Gastcolumn door PASCAL SMET

Niet alleen van de politieke partijen maar ook van de VTM ontvingen wij ettelijke vragen om uit ons bestand "Verruimingskandidaten" te mogen putten.  Om eerlijk te zijn : de jongens van de foto's zijn allemaal verpatst.  Behalve de Zuid-Afrikaan, Patrik Faveur (alias de Wringer) die door Lijstdedecker ontvoerd is geworden. 

Jean-Marie zit met een nijpend tekort aan vrouwen -voor zijn lijst- en wilde Patrik Faveur een pruik opzetten, geïnspireerd door  Debby en Nancy, en hem als Patricia Faveur het parlement binnensmokkelen.  Ze zijn nu beiden bezig met het opstellen van aanklachten, verweerschriften, lasterlijke aantijgingen, beschuldigingen, ontkenningen, persmededelingen, medische getuigschriften, getuigenissen van ex-minnaressen en one night stands...  Ergens zijn er wel luttele overeenkomsten tussen die twee.  U begrijpt, wij wensen hier buiten te blijven maar raden u aan de neutrale uitzendingen van Terzake in het oog te houden.  Als het over geslachtelijke verwarringen gaat, is Siegfried niet te houden.

Inmiddels gaan we graag in op de  hunkerende vragen  naar onze selectie Vrouwelijke Verruimers. Bij dit artikel een duidelijke foto, hoogst persoonlijk verwezenlijkt met de allernieuwste Kodak van en door Mijnheer Erik, onze Algemene Directeur en bezitter van 99,9% van de Angeltjes aandelen.

Voor de prachtige collectie dames gelden dezelfde algemene karakteristieken als voor hun mannelijke collega's, met dit kleine surplus dat ze extra-training kregen door Kamerlid Marleen Goovaerts, de Koninging van de Fruitstreek en goede vriendin van  neutrale Linda Dewin en kwelende  Dana Winner, allemaal verwanten van Filip Dewinner.

Het bitch-gehalte ligt extreem hoog en een aparte opleiding werd genoten in Michelbeke : "Hoe pareer ik de lepe toenaderingen van een Kamervoorzitter zonder hem te beschadigen ?".

Voor verdere inlichtingen verzoeken wij u ons niet lastig te vallen.  Goede waar verkoopt zichzelf.

Voetbal of andere sportberichten zal u hier niet vaak aantreffen.  Mijnheer Erik is daar tegen. Zijn motto luidt  : "Een zwakke geest in een slap lichaam,  dat hebben wij nodig om dit land op te stoten in de vaart der volkeren."  Mijnheer Erik is een wijs man. En Regeringstrouw. 

Als wij Turkije prijzen omwille van  een kampioenstitel is het niet in de disciplines "van de toren springen met een duwtje in de rug", "10 minuten onder water duiken in de emmer" maar evenmin te versmaden als Onbetwiste Numero Uno qua veroordelingen door het Hof van Straatsburg !

Proficiat !  Bravo !  Gefeliciteerd !  Doe zo voort !

In een lijst waarin 46 landen opgenomen zijn staan onze aanstaande EU-buren vermeld met 334 schendingen tegen de mensenrechten.  Dat zijn ondermeer oneerlijke rechtszaken, gebrek aan vrijheid van meningsuiting,  martelingen (vingertjes breken, electrisch staafje in de poep, knietje verbrijzelen, ach ... kattenkwaad).

Ik heb geen zin om hier commentaar op te leveren.


Ray

Ieder heeft recht op zijn gedacht, ook Willem Wallijn.  Wie ?  De zoon van Luc Wallijn, die zes jaar geleden een film heeft gemaakt over de problemen die papa Luc overvielen toen hij een en ander moest in orde brengen voor de socialisten ten tijde van Agusta.  Ik ga geen oude sjoemelaffaires die  Vrouwe Justitia door haar mangel heeft gehaald  opdiepen, er is genoeg nieuw gerief, maar ik wil de man situeren. 

De Willem, die geen domme jongen is, mocht in de Zevende dag komen zeveren met de groene boomhanger Van Oudenhove over het samenleven van Vlamingen en Walen in dit Zalige Koninkrijk.  De Willem omdat hij over de taalgrens woont, de VTM-ster omdat hij door de RTB-F in een uitzending over ons communautair samenhokken  was opgetrommeld. 

Het moeten niet altijd politici zijn die het hoge en cryptische woord voeren over de maatschappij.  De twee jongens leken alleszins pure Belgen die het woord separatisme met afkeurende blikken uitspraken en Luc Van den Brande, och arme, bestempelden als een boosaardig anti-koningsgezinde landverrader, rijp voor het leeuwenkot.  

 Zegt die Wallijn op zeker moment- ik neem aan om indruk te maken op het schoon kind met haar lang haar en piepogen - dat voor hem faciliteiten best overal zouden kunnen bestaan in het koninkrijk.

 
  Zoiets is geen flater maar een stommiteit  die  getuigt  van onwetendheid over de ontstaansgeschiedenis van dit land,  een niet beseffen van de belabberde en vernederende situatie van het Nederlands en een niet acceptabele ontkenning van de wettelijk vastgelegde  territoriumafbakening en een summiere kennis van de regeling waarvan faciliteiten een onderdeel is.  Als je over een onderwerp niets afweet, zwijg dan.  Zeker op televisie.

Neen, geef mij dan maar politici om over politieke onderwerpen te praten.  En als die beginnen over film, mag Wallijn terugkomen. Ik grijp echter naar de zapper als dat Waals kieken verschijnt.


Ray

FRANKE   &    ANKE

Wij vinden dat in orde !

We hebben er lang en veel over gepraat en nagedacht, of we het wel zouden doen, onderstaand filmpje te plaatsen. Er is genoeg censuur en zelfcensuur en op de lange duur is ons zicht op wat zich hier allemaal afspeelt totaal versluierd en gaan we stilletjes akkoord dat  vrouwenbesnijdenissen terugbetaald worden door de ziekenkas. 

Voorafgaand enkele bedenkingen :

- het weergeven van dit filmpje impliceert niet dat wij - de bloggers, noch het Seniorennet- ons vereenzelvigen  met de volledige inhoud ;

- in Nederland (en Frankrijk, zie het lied van Claude Barzotti) is het alleszins  mogelijk om kritiekloos zijn mening te uiten over de onaangepaste moslims en de oprukkende islamisering ;

- elke poging tot dialoog over het prijsgeven van onze normen en waarden en het klakkeloos aanvaarden van vele misplaatste en achterhaalde gebruiken van de islam botst op een barrière van racistische verwijten ;

- iedereen die niet de multiculturele karavaan toejuicht bij haar passage, wordt geestelijk gekneveld en buiten de eigen maatschappij geplaatst ;

Zolang er nog vrijheid bestaat op internet, zullen wij er gebruik van maken, ook al loeren de spionnen mee.

Na al deze zowel omzwachtelde als duidelijke redenen : here we go !

Klik op het doordenkertje van Uitkijk.net.

Ray

Wegens de enorme werklast,  door onenigheden en egotripperij binnen ons kaderpersoneel, komt dit artikeltje een dag later dan voorzien.

Directie, kader, personeel en sanitaire verantwoordelijken verontschuldigen zich voor deze vertraging.

Ligt het aan mijn genen of aan mijn “slechte” opvoeding, ik weet het niet maar  sport heeft mij nooit geïnteresseerd. Actief noch passief. Actief wegens mijn lichaamsbouw die het brute sportgeweld nooit erg goed verteerde of het zou moeten zijn dat ik niet tegen mijn verlies kon. Passief omdat vader, als “het nieuws” overschakelde naar de sport, bliksemsnel uit zijn zetel sprong om de “post” te verzetten toen het woord zappen nog niet bestond. Nu nóg, maar dan wel met “bakske”… zonder springen.

En toch heb ik aandachtig naar Ter Zake (24-01-07) van de rode staatszender gekeken, weliswaar in afwachting van de afgang van Braaksmoel, om mij bij te schaven in de wielrennerij waarbij ik moet bekennen dat ik al wel eens gehoord had van ene Musseeuw, Lefebvre of Planckaert of ene Monaco – of is dat geen renner - en natuurlijk “onzen” grote fan van Bert Bibber & Co, den Eddy. Waar lintjes, titels en baronnen al niet goed voor zijn.

Drie uitspraken pik ik er uit.

De eerste is de intro van Braakmans:

“Van twee dingen een. Ofwel maken wij de implosie mee van een groot maffieus systeem in de wielrennerij ofwel is dit een van de grotere kwakkels uit de Belgische persgeschiedenis.”

Hoe komt hij daar nu bij? De pers in dit apenland is één grote kwakkel. Zijn eigen programma is meestal naast de kwestie, doorspekt met tendentieuze vragen/berichtgeving of zelfs omfloerste leugens, één grote reclamespot voor paars en meestal niet ter zake doende.

De tweede is er eentje van Bart Vandeweghe, sportjournalist bij de GOTV.

“Of ik het geloof of niet geloof, ik ga alleen af op feiten…”

Ik moet bekennen dat ik toen van mijn luxueuze lederen directeurszetel ben gedonderd. (Mijn taboeretje heeft er een kromme poot aan over gehouden.)

En nog ben ik er niet goed van, kan ik het niet geloven. Een journalist, ja…ja… een sportjournalist…maar toch, bij de GOTV die zich niet tot doel stelt om te manipuleren, te verdraaien, te verzinnen, te liegen, te kwelen, te beschimpen, te lasteren, uit te dagen,… allee, zo kan ik nog een eindje doorgaan mààr: op de feiten wil afgaan. Tot nader order bij mijn weten een unicum.

Ik heb de opname elfendertig keren herbeluisterd om zeker te zijn dat het niet was: op de geiten af te gaan, wat gezien het niveau van de GOTV aannemelijker zou zijn geweest.

Al vrees ik voor de job van die man.

Maar de beste is die van Michel Wuyts, sprotjournalist (met de klemtoon op sprot) bij de PRT.

Braakmans: (over Musseeuw) “Waarom heeft hij twee jaar geleden niet bekend? Alles was klaar”

Wuyts: “Ik denk wel dat hij dat wilde. Er zijn een aantal mensen die hem daar eigenlijk een voorzet voor gegeven hebben” en nu komt het: “Ik herinner mij dat ik in 2004 in Ter Zake zat hier bij Phara en dat ik hem toen voorgesteld heb: alsjeblieft, zeg iets, doe een bekentenis, maak het jezelf een beetje gemakkelijk.”

Wat veel zegt over de “neutrale” journalistiek en de beroepsethiek bij de PRT. Het is geweten dat de PRT eigenlijk een rood vriendenclubje is van ons-kent-ons, van paars over de GOTV tot en met Woestijnvis. Maar dat ze nu ook al een vriendenclubje vormen met coureurs wist ik nog niet.

Want wat zegt Wuyts hier feitelijk? “Ik wist zowat alles over het dopinggebruik van Musseeuw (en heel zeker van de rest in het wielrennersmilieu) maar dat hield ik, samen met de vrienden, stil.” (We moeten tenslotte onze gulle vrienden te vriend houden nietwaar.)

Maar ik zat tenslotte niet voor de lol naar Ter Ziele te kijken.

Ondanks dat Braaksmoel het zich gemakkelijk had gemaakt ging hij af als een gieter tegenover Fluppe, niet de taaie maar de welbespraakte. (voor de insiders: Luc Marbella: ge hebt het weer niet gezien zeker?)

Blaag Braaksmoel dacht met onze Fluppe  goed de vloer aan te vegen. Heeft hij zich daar  zwaar in verslikt.

Zijn pedante intro: “Vlaams Belang dat zelf zegt de woordvoerster te zijn van het overgrote deel van de Vlaamse Beweging. Dat is in zoverre juist dat een opvallend kenmerk van de Vlaamse Beweging de laatste tijd ook terug te vinden is in het Vlaams Belang. Dat kenmerk is simpel gezegd ruzie maken over de strategie of zoals het zo vaak wordt gezongen in Vlaamse kringen: broedertwist en schande.”

Dames, Heren van de Vlaamse Beweging en omstreken mag ik efkes uw aandacht? Zou ik daar alsnog Braaksmoel een punt moeten toekennen? Wegens enkel interesse, indien het hem goed uitkomt, om al wat Vlaams is te schaden is er geen vrees voor dat ik hem ook maar één punt zou toekennen, al heeft hij een punt, een. (het examen is wel op 100)

En verder: “Meneer Dewinter, eerlijk gezegd ik heb het mij een beetje gemakkelijk gemaakt. Wat we gedaan hebben is gewoon een aantal citaten van partijgenoten van u genomen en u moet er gewoon maar naar kijken en naar luisteren.”

Op dit moment voelt Braaksmoel zich nog 100% in topconditie en zijn superioriteit straalt nog van zich af. Toegegeven, de citaten zijn niet van de minste en worden afgevuurd op Filip Dewinter, die natuurlijk de “filmkes” niet op voorhand heeft mogen zien zoals gebruikelijk bij de rode vrienden.

Braaksmoel zijn tendentieus geschut ketste op zijn eigen pots terug en enkele tellen later lag hij zelf tussen de touwen.

Want dit is de essentie van wat ik hier kom te vertellen: Enkel en alleen als “ze” de kans zien om het Vlaams Belang te schaden en in een negatief daglicht te stellen wordt er aandacht aan die partij en hun mandatarissen gegeven.

Daarom wil ik eindigen met een citaat van Bart Debie:

“Mijn telefoon staat de laatste twee dagen niet stil. Journalisten allerhande weten ons nu plots te vinden. Iedereen wil plots ook wel mijn mening weten over het interview met Marie-Rose Morel. Tiens, als het over onze voorstellen gaat, als het over tussenkomsten in commissies gaat, enzovoort worden we doodgezwegen. Nu krijgt iedereen van ons, toch wie dat wil, plots een breed forum. Bedenkelijke journalistiek.”

Erik