dinsdag 31 juli 2007 19:36

Een groep van honderd, veelal Marokkaanse drugscriminelen houdt Maastricht in de greep met intimidatie, vuurwapengeweld en dollemansritten door de binnenstad.

In beslag genomen drugs op het politiebureau van Maastricht

Het CDA in de Limburgse hoofdstad luidde dinsdag de noodklok over de drugsrunners met vragen aan het college van B en W.

'Steeds vaker worden bewoners geconfronteerd met schokkende gebeurtenissen zoals vechtpartijen, verbale dreigementen en vuurwapengeweld,' aldus het CDA.

Werkterrein
Een woordvoerder van de politie Limburg-Zuid bevestigt de klacht van het CDA. De stad heeft veel last van drugsrunners die op meerdere plaatsen bewoners en bezoekers terroriseren. Franse drugstoeristen worden bedreigd en mishandeld als ze geen drugs afnemen.

Om 'klanten' klem te rijden of aan de politie te ontkomen razen de Marokkaanse criminelen met snelheden boven de 100 kilometer per uur door de binnenstad. De Limburgse politie nam de afgelopen maand al 14 auto's van drugsrunners in beslag vanwege roekeloos rijgedrag.

De groep Marokkaanse criminelen heeft zich onlangs verplaatst van de Randstad naar Maastricht. Op hun oude werkterrein in de regio Rotterdam werd de grond hen volgens de politie te heet onder de voeten.

Door Bas Benneker

Dit zou nog een flinke kluif zijn voor de onderhandelaars van Valduchesse, in plaats van geleuter over splitsingen die er toch niet komen, buitenlands beleid dat alleen bestaat in de ogen van de burgemeester van Lebberbeke, begrotingstekorten of kasoverschotten waar iedereen evenveel toeten als blazen van afweet, dit is érnstige stof.

Een link : http://www.theage.com.au/news/world/vegans-ban-sex-with-meateaters/2007/07/31/1185647871417.html

Haha ! Gelezen ?  Ja, sorry het komt uit Christchurch in Nieuw-Zeeland en daar is de voertaal Engels, dus even samenvatten, onder ons : mensen die vlees eten, bezitten een lichaam dat opgebouwd is uit karkassen van levende wezens die speciaal voor u afgemaakt werden.  Als u zo'n vleeseter bent, ruikt u onfris en de veganisten (de absolute weigeraars van de consumptie van alles wat dierlijk is) weigeren met u seks te hebben. Gelijk hebben ze, die vogelschrikken, het is wederkerig : wij willen ook geen seks met "stokken en zeilen."* Wij willen alleen seks met goed weldoorvoede exemplaren van de mensensoort, die ons een stevig nageslacht garanderen.  Wat heb je daarop te zeggen ?

Het zijn natuurlijk zwaarwichtige maatschappelijke problemen en u zal het zien, het zullen die van Vl. zijn die zoals op de schilderijen van Pieter Breughel vlees vreten, met ringworsten rond hun nek lallend lopen te polonaisen en de bescheiden, groene bewoners van de beboste heuvels uit het land W zijn matige bronwater- en wortselsapdrinkers, vezelrijke planteneters  tussendoor een lekkere bosaardbe niet versmadend.

Breng dat maar eens bij mekaar en in evenwicht terwijl ge op de maat van een vlugge Marseillaise een trage Brabançonne moet zingen.  Maar ook dat zal lukken voor onze formateur van formaat.

Ray


* "Stokken en zeilen" : Antwerps idioom voor mager persoon

Het doet goed aan het hart als burger te beseffen dat de lieden die je verkiest om de vetpotten van de staat te bewaken, dat voorbeeldig doen.  Alsof het hun eigen centjes waren. Zulke ministers hebben ze niet in andere landen, weet u dat ?

Soms hoor je dat er tekorten zijn.  In de begroting, zegt men.  Maar dat is papier, dat is controlewerk, daar kan men zich vergissen.  Allez, hoeveel is er tekort ?  1500 miljoen, dat is slechts anderhalf miljard, pfft ... de moeite niet.  Let op, het kan ook drie en half miljard zijn en als we er de tekorten van de Sociale Zekerheid bijtellen loopt het waarschijnlijk op naar 6 of 7 miljard . Pfft ...

En nu plots is er 110 miljoen te veel !  Joepie !  We kunnen eindelijk wat meer uitgeven ... Wat ?  Hoe, die zitten al in de uitgaven van de begroting verrekend  ?  We weten alleen niet aan wie ?  Bank of New York, neen, die willen niet ?  Hebt de de Morgan City al geprobeerd ?  Of ING ?  Of Centea ?  Fortis ?  Dexia ?  ABN-AMRO ?  Banco dello Sprito Sancto in Rome, misschien nog iets uit de tijd van Martens, de pijpekop ?

Weet ge wat ?  We geven het aan Milquet als voorschot van de brave Noorderlingen aan de behoeftige Zuiderlingen, een schone geste, niet ?  Joëlle !  Kom eens.

Ray

Die Amerikanen toch : ze vallen over de schaduw van een tiet, terwijl deze vrouw, weliswaar gespeend van een groot gehalte aan aantrekkelijkheid, wéét waar ze over praat in de politiek.  Of je het nu eens bent of niet met het mens, ze heeft opvattingen, argumenten, ze weet waar het om gaat en ze is bereid tot compromissen.  Anders zou ze niet staan waar ze zich nu bevindt.





Dit is een foto van het kwestieuze optreden in rose tailleur en met een gewaagd décolleté.  Volgens Amerika.

Wij hebben in onze regeringen knappe stoeipoezen en best aantrekkelijke vrouwen, maar die weten soms niet waar het over gaat.  Waarmee ben je het beste af ?

Wist u dat wij "Afrikaanse Preventiemama's" hadden, die onder de koepel van een VZW werkzaam waren in de Brusselse metro's ? 

Ja, echt.  Kleurrijke, Congolese, welgevulde mama's, goedgebekt in het Frans en uiteraard genietend van een degelijke uitkering door de MIVB om hun kosten te dekken.  Die Preventiemama's (het klinkt geruststellend en tegelijk zo fijn multicultureel in de oren, vindt u niet ?) waren een iniatief van, ik geloof Pascal Smets, toen die nog rondhing in de gangen van de metro maar intussen is hij gepromoveerd tot landverradend Vlaams minister van het Hoofdstedelijk gewest, die mama's dus moesten een oogje in het zeil houden om de hangjongeren te imponeren en te bepraten wél te hangen, maar niet te slaan of te schoppen op de reizigers.  Ik kan mij voorstellen, dat Marokkanen, die een felle hekel hebben aan negers (ja, sorry, ik ben hier de racist niet) zich flink niets aantrokken als een luidkelende  zwarte mama op hen afkwam.  Soit. 

Omdat de MIVB vastgesteld heeft, dat het initiatief eigenlijk niet werkte, de mama's vaak afwezig waren, niet verschenen op vergaderingen en er eigenlijk een zootje van maakten,  en natuurlijk ook geen resultaten geboekt werden, werd een einde gesteld aan het contract.  Zeer tot ongenoegen van de leidinggevenden van de VZW, die zich plots afgesneden voelen van hun hoofdopdracht en van hun hoofdinkomen.  Zelfs geen afscheidsdinertje kon er van af, een kil "Adieu, en stop de sleutels maar in de bus".

In het raam van de nieuwe politiek inzake vreemdelingenbeleid, verwachten wij nu dat de Heer Ambassadeur van de Congo zich op hoge poten naar de Premier (dienstdoend) zal begeven om namens de Congolese Regering protest aan te tekenen tegen de manier waarop de slavenstaat la Belgique de Congolese medemens behandelt.  Het precedent is er : Ecuador.  En desnoods naar de Veiligheidsraad bij de burgemeester van Lebberbeke.

Nom de dieu ! Kotverdoem !

Ray

Het secretariaat van de SVP/UDC in Bern werd deze nacht door linkse tegenstanders op de gekende democratische manier besmeurd en beklad.  Op de foto : de politie doet haar vaststellingen en noteert de klacht.  Heeft u ook al vaak gehoord van "linkse of centrum- partij-eigendommen" die beschadigd zijn door rechts of extreem-rechts ?  Ik denk dat ik met de mannen van het pensioen een knokploegje ga oprichten. Rolluiken naar beneden, bibberen in de gebarrikeerde kelders, de Grijze Rolstoelgolf is op komst.

Tijdens een vergadering begin deze maand met de sportdienst waarop uitsluitend allochtone verenigingen aanwezig waren, eisten de allochtone vrouwen een apart vrouwenzwemuurtje. Maar daar bleef het niet bij.

Mannelijke redders zijn niet toegelaten, alle mannen moeten uit de andere baden worden verwijderd én als klap op de vuurpijl moet de cafetaria ofwel worden gesloten ofwel worden afgeplakt!!! Het is trouwens maar de vraag of niet-moslimvrouwen zouden worden toegelaten.

Voor het Vlaams Belang is dit uiteraard onaanvaardbaar. Mochten de eisen van de allochtone verenigingen niet getuigen van een verregaande arrogantie en van het diepste misprijzen voor onze cultuur en onze waarden, we zouden er ontzettend om kunnen lachen. 
Nu bevestigen ze alleen de totale mislukking van het integratiebeleid. De moslimmigranten weigeren manifest zich in te passen in onze maatschappij. Het organiseren van een aparte vergadering met allochtone verenigingen vanwege de monstercoalitie is trouwens ook een compleet verkeerd signaal. 
De allochtonen kunnen perfect gebruik maken van alle beschikbare kanalen die voor alle Lierenaars en Hooiktenaars aanwezig zijn zoals de sportraad, de jeugdraad, de zieken- en gehandicaptenraad, enz. 
Het Vlaams Belang eist ten slotte respect voor onze waarden en normen, leefgewoonten en belangrijke traditionele principes zoals de scheiding van kerk en staat, de democratie, de vrije meningsuiting en de gelijkwaardigheid van man en vrouw.
Het Vlaams Belang protesteert dan ook met klem tegen deze gang van zaken en vraagt het stadsbestuur en de directie van het zwembad niet in te gaan op deze absurde eisen.

VB-Lier-Koningshooikt stelt voor om alle dames (en semi-dames ?) enkel nog toegang te verlenen mits zij zich hullen in bovenstaande outfit.  Op die manier is het probleem van de integratie van de baan.  Dank u, Jan !

NASCHRIFT :

De Boerka is foetsie !  Het was nochtans een mooi exemplaar : de rechten op de foto waren vermoedelijk niet betaald.  U kent inmiddels de boerka, die ook bestaat in strand-uitvoering en recentelijk in zwembad-model werd voorgesteld.  Graag zagen wij natuurlijk dat onze Vlaamse dames zich een beetje zedig zouden aanpassen aan de vereisten van de koran, de islam, kortweg de moslims, onze aanstaande patroons. Onze nieuwe slogan :   "Ban de bandeloosheid" (In afwachting en zo lang het nog mogelijk is, zullen wij in de komende dagen nog enkele fraaie foto's tonen van wellustig, naakte vrouwen. Enkel voor de viespeuken. U gluurt toch mee in kleine lettertjes, stiekem vertier voor blanke zonderlingen)

Nadat de bijna Belgische Premier, Leterme, op televisie La Brabançonne ten gehore had gebracht, begaf hij zich naar het Vaderlands Monument bij uitstek, het Atomium voor een vlotte en amicale babbel met zijn vrienden van de pers.




Op de vraag van een weetgierig persmuskiet waar de bollen van het Atomium heen waren, antwoordde de aanstaande premier olijk "En uw bollen, die zijn toch ook niet zichtbaar".  Er werd flink wat afgelachen, de sfeer was ontspannen en de bijna premier keerde opgewekt naar Ieper, waar hij hopelijk nog lang en gelukkig zal leven.

Angeltjes.

GENÈVE - Wreedheden die in de Congolese provincie Zuid-Kivu tegenover vrouwen worden begaan, gaan veel verder dan verkrachting en aanranding. Ze omvatten slavernij, gedwongen incest en kannibalisme. Dat zegt een mensenrechtenexpert van de Verenigde Naties.

Erturk noemde de situatie in Zuid-Kivu de ergste die zij in haar vier jaar als VN-onderzoeker heeft meegemaakt. Erturk rondde vorige week een onderzoek van elf dagen in de regio af. Zij noemde als voornaamste schuldigen de Rwandese Hutu-rebellen van het FDLR (Forces Démocratiques de Libération du Rwanda) in Oost-Congo.

Genitale verminking

'De wreedheden die door deze gewapende groeperingen worden begaan zijn van onvoorstelbare beestachtigheid en gaan veel verder dan verkrachting', zei Erturk. 'Vrouwen worden met geweld groepsgewijs verkracht, veelal in aanwezigheid van hun gezinnen en gemeenschappen. In veel gevallen zijn mannelijke familieleden onder bedreiging van vuurwapens gedwongen eigen dochters, moeders of zusters te verkrachten.'

Volgens Erturk worden vrouwen vaak na verkrachting doodgeschoten of hun geslachtsorganen met messteken verminkt. Vrouwen die maandenlange slavernij overleefden vertelden dat hun beulen hun dwongen uitwerpselen of vlees van vermoorde verwanten te eten.

Erturk zei dat dit jaar al 4.500 gevallen van seksueel geweld in de regio zijn geregistreerd, maar dat het werkelijke aantal vermoedelijk veel hoger is. Zij concludeerde dat de situatie de onmiddellijke aandacht vereist van de regering in Kinshasa en de internationale gemeenschap.

Het Panzi-ziekenhuis in Bukavu bij de grens met Rwanda behandelt jaarlijks 3.500 vrouwen die met fistels en andere genitale problemen zitten als gevolg van de geweldpleging, aldus Erturk, die als voorbeeld een tienjarig meisje noemde dat een spoedoperatie moest ondergaan omdat een stok in haar vagina was geramd.

Landelijk verschijnsel

Erturk wees er op dat het fenomeen niet beperkt blijft tot Zuid-Kivu, maar dat het een landelijk verschijnsel is. Bovendien zijn het niet alleen rebellen die zich schuldig maken aan wreedheden, maar zijn regeringstroepen en de nationale politie verantwoordelijk voor bijna twintig procent van de gemelde gevallen. Zo vonden in de Evenaarsprovincie en het district Ituri vergeldingsacties door het leger en de politie plaats waarbij sprake was van plundering, marteling en groepsverkrachting. Soortelijke operaties werden gemeld in Bonyanga en Bongulu, ook beide in het noordwesten.

Erturk zal haar bevindingen in september melden aan de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties.

svh

Als er wat te pikken valt uit Le Standard zijn we er graag bij, ook als we wat kunnen pikken in hun reputatie, steeds graag gedaan.   Van bovenstaand verhaal word je niet vrolijk en laten we hopen dat het zich beperkt tot een eenmalig incident maar het ziet er niet zo uit.  Tijdens een wandeling gisteren in Antwerpen, stuitte ik toevallig op een verborgen standbeeld in het Albertpark (zie foto).




Het beeld stelt een gestyleerde zwarte vrouw voor en is opgedragen aan de Waal  Camille Coquilhat, die voor Leopold II mooie klussen klaarde in de pre-koloniale Congo.  Het vijvertje voor het beeld is ververst, een nieuwe omheining aangebracht en heel wat wandelaars merken nu dit beeld op, dat eigenlijk een politiek-incorrect imago met zich meesleurt.  Heel onze geschiedenis zit vol met incorrecte daden en toch waren we aardig op weg om de meest welvarende regio op aarde te worden (dixit Tuur van Wallendael , de gepensioneerde socialist).  Benieuwd hoe Coquilhat, die instond voor de oprichting van een militie en op het einde van zijn jonge leven zelfs gouverneur werd,zou oordelen over de vooruitgang die er geboekt is in Congo zonder de uitzuigers van la Belgique ?  Weinig veranderd, zeker Camille ?

Ray (en svh van Le Standard)

Van toen er ruchtbaarheid gegeven werd aan het geval van de illegale Ecuadoranen die opgepakt waren na vier jaar onwettig in dit land verbleven te hebben, de tussenkomst van de president, zijn Naamse vrouw, het gehuil in de politiek-correcte pers, de Zuiderse emotionele overactings op de luchthaven, hadden we een wrang gevoel zoals na een zeer slecht toneelstuk.

Het was allemaal niet echt en heel de charade werd opgevoerd met in de hoofdrol een elfjarig meisje dat op zijn Zuid-Amerikaans haar hysterische rol vervulde.  Het leek trouwens in de familie te zitten, voortgaande op de erbarmelijke opvoering die een tante op de luchthaven nog eens extra overdeed voor de camera's. 

Hoe zit dat nu ?  Is heel die familie hier ?  Reizen die mensen, zonder documenten, heen en weer ?  Het trieste Naamse meisje, the first lady of Ecuador, heeft in deze zaak een absoluut niet te aanvaarden rol gespeeld.  Dat kan allemaal, dat wordt getolereerd, terwijl als iemand met een verkozen mandaat door de eigen Vlaamse bevolking in de Kamer een vraag wil stellen over de wijze waarop in dit land de wetten inzake immigratie overtreden wordt, de betrokkene een lading scheldwoorden over zich heen krijgt.  Eigen volk smoel toe, vreemdelingen alles toegelaten, wetten niet naleven, spotten met heel ons hebben en houden én profiteren zoals de bijtjes van de honingbloempjes.  Ht zal weer scherp klinken in de oren van sommigen, maar het is wel helaas juist.  U wordt graag gerold en voor schut gezet ?  Steun dan de zwakkelingen van deze en de volgende unitaire regering.

Ook de regering van Ecuador meent haar president in deze te moeten volgen en Buza zal aldaar België op het matje roepen en er op wijzen, dat Ecuadoraanse vluchtelingen, illegalen, misschien wel bezitters van een kerfstok, een beetje degelijk en serieus moeten ontvangen worden ...  Zijn wij nu totaal gek ?  En nog iets : welke volksvertgenwoordiger/senator gaat zich hier eens mee bezig houden, zeg ? Is het nu al normaal dat een land zijn eigen vluchtelingen, de mensen die het om een of andere reden, niet konden uithouden aldaar, een aanbevelingsbrief gaat meegeven voor de onnozelaars die zich moeten ontfermen over de vluchters ?

Of laten we gewoon alles passeren ?  Aanvaarden we alles ? In dat geval overweeg ik te verhuizen naar het evenaarsland in Zuid-Amerika, waar de vreemdelingen alle rechten krijgen en waar ik met trots zal aankondigen : "Ik ben ook beschaamd om Belg te zijn, waar zijn de kassen met geld hier ?"

Ray

Hieronder het originele persbericht van de SVP/UDC, de Zwitserse Volkspartij, die op een originele manier gebruik maakt van het Nationale Feest op 1 augustus om een massale handtekeningactie te organiseren naar aanleiding van een te houden referendum.

"Vreemdelingen met een crimineel heden of verleden horen niet thuis in ons land"  - Wij zijn geen verkapte franskiljons, maar geven het bericht in extenso in de oorspronkelijke vorm met een beknopte toelichting, en we verwijzen naar een eerder bericht van vorige week over de zelfde aangelegenheid. Dank u.

	INFO-FLASH de l'UDC (urgent)
	online: www.udc.ch
	Signez maintenant pour une Suisse plus sûre! Aujourd'hui et demain tous les ménages de Suisse reçoivent une feuille de signatures pour l'initiative sur le renvoi des étrangers criminels. Cette diffusion en masse est en fait une expérience. Jamais encore un parti n'a récolté des signatures de cette manière. L'envoi de ce tout-ménage au niveau suisse a d'ores et déjà suscité un véritable mouvement populaire. Des centaines d'appels téléphoniques sont parvenus au secrétariat général de l'UDC Suisse. Ces personnes ont demandé des informations sur l'attestation des signatures ou commandé des feuilles de signatures supplémentaires parce que le ménage abrite un plus grand nombre de personnes ayant le droit de vote qu'il y a de lignes sur la carte. Voici donc quelques explications importantes concernant cette récolte de signatures: Seules des Suissesses et des Suisses ayant le droit de vote peuvent signer. Il suffit de remplir la feuille de signatures et de la renvoyer à l'adresse indiquée. Le comité d'initiative s'occupe du reste. Des feuilles de signatures supplémentaires peuvent être téléchargées à l'adresse internet www.initiative-pour-le-renvoi.ch et imprimées ou commandées par courriel à l'adresse gs@svp.ch L'UDC prie les Suissesses et les Suisse de faire preuve de compréhension en cas de surcharge des lignes téléphoniques et d'attente lors des appels. Un grand merci.

Om tot de Art Nouveau te komen moeten we even terug in de tijd en naar Engeland waar een
afscheiding van de traditionele kunsten in gang werd gezet door een groep kunstenaars
" de prérafaélieten".  Deze periode valt al dan niet toevallig samen met de industriéle
revolutie die in Engeland op gang is gekomen en die uiteraard een sfeer van vernieuwing
teweeg brengt.  De keerzijde van de médaille is de grote werkloosheid die hiermee gepaard
gaat. Vele tienduizenden arbeidsplaatsen van ambachtslieden gaan door de massaproduktie
verloren. Er ontstaan daarentegen "communes" (the art and craft movement) onder leiding van o.a.William Morris die een deel van die ambachtsmannen verenigt, met de bedoeling om aan een degelijke prijs iedereen de gelegenheid te geven kunstvoorwerpen te kopen. Iets wat volledig onmogelijk is gebleken.De handenarbeid bleek al vlug veel te duur, waardoor die voorwerpen voor de doorsnee burger onbetaalbaar werden en verzamelobjekten voor rijken.






Het zou ons te ver leiden om in te gaan op de kunsttakken en handel die hierdoor in Engeland is ontstaan. (bv. de liberty style met kunstenaars als Archibald Knox...)
Ik beperk me daarom tot de onderlinge contacten die er waren tussen Engelsen en kunstenaars
op het vaste land die mee de Art Nouveau tot stand hebben gebracht.
Eén van de voornaamste elementen in het verspreiden van de "New Style" zoals dat in Engeland werd genoemd, is het tijdschrift " The Studio". Dit blad verscheen maandelijks in tal van Europese landen, zoals België, Frankrijk, Duitsland en Oostenrijk. Het verscheen voor het eerst in de maand april 1893. De uitgever Charles Holme bezat een enorme verzameling Japanse kunstvoorwerpen en prenten o.a. van de wereldberoemde Hokusai!  Tal van kunstenaars uit alle werelddelen op gebied van teken- en schilderkunst, meubelen, keramiek ... leverden hun bijdragen in dit kunstblad. Hierdoor werd de invloed van de Japanse kunst zeer belangrijk in de Art Nouveau.( het Japonisme). Het dient vermeld dat overal in Europa tal van kunsttijdschriften hun bijdrage tot de vernieuwing in de kunst hebben bijgedragen.
Eén van de voornaamste op dat gebied was het tijdschrift "Jugend" in Duitsland en "Ver Sacrum" in Oostenrijk. In eigen land werd " Onze Kunst" zeer gewaardeerd.
Voor het eerst viel de naam " Art Nouveau' bij de opening van de winkel van de kunstverza-
melaar Samuél Bing, te Parijs die deze naam aan zijn zaak gaf.  Bing verkocht kunstvoorwerpen van zowel Franse kunstenaars uit Parijs, Nancy.. en Engelse meubelmakers en/of zilversmeden .Hij was eveneens een  verzamelaar op het vaste continent van Japanse kunst (vooral prenten).
Andere belangrijke elementen waren de persoonlijke kontakten tussen de kunstenaars en kunsthandelaars onderling.  De wederzijdse uitwisseling van kunstvoorwerpen en idéen tussen William Morris en de luikse meubelmaker Gustave Serrurier mogen zeker niet onderschat worden.  Serrurier (later Serrurier-Bovy) stichtte vanuit zijn zaak te Luik filialen in Brussel en Parijs.  (Zijn leven en werk zou al een interessant artikel kunnen opleveren.)
Verder was de vriendschap tussen Fernand Knopff en de laat-prérafaéliet Edward Burne Jones
een pluspunt voor het symbolisme . Beiden sierden regelmatig het tijdschrift The Studio met
hun litho's. Deze strekking in de schilder- en tekenkunst met Knopff, Toorop, Burn Jones, Klimt, Aubrey Beardsley, Mucha, Walter Crane is nauw verwant aan de Art Nouveau
Tot hier een zeer beperkte bijdrage wat het ontstaan van de Art Nouveau betreft op gebied van de toegepaste kunst. Nog tal van kunstenaars, zoals  Daum, Gallé, Majorelle, Gruber,Prouvé...voor glas en meubelen in Nancy. De Pragenaar Alfons Mucha die het grootste deel van zijn kunstenaarsleven in Parijs vertoefde leverde een niet onbelangrijke bijdrage tot de affichekunst en verzorgde de ontwerpen voor de optredens van Sarah Bernard.
Niet alleen in de toegepaste kunst was de vernieuwing ingezet, ook en vooral in de architec-
tuur kwam een totaal nieuwe trend op gang. Hierin waren onbetwist de belgische architecten dé smaakmakers.
Dit hoofdstuk wil ik voor een volgende bijdrage voorbehouden.
  

Jos

Het ministerie van Propaganda, Beïnvloeding, Naargeestige Berichten, Geniepigheid in daden en woorden deelt u mede dat de weblog van de geliefde Angeltjes momenteel enkele technische storingen kent.  Lettertypes wijzigen, openingen van de stek gebeuren martelend langzaam, kortom ze hebben niet meer dan ze verdienen.  Bij het willen opladen van een audio-fragment door Regus Patoff langs de kanalen van Youtube, is de boel helemaal in mekaar gezakt bij Angeltjes ...  Wij hopen er uit te komen en vragen begrip, alhoewel u ongeduldig en hongerig bent naar een bijzonder politiek incorrect liedje dat de Regus voor u inbrandde.

Het stond er even op maar toen sloeg het noodlot toe ! 

Ray

Joëlle , in haar schaarse vrije momenten Zwarte Leila van het Zigeunerkamp, werd uitgevraagd door een interim-journalist van 000 en ze sprak Nederlàànds, le Néerlandais quoi. 

Ze sprak het enkele octaven lager dan gewoonlijk, alsof ze haar woorden en zinnen  moest gaan oprakelen in de kelder maar ze dééd het.  Uiteraard naar dezelfde school geweest als Onkelinx. En ze zat, mevrouw Milquet van de CdH, in een milieuvriendelijke SUV, zoiets dat in het heuvelige Brussel en Wallonië ruim 20 liter verbruikt. (1 op 5)  Zuipt, zeg maar. Ze rijdt waarmee ze wil, maar niet lopen zeuren over het klimaat, het milieu, de energie en je dan verplaatsen met een kleine autobus, terwijl in haar geval een gezinsvriendelijke Saab best sympathiek zou zijn. Zeker voor de garage, want daar staat hij voortdurend.

Ze wil wel luisteren naar "kleine" dingetjes die de staat beter maakt voor de mensen.   Et pour les flamands la même chose, maar dan in miniatuur. Didier XVI die na haar aankwam  met een soort zilvergrijze raket, wil dan weer eerst over de belastingsverlaging een akkoord en voor de rest is hij geen vragende partij.  Didier is het prototype van de politcius die alleen maar graag gezien wil worden door iedereen en die twintig keer per dag "merde" roept als er zich problemen voordoen : die zijn nooit voor hem.

Een erg kort moment was voorbehouden aan Bart Dewever, die bromde, dat er nog geen woord over de staatshervorming gezegd was.  Bart keek somber en we begrijpen dat.  Zeker na de opgefokte praat van die andere Bart uit Mechelen, die al lang niet meer kan volgen maar blijft vasthaken, want als die strontvervelende topfiguren uit zijn partij geen ministers worden, kan hij er het bijltje bij neerleggen als voorzitter.  Go, Bart go !

Conclusief : Leterme is al een week aan de Prozac + Valium, Rik van Wauwelaert is niet weg te slaan uit de omgeving van Val Duchesse om met een stand-by cameraploeg + helicopters van VTM de grote Aftocht schandelijk en compleet in beeld te brengen.  De muziek is  gecomponeerd door de uit pensioen opgetrommelde Treurwilg van dienst van de 000, Freddy Devreese dus het worden historische momenten.

De enige die tot hiertoe garen spint bij heel deze affaire is Bart Dewever en zijn NV-A, want bij de publieke opinie die de formatie oppervlakkig volgt, leeft duidelijk de idee, dat Bart de man is die de zaak voor Vlaanderen bepleit.  Het is niet mijn levendige fantasie die dit uitvindt.  Ik schrok me rot toen ik dit nieuwtje enkele malen na mekaar doorgeseind kreeg. Afwachten, blijft de boodschap wat Vlaanderen uit deze kromme regeringsvorming zal halen. En als het Bart mocht lukken, kan hij rekenen op ons kortstondig applaus en onmiddellijke wederinname van onze kritische egelstellingen. Want woorden, beloftes, toezeggingen, zijn de hamers waarmee men Vlaanderen in het verleden al meermaals heeft willen verdoven voor de ingreep.

Ray

Overal op internet stuit je op "auteursrechtelijke" bescherming. Ik kan er voor een stuk inkomen maar als je zelfs voor een domme cinema-affiche die jezelf op internet gooit om reclame te maken, rechten claimt,  begrijp ik niet waarom je een ander verhindert die foto te copiëren.  Men is duidelijk nog niet ingesteld om dit snel om zich heen grijpende medium aan banden te leggen. Middenvinger wordt nu symbolisch opgestoken.  "De wereld is van iedereen, maar dat streepje muziek, die foto, die tekst is wel van mij en u moet betalen als u het wil hebben."  Ik betaal niets, ja Telenet ; en mijn gouden snijtand staat in mijn testament voor Mijnheer Pascal Vyncke van het Seniorennet omdat wij hier onbelemmerd baldadig mogen doen.

  Er wordt gepoogd om de normale wetgevingen van goed fatsoen en beloning naar werk toe te passen, maar het zal moeilijk zijn.  Vooral als je de mentaliteit kent van de jakhalzen die er zich mee bezig houden.  Het zijn die van de EU, die nota bene zelf pornofilmpjes op het net parkeren om publiciteit te maken voor de EU filmproductie. Die volgelingen van Baron von Münchhausen zullen Europa manieren leren, de Polen zijn al terug loopgraven aan het aanleggen.

Na vele pogingen, die allemaal mislukten, uiteindelijk deze affiche van Het zevende Zegel gevonden, een van de  films van Ingmar Bergman die destijds indruk maakte.  De getrouwen zullen zich herinneren dat een fragmentje van deze prent verwerkt zat in de Youtube aria die Placido Domingo zong uit Wagner's Parsifal.  Dat was rond de Paasperiode. En zo sluiten de cirkels zich. Maar wij openen ze telkens opnieuw.  Cirkels dienen niet om gesloten te worden, wij hebben liever eeuwige spiralen tot bij de oerknal om te kunnen zeggen :"Amai, is dat alles ?"

Ingmar Bergman
är död


Op 89-jarige leeftijd is hij overleden, de grootste Zweedse theatermaker, regisseur, filmmaker, operaproducent, een man met vele talenten.  Ik denk steeds aan die prachtige serie Fanny en Alexander, maar er is veel en veel meer.  Ingmar Bergmann heeft vanuit zijn kleine land, Zweden, gedurende ruim vijftig jaar gewogen met zijn grote talent op de podiumkunsten en dat kan enkel, als je een origineel denker bent, een creatieve geest bezit.  Wie op dat pad overeind blijft en zovele miljoenen mensen geboeid heeft, mag trots zijn op zijn leven.  Zijn films, die internationaal vertoond werden, waren steeds in het zachte Zweeds, de taal, de eigen aard heeft hij nooit verloochend, geen toegevingen op dat vlak.  Wat jammer dat die grote Mijnheer vertrokken is.  Hopelijk zal men op Nederland en andere buitenlandse zenders de nodige aandacht schenken aan Ingmar Bergman.  (in Vlaanderen reken ik op niets, want de ambtenaren van de 000 zijn in het Zuiden van Europa met hun sleurhutten achter hun Saabs)

Ray

Sinds ik op de voorstelling van het boek van Filip Dewinter, vele maanden geleden, toen ik nog jong  oogde en  aantrekkelijk kwijlde, Matthias Danneels van het Nieuwsblad  verbaal in de hoek heb gedrumd, is hij aanzienlijk braver geworden.  Ook zijn gazet begint op een krant te lijken.  Soms wordt hij genuanceerd, iets wat ik hem hoffelijk gevraagd had met als alternatief een koek tegen zijn ronde kop.

Maar neen, ik maak me begoochelingen, Het Nieuwsblad heeft moeite om die ronde kop boven water te houden en knijpt tussendoortjes de ogen toe voor afwijkende meningen.  Danneels mag soms een objectief stukje schrijven omdat ze beseffen daarmee een deel van hun lezers te behagen.  Daarom dat ze bij tijd en wijle hier aan bod komen, ook als het over "normale" zaken gaat.

Zoals "Oewist met uw weed-gebruik de laatste tijd, Mat ?  Wanneer gaan we er nog samen eentje paffen ? " Ik ben nu op leeftijd dat mijn huisarts bereid is om op eerste vraag een voorschriftje af te leveren zodat ik naar de coffee-shop mag strompelen om mijn grammetjes "hersengeluk" op te halen. Tegen de spierpijn.  Dankzij geneesheer-senator-ex burgemeester-infanterist-tegen-de-atoombom,  Patrick van Krunkelsven.  Hij was de vroegere baas van de VU en bij de uitverkoop werd hij overgenomen door de VLD, alhoewel hij naar eigen mompelen liever bij Agalev was geweest.  Die Patrick, hij heeft eindelijk terug een lief, las ik in Dag Allemaal, een pront vrouwtje, ik moet het eerlijk bekennen, ik had dat niet verwacht, want Patrick lijkt echt toch een discipel van Darwin, geboren en getogen in de instelling naast het Centraal Station, zo'n mooi dokteresje heeft hij op de kop getikt, zodat ik toch, zonder te willen roddelen, want dat doen wij niet,  lachen met het prille geluk van artsen-op-vrijersvoeten, zodat ik me afvroeg toen ik de foto zag van het vrouwtje, tiens ze mag mijn bloeddruk ook wel meten maar het zal er eentje zijn met een gans speciale gebruiksaanwijzing. Haar vrijer, Patrick heeft intussen in de senaat gezorgd voor de medische toepassing van weed (het mag ook wiet zijn volgens het Groene Boekje) en dat is natuurlijk een fantastische vooruitgang : Alzheimer staat in de living, we slikken een Prozac of twee, en rollen met vaardige reumavingertjes ons Rizla+blaadje tot een lekker dikke joint.  Een mooie ouwe dag, hij bestaat !

Zo gezegd, zo gedaan.

Om nog even bij Patrick te blijven, want nu hij zo gelukkig is, moet hij niet denken dat dat voor de rest van zijn dagen zo zal blijven, daar moet ik hem voor waarschuwen.  Bij de gemeenteraadsverkiezingen heeft hij in Laakdal, waar hij niet alleen de lammen laat lopen maar ook de gezonden het leven verzuurt door burgemester te spelen een pandoering gekregen van de kiezers die hem in het Guinness  boek heeft gebracht. " Politici met de grootste pandoering : Pètrick fén Krunkeldinges - 17 % " Om te zeggen hoe realtief het allemaal is.

Ja, en nu terug naar Matthias Danneels : in zijn Nieuwsblad staat vandaag bij het lokale nieuws van Oost-Vlaanderen én Antwerpen eenzelfde artikel, namelijk over twee aangename dertigers, personages die in respectievelijk Ronse en  de stad van Allah, tesamen en toch apart twee weedplantages uitbaatten met duizenden plantjes.

Ik vind dat de Mat aandacht heeft voor de kleine dingen in het leven die de gewone man aanbelangen. En nu ga ik mijn jointje roken : op Mathias Danneels, dat hij niet te lang een objectieve koers zou varen, want anders worden wij werkloos, op van Krunkelsven en zijn schoon madame en op ons allemaal.


Ray

PS : voor alle duidelijkheid, ik rook geen jointjes noch andere verdovende middelen ! De ellende die die zaken veroorzaken is eindeloos en treft veel meer dan de gebruikers.

Volksvertegenwoordiger Bart Laeremans, dé specialist van het Belang van Vlaanderen, inzake Brussel laat zijn pillichtje (batterijlamp voor onze vrienden uit Nederland)  schijnen over de wir-war die Leterme er van aan het maken is op Val-Duchesse   Dank u, Bart.(over die Val van de duchesse, moet ge u niet flamingantisch opwinden, dat is een blijk van onze onderworpenheid aan de Belgische eenheidsstructuur, want zo zijn wij : vals, schijnheilig, achterbaks en diverse kinderen bij een ander)

Vlaams Belang zeer ongerust over 'splitsing' Brussels gerecht in formateursnota

 Eén van de weinige dossiers die al vrij gedetailleerd zijn uitgewerkt in de formateursnota is dat van de opdeling van het Brussels gerecht. Meteen is duidelijk dat verregaande toegevingen worden voorbereid ten behoeve van de Franstalige partijen.

Vooreerst blijft de eigenlijke splitsing beperkt tot het parket. Het gerechtelijk arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde wordt gehandhaafd, zodat ook in de toekomst een autonoom politiebeleid voor Vlaams-Brabant (met de gouverneur als coördinator) onmogelijk blijft. Het Vlaams Belang herinnert eraan dat de burgemeesters van Halle-Vilvoorde in het verleden gepleit hebben voor een autonoom gerechtelijk arrondissement. Met deze evidente vraag wordt dus geen rekening gehouden.

De Brusselse rechtbanken van eerste aanleg worden ingedeeld in Nederlandstalige en Franstalige zetels, maar niets wijst er op dat de bevoegdheid van de Franstalige rechtbank beperkt wordt tot het grondgebied van Brussel-19. Op basis van de voorliggende teksten, is het dus perfect mogelijk dat de rechten van de Franstaligen in Halle-Vilvoorde nog worden uitgebreid in plaats van ingeperkt. Dit zou volstrekt onaanvaardbaar zijn.

In ruil voor de splitsing van het parket worden heel verregaande toegevingen gedaan inzake het hoofdstedelijk parket: de Franstaligen krijgen er 80% van alle magistraten! Een onaanvaardbaar hoog cijfer, dat nergens zijn gelijke kent in Brussel. Ook zal de procureur in de toekomst altijd een Franstalige zijn. Bovendien moet in dat “tweetalige” parket nog slechts één derde van alle magistraten het bewijs leveren van de kennis van de andere landstaal, waar dit vandaag nog twee derde is. De tweetaligheid van het Brussels parket zal er dus op achteruit gaan in plaats van vooruit. Dit is onbegrijpelijk en volstrekt onverdedigbaar.

Voor het Vlaams Belang kan de voorliggende tekst onmogelijk als basis dienen voor welk gesprek dan ook. Het Vlaams Belang herinnert eraan dat in het Vlaams regeerakkoord van 2004 uitdrukkelijk vermeld stond dat de Vlaamse meerderheidspartijen (CD&V/N-VA, VLD en SP.A.-Spirit) meteen wetsvoorstellen tot splitsing zouden indienen van de kieskring én van het gerechtelijk arrondissement. Dit laatste is evenwel nooit gebeurd. De Vlaamse meerderheidspartijen hebben nooit de moeite gedaan om een gezamenlijk standpunt uit te werken en pleegden dus woordbreuk. Vandaag zien we de gevolgen van deze onvoorstelbare nalatigheid.


Bart Laeremans
Volksvertegenwoordiger

Het is ons zo uit de mond genomen, deze woorden, ze zijn echter van mevrouw Malherbe, de echtgenote van de Ecuadoraanse President Correa.

Mevrouw Malherbe heeft toen ze in het huwelijk trad met de politieke leider, die toen nog geen president was, verklaard dat zij van politiek niets afwist en zich niet wilde bemoeien.  Inmiddels schijnt ze vlug bijgeleerd te hebben en tegelijk bijgedraaid te zijn. 

Ze hangt hier weer rond en duidelijk met de bedoeling om te verhinderen dat de twee vluchtelingen zouden teruggestuurd worden.  Ook voor de verantwoordelijke autroiteiten is dit een bevreemdende ervaring : de echtgenote van de hoogste pief van het betrokken land, komt hier de normale rechtsgang vertroebelen.

Dat zelfs de moeder nu begint te gillen, dat ze "met een Belg zal trouwen" om terug te kunnen keren, is er toch duidelijk over...  In feite nodigt ze ons  uit voor haar schijnhuwelijk. 

Wat een intriest verhaal, met nu in een belangrijke nevenrol de Naamse Malherbe, die ooit een bekende sportvrouw moet geweest zijn. Doe nu eens normaal, mensen.  Ik geloof dat ik in Ecuador zoiets niet zou moeten riskeren. Doe eens een rondgang in de sociale voorzieningen en gevangenissen in je nieuwe vaderland, Malherbe, ga eens na welke rechten  daar gelden voor mensen die de wetten niet naleven en kijk vooral uit naar wat ontbreekt.

Ray

Gisteren werd Harry Mulisch 80 en wij zijn ruimdenkende lieden die een van onze grootste Nederlandstalige schrijvers bij zo'n gelegenheid feliciteren.





Er valt zéér veel af te dingen op de persoonlijke en maatschappelijke opvattingen (en contradicties) van de schrijver, zijn verwaandheid, zijn betweterij, zijn blinde verering van Fidel Castro (die nu wat afgezwakt lijkt, beide de verering en Castro) maar de man is een begenadigd schrijver, een uitzonderlijk talent en daar gaat het om.  De grote vrijzinnige van Joodse oorsprong wilde ooit de paus ontmoeten om deze te bekeren, zover kwam het niet, maar een handdruk zat er wel in.

Nog vele jaren in goede gezondheid, veel dubbelzinnige uitlatingen, nog enig schrijfwerk ook en laat Reve en Hermans, met wie je het trio vormde van de Grote Drie maar wachten op je : zij hebben tijd zat om ruzie te maken.

Het is altijd wat met die Van Speyk.  In 1831 liet hij zich met zijn Hollandse kanonneerboot ontploffen voor het haventje van Lillo (of Oosterweel kan ook) als een extremistische terrorist avant-la-lettre.

Die van ons  waren ràzend, want bij die actie verloren tientallen net juist Belg geworden lieden het leven, evenals de bijna 30-koppige bemanning van ex- landgenoten uit het Noorden, die beslist niet gelukkig zullen geweest zijn met de solo-actie van die verdwaasde gek.   Met Van Speyk de lucht in en de jonge officier verwierf zich hiermede een heldenaureool en véél later is een schip van de Nederlandse marine naar hem genoemd.  Voorheen had Chassé (in dienst van het Nl leger) het al zwaar verkorven door Antwerpen te beschieten vanuit zijn fort-Zuid : de grote goodwill bij menig Sinjoor, al dan Orangist, werd mooi aan flarden gevlamd door Chassé wiens naam lange tijd een vloek bleef in deze stad, terwijl de Franse chi-chi maarschalk Gérard een eigen straat heeft.  We komen later nog terug op enkele van die tegenstrijdige verhalen.

  De  nieuwe Van Speijk vaart in roerige wateren in het Midden-Oosten en de kapitein heeft zopas vier matrozen van boord gestuurd, omdat zij met mekaar een variant hadden bedacht op "met Van Speyk de lucht in", namelijk "Op van Speyk in mekaars broek", u vergeeft me verdere details. 

De pers is weer lekker hypocriet, want ze meldt  dit overigens futiele feit, maar niet of dit het gevolg is van dames aan boord of de ouwe getrouwe zeemanserotiek die nu gerangschikt staat onder te promoveren holebi-activiteiten. 

De kapitein lijkt wel een grapjas : "Het waren gewenste intimiteiten."  Goed zo, ouwe zeereus.  En als die van Speijk nogmaals de lucht in wil, wees dan voorzichtig in de regio waar jullie varen, hij telt daar heel wat aanhang.

Ray

Je kan niet op alle slakken zout leggen, maar Solvay en Akzo komen hier regelmatig leveren, dus we doen ons best, zolang het niet begint te vriezen, want dan worden de magazijnen van de Staat gevuld evenals de zakken. 

De Evangelische Omroep is een slak die veel zout nodig heeft, daar zitten schijnheilige hypocriete, gevaarlijke godsdienstfanaten aan de top, die best een coalitie mogen sluiten met de moslims uit de Middeleeuwen.  En omdat we niet om het even wat zeggen, staven we het met de foto (zie foto) van de directeur-generaal van de EO : de Heer Henk Hagoort, in een peinzend moment. Bekijk de foto, terwijl hij zich afvraagt "Waar heb ik de sleutels van mijn Saab gelaten ?"


De EO heeft zendtijd en zendrecht in het Nederlandse omroepbestel en vindt aftrek bij de talrijke diepgelovige christenen, die hun groepen benoemen als "gristelijk", u weet het zelfs de zachte "K" van kaas klinkt té Katholiek, dus wordt het een gorgelende "G" van  gesellig : "gristelijk".

Ik spot daar niet mee.  Nooit.  Geloof is een departement dat ik zeer schroomvallig betreed en als gelovigen beginnen met partijpolitiek, zou ik dat veel liever niet hebben, want  met het Kruis (of een ander religieus symbool) stap je op in een processie en niet in een politieke of militaire parade. Maar ja ik heb makkelijk praten, onze pa was geen dominee.

Henk Hagoort (zie foto)  heeft  mooie natuurdocumentaires bij de BBC aangekocht en heeft toestemming gevraagd en bekomen om ze te vertalen in het Nederlands.  Om zeker te zijn dat er geen Roomse uitspraakdissonanten zouden tussensluipen.  Mooi.  Gristen Hagoort (zie foto) heeft echter ook, zonder medeweten van Sir Attenborough van de BBC (geen foto, want bekend genoeg) , met de beelden gegoocheld en ze aangepast aan zijn persoonlijke godsdienstige visie op het ontstaan van leven op de planeet.  
Als Gristenen vinden dat de wereld 7000 jaar bestaat, is dat perfect in orde ; niemand hoeft de wetenschap te geloven want die heeft in het verleden ook al andere stommiteiten uitgekraamd, vraag het aan Galileo Galilei en aan de duizenden onschuldige vrouwen die op de brandstapel eindigden omdat ze een beetje raar deden.  We zijn nu zo ver, dat Rome een goede uitleg klaar heeft om de wetenschap op een vrije manier zichzelf te laten zijn, wat niet wil zeggen, dat alles uit die hoek klakkeloos moet aanvaard worden.

De Gristenen blijven echter betuttelen en kunnen niet hebben dat zij van de apen afstammen.  Ik geef toe dat er enige twijfel ontstaat (zie foto) in het geval van  Malle Henkie van de EO.  Dat ze zich daardoor beroepen op charlatanisme, censuur, beeldvervalsing en tekstverdraaiing, ontmaskert hen tot de hypocrieten en zelfbevlekkers die ze wél zijn.

Als je het niet eens bent met de visie van Darwin, dan koop je geen natuurdocumentaires aan waarin  zijn stelling verwoord of verbeeld zit.  De creatonisten hebben voldoende leuke lachfilms gemaakt.

Ray

  


Een Nederlandse collega-blogger bedenkt zich even, gaat stoppen, twijfelt ... 

Wij betreuren het als mensen, om het even waar in de Europese Unie, die kritisch en rechtlijnig strijden voor de waarden van het beschaafde, gulle en democratische oude Europa er de brui aan geven.  Wij zijn en blijven in de eerste plaats toegespitst op de vreedzame realisatie van een eigen Vlaamse natie en op de herinstallatie van een perfect-democratisch Europa (niet de hybride verzameling volksvreemde volks- commissarissen die ons negeren en uitpersen onder het zwaar-overbetaalde oog van een bende parlementaire haaien zonder tanden).

Van de webstek www.hetvrije.volk.nl plukken wij graag deze bijdrage :

Michiel Mans stopt. Helaas, want ik ben het niet met hem eens.

Bepaalde processen lopen nu eenmaal traag, je moet ze wel regelmatig smeren om ze aan de gang te houden anders is de vaart er zo uit. Dat doen we onder meer hier. Naar mijn stellige overtuiging hebben dit soort blogs een grotere impact dan Michiel constateert. Vergeet ook niet dat 'we' op achterstand begonnen; waar haalde je voor het internettijdperk informatie vandaan ?

Meermalen heb ik ontdekt dat ook politici meelezen - wellicht niet direct maar dan via een hardcopy. Wat de gevolgen daarvan zijn is niet te meten maar de winst is dat ze er naar kijken.

Er zijn duidelijke veranderingen gaande. De tijd dat de krant (aangepast) berichtte - of dat maar helemaal naliet - is zowat voorbij. De krant moet echte waar leveren om geloofwaardig te blijven wil het de lezers vast kunnen houden. Die verandering zou er niet geweest zijn zonder de blogs.

Tien jaar terug zouden uitlatingen die op de blogs gedaan worden minstens tot kamervragen hebben geleid als niet een of ander gesubsidieerd obscuur clubje bij justitie aangedrongen zou hebben op vervolging. Dat heeft duidelijk ook gevolgen in de maatschappij, de SStaatsomroep heeft nu de grootste moeite mensen die vroeger met hun ongenuanceerde mening over de multiculturele samenleving uitgebreid in beeld kwamen met het oogmerk ze belachelijk te maken nu buiten beeld te houden als ongewenst element. Fortuijn heeft dat losgeweekt en de bloggers hebben zich de mond niet meer laten snoeren. Dat is aan het klootjesvolk niet onopgemerkt voorbijgegaan.

Er verandert nog niet zo indrukwekkend veel, het klootjesvolk helpt de verkeerden aan stemmen en zetels en de verkeerden nemen de verkeerde beslissingen. Helemaal mee eens, maar vaststaat wel dat als we er niet tegenaan blijven gaan de molens vastlopen in het volgens Michiel overheersende zand. Overigens, waar zijn de niet-verkeerden waarop gestemd kan worden ?

Ik blijf erbij, wellicht bijzonder optimistisch, dat we niet moeten zwijgen.
Zeker niet figuren als Michiel Mans, hun gedram is noodzakelijk, desnoods een tandje minder. Michiel, zet je eroverheen dat hard ploeteren slechts resulteert in een stukje tekst dat door een paar honderd mensen wordt gelezen. Ook al is je doel niet direct gehaald, elke krassende spijker beschadigt het vernis.

Als je niet te vermurwen bent hierbij een bloemetje.

Over "drammen" kunnen wij goed meepraten maar ook over twijfel, ontgoocheling en de moed er telkens opnieuw tegenaan te gaan.  We zijn met meer dan we denken en internet is een machtig medium en het is vooral in handen van rechtvaardig en fatsoenlijk rechts.  De grijpsoldaatjes van links lopen hier verloren, ze vallen flauw in de doolgangen van het web, en als ze bij Angeltjes terechtkomen, staan ze voor de opgehaalde brug van onze mooie burcht.  Wacht, er staat een tekst boven de ophaalburg, even turen :  "Spr... springen in de gracht en lekker verzuipen".  Ho.

Ray

Naar ons grote voorbeeld, de burgemeester van   Berlare en President van de Veiligheidsraad, Karel van het Gehucht, willen wij ons bemoeien met alles wat ons niet aangaat !  De wereld zal op zijn gat vallen als die 6 miljard toevallige passanten horen wat er allemaal voor geniaals  geproduceerd wordt door het land B.  Pas op, ik begin me al op te boeien en u weet nog niet waar het over gaat.

In de Congo van Kabila (niet de crèmerie op de Turnhoutsebaan, die heet nu "Bij Aziz, lekkere non-alcoholische snoepjes")  heeft de directeur van de Congolese Radio & Télévision drie (3) journalisten laten oppaken door de Republikeinse Garde, zijnde het reguliere leger, dat uit verveling op burgers jaagt en vrouwen verkracht als de nood hoog is en de soldij laag.  De 3 werden opgepakt omdat ze na 10 maanden geen premies getrokken te hebben, beslisten materiaal van de RTNC te  verkopen  om alzo enige compensatie te ontvangen voor gederfde inkomsten. Niets mis mee, vinden wij. De socialisten doen het zelfs als ze àlles ontvangen hebben waar ze recht op hebben.  Alors ...

In Congo wordt letterlijk àlles verkocht, u mag ons geloven . Toen  Congo voor de democratische presidentsverkiezingen bijgestaan werd door de Europese Unie die stemcomputers, papier, bureaubenodigdheden, stoelen, tafels, schragen, planken, gordijnen, stemhokjes en wat dies meer zij, verscheepten, bleek bij aankomst in Kinshasha alles tot de laatste kruimel verdwenen !   Alles, zelfs een vergeten boterhammendoos van de mannen van de shop in Antwerpen. En dan op hoge poten naar de blanke vertegenwoordigers van de EU gaan jeremiëren dat ze zich uitgezogen voelden zoals ten tijde van de blanke kolonisatoren.  Op de 000 zwijgt men dat soort info dood maar bij Nl werd met veel tamtamgeroffel deze documentaire vertoond.

Hoe het reusachtige drama van Congo en andere Afrikaanse landen ooit tot een einde moet komen, kunnen we enkel naar gissen en de burgemeester van Berlare mag de rest van zijn carrière zijn hangmatten ginder vastmaken, hij zal met zijn rationele uitleg noppes bereiken.

Als blijk van solidariteit met onze Congolese collega's van de RTNC stellen wij voor dat hun plaats in het Kamp van Tshatshi zou geruild worden met drie van onze eminente poltiek-correcte hofleveranciers van links, zijnde Martine Tanghe, Ivan de  Onbeschofte Vadder en Tim Pauwels.  Een oprechte daad van politiek-correct consequentie !  Dank, hiervoor. En u hoeft niet terug te keren.

Ray

Kristien Hemmelinks gaat (her)trouwen, dames en heren.  Uiteraard begeleiden onze heilwensen voor een goed huwelijksleven  haar, waarom niet ?  Het mens is een verschrikkelijke aansteller, een vrij slechte romanschrijfster, een arrogant kwibusje en tot hiertoe een matige schrijversweduwe van de grote Herman de Coninck. Maar zij heeft als privé persoon recht op een gelukkig leven, want ze heeft al heel wat fameuze tegenslagen en verdrieten voor het leven moeten verwerken.  Laat het ditmaal goed aflopen.  Dit gezegd zijnde, is er ook nog iets anders te zeggen.

Als ze bij de 000 verlegen zitten om een BV voor om het even wat, Kristien Hemmelinks is steeds vrij om in te vallen.  Als schrijfster is het zelfs de meest enthousiaste voorstander van meer vrouwen in de letterkunde opgevallen, dat het talent van Kristien zeer beperkt is.  Als we haar situeren bij de begenadigde Flair-redactrices zijn we vleiend.  En de porno-passages en  seksuele esbattementen van Kristien roepen uitsluitend gêne op. Tenslotte is zij ook  de dochter van Karel Hemmerechts, de televisiejournalist die Vlaanderen verbaasde met zijn prachtige stem, zijn mooie Nederlands en  zijn fenomenaal geheugen, de man "vertelde"  het nieuws in plaats  van het af te raffelen  van een papiertje zoals destijds een Lucien Boussé of Omer Grawet dat deden.  Vader Hemmerechts was een notoir CVP-er en toen die andere oud-journalist, Paul Van den Bussche directeur-generaal werd, koos Karel ondubbelzinnig voor de functie van secretaris van het drankorgel, die ook weer eens onmiddellijk vergat dat hij  een "civiele dienaar" was.

Hemmelinks is een van die producten van de nieuwe groen-linkse mode : zij leeft een behoorlijk comfortabel en verwend leventje als lesgeefster,  geniet van de publieke aandacht en meent zich een mening te mogen vormen over het partijpolitieke gebeuren in eigen land en de wereld zonder enige specifieke kennis. Die mensen halen hun wetenschap en mosterd  uit  De Morgen en gaan ervan uit dat  de economie zoals de uier van de koe produceert bij het bewerken van de spenen.  Bovendien  is Hemmelinks zo ijdel dat ze zich naakt laat fotograferen voor haar linkse masturbateurs, terwijl ze anderzijds tientallen mannen in de wereld van de homoseksualiteit stort bij het aanschouwen van haar bloot.

Ze gaat dus trouwen en haar aanstaande lijkt mij een vent met gezond verstand.  Hij blijft namelijk wonen in zijn Westhoek en Kristien blijft in de woning die ze met de Coninck deelde aan de Cogels Osylei te Berchem.  Een beetje om toch de schrijversweduwe te kunnen blijven, want dat was natuurlijk wel een aparte rol.

En met je tengels van Vlaams Belang affiches blijven Hemmelinks.

Ray

Vorige week bezocht de Ecuadoraanse president, op privébezoek bij zijn schoonfamilie in dit land, het opvangcentrum voor asielaanvragers in Steenokkerzeel.  Wij hebben daarover geschreven en een mooie foto gepubliceerd voor onze lezeressen van wie diversen ons verzochten om het adres van "die knappe Winnetou" door te spelen voor een vriendenprijsje.( 20.07.07 El Presidente Correa, een link leggen kan niet, naar dat diepe verleden.  Daarom hebben wij ook geen beelden van Colombus als hij met de Santa Maria aanlegt in Jamaica en als een uitzinnige gek  staat te roepen  dat hij Indië ontdekt heeft , tot Bob Marley met zijn gedrogeerde bende het lijflied van de Negus Van Ethiopië begint te kreunen, dan word je pas écht gek).

El Presidente was geschokt door de omstandigheden waarin zijn gevluchte landgenote zich bevond samen met haar elfjarige dochter  Angelica en hij eiste sofort van Guynokkio, dat de situatie van die twee zou geregulariseerd worden.  Wij dachten eerst dat hij zou aangeboden hebben, ze vrij te laten zodat ze met hem mee konden naar het mooie Evenaarsland.  Mooi niet.  Vrijlaten en Belg worden. De eerstvolgende keer dat het boel is in Ecuador en ze jacht maken op Winnetou, staat hij gegarandeerd in Zaventem van zijn tak te maken, dat hij eist om Belg te worden, zoals zijn vrouw. Ik weet dat het vreemd klinkt maar het is allemaal pure waarheid wat wij schrijven : de werkelijkheid overtreft vaak de fictie.




Inmiddels heeft de linkse pers zich meester gemaakt van dit melodrama in zakformaat.  En vooral het elfjarige meisje wordt nu opgevoerd als een Indiaanse heruitgave van Pocahontas, gevangen genomen door onbeschaafde blanken met de allerslechtste bedoelingen.

Pardon !  De eerste verantwoordelijke is moeke, die hier 4 jaar geleden met de kleine Angelica die toen zeven was, is gearriveerd.  Waarom Belgica ?  Vermoedelijk omdat zij nog nooit van dit land gehoord had, behalve dat het het vaderland was van de mooie blonde vrouw van de Indiaanse politieke leider die later president zou worden.  Op dat ogenblik leefde ook papa  nog samen met zijn familie vluchtelingen.  Hun dossiers als asielaanvragers werden telkens afgewezen en uiteindelijk zijn moeder en dochter opgepakt.  Bij een toevallige paspoortcontrole.  Tja, een kind van elf hoort niet in een opvangcentrum, natuurlijk niet, maar wie is verantwoordelijk voor die situatie ?  En denkt u echt dat het Belgische gerecht zich  in dit dossier zal ontpoppen als een Onheuse Bende Mensenhaters ?  Als zij het dossier voor asiel niet aanvaarden zijn er meer dan één gegronde reden waarom het niet door de beugel kan. Maar zelfs dit durven schrijven is als het plegen van een doodzonde, het uitspreken van het onuitspreekbare !

Intussen is ook papa gaan flierefluiten en heeft hij mama met Angelica in de steek gelaten.  Fraaie Mijnheer !  Papa laat zeggen door de poco-pers dat hij veel van zijn dochtertje houdt maar o zo bang is, om ook opgepakt te worden en samen met mama op het vliegtuig gezet te worden naar Quito. Papa wil hier blijven in de illegaliteit.

Ik heb het niet begrepen op deze papa (en mama) : wat ze uitspookten in hun thuisland is mijn zaak niet maar als de grond hen te heet onder de voeten werd, vluchten en hun kind meepakken, dan moeten ze goed realiseren waaraan ze zo'n wicht blootstellen !  Vervolgens laat papa, mama stikken, vermoedelijk omdat er een andere mama in de omgeving draait en ellende nu eenmaal geen ideaal decor is voor een mooi liefdesverhaal maar tot op het bittere eind blijven ze  zich hier vasthaken. 

Wij willen mensen helpen en daarvoor hebben wij regels vastgesteld om willekeur te voorkomen.  Wij zijn niet hardvochtig maar ook niet onnozel.  Stop daarom met dergelijke dossiers op te blazen buiten hun proporties en maak er geen goedkope stationsromannetjes van met een hoog sentimenteel tranengehalte. 

Ray



.

Terwijl mevrouw Sarkozy in Tripoli onderhandelt over de vrijlating van het Bulgaarse medische team, voert de President drukke onderhandelingen over de prijs van de melk.

Geef mij nog een kusje, daar is het autobusje, ting-ting doet de bel, schat slaapwel" dat zong Louis Baret destijds. 

Als u zich afvraagt, wat beluisterde die domoor vroeger voor rommelmuziek, kan ik enkel antwoorden : "Juist". 

Ik heb het altijd als een soortement erezaak beschouwd "de eigen Vlaamse muziek en haar musici de nodige aandacht te schenken, net zoals het theater, cabaret, opera, musical, ontspanning." Heel veel ergernissen, maar ook heel veel goede dingen, de bluts met de buil.  Of is het de bluts met de bult ?  Ik zal het wel lezen in de reacties.

Alleszins "kussen" in het openbaar is altijd een heikele zaak geweest.  Het moet kunnen, zeggen sommigen maar tegelijk keren de meeste mensen gegêneerd het hoofd af als ze een stel hartstochtelijk zien zoenen.  Of ze veinzen het niet te zien maar weten verdraaid goed wat er aan de hand is.

Nu de liefde voor het eigen geslacht overal in de vitrine staat, eisen die mensen voor zichzelf ook het recht op om "openbaar" te zoenen.  En zoals we dat van vele (niet alle !) homo's en lesbiennes kunnen verwachten, gaan de militanten die op het verkenningspad gestuurd worden om de maatschappij af te tasten, weinig subtiel te werk














 In Rome schreef de politie een bekeuring uit wegens openbare zedenschennis tegen de twee felle zoeners hierboven en de (vrouwelijke) minister van gezondheid van de Italiaanse linkerzijde noemde de politie "enge mannetjes", want zij moeten tolerant zijn.

De jeannetten-van-dienst hebben het spektakel duidelijk gemonteerd om de politie-agenten uit hun tent te lokken : provoceren, noemt men zoiets.  Hoe kom je anders aan die foto's in de internationale pers ?  Als je als homostel mekaar braafjes een zoentje geeft en daar een foto van laat maken zonder herrie, zal geen enkele agent er aan denken je te bekeuren.  Hier is echter duidelijk sprake van een zoveelste blijk van misselijkmakende aandachttrekkerij.  Doe gewoon, jongens, onderscheid jullie niet en leef lang en gelukkig. De norm zijn jullie niet maar nog steeds de mama en de papa die jullie ter wereld brachten. 

Ray

(Vertaling in de taal van Vondel volgt onderaan in de kleine lettertjes)


Chers compatriottes Francophones, Wallons et Bruxellois,

Vous connaissez notre grand journal flamand, de Standaard qui auparavant se vantait chaque jour ,pour mieux se faire vendre, avec l'abréviation AVV-VVK (Allès veur Vlaanderen, Vlaanderen veur Kristus - Tout pour la Flandre, la Flandre pour Jésus Christ).  La rédaction était bourrée de flamingants mais depuis que le nouveau rédacteur en chef  a paru, il a fait  grand nettoyage et de Standaard est aujourd'hui "le Standard", le moniteur Belge du nouveau flamand sans conviction, sans fierté, politiquement correct et prêt à tout pour sauvegarder l'unité du pays !

Il en sera de même, je vous le jure, avec notre prochain Premier Ministre Yves Leterme : ayez confiance en cet homme frustré, il ne sait pas se comporter c'est parcqu'il n'a pas envore savouré la culture latine et l'élégance raffiné francophone mais il est en train d'apprendre. Yves Leterme est notre meilleure garantie pour maintenir les transfers, pour garder l'unité !  Vive notre Belgique, vive la Francité !

 La Rédaction des "Angeltjes".


Beste Francofone, Waalse en Brusselse Medevaderlanders,

U kent onze grote Vlaamse gazet, de Standaard die er voorheen  elke dag prat op ging te verschijnen onder het logo AVV-VVK om de verkoopcijfers te behalen.  De redactie zat volgestouwd met oude flaminganten maar sedert de jonge nieuwe hoofdredacteur op het toneel verscheen, werd er grote schoonmaak gehouden en de Standaard werd "le Standard", het Belgische staatsblad van de nieuwe Vlaming zonder overtuiging,  zonder eigenwaarde, politiek-correct en bereid tot alles om de eenheid van het land te behouden.

Het zal een zelfde scenario worden, ik zweer het u, met onze volgende eerste minister, Yves Leterme. Vertrouw deze gefrustreerde man,  hij weet zich nog niet te gedragen, dat komt omdat hij de latijnse cultuur nog niet verwerkt heeft, de verfijnde francofone sierlijkheid nog niet onder de knie heeft.  Maar hij is aan het leren.

Yves Leterme is onze beste waarborg voor het behoud van de transfers, voor de eenheid van het land.  Leve ons België, leve de Francofonie.


De voltallige Redactie van Angeltjes


Ziezo, u moet eens gaan lezen bij De Standaard voor zover u het nog niet gedaan heeft.  http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelid=OP1FDBQ0

  Wij hebben ons steentje weer eens bijgedragen : "Wie met België collaboreert, is niet veel weerd".

Het is helemaal niet gebruikelijk voor ons zoiets te doen, we willen er ook geen gewoonte van maken maar Heylen, de CVP-schepen voor cultuur van de Stad Antwerpen, heeft tijdens de vakantie van de Grote Flessentrekker Janssens, gebruik gemaakt om zijn cultuurplannen voor de e.k. vijf jaar toe te lichten.

Er zit uiteraard heel wat opgewarmde kost bij, er zijn enkele initiatieven die we met de nodige scepsis benaderen (het MAS is er een van) maar Heylen heeft alleszins goed in de vingers waar de nevralgieke punten van het cultuurleven zich bevinden in de virtuele hoofdstad van Vlaanderen. Daar is moed en feeling voor nodig.

U kan het uitgebreid nalezen bij Het Nieuwsblad op deze link http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=951FDL1Q
 en mijnheer Heylen, het is mij een genoegen ook eens iets goeds te zeggen over dit schepencollege.  Uitgerekend over u, de cultuurschepen, dàt is meer dan toevallig.

Ray

Wij weten weinig af van sport hier op de redactie buiten wat algemeenheden. En voor zover we het volgen, wordt in de politiek-correcte media behoorlijk verslag uitgebracht over de inspanningen des lichaams door atleten allerhande en van alle landen.

Anderzijds ligt de 000 (Openbare Onvlaamse Omroep ofte VRT) in de allerlaagste schuif van onze bureaux.   Vraag  me niet waarom of ik begin weer aan een tirade om Cyrano de Bergerac op zijn neus te laten gaan : u kent het verhaal  van die 3000 gasten die door de gangen dolen op de Reyerslaan,  dwepend met het eigen kunnen en overtuigd dat zij een missie hebben ?  Dat is een zware steen des aanstoots voor mij + de vele centen die ze vermorsen.

Het is met veel cynisch genoegen dat ik zonet vaststelde dat de nieuwsredactie  op het niveau dat ze enigszins beheerst, het velootje, geweldig geblunderd heeft. Over  de uitsluiting van de Gele Trui Rasmussen, die door alle Europese zenders uitgebreid toegelicht werd met rechtstreekse tussenkomsten, werd in het trotse één- Journal met één zin gesproken door Annelies-u-weet-wel.

Er was niemand om te beslissen over een extra-Journaal !  Sukkels !  Minabele ambtenaartjes !  Onkundige Marsbewoners ! 

Je moet eens kijken op de parkings rond hun gebouwen : de ene Saab naast de andere.  

Ray 

Ze zijn beiden nieuw, de ministers-presidenten van Vlaanderen, Peeters  en Wallonië, Demotte,  en  één van de eerste officiële zaken die ze ondernamen, was mekaar gaan bezoeken.

Liever dat, dan mekaar gijzelen en tot bloedens toe afkloppen, zoals in sommige regio's ver, ver van het rustige land B met zijn groene heuvelruggen, waar Frans joelende socialisten opgeleid worden tot kleine Al Capones en aan de overkant norse geitenboeren het tot ruggengraatloze premier proberen te brengen.

De twee ministers-presidenten kennen mekaar nauwelijks : ze zijn zoals wij geabonneerd op vele kranten volgeschreven door  journalistslaven die pennen wat Loge en Kerk graag heeft. Als de presidenten mekaar ontmoeten, lachen ze gul, open, sympathiek en doen ze "alsof" ze gecharmeerd zijn door mekaar.  De kleine Demotte (die er echt als een stripfiguurtje uitziet maar dat niet is) brabbelt Taalgrens-Nederlands van Henegouwen en Peeters houdt het bij zijn normale Algemeen Nederlands.  Vrienden, dertig jaar geleden was zoiets ondenkbaars : heel de bovenlaag sprak toen Frans. Maar dat is slechts schijn.

Laten we ons niet verkijken op het Nederlands van Demotte maar wel luisteren naar zijn woorden, wanneer hij het heeft over de noodzaak dat de beide gewesten er alle belang bij hebben, gezamenlijk op te trekken om de duidelijkheid in de hand te werken, om het buitenland niet af te schrikken.  Hij zegt het niet maar het staat er aan te komen : laten we ons terug nauwer aan mekaar sluiten, laten we België terug onder de lasvlam leggen, het avontuur van het federalisme heeft lang genoeg geduurd, we gaan de structuren fijnstellen. U hoeft ons imperialisme niet langer te vrezen, wij laten jullie, Vlamingen, al de ruimte die je nodig hebt om goed te blijven werken en ons wat te steunen.

Het is vorig jaar begonnen met de zogenaamde Paviagroep (de profs van diverse uniefs die pleitten voor één grote kieskring over het ganse grondgebied van B voor de senaat), de oproepen in de Zevende Dag van filmmaker Walleyn en de grappenmaker van VTM , Rob van Oudenhoven, die vonden dat men overal tweetalige scholen zou moeten invoeren ... Guynokkio die met zijn hyperkinetische tics eiste dat de gemeenschappen bevoegdheden zouden afstaan aan de federale besluitvorming ... de politiek-correcte prullengazetten die over de taalgrens hun povere oplages probeerden omhoog te krikken door gezamenlijk te zingen : "Je t'aime tant, ik hou van u" ... doe hierbij de intrieste pogingen vanuit de huurkazerne in Laken om ons over te halen tot meer tricoloor geluk en u weet hoe laat het is.

Wat Leterme aan het aanvangen is in Val Duchesse , weet niemand, of hij iets in petto houdt voor Vlaanderen valt te betwijfelen, laten we ons alleszins voorbereiden op een degelijke nederlaag.  En argumenten bij mekaar sprokkelen : wij moeten nog meer mensen overtuigen dat dit land  ontbonden moet worden.  Vreedzaam maar duidelijk en in het belang van de democratie. En bij voorkeur geen afscheidcadeaus, geen gouden handdrukken.

Wij hebben lang genoeg betaald voor onze Waalse vrienden.  Wil iemand  de laatste geactualiseerde cijfers opduiken, nazien en op de muren schrijven, alstublieft ?  Grote cijfers en letters, want het zijn grote bedragen. Wil iemand anders wijzen op de permanente verschillen tussen de heersende opvattingen in Vl en W,  de tegenstellingen ?  Kunnen we op een of andere manier tot uitdrukking brengen hoezeer de Walen een blok aan ons been zijn, hoezeer zij onze opgang belemmerene, onze ontplooiingskansen ontnemen ?  Als de Vlamingen inderdaad rabiate racisten zijn, zoals een aantal Franstaligen dit graag voorstellen, waarom willen zij ons dan per se in hun land behouden ?  Wij maken onze eigen staat en de Walen mogen de monarchie houden.  Ze mogen kiezen wie ze willen als koning of koningin.  Is dat niet mooi ?  En de Franstaligen uit onze Vlaamse Rand die het niet kunnen uithouden in Vlaanderen zonder faciliteiten, mogen direct zonder priorzegel terugkeren naar hun Waalse dorpen.

Het wordt tijd dat we onze scenario's gaan uitwerken.

Ray

"Holland, met je koetjes en je weiden, jou mag ik zo gaarne lijden, jou vergeten, doe ik niet : ik hou van Holland, landje aan de Zuiderzee..."

Weest u niet bang, er volgt niet nog eens een video met muziek uit de tijd toen vaders pak rook naar motteballen.  Het doet er me wel aan denken, dat ik even naar Youtube moet voor Joseph Schmidt, de kleine joodse Nederlander die in een Duits concentratiekamp aan zijn einde kwam. (dit laatste klopt niet, Joseph Schmidt is gestorven in een Zwitsers gevangenenkamp, ingevolge de lichamelijke arbeid die hem opgelegd was ... God, wat heeft die oorlog overal ellende veroorzaakt, mensen als insecten afgemaakt)

Mochten de mensen van toen  even maar kunnen terugkomen naar wat er hier overblijft van hùn wereldje, dat ook ver van perfect was,  ze zouden vlug vragen om niet te moeten blijven, denk ik.  Ieder kiest voor de eigen miserie eerst.

Neem nu het geval dat we daarstraks aanhaalden van de moedige Germaine die zich verzette tegen haar beroving en met haar auto toevallig de overvaller steendood rijdt.  Germaine wordt vervolgd en Germaine zal boeten.  Daar twijfelt niemand aan.  Enkele dagen geleden deed zich iets anders voor in "Ik hou van Holland" : even copiëren uit die onovertroffen Else4 :

Loverboy Utrecht krijgt twaalf jaar cel

woensdag 25 juli 2007 18:29

In Utrecht is een loverboy veroordeeld tot twaalf jaar celstraf wegens onder meer zware mishandeling, mensenhandel, oplichting, verkrachting en poging tot doodslag. De man, die zijn veroordeling thuis mocht afwachten, is echter naar het buitenland gevlucht.

Loverboy liet zijn vriendin vijf jaar als prostituee werken

Volgens nu.nl gaat het om de 27-jarige Abdessamad el K. Het Openbaar Ministerie (OM) heeft een internationaal arrestatiebevel tegen hem uitgevaardigd.

Verhitte spies
De loverboy liet zijn Utrechtse vriendin vijf jaar werken als prostituee en bedreigde en mishandelde haar op gruwelijke wijze. Zo heeft hij haar bedreigd met een verhitte spies en haar gedwongen abortus te plegen na vijf maanden zwangerschap. Ook verkrachtte hij haar diverse malen.

Hij dwong een meisje uit Eindhoven een auto voor hem te kopen en een mishandelde en verkrachtte een meisje uit Gouda.

Door Claudia van Zanten

Moeder, wat hebben wij misdaan om in zo'n wereld te leven ? En enkele jaren nadat Lode Zielens zijn pakkende roman"Moeder, waarom leven wij ?" afgewerkt had, kwam hij zelf op tragische wijze aan zijn einde met een gehate V-bom.

Ray

We zagen het bijna over het hoofd (met alle gevolgen  vandien) : op Linkeroever is natuurlijk ook de redactie gehuisvest van de Gazet van Allah, alias de Frut, de verzamelbak van de linkse ratjes.  Toen de progressieve  troepen uit Limburg o.l.v. van Oppergeneraal Stevaert  met naast zich de Fantastisch Populaire Flessentrekker Patrick-hou-me-vast-of-ik-ik-krijg-iets Janssens op de terreinen van het voorheen katholieke complex arriveerden was het boem ! liefde op het eerste gezicht.

Mits enkele kleine verbouwingen aan het origineel ziet Concentra er momenteel uit zoals onze fotograaf het op deze warme en mooie zomermorgen kiekte :  de gevel met frontaal  het beeld van de Allerhoogste, Luc Rademaekers.  Onze fotograaf werd beschoten door Lex Sukkelaar die momenteel een identiteitscrisis doormaakt.    "Volhouden, jongens, sukkels hebben nog nooit gewonnen". 

(de man rechts op de foto vooraan is de schutter)

Dames en heren, we reizen even naar de Antwerpse Linkeroever, een slaapgeborchte in de zachte schouderkom van de Schelde.

Wat eens "de nieuwe stad" moest worden, waar niemand minder dan le Corbusier de architecturale verantwoordelijkheid voor zou dragen, is al tientallen jaren een experimenteel oefenterrein voor ontwerpers van sociale woontorens, spaarzame alleenstaande huizen, of lekker bij mekaar aanleunende panden, de uitverkoren aanstaande klanten van de vrederechter. Hier verblijven zowat zestienduizend Antwerpenaars, illegalen, zwarten, Marokkanen, balkanisten in een poging waar niemand van hen om gevraagd heeft, vreedzaam  mekaars multiculturele streken te verdragen.  Een van de hoogste woontorens van de stad, die met zijn vijfentwinitig verdiepingen, draagt trots de bijnaam "Chicagoblok" en al wie wit ziet en Vlaams is, stemt daar ook voor het Blok.  "Waai wèite woareum, menier"  Soms wordt het huisvuil naar beneden geflikkerd door de vensters en ooit was het zelfs een baby die het helaas niet kan navertellen.

Linkeroever.  Men wilde hoog- en laagbouw mengen, zoals men ook de bevolkingslagen wilde mixen.  Ik heb ooit gedacht (o wee, dat is gevaarlijk ... denken) : de planalogen van de stad willen hier een experiment opzetten zoals dokter Mengelé in Naziland maar dan alleen met zachte dwang.  Met of zonder dwang het lukt nergens.

Toen de plannen van start gingen na WO II, de gronden opgespoten werden met uitgebaggerd Scheldezand en de straten aangelegd werden, kregen deze laatste  de namen van bekende Antwerpenaars en Vlamingen en daar zit wel een structuur achter, een idee.  Natuurlijk was het Lode Craeybeckx, onze grote socialistische en breeddenkende burgemeester die Brussel niet wou loslaten, die een man was van een grote cultuur en verfijning (ook al dronk hij een pint) die veel van zijn vroegere literaire en andere strijdmakkers vereerde met hen voor het leven te gedenken op die manier.  

De grote assen zijn gewijd aan de onvermijdelijke  Middelnederlandse letterkunde : Blancefloer, Esmoreit, Halewijn, en dan ontmoet je kris kras  Paul van Ostaijen, Willem Elsschot, Emile Verhaeren, Lode Zielens, August van Cauwelaert, (de Brugse tak die in de advocatuur zat en romans schreef)  Mac Leod, Prosper van Langendonck,August Vermeylen, Guiciardini (de Italiaan die in de 17de eeuw op bezoek in Antwerpen enkele aangename dingen vertelde over deze stad en daar zijn wij gevoelig aan en dankbaar voor), Charles de Coster, Julius Vuylsteke, Multatuli, Constantijn Huygens, Theofiel Gauthier,  en op een kluitje bij mekaar : de ontheemde ridders  of hertogen die wellicht nooit echt bestaan hebben, Jan van Brabant, Jan van Heellu, Lodewijk van Velthem en Aernout en Willem,  en al wie ik niet genoemd heb, die komen later nog aan de beurt.  Op elk naambord staat keurig onder de naam, beknopt wat de persoon deed en wanneer hij leefde.

Ik kan gerust beweren dat in de jaren '60, toen ik gemeenteraadslid was voor de VU in Antwerpen, de burgemeester een man was die kon rekenen op een gemeend  respect  van de oppositie en het was wederkerig.   Als fervent theater- en operabezoeker, ontmoette ik soms in een van onze schouwburgen Lode Craeybeckx die onverwacht een voorstelling kwam bijwonen en die er steeds op aandrong dat wij samen zouden zitten en dan fluisterde hij me met die lepe vossenoogjes van hem toe : "De stad is vanavond vertegenwoordigd door zijn twee beste gekozenen ..." Ook al was dat beslist niet het geval, ik glom van trots en bewonderde de behendigheid van de grote Craeybeckx.  Al wat na hem is gekomen, op uitzondering van Mathilde Schroyens, kwam nog niet aan de man zijn enkels.

Om te zwijgen over het niveau van de huidige kantjesloper.

Ziezo, we hebben weer enkele vrienden gemaakt.

Ray

Ali el Bejjati is dood.  Ali el Bejjati is op weg om een beroemde jonge dode man te worden.

Ik vertel u zijn verhaal : komt u rond mij zitten (niet té dicht) en het kan best ongezellig wezen.

Ali woonde in Amsterdam, zoals zijn naam laat vermoeden en behoorde aldaar tot het uitschot dat door de linksen als ze gezopen hebben en zichzelf vergeten "kutmarokkanen" wordt genoemd.  Rob Outkerk is verantwoordelijk voor deze onheuse woorden, Mijnheer Dewitte.

Op een avond twee jaar geleden zat Ali zich te vervelen met zijn vriendje Rachid en ze besloten wat in hun ogen een oud wijfje was te beroven van haar handtas. Zo gezegd, zo gedaan, wat vrij uitzonderlijk is bij Marokkanen, die meestal houden van veel palaveren en weinig doen.  Dit was echter een slechte actie want het vermeende oudje, sprong in haar auto en vervolgde Ali en Rachid die met een versleten brommertje wegsnelden.  Het oude slachtoffertje, stoorde zich niet aan de wegcode, noch snelheidsbeperkingen en ze ramde de twee diefjes tussen een boom en de eigen carrosserie en gaf nog een extra duwtje mee.  Al goed dat Germaine C. (geen achternamen in Nl, aub) niet met een Saab reed, want het was haar beslist niet gelukt : als een Saab ingezet wordt voor een achtervolging, rijdt hij vanzelf het kanaal in.

Germaine moest voor de rechter komen wegens doodslag maar in heel de Westerse wereld stond zij wekenlang op nummer één bij "Mijn favoriete Chauffeuse". Ze werd vrijgesproken en nu is er via een of andere softe Nederlandse beroepsprocedure toch terug een opening gevonden en kan Germaine alweer naar de rechtbank om zich te laten bolwassen en straffen : wie haalt het nu in zijn hoofd zich te verzetten tegen een hangjongere die je wil helpen met het dragen van je handtas ?

De rechtspraak is er niet voor diegenen die hier geboren en getogen zijn, neen, die moeten zwoegen en zwijgen, zich laten beroven en de landverraders van justitie zijn in Europa overal dezelfden : volksvijanden en collaborateurs van links.  Germaine, wij supporteren aan de rechterzijde.

Ray

Het is zover : vrijdag 27 juli 2007 -  bijna 12 uur en wij maken de uitslag bekend van de prijsvraag. 

De man naast Marikka Rökk is Johannes Heesters, een Nederlandse zanger, acteur, revue-artiest, filmacteur die zeer veel succes heeft gehad in de Lage Landen en in Duitsland.  De brave man was uitsluitend geïntresseerd in zijn eigen carrière en succes en begreep geen lor van politiek.  Hij werd door de nazi's voor hun propagandakar gespannen en dat vond hij best in orde.  Als de communisten het hem gevraagd hadden, was hij opgetreden in de Goelag archipel.  Johan Heesters was een sympathieke ijdeltuit, zoals velen uit de huidige showbies dat ook zijn.  Zij zingen van "Du und ich" maar lippen liefst "Ich, und ich und mich".   Na WO II denderde zijn carrière in mekaar maar met zijn spitsvondige charme (en de nodige publieke vernederingen) wist hij zich toch weer bescheiden te laten opmerken.  Ontdaan van zijn sterallures werd het publiek geconfronteerd met de beperkte mogelijkheden van een ouderwordend artiest.  Dit klinkt harder dan het bedoeld is, want Johan Heesters blijft een fenomeen tot op de dag van heden. Zonder zijn politieke misstappen zou hij best een Duitse Maurice Chevalier kunnen gebleven zijn.  Niet te veel talent, maar charme in overvloed.

Ik had niet verwacht dat er zo vlug juiste antwoorden zouden binnenlopen.  De eerste was Mevrouw Jeanine, dan kwam stotterend drie keer Bert  Weiss binnengestrompeld  die mij met zijn archivarische weetjes  ontmaskert, en de derde was Job, die ons ook volgt (zoals Bert )van bij de aanvang. Dus driemaal : Hip, hip, hip, hoera !

Over Johan Heesters hoor ik mijn grootmoeder  Madeleine en haar zusters Gabrielle en Elza luidruchtig onder mekaar kwetteren over de tijd  toen zij naar de Empire of de Hypodrome trokken als jonge vrouwen, die wat graag een doodzonde zouden bedreven hebben met de knappe zanger.  Hij werd geboren in Nederland  in 1903, is dus nu 104 jaar en treedt nog tussendoor op in kleine revues of laat zich zien en even horen op televisie in Duitsland waar hij woont met zijn tweede vrouw die 49 jaar jonger is.  Wiske is in 1985 overleden en zij waren tot het laatst gehuwd... (Bij Angeltjes worden wij niet alleen gevolgd door het Spionnencentrum en nog wat buitenlandse James Bonds maar nu ook door Vlaamse instellingen en het is oppassen geblazen vooral met die laatsten : zij dulden geen foutje in de naam of de zwarte lijst wordt bovengehaald. We houden er rekening mee tot volgende maal, dan is het weer putten uit het eigen kopje).

En aan de pezewevers die nu gaan blèren bij hun bazen dat wij oud-nazi's verheerlijken, toon ik vrolijk wapperend mijn middenvingertje.  "Doe hetzelfde, vriendjes, vingertje omhoog en dan in het eigen oogje stoppen en duwen, hard duwen tot het bolletje knakt,  in jullie geval kan dat geen kwaad, je bent al langer ziende blind en gespeend van caritas".

Voor de drie winnaars : een bis-nummertje vdoor Anna Netrebko, u kent haar nog ?  Maar haar lippen ?  Die kussen heiss.  Nou, Mijnheer Weiss ...

 

»Der Papst trägt immer weiß. Auch beim Fernsehen«

Wenn man schon die einmalige Gelegenheit hat, mit dem Privatsekretär von Benedikt XVI. zu sprechen, dann auch über ganz weltliche Dinge. Schließlich wohnt Georg Gänswein mit dem Papst in einer Art WG.

SZ-Magazin: Herr Prälat, wie geht es dem Papst?  
Georg Gänswein: Es geht ihm gut, er fühlt sich wohl, arbeitet viel und legt ein hohes Tempo vor.  
 
Benutzt er das Trimmrad, das ihm sein Leibarzt Buzzonetti verordnet hat?  
Das Trimmrad steht bei uns im Appartamento Privato.  
 
Was heißt das?  
Es steht brav zum Benutztwerden bereit.  
 
Als Kardinal wollte Joseph Ratzinger noch zurücktreten, er sei erschöpft. Mit der Wahl zum Papst ist etwas passiert, was er weder angestrebt noch gewollt hatte. Aber ich bin überzeugt davon, dass dann, als er sich nach und nach in den Willen Gottes hineingefügt hat, die Amtsgnade in Person und Wirken sichtbare Spuren hinterlassen hat und hinterlässt.  
 
Wie hatte er auf die Wahlentscheidung reagiert?  
Ich kam in dem Moment hinzu, als die Kardinäle in der Sixtinischen Kapelle, einer nach dem anderen, vor dem Papst knieten und ihm Treue und Gehorsam versprachen. Sein Gesicht war fast so weiß wie die neue weiße Soutane und der Pileolus auf dem Kopf. Er sah mächtig mitgenommen aus.  
 
Was ist Ihnen in dieser Stunde durch den Kopf gegangen?  
Es war wie ein Wirbelsturm, eine klare Gedankenfindung gänzlich unmöglich. Auch die Tage nachher war es eher tsunamiartig.  
 
Und wann wussten Sie, dass sich Ihr Leben grundlegend verändern wird? Es war so: Als ich nach den Kardinälen bei der Huldigung an der Reihe war, sagte ich: »Heiliger Vater, ich verspreche Ihnen meinen Gehorsam, meine Treue, meinen Einsatz in allem, was Sie von mir verlangen. Ich stehe Ihnen mit all meinen Kräften ohne Einschränkung zur Verfügung.«  
 
Die Antwort?  
Er blickte mich an, nickte mit dem Kopf und dankte.  
 
Hat sich Ihr Salär verändert?  
Ich verdiene nicht mehr und nicht weniger als vorher. Der einzige Unterschied ist, dass sich auf dem Lohnstreifen die Adresse geändert hat.  
 
Der Sohn des Schmieds aus einem 450-Seelen-Dorf im Schwarzwald, der nun neben dem Heiligen Vater im Helikopter reist und die Sorgen einer Weltkirche teilt – fragt man sich da: Warum ich? Was will Gott von mir?  
Genau diese Frage habe ich mir in der Tat gestellt – und nicht nur einmal. Es ist ja eine Aufgabe, die nicht planbar ist. Indem ich dem Heiligen Vater Treue und Gehorsam versprach, versuchte ich auf die Frage zu antworten. Darin sehe ich persönlich auch einen Fingerzeig Gottes, mich dieser Aufgabe ohne Vorbehalte zu stellen.  
 
Vermutlich sind Sie der erste Papstsekretär der Kirchengeschichte, der neben dem Pontifex auch selbst im Blickpunkt der Öffentlichkeit steht: People-Magazine schwärmen vom »Sunnyboy in der Soutane«. Sie seien, so die Schweizer Weltwoche, »unbestritten der schönste Mann im Talar, der je im Vatikan zu sehen war«. Donatella Versace hat Ihnen sogar eine eigene Mode-Linie gewidmet. Stört Sie Ihr Image als Frauenschwarm?  
Nicht dass ich rot geworden wäre, es hat mich eher etwas irritiert. Es tut nicht weh und es schmeichelte mir zunächst auch, und es ist doch keine Sünde. So frontal und direkt bin ich zuvor noch nie mit meiner Schale konfrontiert worden. Dann habe ich gemerkt, dass dies großteils Ausdruck von Sympathie ist: ein Bonus, kein Malus; damit kann ich gut umgehen. Allerdings möchte ich schon auch, dass man nicht bei meinem Äußeren stehen bleibt, sondern auch die Substanz unter der Schale zur Kenntnis nimmt.

 Von: PETER SEEWALD (INTERVIEW); JOACHIM BALDAUF (FOTOS)

Op 1 augustus vieren de Zwitsers met hun 4 nationale talen in hun 26 kantons, die samen bijna anderhalve maal zo groot zijn als het land B, hun nationale Feest.

In tegenstelling tot het beeld dat wij hebben over dit mooie bergland, waar alles peis en vree zou zijn, en waar boer Klaus heel de zomer op zijn Alpenweide jodelend met zijn beige-bruine immer schone koeien doorbrengt, terwijl boerin Hapklare Brok zwetend en lachend melk stremt en boter karnt, de Italiaanse knecht Pietro op zijn grijpgrage vingertjes tikkend, klopt dit beeld al lang niet meer met de werkelijkheid.

Net als het  sprookje van het halsstarrige bankgeheim niet meer van deze tijd   is, is  Zwitserland al lang een rampenland waar vreemdelingen precies als in de rest van Europa nederdalen en niet buiten te krijgen zijn.  De Zwitsers zijn begonnen met steenrijke Arabieren aan te trekken en toen die bleven en ook minder gefortuneerden in hun kielzog meevoerden, was de dam doorbroken.  Momenteel bestaat een grote instroom  vreemdelingen uit de Balkanlanden. 

Op 1 augustus zal de grootste partij, de SVP (UDC in het Frans) in een massale actie proberen elke burger persoonlijk te bereiken om  voor een referendumvraag steun te vragen.  Namelijk : laat elke veroordeelde vreemdeling het land verlaten !  Vorige week gaven wij hier de cijfers : 70% van de gevangenisbevolking bestaat uit vreemden.  De naturalisaties zijn een stuk lager  dan hier en dat verklaart het hoge percentage gevangen vreemdelingen.

Er zal weer een gehuil opgaan bij de traditionele partijen van links en de dromers van centrum die mee op sleeptouw genomen worden tegen deze actie.  U begrijpt voor wie wij supporteren.  Voor de échte Zwitsers van het Witte Kruis op Rode achtergrond !  Hun actie is ook de onze. En op 1 augustus een lat Toblerone verorberen of Milka.

Ray

"De wereld is van iedereen" u kent onze lijfspreuk.  Er komt nog een staartje bij : "en ge moogt hem hebben, uwe wereld".

Onze ideeën lopen parallel met die van de Jezuiëten, de priesters met zwarte soutanes, zwarte gedachtes, vele zwenkingen en kronkels die hun onmacht verbergen, maar steeds met hun tentakels in zowel het hogere als het lagere.  Ben ik niet objectief, Padre ?  Ik vraag vergiffenis en zal het anders formuleren, maar door u laat ik mij niet rollen.  In hun Italiaanse gazet (die ik van buurman Guido van Alphen even mocht lenen mits betaling van een klein statiegeld) Civilta Cattolica gaan de dienaars van de Heer zeer ver en  zeer diep in hun drang en hang om de mensheid te redden.

Ze dalen af tot de virtuele hel van  Second Life, waar iedereen die de realiteit ontvlucht, rondhangt en in slecht Engels probeert met een terpentijndoekje een stukje van andersmans gemoed bloot te wrijven. Voor ons niet gelaten.  Er blijven nog voldoende mensen met beide voeten op de vaste aarde om ons druk over te maken, de zwevers mag u hebben. Geef ons maar de "alsof-spelers" van Hertoginnedal.

De Jezuiëten willen echter meegaan met hun tijd, er zal daar ook wel een of andere Dom Jürgen Dee-Jay rondhangen in zwarte rokken en zij gaan missioneren : er bestaat ongetwijfeld een behoefte aan het woord van de Heer voor vele Avatars. Ik ben geen lid van de Rooms-katholieken, ik heb absoluut niets tegen ze, integendeel de kleine Macchiavelli in mij zou hen graag inzetten tegen de muzelmannen, maar de grijsaards van Rome doen er vaak veel aan om de mensheid af te schrikken. 

Is er eigenlijk al een Koning gekozen voor second Life ?  Ik ken iemand met een Missie die niet zo goed wil lukken. 
Kan hij eens langslopen in Rome ?  Zijn broer is momenteel vaak in Italië om met een architecte plannen te maken.

Ray

Trots, dat we zelfs voor de  dealers in het bezit zijn gesteld van de eerste (stiekeme) foto van de nieuwe Saab, model 2008, voorrecht dat wij graag met u, onze Trouwe Lezers, delen.

De kleur is zacht saffraan, teneinde niet op te vallen in het zich weldra in onze contreiën vestigende woestijnklimaat.  De banden zijn contrasterend zwart en de pedalen schuiven uit in alle richtingen. Fleurige kleuraccenten vertalen de hunker van de Zweudse Saabers naar diversiteit : Breuvö !

Over de sterkte en supersnelheden van deze prachtige bolide  zal nog veel gegist worden.  Dankzij Angeltjes en onze goede relaties met de Zweedse Prinses Madeleine (zie foto) tonen wij u wat te tonen valt :




De Prinses





De nieuwe Saab

Koekoek !  Hier zijn we, een beetje te laat, zeker ? 

Het is de schuld van mijn vrouw, Gerda, van haar gezwollen duim, van de Lijn, en van mijnheer doktoor in het ziekenhuis voor verstuikte duimen.   Wij zitten hier in een zone van de stad van Allah, waar je 's nachts geen oog kan dichtdoen omdat alle ziek-o-mobiels hier op enkele honderden meter in het rondte hun patiënten droppen en voortdurend heen-en-weer snellen met "toeta-toeta" "tssjjiiiirrrrp-tssjjiiiirrrp" "Bweurbweurk", "Ding-dinding", het is nauwelijks te harden.  Als je zelf iets aan de hand hebt, komen de ziekenwagens van bij de Nederlandse grens in werking en die kennen de streek niet.  Zetten u ook meestal af aan een verkeerd hospitaal, want het zijn geen taxi's, hé Mijnheer.

Het is allemaal goed gekomen maar het heeft lang geduurd, want in de ziekenhuizen (Middelheim, Universitair Ziekenhuis Antwerpen, de Honderdjarige,  (de Centenaire),  Erasmus, Augustinus, Vincentius zitten ze ook met de handen in het haar.  Er zijn te veel moslims.  U zegt, mijnheer doktoor ?  Ja, er zijn te veel moslims die willen dat hun vrouwen enkel onderzocht worden door vrouwelijks artsen.

Stel u voor, de duim van Fatima  is verstuikt en dat mens komt geheid naar het hospitaal met zo een futiliteit (bij mijn vrouw was het een complicatie, zoals alles) in gezelschap van echtgenoot,meestal in pyjama en op sletsen, enkele zonen, een neef, een schoonbroer en meestal een dochter of twee en nog wat klein grut voor de aangename sfeer. Dat alles om  een verstuikte duim in te pakken.  En dan beginnen de onderhandelingen.  Als Mijnheer doktoor mocht vragen om u uit te kleden, een jarretellegordel aan te trekken en een beha met blote tepeldoorkijk om te doen, neem ik aan, dat ge raar opkijkt.  Meestal is dat NIET het geval maar toch mag Mijnheer doktoor Fatima niet aanraken want anders krijgt Youssef, de bezitter van Fatima,  een hartaanval van jaloersheid : "Ni komme aan meine frau".  Behalve 's zaterdags als ze naar de kapper moet om de knevel te laten bijknippen.

Dat is dus een probleem aan het worden.  Ik zie maar een oplossing, meer artsen-moslima's opleiden, gescheiden wijken, gescheiden hospitalen. Ofwel wij ook moslim worden.

Ray

De 11 julitoespraak in Palermo a/d Noordzee, voorheen de koningin der badsteden Ostende, heeft sommige traditionelen naar adem doen snakken. 

Even het Nieuwsblad citeren, dan kennen we de rolverdelingen en het scenario volgt daar als vanzelf uit.


11-juliviering afgeschaft na omstreden speech 
 
OOSTENDE De 11-julitoespraak in het Casino Kursaal krijgt een staartje. Na de omstreden speech van een vertegenwoordigster van het Priester Daensfonds en het opstappen van schepen Veulemans tijdens de feestzitting, is de zaak ook ter sprake gekomen op het schepencollege. Volgend jaar zal de stad zelf een neutrale viering organiseren.

De speech die Lutgarde De Ridder van het Priester Daensfonds uitsprak op 11 juli in het Kursaal deed heel wat wenkbrauwen fronsen. De passages over Daens' idealen werden afgewisseld met een flinke sneer naar politici die postjes binnenrijven, de media die de moord op een buschauffeur bagatelliseren en een reeks vragen over het uitsluiten van het Vlaams Belang. De speech zou op een meeting van die partij wellicht een staande ovatie gekregen hebben. Maar schepen Hilde Veulemans (CD&V) dacht daar anders over. 'Ik kon het echt niet meer aanhoren hoe vernederend er werd gesproken. Alles werd op één hoop gegooid en politici kregen weer de schuld van alles. Als Daens dit zou horen dan draaide hij zich om in zijn graf. Het was echt te gortig', zei Veulemans, die als enige politicus opstapte tijdens de speech. Voorzitter Johan Desmet van het organiserende 11-julicomité Oostende: 'We wilden in het Daensjaar inspelen op de actualiteit en vroegen een spreker bij het Priester Daensfonds. Het was soms wat hard verwoord, maar we distantiëren ons er niet van. We gaan wel een brief schrijven naar het schepencollege om ons te verontschuldigen als mensen gechoqueerd waren.' Voorzitter Rob Librecht van het (nationale) Priester Daensfonds: 'Wij zijn een pluralistische vereniging en komen op voor Vlaanderen maar de speech is niet het standpunt van onze vereniging.' Nochtans werd dat op de uitnodiging en tijdens de speech anders gesuggereerd. Spreker Lutgarde De Ridder: 'Ik kreeg zelfs een langdurig applaus en veel positieve reacties. Ik meen dat iedereen kan zeggen waarvoor hij staat en kreeg enkel een negatieve reactie van Geert Lambert.'

Neutrale organisatie

Cultuurschepen Nancy Bourgoignie (SP.A) kaartte de zaak aan op het schepencollege en kondigde gisteren aan dat er geen gezamenlijke organisatie meer komt in 2008: 'Ik zie niet in waarom we subsidie zouden verlenen aan een getinte organisatie. Volgend jaar kiezen we voor een neutrale organisatie en zullen we de touwtjes zelf in handen nemen.' (efo)


Enkele opmerkingen, niet veel, want we zullen wel allen hetzelfde denken :

- men wil duidelijk de Vlaams-nationalisten hun nationale feestdag ontnemen, het begint in de steden waar socialisten hun dictatuur uitoefenen ; (vgl. Antwerpen en Brussel)

- de "waarheid" kan alleen gezegd worden door "neutralen" en die waarheid mag nooit gaan over de echte eisen van de Vlaamse Beweging of verwijzingen inhouden naar de actualiteit

- er zouden lijfstraffen moeten uitgedeeld worden aan politici die de uitdrukking gebruiken "hij/zij zou zich in zijn graf omdraaien bij het aanhoren, enz". Vooral als de betrokkene zelf het verstand bezit van een kartonnen mier en niet weet waarover het gaat.  Ik zal eens wat boekjes van Luc Delaforterie naar Veulemans in Ostende sturen.

- Lambert is een man die het Vlaams-nationalisme (en ook het Daensisme) de rug heeft toegekeerd ; hij wil een andere maatschappij dan de Vlaams-nationalisten en dat is hem gegund.  Hij moet enkel de couragie hebben zijn verleden te verloochenen, officieel en dan staat iedereen duidelijk voor zijn eigen opvattingen : aan de ene kant, de  groen-rode democraten die mensen uitsluiten, aan de andere kant, de Vlaams-nationalisten die best tolerant zijn, want zij weten wat vervolging betekent.

- Ik bedwing mij en zal niet vloeken.

Ray

Wij gaan geen wekelijkse rubriek in het leven roepen over wie het leven gaat verlaten.  Vanmorgen schrok ik toen ik las dat Jos Brink ongeneeslijk aangetast is door kanker.

Hij is een man met een aanzienlijk charisma, vriendelijkheid, professioneel tot in het uiterste puntje van zijn kleinste teentje, een acteur, zanger, presentator, iemand die als hij op televisie verscheen, zorgde voor gezelligheid en ontspanning. 

Ik zeg dit niet omdat Jos Brink heen gaat, het is gewoonweg de waarheid.  Velen zijn geroepen, weinigen zijn wat waard en die man bezat een aangeboren talent om mensen bezig te houden, vertrouwen in te boezemen, aan het lachen te brengen.  Ik zie bij ons in Vlaanderen nauwelijks een equivalent.

Dag, Mijnheer Brink, bedankt voor al het mooie dat u in onze levens gebracht hebt.

Ray

Of de mensen van Radio Minerva het tof zullen vinden bij Angeltjes een oproep tot steun te lezen, weet ik niet maar zij verdienen het alleszins. 

Radio Minerva is de grootste privé radiozender van 't stad en zij werken uitsluitend met liefhebbers.  Mensen die hun grote platencollecties ter beschikking stelling, hun kennis en hun vrije tijd en die niet allen een eerste prijs Conservatorium zouden behalen voor uitspraak.  Maar Minerva is populair, zeker bij de oudere generatie met nogal wat muziek uit de jaren "stillekens".  Politiek is Minerva absoluut neutraal (ik heb nog nooit een onvertogen woord in om het even welke richting gehoord, maar ik ben geen dagelijkse luisteraar), kortom de 000 zouden best eens bij de amateurs mogen gaan vragen : "Neutraliteit, hoe bereikt ge dat ?"

Onderstaand artikel komt uit het Nieuwsblad :

Radio Minerva wacht rekening van 30.000euro
Hoge taksen bedreigen lokale zenders

ANTWERPEN - Vlaamse radiostations krijgen het moeilijker de billijke vergoeding te betalen. Radio Minerva wacht een factuur van 30.000euro. 'We werken aan een oplossing', zegt Mark Casteels van Simim, verantwoordelijk voor de inning.

Liefst veertig vrijwilligers houden al 25jaar lang Radio Minerva draaiende. Met meer dan 30.000luisteraars zijn ze met stip de populairste lokale zender in Antwerpen. Maar ook zij krijgen het almaar moeilijker de torenhoge taksen op te hoesten. Vooral de billijke vergoeding, valt naast de Sabam-rekeningen en straalverbindingsrechten zwaar. Het gaat om de verloning voor het openbaar gebruik van beeld en muziek. Privé-bedrijf Outsourcing Partners int het geld, beheersvennootschap Uradex verdeelt het bedrag onder artiesten en producenten.

Frank Boekhoff, voorzitter van Radio Minerva en uitbater van Café Minerva, geeft toe dat het niet makkelijk. 'We steunen lokale artiesten en doen dat goed, maar de prijs die we daarvoor moeten betalen is hoog', zegt hij. 'Momenteel zijn we aan het onderhandelen om de factuur van de billijke vergoeding naar omlaag te krijgen.'

En die is hoog. Radio Minerva mag zich -omwille van de uitstekende CIM-luistercijfers- verwachten aan een afrekening van 30.000euro.

Vier euro per luisteraar

Mark Casteels van Simim, verantwoordelijk voor de inning: 'De meeste lokale radiostations worden niet opgenomen in de CIM-studies omdat ze té klein zijn. Daarom rekenen we hen een jaarlijks forfaitair bedrag van 440euro aan. Maar Minerva is een geval apart. De zender is een instituut en telt jaar na jaar meer luisteraars.'

'In 2005 werden er volgens de formule van het ogenblikkelijk gewogen gebruik -dat zijn mensen die dagelijks één kwartier naar dezelfde zender luisteren- 4.750luisteraars geteld. In 2006 waren er dat 7.730. We rekenen 4euro per luisteraar per jaar. Dat betekent dat Minerva 30.920euro zou moeten ophoesten.'

Dat geld is er niet. Radio Minerva is immers geen commercieel station en kan daarom niet rekenen op reclame-inkomsten.

Bovendien moet de onafhankelijke zender dagelijks rekenen op de goede wil van sympathisanten. 'Het is een probleem', beaamt Casteels.

'We zullen voorlopig niks aanrekenen en zullen het probleem binnenkort aankaarten in de bevoegde commissie.'

Het wordt een moeilijke discussie, weet Mark Casteels.

'Waar trek je de grens? Wat zullen commerciële zenders zeggen als we voor Radio Minerva de kosten zouden verlagen? Het laatste woord is daarover nog niet gezegd. We zullen het dossier met heel veel schroom moeten aanpakken', besluit Casteels.

Jan is gaan proefrijden met zijn nieuwe Saab.  Ho-ho, wat fijn voor Jan !

Honderd keer springen wij in de bres voor een politieke partij, omdat die de gebeten hond is van alle concurrenten en van de triestige media in dit land, één keer veren wij recht met een happerige opmerking (die we zelf onmiddellijk relativeren "maar we blijven jullie graag zien") en er staan lezers voor onze deur met bokshandschoenen, want we mogen niets fouts zeggen over die partij ... Oké !

We zullen het nog eens goed maken !  Er staat vandaag een knalartikel in Le Standard van Bart Brinckman over de tribulaties met de dee-jay uit Wilrijk.  Het gaat ditmaal over centen, radio-uitzendingen, bandbreedtes en vermeende affaires. 

Ik heb al bij herhaling vastgesteld, en ik ben niet de slimste, dat aan de top van een succespartij staan, ontzettend moeilijk én eenzaam is !  Het Vlaams Belang heeft het grote voordeel dat ze drie types heeft met diverse achtergronden die mekaar aanvullen en aanvoelen en die op die manier hun partij en het Vlaams-nationalisme gebracht hebben waar het nog nooit gestaan heeft in de geschiedenis van dit land.

Dat er vergissingen en misgrepen gebeuren is onvermijdelijk, dat niettegenstaande de geweldige druk van buitenuit om die partij  te laten imploderen dit niet plaatsvindt, is een pluim op de hoed van de parlementaire fracties, het partijbestuur, de partijraad en de vele arrondissementen en afdelingen.  En laat me ook iets delicaats zeggen : ik ben niet de advocaat van Rose-Marie Morel, zij kwam uit eigen beweging van de NV-A en is binnengehaald als een prinses bij het VB, zij is een jonge vrouw met goede mogelijkheden die moet leren maar zij heeft talent.  Zij is ondervoorzitter en Vlaams parlementslid en zij heeft vanuit die functies de plicht haar mening te geven over alle zaken die de partij aanbelangen.  Of moet zij soms zwijgen omdat ze  lange benen  heeft die mogen gezien worden ?  En met al de rest heeft niemand wat te maken.  Zij heeft alles in zich om het zowel politiek ver te brengen als om zwaar door de media gepakt te worden op basis van roddels. Morel is mij echter veel nauwer dan Yves Desmet, Bart Brinckman, Rik van Cauwelaert  of welke ratelslang dan ook.  Zij is een van ons, dus handen af !

Ik heb gelukkig niets te zeggen bij het Belang,  daarom dat ik het makkelijk  heb : zolang de huidige mensen in Vlaams Belang, Lijst Dedecker, en NV-A aan de top zitten van hun partijen, en nu nog eens verwikkelingen ontstaan over centen, zal Forza Flandria, Forza Noppes blijven. 

Ray

Uit Le Frut de mon coeur volgend prangend sportbericht :

(omwille van de hectiek op onze redactie, de Senseo is namelijk stuk, zou het kunnen dat er enkele kleine wijzigingen zijn in het originele Frut-artikel maar gezien onze excellente relaties, vinden ze dat op Linkerover niet erg, nietwaar linkse ratjes ?) :

Renners protesteren tegen dopinggebruik voor start Tour

Een zestigtal renners heeft vanmorgen in Orthez de start van de Touretappe naar de Aubisque enkele minuten opgehouden.

Met een sitdownstaking  (wat niet evident is voor hardzwoegende sportlui) protesteerden de coureurs tegen de voortdurende problemen die veroorzaakt worden door collega's. Dinsdagavond hadden ze gehoord dat Aleksandr Vinokoerov betrapt is op bloeddoping, waarop Tom Boonen zegde : "Vinokourov is ne smeerlap".  Als dit een sollicitatie is om bij Angeltjes te komen werken, is het in orde, Tom : schimpen en schelden is het voornaamste.  Schrijven dat doet de pc. Brengt wel een nieuwe Senseo mee.

"Het is een protest tegen diegenen die nog steeds niet begrepen hebben dat je het spel eerlijk moet spelen", zegt T-Mobile-manager Luuc Eisenga. Volgens Roger Legeay van Crédit Agricole kwam het idee spontaan op bij een van de renners uit de acht deelnemende ploegen. "Daarna heeft iedereen zich er unaniem achter geschaard." De coureurs eisen een 'grote schoonmaak' in het peloton. Iedereen slikt, spuit, drinkt mekaars bloed maar laat dat in godsnaam de sport niet aantasten !  Nu Dokter Paul Janssens uit de Kempen van Armand Preud'homme de Beroemdste aller Belgen is geworden, start zijn weef, Dora volgend jaar een eigen propere wielerploeg "de Perdolannekes".

Met dank aan de Kameraden van de Katwilg.

(stortingen voor een mooie lichtblauwe Senseo zijn steeds welkom, evenals pakken  klontjes, plastiek lepeltjes, voorverpakte speculoos van Lotus en Lonka muntjes)

De reserve-wielerploeg voor de Ronde doet zijn intrede om de eerste ploeg die geëlimineerd is, te vervangen ; vrouwelijke hormonen opspuiten is NIET verboden. Succes aan onze kampioenen.