Vanmorgen op zonnige wandelboodschappen in de soeks van mijn wijk, neuriënd, vrolijk fluitend, hand opsteken tegen de Mo die een sobere pyjama droeg vandaag ."Hey Mo, juist uw bed uit ?" Als ik dat zeg, lacht hij, ik ben een ongevaarlijke ouwe gek - als u het zegt, haalt hij zijn gsm boven om de verontwaardigde woestijnridders op te roepen.
Het is bizar gesteld in deze stad met de relaties tussen mensen. De linkse betweters van het schepencollege, gehuld in interlocken onderlijfjes roepen tegen al wie het wil horen : "Verzuurde racisten horen hier niet thuis, leve de multicultuur en de multicolor" en als toemaatje, ten blijke van hun grote tolerantie "Dewinter aan de hoogste boom !" Als ze de kans hebben, die trieste heren en weinige dames, om de moslimvrienden serieus te nemen en ze een aandeel te bezorgen in het beleid, schuiven ze de vriendjes door naar het schuilhok waar in grote letters "GEDULD" boven staat ; op die momenten worden het precies Vlaams Belangers : "Eigen mandaten eerst voor de eigen profiteurs".
Intussen proberen wij, soms neuriënd, vaak vloekend tegen heug en meug op te schieten met al die vreemdelingen, ook al zijn ze" op papier van hier", hun hart vertoeft in Marokko of Turkije of Sjakamakka.
Het wordt hoe langer hoe duidelijker dat de verzuring niets te maken heeft met de burgers die het verwijt toegeslingerd krijgen door televisiemakers, journalisten, opiniemakers, spionnen van het regime, politici met op kop een wanstaltige eerste-minister gevolgd door zijn reuze-kabouter van buitenlandse zaken : zij zijn de verzuurden, de onverzoenlijken, de onverbiddelijken die op hun chagrijnige voorhoofden een tatoeage moeten aanbrengen met de tekst "Haatkop".
In Borgerhout hebben ze een voorzitter van de districtsraad verkozen, een Algerijnse Belg, die onzorgvuldig Nederlands praat. VB-woordvoerder Wegge doet daar niet moeilijk over, voor hem gaat het over de realisaties voor de bevolking en niet over mooie, beschaafde klanken. Het zijn echter de coalitiegenoten van die allochtone man met zijn Antwerpse zoef-zoef uitspraak , die hem achter zijn rug op de korrel nemen. En die van het VB praten met hem, zonder neerbuigend te doen, zonder te beledigen, zonder nijd en zonder haat.
Respect voor democratie, respect voor collega's, ik hoop dat het stelselmatig duidelijk wordt voor iedereen hoe de vork aan de steel zit.
"Het is bewezen dat Guido niet is gestorven door een hoge bloeddruk of door zijn gezondheidstoestand. Dat eerste foute autopsierapport blijft nog altijd terugkomen. Daarom ga ik naar de Raad voor Journalistiek om diegenen die over de schreef zijn gegaan, terecht te wijzen."
Achter het Nieuws, een uitgave van Vrij van Zegel (Luc van Balberghes door de Angeltjes aanbevolen blog) citeert deze uitspraak die de weduwe van Guido de Moor door Gazet van Antwerpen liet optekenen.
Een treinbestuurder op weg naar zijn werk, werd in Antwerpen op een bus van het openbaar vervoer door zes Marokkaanse smeerlapjes afgetuigd tot hij levenloos neerzeeg. Het was een mooie zomerdag in 2006. De medereizigers keken gegêneerd en een beetje kortademig de andere kant op toen de moordenaars de bus verlieten. Guido de Moor, een vijftiger, had zich tot het tuig van de richel gewend om hen te vragen wat minder luidruchtig te zijn. Dàt doe je niet in een multiculturele samenleving.
In de verslavingsfeuilletons die de openbare omroep over zijn kijkpubliek kwistig uitstrooit, is het vaste poco-prik redelijke, tot dialoog bereide, kalme, geïntegreerde allochtonen te laten optreden die smakelijk lachen met grapjes over hun donkere huidskleur en die de harten van mooie meiden als Lien Van de Kelder vlugger laten kloppen. Het gaat ook om nieuwe, softe mannen, die de vaat doen en genereus met de fles Bleekwater/Javel omspringen. De Ali's van dienst zijn niet getooid met soepjurken, sandalen of gekke potskes en ik heb ze nog nooit een schaap het decor van de studio zien binnensleuren om het arme dier met een aardappelmesje de keel over te snijden. Bidden doen ze vermoedelijk ook buiten beeld en alhoewel ze vaak hier geboren en getogen zijn, spreken ze hun dialogen uit alsof het verkapte oorlogsverklaringen zijn. Zoef ! Zoef ! Zoef !
Ik reken er op dat Mevrouw De Moor in haar juridsich dossier ook de ongelooflijk smerige verklaringen van het Humo-crapuul, Douglas de Coninck, opneemt. De tendentieuze verslaggeving van dat verziekte brein steunde grotendeels op het autopsieverslag van de Grootste Expert Patholoog van het universum en dat blijkt nu niet te kloppen.
De moordenaars dartelen al lang vrolijk terug in de stad van A(llah) rond, op vrije voetjes en in het Vlinderpaleis zitten ze zich af te vragen waar ze heen moeten met al de doofpotten, de verjaringstrucs, de partijdige uitspraken en de onkunde van vele magistraten.
Reeds een heel tijdje loop ik met die vraag door mijn hoofd. Niet dat ik Mark persoonlijk ken maar vroeger hielp hij mijn dag soms kleuren, nu nooit meer.
Hoe moet het trouwens met ieder overtuigd Vlaams-nationalist zijn die voor de NVA kiest, al of niet als mandataris, lid, militant of postjespakker.
Of is de NVA geen Vlaams-nationalistische partij (meer)?
Toen de Volksunie een tijd geleden uit elkaar spatte dacht ik dat de linkse wietwereldverbetaars elkaar gevonden hadden bij Spirit, de opportunisten bij de VLD en de Vlaams-nationalisten bij de NVA.
Ik heb me duidelijk vergist: het zijn “dezelfde” lieden als diegene die indertijd hun ziel én hun partij verkochten. Dit hebben ze een paar weken geleden ten volle bewezen toen ze JMDD de ezelsstamp gaven. Zeer pijnlijk was dat. Niet alleen JMDD - maar de minister zelf had gezegd – dat Bourgeois niet aan zijn ministerpostje plakte. Of beter: Bart de Pezewever: “We kiezen er resoluut voor om door te gaan als rechtlijnige, Vlaamse ondernemende partij, mét Jean-Marie Dedecker als kandidaat op de lijst van N-VA”
U kunt zich natuurlijk afvragen wat de NVA bezielde om JMDD binnen te halen die o.a. volgende uitspraken op zijn palmares heeft:
- 07-05-05: “ik ga niet naar de NVA”
- 15-05-05:“Die kartelpartijtjes hebben bij de gratie van de grote broer wel macht, onredelijk veel macht. Geld hebben ze ook. Mandatarissen en ministers ook. Die kartelpartijen zijn de appendicitis van de democratie.”
- 17-02-06: “De N-VA is na één jaar regeringsdeelname al een braaf aanhangsel geworden van CD&V. Op zoek naar postjes.”
“Resoluut”….., doet me denken aan “onverwijld”…. al weet ik echt niet hoe dat zou komen. Ondertussen is geweten hoe resoluut rechtlijnig kan zijn.
Hebt u ook dat gevoel dat er een sterk Forza Flandria had kunnen zijn als de NVA toen resoluut voor rechtlijnigheid had gekozen?
Maar hoe zou het met Mark zijn?
De vraag was in mijn hoofd beginnen spoken toen ik nog eens langs ging op de webstek van de NVA en zijn banner “geen 200 jaar België” er niet meer op stond.
Geen nood vrienden: er zijn verkiezingen op komst en zijn banner staat er terug op. Is Mark het schaamlapje van de NVA? Ik denk het.
Op zoek naar enige duidelijkheid van de NVA en haar mandatarissen over hun standpunten i.v.m. een onafhankelijke Vlaamse staat vond ik, buiten hun congresteksten en de webstek van Mark Demesmaeker, weinig of geen duidelijkheid daarover.
Wat ik wel zeer gemakkelijk vond bij hun grote baas waar ze hun karretje hebben aangehaakt.
Hier, hier, hier en hier kunt u duidelijk vernemen dat CD&V niets van separtisme of van een onafhankelijk Vlaanderen wil weten en bijgevolg ook de royale poppenkast in leven wil houden.
Waarbij ik me niet van de indruk kan ontdoen dat Bart de Pezewever zich deze visie reeds tot de zijne heeft gemaakt. Zijn uitspraken in de zeverende dag van 28-01-07 zijn een veeg teken: “het bespreken van de rol van de monarchie nu toch wel mijn laagste prioriteit is”
Hoe kan een partij die zich voordoet als “een rechtlijnige Vlaamse ondernemende partij” haar hand- en spandiensten verlenen aan ampersanters?
En dus vraag ik mij af of Mark zich niet eenzaam en verlaten voelt.
Zijt ge thuis Mark? Laat eens iets weten. Wat denkt ge?
Ik zou zeggen: geen onderhandelingen meer maar gewoon de onafhankelijkheid van Vlaanderen opeisen. Ge hebt toch ook Koenraad Elst gelezen?
Familie is het voornaamste in je leven en velen ervaren het zo. Behalve zij die ambras hebben met hun kijvende schoonmoeder, hun roddelende nicht, hun wuft-levende kinderen, oom Incest en tante Pot.
Bij de Jacksons van Michael en Janet is het net zo. Toen ze klein waren moesten ze samen liedjes zingen en als het vals klonk, klopte vader er met de broeksriem op los en nu ze groot zijn, bleek uitgeslagen en allen in min of meerdere mate gestoord, blijft een ding overeind : het familiegevoel.
Een van de broers van Michael, met de zonderlinge naam Jermaine, is moslim geworden en verhuisd naar Bahrein, een paradijs voor vermogende vreemdelingen die zich geen bal hoeven aan te trekken van de reglementen van de koran, zolang ze zich verscholen houden in hun afgeschermde vestingen. Jermaine mag buiten komen met zijn auto maar als hij Germaine zou heten zou hij niet achter het stuur mogen zitten. Verschil moet er zijn en de vrouwen hebben al praats genoeg in al die islamitische paradijzen.
Ik vraag me wel af, met wat voor rare eigenschappen die Jermaine behept is, om van alle mogelijke landen in de wereld zich te vestigen in een sultanaat, zo klein als enkele vliegvelden plus wat voetbalvelden en twee duinen? Hang naar privacy zal het niet wezen, want Jermaine nam deel aan BBC's Big Brother voor beroemdheden. Douchen voor het oog van miljoenen joelende Britten, maar wat doet hij thuis achter de gordijnen ? I don't know.
Alvorens terug af te reizen naar de woestijnstaat waar ook zijn woning staat ( zonder Jupiler) heeft hij nog vlug aan de BBC verteld, dat hij van oordeel is dat zijn wit uitgeslagen broertje met de wipneus en de speelse neiging jongetjes mee in bed te nemen en het eigen kindje over het balkon heen en weer te wiegen, dat broertje Michael zou best moslim worden.Het zal hem beschermen tegen alles waarvoor hij aangevallen wordt. En hij mag zich ook in Bahrein vestigen. Verstaat u dat, Mevrouw en Mijnheer ? Wil dat zeggen, dat moslim zijnde je overeenkomstig de wetten van de koran en de woestijn jongetjes mag meenemen in je ledikant ? Zegt niemand er wat van ? Ginder in Bahrein ? En speelt zich dat allemaal achter het gordijn af of kan het openbaar ? Verdraaid, die koran is een tolerant boekske voor viespeuken. Ray
Er is een groot onderscheid tussen de Nederlandse burger en de uitverkorenen die menen het politieke verkeer te kunnen regelen. Die laatste categorie is moeilijk in te schatten, net zoals bij ons trouwens. Veel geblaat, weinig wol.
Het Nederlandse leger zit in Afghanistan met enkele honderden militairen die zich inspannen om het leven een beetje draaglijk te maken voor de bevolking. Niet dat er veel moderniteit ingevoerd wordt, want de taliban zijn weliswaar teruggedrongen uit Kabul maar de mentaliteit blijft middeleeuws en dezelfde godsdienst, die ook bij ons de leidraad is voor velen, domineert het leven van mannen en vrouwen. Vooral vrouwen blijven de geviseerde boosdoensters ; wat hebben zij toch misdaan in de ogen van de fanatieke sadisten en extremisten ? Hebben die bebaarde venten die in jurken rondlopen soms geen moeders gehad ? Bij ons zijn mannen in japonnen meestal de allerbeste zonen die mama's zich kunnen wensen.
Om in het barre en onvruchtbare land te overleven is papaverteelt een zekere bron van inkomsten. De Amerikanen willen daar van af en hebben aan de Afghaanse president "gevraagd" de plantages plat te rijden en af te branden. Die arme man zit ook maar wat wankel te proberen oude gebruiken in stand te houden om nieuwe wreedheden te vermijden en godsdienstwaanzinnigen met grote smoelen te verzoenen met krijgsheren die zweren bij de kracht van het zwaard. Liever hij dan ik. Regelmatig zakt bovendien de US-ambassadeur of een vijfsterren generaal met een of ander verzoek af naar het paleis en dat akkefietje moet de president zien te haken of breien tussen zijn lappendeken van overlevingsbeleid.
Het verzoekje van de vernieling van de papavervelden was niet in dovemansoren weggezonken : de gouverneurs van de onderscheiden Afghaanse provincies waren druk doende met het opvolgen van de presidentiële bevelen, behalve in de gouw waar Holland de beschaving aan het vooruithelpen is.
De Nederlandse Minister van Ontwikkelingshulp, Agnes van Ardenne van het Christen-Democratisch Appel heeft van haar kant opdracht gegeven om de papaverteelt rustig te laten doorgaan, althans in "haar" gebied, waar Nederland de plak zwaait. Zij vreest voor represailles van de ondergedoken taliban ... en het ontbreekt volgens haar aan een totale aanpak.
Als ik lid was van de Regering van Hare Majesteit Koningin Beatrix der Nederlanden, zou ik bij de uitdrukking "totale aanpak" onder het vast tapijt verdwijnen. Nederland verzuipt in de reglementen en regels die mekaar moeten aanvullen maar vooral voor constante verwarring zorgen en tegenspraak. "We gaan het nog even door een commissie halen", is een standaardzin die ook bij ons begint in te burgeren.
Mag ik met mijn slecht karakter veronderstellen, dat Agnes ook een beetje vreest dat de heroïnemarkt zou verstoord worden ? En mag ik, nu ik toch bezig ben, een domme vraag stellen : wie is eigenlijk de baas in Afghanistan ? Karzoi ? Bush ? Ban-ki-moon ? Of van Ardenne ?
In eigen land bakken ze er niets van maar in een van de Treurigste en Achterlijkste Naties ter wereld : holala ...
Onze weledele hoofdredacteur heeft sinds kort mijn luilekkerleven volledig overhoop gehaald. Om maar één concreet voorbeeld te noemen: ik ben verplicht, tegen heug en meug, om iedere avond mijn stamcafé te verlaten om Morgen Beter van de meer dan kostelijke (letterlijk en figuurlijk) nationale Vlaamsvreemde staatszender te volgen en daar mijn gedacht over te zeggen.
Ik onderneem een poging of het morgen dan toch niet beter zou kunnen.
Neen dus.
Beste vrienden, ik neem aan dat u er mij niet kunt van verdenken, ondanks snode beweringen van onze hoofdredacteur in “Turkije – kampioen”, een supporter te zijn van de tsjeven en zeker niet van Guynokkio en zijn kliek.
(u hebt het waarschijnlijk al gemerkt: er is een genadeloze machtsstrijd binnen de groep Angeltjes losgebarsten, welke ik enkel maar te zeerste kan betreuren - heu…omwille van mijn aandelen)
Maar ik wijk af.
Wat me steeds meer en meer mateloos ergert is niet alleen de mateloze arrogantie van de PRT om steeds weer dezelfde leugenachtige programma’s te maken maar vooral de stilzwijgendheid van de “democratische” partijen. (een “fascistische” partij als het Vlaams Belang heeft hierover uiteraard niks in de pap te brokken)
Het onderwerp van vanavond (29-01-07) en ik citeer de PRT:
“De CD&V profileerde zich op haar nieuwjaarsreceptie als de gezinspartij die alles 'samen' doet en de socialisten hadden op hun congres opnieuw aandacht voor wie hen groot maakte: de arbeiders. Met de verkiezingen in zicht keren de partijen terug naar de bron. Verandert dit echt iets aan de inhoud of is de conservatieve démarche niet meer dan een electorale positionering?”
En wie zijn de protagonisten deze avond?
Katleen Cools, Caroline Genez , Marc Van De Looverbos en Carl De Vos tegentsjeef Tsjoektsjoek, alias Etienne Schouppe.
Ik schrijf dus “vier TEGEN één” en zou bijna geneigd zijn de verdediging van Tsjoektsjoek op mij te nemen, bijna dus.
Het was een grote propaganda voor “het zuiverende water” waarbij het heel aandoenlijk was dat Katleentje Caroline onderbrak om haar te excuseren van: “het is niet speciaal een belediging hoor, ik stel het gewoon vast” op een opmerking die naar een Vlaams Belanger toe flatterend zou zijn geweest.
Carl Devos wordt steevast “ondertiteld” als politoloog terwijl hij de ordinaire valse slang van de sossen is.
Rode Marc en intieme vriend van de kanibaal, die een voor mij onbegrijpelijk woord wist te gebruiken – “het wordt een heel empride situatie” – wist nog uit te leggen dat de regering goed bezig was met alles en nog wat te verkopen door geldverkwister tsjoektsjoek te tackelen met zijn sale-and-lease-back operatie van de nationale wagonnetjes en locomotiefjes.
Maar het ergste wat ik heb geleerd is dat onze regeringsleiders, volgens Carolientje toch, al 7 jaar een stringent begrotingsbeleid voeren.
Is er iemand in de zaal die mij kan uitleggen wat er stringent is aan: belastingen verlagen terwijl ze verhogen, “gratis” openbaar vervoer, verkopen van uw eigendommen aan stukken minder dan de gedwongen verkoopwaarde en die dan nog moeten zelf huren aan tarieven boven de marktwaarde, jobs creëren die meer kosten dan dat ze opbrengen aan de staatskas, …. en zo kunnen we wel nog wat doorgaan.
Tot slot geniet ik van de wetenschap dat de VLD de CD&V zwaar getackeld heeft door hun “goed bestuur”(bwarchk) beleid naar de komende verkiezingen om er geen Vlaamse ministers op hun lijst te plaatsen. Sorry, niet bovenaan.
Toch wel knap gezien van die valse slang.
Het wordt duidelijk: de verkiezingen zijn in aantocht:
De VLD ontdekt goed bestuur, staatshervorming en leiderschap.
De Sp.a gelooft na meer dan 100 jaar dat ze inhoud moet brengen en wil terug naar haar wortels: de werkmensch.
De CD&V is, als vanouds, weer Vlaamser dan de Vlaamse Volksbeweging, Vlaams Belang, NVA(?) - en wie nog al – samen.
De NVA doet niks, zegt niks maar blijft haar poesjenellenrol consequent spelen.
De enige partij die zowel nu als altijd zowel vóór als nà de verkiezingen hetzelfde blijft zeggen is meer als voldoende gekend.
Het moeten niet altijd dezelfden zijn die hier zeveren.
Vandaag legt de Heer Pascal Smet, Minister van het Hoofdstedelijk Gewest, socialist in hart en nieren en Vlaams Brusselaar in zijn voeten ons uit waarom Vlaams Brabant en de randgemeenten overgeleverd mogen worden aan de Franstaligen.
Beste Vrienden omdat ik zelf toevallig een lafaard ben en een vriend van Wallijn, de walvus zal ik het kort houden en zeg u duidelijk wat er vooral niet aan de hand is
verder zal ik er het zwijgen aan oedoen en roep ik Vlaanderen uit tot de comvinatie van verrad en spijs van drank
Vive la Belgqiue !!! Vive le Roi !!! Vive moi-même et mon ami Wallijn !!!
De overgrote meerderheid van ons zijn belastingbetalers wier afgeperste centen gebruikt worden door een aantal kierewieten - kriskras doorheen de partijen aangesteld door den Baard en gedirigeerd door Guynokkio- om ons allen te begeleiden naar de nieuwe wereld van multiculturele diversiteit, schreeuwende kleuren en het failliet van de Westerse cultuur. Tom Barman verzorgt het lawaai, Luc Tuymans neemt de vuureffecten voor zijn rekening en Arno deelt drank en drugs uit. En langsheen het parcours-naar-de-ondergang staan allerlei onnozelaars, profiteurs , fantasten boomhangers, wietrokers en triseksuelen te juichen, te joelen en te jengelen. Voorwaar een scène om Dante en Jeroen Bosch te laten watertanden, ik sluit even James Ensor uit, hij is een Oostendenaar en de beroemde zonen uit die stad liggen mij niet.
Voilà, de toon is gezet.
Nu de feiten : Ik heb vanaf het debuut met "Het mooie kotsende Meisje" elk boek van Herman Brusselmans gekocht. Die man behoort tot een andere leefwereld dan de mijne maar ik probeer op de hoogte te zijn van wat de artiesten van mijn land produceren. Ook als ik er soms moedeloos en triestig bij word. Brusselmans is een veelschrijver, die dank zij de televisie in de smaak is gevallen bij een zeker publiek dat trouw bij elke nieuwe uitgave de geldbeugel opent. Ik kan niets voorspellen maar ik vrees dat over vijftig jaar de boeken van Brusselmans enkel nog zullen dienen om een tafel met wankele poot te onderstutten.
Uitgerekend een van de boeken die ik niet uitgelezen heb, Ex-Drummer, is nu verfilmd en zal in enkele Vlaamse bioscopen die graag het noodlot tarten, vertoond worden. Ik heb fragmenten gezien op internet en ik heb in de Rode Loper de reacties gehoord van de klassieke premièreschuimers : de zogenaamde linkse intelligentia die ik in mijn rechts borstzakje stop. Als Leen Demaré verklaart dat zij iets grandioos vindt, hoop ik dat het voor velen een aansporing moge zijn, om beslist niet te gaan kijken naar de exploten van Arno, Filip Kowlier en Gunther Lamoot die deze productie mee de vernieling insleuren. Het is een gore bedoening, een complete overbodigheid en een opeenstapeling van ruige wansmaak. Ik betreur dit, want wat is er aangenamer dan met trots te wijzen op een geslaagd product van eigen bodem ?
Mocht men bijvoorbeeld gekozen hebben voor " De Terugkeer van Bonanza" de kans op publieke waardering zou alleszins hoger gelegen hebben. Ieder heeft recht op zijn wansmaak en moet kunnen verdragen dat als er publiek geld komt bij kijken, er ook een publieke afwijzing volgt. De filmkeuring komt zelfs niet keuren.
Niet alleen van de politieke partijen maar ook van de VTM ontvingen wij ettelijke vragen om uit ons bestand "Verruimingskandidaten" te mogen putten. Om eerlijk te zijn : de jongens van de foto's zijn allemaal verpatst. Behalve de Zuid-Afrikaan, Patrik Faveur (alias de Wringer) die door Lijstdedecker ontvoerd is geworden.
Jean-Marie zit met een nijpend tekort aan vrouwen -voor zijn lijst- en wilde Patrik Faveur een pruik opzetten, geïnspireerd door Debby en Nancy, en hem als Patricia Faveur het parlement binnensmokkelen. Ze zijn nu beiden bezig met het opstellen van aanklachten, verweerschriften, lasterlijke aantijgingen, beschuldigingen, ontkenningen, persmededelingen, medische getuigschriften, getuigenissen van ex-minnaressen en one night stands... Ergens zijn er wel luttele overeenkomsten tussen die twee. U begrijpt, wij wensen hier buiten te blijven maar raden u aan de neutrale uitzendingen van Terzake in het oog te houden. Als het over geslachtelijke verwarringen gaat, is Siegfried niet te houden.
Inmiddels gaan we graag in op de hunkerende vragen naar onze selectie Vrouwelijke Verruimers. Bij dit artikel een duidelijke foto, hoogst persoonlijk verwezenlijkt met de allernieuwste Kodak van en door Mijnheer Erik, onze Algemene Directeur en bezitter van 99,9% van de Angeltjes aandelen.
Voor de prachtige collectie dames gelden dezelfde algemene karakteristieken als voor hun mannelijke collega's, met dit kleine surplus dat ze extra-training kregen door Kamerlid Marleen Goovaerts, de Koninging van de Fruitstreek en goede vriendin van neutrale Linda Dewin en kwelende Dana Winner, allemaal verwanten van Filip Dewinner.
Het bitch-gehalte ligt extreem hoog en een aparte opleiding werd genoten in Michelbeke : "Hoe pareer ik de lepe toenaderingen van een Kamervoorzitter zonder hem te beschadigen ?".
Voor verdere inlichtingen verzoeken wij u ons niet lastig te vallen. Goede waar verkoopt zichzelf.
In de Zuidelijke punt van Israël aan de Rode Zee vlak naast Egypte en Jordanië ligt de badplaats Eilat. Niet dat ik daar direct heen wil maar voor Europese touroperators is het een gekend oord voor geïntresseerde zonnekloppers en duikliefhebbers.
De fanatieke bomterroristen zijn ook daar actief geworden en eisen nu met veel trots en misplaatste poeha de verantwoordelijkheid op voor de drie onschuldige slachtoffers en de grote schade, die ze aanrichtten.
De Palestijnen van Hamas, die de verkiezingen gewonnen hebben maar verder geen cent noch talent bezitten om hun land te regeren, verklaren in een opwelling van opperste stupiditeit en diplomatiek onverstand, dat ze het best eens zijn met de Explosiemoslims.
Benieuwd hoe de gulle multiculturele niet verkozen EU-commissarissen van Barosso zullen reageren. Solana een verwijtend vingertje laten opheffen en tegelijk nog een schenking doen, lijkt me een goede geste.
Ik vraag mij af hoe de braafste of de onnozelste moslim het in zijn punthoofd haalt te beweren, dat zijn geloofsgenoten overal ter wereld buiten Palestina gediscrimineerd worden. Ze begaan de grofste misdaden tegen de mensheid en niemand piept er over !
Voetbal of andere sportberichten zal u hier niet vaak aantreffen. Mijnheer Erik is daar tegen. Zijn motto luidt : "Een zwakke geest in een slap lichaam, dat hebben wij nodig om dit land op te stoten in de vaart der volkeren." Mijnheer Erik is een wijs man. En Regeringstrouw.
Als wij Turkije prijzen omwille van een kampioenstitel is het niet in de disciplines "van de toren springen met een duwtje in de rug", "10 minuten onder water duiken in de emmer" maar evenmin te versmaden als Onbetwiste Numero Uno qua veroordelingen door het Hof van Straatsburg !
Proficiat ! Bravo ! Gefeliciteerd ! Doe zo voort !
In een lijst waarin 46 landen opgenomen zijn staan onze aanstaande EU-buren vermeld met 334 schendingen tegen de mensenrechten. Dat zijn ondermeer oneerlijke rechtszaken, gebrek aan vrijheid van meningsuiting, martelingen (vingertjes breken, electrisch staafje in de poep, knietje verbrijzelen, ach ... kattenkwaad).
Ik woon niet in Hoboken maar de situatie daar is zo typerend voor wat er gaande is in dit land van verknechte geesten, verknochte leugens en verkrotte ideologieën, dat ik er nogmaals op terugkom.
De minderheidsjunta, ongelooflijk maar wél waar, zit mekaar al te bedriegen van bij de EERSTE zitting van de districtsraad. De karteladepten van CD&V en NV-A samen goed voor een indrukwekkende 10% blazen hun minderheid op want de sossen hebben een schepenzetel meer dan overeengekomen. Ze beliegen niet alleen de bevolking maar ook mekaar !
Ik vraag mij af : is er een UFO geland in Hoboken ? Zijn er mensen ontvoerd en teruggestuurd met een geheime opdracht ?
U herinnert zich misschien de "computermoeilijkheden" de avond van de verkiezingen ? Achteraf werd met een uitgestreken gezicht door de socialisten van Digipolis verklaard, dat ondermeer de uitslag in het district Hoboken opnieuw door de computer moest gehaald worden. Naast enkele andere verbouwingen, aanpassingen, correcties, wijzigingen.
Er is slechts een mogelijkheid om dit moeras van corruptie en volksmisleiding te dempen : nieuwe verkiezingen ! Manuele !
Zorg dat u bespaard blijft van de problemen die Mevrouw Onkelinckx ondervond bij haar zoektocht naar enkele cipiers : 15.000 gegadigden boden zich aan om de sleutels van de gammele celdeuren in ontvangst te nemen.
Wij, de behoeders van de democratie, stellen u onze zorgvuldig geselecteerde lijsten van kandidaat-verruimers ter beschikking. Gedaan met uw vermoeiende zoektochten in sauna's, fitnessclubs, redactielokalen, scheerzolders, veilinghuizen, parochiezalen : hier zijn ze uw verruimers.
Ruggengraatloos maar vol ambitie ! Rijk aan proteïnes en overal inzetbaar ! Uitermate onbetrouwbaar maar constant inwisselbaar ! Soepel en verwaand. Liberaal, socialist, christen-democraat, nationalist ? Wat kan het hen schelen : ze gaan voor elke tist.
Op de bijgaande foto van L naar R - Rechtstaand
Little Joe - opent kokosnoten met blote tanden Zacky de Waal - verkrijgbaar met of zonder pruik Patrik Faveur - Zuid-Afrikaan, bijgenaamd "de Wringer"
Zittend met 1 bal
Mottige Michel - kan weinig maar zwijgt er over Staf Wooters - imiteert televisie-journalisten Blonde Dolly - wil ook als travestiet in de pluche zitten
Geïntresseerd ? Laat het ons vooral niet weten. Morgen komen er ook dames aan bod.
Deze week zendt de Partijdige, weinig-Vlaamse en Peperdure Televisiezender de finale uit van "De slimste Mens". Er zal voldoende gemanipuleerd worden om Caroline Gennez naar voren te duwen en als het niet anders kan, zal men zich neerleggen bij de overwinning van Marc Reynebeau.
Het goede nieuws is dat we van aanstaande vrijdag af verlost zullen zijn van de voorspelbare grappen van mijn stadsgenoot Van Looy (die als goede schoenmaker beter bij zijn leest was gebleven), zijn nasale vloeken en zijn nauwelijks verholen voorkeur voor de vrienden. Als bekwaam cineast heeft hij wel gezorgd voor overdadig veel bloopers voor het archief.
Het andere fenomeen in dit spelletje is de gebuisde rector van de Katholieke Universiteit Rik Torfs, van wie ik me afvraag hoe je op een geloofwaardige manier kerkelijk recht kan doceren als je permanent op het scherm verschijnt als Pipo de Clown. Geloofwaardigheid schijnt echter de geringste bekommernis te zijn van Rik.
Hij wacht op het einde van de uitzendingen van de Slimste wordt gefluisterd om onmiddellijk daarna kenbaar te maken dat hij op 10 juni verkiesbaar zal zijn door het grote publiek. Waar zal hij zich aanbieden om zich te laten aanbidden door het kiesvee ? Dat blijft voorlopig een geheim. In het arrondissement Leuven van Keizer Tobback of over het hele Vlaamse grondgebied als Senator ... we wachten in spanning. Rikske zou liefst van al in concurrentie gaan met God als Schepper van het heelal.
Ook op de naam van de uitverkoren partij is het wachten. Want Rik is "in onderhandeling", Rik weet nog niet of hij liberaal zal worden of socialist. Het hangt er van af wie de beste offerte voorlegt. Rik is een gewetensvol consument, een soldenshopper op de ideologische markt. Rik zal in de Kamer of de Senaat alleszins de grappigste zijn. En vermoedelijk ook de ongeloofwaardigste. Alhoewel ...
Ieder heeft recht op zijn gedacht, ook Willem Wallijn. Wie ? De zoon van Luc Wallijn, die zes jaar geleden een film heeft gemaakt over de problemen die papa Luc overvielen toen hij een en ander moest in orde brengen voor de socialisten ten tijde van Agusta. Ik ga geen oude sjoemelaffaires die Vrouwe Justitia door haar mangel heeft gehaald opdiepen, er is genoeg nieuw gerief, maar ik wil de man situeren.
De Willem, die geen domme jongen is, mocht in de Zevende dag komen zeveren met de groene boomhanger Van Oudenhove over het samenleven van Vlamingen en Walen in dit Zalige Koninkrijk. De Willem omdat hij over de taalgrens woont, de VTM-ster omdat hij door de RTB-F in een uitzending over ons communautair samenhokken was opgetrommeld.
Het moeten niet altijd politici zijn die het hoge en cryptische woord voeren over de maatschappij. De twee jongens leken alleszins pure Belgen die het woord separatisme met afkeurende blikken uitspraken en Luc Van den Brande, och arme, bestempelden als een boosaardig anti-koningsgezinde landverrader, rijp voor het leeuwenkot.
Zegt die Wallijn op zeker moment- ik neem aan om indruk te maken op het schoon kind met haar lang haar en piepogen - dat voor hem faciliteiten best overal zouden kunnen bestaan in het koninkrijk.
Zoiets is geen flater maar een stommiteit die getuigt van onwetendheid over de ontstaansgeschiedenis van dit land, een niet beseffen van de belabberde en vernederende situatie van het Nederlands en een niet acceptabele ontkenning van de wettelijk vastgelegde territoriumafbakening en een summiere kennis van de regeling waarvan faciliteiten een onderdeel is. Als je over een onderwerp niets afweet, zwijg dan. Zeker op televisie.
Neen, geef mij dan maar politici om over politieke onderwerpen te praten. En als die beginnen over film, mag Wallijn terugkomen. Ik grijp echter naar de zapper als dat Waals kieken verschijnt.
Ze zijn zenuwachtig bij de socialistische en christelijke vakbonden. Wij hebben er nog niets over geschreven, (behalve Gina in de reacties) omdat het in essentie een juridische kwestie is, dit dispuut tussen een politieke partij en de vakbonden. Los van al de maatschappelijke haken en ogen dat zoiets met zich brengt.
Voor de vrienden uit verre en nabije buitenlanden : Belgische vakbonden, die neutraal en niet partijgebonden beweren te zijn, alhoewel ze alle de adjectieven socialistisch, christen-democratisch of liberaal in hun "firmanaam" etaleren hebben na de gemeenteraadsverkiezingen van oktober de leden die kandideerden op lijsten van het Vlaams Belang aan de deur gezet.
Perfect democratisch handelend in overeenstemming met de statuten van hun vereniging, zeggen zij. Wij willen geen VB-ers in onze rangen. Ja, klopt, Hitler wilde evenmin Joden binnen zijn Heimat.
Het gaat om enkele honderden mensen die benadeeld zijn. In hun sociale rechten, in hun burgerrechten, in hun politieke rechten. Het is niet mis. Maar het is Belgisch.
De verweving van de vakbonden met de politieke partijen is een historisch gegeven in dit land. De baas van de socialistische bond heeft statutair zitting in het partijbestuur van de SP-A. Niet om aan politiek te doen. Om de koffie rond te dragen ?
De baas van de grote christen-democratische koepel zei toen de heisa met Dedecker zich aankondigde bij diens overstap naar de NV-A :" Wij hebben dat niet graag" en onmiddellijk sms-te Leterme naar Dewever :"ik zeg het af met u". Zoiets noemen de tjeven "complementair denken en bliksemsnel handelen".
Omdat iedereeen het met iedereen doet en er vele profijten en mandaten kunnen uitgedeeld worden, hebben de vakbonden het unieke voorrecht om aan de werklozen hun vergoedingen uit te keren. Daarvoor krijgen ze een fikse commissie van de staat. Die zich wel moreel verplicht achtte een eigen dienstje in het leven te roepen dat krèk hetzelfde doet, maar stilletjes en discreet, zodat het geen concurrentie wordt voor de partijvakbonden.
Het gaat niet alleen om werklozen ; in het militantenbestand van zowel de rode als gele bonden wemelt het van VB-aanhangers. Uiteraard heeft de zowat grootste partij van het land aanhangers in alle bedrijven, in alle bedrijfstakken en in heel het sociale leven, dus ook in de vakbonden.. Wat wil men met die leden doen ? Ook aan de deur zetten ? Uit naam van de democratie natuurlijk . Hoe meer je de term "de macht van de volk" gebruikt, hoe schriller je argumentatie afsteekt tegen je handelingen.
Trouwens deze zogenaamd "zuiveren" van de bonden hebben geen enkele juridisch statuut,, zijn geen rechtspersonen, hebben derhalve geen fiscale verplichtingen, bezitten zwarte kapitalen in het buitenland en onroerende goederen, hoe kan bijvoorbeeld de Staat een verbintenis aangaan met officieel niet-bestaande entiteiten om openbare diensten te verlenen ? Het is maar een vraag. Ik heb er nog. Maar 's zondags is mijn rustdag.
We hebben er lang en veel over gepraat en nagedacht, of we het wel zouden doen, onderstaand filmpje te plaatsen. Er is genoeg censuur en zelfcensuur en op de lange duur is ons zicht op wat zich hier allemaal afspeelt totaal versluierd en gaan we stilletjes akkoord dat vrouwenbesnijdenissen terugbetaald worden door de ziekenkas.
Voorafgaand enkele bedenkingen :
- het weergeven van dit filmpje impliceert niet dat wij - de bloggers, noch het Seniorennet- ons vereenzelvigen met de volledige inhoud ;
- in Nederland (en Frankrijk, zie het lied van Claude Barzotti) is het alleszins mogelijk om kritiekloos zijn mening te uiten over de onaangepaste moslims en de oprukkende islamisering ;
- elke poging tot dialoog over het prijsgeven van onze normen en waarden en het klakkeloos aanvaarden van vele misplaatste en achterhaalde gebruiken van de islam botst op een barrière van racistische verwijten ;
- iedereen die niet de multiculturele karavaan toejuicht bij haar passage, wordt geestelijk gekneveld en buiten de eigen maatschappij geplaatst ;
Zolang er nog vrijheid bestaat op internet, zullen wij er gebruik van maken, ook al loeren de spionnen mee.
Na al deze zowel omzwachtelde als duidelijke redenen : here we go !
De voorzitter van het Antwerps Onderwijsplatform heeft een noodkreet gelanceerd : 53% van de leerlingen in het basisonderwijs behoren tot de kansarmen. Voor de oude kernstad bedraagt het cijfer 70%
Ik ben ervan overtuigd dat iedereen die enige verantwoordelijkheid draagt op het stadhuis diep in de put zit en zich afvraagt op welke manier deze situatie kan gestopt worden. De catastrofe dreigt.
De sociologen hebben een aantal basisvoorwaarden bepaald om vast te leggen wat zij verstaan onder kansarme kinderen :
- de ouders leven van een toelage ; - de thuistaal is een andere dan Nederlands ; - de ouders hebben geen vaste woning (schippers - woonwagens) - de kinderen groeien op buiten het eigen gezin ; - de moeder bezit geen diploma secundair onderwijs.
In de toelichting verklaart de voorzitter dat "deze situatie alles te maken heeft met de groei van de arme allochtone bevolking".
Iedereen begrijpt wat hier aan de hand is en waartoe deze verpaupering zal leiden. Het gaat niet alleen om centen.
Diegene die aandringt op maatregelen om de vreemdelingentoevloed in deze stad te stoppen, wordt gedoodverfd als een racist. Er leven meer dan dertigduizend illegalen in de stad van A(llah) : afgedankte schepen Grootjans bevestigde deze cijfers voor hij vertrok. En er zijn tienduizenden vreemdelingen met allerlei statuten en nieuwe Belgen, die zichzelf steevast Marokkaan of Turk blijven noemen.
Ik zing al jaren hetzelfde liedje : we zijn bezig een nieuw dompelaarsproletariaat te kweken, dat we opfleuren met de naam "multiculturele gemeenschap". Gelijktijdig negeren we de vragen, de noden en de verontruste signalen van onze eigen mensen. Is dit de nieuwe verantwoordelijke weg van de traditionele politici ? Mooi !
Hoe gaat men de problemen aanpakken ? De voorzitter van het Onderwijsplatform ontslagen ? Dat zou al een begin zijn. En verder de kop in het zand van Sint Annastrand steken ? Of nog een boekje schrijven over "Alles wordt beter ..." ? Ik geloof er niet in na deze onthutsende cijfers.
Hoe graag zou ik op het einde van de eerste maand van de nieuwe Antwerpse legislatuur een optimistisch geluid van hoop laten weerklinken voor de circa 480.000 Antwerpenaars. Zoiets als : "Laat College en oppositie correct samenwerken in het belang van deze kreunende stad".
Helaas, wordt mij de kans ontnomen op zo'n uitspraak maar erger nog ook op een glorend perspectief. (De invloed van de gedichtendag zal nog enige tijd merkbaar blijven in mijn teksten, waarvoor mijn excuses bij de prozaïsten onder ons)
In het distrcit Hoboken (maar ook in die andere vlindergemeentes rond de kernstad waar meer dan 40% van de kiezers zich uitspraken voor een ander beleid) wordt de democratie op een onaanvaardbare manier met de voeten getreden. De minderheden kruipen samen om een superminderheid te blijven maar vooral om de macht te behouden uit naam van hun Grote Ongelijk. En de kiezers kijken toe en wenden beschaamd het hoofd af of halen de schouders op.
Al wie achter deze formule staat of haar tracht te verdedigen zou aan de schandpaal moeten gebonden worden.
En alsof de schaamteloosheid, de arrogantie en de domheid geen grenzen kennen, gaan die van de CD&V/NVA (10% van de kiezers) en VLD-Vivant (6% van de kiezers) zover dat ze wel de numerieke steun van de Maoisten EISEN maar als deze kierewieten in de raadzaal het woord nemen, verlaten de minderheidskoelies de zaal ... want ze willen die praat niet aanhoren.
Neen, ik kan onmogelijk vrolijk worden bij dergelijke feiten en ik treur om wat er met mijn stad aan de hand is.
Onze onvolprezen en veel gelezen, tot ver -gjil verre wi- buiten de grenzen van Absurdistan, hoofdredacteur deed me met zijn bijdrage van vandaag aan het "moderne" fabeltje denken dat ik onlangs ergens op het net had gelezen. Met mijn excuses dat ik, tijdens mijn vele wandeltochten, niet meer weet waar ik het haalde.
Of hoe bitter de meer dan driehonderd jaar oude fabel van de la Fontaine de hedendaagse werkelijkheid een spiegel voor ogen houdt.
De originele versie:
De mier werkt gedurende de hele hete zomer hard; Zij bouwt haar huis en ze slaat voorraden op voor de winter De krekel vindt de mier dom: ze lacht, danst en speelt de hele zomer Eens de winter op komst, zit de mier er warmpjes en goed gevoed bij. De krekel rilt van de koude, heeft geen voedsel, noch een schuilplaats en sterft van de koude.
EINDE VAN HET VERHAAL
De Belgische versie:
De mier werkt gedurende de heel hete zomer hard; zij bouwt haar huis en ze slaat voorraden op voor de winter De krekel vindt de mier dom: ze lacht, danst en speelt de hele zomer. Eens de winter op komst, zit de mier er warmpjes en goed gevoed bij. De krekel, bibberend van de koude, organiseert een persconferentie waarop ze de vraag stelt waar de mier het recht vandaan haalt om er warmpjes bij te zitten met voldoende voorraad voedsel terwijl anderen met minder geluk dan zij, honger en kou hebben. De Televisie organiseert een rechtstreekse uitzending waarbij getoond wordt hoe de krekel bibbert van de kou terwijl videobeelden tonen hoe de mier goed verwarmd vertoeft in haar comfortabele woning met een rijk gevulde tafel. De Belgen zijn geschokt dat, in zulk een rijk land, men die arme krekel laat lijden terwijl anderen in weelde leven. De verenigingen tegen de armoede betogen voor het huis van de mier. Journalisten geven interviews met de vraag hoe het komt dat de mier rijk geworden is op de kap van de krekel en interpelleren in het parlement om een belastingverhoging voor de mier opdat zij haar rechtvaardige deel aan belastingen zou betalen. Als antwoord op deze opiniepeiling, vaardigt de regering een wet uit op de economische gelijkheid en een antidiscriminatiewet, retroactief voor de zomer. De belastingen voor de mier worden drastisch verhoogd en zij ontvangt tevens een boete omdat zij nagelaten heeft de krekel in dienst te nemen teneinde haar op die manier te helpen. Het huis van de mier wordt in beslag genomen door de autoriteiten omdat de mier niet genoeg geld heeft om haar boete en haar belastingen te betalen. De mier verlaat het land om zich met succes te vestigen in het buitenland. De Televisie maakt een reportage over de “vetgemeste” krekel. Deze is bezig de laatste voorraden van de mier op te souperen, hoewel de lente nog veraf is. Het voormalige huis van de mier, ondertussen sociale woning geworden voor de krekel, raakt in verval omdat deze laatste niets gedaan heeft om ze te onderhouden. Verwijten worden gemaakt naar de overheid, voor het gebrek aan middelen. Een parlementaire commissie wordt samengesteld, wat de overheid 10 miljoen Euro kost. De krekel sterft aan een overdosis. Verenigingen voor Liberalisering en Menselijkheid bekritiseren de mislukking van de overheid om het probleem van de sociale ongelijkheid ernstig aan te pakken. Het huis van de mier wordt gekraakt door een bende geïmmigreerde spinnen. De overheid prijst zichzelf voor de multiculturele diversiteit van België. De spinnen organiseren een trafiek van drugs en terroriseren de gemeenschap. De overheid laat begaan.
In Somalië (7,4 miljoen inwoners) en dat andere magnifieke land, Sudan (36 miljoen inwoners) wordt 95% van de vrouwen besneden. Ik zeg dat niet, het wordt bekend gemaakt door woordvoersters van de Federatie Somalische Associaties Nederland en het Kenniscentrum Migranten en Gezondheid.
De dames van deze verenigingen klagen dat Somalische en Sudanese vluchtelingen of immigranten in Nederland krèk hetzelfde blijven doen met de jonge meisjes. Wat indruist tegen de Nederlandse wetten en vervolgd zou moeten worden als criminele mishandeling.
Om eventuele problemen te omzeilen maken de sadistische vaders die het zich financieel kunnen veroorloven een vakantie-ommetje naar hun thuisland om daar de clitorisklus te laten klaren. Je vraagt je af, op basis van welk soort valse argumenten die "vluchtelingen" in Europa zijn binnengedrongen en toch probleemloos terugkeren om hun waanzinnige koranvoorschriften te laten uitvoeren ? Sadisten zijn altijd bedriegers, je ziet het.
In Vlaanderen zal het niet anders zijn, alleen hier wordt er niet over gepiept. Een zoveelste taboe van de Paarse landverraders dat onbesproken moet blijven, want het behoort tot de "cultuur van die mensen" ... Cultuur is volgens mij iets anders dan jonge vrouwen mutileren tot hun laatste dag. De onhygiënische voorwaarden, de belabberde instrumenten, de onbekwame viespeuken die zich als achterlijke zwijnen bezighouden met deze barbarijen bezorgen de kinderen levenslange trauma's.
Ik heb in mijn persoonlijk geloofsboek gelezen, dat mensen die zulke wandaden begaan van de Boerentoren mogen gezwierd worden. En als de lift stuk is, mag ik ze wurgen in de gang.
In de rel die Spa-bruis drinker Filips de Taaie veroorzaakte met de zogenaamde serieuze pers, zijn er bij mijn weten slechts twee artikels die de juiste toedracht van deze mediagiller precies gesitueerd hebben. Op internet dan nog wel, het medium waar de waarheid nog (eventjes) mag triomferen.
Die van de meestal goed geïnformeerde en daardoor vermaledijde e-mailgazet "'tscheldt" en de amateurs van "angeltjes" op het seniorennet. Zie hier.
Filips wordt geprezen, want hij is de hoogste autoriteit die durft zeggen dat de gazettenschrijvers en -bespieders geestelijke lijfeigenen zijn met vele verborgen agenda's en tegelijk boort hij gaatjes in het eigen gebit. Mooi toch, die twee vliegen in een klap !
Je moet niet alleen Macchiavelli gelezen hebben en begrepen maar zijn lessen waar nodig bovenhalen. Dat is echter niet van toepassing op de zuursmikkels van de constant achteruitboerende nieuws redacties. Die zien zoals steeds slechts de bult op de rug van een ander.
En het Hof wint de aanhangers die het verdient ... Go, Filips, go ! Wij zien U heel graag, Monseigneur.
Vanmorgen verraste de postbode me door een exemplaar van Le Soir in de bus te stoppen. Leuke attentie van de Post : gratis berichten uit dàt buitenland, waar zich toevallig de hoofdstad van mijn vaderland bevindt. Als ik daarover begin tegen Amerikaanse kennissen, gaan ze dringend en langdurig naar "the bathroom".
Le Soir verraste mij weer eens na zovele jaren. Een mooie roodharige redactrice met een guitige oogopslag heeft het over de rel tussen het hof en de Vlaamse pers en ze betreurt dat de troonprins het verwerven van de kroon in gevaar brengt. Quelle mouche a donc piqué Philippe ? (Welke vlieg heeft Philippe gestoken ?). Er valt wel enige solidariteit met de perscollega's uit het Noorden van het land te bespeuren maar eigenlijk zijn het wel lastposten met wie altijd wat aan de hand. De rosse chérie zou bijvoorbeeld op onderzoek kunnen gaan bij Laurent, die doet graag opzoekingen over de familie en voor een prikje of een pikje zit hij niet verlegen.
Voor de rest maken de Franstalige Belgen zich zorgen over hun "front francophone", dat ze bestempelen als een betonnen blok dat scheuren vertoont en zelfs verkruimelt. Ja ... een mens verneemt wat dankzij de vergissingen van tante Post.
Ik ga het even nader toelichten in mijn boerenvlaams : de Franstalige politieke partijen hadden beslist op 20 december om na de verkiezingen van 10 juni NIET in te gaan op een verdere staatshervorming. Nu daagt het mij waarom de Voorzitter van àlle Vlaamse partijen, den Baard, rond die periode ook begon te fezelen, dat we niet moeten zeuren over de splitsing van BHV, de geldtransferten van Noord naar Zuid, de splitsing van de gezondheidszorg, enfin het lijstje met ambetante verzuchtingen van die ambetante Vlaamse beweging. Den Baard heeft dat niet graag. Omdat de Walen het ook niet graag hebben. Compris ?
Guynokkio, trouw gemeenteraadslid van de stad Gent heeft echter op het geleasde maar niet geliefde paleis gezegd dat we misschien een bescheiden staatshervorminkje kunnen bespreken. Hij was even uit het oog verloren wat den Baard had gedicteerd. Maar de Walen zien het land alweer stormenderhand uit mekaar spatten zoals tijdens die grappige tv-uitzending.
De afstand tussen onze steden en streken is belachelijk klein, de afstand tussen onze geesten en talen is evenwel heel groot. De Vlamingen hebben zich nooit behaaglijk kunnen voelen in het kunstmatige land, België waar veel stilzwijgende minachting en inhalige afpersing de kloof tussen de volkeren met de dag verbreedt.
Mijn vaststelling is niet van aard om de gemoederen te sussen of de dialoog te bevorderen maar de Vlamingen sturen jaarlijk zowat 10 tot 12 miljard euro (dat is 400 tot 500 miljard frank) als ontwikkelingshulp naar Wallonië en draaien bovendien op voor zeer grote financiële afdrachten op de meest diverse niveaus voor hier toestromende vreemdelingen. Wij worden beschreven als ruwe Vikings die de arme, brave Franstaligen hun grond inpikken, als inhalige vrekken die niet langer bereid zijn centen af te geven en bovendien stellen we ons als racisten op, omdat we vragen aan Rachid een beetje vriendelijk te zijn.
Jullie willen geen staatshervorming ? Wat dacht je van een scheiding ? Jullie krijgen er een monarch bovenop : Philippe, le Piqué.
Wegens de enorme werklast, door onenigheden en egotripperij binnen ons kaderpersoneel, komt dit artikeltje een dag later dan voorzien.
Directie, kader, personeel en sanitaire verantwoordelijken verontschuldigen zich voor deze vertraging.
Ligt het aan mijn genen of aan mijn “slechte” opvoeding, ik weet het niet maarsport heeft mij nooit geïnteresseerd. Actief noch passief. Actief wegens mijn lichaamsbouw die het brute sportgeweld nooit erg goed verteerde of het zou moeten zijn dat ik niet tegen mijn verlies kon. Passief omdat vader, als “het nieuws” overschakelde naar de sport, bliksemsnel uit zijn zetel sprong om de “post” te verzetten toen het woord zappen nog niet bestond. Nu nóg, maar dan wel met “bakske”… zonder springen.
En toch heb ik aandachtig naar Ter Zake (24-01-07) van de rode staatszender gekeken, weliswaar in afwachting van de afgang van Braaksmoel, om mij bij te schaven in de wielrennerij waarbij ik moet bekennen dat ik al wel eens gehoord had van ene Musseeuw, Lefebvre of Planckaert of ene Monaco – of is dat geen renner - en natuurlijk “onzen” grote fan van Bert Bibber & Co, den Eddy. Waar lintjes, titels en baronnen al niet goed voor zijn.
Drie uitspraken pik ik er uit.
De eerste is de intro van Braakmans:
“Van twee dingen een. Ofwel maken wij de implosie mee van een groot maffieus systeem in de wielrennerij ofwel is dit een van de grotere kwakkels uit de Belgische persgeschiedenis.”
Hoe komt hij daar nu bij? De pers in dit apenland is één grote kwakkel. Zijn eigen programma is meestal naast de kwestie, doorspekt met tendentieuze vragen/berichtgeving of zelfs omfloerste leugens, één grote reclamespot voor paars en meestal niet ter zake doende.
De tweede is er eentje van Bart Vandeweghe, sportjournalist bij de GOTV.
“Of ik het geloof of niet geloof, ik ga alleen af op feiten…”
Ik moet bekennen dat ik toen van mijn luxueuze lederen directeurszetel ben gedonderd. (Mijn taboeretje heeft er een kromme poot aan over gehouden.)
En nog ben ik er niet goed van, kan ik het niet geloven. Een journalist, ja…ja… een sportjournalist…maar toch, bij de GOTV die zich niet tot doel stelt om te manipuleren, te verdraaien, te verzinnen, te liegen, te kwelen, te beschimpen, te lasteren, uit te dagen,… allee, zo kan ik nog een eindje doorgaan mààr: op de feiten wil afgaan. Tot nader order bij mijn weten een unicum.
Ik heb de opname elfendertig keren herbeluisterd om zeker te zijn dat het niet was: op de geiten af te gaan, wat gezien het niveau van de GOTV aannemelijker zou zijn geweest.
Al vrees ik voor de job van die man.
Maar de beste is die van Michel Wuyts, sprotjournalist (met de klemtoon op sprot) bij de PRT.
Braakmans: (over Musseeuw) “Waarom heeft hij twee jaar geleden niet bekend? Alles was klaar”
Wuyts: “Ik denk wel dat hij dat wilde. Er zijn een aantal mensen die hem daar eigenlijk een voorzet voor gegeven hebben” en nu komt het: “Ik herinner mij dat ik in 2004 in Ter Zake zat hier bij Phara en dat ik hem toen voorgesteld heb: alsjeblieft, zeg iets, doe een bekentenis, maak het jezelf een beetje gemakkelijk.”
Wat veel zegt over de “neutrale” journalistiek en de beroepsethiek bij de PRT. Het is geweten dat de PRT eigenlijk een rood vriendenclubje is van ons-kent-ons, van paars over de GOTV tot en met Woestijnvis. Maar dat ze nu ook al een vriendenclubje vormen met coureurs wist ik nog niet.
Want wat zegt Wuyts hier feitelijk? “Ik wist zowat alles over het dopinggebruik van Musseeuw (en heel zeker van de rest in het wielrennersmilieu) maar dat hield ik, samen met de vrienden, stil.” (We moeten tenslotte onze gulle vrienden te vriend houden nietwaar.)
Maar ik zat tenslotte niet voor de lol naar Ter Ziele te kijken.
Ondanks dat Braaksmoel het zich gemakkelijk had gemaakt ging hij af als een gieter tegenover Fluppe, niet de taaie maar de welbespraakte. (voor de insiders: Luc Marbella: ge hebt het weer niet gezien zeker?)
Blaag Braaksmoel dacht met onze Fluppe goed de vloer aan te vegen. Heeft hij zich daar zwaar in verslikt.
Zijn pedante intro: “Vlaams Belang dat zelf zegt de woordvoerster te zijn van het overgrote deel van de Vlaamse Beweging. Dat is in zoverre juist dat een opvallend kenmerk van de Vlaamse Beweging de laatste tijd ook terug te vinden is in het Vlaams Belang. Dat kenmerk is simpel gezegd ruzie maken over de strategie of zoals het zo vaak wordt gezongen in Vlaamse kringen: broedertwist en schande.”
Dames, Heren van de Vlaamse Beweging en omstreken mag ik efkes uw aandacht? Zou ik daar alsnog Braaksmoel een punt moeten toekennen? Wegens enkel interesse, indien het hem goed uitkomt, om al wat Vlaams is te schaden is er geen vrees voor dat ik hem ook maar één punt zou toekennen, al heeft hij een punt, een. (het examen is wel op 100)
En verder: “Meneer Dewinter, eerlijk gezegd ik heb het mij een beetje gemakkelijk gemaakt. Wat we gedaan hebben is gewoon een aantal citaten van partijgenoten van u genomen en u moet er gewoon maar naar kijken en naar luisteren.”
Op dit moment voelt Braaksmoel zich nog 100% in topconditie en zijn superioriteit straalt nog van zich af. Toegegeven, de citaten zijn niet van de minste en worden afgevuurd op Filip Dewinter, die natuurlijk de “filmkes” niet op voorhand heeft mogen zien zoals gebruikelijk bij de rode vrienden.
Braaksmoel zijn tendentieus geschut ketste op zijn eigen pots terug en enkele tellen later lag hij zelf tussen de touwen.
Want dit is de essentie van wat ik hier kom te vertellen: Enkel en alleen als “ze” de kans zien om het Vlaams Belang te schaden en in een negatief daglicht te stellen wordt er aandacht aan die partij en hun mandatarissen gegeven.
Daarom wil ik eindigen met een citaat van Bart Debie:
“Mijn telefoon staat de laatste twee dagen niet stil. Journalisten allerhande weten ons nu plots te vinden. Iedereen wil plots ook wel mijn mening weten over het interview met Marie-Rose Morel. Tiens, als het over onze voorstellen gaat, als het over tussenkomsten in commissies gaat, enzovoort worden we doodgezwegen. Nu krijgt iedereen van ons, toch wie dat wil, plots een breed forum. Bedenkelijke journalistiek.”
U heeft het gehoord over de doktersbriefjes die weer eens uitgeput zijn ?
Dit onwaarschijnlijk achterlijke gebeuren speelt zich af in het Multiculturele Uitkeringsparadijs België waarvan ik met genoegen en nationale trots nog enkele andere leuke wetenswaardigheden verkondig ;
- aan het hoofd staat de premier die liefdevol Braakmiddel Guynokkio wordt genoemd door de goedlachse bevolking ;
- de vorst van het federale koninkrijk is een uitgeweken Duitser die Frans spreekt en Nederlands radbraakt en zijn kinderen trekken op strooptocht door het land in snelle bolides op zoek naar centen, wijven en ambras ;
- volgens het vodje papiert dat grondwet genoemd wordt, is België een parlementaire democratie ; in werkelijkheid is het een dictatoriaal regime met een vrijwillig aan banden gelegde pers;
- de regering kijkt er streng op toe dat de wetten niet nageleefd worden ; veiligheid van de burgers kan niet gewaarborgd worden ; verdiende centen moeten onmiddellijk ingeleverd ; in het Noorden wordt gewerkt en in het Zuiden wordt geleefd ;vreemdelingen genieten alle vrijheden en mogen ongestoord de grenzen overschrijden, zo letterlijk als figuurlijk ;
- gezien de enorme financiële tekorten, de gigantische staatsschuld, het dievelings verkopen van 's lands goudvoorraad , het leegroven van de geldkoffers door armlastige mandatarissen, worden alle openbare gebouwen en bezittingen gedurende de laatste twee weken van december te koop aangeboden aan de minst biedenden : deze unieke solden werden in het leven geroepen door den Baard en in de praktijk uitgevoerd door het Knappe Foorwijf, twee eminente medewerkers van Braakmiddel Guynokkio.
De opdracht voor het drukken en verdelen van doktersbriefjes is zo veelomvattend, tijdrovend en wetenschappelijk zwaar, dat de overbelaste Posterijen die deze opdracht moesten uitvoeren er zullen van ontlast worden. Er wordt nu een een nieuw Staatsbedrijf opgericht om deze delicate taak op zich te nemen.
De bevolking wordt inmiddels gevraagd NIET ziek te worden of te overlijden en de dokters worden op trainingskamp gestuurd om af te leren op de televisie en in de pers te zeveren over zulke verwaarloosbare details met het oog het Regime in een slecht daglicht te stellen !
Soms denk ik dat mensen rechtop zijn gaan lopen, omdat ze het beu waren naar mekaars achterste te kijken. Aangezien het vandaag gedichtendag is, wil ik wat poëzie aan mijn grimmige inzichten toevoegen en veronderstellen, dat de voorvaderen beslisten tot de rechtopstand, om mekaar makkelijker onderuit te halen. Dat is evenmin lichtvoetig positivisme en het beantwoordt aan geen enkele biologische werkelijkheid.
Mààr toch ben ik enigszins geneigd tot tevredenheid vandaag : gisteren werd beslist dat er een einde moet komen aan de inrichting op de talrijke Grote Markten, Driesen, Kouters en andere Groenplaatsen die dit land telt , van openbare vechtkampen, genre "alle grepen zijn toegelaten" . Het moet maar eens gedaan zijn met, omringd door bendes joelende tegenstanders, weinige fans, sjagrijnige azijnzuipers van de gazetten, speeches af te steken over het eigen Grote Gelijk en Kunnen -dat zelden bewezen is maar dat Vlaanderen Vrij zal maken als we maar samen naar de afgrond lopen.
Aan ons moeten ze niet te veel vertellen maar als er redelijkheid gepredikt wordt, geïndoctrineerd als wij zijn sedert onze jonge jaren door de Fabeltjeskrant, knikken wij leepjes zoals Lowieke de Vos "mmjjaaa, daar doen we wel aan mee".
En om de verwijten over zwijgplicht en pathetisch gescherm met the freedom of speech van Thoman Jefferson bij voorbaat de kop in te drukken : zoals de vakbonden eigen regels bepleiten om mensen hun democratische rechten te ontfutselen, hebben àlle politieke partijen hun reglementen om binnen hun structuren de leden aan het woord te laten. En Jefferson stond wel knap te oreren over de vier grondwettelijke vrijheden in 1801, maar op zijn plantage in Virginia liepen honderden slaven en hij had ettelijke kinderen bij de knappe negermeisjes.
Trots rechtop lopen, niet te veel omzien, de neuzen in een richting en de strategen van gisteren hebben ervaring in overvloed om de stroom in de juiste richting te leiden.
Wij hopen niet beticht te worden van verdoken franskiljonisme door hier een Franstalig liedje te laten horen, dat ons via-via de geheime ondergrondse toegestuurd werd. In Frankrijk is men duidelijk meer gewoon dan hier. Wij laten het aan ieder van u om al dan niet afstand te nemen van sommige uitlatingen. Het ter beschikking stellen van dit lied, impliceert niet dat wij het integraal eens zijn met de inhoud. Met het oog op de a.s. verkiezingen in Frankrijk, behoort het gezien te worden als achtergrond bij maatschappelijke stellingnames en is derhalve intressant onderzoeksmateriaal. Klik hier om Claude Barzotti te beluisteren maar wel een beetje geduld hebben.
Den Taaie is kwaad. Vorige keer dat het humeur van de troonprins de pers haalde, was in China toen hij na wat glazen te veel tegen de heer hoofdredacteur van het Wetenschappelijke Magazine Story lalde, dat hij tot zijn laatste snik zou strijden tegen de belagers van la Belgique une et indivisible. "Ze kennen mij niet, ik ben een taaie". Het Nederlands van Mathilde staat nog niet helemaal op punt, zij komt tenslotte niet uit Argentinië, maar het rare adjectief "taai" hier gebruikt als substantief, kende zij wel, vandaar dat haar Waalse rechterwenkbrauw kritisch de haargrens probeerde te vervoegen.
Bij de receptie van de zogenaamde Gestelde Lichamen op het koninklijk paleis door de Franstalige Duitse familie die dat gebouw in leasing heeft (ten behoeve van onze Nederlandse lezers : Gestelde Lichamen zijn openbare functionarissen met enige importantie, ofte lieden die door de bevolking gefinancierd worden om zich onledig te houden met meestal overbodige bezigheden, door Mijnheer Erik, ook wel eens Ongestelde Lichamen genoemd) heeft onze Taaie Troonprins twee Vlaamse Hoofdredacteurs naar zich gewenkt (vermoedelijk na alweer enig alcoholisch tonicum ingenomen te hebben). Desmet van de Morgen en Vanden Driessche, koningsbespieder en politiek redacteur bij de VTM (Vlaamse Televisie Maatschappij) hoopten ofwel op de belofte van een lintje of anders een Primeur ("de Prins heeft weer raak geschoten") maar ze kregen een bolwassing, wegens te kritisch optreden.
Een bolwassing ? Kritisch optreden ? Een koek op hun bakkes (een muilpeer) verdienen ze, die twee slijmerds wegens constant beliegen van het publiek, het vervalsen van nieuws, het achterhouden van feiten, het eenzijdig belichten van maatschappelijke evoluties. Als ze eventjes met Filips lachen, wordt die boos en taai maar de rest van hun activiteiten blijven uiteraard onbesproken.
Filips Den Taaie had gelijk en heeft goed gehandeld. De monarchie ridiculiseren is zijn taak (en soms ook van Laurent). De twee hoofdredacteurtjes moeten objectief nieuws brengen en de bevolking is wijs genoeg om te oordelen zonder al die subjectieve pezewevers die met hun vingertje staan te wijzen.
Nooit gedacht dat ik Filips zou toejuichen ! Het is maar waar je wil uitkomen.
In dit persbericht laat het Vlaams Belang weten dat het proces tegen de vakbonden is gestart. En wat schrijft het ABVV in een reactie daarop:
“Het VB argumenteert ook dat we mensen uitsluiten van een dienstverlening (uitbetaling van werkloosheidsuitkeringen ) waarvoor ze nergens anders terecht kunnen.
Ook dat klopt niet: werkzoekenden die zich niet willen aansluiten of die niet aangesloten zijn bij een vakbond, kunnen altijd terecht bij de Hulpkas voor Werkloosheidsuitkeringen, die dezelfde dienst levert en die ook kantoren heeft in heel Vlaanderen.”
Waaruit ik met mijn simpele geest alleen kan besluiten dat het ABVV totaal overbodig is en dit bij deze ruiterlijk toegeeft én reclame maakt om niet aan te sluiten bij een dure vakbond maar gratis te genieten van dezelfde service bij de Hulpkas.
De cultuurproevers weten het : morgen is het Gedichtendag. Een goed initiatief. We spreken allemaal ons leven lang proza met mekaar, laten we het morgen eens proberen met poëzie, zoals Cyrano de Bergerac of Helena van Troje.
In de onvolprezen Gazet van Antwerpen, ooit omschreven als een Rechtse krant van de Linkeroever, inmiddels verworden tot een constant achteruitboerende Gazet van Janssens, geven ze de lezers een keuze uit vijf dichters : Guido Gezelle, Paul van Ostaijen, Willem Elsschot, Hugo Claus en Herman de Coninck.
Ik begrijp dat de Frut iets wil doen voor de populariteit van dichters en hun producten maar bij mij vangen ze bot. Ik kan onmogelijk een nummer één aanduiden in deze reeks. Het zijn vijf getalenteerde mannen en alhoewel ze allen overleden zijn (op Claus na maar die zal niet meer publiceren) blijven ze ons met hun woorden en beelden ontroeren, amuseren, verrassen. Dichters zijn allen en altijd nummer één. U ziet, ik kan best mild zijn.
Maar ik moet nu eenmaal mijn reputatie als dwarsligger gestand blijven en kies daarom vandaag voor een vrouw, Anna Enquist. Zij was in Lissabon met de Nederlandstalige delegatie schrijvers en dichters, toen zij op weg naar een vergadering naast Herman de Coninck wandelend, deze in haar armen opving toen hij dood neerzeeg.
Het gedicht gaat niet over dat drama, wel over de dood.
INEENS
Ineens was ik het vermogen om warmte vast te houden verloren. Nu de kinderen het huis uit zijn, snoof ik, ja, ja. Ik kroop onder steeds meer dekens. De kachel loeide. De warmste van ons tweeën kon mij niet meer verhitten. Ik rilde en huiverde alsof ik oog in oog stond met de dood.
Wat ook zo was. De dood en ik stonden op een dijk. Tussen ons was niets dan een aanzienlijke afstand.
De "politiek-correcte" gemeenschap die in de media alle podiumplaatsen bezet, heeft enkele simpele leidmotieven. Zo kregen wij inzage in een document dat we u, die tuk bent op waarheidsliefde en verwend door de serene subjectiviteit van uw lijfgazetten, niet wensen te onthouden . Hier gaan we :
- bouw elk bericht om tot een reclameboodschap voor links ;
- als dat niet kan, keil het in de versnipperaar ;
- bestook de "lezers" elke dag met tendentieuze vragen, verpakt als opiniebevragingen waar links profijt kan uit halen ; koppel hieraan een domme prijsvraag waarmee we enkele abonnementen kunnen slijten ; dat is goed voor de verkoopsstatistieken ;
- steun elk commercieel en volksvreemd initiatief : de multiculturele maatschappij kan enkel gedijen als de Westerlingen zich volledig aangepast hebben ;
- objectiviteit, neutraliteit en vrije meningsuiting zijn valse begrippen van rechts die de democratie die wij voor ogen hebben in gevaar brengen.
Zo. Wij hebben met de lange arm die de onze is en het korte zicht dat er bij hoort, beslag kunnen leggen op dit document bij de redactie van een vooraanstaand, weinig gelezen maar heftig toeterend Vlaams krantje en wij willen het ons internationaal lezersgezelschap niet onthouden. Helaas niet verkrijgbaar in vertaling.
Via onze Nederlandse connecties vernamen wij, dat de redacteuren van het dagblad "Trouw" een politieke peiling hebben georganiseerd onder hun journalisten, die gepubliceerd werd door Elsevier en waaruit blijkt dat de overdonderende meerderheid aanleunt bij de socialistische PvdA en het semi-communistische Groen-Links. Niks aan de hand, zegt de Hoofdredacteur, bij de NRC zal het nog meer uitgesproken zijn. Héérlijk, héérlijk !
In Nederland wordt zoiets gepubliceerd, hier wordt er hypocriet over gezwegen. Gelukkig hebben vele lezers en kijkers het wel door.
Elke morgen wil Mijnheer Erik een interprovinciale video-conferentie met zijn Antwerpse bijhuis om strategie, planning en dividendverdeling te bespreken. In een of andere belegen managerscursus moet hij gelezen hebben, dat je op een "meeting" de medewerkers het makkelijkst stimuleert met humor. Hij begint dan ook steevast met het voorlezen van een mop van de kalender, waarna iedereen over de grond rolt.
Vanmorgen was er een ànder begin van de vergadering.
- Ijut hezien, we wordn geleesn tôt in Ongarijje.
Mijn Antwerpse receptioniste, die het West-Vlaams van Mijnheer Erik niet goed verstaat, zakte al van haar stoel om beginnen te rollen maar ik kon ze nog net met een trap onder haar zitvlak in positie houden. Om de situatie helemaal te redden zeg ik :
- Allee gaai. Da zal zaain, Menier Erik, deur die Jowan Stolz van da lieke "Concerto veur Natasja" da gaot over Ongarije en die mengs spreekt gelàk as gaai, niewaar.
- En gie, oe spriksje gie? Gelik Gastong Berchmans?
- Ik doeng maain best, Menier Erik. Vanuit Polen kunnen ze natuurlijk niet komen zieng op den blog, hé.
- Nie? Worvwurren nie?
- Allee gaai, Menier Erik, iel Pole zit in Europa te mètsele en te keuse.
Ik bespaar u de rest van dit opbouwende gesprek maar het is wel zo, dat wij via de statistieken die de Senioren van het net ons ter beschikking stellen, vaststellen dat de Angeltjes gelezen worden buiten het eigen land in Nederland (vrij intens zelfs), Luxemburg, Spanje, De Verenigde Staten, Duitsland, Frankrijk en Hongarije. Allee gaai ...
Met dank aan iedereen : hasta la vista, continue reading us, auf Wiederschauen, merci de votre attention en Natasja voor jou wordt het een Vlaams kushandje.
Nu was ik bijna journalist van de GOTV*. Gebeten om te weten wat het rode clubje zou vertellen, hoe ze zich als gieren zouden storten op die scheet in een fles, niet omwille van mogelijke vibraties - zij het dan een ietsje pietje te luidruchtig – maar wel in de hoop ten volle te kunnen genieten van de rijkelijke aroma’s die vrij zouden komen als ze eigenhandig die fles zouden kunnen openen. Want geef toe, daar kikken ze op: zich wentelen in de stank van hun eigenwaan.
KRC (Kathleen Rode Cool) was er alvast op gebrand en kon haar heimelijk genot niet verbergen, toch niet onmiddellijk na haar intro als ze zich wendt tot BB (Blinkman) waar ze zich bijna niet kan houden van de prettige gedachte van wat BB zou kunnen vertellen: “geef ze ervan langs, laat mij genieten.” (als ge de uitzending hebt opgenomen moet ge het beeld eens een paar keer stilzetten op het moment dat ze zich richt tot BB: de valsheid straalt er van af – of …ze heeft nog een intiem afspraakje met BB, wie weet.)
Wat Lex Molenaar in die uitzending kwam doen is voor mij een raadsel want wat zei de man op de vraag van KRC over wat er vandaag gebeurt. LM: “Nee, ik begrijp er ook helemaal niks van, moet ik eerlijk zeggen.” Wat komt die man dan vertellen? Waarom zegt hij dan niet gewoon: “sorry, vanavond kom ik niet want ik ken er de ballen van, morgen beter?”
Ik vraag me af of die heren überhaupt iets snappen wat buiten hun eigen eng denkwereldje omgaat.
Het is niet mijn bedoeling om in te gaan over het onderwerp gezien mijn vooringenomenheid.
Wat mij siert, al zeg ik het zelf. Kunnen die “objectieve” huichelaars van de PRT niet zeggen.
Die zijn bloedrood maar pretenderen objectieve en neutrale verslaggeving te brengen.
Wat mij vooral opgevallen is:
1-Ze hebben zowat allemaal min of meer gezegd dat ze eigenlijk niet weten waarover ze het hadden.
2-Dat ze niet veel weten is te merken aan het aantal keren dat we kunnen horen: “ik denk.., het zou..misschien…enz..”
3-Niemand van de aanwezigen had verwacht er “alleen” voor te staan en, in tegenstelling tot wat KRC hoopte, was het een mat onderonsje zonder grondige analyses laat staan ernstige bedenkingen. Ze wisten niet waar ze het hadden toen ze op de set arriveerden: “Wat, geen pispaal aanwezig? Wat moeten we hier dan komen vertellen? We weten van niks”
4-De PRT is weer eens afgegaan als een gieter, zelfs zonder een mandataris van het Vlaams Belang.
5-Bij deze heb ik bewezen dat ik ook leuke koffieklets kan houden, zonder dotaties en vetbetaalde pree.
6-Ze zitten in zak en as omdat ze er in hun journaal niet op kunnen doorbomen de volgende dagen.
BB was ook grappig toen hij verklaarde dat de Tsjeeven “een geloofwaardigheid hebben”. Een specificatie hoeft hier niet gezien geloofwaardigheid bij de CD&V recht evenredig staat met hun respect.
Pas op het laatst van de uitzending kwam BB enigszins wakker om lekker uit te halen naar Frank Vanhecke. Voor het overige was het duidelijk dat hij ofwel iets te kort – of teveel op had. (al de anderen hadden hun glas fris of wijn nog niet halfleeg na een half uur maar BB zijn pint was al leeg van zodra de uitzending zo goed als begonnen was en als ervaringsdeskundige heb ik daar oog voor)
Besluit: waarom zit ik mij nog uit te sloven voor die kwallen van de PRT? Al moet ik erkennen te beschikken over een ietwat masochistische afwijking.
*
·Voor de leek: in het vakjargon van de journalistiek, een taaltje dat zelden ontsnapt uit de riante luxueuze redactiekantoren, heeft zowat alles een heel specifieke benaming die in de pers noch in de volksmond gebruikelijk is. Zo worden hoofdletters bovenkasten en kleine letters onderkasten genoemd. Dat stamt nog uit de tijd dat de drukker iedere letter, letter na letter, woord per woord, uit de kast moest halen en ze schikken om te drukken.
·Zo ook heeft iedere krant in het wereldje van intimi der Belzieke journalistiek zijn eigen koosnaam. Eentje is aan die besloten wereld ontsnapt en wellicht door iedereen gekend: de Frut, waaraan een digitale opvolger trouwens zijn naam aan te danken heeft. Nu is dat ook zo voor De Morgen, in het vakjargon: de GOTV = Gescheten Om Te Vergeten.
Voor het overige ben ik de mening toegedaan dat de VRT moet verdwijnen.
Uitgerekend bij onze Noorderburen waar vrijheid van progressief en polletiek-kerrèkt denken de zwijgende meerderheid de mond snoert, werden mensen die durfden in te gaan tegen het landverraad en de barre, eenzijdige voorlichting door de media, omwille van hun mening vermoord.
Pim Fortuyn. Theo van Gogh.
Beiden in killen bloede afgemaakt " Door fanatici, hoor" vergoelijken sommige onnozelaars. Ho ja, door wie anders ? Door hun oma's ? "Ja maar, ze waren wél verwittigd, hoor !" Ho ja, dat zullen ze heerlijk vinden die waarschuwingen, nu ze in de hel vertoeven, of van hun vrijstelling genieten in de hemel ? " Nou, geef toe, ze hebben het wel zélf gezocht... met hun geitenneukers-verwijten". Ho ja, ? Volstaat zulk een uitspraak om een medemens barbaars te slachten ? Of was het een waarheidje dat kwetste ?
Fortuyn was een intelligente relnicht, een ijdeltuit van formaat maar hij verwoordde als enige na het mislukte optreden van de dubieuze Janmaat van de Centrum-Democraten, de opgekropte gevoelens en frustraties van vele Nederlanders. Welsprekend, meeslepend, ad rem en intelligent. Van Gogh was een hinderlijke en kinderlijke egotripper die iedereen tegen zich in het harnas joeg als een verwend jong. De mensheid schokken, minderheden belasteren, onbeschoft optreden, misplaatste grappen vertellen, de roodharige Theo maakte het zichzelf niet makkelijk met de stamboom van Vincent op de schouders.
De Nederlandse overheid is, laattijdig, in actie geschoten en ze omstuwt andere bedreigden wel met veiligheidsagenten, om de moordlustige gekken op afstand te houden. Ayaan Hirsi is nu verhuisd maar werd behoorlijk afgeschermd en PVV (Partij voor de Vrijheid) voorman Wilders wordt eveneens zorgvuldig bewaakt.
De staatsveiligheid is nu aan het overleggen wat ze aan moeten met de bedreigingen die een 23-jarig beginnend cabaretier te beurt vallen naar aanleiding van grappen over de islam in zijn conférences.
Nederland was eens het land waar wij bewonderend of raar naar opkeken, omwille van het hoge democratische gehalte, de mondigheid van de bevolking, de tolerantie, het geheven vingertje en de Grote Drie, Wim Kan, Wim Sonneveld en Toon Hermans. Nu denken wij argwanend en met bekommernis aan de scherpte van het lemmet of het kaliber van de kogels.
In de stille Kempen, nauwelijks verscholen door het schrale groen van de zanderige vlaktes, ligt Meerhout al eeuwen zichzelf te wezen met zijn negenduizend tweehonderd achtendertig Meerhoutenaren. Een van de bekendsten is Zjef van Uytsel, een zingende Kempenaar, een goed man zoals de meesten van zijn streekgenoten. Het is bijna niet te geloven dat in deze contreiën met gezonde lucht in overvloed, ooit de wrede voetbranders hun sadistische gang gingen en de boeren nachtmerries bezorgden.
Veel toeristisch consumptiegoed valt er niet te bespeuren : een gerestaureerde molen, zoals je die vaak ziet in de Lage Landen. Een keurige winkelstraat met stille etalages en vriendelijke middenstanders die zwijgzaam je bestelling overhandigen, zich afvragend, wat die vreemdeling in hun dorp komt verrichten ; er is wat te veronderstellen als het deurbelletje je naar de stoep geleid heeft.
Omdat er zoveel stilte te beluisteren valt, compenseren ze dat in Meerhout door zes (6) muziekmaatschappijen en eveneens zes (6) koren te cultiveren. Ik veronderstel dat de gemeente er een cultuurambtenaar op nahoudt, met bestendige opdracht de planning inzake repetities, optredens en optochten van deze grote groep melomanen te organiseren.
Over de gemeente gesproken : de Christen- Democraten hebben natuurlijk de volstrekte meerderheid in Meerhout, wat dacht u ? Er zitten wat verloren socialistische en liberale schapen en ocharme 3 Belangers in de gemeenteraad maar u weet het, in de stille Kempen voeren de aanhangers van Rome het bescheiden grote woord.
Vandaag is Meerhout met een merkwaardig fenomeen in het nieuws getreden, dat hopelijk bij de plaatselijke middenstand tot enige verhoogde commerciële activiteiten zal leiden mits handig uitgespeeld : de draaikonterij ! Komt naar ons dorp en bewondert de politieke draaikonten.
Enige jaren geleden richtten enkele geïnspireerden een VB-afdeling op maar er ontstond vrij vlug ideologische tweestrijd of onzekerheid, ik weet het niet. Een niet onbekend liedje en met zoveel koren in Meerhout , is verwarring in de partituren onvermijdelijk. Dus sommigen van het VB beslissen tot de NV-A toe te treden : voldoende fanfares om Bart triomfantelijk binnen te halen. Rètteketèt ! De blijvers van het VB zingen langs de weg " De worsten van de Chooze, die zijn bevrozen, de worsten van den bakker, die zijn zo lakker", inspelende op de gekende appetijt van Bart.
Bij de laatste verkiezingen kan de NV-A slechts 2,4% van de Meerhoutenaren behagen en wat nog restte van het VB, dat vertelde ik al, stormt het gemeentehuis binnen met een triootje. (Dat ze het maar deftig houden, want in de Kempen wordt er wel aan de pijp gelurkt in de Vlaamse boerenromans maar daar blijft het bij.)
Ontgoocheling, woede, opnieuw ideologische tweestrijd maar de oplossing is snel gevonden : die van het originele VB, inmiddels NV-A stappen nu over naar Jean-Marie...
Draaikonten in de Kempen. Als het zich tot de Stille Kempen van Armand Preudhomme beperkt, rangschikken we het bij de folklore.
Tijdens de storm van 18 januari 2007 die door ons land is geraasd, is het standbeeld van de "persvrijheid" naar beneden gedonderd van zijn sokkel aan de Congreskolom in Brussel. 't Pallieterke is gelukkig ongedeerd.
Voor ons is deze val symbolisch want de pers inzake binnenlandse politiek is niet volledig vrij meer in Belgë sinds een drietal decennia en deze evolutie neemt de laatste jaren en zelfs maanden verontrustende proporties aan. De linkse, anti-Vlaamse en Belgicistische mening is immers alomtegenwoordig in de media van het noorden en het zuiden van het land. Voor de openbare media is dat nogal logisch omdat ze volledig gecontroleerd worden door de traditionele partijen die allen links en Belgicistisch zijn.
Maar ook een groot deel van de private geschreven en audiovisuele pers wordt gesubsidieerd door de Vlaamse en Waalse overheid zodat de mening van andersdenkenden, en vooral die van de grootste partij van het land, bijna nooit aan bod komt.
Wij hopen echt dat het Hof van Beroep te Brussel een voor ons gunstig arrest zal vellen in het kader van het proces dat wij hebben ingespannen tegen de VRT en de RTBF met als doel eerlijke debatten en meer rechtse politiekers en minder vooringenomen interviews op radio en TV.
De beslissing wordt spoedig verwacht en zal, indien zij daadwerkelijk wordt uitgevoerd tenminste, de hele Belzieke politiek een méér democratische richting kunnen geven.
Rechtvaardig rechts verdient echt de persvrijheid die het Vlaamse volk verdient.
Tot zover onze persmededeling.
Het angeltje zit hem hier: dit artikeltje kwam tot stand met de royale totaal onvrijwillige medewerking van de BUB(belblazers) waarbij ik mij niet verwaardig er een link naar toe te leggen.
Ongelooflijk hoe die bubbelblazers, drie man en een paardenkop (de entourage van Bert Bibber en Flup De Taaie niet meegerekend), het in hun hoofd halen om zich hiermee nog wat belachelijker te maken.
Erik
Update:
Misschien eventjes rapper geschreven dan nagedacht want mijn slotzin is in al haar ironie niet helemaal duidelijk.
Dat die bubbelblazers - om het wat omfloerst uit te drukken - een archaïsch anachronistisch belachelijk clubke is, daar hoef ik geen tekeninkske bij te maken. Het bewijst wel (ocharme, gelukkig dat de Polle ongedeerd is) dat ze niet leven in de huidige tijd en totaal blind zijn als ze niet zien wat er momenteel WEL aan de hand is met de pers in dit apenland.
Of is hun proces de uiting van hun vulgair sarcasme?
Al er over een begrip veel gepubliceerd wordt door de pokkenlijders die de publieke opinie misleiden, wees dan maar zeker dat er iets niet in de haak is. De beste voorlichting is nog steeds misleiding.
Gisteren kwam Angeltjesdirecteur, Erik, zijn gal spuwen over Karel de Klucht die ineens gewonnen bleek voor de vrijheid van de mensen om te zeggen wat er op hun lever ligt. In Turkije. Misschien is hij discreet aan het solliciteren om daar een carrière op te bouwen ? Niet Erik, maar de Klucht. Van mij kan hij alleszins zeer mooie aanbevelingen meekrijgen, zolang hij maar niet terugkeert.
Vrije meningsuiting, een delicaat gegeven. Een onaantastbaar grondwettelijk recht maar wel gebonden aan voorwaarden. Klucht weet dit beter dan ik, want hij is slimmer. Maar valser ook.
Mag je nieuws of feiten verzwijgen of verdraaien ? Yves Desmet, wat vind jij ? Zwijg maar, het intresseert me niet ...
Mogen onbekenden voor je deur komen scanderen dat je moeder een hoer is ? Als zij dat nu vinden ...
Mag ik je dochtertjes pornofilmpjes tonen om ze voor te lichten over het grote leven ? Ik bescherm graag kleine meisjes ...
Kan ik met een T-shirt het vliegtuig op met tekst en foto waarop staat dat Bush een terrorist is, zoals die Australiër die door de luchtrederij Qantas geweigerd werd ?
Dat laatste geval stond in het Nieuwsblad. De man in kwestie zal klacht neerleggen, want zijn vrijheid werd beperkt. Ik vind die man een kieken. Niet omwille van zijn mening, of de beledigende manier waarop hij over een verkozen president praat, wél omdat hij niet begrijpt dat Qantas wil vermijden dat er tijdens een van hun vluchten herrie ontstaat op tienduizend meter hoogte onder de passagiers. Want iedereen, zeker in Australië, staat niet onverschillig tegenover Bush. Wat primeert ? De veiligheid aan boord of het gedacht van de vooringenomen malloot ?
Je moet je verdorie de dag van vandaag bijna poedelnaakt en ongeschoeid presenteren vooraleer je kan plaatsnemen in een vliegtuig, je mag geen druppel vloeistof bij je hebben en dat alles dank zij een aantal simpele geesten die op zoek zijn naar de kortste weg tot bij veertig maagden. En bij hoog en bij laag volhouden dat diegenen die luchtmisdrijven willen voorkomen de terroristen zijn. Enfin, volhouden enkel bij laag want hoog is hij niet geraakt.
Vorige week was het grote schoonmaak bij sommigen. De aarde warmt op, het klimaat slaat op hol, het is januari dus de lente komt in het land en hopsakee bleekwater en Mister Proper verschijnen en al wat we niet meer nodig hebben wordt bij het grof huisvuil aan de deur gezet.
Wie elke week regelmatig zijn huisje schoonhoudt, stof afneemt, dweilt, neuriënd achter de Nilfisk stapt, heeft niet veel te doen in de lente. Bij ons is dat zo en ik prijs me gelukkig dat Maria of Brenda van dat vreemde TV-programma bij ons nooit opnames zullen maken.
Het is natuurlijk weer symbolisch bedoeld. De politiek stond op haar kop en dat is niet vaak elegant (politiek is taalkundig vrouwelijk, zoals zij die Brabants of Antwerps spreken, weten zonder de Van Dale te raadplegen). De kranten en tv-redacties, die op gelijk welk moment van de dag een continu partijvergadering kunnen beleggen van verzameld links, wrijven zich in de handjes als rechts kucht. "Het is gebeurd" roepen de hoofdredacteurs "ze gaan er aan, de smeerlappen, kom, we gaan dansen op hun graf."
Er zijn ideeën gelanceerd, gesprekken gevoerd, mantels uitgeveegd, ballonnetjes opgelaten en doorgeprikt, camera's en gevoelige microfoons solden en spotten met de regels van de deontologie die ook al enige tijd bij het grof vuil ongesorteerd staat te blinken. Links verzamelt zonder veel commotie (je ziet onmiddellijk dat ze daar niet talrijk zijn en dat er kadaverdiscipline heerst, den Baard knipt met zijn vingers en de slaven stellen zich op) en rechts, met de reputatie een streng gesloten falanx te vormen, repeteert elke dag een proefuitzending op de Grote Markt van Sint Niklaas van "Ieder zijn waarheid" zonder rolverdeling en zonder plot, zonder regisseur maar met veel joelende toeschouwers.
Wij , we kunnen alleen maar hopen dat er na de politieke uitzending een aflevering volgt van de Fabeltjeskrant met de krassende stem van Frans van Dusschoten als de wijze Mijnheer de Uil die besluit met : " En nu oogjes dicht en snaveltjes toe".
Als men er in dit apenland een mening op na houdt die niet strookt met het politiek-correct "democratisch" discours krijgt men al vlug de stempel verzuurd, fascist, anti-democraat of erger, Vlaams Blokker (wat voor mij een compliment is) op het voorhoofd gebrand. Kritiek op het beleid wordt met een hautaine glimlach van walging bij de rest van hogergenoemde adjectieven gegooid.
Mensen, zelfs allochtonen - begrijpe wie begrijpe kan - worden omwille van hun "afwijkende" mening uit de vakbond gezet.
Voor wanneer de " gele ster" voor Vlaams Belangers ?
In Absurdistan is ook al jaren geen "vrije" pers meer. Als gecastreerde keffertjes blaffen ze wat paars hen voorschotelt.
Soms denk je, is er toch nog hoop, zoals vandaag. Want wat zegt Kareltje de onbeschofte kluchtige n.a.v. de moord op de Turks-Armeense journalist Hrant Dink?
"Deze onzinnige daad is een illustratie van de broosheid van de vrijheid van meningsuiting" En verder: ".......opdat deze (de journalisten) hun bijdrage kunnen leveren aan de verrijking van de democratie via hun soms afwijkende meningen. Dialoog met wederijds respect en het eerbiedigen van de vrijheid van meningsuiting liggen aan de basis van de Europese constructie..."
Zoudt ge nu niet omvervallen? Niet omwille van wat er staat maar van wie het komt.
Ik ben wel zeer blij met de mooie en zinvolle woorden van Karel en kan er mij volledig in vinden: wederzijds respect, dialoog, eerbied voor de vrijheid van meningsuiting...
Maar...Kareltje de Klucht komt natuurlijk uit hetzelfde nest als Guynokkio, meester-leugenaar en leerling-leugenaar Bartje Knikkebol, die nog gelooft dat de VLD er op vooruitgegaan is bij de laatste verkiezingen. (Hebt ge 't zien springen op zijn nieuwjaarsreceptie? boing-boing)
Dan is de vrees gegrond om te veronderstellen dat Kareltje liegt en niet meent wat hij zegt. Of lijdt hij aan schizofrenie? Ik vrees eerder dat zijn overtuiging kleurt à la tête du client.
Ik weet niet of u het zich nog herinnert, die inval enkele jaren geleden door" die Belgische Arbeitsinspektion" in een parochiezaal van een van onze landelijke gemeentes? Enkele brave dames, die voor zichzelf een nuttige bezigheid wilden en aan de gemeenschap een dienst probeerden te verlenen, schonken na een begrafenis een kop koffie voor de treurende familie en vrienden." Verdriet ? Hier, een kommetje troost."
"Nein" brulden de Herren Inspecteurs "das ist Schwarzer Arbeit" en onze in donkere japonnen , met witte kanten jabot afgezoomd, gehulde dames maar sidderen en janken. Op zo'n momenten voel ik me trots, Belg te zijn onder een Paars Bewind ! Het moet maar eens afgelopen zijn met de reuzewinsten die opgestreken worden in kleine dorpen door boeren die te lui zijn om op hun land te zwoegen en die hun boerinnen als hete Parochiezaalteven zondig geld laten aftroggelen van rijke erfgenamen. Godverdegodver !
Het zijn vermoedelijk diezelfde Heren Inspecteurs die op 1 januari, toen iedereen in euforische wensenroes verkeerde, met honderden zijn binnengestormd in cafés, taveernes, restaurants om het 1 minuut oude rookverbod te controleren. Ordnung muss sein, den Dolf wist het en braakmiddel Guynokkio volgt als een goede discipel.
Naar aanleiding van de berichten over het vertrek van talrijke imams uit Nederland, kom ik via een van mijn rare gedachtesprongen terug bij de oude zaak van de koffieschenkende misdadigsters. Wacht u even, ik kom er op.
Het blijkt uit een artikel in Elsevier dat het hoofdzakelijk Marokkaanse moskeebedienaars zijn die wegtrekken uit Nederland, want zij houden niet van het gure klimaat en vinden zich niet terug in de mentaliteit van het land van "Met Ot en Sien in de Parenclub". Maar tegelijk heeft de slimme journalist ontdekt via De Nederlandsche Bank (de tegenhanger van onze eigen Nationale Bank/Banque Nationale) dat er elk jaar zowat 6 tot 7 miljoen euro uit de Nederlandse moskeeën versast wordt naar het thuisland, Marokko.
De bank, die al het geldelijke in- en uitgaande verkeer controleert en gehouden is zoals de Belgische banken om verdachte transacties van bedragen boven de tienduizend euro, te signaleren aan justitie, bevestigt weliswaar de feiten maar treedt niet op.
In die moskeeën gebeuren trouwens, naast de godsdienstige mededelingen en oefeningen, nog andere zaken. Je kan er je haar laten knippen, soms een kostuum laten maken, kruidenierswaren kopen, kortom er wordt in een aantal gevallen flink handel gedreven en gesjacherd. Zonder toestemming, of wat dacht u ? Zonder inspectie. Zonder aangifte te doen van de winsten en omzetten.
Ha ja, de Inspecteurs van de Staat zijn er alleen om de eigen mensen in toom te houden, voor de anderen moeten wij tolerant zijn. Als u intussen een centje moet opsturen zonder medeweten van de staat, loopt eens de moskee binnen. Schoentjes uittrekken en vragen of er een afdeling ondergronds bankieren is.
We mogen er best trots op zijn, op onze Vlaamse Opera, die op twee scènes speelt : in Gent op de Kouter en in Antwerpen, normaliter in het operagebouw aan de Frankrijklei.
Dat laatste is momenteel in restauratie en zou eind 2007 gerenoveerd zijn. Het werd trouwens tijd na honderd jaar intens gebruik. Inmiddels wordt zowat overal opgetreden waar er enigszins een acoustiek is en ruimte : in de Nieuwe Schouwburg, de Roma, de Singel, de Dierentuinzaal, het is behelpen maar het schip blijft drijven en de abonnees zijn trouw, zegt men mij.
Opera is duur en de Vlaamse Gemeenschap, samen met de steden Gent en Antwerpen hebben in 1989 beslist een degelijke instelling op te starten met aan het hoofd de Vlaming Marc Clémeur.
"Onze" opera met een vierhonderd gespecialiseerde medewerkers geniet een goede reputatie in eigen land maar ook internationaal. Getuige de vele recensies in buitenlandse kranten en vaktijdschriften. Het is niet evident om met een operagezelschap op reis te gaan : een symfonisch orkest van tachtig musici, een koorgroep van veertig mensen, de solozangers, en een ploeg van zeker dertig podiumtechnici vullen op hun eentje een duur chartervliegtuig. Decors, kostuums en rekwisieten worden met vrachtwagens verplaatst.
Onlangs en niettegenstaande de problemen van verplaatsing en logies in het buitenland, werd de Vlaamse Opera uitgenodigd in het Mekka van de opera, namelijk door de Scala van Milaan om een aantal voorstellingen te brengen van de zeer succesvolle productie" Katia Kabanova" van de Tsjechische componist Janacek, een opera uit 1919 die nog nooit in Italië werd opgevoerd. Het succes was overweldigend !
Opera loopt minder in de kijker dan het gesproken toneel, daarom deze kleine blijk van waardering voor de zwoegers en wroeters van het belcanto.
Sommige nieuwsberichten zijn zo straf, dat je denkt dat ze verzonnen zijn.( Sommige journalisten zouden ook beter sprookjesfiguren worden, dan zijn wij er van af maar vandaag zondag laat ik me niet opjutten door die kerels).
Het volgende is niet ontsproten aan mijn fantasie maar keiharde Nederlandse Realiteit of Waanzin.
Van der Keulen,televisiepresentator heeft ettelijke repen chocolade verorberd, in aanwezigheid van getuigen, en zich vervolgens naar de politie gespoed om aangifte te doen en zichzelf te beschuldigen van het bevorderen van slavernij. De betrokken gek had namelijk gehoord dat er op cacaoplantages ongehoorde sociale mistoestanden bestaan die hem deden denken aan slavernij.
Als die er zijn,moet er langs internationale bestaande kanalen opgetreden worden. Ik moet Volkswagen niet afstraffen door de Golf van mijn buurman Rachid in brand te steken, omdat ik vind dat de ontslagpremies te laag zijn. Bijvoorbeeld. Neen, mijn Eerst-Minister Guynokkio, zal dat in mijn plaats doen, door in Duitsland iets anders te gaan vertellen dan hier. U weet wat ik bedoel ?
De officier van Justitie (Openbaar Ministerie) had in eerste instantie de zelfbeschuldiging afgewezen maar de chocoladen malloot heeft volgehouden en nu is de zaak opnieuw in overweging genomen. Het braakmiddel Van der Keulen heeft uit Burkina Faso twee getuigen laten overvliegen om zijn zelfbeschuldiging te staven. Weldra kan er een nieuwe vluchtweg voor economische asielzoekers ingesteld worden : de chocladeroute.
Gisteravond zaten Dedecker en Van Hecke bij de nichterige Bracke in Terzake. Na de verkiezingen zou Siegfried het scherm vaarwel zeggen omdat hij gepromoveerd wordt tot eindredacteur. Een betweter die verdwijnt maar wat komt er in de plaats ? ( Het is niet "wat" maar "wie". Swat. )
Valt het u ook op, dat men de dag van vandaag politiek bedrijft zoals wij vroeger aan een lief probeerden te komen in een dancing ? Even rondkijken, beetje wikken en wegen, nog een pintje pakken en dan zoef ... er op af en uw uitnodiging tot de dans in haar oorschelp placeren. Als ze neen zei, de heks, blijven glimlachen alsof je niets anders verwachtte maar wél al rondturen naar het volgende slachtoffer en je ontgoocheling verbijten.
Op deze weinig verheffende manier zijn een aantal van mijn generatiegenoten terechtgekomen in de gevangenis van het leven met levenslang, anderen lopen nog steeds glimlachend aan de arm met hun "Only you".
Dat het er in de politiek ook zo aan toegaat, is een fenomeen dat mij niet blij maakt. Neem nu Jean-Marie. Of je het met hem eens bent of niet, doet even niet terzake. Hij is een unicum in het gestroomlijnde parlement waar je struikelt over politiek correcte inboorlingen die allen, ook al zeggen ze het anders, hetzelfde beweren. Onze parlementaire democratie, die in feite een particratie is, kan best opgesmukt worden met een figuur dat tegen de stroom in zwemt, de appels uit de bomen schudt en zonder schroom den Baard de Capo di Maffia van het Palermo aan de Noordzee durft te noemen. Zoiets hoor ik graag. Naast uiteraard de combattieve taal van mijn eigen jongens en meisjes.
Versta me niet verkeerd, dit is geen oproep om voor Jean-Marie te stemmen, hem te steunen of electoraal te stutten. Daar doet ieder mee wat zij of hij wil. Het heeft al genoeg gestormd de laatste dagen en er is er maar één die mijn hart gestolen heeft in het stemhokje en met wie ik door dit leven banjer in goede en kwade dagen. Het is een kwestie van Trouw en Belang, geen open lijsten op mijn stembrief en de Leerling-Tovenaar ken ik alleen als een bizar stukje muziek van Paul Dukas.
Wat mij zo vreemd voorkomt, is die zelfbedieningsidee in de politiek, ook door een Dedecker. Hij wordt buitengezwierd door de liberalen, vervolgens met open armen ontvangen door semi-nationalisten, om veertien dagen later met een ezelsstamp aan de deur gezet te worden. Wat doet die man ? Hij begint op zichzelf, met een kleine trits andere gewraakten en dàn verkondigt hij : als het niet lukt met mijn ontevreden groepuscule, zal ik de pechdienst van het Belang opbellen voor depannage...
Ja, is dat zo ? Ik ben gewonnen voor de idee van de Forza Flandria, de Vlaamse Macht, de eenheid van de Vlaams-nationale rechtvaardige rechterzijde. Hugo Coveliers belichaamt met Vlott een liberale visie die het wansmakelijke cordon afwijst en uitdagend tot een kartelformule toetreedt. Dat is moedig en duidelijk
Dedecker lijkt me iemand die zijn verzekeringspremie pas betaalt, als zijn huis afgebrand is. Dus te laat.
Nederlandse vrienden zijn verrassend trouwe kijkers van wat zij noemen de "Belgische politieke programma's en uitzendingen uit jullie leuke Parlement". Ze houden van het gekakel van diverse talen door mekaar, de sombere stemmen van de tolken, de grimassen die gepaard gaan met het radbraken van onze taal door Waalse ministers, de onvolwassen vooringenomenheid van onze Vlaamse journalisten maar bovenal het onbeschofte gescheld en getier wordt gillend van pret begroet boven de Moerdijk. Ook eronder . En we hebben twee Parlementen, da's dubbele pret .
Als wij naar rechtstreekse uitzendingen kijken uit de Tweede Kamer, dan zijn we geneigd veel te gapen, lipjes te tuiten, controle van de nageltjes, zuchten, om uiteindelijk met de zapper onszelf te bevrijden van deze saaie maar correcte triomf van de democratie.
Ik herinner me dat jaren geleden Nederland op zijn kop stond, de kranten de opmaak van hun eerste pagina's overhoop haalden en Paul Witteman extra nieuwsuitzendingen inlaste toen Jan Marijnissen in de Kamer tegen een minister had gezegd "Even dimmen ..." Dat was onbetamelijk, dat was nog nooit gebeurd, die communist en koning der proleten had geen opvoeding, geen manieren ... Als Bart Laeremans bij ons in de Kamer tegen Laurette roept : "Even dimmen ..." dan komt een suppoost beleefd de autosleutels vragen om zijn lichten te gaan doven.
Er is echter verandering op til. Er heerst enige animositeit en ongerustheid bij het Nederlandse politiek geïntresseerde publiek en bij de politici zelf. De kelen worden geschraapt, de blikken staren somber, vingers worden gekraakt, want er dreigen "Belgische toestanden" te zullen ontstaan in de deftige Tweede Kamer, met haar zachtblauwe lederen zetels met de trotse Nederlandse gouden leeuw, fraaie houten designbureaus en stoïcijnse politici. Negen oproerkraaiers die geen blad voor de mond nemen, die geen omzwachtelde taal gebruiken, die de dingen bij hun naam noemen maken deel uit van de volksvertegenwoordiging en dat kàn niet. Zoiets hoort niet.
Als er ergens polletiek-kerrèkt opgetreden wordt, dan is het wel bij onze Noorderburen. Er waren wat rimpels verschenen in het democratisch tafellaken met die onfortuinlijke Pim, wat jammer maar keurig opgelost werd door de dierenbescherming, maar ditmaal zitten er negen PVV-ers die hun bek niet kunnen houden over de zegeningen van de multiculturele gebeurtenissen en die potverdorie de diversiteit afwijzen en de eigen kaasboeren terug op de eerste plaats willen zetten. Waar gaan we heen ?
Hoe noemen de Belgen hun democratische grendel nu weer : een sanitair koord ? Nou zoiets. Gaan we lekker ook doen, joh.
Verzin een leuke, satirische, ernstige of sarcastische tekst voor bij deze foto. Uw prijs: Uw tekst verschijnt dan op zaterdag 27-01-06 tot in de eeuwigheid naast deze foto.
De winnaar wordt gekozen door een deskundige jurysamengesteld uit volgende personen die geheel en al subjectief zullen kiezen.
-Heer Ray, de grote bezieler van dit blogje.
-Onze hoofdredacteur.
-Onze medewerker satire.
-Onze medewerker sarcasme.
-Onze medewerker van royale tiesten.
Onze webslaaf, die hier soms directeur wordt genoemd om hem te paaien, stemt uiteraard niet mee maar moet er wel op toezien om deze gigantische wedstrijd in goede banen te leiden.(foto: Uitkijk)
Om de talrijke tegenstanders in Vlaanderen en Europa te overtuigen dat we met de toetreding van Turkije wel degelijk een grote culturele stap voorwaarts doen, ook op het vlak van emancipatie, publiceren wij met genoegen dit vrolijke familiekiekje.(foto: Uitkijk)
Haat, verzuring ? 
