Stichtelijk dagboek
BELGA, 28 november. In Kemzeke werd op een dak van een hangar een Belgische vlag van 5.OOO m2 uitgespreid. Het gaat om een ‘project’ van ‘kunstenaar’ Frans Van Praet.
Tegenwoordig wordt alle gepruts ‘project’ genoemd, en elke dader ‘kunstenaar’.
Hij doet niet aan politiek: de vlag is geen antwoord op de politieke crisis; maar alle goede kunst moet de mensen doen nadenken. Waarom kiest hij dan de vlag van België, die, zelfs in normale omstandigheden, met politiek samenhangt, zoals elke landsvlag? Om de mensen te doen nadenken? O ja, waarover? Politiek natuurlijk!
Waarom geeft hij niet toe dat hij naar een Belgische subsidie hengelt, of ze al heeft opgestreken?
Ik heb enkele seconden nagedacht. We hebben te doen met een subsidiezuchtige Belgische kunstenaar (dit laatste in de moderne betekenis van een knutselaar die ook ideeën heeft).
- O -
Daniel Cohn-Bendit heeft in een gesprek met de Waalse krant Le Soir over de splitsingskoorts waaraan België lijdt door de schuld van de Vlamingen, zijn visionaire ideeën uiteengezet. Hij doet kleinerend over ons land: Ce qui se passe chez vous est fou. […] Le poids de la Belgique en Europe est zéro. […] enz. De krant geeft toe, waarschijnlijk met pijn in het hart: Il renvoie donc Flamands et francophones dos à dos. En inderdaad, hij geeft Vlamingen en Walen er afwisselend van langs.
Maar desondanks is hij voor de Vlamingen en alle andere kleine landen van de Europese Unie een gevaarlijk personage. Hij is op zijn manier een unitarist, van een nog erger soort dan het Belgische specimen: hij wil alle twistpunten laten oplossen door Europa. Hij heeft het over Ces menus dans les restaurants de Hal où les plats sont annoncés en néerlandais et en anglais, mais où le français est interdit. Je ne comprends pas comment des actions ne sont pas menées devant la Cour européenne. Hij is niet de enige Europa-fanaat die zo redeneert. Een duidelijke waarschuwing voor de gevaren die ons bedreigen vanwege de breeddenkende, open geesten die de Europese regels en wetten opstellen.
- O -
Op een Waalse televisiezender hoorde ik een Waals politicus onlangs verklaren: Jaren geleden hebben we een cordon sanitaire tegen het Vlaams Blok ingesteld. Het middel werkt. We moeten er aan denken het ook tegen de N-VA te gebruiken. (Het ging natuurlijk over de koppige weerstand van Bart de Wever tegen het op de lange baan schuiven van de besprekingen over de staatshervorming). Iedereen heeft dat zien aankomen. Telkens ik BdW hoorde verklaren wat een onberispelijke democraat hij is (Ik ben ook tegen het VB, en andere bewijzen van goed gedrag), wenste ik dat ik hem kon zeggen: Wacht maar, beste vriend, binnenkort zit de N-VA ook in de strafkolonie. Probeer maar eens beter te doen dan de vroegere Volksunie en voet bij stuk te houden tegen de Walen/verwaalste en hun agenten in Vlaanderen, en het gedonderjaag zal losbarsten.. Hoe lang zal het duren voordat zijn partij doodverklaard wordt en haar kiezers in de praktijk hun stemrecht verliezen?
De Vlaamse collaborateurs zijn al aan het werk. Wilfried Martens en Mark Eyskens hebben BdW zelf alvast aangevallen (in het VTM-nieuws: zijn onredelijk gedrag maakt het voor Leterme onmogelijk federaal premier te worden; hij gijzelt de CD&V). Geen van beiden stelde een alternatieve werkwijze voor om de Vlaamse eisen binnen een redelijke termijn te verwezenlijken. Dat interesseert die trouwe vijanden van Vlaanderen, de laagvlieger Martens en de mooiprater Eyskens, in geen enkele mate. Ze houden van het gedrocht dat ze hebben helpen afwerken. Ze verdragen niet dat iemand het een gedrocht durft noemen en het wat aantrekkelijker wil maken. Iemand als BdW.
Tot nu toe houdt BdW stand. Ik wens hem dus geen kwaad toe. Maar laat hij in godsnaam beseffen waar zijn geestesgenoten zitten. Zijn vijanden zullen hem in elk geval in die hoek duwen.
Hubert Spons





