Ik ben , en gebruik soms ook wel de schuilnaam Eliza.
Ik ben een vrouw en woon in Den Helder (Nederland) en mijn beroep is huisvrouw.
Ik ben geboren op 09/08/1946 en ben nu dus 78 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: pc.bomen.natuur en lezen.
ik ben een vrouw die blij in het leven staat
Hallo , hoe heeft u de Pinksterdagen door gebracht?niet eenzaam hoop ik. Mijn vriend en ikzijn eerste Pinksterdag inLimburg op zoek gegaan naar mooie plekjes en daar hebben we gewandeld.
Het was zo als ik me had voorgestel, op en grote uitgestrekte vlakte (door de droogte was er weinig bloeiende heide, jammer) stond er af en toe een machtige boom zomaar in het plaatje, daar onder schaapjes die schuilde voor de zoneen lieflijk gezicht, heerlijkde rust en het uitzicht. De naam van die plek de grote heide was in de laatste wereld oorlog eengroot vliegveld, nu word hij nog regelmatig gebruikt voor zweefvliegtuigen en als schietbaan. Er staat ook een grootbord met de mededeling als er een rode vlag uithangthet dan levensgevaarlijk is om daar te wandelen. Normaal als de vlag niet uithangt kun je er wandelen . Je moet dan wel door een hek waar een rooster(wild rooster) achter gemaakt is speciaal voor de schapen en andere dieren, zodat ze niet eruit kunnen.
Ook langs de rivier de Maas hebben we mooi gewandeld, speciaal aangelegde paden langs de Maas en aan de andere kant plassen water waar vroeger grint uitgebaggerd is die plassen zijn nu begroeit en geven een rustig beeld hoe je de natuur( en n beetje de hand van de mens) zijn gang weer moet laten gaan. Ik vind het moeilijk om in woorden uit te drukken hoe ik me voelde, helemaal goed in mijn vel.
Zondagmiddag1 uur het regent, nou en zou je zeggen, maar voor mij is het eigenlijk een super hulp bij een uitvlucht zoeken om de heg Niet te knippen.
Zeg nu eerlijk een heg knippen als het regent gaat niet toch?
(als ik stoer was pakte ik een regenjas en knipte de heg met de handschaar even goed) Ik zou het wel kunnen, maar nu heb ik toch een excuus; ik word zo nat die regenjas belemmert mij in het knippen dus! HELAAS de natuur beslist.
Is natuurlijk uitstel van executie, ik heb er zelf de meeste last van het zint me niet dat die heg niet mooi is. Maar vandaag heb ik mijzelf echt belooft, als je nu weer uren tennis gaat kijken (mijn vriend kan het weekend niet komen vandaar, gisteren finale van de vrouwen, vandaag finale van de mannen) moet je er ook wat voor doen , de heg knippen. Ik wil er een luie zondag van maken, heb eerst om 9uur Rocky in de tuin laten plassen, ben mijn bed weer ingedoken met een kop thee en een prachtig boek ik mocht van mij zelf tot 11 uur lezen, dan met Rocky fatsoenlijk zijn plas en andere behoefte rondje lopen, braaf de heg knippen en dan om 3uur heerlijk met mij zelf tevreden tennis kijken. Maar ja! we gingen naar buiten en! het regent, Rocky trekt gelijk zijn poten weer onder het afdak hij houd echt niet van regen, moest van mij toch nog even lopen om te poepen. Dat kan hij dan snel hoor, anders wil hij nog wel gezellig snuffelen en lopen maar nu hup klaar gauw naar binnen. Geen heg knippen dan lekker achter de computer ik kan natuurlijk af en toe even kijken of het nog regent maar dat doe ik niet.
Ik heb nu weer een grote pan groente soep opstaan, had veel te veel groente ingeslagen dus de lente uitjes paprika bleekselderij en tomaten staan te pruttelen. Ik heb een paar stukjes bleekselderij bewaard, daar magere roomkaas? en gerookte kip opgedaan, een ei in vieren daar rookvlees om en dat is mijn middagmaal met een enorme kop thee, het lijkt wel een bloemenvaas. Ikmoet mij er toe zetten om het te maken, mijn animo zakt al weer aardig, ik heb gelukkig niets in huis waar ik me aan kan bezondigen. Als ik dit allemaal terug lees ben ik toch wel een zeurpiet, of je lijnt of je lijnt niet SIMPEL
Weer!!! aan de lijn, ik zou echt niet weten hoeveelste keer dit nu is, niet te tellen denk ik. Nu word het toch wel een ernstige zaak het ziekenhuis moet er aan te pas komen, als ik ergens als de dood voor ben dan is het een ziekenhuis.
Ik heb er in mijn bijna 65 jarige leventje weinig voor mij zelf mee te maken gehad, een keer een bevalling en toen heb ik ook als een speenvarkentje liggen gillen,( vandaar geen tweede kind meer dat kon mijn man niet aan )1 keer toen ik klein was en mijn pols had gebroken. Voor de rest geeft een ziekenhuis mij een paniek aanval omdat er in het ziekenhuis mensen zijn dood gegaan die mij zo dierbaar waren.
Allereerst mijn vader, die mijn grootste vriend en held was, mijn moeder ging plotseling dood in een verzorgingshuis, dan is het zo direct. Later heb ik 6 weken in het ziekenhuis (waar ik nu ook naar toe moest), mijn man zien lijden en wegteren. Omdat mijn knie zo zeer ging doen en ik dus amper kon lopen heb ik op aanraden van mijn vriend de huisarts gebeld waar ik meteen terecht kon, mijn ene knie was toch behoorlijk versleten volgens de huisarts.
Ik had dus geen tijd op mij op te vreten van angst, de huisarts wilde dat ik een foto liet maken, ik meteen ook maar door ging naar het ziekenhuis voor een foto( als ik dat niet gedaan had was ik vast niet gegaan)
Ook kreeg ik een brief mee voor een orthopedisch arts die er wat aan kon doen. Volgens mijn huisarts een injectie met een soort smeermiddel om het kniegewrichtte smeren als eerste oplossing. Eerlijk waar (mijn vriend was mee die moest de auto parkeren hij zou buiten wel op mij wachten, )toen ik dus de hal van het ziekenhuis in liep kreeg ik een paniek aanval, het zweet brak me uit, ik ging hyperventileren heel raar adem halen, ik moest even gaan zitten, ging van de zenuwen ook meteen aan het huilen wat een drama, alles van die 6 weken met Simon kwam weer op mij af. Ik kon mijzelf weer herpakken want er was nog niets gebeurd ik moest de afspraak voor de foto nog maken, toen ik dan ook meteen de foto kon laten makenwat ongeveer een kwartier zou duren was ik weer gekalmeerd. Ik heb mijn vriend buiten opgezocht mee naar binnen genomen en aan dekoffie gezet. De foto gemaakt, toen moest ik dus de brief van de huisarts aan de orthopedisch dokter afgeven(dacht ik), kom bij de balie en wil de brief afgeven. Dat ging mooi niet door ik moest de brief zelf meenemen op de afspraak die zou worden gemaakt.
Kon ik pas terecht 18 augustus voor een eerste gesprek waaruit zou blijken wanneer ik geholpen zou kunnen worden. Toen had ik het niet meer, eindelijk had ik de moed om te gaan en dan duurt het nog 2 maanden voor ik iets meer weet en dan??Toch wel teleurgesteld naar huis, in de auto diep nagedacht
( dat gebeurd sporadisch )en besloten dat het nu echt noodzakelijk was om het gewicht wat ook op mijn zere knie rust drastisch naar beneden te krijgen.
Als het nu niet gaat dan weet ik het niet meer, als ik mijn gewicht naar beneden krijg hoeft er misschien niets te gebeuren? dat is het lokmiddel voor mij
De worteltjes tomaten komkommer?( als ik ziek word val ik vanzelf af) nee daar mag ik niet mee spotten, de ijsbergsla lente uitjes bleekselderij de paprika, zezijn weer in huis. Alle groente netjes klein gesneden, de helft in een pannetje met eenbouillonblokje lekker even laten sudderen voor een gezond groente soepje, de andere helft in een kom, alleen zout en peper er bij en wegzetten in de koelkast, later als ik het wil eten doe ik er wat naturel dressing op dan word het niet zo kledderig, ( liefst neem ik mayonaise,NU EVEN NIET! )hethard gekookte eitje mag niet ontbreken dat hoort er in, dit is lekker en dan wil ik het wel eten. Lijnen vind ik niet zo erg als ik maar dingen eet die ik niet vies( wat is vies?) vind. Dus ik ben weer vol goede moed aan het uitvinden wat ik lekker vind en wat niet zo slecht is voor mijn gewicht.
Een beschuit met rabarbercompote is heerlijk, een beschuit met een toetje
( Griekse yoghurt met bramen ) is net een gebakje, een liga ouderwets geprakt met een banaan kan als ochtend ontbijt prima, helemaal lekker.
Hardgekookt ei op een volkoren cracker, een hardgekookt ei in vieren delen daar paard of rund rookvleesomheen, een lekker tussendoortje. Ook kalkoenvleeswaren, 1 plakje daar wat rouwkost in rollen, lekker hartig
20 plus smeerkaas met komijn smaakt goed op een cracker.
Ik heb knijpflesjes met citroensap gekocht, in mijn thee doe ik nu steeds een flinke kneep citroen, smaakt lekker fris, eet het vet op (wat weet ik het toch allemaal goed hé, waarom word ik dan toch steeds opnieuw dik?)
Ja dat is niet zo moeilijk, als ik steeds weer terugval naar de snoepjes kroketjes gebakjes koekjesenz, (dat weet ik ook heel goed).
Ik drink mij nu de rambam aan alles wat maar mag, thee (met citroen ) water met citroen, zelfs appelazijn gekocht, als je wakker word en je neemt een glas lauwwarm water met een scheut appelazijn moet dat ook voor je vethuishouden een ramp zijn( wat het op denduur met je maag doet? Die gaat vanzelf dan wel krimpen,toch? )U leest het en vraagt zich vast af VOOR HOE LANG!...