Zondag 3 mei 2009
Archief
Zaterdag 2 mei 2009
KLEUR BRUSSEL GEEL EN ZWART
Alstublieft wie enigszins kan zorg er bij te zijn!
Zaterdag 2 mei 2009
één groot familiefeest
Van de grootste en enige gezinspartij* van en voor het Vlaamse volk zijn we al 't een en 't ander gewoon.
Gisteren mochten we met meer dan 5.000 Vlamingen genieten van een ongelooflijk zalig familiefeest met allerlei attracties voor jong en oud.
Een dikke proficiat voor de organisatoren en medewerkers (M/V) voor deze meer dan professionele organisatie.
De afwezigen hadden ongelijk, alhoewel veel konden er niet meer bij.
Gisteren mochten we met meer dan 5.000 Vlamingen genieten van een ongelooflijk zalig familiefeest met allerlei attracties voor jong en oud.
Een dikke proficiat voor de organisatoren en medewerkers (M/V) voor deze meer dan professionele organisatie.
De afwezigen hadden ongelijk, alhoewel veel konden er niet meer bij.
Enkele beelden.
* Alle andere partijen zijn er slechts voor zichzelf, dit onland, de koninklijke graaiers en de "haute finance". Hun enige ideaal om politiek te bedrijven is niet hun volk of Vlaanderen maar EIGEN ZAKKEN EERST.
Vrijdag 1 mei 2009
Te gast bij Aanklacht: Fats van Angeltjes
't Wordt tijd dat ze bij Aanklacht wakker schieten en zodoende heeft Fats, voor de slapers uit onze ogen zijn, alvast zijn favoriet stokpaardje - de 4 nullen - nog eens door de mangel gehaald.
We beloven vanaf morgen - vandaag zitten we ergens in Antwerpen - een tandje bij te steken.
Bedankt Fats.
"Er zijn partijen waar ik nooit zou voor stemmen, maar ik luister wel naar hun argumenten" Dat zegt het brave meisje Indira de Witte, die in de Zevende Dag altijd mooi gekapt en verzorgd haar job doet, zoals het een politiek-correct VRT-meisje betaamt. Wij zijn het op het vlak van partijen waar we nooit zouden voor stemmen, volledig eens met deze mevrouw.
Op de nieuwsredactie van de 0000 heerst vreugde alom, want zowat iedereen loopt daar rond met een partijkaart en een vakbondsoekje in zijn linkerzak en de verkiezingen zijn een moment om aanhankelijkheid en dankbaarheid te betonen aan het regime : 3000 personeelsleden, meer dan 300 miljoen openbare eurisubisudies per jaar, grote promotiekansen voor uitgebluste ambtenaren en voortdurend vertoevend in de omgeving van Bekende Vlamingen. Voor de nieuwslezers van de televisie is er nog een extraatje. Wie het meest aantal keren per maand heeft gezegd "Er is iets misgelopen" , die krijgt een extra bonus wegens pijn en smarten.
In de persmededelingen die rondgestuurd worden naar de gedrukte media worden ronkende woorden gebruikt om de verkiezingskoorts aan te wakkeren en de programma's aan te kondigen waarin de gladiatoren zullen strijden voor het behoud van hun zetel. Bij de schrijvende regime-onderhorigen valt dit in goede aarde, althans voor zover ook enkelen van hun redacties mogen meespelen : de mekaar bewierokende kwaliteitsoberservatoren van de zelfbenoemde kwaliteitsgazetten.
Ze doen maar. Het is duidelijk dat de partijverschillen tussen liberalen, socialisten en christen-democraten niet meer ziujn dan fijne nuancedraden, die bij coalitiegesprekken direct doorgeknipt worden. De traditionelen verzetten hemel en aarde om de macht onder hun drietjes te behouden. En als het te veel spant, zullen ze er de ecologische belgicisten bijnemen.
Het zijn enkel simpelen van geest die geloven dat als zij vanop een stoeltje in de hoek van de kamer mogen meeluisteren, dat zij invloed kunnen uitoefenen. Vraagt u het maar aan de Tweede Slimste ter wereld. Of aan de voorzitter van de partij die detectives sponsort.
Wij gaan rechtdoor, zonder gejammer en ge-ja-maar en wij zijn zoals Indira : er zijn partijen waarvoor we nooit zullen stemmen.
Fats
We beloven vanaf morgen - vandaag zitten we ergens in Antwerpen - een tandje bij te steken.
Bedankt Fats.
"Er zijn partijen waar ik nooit zou voor stemmen, maar ik luister wel naar hun argumenten" Dat zegt het brave meisje Indira de Witte, die in de Zevende Dag altijd mooi gekapt en verzorgd haar job doet, zoals het een politiek-correct VRT-meisje betaamt. Wij zijn het op het vlak van partijen waar we nooit zouden voor stemmen, volledig eens met deze mevrouw.
Op de nieuwsredactie van de 0000 heerst vreugde alom, want zowat iedereen loopt daar rond met een partijkaart en een vakbondsoekje in zijn linkerzak en de verkiezingen zijn een moment om aanhankelijkheid en dankbaarheid te betonen aan het regime : 3000 personeelsleden, meer dan 300 miljoen openbare eurisubisudies per jaar, grote promotiekansen voor uitgebluste ambtenaren en voortdurend vertoevend in de omgeving van Bekende Vlamingen. Voor de nieuwslezers van de televisie is er nog een extraatje. Wie het meest aantal keren per maand heeft gezegd "Er is iets misgelopen" , die krijgt een extra bonus wegens pijn en smarten.
In de persmededelingen die rondgestuurd worden naar de gedrukte media worden ronkende woorden gebruikt om de verkiezingskoorts aan te wakkeren en de programma's aan te kondigen waarin de gladiatoren zullen strijden voor het behoud van hun zetel. Bij de schrijvende regime-onderhorigen valt dit in goede aarde, althans voor zover ook enkelen van hun redacties mogen meespelen : de mekaar bewierokende kwaliteitsoberservatoren van de zelfbenoemde kwaliteitsgazetten.
Ze doen maar. Het is duidelijk dat de partijverschillen tussen liberalen, socialisten en christen-democraten niet meer ziujn dan fijne nuancedraden, die bij coalitiegesprekken direct doorgeknipt worden. De traditionelen verzetten hemel en aarde om de macht onder hun drietjes te behouden. En als het te veel spant, zullen ze er de ecologische belgicisten bijnemen.
Het zijn enkel simpelen van geest die geloven dat als zij vanop een stoeltje in de hoek van de kamer mogen meeluisteren, dat zij invloed kunnen uitoefenen. Vraagt u het maar aan de Tweede Slimste ter wereld. Of aan de voorzitter van de partij die detectives sponsort.
Wij gaan rechtdoor, zonder gejammer en ge-ja-maar en wij zijn zoals Indira : er zijn partijen waarvoor we nooit zullen stemmen.
Fats
Woensdag 1 april 2009
Nieuwe voorzitter voor het Vlaams Parlement
Marleen Vanderpoorten heeft haar ontslag ingediend als voorzitter van het Vlaams Parlement om te gaan koken.
Eindelijk kent ze haar plaats en zal ze het leven enkel van haarzelf en naasten kunnen vergallen.
Aanklacht is verheugd Duplo als nieuwe parlementsvoorzitter te mogen verwelkomen.
Eindelijk kent ze haar plaats en zal ze het leven enkel van haarzelf en naasten kunnen vergallen.
Aanklacht is verheugd Duplo als nieuwe parlementsvoorzitter te mogen verwelkomen.
Woensdag 11 maart 2009
't Is toch zo goed in België...
Toegezonden, auteur ons onbekend. Met dank aan Nico.
Twee verhaaltjes waarmee ik de publieke opinie even wil wakker schudden.
Mijn vader is in september laatstleden gestorven. Mijn 64-jarige moeder is 44 jaar zelfstandige geweest en is ergens in haar jonge leven nog twee jaar arbeidster in een Antwerpse snackbar geweest. Zij is Belgische, hier geboren en getogen, heeft heel haar leven hard gewerkt, twee kinderen grootgebracht terwijl ze een meubelzaak openhield, en heeft haar ganse leven (zwaar) afbetaald aan pensioen- en andere belastingsplichten. Zij komt nu alleen te staan en heeft recht op een overlevings/weduwepensioen.
Na diverse communicatie met de dienst pensioenen dient zij te vernemen dat er met de twee jaar snackbar geen rekening meer gehouden kan worden en dat haar pensioen wordt vastgesteld op 542 euro. Dokters-, apothekerskosten en huisvesting zullen voor mijn moeder even hoog zijn als voor de andere Belgen. De winkel die ze nu geërfd heeft dient gestopt te worden en ze moet vervolgens ergens een appartement/huis gaan huren. Alleen al de huur kan met die 542 euro niet voldaan worden, laat staan dat ze er nog van kan leven.
Een Marokkaanse weduwe van 63 jaar woont een achttal jaar in België. Naar hier gehaald door de rest van de familie om haar laatste dagen in België te slijten. Gekleed in een typisch Marokkaans lang gewaad tot aan de grond met een hoofddoek op. Heeft geen enkele binding met ons land, spreekt de taal niet (geen enkel woord) en is het ook niet van zin 'vanwege te oud is en de taal te moeilijk', wenst zich niet te integreren, neemt niet deel aan de culturele of maatschappelijke activiteiten, heeft
nooit enige belasting of pensioenbijdrage in dit land betaald, en trekt thans een overlevingspensioen (of OCMW, dat is het enige waar ik niet zeker van ben) in België van 870 euro. Daarenboven zit ze in een dusdanig statuut dat meerdere zaken die de modale Belg aan de volle pot dient te betalen voor haar gratis, zeer goedkoop of goedkoop zijn (dokter, medicijnen, tramabonnement, huisvesting, .). Biedt zich nu aan bij de overheid om Belg te worden wat haar zonder één probleem toegestaan wordt gelet de wet zegt dat men in haar geval (>7 jaar in België) zo maar Belg kunt worden zonder dat je geïntegreerd bent of één van de landstalen spreekt.
Dit is 1 van de vele gevallen en dan maar verkondigen dat we langer zullen moeten gaan werken om de vergrijzing te kunnen blijven betalen!!!!!
Wij dragen genoeg af om er later 30 jaar te kunnen van genieten zo niet laat ons er dan zelf voor sparen zodat het niet aan die profiteurs moet gegeven worden. Ik kan er nog een verhaaltje bijdoen !!
In mijn dorp woont een alleenstaande moeder met 1 zoon in een huis van het OCMW. Ze werkt in de school als PWA'er voor de kinderopvang voor en na de school! 2 weken geleden kreeg ze bezoek van het OCMW met het bericht dat ze uit haar huis wordt
gezet waar ze al jarenlang woont en in een dorp waar ze geboren en getogen is, omdat de gemeente te weinig plaats heeft voor de opvang van illegalen (politiek vluchtelingen), die op hun proces wachten.
Ha ja, het OCMW doet wel een geste : ze krijgt tijd tot eind volgend jaar om op te krassen en ze hebben zelf geen alternatief!
Haar geburen zijn politiek vluchtelingen uit Bulgarijë en die mogen hier niet werken omdat ze geen werkvergunning krijgen, maar ze vinden dit zelf niet zo'n erg, ze wachten gewoon efkes hun proces af. (duurt ongeveer 2 jaar) Ze hopen dat het gerecht
zegt dat ze hier mogen blijven, want dan kunnen ze doorreizen naar Engeland, want dat lijkt hen het beloofde land! Ondertussen gaan zij iedere maand hun centjes halen bij het OCMW, de zoon mag gratis mee op schoolreis en zo en iedere maand mogen ze
langs het Rode Kruis om kleding en andere spullen te halen!**
1
Mijn vader is in september laatstleden gestorven. Mijn 64-jarige moeder is 44 jaar zelfstandige geweest en is ergens in haar jonge leven nog twee jaar arbeidster in een Antwerpse snackbar geweest. Zij is Belgische, hier geboren en getogen, heeft heel haar leven hard gewerkt, twee kinderen grootgebracht terwijl ze een meubelzaak openhield, en heeft haar ganse leven (zwaar) afbetaald aan pensioen- en andere belastingsplichten. Zij komt nu alleen te staan en heeft recht op een overlevings/weduwepensioen.
Na diverse communicatie met de dienst pensioenen dient zij te vernemen dat er met de twee jaar snackbar geen rekening meer gehouden kan worden en dat haar pensioen wordt vastgesteld op 542 euro. Dokters-, apothekerskosten en huisvesting zullen voor mijn moeder even hoog zijn als voor de andere Belgen. De winkel die ze nu geërfd heeft dient gestopt te worden en ze moet vervolgens ergens een appartement/huis gaan huren. Alleen al de huur kan met die 542 euro niet voldaan worden, laat staan dat ze er nog van kan leven.
2
Een Marokkaanse weduwe van 63 jaar woont een achttal jaar in België. Naar hier gehaald door de rest van de familie om haar laatste dagen in België te slijten. Gekleed in een typisch Marokkaans lang gewaad tot aan de grond met een hoofddoek op. Heeft geen enkele binding met ons land, spreekt de taal niet (geen enkel woord) en is het ook niet van zin 'vanwege te oud is en de taal te moeilijk', wenst zich niet te integreren, neemt niet deel aan de culturele of maatschappelijke activiteiten, heeft
nooit enige belasting of pensioenbijdrage in dit land betaald, en trekt thans een overlevingspensioen (of OCMW, dat is het enige waar ik niet zeker van ben) in België van 870 euro. Daarenboven zit ze in een dusdanig statuut dat meerdere zaken die de modale Belg aan de volle pot dient te betalen voor haar gratis, zeer goedkoop of goedkoop zijn (dokter, medicijnen, tramabonnement, huisvesting, .). Biedt zich nu aan bij de overheid om Belg te worden wat haar zonder één probleem toegestaan wordt gelet de wet zegt dat men in haar geval (>7 jaar in België) zo maar Belg kunt worden zonder dat je geïntegreerd bent of één van de landstalen spreekt.
LEVE BELGIË !!!
Dit is 1 van de vele gevallen en dan maar verkondigen dat we langer zullen moeten gaan werken om de vergrijzing te kunnen blijven betalen!!!!!
Wij dragen genoeg af om er later 30 jaar te kunnen van genieten zo niet laat ons er dan zelf voor sparen zodat het niet aan die profiteurs moet gegeven worden. Ik kan er nog een verhaaltje bijdoen !!
In mijn dorp woont een alleenstaande moeder met 1 zoon in een huis van het OCMW. Ze werkt in de school als PWA'er voor de kinderopvang voor en na de school! 2 weken geleden kreeg ze bezoek van het OCMW met het bericht dat ze uit haar huis wordt
gezet waar ze al jarenlang woont en in een dorp waar ze geboren en getogen is, omdat de gemeente te weinig plaats heeft voor de opvang van illegalen (politiek vluchtelingen), die op hun proces wachten.
Ha ja, het OCMW doet wel een geste : ze krijgt tijd tot eind volgend jaar om op te krassen en ze hebben zelf geen alternatief!
Haar geburen zijn politiek vluchtelingen uit Bulgarijë en die mogen hier niet werken omdat ze geen werkvergunning krijgen, maar ze vinden dit zelf niet zo'n erg, ze wachten gewoon efkes hun proces af. (duurt ongeveer 2 jaar) Ze hopen dat het gerecht
zegt dat ze hier mogen blijven, want dan kunnen ze doorreizen naar Engeland, want dat lijkt hen het beloofde land! Ondertussen gaan zij iedere maand hun centjes halen bij het OCMW, de zoon mag gratis mee op schoolreis en zo en iedere maand mogen ze
langs het Rode Kruis om kleding en andere spullen te halen!**
T'is toch zo goed in België...!!!
Donderdag 5 maart 2009
Het beleid van belgische politici
Als onze zakken en die van de royale poppenkast maar gevuld zijn.
(CD&V)
Progressief en sociaal.
La Belgique: le O.C.M.W. du monde.
(SP.a en PS)
Liberaal demografisch.
Hoe meer zielen, met de klemtoon op zielig, hoe meer vreugde.
(O-VLD, MR en LDD)
Archaïsch en te stom om te helpen donderen.
Geen verdere commentaar.
(Groen! en Ecolo.)
Zoals meestal: een cartoon zegt meer dan 1000 woorden.
Met dank aan Wim Peeters.
Met onze verontschuldigingen dat we niet weten wie de artiest is en waar deze cartoon origineel werd gepubliceerd.
Donderdag 5 maart 2009
Stadsvlucht?
De stadsvlucht is naar het schijnt gestopt, behalve bij gezinnen met kinderen.
Even dat fenomeen van dichter bekijken.
Wat is er aan de hand?
Het word helemaal duidelijk als je er de wachtrijen bij de scholen bijneemt.
Want bij welke scholen staan er wachtrijen.
Bij deze waar de allochtone ingeschrevenen sterk in de minderheid zijn.
Bij de andere scholen met een grote allochtone vertegenwoordiging, soms een straat verder, is er plaats zat.
Het begint allemaal bij de autochtone Vlaamse jeugd.
Na de middelbare studies trekken er zeer veel naar de steden om hun studies verder te zetten.
Altijd geestig natuurlijk, het studentenmilieu.
En op het einde van de studies zijn er natuurlijk veel koppeltjes.
En die vinden het tof in de stad, uitgangsleven dichtbij, het eerste werk meestal ook en ze gaan een klein huisje, appartementje of eventueel een studio huren.
De vrienden blijven ook voor een groot gedeelte hangen. The sky is the limit.
Maar na een tijd begint de natuur zijn werk te doen en de kindjes komen.
En dan begint het.
Want dan is er plots de vraag en twijfel : wat is het beste voor mijn kind ?
Voor de hele kleintjes is er de kinderopvang, maar dan ?
De kleuterklas... maar welke ?
De kleuterklas is belangrijk als voorbereiding, maar wat als er daar eigenlijk alleen in de klas het Nederlands de voertaal is, dat is misschien toch niet zo interessant.
En dan in het lager onderwijs, gaat dat geen problemen geven ?
De herinnering aan de eigen jeugd op de gemeente- of dorpsschool komt naar boven.
De vriendjes, de sfeer, de schoolfeestjes met sinterklaas, de ouders die mekaar kenden, en waar eens gaan spelen maar de fiets te nemen was.
De eerste koppeltjes met kinderen vertrekken uit de stad, terug naar de roots.
Want uiteindelijk willen ze het beste voor hun kind en hen de geborgenheid geven van een gemeentelijke of een dorpsschool.
De onzekerheid dat hun kind mogelijk in een minderheidspositie komt in de stadsscholen is niet toelaatbaar.
Bijgevolg is de vlucht ingezet, en dit verklaart ook de moeite die de achterblijvers doen om toch nog een aanvaardbare school te vinden.
Dat er voor de rest geen stadsvlucht is ?
Niet moeilijk, de allochtone gemeenschap word steeds groter en die zijn opgegroeid in de stad. Dus die blijven, maar nemen er nu de rand bij.
Juul Breydel
Even dat fenomeen van dichter bekijken.
Wat is er aan de hand?
Het word helemaal duidelijk als je er de wachtrijen bij de scholen bijneemt.
Want bij welke scholen staan er wachtrijen.
Bij deze waar de allochtone ingeschrevenen sterk in de minderheid zijn.
Bij de andere scholen met een grote allochtone vertegenwoordiging, soms een straat verder, is er plaats zat.
Het begint allemaal bij de autochtone Vlaamse jeugd.
Na de middelbare studies trekken er zeer veel naar de steden om hun studies verder te zetten.
Altijd geestig natuurlijk, het studentenmilieu.
En op het einde van de studies zijn er natuurlijk veel koppeltjes.
En die vinden het tof in de stad, uitgangsleven dichtbij, het eerste werk meestal ook en ze gaan een klein huisje, appartementje of eventueel een studio huren.
De vrienden blijven ook voor een groot gedeelte hangen. The sky is the limit.
Maar na een tijd begint de natuur zijn werk te doen en de kindjes komen.
En dan begint het.
Want dan is er plots de vraag en twijfel : wat is het beste voor mijn kind ?
Voor de hele kleintjes is er de kinderopvang, maar dan ?
De kleuterklas... maar welke ?
De kleuterklas is belangrijk als voorbereiding, maar wat als er daar eigenlijk alleen in de klas het Nederlands de voertaal is, dat is misschien toch niet zo interessant.
En dan in het lager onderwijs, gaat dat geen problemen geven ?
De herinnering aan de eigen jeugd op de gemeente- of dorpsschool komt naar boven.
De vriendjes, de sfeer, de schoolfeestjes met sinterklaas, de ouders die mekaar kenden, en waar eens gaan spelen maar de fiets te nemen was.
De eerste koppeltjes met kinderen vertrekken uit de stad, terug naar de roots.
Want uiteindelijk willen ze het beste voor hun kind en hen de geborgenheid geven van een gemeentelijke of een dorpsschool.
De onzekerheid dat hun kind mogelijk in een minderheidspositie komt in de stadsscholen is niet toelaatbaar.
Bijgevolg is de vlucht ingezet, en dit verklaart ook de moeite die de achterblijvers doen om toch nog een aanvaardbare school te vinden.
Dat er voor de rest geen stadsvlucht is ?
Niet moeilijk, de allochtone gemeenschap word steeds groter en die zijn opgegroeid in de stad. Dus die blijven, maar nemen er nu de rand bij.
Juul Breydel
Donderdag 26 februari 2009
De nullen
Ik moet toegeven, elke week zoek ik iets op teletekst van de VRT.
En altijd op zondagmorgen. Pagina 225 om precies te zijn.
Daar staat dan altijd wat er te verwachten is in de zeverende dag.
Wat mij vooral interesseert is wie er komt.
Wie er mag komen eigenlijk en wie er alweer niet bij is.
Als zoals dikwijls een VB-mandataris niet welkom is, hoeft het al niet meer ten huize Juul.
Televisie weer uit en gezellig een aperitiefje tegen het middaguur.
De nullen kunnen de boom in.
Vanaf 13 maart is het weer van dat.
Er komt een nieuw programma over "vooroordelen" en het gaat heten "Voor eens en altijd".
Met telkens een prominent uit de politiek en een uit de media.
Behalve iemand van het Vlaams Belang, dat mag blijkbaar niet volgens de presentator.
U kan er meer over lezen bij Marie-Rose.(naar beneden rollen tot 24-02-09)
Bijgevolg steun ik ook de oproep van Guido van Alphen.
Compleet te negeren dat programma.
Tip voor de nog donkere winteravonden : Filip De Winter brengt binnenkort een nieuw boek uit.
En dat ziet er heel interessant uit.
Juul Breydel
En altijd op zondagmorgen. Pagina 225 om precies te zijn.
Daar staat dan altijd wat er te verwachten is in de zeverende dag.
Wat mij vooral interesseert is wie er komt.
Wie er mag komen eigenlijk en wie er alweer niet bij is.
Als zoals dikwijls een VB-mandataris niet welkom is, hoeft het al niet meer ten huize Juul.
Televisie weer uit en gezellig een aperitiefje tegen het middaguur.
De nullen kunnen de boom in.
Vanaf 13 maart is het weer van dat.
Er komt een nieuw programma over "vooroordelen" en het gaat heten "Voor eens en altijd".
Met telkens een prominent uit de politiek en een uit de media.
Behalve iemand van het Vlaams Belang, dat mag blijkbaar niet volgens de presentator.
U kan er meer over lezen bij Marie-Rose.(naar beneden rollen tot 24-02-09)
Bijgevolg steun ik ook de oproep van Guido van Alphen.
Compleet te negeren dat programma.
Tip voor de nog donkere winteravonden : Filip De Winter brengt binnenkort een nieuw boek uit.
En dat ziet er heel interessant uit.
Juul Breydel
Zondag 22 februari 2009
Onafhankelijk republiek Vlaanderen?
NV-A en VB samen 60%
(resultaat van rond 17.00 u.)