Potdove socialisten
"Volgens de eerste analyse-geluiden over de socialistische verkiezingsnederlaag ligt de schuld vooral bij de anderen. (de Waalse PS-schandalen en de kiezer), niet bij de partijtop zelf. Toch klopt de leiding ook een mea culpa. "We hebben de kiezer niet begrepen" luidt het dan. Dat is al een vooruitgang op verkiezingsjaar 2004 toen de zoveelste zwarte zondag schamper werd afgedaan als het resultaat van "een hoop verzuurde Vlamingen". Nu geeft de partijtop teminste toe dat ze de kiezer niet begrepen heeft. De vraag is echter naar wie ze de afgelopen jaren geluisterd hebben. Toen hun achterban eind 2005 revolteerde tegen het Generatiepact -dat zij nota ben verdedigden- legden ze die oproep van hun traditionele socialistische basis zonder verpinken naast zich neer. Ze hebben de kiezer inderdaad niet begrepen, maar daarvoor moet je wel potdoof zijn. De socialisten hebben in beide landsdelen in toenemende mate hun oor te luisteren gelegd bij de progressieve middenklasse. Volgens die progressieve middenklasse leven de Belgen in de best mogelijke der werelden en moeten we daarom vooral positief zijn. Vandaar de JA!-campagne van de SP.a In die levensvisie boeren wij met zijn allen sociaal-economisch heel goed, buiten een groep "kansarmen". Vanuit hun comfortabele maatschappelijke positie orrdelen progressieven bijgevolg dat de werkende mensen niet zoveel moeten klagen."
Dames en Heren, de voorgaande tekst (heeft u het volgehouden ?) komt uit het hoofdartikel "Potdove socialistische leiding heeft de kiezer niet begrepen" van het marxistisch blad voor de arbeidsersbeweging VONK.
We hebben het al over deze mensen gehad die in de SP-a de luis in de pels zijn door hun ideologische trouw aan de grote principes van het socialisme, en die in het eigen Oostende van den Baard ontstaan zijn maar daar uiteraard weggeputscht zijn door de poetsers van dienst. Er ligt een bijzonder logische (en trouwe) redenering aan de basis bij de Vonkisten : het is alleen via de Grote Partij (of wat er van overblijft) dat wij de maatschappij zullen veranderen, dus geen nevenpaden bewandelen met PvdA, CAP of andere liefhebbers. Voor de a.s. voorzittersverkiezingen hebben zij nu ook hun eigen kandidaat voorgesteld : Erik De Bruyn uit Antwerpen, een heus volbloed-idealist die qua geestelijk formaat twintig keer intressanter is dan liflaf Janssens. De Bruyn (wat jammer van de familienaam, niet Erik ?) kent het klappen van de zweep, is niet gesteld op uiterlijkheden en zou zich vermoedelijk in Noord Korea best in zijn sas voelen.
Animo, die de Jong-socialisten groepeert is evenmin fel te spreken over de manier waarop Caroline madame-sans-Gêne opgedrongen wordt aan de leden als kandidaat. Om te weten wat er werkelijk omgaat in socialistische kringen moet je de krantjes van hun parasiet-organisaties lezen.
Ik duim voor De Bruyn, dàt zou pas een tegenstander zijn.
Ray










2 reacties op dit bericht
loftsos
nu nog de loft- of beter de softsos!
respect voor De Bruyn
als Frank Van den Kakbroucke (niet de labiele coureur) zijn kapitalistengatlikkersprietpraat verkoopt respecteer ik niet dat hij zich "socialist" waant . Zijn de grootste bedriegers van het werkvolk niet de Spallochtone loftsocialisten ?