Zondag 1 juni 2008
In memoriam: Leterme

Leterme komt onverwachts te overlijden en zijn geest komt eerder per ongeluk terecht aan de hemelpoort bij Petrus.
Petrus verschiet zich een bult want hij kan zich niet herinneren ooit een bilzieke politicus van dat niveau te hebben mogen begroeten.
“Ik vrees dat er iets niet klopt”, zegt Petrus, “maar we gaan dat eens rustig bekijken wat er best te doen valt”.
Na rijp beraad zegt Petrus: “We zullen het volgende doen: eerst ga je een dag kijken in de hel, daarna een dag in de hemel. Na die twee dagen mag je zelf VRIJ KIEZEN waar je voor de rest van de eeuwigheid wil blijven.”
Zogezegd zo gedaan en Leterme daalt neer ter helle. Eenmaal de enorme poorten geopend staat hij midden een schitterend golfterrein. In het clubgebouw ontmoet hij er een hele hoop politieke vrienden. De ene al chiquer uitgedost dan de andere, allen zeer gelukkig en tevreden. Al gauw worden allerlei herinneringen opgehaald over de tijden dat ze zich aan de belastingbetaler verrijkten, logen en bedrogen.
Na een partijtje golf volgt het diner met het beste van het beste, kaviaar, oesters, kreeft,… rijkelijk overgoten met champagne en de duurste wijnen. De nacht wordt doorgebracht met oogverblindende vrouwen die al hun wensen vervullen. Satan, ook aanwezig bij het clubje, blijkt zeer aardig en joviaal te zijn.
Leterme amuseert zich zo goed dat hij, voor hij er erg in heeft, de hel moet verlaten om een dagje hemel mee te maken.
Leterme wordt op een wolk geplaatst en zweeft 24 uren van wolk naar wolk, van harp naar harp, zelf harp spelend en zingend. Zwevende gelukzaligheid valt hem ten deel.
Na 24 uur komt Petrus hem halen en stelt hem voor de keuze.
“Zo, je hebt nu 24 uur in de hel en 24 uur in de hemel doorgebracht. Nu mag je kiezen in welke van de twee “werelden” je tot in de eeuwigheid wilt verblijven.”
Leterme twijfelt geen moment en kiest resoluut voor de hel en zo geschiedt.
Maar als de poorten opengaan staat hij plots in een troosteloze stinkende woestijn met overal uitwerpselen en afval. Zijn oude vrienden lopen er bij als clochards in smerige vodden. Ze zijn bezig het vuilnis en de kak te verzamelen.
Totaal overstuur stapt Leterme op Satan af en stottert: “ Ik snap er niks van. Gisteren stond ik hier te golfen, we aten kreeft en dansten, we hadden de mooiste vrouwen tot onze beschikking en … en… en nu is er alleen nog maar een troosteloze woestijn vol smeerlapperij… mijn vrienden zien er niet uit….”
Satan onderbreekt hem en grijnst als was hij De Gucht.
VANDAAG HEB JIJ VOOR ONS GEKOZEN.
GISTEREN WAREN WIJ NOG OP CAMPAGNE

Vrij naar een ontvangen PPP van vriend Rik.
Petrus verschiet zich een bult want hij kan zich niet herinneren ooit een bilzieke politicus van dat niveau te hebben mogen begroeten.
“Ik vrees dat er iets niet klopt”, zegt Petrus, “maar we gaan dat eens rustig bekijken wat er best te doen valt”.
Na rijp beraad zegt Petrus: “We zullen het volgende doen: eerst ga je een dag kijken in de hel, daarna een dag in de hemel. Na die twee dagen mag je zelf VRIJ KIEZEN waar je voor de rest van de eeuwigheid wil blijven.”
Zogezegd zo gedaan en Leterme daalt neer ter helle. Eenmaal de enorme poorten geopend staat hij midden een schitterend golfterrein. In het clubgebouw ontmoet hij er een hele hoop politieke vrienden. De ene al chiquer uitgedost dan de andere, allen zeer gelukkig en tevreden. Al gauw worden allerlei herinneringen opgehaald over de tijden dat ze zich aan de belastingbetaler verrijkten, logen en bedrogen.
Na een partijtje golf volgt het diner met het beste van het beste, kaviaar, oesters, kreeft,… rijkelijk overgoten met champagne en de duurste wijnen. De nacht wordt doorgebracht met oogverblindende vrouwen die al hun wensen vervullen. Satan, ook aanwezig bij het clubje, blijkt zeer aardig en joviaal te zijn.
Leterme amuseert zich zo goed dat hij, voor hij er erg in heeft, de hel moet verlaten om een dagje hemel mee te maken.
Leterme wordt op een wolk geplaatst en zweeft 24 uren van wolk naar wolk, van harp naar harp, zelf harp spelend en zingend. Zwevende gelukzaligheid valt hem ten deel.
Na 24 uur komt Petrus hem halen en stelt hem voor de keuze.
“Zo, je hebt nu 24 uur in de hel en 24 uur in de hemel doorgebracht. Nu mag je kiezen in welke van de twee “werelden” je tot in de eeuwigheid wilt verblijven.”
Leterme twijfelt geen moment en kiest resoluut voor de hel en zo geschiedt.
Maar als de poorten opengaan staat hij plots in een troosteloze stinkende woestijn met overal uitwerpselen en afval. Zijn oude vrienden lopen er bij als clochards in smerige vodden. Ze zijn bezig het vuilnis en de kak te verzamelen.
Totaal overstuur stapt Leterme op Satan af en stottert: “ Ik snap er niks van. Gisteren stond ik hier te golfen, we aten kreeft en dansten, we hadden de mooiste vrouwen tot onze beschikking en … en… en nu is er alleen nog maar een troosteloze woestijn vol smeerlapperij… mijn vrienden zien er niet uit….”
Satan onderbreekt hem en grijnst als was hij De Gucht.
VANDAAG HEB JIJ VOOR ONS GEKOZEN.
GISTEREN WAREN WIJ NOG OP CAMPAGNE

Vrij naar een ontvangen PPP van vriend Rik.



