Davidsfonds toost met Luc Van Houcke en Do Van Ranst

Is er binnen je bedrijf of woning een blinde muur waarvan je reeds lang vindt dat een schilderij er mooi zou hangen en je ruimte een meerwaarde kan geven, maar vind je dat allemaal zo duur of kan je misschien moeilijk een keuze maken? Dan is dit initiatief zeker iets voor jou! Met deze boodschap gaat Gilbert Vangampelaere, Beritos, van bedrijf naar bedrijf en probeert hij ook particulieren erbij te betrekken.

“Wanneer je kunstwerken thuis staan tussen vier muren, heb je er niets aan”, zegt de kunstenaar. “Het is wachten tot je uitgenodigd wordt voor een tentoonstelling of er zelf een organiseert. Ik heb al een project achter de rug van een schilderwerk ‘Tribute To Flanders Textile’ dat een reis gemaakt heeft langs verschillende Vlaamse textielbedrijven en zijn koper gevonden heeft bij Fedustria te Brussel. Nu heb ik eenzelfde project lopen van een kunstwerk op reis (geen bouw = geen economie) dat voor het ogenblik bij de bouwfirma Kerkstoel te Grobbendonk is voor zes maanden. Wanneer het schilderij een koper gevonden heeft gaat de helft van het bedrag naar Somival. SOMIVAL is een organisatie met zetel in Waregem maar met een zeer sterke bovenlokale werking die sport en ontspanning aanbiedt aan mensen met een beperking.”

Vorige zaterdag 5 januari 2013 tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van Somival in De Treffer te Waregem overhandigde Gilbert Vangampelaere al de symbolische cheque. De bestuursleden van Somival Lucien De Bels, Ivan Beel en Emma Van Doorne waren uiteraard heel tevreden met de nieuwe sponsoring, die nuttig zal worden gebruikt bij de activiteiten van Somival.

Beritos is al één jaar bezig met zijn concept van kunst uitlenen voor het goede doel.  De opbrengst van de huur van de uitgeleende werken en een deel van de eventuele verkochte werken, gaat volledig naar de VZW Somival. “Elke euro kunnen die mensen gebruiken en waarom niet kunst gebruiken om die mensen te helpen,” aldus de kunstenaar “en voor de geïnteresseerden is er keuze genoeg. Ik heb een dertigtal eigen werken in voorraad, dat varieert van schilderijen met acrylverf tot bewerkte bustes van paspoppen. Wanneer mensen mij contacteren ga ik eerst kijken wat voor muur er beschikbaar is en dan ga ik met enkele werken ter plaatse. De ontlener kan dan zelf kiezen welk werk hij of zij verkiest.”

De locaties waar reeds kunst is aan uitgeleend zijn:

Howest Kortrijk:  http://www.howest.be/

Vanbrabant chauffage-sanitair Desselgem: http://www.vanbrabant.net/

Michèle Denolf (particulier) uit Marke.

Recticel Wetteren: http://www.recticel.be/

In één jaar tijd heeft Gilbert reeds 1000 euro kunnen schenken aan Somival. Het concept is simpel: je kan de werken  huren voor 6 maanden of langer tegen de spotprijs van € 10 per maand per werk. Wens je na die periode het werk aan te kopen? Dat kan en ook daarvan gaat een deel naar Somival.

Voor alle info:  Gilbert Vangampelaere, Kouterweg 5, 8720 Markegem 0477/292251
beritos@beritos.be
http://www.beritos.be
http://www.vangampelaere.be/koesterkunst/

https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=94987

Vandaag is de uitbreiding van de stationsparking in gebruik genomen. Met de jaarwisseling werd het oude noodstation langs de Boulezlaan gesloopt en werd de vrijomende ruimte ingericht als uitbreiding van de stationsparking. Vandaag staan daar al een 25 wagens geparkeerd.

Het noodstation dateerde van eind de jaren 70 bij de ophoging van de spoorwegberm en de bouw van het huidige station. De barakken blijven nadien in gebruik als technische ruimte en burelen van het technisch personeel van de NMBS tot deze basis in mei 2011 werd opgedoekt en deze leeg kwamen te staan. Het duurde toch nog ruim een jaar vooraleer werk werd gemaakt van de afbraak ervan en de inrichting tot uitbreiding van de stationsparking. Vandaag werd deze onofficieel in gebruik genomen.

Voor meer informatie over de evolutie van dit dossier verwijzen we naar onze eerdere berichtgeving op https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=829556   en https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=1284122

Elk jaar organiseert de Stedelijke Basisschool Sint-Eloois-Vijve een "wintersfeer". Deze activiteit vond dit schooljaar plaats op vrijdag 14 december 2012. Heel wat ouders, leerkrachten, leerlingen en sympathisanten kwamen naar de school afgezakt om er te genieten van een gezellige kerstsfeer.

De Nieuwjaarsbijeenkomst van zaterdag 5 januari bij Somival, Sport en Ontspanning voor Minder Validen, had dit jaar wel een heel bijzonder karakter. Het bestuur kon niet alleen een hele reeks eregenodigden verwelkomen zoals de somival bronzenmedaillewinnaars en de gouden medaillewinnaars van de Paralympische Spelen in Londen, maar ook dankbaar een hele reeks steunende organisaties en firma’s huldigen.

De eregenodigden (van links naar rechts) Kirsten De Laender (boccia brons), Frederic Van Den Heede (marathon brons), Marieke Vervoort (zilver en brons rolstoelatletiek en paralypiër van het Jaar), Michèle George (twee maal goud paardrijden dressuur), Pieter Verlinden (boccia brons).

Er was een grote opkomst in de sporthal De Treffer. Eerst werden de steunende organisaties en firma’s van het voorbije jaar in de bloemetjes gezet : de werkgroep Chantal Coussement voor de 9^de wortelkaarting, de firma Pro-Vision die de genodigden voor zijn “D-day” een steun liet storten op de rekening van somival, “Met een hart voor somival” de jaarlijkse fietstocht, Delicham met zijn “cava” actie tijdens de braderiefeesten, DB Schenker nav de resultaten op de Paralympische Spelen, de Lions voor zijn “Dranouter aan zee” en zijn steun bij de viering van onze somival-paralympische medaillewinnaar,  het Kunstproject van Gilbert Van Gampelaere, De Nieuwenhovespurters die hun familiefietstocht organiseerden ten voordele van somival, de Gavertennisclub, de truckrun in Kortrijk zuid, De Jongerencross een steun van AZW en Unizo, de “51” club en de Rotary van Waregem.

De somivalsporters werden daarna gehuldigd en zij kregen een geschenk overhandigd door de paralympische “top” sporters, een grote eer. De medaillewinnaars hadden veel aandacht voor onze gelauwerde sporters. Het was  natuurlijk voor hen een grote eer om met Frederic (brons op de marathon) – Kirsten De Laender en Pieter Verlinden (brons boccia) – Marieke Vervoort (zilver en goud in rolstoelatletiek) en Michèle George (twee maal goud paardrijden) kennis te kunnen maken.

Lisa Vanoverbeke gestart met competitie paardrijden-dressuur bij somival; Zij krijgt een knuffel en vooral een aanmoediging van de tweevoudige gouden medaillewinnaar in deze discipline Michèle George.

Het was verwonderlijk vast te stellen hoe deze topsporters zich betrokken voelden en met iedereen een echt menselijk en warm contact hadden. Ook voor de niet gelauwerde sporters, hun familie, begeleiders, sypmathisanten maakten zij tijd. Eén van de vele reacties, een moeder : “ik had ergens een artikel gelezen van Marieke Vervoort dat iedereen ondanks zorgen, ziekte of pijn rijk is in het leven en daar probeer ik mij aan op te trekken en ik heb daar met haar kunnen over spreken…” en nog “Marieke vertelde me dat ze al 3 dagen ’s nachts niet had kunnen slapen van de pijn, maar dat ze op de bijeenkomst van SOMIVAL zoveel vriendschap en warmte voelde en dat is voor haar een gevoel van rijk zijn !!”

Alle vrijwillige medewerkers werden dan gehuldigd door het College van Burgmeester en Schepenen,  eredéputé Mevr Titeca-Decraene, de voorzitter van het Belgian Paralympic Committee Mevr Anne Van Neste d’Ieteren en Jessica Desmet voorzitter van Parantee (voorheen Vlaamse Liga Gehandicaptensport).

Tijd voor een babbel was er nog tijdens de aansluitende receptie aangeboden door de firma Vertimac. Onze mensen met een beperking waren supergelukkig en ze kregen de aandacht die ze verdienen. Nadien werd nog een dankwoordje gestuurd naar onze eregenodigden Paralympische medaillewinnaars. Van allen kregen wij prompt als antwoord “wij danken somival voor de uitnodiging en voor de warme familiale sfeer die we daar mochten ervaren”.

Vanavond werd de nieuwe Waregemse gemeenteraad geïnstalleerd met eedaflegging van de raadsleden en verkiezing van de schepenen. Het was een serene vergadering zonder verrassingen. Er was bij gebrek aan tegenkandidaten zelfs geen verkiezing voor de afzonderlijke schepenen. Hierbij werd de gezamenlijke voordracht door de CD&V-meerderheid goedgekeurd. Bij de verkiezing van de OCMW-raadsleden bleek dat oppositie daarover gezamenlijke afspraken maakte.

32 gemeenteraadsleden (20 ervaren en 12 nieuwe) legden in alfabetische volgorde in de handen van burgemeester Kurt Vanryckeghem hun eed af " Ik zweer de verplichtingen van mijn mandaat trouw na te komen ". Eerder op 12-12-12 had Kurt Vanryckeghem reeds zijn eed afgelegd bij gouverneur Carl Decaluwe.

Opvallende vaststelling is dat  er al onmiddellijk een drietal opvolgers in de raad komen. Bij N-VA was er onverenigbaarheid voor twee kandidaten. Mariane Devriendt-Verbeke wordt vervangen omdat ze niet samen kan zetelen met haar dochter Ellen. Els (540 st) en Geert Deroose (425 st)  kunnen ook niet samen zetelen. Als opvolgers van Els Deroose en Mariane Verbeke komen Xander Pruvoost (395 st) en Martine Vandevelde (325 st) in de gemeenteraad. Bij SPa geeft lijsttrekker Guy Adams ontslag en komt 1^e opvolgster Veerle Deconinck (279 st) in de raad.

De rangorde van de schepenen was dus vooraf al bekend. Na burgemeester Kurt Vanryckeghem, die ook voorzitter blijft van de gemeenteraad, volgen eerste schepen Rik Soens, tweede schepen Jo Neirynck, derde schepen Chantal Coussement, vierde schepen Kristof Chanterie, vijfde schepen Pietro Iacopucci, zesde schepen Peter Desmet en zevende schepen Bart Kindt.  In het college komt ook de voorzitter van het OCMW, die maandag 7 januari wordt verkozen en naar alle verwachtingen Joost Kerkhove te beurt valt.

De gemeenteraad koos vanavond ook de OCMW-raadsleden. Elk raadslid kreeg 6 stemmen en uiteindelijk werden volgende OCMW-raadsleden verkozen :  Veronique Amez, Nele Callebert, Christiane Deconinck, Joost Kerkhove, Ann-Sophie Kindt, Bruno Lahousse, Christel Markey, Johan Roose, Tom Ruysschaert, Melissa Vanackere en Marian Verbeke. Opvallend daarbij is de keuze van Tom Ruysschaert met 19 stemmen, zodat Groen met 1 gemeenteraadslid (slechts 6 stemmen) ook een vermoedelijk gedeeld mandaat krijgt voor de OCMW-raad.

Bij de ondertekening van het PV van de stemming van de OCMW-raadsleden kregen we ook opheldering over de fractieleiders. Het zijn Willy Benoit (CD&V), Mario Verhellen (spa), Xavier Wyckhuyse (Open VLD), Heidi Vandenbroeke (N-VA) en Tonny Demuytere (Groen). De rangorde van de raadsleden in dienstjaren ziet er bovenaar uit als volgt : 1. Veerle Deconinck, 2. Peter Desmet, 3. Jules Goodefroid, 4. Willy Benoit, 5. Henri Dewitte en 6. Kurt Vanryckeghem.

Tenslotte werden ook de Waregemse leden gekozen voor de politieraad van de zone Mira.

Het zijn 6 CD&V, 2 NVA en 1 SPa/Groen : Willy Benoit, Henri Destoop, Connie Devos, Charka Dewaele, Henri Dewitte, Jules Godefroid, Xander Pruvoost, Martine Vandevelde, Mario Verhellen.

We kregen al enige verduidelijking bij de stemmingen. Wat betreft het OCMW-mandaat van Tom Ruysschaert is het zo dat sp.a en groen een mandaat delen. Tot 1/1/2015 zal Tom zetelen, daarna zal Sophie Deryckere (sp.a, Beveren-Leie) zetelen tot einde mandaatperiode. In de Politieraad delen sp.a & groen evenzeer een mandaat. De eerste 4 jaar zetelt Mario Verhellen, daarna Inge Vandevelde. Binnen spa is er een bijkomende afspraak dat eerste opvolgster Veerle Deconinck (279 stemmen op tweede plaats), die Freddy François opvolgt als raadslid met het meeste dienstjaren, slechts zal blijven zetelen tot eind 2014. Daarna zal haar plaats worden ingenomen door de tweede opvolger M'hammed (Mo) Kasmi (395 stemmen op 10^de plaats) .

https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=1255836

https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=1272673

Eric Degroote (45), uitbater van de Waregemse bioscoop Cinestar, is vrijdag in het UZ Gent overleden. Hij was ook bestuurslid van de Federatie Cinema-Belgie en van de Handelsvereniging Het Pand te Waregem. Het stadsbestuur en de familie van Degroote zijn van plan om er alles aan te doen om de bioscoop open te houden. Dat was de grote wens van Degroote, die al jaren tegen een slepende ziekte vocht. Eric Degroote laat een vrouw en één zoon na.
   

Hij bezorgde Waregem in 1993 na twee jaar onderbreking terug een bioscoopcomplex in het Pand. Bijkomende uitdaging was om als onafhankelijke uitbater op te boksen tegen de ketens en Waregem als bioscoopstad in ere te houden. Hij slaagde daar wonderwel in, al kende hij zeker zijn moeilijke tijden o.a. tijdens het sluitingsuur. Hij slaagde er ook in om een actueel programma te brengen Cinéstar, ook al moest hij daarvoor uiteindelijk overstappen op digitalisering en voorzieningen voor driedimensionele producties.     

Samen met echtgenote Veerle Coucke en broer John  zorgde Eric Degroote er in 1993 voor dat Waregem opnieuw een eigen bioscoop kreeg.  In het Pand vond hij een geschikte locatie in de twee jaar eerder ter ziele gegane Multiscoop. In samenwerking met het stadsbestuur werd de vervallen ruimte volledig gerenoveerd tot een moderne bioscoop met ingang langs een nieuwe glazen piramide op de esplanade van het Pand als bijkomende aantrekkingspool. In oktober 1993 opende Cinéstar (eerst werd gedacht aan ‘Louvre’ als benaming) begonnen met de uitgave van de eerste Jurassic Park-film.

Vandaag 18 december 2012 opent het Quick-restaurant in Sint-Eloois-Vijve de deuren op de hoek van de Expresweg en de Gentseweg. Het restaurant, uitgerust met 108 zitplaatsen en een drive-in, werd gebouwd volgens het ultramoderne en energiezuinige Qubic-concept, waarmee Quick begin november de Comeos Mercuriusprijs voor het meest geslaagde winkelgebouw in de wacht sleepte. Dankzij dit nieuwe Quick-restaurant worden 25 banen gecreëerd.

Op de commerciële Redevco-site met de Carrefour- supermarkt te Sint-Eloois-Vijve bouwde Quick zijn nieuwe restaurant volgens het moderne en energiezuinige Qubic-concept. Grote verticale ramen in de zijgevels van het gebouw zorgen, samen met glaspartijen in de voorgevel, voor een overvloed aan daglicht. De antracietgrijze panelen in de zijwanden geven het gebouw een moderne look, dat zo goed mogelijk aan zijn omgeving werd aangepast. De witte accenten van het Quick-logo en de merknaam en de rode uitbouw van de Magic Planet springen hierbij in het oog.

Comeos, de federatie voor handel en diensten in België, gaat sinds 1988 met de Mercurius-prijs elk jaar op zoek naar die handelaar die in een bepaald domein uitblinkt. Dit jaar stond het meest geslaagde winkelgebouw centraal en Quick kaapte deze Mercurius-prijs weg met zijn innoverende Qubic-concept. De Quick Qubic is een moduleerbaar gebouw met twee verdiepingen, afgestemd op de huisstijlelementen van Quick (de rode en witte accenten van het Quick-logo, de Magic Planet voor kinderen en de merknaam). Zowel bij de selectie van de bouw- en decoratiematerialen als bij de keuze voor de atypische gebouwstructuur met een minimale bodemafdruk werd in hoge mate rekening gehouden met ecologische en duurzaamheidsaspecten. Het gebouw is bijvoorbeeld zo opgevat dat in het grootste deel van de klantenzaal natuurlijk daglicht binnenstroomt en een direct visueel contact met de omgeving mogelijk is. Door zijn iconische en asymetrische vorm speelt dit gebouw in op herkenbaarheid en signaalfunctie, zonder daarbij evenwel de integratie in de omgeving uit het oog te verliezen.

Naast dit nieuwe architectuurconcept verhoogt Quick met het vernieuwde Oasis-decor het comfort van de klant. Groene, witte en houttinten voeren hier de boventoon. Het restaurantdecor biedt qua inrichting voor elk type bezoeker wat wils, waarbij een centrale grote olijfboom, omgeven door een ronde zetelbank en bijhorende ronde tafels, fungeert als eyecatcher. Een binnenspeeltuin met ruime zitbanken ernaast nodigen ouders en hun kinderen uit om ontspannen te genieten van een Quick-burger. Hoge tafels met design barkrukken vlakbij de toonbank en hoofddeuren, vormen in combinatie met een dynamiserende verlichting het ideale decor voor een snelle hap. Grote tafels waarin het Quick-logo werd verwerkt, zijn er voor wie graag onder vrienden eet.

Door middel van houten scheidingswanden en plexi met grasprint ontstaan er tot slot gezellige hoeken met canapés, banken met twee zitplaatsen en kleine tafels waar bescheiden genieters het zeker naar hun zin zullen hebben. Met het moderne Oasis-decor dat een gevoel van vrijheid, ruimte en gezelligheid creëert, biedt Quick een antwoord op de verwachtingen van de hedendaagse consumenten.

De Magic Planet werd in een nieuw kleedje gestoken en kreeg bovendien een nagelnieuw speeltuig. Het metershoge gras in het midden van de speeltuin, klavertje-vier-lampen, poefzetels met bijen- of lieveheersbeestjesmotief en banken in de vorm van kleine boomstronken maken de speeltuin voor de kleine kinderen compleet. In de kruin van de boom zit een heuse boomhut verstopt waar de wat oudere kinderen dan weer allerlei avonturen kunnen beleven.

Het nieuwe restaurant zal worden beheerd door Yves Loncke, een ervaren franchisenemer. “Het restaurant in Sint-Eloois-Vijve bevindt zich op een uitstekende locatie midden in de Leiestreek, en is complementair met de Quick-restaurants in Sint-Denijs-Westrem en Kuurne. Ik kijk ik er dan ook enorm naar uit om samen met mijn team de klanten hier een uitstekende service te bieden”, aldus Yves Loncke.

Het nieuwe Quick-restaurant in Sint-Eloois-Vijve, het 87ste in België, creëert 25 banen en biedt 108 zitplaatsen aan. Het restaurant en zijn drive-in zijn elke dag open van 11u00 tot 23u00. Het restaurant bevindt zich aan de kruising van de Expresweg (N382) met de Gentseweg (N43), ter hoogte van de Carrefour-site. Het adres is Gentseweg 522 te 8793, Sint-Eloois-Vijve.

Het Waregemse bedrijf RENSON® en Omega Pharma – Quick-Step Cycling Team hebben een partnership voor de wielerjaren 2013 en 2014 afgesloten. De specialist in ventilatie en zonwering uit Waregem zet daarmee zijn eerste stappen in de wielersport als nieuwe partner voor de Belgische topformatie van Patrick Lefevere.

De komende twee seizoenen zal de naam RENSON® in het World Tour wielerpeloton te zien zijn als partner van het Omega Pharma – Quick-Step Cycling Team van toprenners als Boonen, Cavendish, Chavanel en Martin. De naam RENSON® zal op de broeken van de renners staan. Ook op de wagens en het marketingmateriaal van het team komt het logo.

Met deze sponsoring wil RENSON® zijn naambekendheid bij het grote publiek in binnen- en buitenland versterken. “Ons bedrijf is zeer bekend bij de professionelen in de bouwsector, maar we willen ons ook versterkt op het grote publiek richten (bijv. terrasoverkappingen en producten voor de renovatiemarkt). En wielrennen blijft nationaal en internationaal een uitermate populaire sport,” beklemtoont CEO Paul Renson. “Met het Omega Pharma – Quick-Step Cycling Team vonden we een solide partner met een gezonde ambitie en de gedrevenheid om in elke wedstrijd in de voorste gelederen te strijden. Bovendien vertoont de wielersport veel gelijkenissen met het bedrijfsleven, want net als bij RENSON® bepalen de inzet en de samenwerking tussen elke schakel de echte sterkte van de ploeg.“

“Ik ben uiteraard uiterst tevreden met dit partnership,” licht team manager Patrick Lefevere toe. “RENSON® is een belangrijke speler in Europa met een hoofdzetel in België, in de buurt van onze andere sponsors Omega Pharma, Quick-Step en Innergetic. Net als bij onze andere partners willen we ermee voor zorgen, dat RENSON® zijn merkbekendheid en marktaandeel kan versterken dankzij de activiteiten van het team en de visibiliteit in het internationale wielerpeloton.”
                   

Over RENSON®

RENSON® is in Europa trendsetter op het vlak van ventilatie en buitenzonwering. Vanuit een ervaring die teruggaat tot 1909, ontwikkelt RENSON® energiezuinige systemen en concepten die een gezond en comfortabel binnenklimaat in gebouwen nastreven – Creating healthy spaces. Voor meer informatie: www.renson.be .

Sedert enkele maanden kunt u op de website van Desselgemnet al regelmatig live radio-uitzendingen meemaken. Internet-Radio Desselgem bleef actief en momenteel kunt u daar honderden muzikale tracks horen. Bijzonder is dat alleen nummers worden gespeeld, die een speciale band hebben met deze Waregems deelgemeente. Dat zijn niet alleen nummers van bekende artiesten als de Compact Disc Dummies, die dit jaar nog de Humo’s Rock Rally wonnen, of oude nummers van Chris Harvey, die destijds nog België vertegenwoordigde op een Oost-Europees songfestival.  Iniatiefnemers zijn Tom Ruysschaert en Bart Neirynck.

We hoorden voor het eerst van Radio Desselgem, toen Tom ons informeerde over zijn live verslaggeving op Desselgemnet over de voetbalwedstrijd KWS Desselgem - KDNS Heule (31/03/2012, 17u). Later kwamen daar nog de junioreskoers Grote Prijs Vrobeton, de voetbalmatch tegen buur Beveren-Leie, en met het kermisweekend de GP Marc Verkaemer en de GP Memorial Briek Schotte 2012 bij.  

Radio Desselgem bouwde ook een bestand op van songs, die allemaal op de een of andere manier te maken hadden met Desselgem. Dat kan omdat de muziek is gemaakt door iemand van Desselgem, gaat over Desselgem (zoals Steffen Ron – Dorp van de Ronde) of waarin iemand van Desselgem meespeelt.

Tom Ruysschaert : “Ik ben gek van muziek én van Desselgem, dus ligt het idee voor Radio Desselgem kortbij. Bart is technisch goed aangelegd en hielp me om alles op te starten. Ondertussen bestaat onze radiozender enkele maanden en zijn er dagelijks bijna honderd Desselgemse liedjes te horen.”

Tom en Bart doen ook live-verslaggeving vanop Desselgemse evenementen zoals sportwedstrijden, de activiteiten van 11.11.11, de wielerwedstrijden in de zomer. Het creatieve duo is bovendien niet van plan om het bij radio te houden. Bart Neirynck wil in 2013 beginnen met TV Desselgem. Dat moet Desselgems eigen online televisiezender worden, waarop ze verslag uitbrengen vanop alle Desselgemse evenementen. Er wordt momenteel druk aan gewerkt.  

Tom en Bart zijn nog op zoek naar creatieve zielen die mee willen helpen met Radio Desselgem. “Het lijkt ons tof om jonge mensen een uurtje zendtijd te geven. In dat uurtje kunnen ze doen wat ze willen en hun liefde voor radio en voor muziek met anderen delen. De huidige technologie maakt dat zeer gemakkelijk.”  Vanmiddag kon Tom hiervoor al  een eerste DJ aankondigen.

“Om uit te zenden, hebben we alleen maar een computer en internetverbinding nodig. We hebben geen echte studio, want we kunnen eigenlijk vanuit onze zetel radio maken. Het zou natuurlijk fantastisch zijn mochten we ooit die eigen studio hebben. Maar dat zijn toekomstdromen”, besluit Ruysschaert.

Als we een tijdje verblijven op Desselgemnet kunnen we vaststellen dat Desselgem inderdaad meer talent heeft dan Koninklijke Muziekvereniging de Leiezonen, Koor Qui Vive, de al gelauwerde Compact Disc Dummies of Chris Harvey. We horen nummers van deze gekende muzikanten, maar evengoed ontdekken we ander materiaal van ondermeer The Barking Rattlesnakers, Meester Steef, Murderhorn, De Kemels, Stephen Biebuyck en Filip Martens, Concrete Lovers, Unitless, Sandfish, Duo Frappant, The Big Noise, Indian Cigars, SFTC, Unseem Silence, Young Woody-Brass, Mucho Gusto, Koen Amerlynck, Tom van Desselgem, Artrach , Minuit moins cinq, Green Onions, Vink Dré en andere. In totaal staan al een 31-tal artiesten op de playlist en Tom maakt zich sterk dat op termijn men aan een 40-tal zou kunnen geraken. Denk bv. nog terug aan een oud nummer van een zeker P. Buyck (“Rik van Looy is de kampioen”), dat nog aan de lijst ontbreekt. Suggesties kunnen altijd worden doorgespeeld aan  tom.ruysschaert@telenet.be  

Waregem is geen stad van 'twaalf in een dozijn'. Het blijft een "bruisend vat" dankzij de dynamiek van de ondernemers, de inzet van de bevolking, het rijke verenigingsleven en een sterke beleidsploeg. Het jaarboek 2011 - 2012 toont dit opnieuw aan. Dit werk van 164 blz. omvat de moderne historiek van de Waregemse gemeenschap. Sedert 1996 verzamelt een UNIZO-werkgroep de belangrijkste persartikels die verschijnen in tal van publicaties over de lokale gebeurtenissen. Het tiende exemplaar ligt in februari 2013 in de boekhandel... met dank aan onze talrijke m(p)eters.

De jaren 2011 en 2012 gingen zeker niet ongemerkt voorbij. Met de afbraak van het Ware Heem eind 2012 komt er ruimte voor het project Waregem Zuid, dat de aanblik van het centrum grondig zal veranderen. Iets verderop zorgt Hippopolis van Dedeyne voor een nieuwe 'look' op het Leeuwke. En dan zijn er de grootse plannen voor de modernizering van het Regenboogstadion. Door het schitterende eerste halfjaar 2012-13 van Essevee komen die plannen allicht weer uit de frigo.

Het verenigingsleven blijft prominent aanwezig aan de Gaverbeek met geweldige manifestaties als Waregem Koerse en de Internationale Eventing, Dwars door Vlaanderen, Veertig jaar De Schakel, de Gordel, de City Mountainbike Challenge... Maar de jongste jaren laat ook de stad zich niet onbetuigd met de ijspiste in het Park Casier, nieuwe fietsen wandelroutes, de Ballonhappening en Waregem Proeft. Je beseft pas goed wat je hier allemaal kan beleven als je het Jaarboek in handen krijgt. Precies een film, vol herinneringen.

Het boek is cronologisch ingedeeld per maand met telkens bijdragen rond de thema’s ‘deze maand in de kijker’,  wakkere Waregemnaars, uit pittige verenigingsleven, van de harde schoolbanken, het gebeurde in de stad, bezige bedrijven en in memoriam.

De Unizo-werkgroep hoopt dan ook dat elke rechtgeaarde Waregemnaar dit overzicht in huis haalt of zich als meter of peter (50 euro) een tweetal boeken aanschaft. Het Waregems Jaarboek wordt opnieuw gedrukt op glanzend papier, met een vierkleurige kaft. Voor publicitaire boodschappen bekomt men vijf boeken extra. Midden februari ligt het in de rekken. Schrijf nu in via rik.ghistelinck@skynet.be  of telefonisch op 056/61.24.73. De (toekomstige) Waregemnaars zullen u eeuwig dankbaar zijn.

Vorig jaarboek : https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=898547

Conceptueel kunstenaar en Waregems ereburger Johan Van Geluwe besliste in het voorjaar van 2012 om zijn volledige kunstcollectie en zijn eigen archief aan het Waregemse stadsarchief te schenken. Om deze kostbare en indrukwekkende verzameling kunstvoorwerpen op een verantwoorde manier op te kunnen slaan, heeft het stadsarchief een geheel nieuw depot ingericht. Dit depot werd Mom gedoopt, naar analogie met Van Geluwes Museum of Museums. Krijgt Waregem terug een voor het publiek toegankelijk wereldvermaard museum ?
 

Johan Van Geluwe is naast inwoner / ereburger van onze stad ook hoogleraar aan het Sint-Lukasinstituut in Gent, internationaal gepromoveerd conceptueel kunstenaar en ARTchitect. Hij heeft een uitgesproken, maar afkeurende visie op de commercialisering en banalisering van de kunsten. Daarom verkocht hij ook nooit zijn werken. Het stadsarchief bekomt met deze schenking dan ook bijzonder unieke stukken. Hieronder bevinden zich onder meer veel opbouwstukken van verscheidene installaties die in nationale en internationale cultuurhuizen en musea werden ingericht.

Cultuurschepen Pietro Iacopucci : “Museum of Museums is een fictief museum en een conceptueel werk dat van Geluwe in 1969 bedacht. Het principe van dergelijke fictieve instellingen is een rode draad doorheen zijn latere kunstinstallaties. Zo is de kunstenaar tevens uitvinder van het A.R.T. (Art Recycling Terminal) en het M.A.O. (Multinational Art Office). Het stadsbestuur is zeer verheugd met de schenking van deze collectie. Het stadsarchief werkt momenteel aan een basisinventarisatie om een overzicht op de bijzonder omvangrijke collectie te krijgen.”

Johan Van Geluwe

De veelzijdige kunstzinnige activiteiten van Johan Van Geluwe kwamen hier in e-Waregem al meermaals aan bod. We melden ondermeer zijn inbreng bij twee tentoonstellingen in Be-pART in 2007 en 2009. Luc Verbeke noemt hem in zijn boeiend poëzieblog “Een kunstenaar die een vooraanstaande plaats verdient in de rij van onze bekende Waregemse en Vlaamse figuren.” Johan Van Geluwe is een conceptueel kunstenaar die verzamelen en ordenen beschouwt als een volwaardige artistieke praktijk. Hij werd geboren in 1929 te Waregem, waar hij nog steeds woont. In 1953 studeerde hij af als architect aan het Sint-Lucasinstituut te Gent. Van 1974 tot 1994 was hij lesgever aan de Sint-Lucashogeschool voor Kunst en Architectuur te Gent. Maar het is vooral als beeldend kunstenaar dat hij bekend is.

Van de tentoonstelling in 2007 herinneren we ons  de projectie van de merkwaardige collectie “Hofjes van Eden” met dia’s van merkwaardige volkstuintjes, die Johan Van Geluwe vanaf 1973 opspoorde langs Vlaanderens wegen. In de jaren 1977-1979 werden de ‘Hofjes’ al tentoongesteld in museale ruimten en de provincie zorgde dat de kunstige collectie in een voor het nageslacht te bewaren formaat werd gerestaureerd.

Uit 2009 melden we ondermeer zijn tentoonstelling bizarre kunst in het Arentshuis in Brugge en zijn grote tentoonstelling in het provinciaal museum Be-pART, langs de Westerlaan. Deze laatste was voor de Waregemnaar een ideale gelegenheid om met hem kennis te maken. Hij vormde de zalen van BE-PART om tot een imaginair ‘Van-Geluwe-museum’, een verder zetten van zijn ‘Museum of Museums’. Hij koppelt kunstobjecten los uit hun originele context en creëert een bevreemdende omgeving. De museale functie wordt hiermee in vraag gesteld, evenals de relatie kunstenaar-object-toeschouwer.

Dat Van Geluwe is opgeleid als architect, blijft ook in zijn beeldend oeuvre duidelijk voelbaar. Men zou zijn kunst dan ook het best kunnen benoemen met de term ‘ARTchitecture’. Bovendien wordt zijn werk geschraagd door een zeer kritische houding tegenover kunst, politiek en maatschappij. Dit blijkt bijvoorbeeld uit zijn mail-art, waarmee hij verschillende werelden op elkaar wil betrekken, en uit de institutionele kritiek die hij al sinds de jaren tachtig heeft geuit. Van Geluwe houdt de beschouwer op ironische wijze een spiegel voor en wil zo kunst, architectuur en taal losmaken uit hun stabiel gewaande fundamenten.

Johan van Geluwe creëert een geheel eigen conceptuele kunst met ’The Museum of Museums’, waarvan hijzelf de zogenaamde directeur is, en aan vrienden, bekenden, kunstenaars en museumdirecteurs zijn werk bekend maakt, ondermeer via zijn bekende stempelafdrukken op brieven en documenten. ‘The Museum of Museums’ verwierf grote bekendheid in Vlaanderen, Nederland en Duitsland. De kunstenaar streeft naar een coherent systeem, dat aantoont hoe kunstwerken vervreemden van hun eigen omgeving. De kunst moet volgens Van Geluwe opnieuw worden ingeschakeld in het dagelijkse leven.

Van Geluwe's kunstbeleving bestaat uit het relativeren en ironiseren van de bestaande kunstwereld, het 'kunstobject' en de 'clichématige' benadering van kunst. Zo bouwt hij een samenhangende ideeënwereld op, waarin imaginaire kunstinstellingen centraal staan, en hem toelaten ingrepen op bepaalde kunstsituaties door te voeren. De inhoud plaatst hij in een nieuwe context, en het geheel krijgt zo een totaal verschillende, relativerende betekenis. De architect evolueerde tot een 'ARTchitect', zoals hij zichzelf ging noemen, met zijn creaties waarin hij niet enkel zijn eigen vakgebied, maar de hele wereld van kunstenaars, critici, verzamelaars en de musea zelf - met hun directeuren en curatoren - kritisch-ironisch ging bekijken.

Johan Van Geluwe ontving in 1991 de Staatsprijs voor Beeldende Kunst en bekleedt een bijzondere plaats in het eigentijds kunstgebeuren. Dit heeft onder andere te maken met het feit dat de kunstenaar een eigenzinnige opvatting huldigt, die erin bestaat dat hij zijn werk resoluut buiten het commerciële circuit wenst te houden en het geen voorwerp van speculatie wil laten worden. Hij werd gelauwerd voor zijn originaliteit, spitsvondigheid ( ook taalkundig: gebruik van woorden en zinnen met een dubbele bodem ) en zijn "ludieke kunst". In Waregem werd hij ondermeer gehuldigd met de ‘medaille van de Cultuurraad’ en een tentoonstelling van zijn belangrijkste kunstwerken.

Omstreeks de eeuwwisseling werd de Stichting Johan Van Geluwe opgericht omdat het gevaar bestaat dat zijn oeuvre, dat op dit ogenblik nog ten dele in zijn bezit is, op een bepaald ogenblik zou verspreid kunnen worden en verloren gaan. Als maatschappelijke zetel werd Waregem gekozen, tevens de woonplaats van de kunstenaar.  Een deel van het oeuvre is voor het publiek toegankelijk in verschillende musea. Zo bevindt zich de installatie “Het kabinet van de conservator” in het bekende Ernst Osthausmuseum in Hagen (Duitsland). Hetzelfde museum bezit een deel van het oeuvre van het kunstenaarsmuseum. Een groot deel van het grafische werk wordt bewaard in het museum in de stad Minden. In samenwerking met deze musea werden reeds een aantal catalogi uitgegeven. Zijn rijk geïllustreerd kunstboek onder de titel " The Museum of Museums "(Ludion Gent / Amsterdam, 159 p.) met bijdragen uit bekende publicisten uit binnen - en buitenland werd in september 2005 bekroond als het beste kunstboek van Vlaanderen. Na het verschijnen ervan publiceerde Ludo Bekkers in "Ons Erfdeel ", 2004, nr 5, pp. 699 - 706, een boeiende bijdrage met tal van illustraties gekozen uit zijn werken en voorts over zijn tentoonstellingen en acties om …"de kunst, de kunstenaar, de musea en hun directeuren een geweten te schoppen."

De schenking aan het stadsarchief is een volgende stap in de bewaring van zijn “Museum of Museums”.

https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=579999

https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=418930

https://blog.seniorennet.be/lucenmaria/archief.php?startdatum=1274214810&stopdatum=1274223210

Onder het motto “one year, one job, one man” kent JCI Waregem ook dit jaar weer een nieuwe Raad van Bestuur. De “man” wordt dit jaar evenwel een “woman”. Nieuw verkozen voorzitster Karolien Dockers neemt de fakkel over van Dirk Clarysse. Met als jaarthema “Yes, we are Us” wil het nieuwe bestuur vooral het groepsgevoel benadrukken.

JCI (Junior Chamber International) is een wereldwijde organisatie die jonge, ondernemende mensen de kans wil geven om door middel enerzijds vorming en engagement, en anderzijds teamwerk hun leiderschapskwaliteiten en ondernemerszin te ontwikkelen of op een hoger niveau te brengen. JCI telt in België een 1400-tal leden verdeeld over 41 lokale afdelingen. 

In Waregem is JCI beter gekend onder de vroegere benaming “Jonge Kamer”. De vereniging is op vandaag goed voor een 30 tal enthousiaste leden en een handvol kandidaat-leden. Maandelijks komen zij samen om initiatieven te bedenken en uit te werken, om een naar een uitgenodigde spreker te luisteren of een vorming te volgen, maar evenzeer om in een ontspannen sfeer over economische en andere thema’s van gedachten te wisselen. Gestart in 1977 bestaat de vereniging inmiddels meer dan 35 jaar en kan zij terugblikken op een rijk verleden met zelfs duurzame initiatieven zoals de oprichting van het Bedrijvencentrum Waregem, nog steeds een vaste waarde voor beginnende ondernemers.

Het werkingsjaar 2011-2012 was een druk jaar. Een derde editie van de ondertussen alom gekende Halloween tocht, de organisatie van een themadag op het Wereldcongres in Brussel, een vierde editie van de Ondernemeraward met Luc Naessens als gelauwerde, een lustrumviering voor het 35 jarig bestaan, een businessevent op het einde van het werkingsjaar, … Druk, maar zeer voldaan! De vereniging is gegroeid, in aantal leden, maar des te belangrijker ook als groep.

Ook dit jaar heeft de vereniging een ambitieus programma voor ogen. Samen met Jong Unizo en de Fifty-One Juniors staat een nieuw editie van Halloween in de steigers dewelke doorgaat op 28 oktober 2012, voor begin 2013 wordt volop gewerkt aan een weekend in het teken van kunst, een nieuwe organisatie van Ondernemeraward is opgestart, terug-van-weg-geweest vermoedelijk opnieuw een Bedrijvensportdag, en ongetwijfeld komt daar lopende het jaar nog heel wat bij.

Om dit alles in goede banen te leiden kan de nieuwe voorzitter beroep doen op een ervaren team van medebestuurders: Anneleen Taelman (communicatie), Steven Seyns (financiën), Jean-Philippe herman (vorming), Michäel Vandemeulebroucke (internationalisme), Rosalien Dehandschutter (business & netwerking), Griet Mortier (commissies) en past-president Dirk Clarysse.

www.jciwaregem.be  

Op de nationale kampioenschappen van Vlamo hebben de Leiezonen Desselgem, de West-Vlaamse kampioen in de superieure (hoogste) afdeling voor fanfareorkesten, ook de nationale titel behaald. Vorige zaterdag 1 december 2012 werd de Koninklijke Muziekvereniging De Leiezonen Desselgem laureaat met 84,83%. Algemeen was de jury vrij streng en lagen de scores in alle reeksen iets lager dan gewoonlijk. De Koninklijke Muziekvereniging De Leiezonen uit Desselgem is een West-Vlaamse topfanfare van ongeveer 60 amateurmuzikanten en is al gedurende decennia één van de toonaangevende orkesten in de wereld van de Vlaamse HAFABRA.

De Leiezonen speelden hun programma, waarmee zij op 21 oktober provinciaal kampioen werden met 90%, met nog meer zuiverheid, muzikaliteit en overtuiging. Na het eclatante inspeelfragment “Enter the Galaxies” (Paul Lovatt-Cooper) stuwden zij in “Bellum et Pax” (Stijn Roels) hun vele solisten naar een imponerend niveau. Het fanfareorkest produceerde onder leiding van dirigent Diederik De Roeck in “Composition VIII” (Leon Vliex) de gevraagde dynamiek zonder juistheid en balans te verliezen. De ietwat over-akoestische concertzaal van het Leuvense Lemmensinstituut was daar bijna te klein voor.

De Desselgemse Leiezonen behaalden dus voldoende punten om de nationale titel mee naar huis te nemen. De kampioenen in de superieure afdeling van de andere provincies waren jammer genoeg niet komen opdagen. Dit belette niet dat wat we zaterdag in Leuven hoorden van quasi professioneel niveau was. Terwijl Desselgem op dit ogenblik de titel van wereldkampioen in de derde divisie draagt, kan het stilaan beginnen te dromen van een goede plaats in de tweede werelddivisie. Het WMC Kerkrade heeft plaats volgend jaar in juli.

Andere kampioenen in Leuven waren bij de fanfaren KF De Vrije Burgers - Val-Meer (Uitmuntendheid),  Jazzisfaction Big Band - Diest Open Categorie Superieure en KF Rumolduszonen - Humbeek Fanfare (Ere-afdeling).


 

KM de Leiezonen Desselgem maakte vanaf 1964, onder impuls van een “jong” bestuur met voorzitter André Anckaert, een steile kwaliteitsverbetering en promoveerde in 1986 naar Superieure, de hoogste muziekafdeling. Gery Bruneel, toen professor aan het Koninklijk Muziekconservatorium van Brussel, werd aangetrokken als dirigent, een Desselgemse afdeling van de Waregemse muziekschool werd opgericht, en het orkest werd omgevormd van harmonie tot fanfare. Dit was de basis voor een voortdurende opgang. Martin Vliebergh, trombonist bij de Marine en leraar aan de Waregemse Academie, volgde in 1974 Bruneel op en zette door op de ingeslagen weg, gesteund door een dynamisch bestuur. De fanfare klom in de kortst mogelijke tijd op de ladder van de provinciale toernooien en promoveerde in 1986 naar de Superieure Afdeling.

Na 28 jaar toegewijde inzet gaf Martin Vliebergh in 2002 het roer over aan Diederik De Roeck, onder meer trompettist bij de Beethoven Academie. Dirigent De Roeck stuwde het orkest naar nieuwe hoogtepunten: een nipte 2de plaats op het Nationaal Vlamo-kampioenschap in 2005, en uiteindelijk de Nationale Kampioenstitel in eredivisie in december 2008. Het jaar nadien volgde de wereldtitel fanfare 3^de divisie met een score van 91,27 % bij haar deelname op 18 juli 2009 aan de Wereld Muziek Wedstrijd in Kerkrade.

https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=403533

https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=137821

Martin Vandercruyssen is de Waregemse plichtsgetrouwe stadstelefonist, die elkeen sereen op weg helpt naar de gewenste dienst of persoon op het stadhuis. Al ruim 41 jaren is hij de steeds opgewekte “stem van Waregem”, het waardige ”visitekaartje van de stad” en nooit uit zijn dienstige rol te brengen. Vandaag is het laatste werkdag, vooraleer hij op verdiende rust mag. Zowel voor hem als zijn vriendenkring op de stadsdiensten wordt het even wennen.  Ook de bezoekers en bellers van de stadsdiensten zullen hem missen.

Martin is geboren op de Biest op wapenstilstandsdag 11 november 1949. Het was voor hem ongetwijfeld niet eenvoudig om met zijn handicap als blindgeboren jongeling zich de dienstverlenende bekwaamheden eigen te maken om zijn weg te banen op de arbeidsmarkt. Wijlen burgemeester Coucke heeft het toen goed gezien en met zijn aanwerving op 1 april 1971 bij de stadsdiensten niet alleen Martin, maar ook Waregem een buitengewone dienst bewezen.  Hij werd benoemd op 1 april 1974 als klerk en werd al vlug onmisbaar op het gemeentehuis. In juli 1980 kreeg hij zijn verdiende bevordering tot opsteller. Vandaag wordt hij na 41 jaren en 8 maanden trouwe dienst uitgewuift.

Weinigen hebben een beter geheugen van telefoonnummers, herkennen van stemmen of een sterker en aanhoudend concentratievermogen in hun job dan Martin. Legendarisch is ook zijn ‘zesde zintuig’, waarmee hij ook veel personen reeds herkende aan hun voetstap en zelfs wist of ze fris waren of een zware nacht achter de rug hadden. Bij zijn taak als leverancier en verkoper van huisvuilzakken wist hij blindelings elke kleur van de zakken en waardepapieren te onderscheiden en kon hij elke mogelijke bedrieger te ontmaskeren.   

Zowel voor de telefonerende klanten als voor zijn oversten of collega’s op het stadhuis treedt hij regulerend, maar correct op als een gedroomde tussenschakel. In al zijn bescheidenheid en vriendelijkheid tegenover iedereen is hij dan ook de vriend van iedereen. Zijn het nu de verschillende burgemeesters, die hij goed heeft gekend of zijn rechtstreekse collega’s, allen hebben op basis van respect voor zijn sterke menselijke en professionele kwaliteiten een speciale vriendschappelijke band met Martin. Hij heeft zich ook bijzonder goed geïntegreerd in het maatschappelijk leven in de stad. Evenementen als de opening van de foor, Waregem Koerse en andere buitengewone manifestaties in de stad staan steevast op zijn agenda.

Hij houdt er ook aan zijn enorme ervaring en kennis door te geven aan jongeren met dezelfde handicap, die op die manier in zijn voetsporen willen treden. Hij was trouwens nooit te beroerd of bevreesd om bij te leren. Geen inspanning lijkt hem te veel om nieuwe mogelijkheden te ontdekken om zijn kennis en dienstverlening nog te kunnen verbeteren. Hij mag als voorbeeld voor velen gezien worden inzake aanpassing aan de moderne communicatiemiddelen. Hij moest zich regelmatig aanpassen aan de veranderingen in het gebruik van de telecommunicatie met nieuwe telefooncentrales en andere instellingen.

In 1971 werkte hij nog met een kleine centrale van drie buitenlijnen vanop zijn stoel op een uitgespaarde plaatsje bij de politie. Na de overgang in de zomer 1976 naar het gemeentehuis in het Pand kreeg hij een kleine wat aangepaste centrale, waarbij hij aan de op en neergaande pinnekes de gewenste informatie kon voelen. Iedere verandering bracht heel wat aanpassingswerk met zich mee. In het begin werkte Martin nog zonder computer en moest alles gebeuren met braillepapier. Nu heeft hij zijn eigen computer en kan hij via sneltoetsen en een speciaal programma al zijn werk snel en eenvoudig doen.

Omstreeks 1990 kwam de eerste enigszins met computer gestuurde centrale, maar de grootste overgang maakte hij mee in 2005. Hij werkt nu zeven jaar met de moderne communicatiemogelijkheden en tekstverwerkingsmogelijkheden en e-mailverkeer hebben nu voor hem geen geheimen meer. De informatie op het computerscherm wordt voor hem omgezet in spraaktechnologie en braille. Tegen het einde van zijn loopbaan maakt Martin gebruik van de meeste high-tech van alle personeelsleden met 2 computers, 2 toetsenborden, 2 Brailleleesregels, 1 scanner, 1 gewoon telefoontoestel, 1 mobiel toestel, 1 koptelefoon, …

Met zijn hulp en inzet hebben de communicatiebedrijven gezorgd voor aangepaste middelen. Met zijn bewonderenswaardig aanpassingsvermogen en leergierigheid mogen we Martin gerust benoemen als creatieve wetenschapper. Met zijn vindingrijkheid weet hij nu ook zijn weg te vinden op het internet. Als de behendigste computerspecialist surft hij door de website van de stad Waregem en deze werd trouwens met zijn hulp gebruiksvriendelijk gemaakt voor blinden en slechtzienden. Maar hij heeft ook onze Waregemse internetkrant gevonden. Voor hem is het soms een dankbare informatiebron over het reilen en zeilen in de stad. Op die manier betreedt hij op eigen kracht nog onbetreden paden op het internet. Hij wordt bij zijn computergebruik geholpen door het spraaktechnologische programma Jaws (omzetprogramma van tekst in spraak en braille) en kursweil (scannerkopie in tekst naar spraak en braille).

Martin is dankbaar voor zijn loopbaan bij de gemeentelijke en later stadsdiensten. Het is vooral dankzij die behulpzame collega’s dat hij zich al die jaren erg goed heeft gevoeld op zijn werk. “Ik ben hier altijd erg goed ontvangen geweest”, weet Martin. “En ik kan altijd bij de collega’s terecht als ik eens hulp nodig heb. Enkele collega’s werken met een beurtrol, om mij thuis te komen halen ‘s morgens en ‘s avonds terug te brengen. Er zijn wel blinden die zich met hun witte stok vrij ver durven wagen, maar zelf ben ik -zeker met dat drukke verkeer- geen durver op dat vlak. Ik ga hier toch wel een paar goede kameraden achterlaten. Ik ga nu wat meer tijd hebben om boeken te lezen, en de actualiteit op te volgen. Maar mijn oud-collega’s zullen nu en dan nog een mailtje krijgen.”

Van de leegte die een pensioen met zich meebrengt, heeft Vander Cruysse geen schrik. “Ik zal me wel bezig kunnen houden. Ik ga me abonneren op de audiokrant en wil via de media de actualiteit en sport op de voet blijven volgen. Thuis gaan we een computer installeren, mijn collega's mogen zich dus aan heel wat mailtjes verwachten. Ik kan er nu nog mee lachen maar ik ben er zeker van dat ik mijn collega's enorm hard ga missen. Ik zie hen elke dag en ze hebben me altijd enorm goed geholpen. Toen we nog maar net in de stadswinkel werkten, ben ik meer dan eens letterlijk verloren gelopen. Mijn collega's stonden echter altijd klaar om me te helpen. Zonder hulp zou het toch moeilijk geweest zijn”, besluit de ‘telefoonstem van Waregem’.

Van zondag 2 tot 9 december loopt in de hal van Cultuurcentrum De Schakel de jaarlijkse collectieve tentoonstelling van de schildersgilde De Vierschaere. Deze is gratis te bezoeken van 10 tot 12 en van 14 tot 17 uur. U treft er tientallen recente werken van de verschillende leden van de Waregemse Schildersgilde. De thema’s zijn zeer gevarieerd van realistisch figuratief tot decoratief. Opvallend dit jaar is de veelzijdige aanwezigheid van het paard. De kunstkring werd gesticht op 23 september 1937 en bestaat dus dit jaar 75 jaar.

Bewuste 23 september 1937 werd een vergadering belegd in het café “De Gouden Duif” op de markt in Waregem. De oproep werd beantwoord door Albert Desmet, Wilfried Verschuere, Joris Dheedene, José Devos, Hervé Destoop, Julien Bracke, Gust Wijnsberghe, Antoon De Cooman. Deze groep pioniers besliste tussen pot en pint om te verzamelen onder de naam van Schildersgilde De Vierschaere. Het jaar daarop volgde een eerste ledententoonstelling.

De Vierschare verwijst naar de gelijknamige aloude herberg, die tussen de Olmstraat en de Stationsstraat in het stadscentrum gevestigd was. Op zijn beurt ontleende de herberg haar naam aan de middeleeuwse rechtbank 'de vierscaere van Huise', een deelgemeente van Kruishoutem. De stad bezit nog een paneelschilderij van de Waregemse Vierschaere dat komt uit het in 1990 gesloopte Huis Storme in de Stormestraat, waar halfweg de negentiende eeuw burgemeester Jules Storme woonde.

In maart 1939 verhuisde de kunstkring naar een nieuw lokaal in de Palmer Putmanstraat. De gezamenlijke tentoonstelling ging dat jaar door bij de lokalen van de Paters Oblaten. De daaropvolgende oorlogsjaren zorgde voor moeilijke contacten, maar toch zijn uit die periode enkele activiteiten bekend. De kunstkring werd in 1941 onder de benaming “Sint Lucas” aanvaard bij de cultuurverenigingen van de gemeente. De vergaderingen gingen weliswaar door in het gemeentehuis te Nokere onder het voorzitterschap van Wilfried Verschuere, die de eerste voorzitter Albert Desmet verving. Op 25 november 1941 organiseerde de schildersgilde een gezamenlijke tentoonstelling ten bate van Winterhulp Waregem en deze bracht de ronde som op van 10.126 frank.

In 1942 werd Roger De Backer uit Machelen lesgever van de kring. Voor 1943 noteren we een tentoonstelling in Wakken van gildeleden Leon Beel en Jules Bossuyt en op 27 februari 1944 stelde de schildersgroep tentoon in het Parthenon te Gent. Voorzitter Wielfried Verschuere vertrok in 1945 als militair naar Duitsland, waar hij bij de dienst voor Economische Recuperatie hielp om talloze door de Duitse bezetter ontvreemde kunstschatten terug naar ons land te brengen. In 1947, wanneer de schildersgilde een nieuwe thuis vonden in “Vaders Woud’, werd Leon Coppens aangeduid als nieuwe voorzitter.

In 1947 sloot Schilderskring Sint Lucas (benaming Sint-Lucas werd in 1949 bij de samensmelting van actieve kunstverenigingen op vraag van André Demedts alleen voorbehouden voor het overkoepelend Waregems Kunstverbond, waarna uiteindelijk opnieuw werd geopteerd voor ‘De Vierschaere’) zich aan bij de Frans-Vlaamse Kultuurdagen met een tentoonstelling over het Vlaams Impressionisme. Deze tentoonstelling werd toen geopend door de Antwerpse kunstreservator Van Beselaere. Op 18 november 1948 volgde een tentoonstelling over het expressionisme in de zaal Memlinc.

Uit de nota n.a.v. de viering van het 25-jarig jubileum op 9 juni 1962 vermelden we nog enkele opmerkelijke feiten. In 1954 kreeg de kring na enkele jaren wegdeemsteren een nieuwe impuls van Roger De Backer, maar het gemeentebestuur stond slechts na lang aandringen een subsidie van 2000 frank toe voor de vernieuwde groep van 19 leden. Voor 1955 noteren we opnieuw een tentoonstelling, dit keer in wat “het gemeentelijk museum te Waregem” wordt genoemd (Kan ons iemand daar meer informatie over bezorgen, waarvoor dank). Op 10 december 1955 was er een souper-dansant, waar iedere deelnemer een schilderij ontving.

In 1958 organiseerde de Schildersgilde een eerste prijskamp voor teken- en Schilderkunst met 512 inzendingen, die werden tentoongesteld in het gemeentehuis. Van 1 tot 11 mei 1959 was er de gezamenlijke tentoonstelling “Lied van mijn land” in het gemeentehuis, geopend door de toen nieuwe voorzitter Marcel Van Calgergh. Toen huisde de schildersgilde in het een paar jaar later gesloopte lokaal naast het oud Postgebouw in de Stationsstraat. In dat lokaal werden lessen gegeven in tekenen en schilderen voor jongens en meisjes vanaf 14 jaar.

Een andere belangrijke tentoonstelling was van 15 tot 24 april 1961 “Kunst in Waregems bezit” met 22 waardevolle werken, die voor een bedrag van 1,2 miljoen frank werden verzekerd door het gemeentebestuur. Op 23 mei 1962 kon De Vierschaere zijn intrek nemen in een nieuw lokaal op het Torenhof.

Om aan te sluiten naar de hedendaagse werking kunnen we nog meegeven dat het huidig lokaal naast het stedelijk zwembad dateert van 1977 en wordt gedeeld met de Duikersclub. Het is daar voor de leden bij de veertiendaagse bijeenkomsten telkens weer gezellig vertoeven bij een echte vriendenkring. Jaarlijks wordt het resultaat getoond op de traditionele tentoonstelling in De Schakel. Schildersgilde De Vierschaere leverde voor de Horse Parade in 2005 het paard Bartabas, dat alle bezoekers aan de paardenstad hartelijk welkom heet aan het station.

Van 2 tot en met 9 december worden in De Schakel inqtotaal 64 werken tentoongesteld van Mieke Taillieu, Herwig Vandercruyssen, Geert Nachtergaele, Nicole Nachtergaele, Laurent Gevaert, Rita Dejager, Christiane Nachtergale, Marie-Jeanne Amelynck, Beatrice Callens, Odette Bijls, Ernie Blauwblomme, Martine Vansteenbrugge en Luarette Werniers.

Info : Marie-Jeanne Amelynck, Stationsstraat 169, 8790 Waregem tel. 056 60 01 19

Deze week verdwenen de barakken van het vroegere noodstation langs de Boulezlaan. De stationsbarakken waren tot de lente van 2010 nog in gebruik als uitvalsbasis voor technisch personeel van de NMBS, maar sedertdien liet infrastructuurbeheerder de site onaangeroerd. Deze week werd eindelijk werk gemaakt van de afbraak zodat de vlakte nu open ligt om hier de beloofde bijkomende parkeerplaatsen te realiseren voor de zowat dagelijks 1800 treinreizigers vanuit het Waregemse station.

De houten stationsbarakken werden eind de jaren ’70 opgebouwd als noodstation in het vooruitzicht van de ophoging van de spoorweg en het verdwijnen van het vroegere stationsgebouw. Eens het huidige station omstreeks 1980 kon in gebruik genomen worden, werden de barakken verder gebruikt als uitvalsbasis voor het technisch spoorwegpersoneel. Bij een interne reorganisatie werd in april 2010 de post Waregem met 13 spoorwegmannen gesloten en werd het personeel toegevoegd aan de diensten in Kortrijk en Deinze. Enkele techniekers konden meteen op pensioen gaan en konden de overplaatsing ontlopen.

Bij de sluiting van de dienst in Waregem werd de sloping van de barakken in het vooruitzicht gesteld voor de lente 2011. Er kwam echter geen schot in de zaak tot de problematiek aan de kaak werd gesteld in de ‘vragende partij’, de verkiezingssite van de vrt.   Daarin werd opmemerkt dat de aangekondigde afbraak van het oude noodstation langs de Boulezlaan uitbleef en dus  ook de 40-tal nieuwe parkeerplaatsen. Men stelde vast  dat “Momenteel staan de barakken al ruim één jaar leeg en wordt het voetpad door brede struikgroei plaatselijk onbruikbaar.”  

Tijdens de verkiezingsstrijd reageerden drie lijsttrekkers op deze vraag.

Ellen Devriendt (N-VA) : “Dit voorstel kunnen wij vanuit N-VA Waregem enkel toejuichen. Alleen is dit pas een kleine stap: op vandaag zijn er 1.800 treinreizigers, waarvan ongeveer 30 % met de wagen komt. Daarmee komt de parkeerbehoefte voor Waregem op 600, waar er vandaag 385 plaatsen zijn.” 

Guy Adams (sp.a) : “Dit heb ik namens de sp.a, naar aanleiding van de uitbreiding blauwe zone in de stationsbuurt, aangekaart bij het stadsbestuur en op de gemeenteraad. er werd toen beloofd dat hier vlug werk zou van gemaakt worden. Er gebeurde niets. Hoog tijd om opnieuw contact op te nemen met de verantwoordelijken bij de NMBS om dit werk uit te voeren. Meer parkeergelegenheid aan het station, betekent meer mensen op de trein en minder files op de weg!”

Tonny Demuytere (Groen) : “Als we het goed voorhebben is de afbraak van het houten noodstation goedgekeurd en komen er hierdoor binnenkort bijkomende parkeerplaatsen”.     

Blijkbaar kwam er door het inbrengen van het thema in de verkiezingsstrijd ook schot in de zaak zodat we reeds op 17 juli 2012 konden meegeven :  “Misschien heeft ‘de vragende partij’ hier al gezorgd voor een realisatie. Vandaag is aan de barakken van het noodstation langs de Boulezlaan aangekondigd dat een stedenbouwkundige vergunning is verleend aan NMBS-Holding Stations District NW om het dienstgebouw en garages te slopen met als doel het uitbreiden van de bestaande parking.”
http://dvp.deredactie.be/Gemeente/QuestionDetail?questionID=3130&cityID=292