Ban gore Moon

Pierre Stukker zaliger kennen we ondertussen allemaal van De Hel van Tanger. Pierre was een simpele, gewone Vlaming. Geen linkse geschifte wereldverbeteraar en vriend van Napoleon De Klucht zoals Stefaan Boeve of Waalse socialist als Wilmart met een vrij bedenkelijke reputatie. (lezen)

Wat me vooral is bijgebleven uit De Hel van Tanger was de schandalige wijze waarop die man door de Belzieke ambassade werd behandeld. Mag ik er terloops op wijzen dat in de film hieromtrent niet werd overdreven gezien we er mogen van uit gaan dat er anders nogal wat contestatie vanuit “diplomatieke” kringen zou zijn opgerezen. Ze hebben in alle talen gezwegen.

Maar voor de vrienden van des amis wordt de rode loper uitgerold. De “kindervriend” werd met AirFlagaffe overgevlogen en met alle eer ontvangen door madame Lizin.

Dat is echter allemaal géén nieuws voor onze regimepers. Hier moet niet aan onderzoeksjournalistiek worden gedaan waarom het leger, de belastingsbetaler, moet opdraaien om deze pedoloot met een legervliegtuig op te halen.

Het grote nieuws was wel: “En opmerkelijk; de piloot riep alle politici op om het land niet uiteen te laten vallen”.

Hoe belachelijk, absurd en wereldvreemd gaan ze het nog maken?

Gelooft u die man? Hoe geloofwaardig ben je als je, net ontsnapt aan een verschrikkelijke gevangenisstraf – het zijn daar geen hotels zoals hier bij ons – en een hartaanval je alles, van het eerste tot laatste woord, wat je voor de camera zegt moet aflezen van een briefje. Toegestopt door madame Lizin?

Wel meneer Wilmart: hoe rapper dit onland ontploft hoe beter we er met zijn allen zullen voorstaan. BELGIE BARST.

Achterlijkheid en haar strijdmiddel, de heksenjacht, bestaan nu in heel Europa. Een recente illustratie van die ziekte komt uit Groot-Brittannië. Een kandidaat van de conservatieven voor de parlementaire verkiezingen, Nigel Hasilow, werd door zijn partij van de kandidatenlijst gehaald omdat hij had verklaard dat de voorspellingen van Enoch Powell over de catastrofale gevolgen van de immigratie correct waren.

Om aan te tonen dat Hasilow niet in het luchtledige praat, hier twee uitspraken van E. Powell.

In 1964 schreef hij in The Daily Telegraph: ‘Immigration was, and is, an issue. […] It is not colour prejudice or racial intolerance to say that only if substantial further addition to our population is now prevented, will it be possible to assimilate the immigrants already here, which in turn is the only way to avoid the evils of a colour question.’(*1)

In 1968 zei hij in Birmingham, in een speech die befaamd of berucht is geworden: ‘Those whom the gods wish to destroy, they first make mad. We must be mad , literally mad, as a nation to be permitting the annual inflow of some 50.000 dependents, who are for the most part the material of the future growth of the immigrant descended population. It is like watching an nation busily engaged in heaping u pits own funeral pyre.’ (*2)

Iedereen die de verhalen en de statistieken over de gevolgen van de exotische immigratie op de Britse maatschappij een beetje kent, zelfs zonder de gegevens die door de autoriteiten en de media worden achtergehouden, beseft hoe accuraat Enoch Powell reeds decennia geleden het echte karakter heeft doorzien van een verschijnsel dat toen reeds door illusionisten een ‘verrijking’ werd genoemd. De haat van hun hedendaagse navolgers tegen immigratierealisten is zo groot dat ze iedereen die zijn naam zonder vervloeking durft vermelden, bestraffen met uitsluiting uit het gezelschap der weldenkenden, zoals hun vaderen dat gedaan hebben met de grote zondaar zelf.

Hij werd een ‘racist’ genoemd, zoals al diegenen die vandaag denken zoals hij. Maar het woord zal dezelfde devaluatie ondergaan als ‘fascist’. Die term wordt door mensen uit alle politieke kampen gebruikt tegen alle anderen die hun opvattingen niet delen. Hij is dermate uitgerekt dat hij alle betekenissen bestrijkt en dus geen enkele betekenis meer heeft. Zelfs antifascisten worden weleens ‘fascisten’ genoemd (hun onverdraagzaamheid en hun gewelddadig optreden geven daartoe een gemakkelijke aanleiding). De term ‘racist’ zal op dezelfde manier aftakelen. Op dit ogenblik kan iedereen voor ‘racist’ gescholden worden, met inbegrip van de antiracisten (gelijkaardige opmerking als hierboven i.v.m. de antifascisten: hun fanatisme en hun haat tegen het blanke ras maken van de antiracisten een gemakkelijk doelwit).

Twee misbruikte gemeenplaatsen zijn hun slagkracht aan het verliezen. Daar moeten wen ons over verheugen. Maar nog steeds bezwadderen de media en veroordelen de machthebbers in hun naam alleen mensen van rechts. Dat zal zo vlug niet veranderen.

Hubert Spons

(*1) Immigratie was en is een punt (van discussie)[…]. Het is geen vooringenomenheid  op basis van kleur- of rassenintolerantie om te zeggen dat enkel een substantiële  toename van onze bevolking nu kan worden voorkomen door de immigranten die hier reeds aanwezig zijn te integreren wat op zijn beurt de enige manier is om het onheil van racisme te vermijden.

(*2) Diegenen die de goden wensen te vernietigen, maken ze eerst zot. We moeten zot zijn, letterlijk zot, om als natie jaarlijks een toestroom van ongeveer 50.000 afhankelijken toe te laten, die hoofdzakelijk de basis vormen voor de toekomstige groei van  een bevolking afkomstig van immigranten.
Het is alsof kijken naar een natie die volop bezig is met het graven van zijn eigen ondergang.

Waarom een colloquium over het verbod om te discussiëren? Gewoon omdat het recht om een onderscheid te maken in voorkeuren zo fundamenteel is dat het ondergraven ervan door het moderne politiek correcte denken de Europese rechtstaat en uiteindelijk Europa zelf dreigt onderuit te halen. Waar een democratische overheid het recht heeft om binnen bepaalde grenzen te reguleren, heeft ze géén recht om onze gedachten te koloniseren. Wat in de hoofden van de mensen omgaat, gaat de overheid niet aan.
In België bevindt de rechtstaat zich op een glijdend vlak. Waakzaamheid is meer dan geboden, en daarom is het zeker nu gepast om in een colloquium hierover enkele kritische gestemde auteurs, professoren hun ongezouten mening aan ons publiek voor te leggen.

De sprekers voor ons 13de colloquium zijn:

Professor Matthias Storme
Dr. Jos De man
Professor S.W. Couwenbergh

Bij problemen:
De Deltastichting is voor en tijdens de duur van het colloquium te bereiken op de volgende GSM nummer. +32 485 36 61 52

Practica:

Het colloquium gaat dit jaar door in de:
 
PROMOTIEZAAL van de CAMPUS 3 EIKEN, Universiteitsplein 1 te 2610 ANTWERPEN (WILRIJK)

Aanvang: We starten om 13.00 uur
Inkom: 10 € (Leden, Tekosabonnee's, studenten: 7,5 Euro)

(Ingeschrevenen op de nieuwsbrief: Meldt u vandaag nog aan als deelnemer aan het colloquium en u ontvangt aan de kassa een korting van 1 Euro)

Geachte voorzitters,

U ging als kartel naar de verkiezingen met een uitgesproken Vlaams programma.

De overdracht van grote bevoegdheidspakketten (waaronder gezondheidszorgen, kinderbijslagen, personenbelasting…) naar gemeenschappen en gewesten, en een verregaande financiële en fiscale autonomie werden als noodzakelijk naar voren geschoven om de welvaart en het welzijn van de Vlamingen ook in de toekomst te waarborgen.

U ging eveneens naar de kiezer met de stellige belofte dat

Vandaag worden we tevens geconfronteerd met wat men zonder overdrijven

De Franstaligen en de formateur hebben dus het paleis bereid gevonden om de zogenaamde nota-Milquet ten uitvoer te leggen, waarmee alle communautaire dossiers naar een zogenaamde Raad van Wijzen verbannen worden. De ervaring uit het verleden, met de Costa en het zogenaamde Forum dat nooit uit de startblokken is geraakt, leert dat dit een begrafenis eerste klasse is voor de staatshervorming.

Kennelijk kan in de coulissen van het koninklijk paleis een theaterstuk voorbereid worden waarin de kiezers worden opzijgezet die langs Vlaamse kant zeer duidelijk hebben gesteld dat een sociaal-economische politiek onmogelijk is zonder staatshervorming.

- niet te vergeten dat U de verkiezingen gewonnen hebt met een uitgesproken Vlaams programma;

- de dure eden die U rond de kwestie Brussel-Halle-Vilvoorde en een “grote staatshervorming” gezworen hebt,niet te grabbel te gooien;

- niet te vergeten dat de vijf resoluties van het Vlaams Parlement plechtig ingeschreven staan in het Vlaams regeerakkoord;

- niet te vergeten dat inzake de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde de principes “onverwijld” en “zonder prijs” eveneens in dat Vlaams regeerakkoord ingeschreven staan;

- evenmin te vergeten dat U beiden in eerste instantie de nota-Milquet resoluut van de hand hebt gewezen;

- niet toe te treden tot een regering zonder dat Franstalige partijen de blokkeringsmechanismes tegen de normale democratische besluitvorming inzake Brussel-Halle-Vilvoorde stopzetten;

- niet in het huidige scenario te treden waarbij de staatshervorming naar de vergeetput van de Raad van Wijzen wordt verwezen.

Wij vragen U kortom U aan Uw verkiezingsbeloften te houden en U niet neer te leggen bij de koninklijke staatsgreep.

U kan de spoedpetitie steunen door een bericht te sturen naar info@vlaamsbelang.org met de vermelding van uw geslacht, voornaam, naam, volledig adres en de zin 'Ik steun de spoedpetitie!' in het onderwerp te zetten.

Zonnekoning Rienders mag dan al uit de hoogte doen en de CD&V gebieden om de N-VA de bons te geven, hij zou beter een Kasteelbiertje drinken.

...is de titel van het recentste cursiefje van Marc Vanfraechem.
Mijn weekend kan nu al niet meer stuk.


"En nuchter bekeken is er in de voorbije paarse acht jaren inderdaad maar één ding gebeurd: het Belgische establishment heeft zijn invloed op de CVP veronachtzaamd, en verloren.
Dat domme francofone Belgische establishment moet op een ogenblik Verhofstadt echt geloofd hebben ...dat die een Volkspartij ging bijeenkrijgen, en dat de rest voortaan niet meer meetelde. Wat zij niet zagen is dat onder de democratische druk van het Belang, die CD&V van koers wel moést veranderen. Het Belang ondervindt daar, in de peilingen toch, nu al de eerste weerslag van. Zo werkt de democratie Devos, dat leren ze niet op school hé?"

"Zoals dat bij deBuren altijd is, kregen wij na afloop een goed glas wijn aangeboden. Mijn buurvrouw vertelde mij dat ze was gekomen omdat Mouffe haar in een mail was aangekondigd als "the foremost philosopher of Belgium". Ik heb haar gezegd dat ik tegen deze kwalificatie niets in te brengen had, gezien die laatste toevoeging."

Een aanrader.

Wees gerust, ik zal het niet hebben over de jeugd van tegenwoordig maar wel over de heisa die is ontstaan over het gelijknamige programma op VT4 van 1 november.

In een naar ik vermoed soort overlevingstechniek moesten minderjarige deelnemers een kip slachten en dat viel nogal dik tegen. Natuurlijk sprongen de ijdeltuiten van de politiekcorrecte kerk, gaia en de bloedhonden van de FOD Voksgezondheid hier op.De dienst dierenwelzijn stelt een onderzoek in.

Vanaf nu enkel nog overlevingstechniek met gebraden kip en gemarineerde ribbetjes uit de supermarkt.

Volgens de FOD Volksgezondheid overtraden ze hiermee op verschillende manieren de wet op het dierenwelzijn. "Wie dieren slacht, moet elk mogelijk lijden vermijden: de dieren mogen geen onnodige pijn of opwinding voelen. Bovendien mag dierenleed niet gebruikt worden om een programma sensationeler te maken. In de uitzending van vorige week van 'De jeugd van tegenwoordig' is duidelijk te zien dat de minderjarige deelnemers niet voorbereid waren op de kippenslachting, die niet vlot verliep", aldus FOD Volksgezondheid.

Waarom hoor ik niets van de FOD Volksgezondheid als het over halal of kosjer (op dat vlak zijn de Joden niet beter dan de moslims) slachten gaat? Het is een barbaarse manier van slachten die zeker niet thuishoort in onze Europese beschaving. Of is het de bedoeling dat we de klok enkele eeuwen terugdraaien?

Laten we eens kijken hoe de dieren "onnodig" lijden, pijn voelen of opgewonden raken bij halal of kosjer slachten.

Eerst onze islamitische kippenslachter.

Voor onze kosjere runderslachterij wordt u eventjes omgeleid. HIer zijn de beelden ronduit afschuwelijk. U bent verwittigd als u hier klikt.

Gisteren konden we met zijn allen genieten van de triomf van Yves de onderdanige. Op de foto ziet u Yves fier zwaaien met zijn vangst bij zijn terugkeer van Belvédère op het hoofdkwartier van de tsjeven.

Plotseling was alles opgeklaard en stond de staatshervorming zowaar niet meer op de agenda. Deferme had een bocht gemaakt van 180°.

Bert Bibber, met de zegen van Leterme, wierp alles overboord wat op het verlanglijstje van de Vlamingen stond en Yves kwam thuis met het boodschappenlijstje van de francofonen, de nota van madame milfoisnon. Non dus.

Als klap op de vuurpijl mag Bart de geschiedkundige - Vlaminghater Maingain als troost ook  - niet meer mee aan tafel zitten.
Waar bemoeit die despoot zich mee? Kan dit allemaal?

De tsjeven, samen met hun aanhangwagentje, kregen echter ferm de wind van voor en vanmiddag legden ze samen stoere verklaringen af. Dewever zat er bij en keek er naar. Deferme opnieuw een bocht van 180°? Daar twijfel ik sterk aan, de tsjeven zijn gekend dat ze niet zozeer opkomen voor het Vlaamse volk maar wel voor de Belzieke staat.

Het gevaar zit hem hier in: Pas zeer goed op met compromissen waarbij er van twee kanten toegevingen worden gedaan. De francofoon zal van jou een toegeving vragen die dadelijk wordt toegepast. Maar zijn toegeving zal pas later toegepast worden. Als dan het moment is gekomen om zijn toegeving in de praktijk om te zetten, zal hij beweren dat de omstandigheden veranderd zijn en dus ook dat het onredelijk, niet realistisch, onhaalbaar is om zijn toegeving toe te passen. In de tussentijd zal hij er ook alles aan doen om de omstandigheden in zijn voordeel te veranderen. Denk aan de Brusselse rand. (zie Waarschuwing)

Het addertje zit hem in het feit dat Leterme, met walgelijke tegenzin van ouwe krokodillen zoals Van Rompuy en Dehaene, zich heeft vastgereden door een kartel met de N-VA te vormen. Toch één goede strategische zet van Bart? Indien de CD&V niet toegeeft aan de eis om effectief een staatshervorming uit te voeren kan de N-VA niet anders dan hun karretje loskoppelen en komt de CD&V in de problemen om bepaalde van hun ministerkandidaten te benoemen daar die dan worden opgevolgd door Niveanen.

Het is de tsjeven enkel om de macht en den belziek te doen.
Wedden voor een bakske duvel dat er tegen 2009 nog niets van de staatshervorming zal terecht gekomen zijn? En Bert Bibber? Die is er gerust in en zit ergens op zijn jacht in het buitenland te soezen. Veelbetekenend als u het mij vraagt.

Hoelang gaan ze nu nog het leven rekken van deze terminale patiënt?

Er is slechts één juiste weg en dat is: STAATSVORMING

Vriend Tijl ligt al sinds zijn eerste huwelijksdag onder de sloef van zijn Marianne. Wij, de vrienden, hadden hem een eeuwigheid geleden nochtans verwittigd. Marianne is ronduit een tang, dragonder en spilziek pretentieus vrouwmens. Het is voor de vrienden van Tijl quasi onmogelijk om hem nog te kunnen ontmoeten, laat staan er nog eens rustig, zoals in de goeie ouwe tijd, een pint mee te gaan pakken. Marianne is er in geslaagd om Tijl zowat van de buitenwereld af te zonderen. Tijl heeft zowat geen vrienden meer en zelfs geen familie, waar hij enkel in hoogste nood –alleen- op bezoek mag, tenzij zijn schoonfamilie waar hij het zowat dagelijks mee moet doen. Tijl is een lamme goedzak die op zijn kop laat zitten. Als we onder de vrienden, maandelijks, samenkomen komt Tijl, gezien onze leeftijd, meer en meer ter sprake. We vermoeden dat Marianne zelfs aanpapt met een van de ex-vrienden – we noemden hem altijd de groene gifkikker - die we eigenlijk nooit meer zien tenzij op gratis feestjes van de stad, die er wel wat weg van heeft om zijn PR te verzorgen op kosten van…

Toen ik gisteren, de eerste woensdag van de maand, naar onze maandelijkse bijeenkomst reed kwam ik als bij wonder Tijl tegen die naar gewoonte er zeer mistroostig bijliep. Ik heb hem kunnen overhalen toch een halfuurtje onder de vrienden door te brengen. Pijnlijk, maar wel heel leerrijk. Tijl heeft er eens goed zijn hart gelucht en kon eigenlijk alleen maar bevestigen wat wij al lang wisten: Tijl moet scheiden. Het frappantste was dat Tijl zowat sinds zijn eerste huwelijksnacht beseft dat er met Marianne niet samen te leven valt maar er toch alles aan doet om haar te “behagen”. We hebben hem proberen te overtuigen om de stap te zetten en zijn daar enigszins in geslaagd want hij heeft beloofd eens te gaan informeren bij de notaris. Of er iets van komt is een andere zaak want hij durft niet omdat hij niet weet wat er hem te wachten staat.

In dergelijke delicate situaties ga je dat natuurlijk niet op straat rondbazuinen al zou je het willen uitschreeuwen voor heel de wereld hoe vriend Tijl een onderdrukte slaaf is. Wat iedereen die het hart op de juiste plaats heeft WEL zou moeten doen als het om een politiek-maatschappelijk samenlevingsprobleem gaat.

Dit verzonnen verhaaltje achtte ik nodig om de “rechtzetting”, n.a.v. het artikel in De Morgen, van de VVB te duiden.

Lees wat Eric Defoort weet te vertellen:
‘De kreet België Barst mobiliseert mij niet, de oude Belgische staat is niet meer - kijk naar wat in de Commissie BHV vandaag is gebeurd - ik ben voorstander van “Vlaamse onafhankelijkheid en samenwerking”. Dat is een positievere benadering, meteen ook gericht op wat moet volgen. Het is met dat “barsten” zoals met het woord “echtscheiding”. Waar een relatie niet meer pakt, roepen maar weinig mensen wild enthousiast “leve de echtscheiding”. Ze vinden dat hooguit een praktische uitweg voor hun knellende relatie. Hun einddoel is niet de echtscheiding op zich, want dat is voor de meesten een vervelende kwestie, maar wel de nieuwe situatie die daarop volgt en hopelijk voor beide partners beter is.’

Ik ken Defoort noch zijn privé-leven niet maar als hij de vergelijking maakt met een echtscheiding weet ik wel dat hij er weinig kaas van heeft gegeten. Zijn vergelijking klopt enkel als een van de partners reeds een zeer goed uitgebouwde buitenechtelijke relatie heeft. Koppels waar dit niet het geval is streven uiteindelijk alleen naar de scheiding om daarna alles op een rijtje te kunnen zetten en een nieuw leven te beginnen. Let wel, zonder zich noch te bekommeren over de ex partner, er zijn op dergelijke momenten andere katten te geselen. Vlaanderen ligt niet op de loer voor de vrouw van Kees maar wil enkel zijn eigen weg gaan zonder het juk van de francofonen, laat staan de koninklijke poppenkast.

Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat de “rechtzetting” mij niet geloofwaardig klinkt ondanks lovenswaardige pogingen.

Lees hier Waarschuwt VVB voor radicalisering?

Gisteren, na zowat 40 jaar en om het wat dichterbij te brengen na 150 dagen palaveren, werd BHV gesplitst.

Waarom werd er zoveel heen en weer gedreigd en moest het zonodig zo lang duren om iets te stemmen dat uiteindelijk toch uitdraait op winst voor de francofonen en status quo voor de Vlamingen?

Winst voor de imperialisten, voorlopig niks voor de Vlamingen.
Begrijp me niet verkeerd: de stap is gezet en ondanks alle mogelijke alarm- en andere bellen "komt" de splitsing er. Echter "komt" tussen haakjes gezien de geschiedenis van "onze" Vlaamse volksverraders.

Vandaag is er echter enkel "winst" voor de imperialisten die nu beschermd zijn om verder te werken aan een softe regering waarbij ik mijn hart vasthoud wat er uit de bus zal komen.

Wat is er beloofd geweest aan Maingain en consorten om een bocht van 180° te maken? 's Middags dreigen ze nog (ook Reynders, met niet zoveel woorden dan) om Oranje-Blauw op te blazen, zowat een uur laten zijn ze zonder verpinken bereid om verder te werken aan dit mosselkleur.

De grootste schande is echter dat, de braakverwekkende regimezender op kop, BHV een symbooldossier wordt genoemd.
De actie van de Brusselse burgemeester, samen met die van de faciliteitengemeenten, bewijst dat dit verre van een symbooldossier is maar zeer ernstig te nemen valt.

De francofonen zijn het enige "ras" ter wereld die het democratisch territorialiteitsbeginsel niet erkennen. Zij gaan uit van het personaliteitsbeginsel wat wil zeggen dat als zij zich in Antwerpen, Gent of Bommerskonte vestigen zij zich blijvend behorend weten tot de francofone gemeenschap. Dus hun cultuurgemeenschap is niet gebonden aan grenzen.

Deze verklaring was gisteren te horen op radio 1 door een of andere belzieke perfesser waarbij hij noch de regimereporter hierbij enige duiding maakte van deze ondemocratische en imperialistische houding.

Zonder de minste schaamte noch verdere uitleg werd dit als “cultuurverschil” geduid.

Ik citeer letterlijk:

“De Vlamingen gaan er van uit dat het grondgebied heilig is, dat de grenzen van Vlaanderen – neem nu de faciliteitengemeenten – dat dat Vlaams grondgebied is, zelfs als er veel Franstaligen wonen. Voor hen is het grondgebied bepalend voor heel de afbakening. De Franstaligen gaan uit van het personaliteitsbeginsel, d.w.z. wanneer de Franstaligen b.v. in de randgemeenten wonen of in Antwerpen of Gent, dat die horen bij de Franstalige Gemeenschap. Dus hun cultuurgemeenschap is niet gebonden aan grenzen die Vlaanderen oplegt. Het zij twee principes die in die staatshervorming zijn ingeweven die op zichzelf contradictorisch zijn. Het is ofwel het een of het ander en die botsen voortdurend….."

Niet de minste verontwaardiging over deze imperialistische houding, integendeel, naar mijn aanvoelen was dit een sneer naar de houding van de Vlamingen die – terecht – niet aanvaarden dat hun grondgebied overspoeld wordt door Franstalige imperialisten die niet liever wensen om Vlaanderen te verfransen. Zie dit als voorbeeld waar de regimezender “wijselijk” naast kijkt.

Een tijdje geleden, n.a.v. de aanstelling van Eric Defoort tot de nieuwe voorzitter van de VVB, schreef ik dat ik er goede hoop op had.

Ray van Angeltjes reageerde daarop als volgt:  "Als het VB morgen beslist alle VVB activiteiten te boycotten zal er niet veel volk meer zijn.  Ik lig niet wakker van de VVB : eerst bewijzen dat die woorden ook toegpast worden.  De VVB heeft zijn nut ongetwijfeld gehad, voorlopig is het parking voor aanstaande of mislukte parlementantairen.  En die prof van de unief ... geen hoog gedacht, hoor !  Altijd omringd door ja-knikkers, altijd gelijkhebben ... slim, dat wel.  Maar zéér ver van de gewone man af.  Ik ben blij dat ik me even heb laten gaan."

Tegenover een autoriteit als Ray (wens) (kan) ik niet in discussie (te) treden en ik hoopte stilletjes dat ik gelijk zou hebben. Was het maar waar.
Via Politicsinfo.net plaats ik hier de tekst die gisteren in de GOTV stond (met dank aan Angeltjes voor deze mooie omschrijving voor "De Morgen") (GOTV = Gescheten Om Te Vergeten)

(Schuine tekst zijn mijn tussenopmerkingen, gekleurde tekst is wat ik accentueer.)

Vlaamse beweging waarschuwt zelf voor 'radicalisering'

BRUSSEL l De Vlaamse partijen hebben 150 dagen het been stijf gehouden. En dus heeft de Vlaamse beweging geen reden tot klagen. Enigszins verrassend zijn Walter Baeten (IJzerbedevaartcomité) en Eric Defoort (Vlaamse Volksbeweging) toch beducht voor een regimecrisis. 'Het zal leiden tot een radicalisering van de Vlaamse publieke opinie.'

Door Filip Rogiers.

Eind jaren zeventig liep de Vlaamse beweging storm tegen het Egmontpact. Daar ging toen nog reële macht van uit. Maar naarmate opeenvolgende staatshervormingen de Vlaamse autonomie vergrootten, kwam er sleet op de Vlaamse beweging. Gematigde en radicale fracties raakten onderling slaags. Het jaarlijks dalend aantal bezoekers van de IJzerbedevaart was en is een graadmeter voor die tanende invloed. (ze vergeten erbij te zeggen dat er jaarlijks meer en meer, dit jaar beduidend méér dan op de Ijzerbedevaart, bedevaarders zijn op de Ijzerwake)

De hoge communautaire koorts vandaag geeft de Vlaamse beweging een nieuwe impuls. Of niet? "Ik was onthutst toen ik las hoeveel gewone Vlamingen vandaag zeggen dat ze niet meer moeten toegeven aan de Franstaligen", zegt Eric Defoort, kersvers voorzitter van de VVB. "Ik gruw bij het idee dat de België Barst-krachten zouden heropleven. We kunnen maar beter luisteren naar mensen als Luc Martens (CD&V), toch geen communautaire diehard, die vandaag onomwonden voor het confederalisme kiest." (Een zelfstandig Vlaanderen is blijkbaar geen optie meer.)

"In zekere zin is de rol van de Vlaamse beweging uitgespeeld", zegt Walter Baeten. "Onze agenda is overgenomen door het grootste deel van de politieke Vlaamse klasse. De huidige toestand zal bij gewone mensen leiden tot een radicalisering. Je hoort het in de trein: 'Ze (de Franstaligen, FR) zijn met onze voeten aan het spelen'."

Zoveel Vlaams militantisme vindt Baeten evenwel niet noodzakelijk een deugd. "Ik ben er een beetje bang voor. Een groot deel van het democratische gehalte van de Vlaamse beweging dreigt ermee weg te trekken. Dat de splitsing van B-H-V er moet komen, spreekt voor zich. Maar ik hoop dat we niet in de ongrondwettelijkheid terechtkomen. Het ideale scenario zou zijn dat de twee legitieme gewestregeringen met elkaar contact opnemen en samenzitten om uit te maken wat ze nog samen willen doen. Onze vrees is dat een implosie de solidariteitsmechanismen zou opblazen. De Vlaamse beweging mag de solidariteit met de Walen nooit in vraag stellen. We willen een responsabilisering, geen afschaffing."

Ook Eric Defoort is beducht voor een crisis die "een bepaald deel van de Vlaamse beweging zou doen heropleven". Hij doelt daarmee op extreem rechts. "Ik huiver bij de gedachte dat nu een kil, rechts Vlaanderen zich vanuit de onafhankelijkheidsgedachte in een reservaat zou gaan opsluiten. We moeten met de Franstaligen rond de tafel gaan zitten, kijken wat we samen nog kunnen doen. Separatisme is aan mij niet besteed. Vlaanderen en Wallonië moeten vanuit een volwassen, onafhankelijke situatie samenwerken. Dat is confederalisme."

Defoort heeft in die geest een nieuwe baseline bedacht voor zijn organisatie: "Beweging voor Onafhankelijkheid en Samenwerking". En met dat laatste doelt hij niet op eenheid in de eigen rangen, maar wel samenwerking met de Walen. De VVB-voorzitter kijkt overigens niet alleen met argusogen naar het communautaire luik van oranje-blauw, maar ook naar het sociaaleconomische. "Ik weiger mij neer te leggen bij een rechts verhaal. Ik heb altijd betreurd dat in de Vlaamse beweging de sociaaldemocratische component niet prominenter aanwezig is." (wat verstaat u, ik en Eric Defoort onder sociaaldemocratische component? Weg met ons? Hop, hop, hop met de centjes? Ik, ik, ik? Vermoedelijk géén sociaal beleid.)

Samengevat: mogen CD&V-N-VA en Open Vld van de Vlaamse beweging zeker niet toegeven aan het Franstalige non, voor een crisis waarin Vlaanderen alle banden met Wallonië verbreekt, staan alvast het IJzerbedevaartcomité en de VVB niet te popelen.

Wel Tijl, laat mij eens weten of u nog kunt zeggen dat de VVB politiek onafhankelijk is. Jammer, net als de Ijzerbedevaart is de VVB gedoemd, tenzij de poco's vetjes met geld blijven smijten, een roemloze dood te sterven. VVB? Goede vriendjes met Bert de Wilde Weldoener? Alias den Blèter.

Benieuwd of Björn antwoord krijgt want herinner u dat de VVB zich nooit heeft verwaardigd mij van antwoord te dienen.
 
De VVB blaast warm en koud al naargelang van waar de wind komt want nog steeds staat het volgende te lezen op hun webstek:

“De VVB pleit complexloos voor een eigen Vlaamse plaats in Europa en in de wereld. Daar wordt niet alleen Vlaanderen, maar ook Wallonië beter van. Naast het pleiten voor twee onafhankelijke staten, werkt de VVB ook actief aan een hele reeks dossiers (…)”

Lees vooral de betere analyse: VVB, waar gaat gij heen?

Straks om 14.30 komt de kamercommissie binnenlandse zaken om te stemmen voor de splitsing van BHV. Zoals der kaarten nu liggen vrees ik echter dat er nog een deux ex magina getoverd zal worden zodat Pieter De Klem alsnog een reden zal vinden om de stemming uit te stellen.

De vraag is trouwens wat de arrogante egoïstische francofonen bezielt om de tonnen suiker die voor het grijpen ligt toch nog te weigeren. Nooit genoeg om te kunnen voldoen aan hun machtshonger en bezitsdrang.

De rijkgevulde dis die de verraders van CD&V, N-VA en VLD de francofonen aanbieden is nochtans geen suikierklontje.

1. De Franstalige inwoners van de faciliteitengemeenten zouden het recht krijgen om in Brussel hun stem uit te brengen.

2. De Franstalige Gemeenschap mag in de faciliteitengemeenten geld besteden aan initiatieven inzake cultuur en onderwijs (nu is dat verboden!).

3. Het Brussels Gewest krijgt bijkomende middelen, voor de hoofdstedelijke en internationale functie. Vooral de Franstaligen zijn hiervoor vragende partij.

4. Bovendien wordt een nauwe samenwerking mogelijk tussen de Brusselse gemeenten en de faciliteitengemeenten. In die combinatie kunnen de Franstaligen bijvoorbeeld eigen bibliotheken uitbouwen.

5. Het gerechtelijk arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde wordt gesplitst. Maar… over de precieze modaliteiten hiervan was er gisteren geen duidelijkheid.

De ‘lepel suiker’ van Ward De Bever werd een hele camion.

BHV wordt in het voorstel van CD&V, VLD en NVA immers niet helemaal gesplitst, wat in volkomen tegenspraak is met hun beloften.

Meer nog: precies in die gemeenten waar PRL-FDF, PS en CDH de meeste stemmen binnenrijven, blijft de schande voortduren.

Voorts betekenen punten 1, 2 en 4 de gedeeltelijke uitbreiding van Brussel tot de faciliteitengemeenten, blijkbaar mogen ‘persoonsgebonden materies’ in Vlaamse gemeenten nu beheerd worden door (Franstalig) Brussel.

Een hele camion suiker dus, en toch: c’est NON!

Leterme, Somers en De Bever staan in de ogen van de Vlamingen nu met hun broek op de enkels en krijgen er het misprijzen van Maingain en Milquet bovenop.

Nu komt keizer Reynders met het voorstel, sorry de EIS om niet te stemmen.

De wandelende pretentie vraagt vandaag om nu naar ECHTE onderhandelingen te gaan???!!!

Wat hebben ze de voorbije maanden dan gedaan?

Met de voeten van de Vlamingen gespeeld zekers.

Hij vraagt nog maar eens een uistel om een kans te geven aan de formateur.

Op hoop van zegen.

Marie Verdoodt, VB-gemeenteraadslid in Vilvoorde, had twee weken geleden de euvele moed om te pleiten tegen de sluipende verfransing van Vilvoorde. Daarom wordt zij vandaag in een brief van het CDH-‘Vilvorde’ getrakteerd op een ongeziene scheldpartij. Niet alleen zij, maar alle Vlamingen worden er onder meer omschreven als brabbelaars die een ‘bastaardtaal’ spreken.

Enkele citaten:

U zou willen dat de mensen Nederlands zouden spreken. Waarom een bastaardtaal willen opleggen die zelfs onze buren uit het noorden niet begrijpen.

Zij (de Nederlanders) houden van normale mensen en niet van hysterische van uw soort.

Wees blij Marieke dat het Frans bestaat. Het is de aankomende taal van de toekomst in Vlaanderen. Het is de taal die uiteindelijk de Vlamingen zal verenigen die niet in staat zijn zich onder elkaar verstaanbaar te maken.

Vlaanderen verfranst met kleine stappen maar zonder te stoppen.


Dit is nog steeds hun einddoel: la Belgique sera Latine ou ne sera pas.

Wel, laat het dan maar ontploffen.
We zijn nu aan dag 151 van de onderhandelingen en ik vraag me al van de eerste dag af waarom er eigenlijk moet onderhandeld worden.

Daarom mijn oproep naar het Vlaams Parlement:
ROEP DE ONAFHANKELIJKHEID VAN VLAANDEREN UIT!

Lees hier de brief.

Met dank aan Filip De Man

Aanpassing: hier kan u de volledige vertaling van deze schandbrief lezen.

Woensdag 07 November 2007: Letterlijk uit De Standaard: Het kadervoorstel van Yves Leterme (bron De Standaard)

Het kadervoorstel van Yves Leterme

Geen uitbreiding van Brussel, geen uitbreiding van de faciliteiten en geen benoeming van de burgemeesters.
Formateur Yves Leterme (CD&V) probeerde gisteren in de loop van de dag de Franstalige en Vlaamse onderhandelaars achter een aantal punten te scharen.

Punt één: de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde wordt gesplitst. Daardoor kan de eentalige kieskring Vlaams-Brabant het levenslicht zien. Bovendien zouden de Brusselse Vlamingen via apparentering nog altijd eigen parlementsleden kunnen verkiezen. Hiermee werd voldaan aan de voornaamste eis van de Vlaamse onderhandelaars. De (Franstalige) inwoners van de zes faciliteitengemeenten zouden wel het recht krijgen om in Brussel hun stem uit te brengen. De redenering is dat deze gemeenten toch al grotendeels verfranst zijn. Door een prijs te betalen in de faciliteitengemeenten kan de rest van Halle-Vilvoorde - Gooik, Kapelle-op-den-Bos... - gevrijwaard blijven.

Punt twee: de Franse Gemeenschap mag in de faciliteitengemeenten middelen uittrekken voor Franstalige initiatieven voor cultuur en onderwijs. Nu is dat onmogelijk, door het Carrefour-arrest uit 1998, dat de Franse Gemeenschap verbood verenigingen en publicaties in de Vlaamse Rand te subsidiëren. Punt drie: het Brussels Gewest krijgt bijkomende middelen, voor de hoofdstedelijke en internationale functie. Vooral de Franstaligen zijn hiervoor vragende partij. Bovendien wordt een nauwe samenwerking - een soort jumelage - mogelijk tussen Brusselse gemeenten en faciliteitengemeenten. Zij kunnen bijvoorbeeld samen een bibliotheek uitbouwen. Gecombineerd met punt één en twee betekent dit een de facto uitbreiding van Brussel tot de faciliteitengemeenten.

Punt vier: het gerechtelijk arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde wordt gesplitst. Over de precieze modaliteiten hiervan was er gisteren geen duidelijkheid. Dit geheel van elementen was maandagnamiddag onaanvaardbaar voor de N-VA. Tijdens een vergadering van de Vlaamse onderhandelaars met Leterme verduidelijkte de formateur zijn onderhandelingskader. Daar waren alle Vlaamse partijen het mee eens.

In ruil voor een splitsing van BHV komt er geen uitbreiding van het Brussels Gewest, geen uitbreiding van de faciliteiten en geen benoeming van de burgemeesters in de faciliteitengemeenten. De N-VA sprak over een 'perfect aanvaardbare' aanpak. Ook bij Open VLD luidde het dat hierover gesproken kan worden. 'Het is nu aan de formateur om de Franstaligen over de streep te trekken.'

Terwijl de Vlamingen groen licht gaven om verder te onderhandelen, leken de Franstaligen niet akkoord te gaan met het onderhandelingskader. FDF-voorzitter Olivier Maingain eiste in de vooravond nog een uitbreiding van het Brussels Gewest en wil op zijn minst de benoeming van vier burgemeesters van faciliteitengemeenten als trofee binnenhalen. Vorige week leek Leterme toe te werken naar een scenario waarin dat laatste zou gebeuren, maar dat was zonder de Vlaamse regering, bevoegd voor de benoeming, gerekend.

Minister van Binnenlands Bestuur Marino Keulen (Open VLD) had zijn nek al uitgestoken door in het parlement te verklaren dat hij de kuren van de burgemeesters 'spuugzat' was. Hij pikte het niet dat drie van de vier burgemeesters moedwillig de taalwetgeving overtraden door een gemeenteraad (gedeeltelijk) in het Frans toe te laten. Voor Keulen dreigde gezichtsverlies, maar de Limburger zocht en vond steun. Minister-president Kris Peeters (CD&V) stelde dat hij wel naar vragen van het federale niveau zou luisteren, maar geen dictaten zou aanvaarden. De benoeming van de burgemeesters haalde het uiteindelijke voorstel niet.

Als de burgemeesters toch benoemd zouden worden, had dat de rondzendbrief-Peeters op losse schroeven gezet. Die rondzendbrief verplicht de faciliteitengemeenten om in het Nederlands te communiceren met hun inwoners, die vervolgens document per document een Franse vertaling kunnen vragen. Deze richtlijn laten sneuvelen was ongetwijfeld ook op een njet van de Vlaamse regering gestoten.

Overgenomen van HAVIKO

En ik die dacht dat er niet moest onderhanded worden voor de splitsing van BHV en er slechts 5 minuten politieke moed voor nodig waren.

Vlaanderen en zijn volk worden weer eens verraden door hun eigen leiders.
Wat te denken van Bart Dewever die volgende uitspraak deed:
"Mocht ik dromen van het einde van België, dan zou ik hier niet zitten. We proberen een BELGISCHE regering te vormen". (op de vraag van een Franstalige journalist of hij met een eventuele stemming zijn droom voor een onafhankelijk Vlaanderen nu dichter zag komen)

Hoeveel suiker gaan ze nog in onze ogen strooien?

Terug van weggeweest ben ik 6 dagen verstoten geweest van alle nieuwsgaring zowel via TV, radio, internet of krant. Eerlijk gezegd: het deed wel deugd, vooral voor mijn eega die me anders bijna niet van mijn computer kan weghouden tenzij om persoonlijke redenen, als u me toestaat eventjes niet vulgair te doen wat tegenwoordig niet vanzelfsprekend lijkt. Ik ben nu eenmaal geen Tom Lanoye of Herman Brusselmans.

Over Lanoye gesproken: “Ja, het gesproken woord van deze man, zijn tongval mag dan klinken als rotte eieren, zoals een dichter het oneerbiedig zei over het Keulse dialect, maar hier hebben wij enkel met Lanoyes proper afgedrukte gedachten te maken.” ‘t Ès de modeernen tijd, ‘t en ès gien tegenhèwen an. van Marc Vanfraechem is de moeite om lezen.

Ook zielig, samen met Elio di Pipo, hoe in die enkele dagen dat ik afwezig was de socialisten hun spijt niet kunnen verbergen dat hun vroegere roerganger te snel voor een oppositiekuur heeft gekozen.

Socialisten zijn altijd al slechte maar vooral oneerlijke verliezers geweest.

Als ik mijn bedenking heb over het aantal Joden dat gruwelijk werd vermoord tijdens de Holocaust dan riskeer ik aangeklaagd te worden want er is een of andere wet gestemd die de ontkenning – en ik vrees zelfs het kritisch onderzoek – van de Holocaust verbiedt. Begrijp me niet verkeerd want ik ontken geenzins de shoah.

Toch blijf ik mijn bedenkingen hebben over het feit dat er per dag meer dan 4.100 mensen zouden zijn vergast of vermoord in 4 jaar door een land dat met de rest van de wereld in oorlog was.
Uiteindelijk doet dat weinig ter zake: er was een jacht op een volk en of er nu 100.000 of 6.000.000 werden vermoord alleen omwille van hun eigenheid was en blijft een schande voor de mensheid.
Mijn probleem is dat Joden zowat het monopolyrecht opeisen op genocide en de Westerse wereld telkens opnieuw proberen op te zadelen met schuldgevoel.
Spijtig omdat hierdoor de aandacht wordt afgeleid naar genociden in China, Rusland, Armenië e.d.m.

Ook nu wordt de essentie van het debat in een verkeerde hoek geduwd omdat Bart Depezewer Janssens zijn excuus gratuit noemde. Ze waren mijn inziens niet alleen gratuit maar zeer ongeloofwaardig want meneer moest zijn verklaring van de autocue aflezen.

Mijn overtuiging is dat BDW zijn opmerking maakte om het Vlaams Belang in het nazi-hoekje te duwen; het is hem echter slecht bevallen omdat hij niet werd begrepen.

Dewever heeft zich zwaar verbrand, niet zozeer door zijn uitspraak maar “dank zij” zijn politieke vijanden, de hyena’s van de Open-VLD op kop gretig gevolgd door enkele krokodillen van de tsjeven.

Jammer dat de Joodse gemeenschap dit niet heeft doorzien. Gelukkig is dit een vredelievend en respectabel volk dat niet onmiddellijk de straten in brand steekt. Probeer dit maar even met de “vredelievende” godsdienstfanaten van de islam.

Twee, op het eerste zicht tegenstrijdige artikels, omtrent de hetze rond de “excuses” wil ik hier, waarschijnlijk geheel overbodig, toch nog linken.

Luc van Balberghe: Een"mooi gebaar"
Ray van Angeltjes: De excuses van Antwerpen

Voor de liefhebbers morgen wat summiere geschiedenis over Israël.