. Pas dan trad hij eigenlijk uit de anonimiteit. Hij was immers te veel ‘domestiek’ om de wereldpers te halen.
Zijn kwaliteit als ronderenner werd nog bevestigd met een tweede plaats in de Ronde van Spanje (1960) en een vijfde in de Ronde van Frankrijk 1963. Dat Mantie de Vuelta van 1960 miste had dan weer een andere oorzaak. De Waregemse flandrien begon als drager van de amarillo-leiderstrui aan de voorlaatste dag maar het kwam ploegleider Berten De Kimpe beter uit dat zijn chouchou Frans De Mulder won. Zijn Machelen grenst aan Deinze, de vestigingsplaats van Fietsen Groene Leeuw, de ploegsponsor waarvan De Kimpe de zaakvoerder was. Er werd een lelijk complot gesmeed tegen de bovendien aan het zitvlak gekwetste Armand Desmet, die zijn leiderstrui alsnog moest doorgeven aan Frans De Mulder. Het pijnlijke voorval deed Armand Desmet in 1961 naar de rode garde van Rik Van Looy overstappen, dit bij Faema (1961-1963) en Solo-Superia (1964-1966).

In 1962 droeg Armand Desmet zeven dagen de roze leiderstrui in de Ronde van Italië en was hij de morele winnaar, maar ook hier zorgden omstandigheden ervoor dat de stunt niet doorging. Een slordige Lomme Driessens had de aankondiging van een zware sneeuwstorm veronachtzaamd zodat zijn discipelen in onaangepaste kledij aan de huzarentocht naar Passo di Rolle begonnen. Mantie en zijn ploeg geraakten in die rit na de rustdag onderkoeld en verloor achttien minuten en op één na al zijn ploegmaten. Hij kon de achterstand nadien niet meer goedmaken.
Mantie nam acht maal deel aan de Ronde van Frankrijk. In 1963 was hij met zijn vijfde plaats ook de eerste Belg in de rangschikking. Ook Parijs-Nice was een wedstrijd naar zijn hart. In 1963 was hij in Ronse in de eindfase duidelijk de sterkste en kon hij wereldkampioen geworden zijn, maar hij bleef in tegenstelling met Beheydt zijn gegeven woord aan Van Looy trouw. In de slotronde nam hij zijn kopman Van Looy op sleeptouw op de Kruisberg en toen hij even omkeek, stelde hij vast dat de tweevoudige wereldkampioen de rol had moeten lossen. Manten was er heilig van overtuigd dat hij wereldkampioen zou zijn geworden indien hij op zijn elan was doorgegaan maar hij ... durfde niet.
Op het palmares van Armand Desmet staan nog de E3 Prijs van 1958, Ronde van België (1959), de Rund um den Henninger-Turm (1962), Brussel-Bever (1967) en etappes in de Ronde van België, Parijs-Nice, Giro, Vuelta en Tour. Hij werd derde in Parijs-Brussel (1958), Luik-Bastenaken-Luik (1961) en Gent-Wevelgem (1962). Het minst prettige souvenir aan de wielersport bewaarde hij aan zijn val in Andorra tijdens de Tour 1964. Hij werd toen voor dood per helikopter weggebracht. Hij was bijna 37 jaar toen hij de fiets aan de haak hing.
We verwijzen nog naar de tentoonselling in 2006 werd door Veloods en Unizo over zijn loopbaan. Heel wat oud-ploeggenoten, onder wie Rik Van Looy, waren op de opening aanwezig. Hij volgde zijn sport nog steeds en kon er heel boeiend over vertellen. Ondanks zijn mindere gezondheid bleef hij een echte optimist. In juli 2011 stelde de Waregemse sociale organisatie Werkplus de ‘Mantie Smet gezinsroute' voor. Deze fietsroute vertrekt in de Oude Vijvestraat in Waregem en komt er ook terug aan. Aan de hand van een brochure leer je van alles bij over de wielerlegende en over de omgeving waar je door fietst.
Bronnen : Roger De Roose en Marc Vanryckeghem in
tijdschrift van de Sportdienst, Marc Fourneau, Bernard Callens in
Wielerjaarboek 2012.
https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=943877
https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=26









































