Exclusieve beelden uit het
leasingdomein Laken

Wegens de enorme werklast,  door onenigheden en egotripperij binnen ons kaderpersoneel, komt dit artikeltje een dag later dan voorzien.

Directie, kader, personeel en sanitaire verantwoordelijken verontschuldigen zich voor deze vertraging.

Ligt het aan mijn genen of aan mijn “slechte” opvoeding, ik weet het niet maar  sport heeft mij nooit geïnteresseerd. Actief noch passief. Actief wegens mijn lichaamsbouw die het brute sportgeweld nooit erg goed verteerde of het zou moeten zijn dat ik niet tegen mijn verlies kon. Passief omdat vader, als “het nieuws” overschakelde naar de sport, bliksemsnel uit zijn zetel sprong om de “post” te verzetten toen het woord zappen nog niet bestond. Nu nóg, maar dan wel met “bakske”… zonder springen.

En toch heb ik aandachtig naar Ter Zake (24-01-07) van de rode staatszender gekeken, weliswaar in afwachting van de afgang van Braaksmoel, om mij bij te schaven in de wielrennerij waarbij ik moet bekennen dat ik al wel eens gehoord had van ene Musseeuw, Lefebvre of Planckaert of ene Monaco – of is dat geen renner - en natuurlijk “onzen” grote fan van Bert Bibber & Co, den Eddy. Waar lintjes, titels en baronnen al niet goed voor zijn.

Drie uitspraken pik ik er uit.

De eerste is de intro van Braakmans:

“Van twee dingen een. Ofwel maken wij de implosie mee van een groot maffieus systeem in de wielrennerij ofwel is dit een van de grotere kwakkels uit de Belgische persgeschiedenis.”

Hoe komt hij daar nu bij? De pers in dit apenland is één grote kwakkel. Zijn eigen programma is meestal naast de kwestie, doorspekt met tendentieuze vragen/berichtgeving of zelfs omfloerste leugens, één grote reclamespot voor paars en meestal niet ter zake doende.

De tweede is er eentje van Bart Vandeweghe, sportjournalist bij de GOTV.

“Of ik het geloof of niet geloof, ik ga alleen af op feiten…”

Ik moet bekennen dat ik toen van mijn luxueuze lederen directeurszetel ben gedonderd. (Mijn taboeretje heeft er een kromme poot aan over gehouden.)

En nog ben ik er niet goed van, kan ik het niet geloven. Een journalist, ja…ja… een sportjournalist…maar toch, bij de GOTV die zich niet tot doel stelt om te manipuleren, te verdraaien, te verzinnen, te liegen, te kwelen, te beschimpen, te lasteren, uit te dagen,… allee, zo kan ik nog een eindje doorgaan mààr: op de feiten wil afgaan. Tot nader order bij mijn weten een unicum.

Ik heb de opname elfendertig keren herbeluisterd om zeker te zijn dat het niet was: op de geiten af te gaan, wat gezien het niveau van de GOTV aannemelijker zou zijn geweest.

Al vrees ik voor de job van die man.

Maar de beste is die van Michel Wuyts, sprotjournalist (met de klemtoon op sprot) bij de PRT.

Braakmans: (over Musseeuw) “Waarom heeft hij twee jaar geleden niet bekend? Alles was klaar”

Wuyts: “Ik denk wel dat hij dat wilde. Er zijn een aantal mensen die hem daar eigenlijk een voorzet voor gegeven hebben” en nu komt het: “Ik herinner mij dat ik in 2004 in Ter Zake zat hier bij Phara en dat ik hem toen voorgesteld heb: alsjeblieft, zeg iets, doe een bekentenis, maak het jezelf een beetje gemakkelijk.”

Wat veel zegt over de “neutrale” journalistiek en de beroepsethiek bij de PRT. Het is geweten dat de PRT eigenlijk een rood vriendenclubje is van ons-kent-ons, van paars over de GOTV tot en met Woestijnvis. Maar dat ze nu ook al een vriendenclubje vormen met coureurs wist ik nog niet.

Want wat zegt Wuyts hier feitelijk? “Ik wist zowat alles over het dopinggebruik van Musseeuw (en heel zeker van de rest in het wielrennersmilieu) maar dat hield ik, samen met de vrienden, stil.” (We moeten tenslotte onze gulle vrienden te vriend houden nietwaar.)

Maar ik zat tenslotte niet voor de lol naar Ter Ziele te kijken.

Ondanks dat Braaksmoel het zich gemakkelijk had gemaakt ging hij af als een gieter tegenover Fluppe, niet de taaie maar de welbespraakte. (voor de insiders: Luc Marbella: ge hebt het weer niet gezien zeker?)

Blaag Braaksmoel dacht met onze Fluppe  goed de vloer aan te vegen. Heeft hij zich daar  zwaar in verslikt.

Zijn pedante intro: “Vlaams Belang dat zelf zegt de woordvoerster te zijn van het overgrote deel van de Vlaamse Beweging. Dat is in zoverre juist dat een opvallend kenmerk van de Vlaamse Beweging de laatste tijd ook terug te vinden is in het Vlaams Belang. Dat kenmerk is simpel gezegd ruzie maken over de strategie of zoals het zo vaak wordt gezongen in Vlaamse kringen: broedertwist en schande.”

Dames, Heren van de Vlaamse Beweging en omstreken mag ik efkes uw aandacht? Zou ik daar alsnog Braaksmoel een punt moeten toekennen? Wegens enkel interesse, indien het hem goed uitkomt, om al wat Vlaams is te schaden is er geen vrees voor dat ik hem ook maar één punt zou toekennen, al heeft hij een punt, een. (het examen is wel op 100)

En verder: “Meneer Dewinter, eerlijk gezegd ik heb het mij een beetje gemakkelijk gemaakt. Wat we gedaan hebben is gewoon een aantal citaten van partijgenoten van u genomen en u moet er gewoon maar naar kijken en naar luisteren.”

Op dit moment voelt Braaksmoel zich nog 100% in topconditie en zijn superioriteit straalt nog van zich af. Toegegeven, de citaten zijn niet van de minste en worden afgevuurd op Filip Dewinter, die natuurlijk de “filmkes” niet op voorhand heeft mogen zien zoals gebruikelijk bij de rode vrienden.

Braaksmoel zijn tendentieus geschut ketste op zijn eigen pots terug en enkele tellen later lag hij zelf tussen de touwen.

Want dit is de essentie van wat ik hier kom te vertellen: Enkel en alleen als “ze” de kans zien om het Vlaams Belang te schaden en in een negatief daglicht te stellen wordt er aandacht aan die partij en hun mandatarissen gegeven.

Daarom wil ik eindigen met een citaat van Bart Debie:

“Mijn telefoon staat de laatste twee dagen niet stil. Journalisten allerhande weten ons nu plots te vinden. Iedereen wil plots ook wel mijn mening weten over het interview met Marie-Rose Morel. Tiens, als het over onze voorstellen gaat, als het over tussenkomsten in commissies gaat, enzovoort worden we doodgezwegen. Nu krijgt iedereen van ons, toch wie dat wil, plots een breed forum. Bedenkelijke journalistiek.”

Erik

U heeft het gehoord over de doktersbriefjes die weer eens uitgeput zijn ? 

Dit onwaarschijnlijk achterlijke gebeuren speelt zich af in het  Multiculturele Uitkeringsparadijs België waarvan ik met genoegen en nationale trots nog enkele andere leuke wetenswaardigheden verkondig ;

-  aan het hoofd staat de premier die  liefdevol  Braakmiddel Guynokkio wordt genoemd door de goedlachse  bevolking ;

- de vorst van het federale koninkrijk is een uitgeweken Duitser die Frans spreekt en Nederlands radbraakt en zijn kinderen trekken op strooptocht door het land  in snelle bolides op zoek naar centen, wijven en ambras ;

- volgens het  vodje papiert dat grondwet genoemd wordt, is  België een parlementaire democratie ; in werkelijkheid is het een dictatoriaal regime met een vrijwillig  aan banden gelegde pers;

- de regering kijkt er streng op toe dat de wetten niet nageleefd worden ; veiligheid van de burgers kan niet gewaarborgd worden ; verdiende centen moeten onmiddellijk ingeleverd ;  in het Noorden wordt gewerkt en in het Zuiden wordt geleefd ;vreemdelingen genieten alle vrijheden en mogen ongestoord de grenzen overschrijden, zo  letterlijk als  figuurlijk ;

- gezien de enorme financiële tekorten, de gigantische staatsschuld, het dievelings verkopen van 's lands  goudvoorraad , het leegroven van de geldkoffers door armlastige mandatarissen, worden alle openbare gebouwen en bezittingen gedurende de laatste twee weken van december te koop aangeboden aan de minst biedenden : deze unieke solden werden in het leven geroepen door den Baard en in de praktijk uitgevoerd door het Knappe Foorwijf, twee eminente medewerkers van Braakmiddel Guynokkio.

De opdracht voor het drukken en verdelen van doktersbriefjes  is zo veelomvattend, tijdrovend en wetenschappelijk zwaar, dat de overbelaste Posterijen die deze opdracht moesten uitvoeren er zullen van ontlast worden.  Er wordt nu een een nieuw Staatsbedrijf opgericht om deze delicate taak op zich te nemen. 

De bevolking wordt inmiddels gevraagd NIET ziek te worden of te overlijden en de dokters worden op trainingskamp gestuurd om af te leren op de televisie en in de pers te zeveren over zulke verwaarloosbare details met het oog het Regime in een slecht daglicht te stellen !

 Ray

Deze oproep komt niet van mij maar van het ABVV.

“Het VB argumenteert ook dat we mensen uitsluiten van een dienstverlening (uitbetaling van werkloosheidsuitkeringen ) waarvoor ze nergens anders terecht kunnen.

Ook dat klopt niet: werkzoekenden die zich niet willen aansluiten of die niet aangesloten zijn bij een vakbond, kunnen altijd terecht bij de Hulpkas voor Werkloosheidsuitkeringen, die dezelfde dienst levert en die ook kantoren heeft in heel Vlaanderen.”

Waaruit ik met mijn simpele geest alleen kan besluiten dat het ABVV totaal overbodig is en dit bij deze ruiterlijk toegeeft én reclame maakt om niet aan te sluiten bij een dure vakbond maar gratis te genieten van dezelfde service bij de Hulpkas.

Erik 

De cultuurproevers weten het : morgen is het Gedichtendag.  Een goed initiatief.  We spreken allemaal ons leven lang proza met mekaar, laten we het morgen eens proberen met poëzie, zoals Cyrano de Bergerac of Helena van Troje.

In de onvolprezen Gazet van Antwerpen, ooit omschreven als een Rechtse krant van de Linkeroever, inmiddels verworden tot een constant achteruitboerende Gazet van Janssens, geven ze de lezers een keuze uit vijf dichters : Guido Gezelle, Paul van Ostaijen, Willem Elsschot, Hugo Claus en Herman de Coninck.

Ik begrijp dat de Frut iets wil doen voor de populariteit van dichters en hun producten maar bij mij vangen ze bot.  Ik kan onmogelijk een nummer één aanduiden in deze reeks.  Het zijn vijf getalenteerde mannen en alhoewel ze allen overleden zijn (op Claus na maar die zal niet meer publiceren) blijven ze  ons met hun woorden en beelden ontroeren, amuseren, verrassen. Dichters zijn allen en altijd nummer één.  U ziet, ik kan best mild zijn.

Maar ik moet nu eenmaal mijn reputatie als dwarsligger gestand blijven en kies daarom vandaag voor een vrouw, Anna Enquist.  Zij was in Lissabon met de Nederlandstalige delegatie schrijvers en dichters, toen zij op weg naar een vergadering naast Herman de Coninck wandelend, deze in haar armen opving toen hij dood neerzeeg. 

Het gedicht gaat niet over dat drama, wel over de dood.

INEENS

Ineens was ik het vermogen
om warmte vast te houden
verloren.  Nu de kinderen
het huis uit zijn, snoof ik,
ja, ja.  Ik kroop onder steeds
meer dekens.  De kachel
loeide.  De warmste van ons
tweeën kon mij niet meer
verhitten. Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.

Wat ook zo was.  De dood
en ik stonden op een dijk.
Tussen ons was niets dan
een aanzienlijke afstand.

Anna Enquist.

Elke morgen wil Mijnheer Erik een interprovinciale video-conferentie met zijn Antwerpse bijhuis om strategie, planning en dividendverdeling te bespreken.  In een of andere belegen managerscursus moet hij gelezen hebben, dat je op een "meeting" de medewerkers het makkelijkst stimuleert met humor.  Hij begint dan ook steevast met het voorlezen van een mop van de kalender, waarna iedereen over de grond rolt.

Vanmorgen was er een ànder begin van de vergadering. 

- Ijut hezien, we wordn geleesn tôt in Ongarijje.

Mijn Antwerpse receptioniste, die het West-Vlaams van Mijnheer Erik niet goed verstaat, zakte al van haar stoel om beginnen te rollen maar ik kon ze nog net  met een trap onder haar zitvlak in positie houden. Om de situatie helemaal te redden zeg ik :

- Allee gaai.  Da zal zaain, Menier Erik, deur die Jowan Stolz van da lieke "Concerto veur Natasja" da gaot over Ongarije en die mengs spreekt gelàk as gaai, niewaar.

- En gie, oe spriksje gie? Gelik Gastong Berchmans?

- Ik doeng maain best, Menier Erik. Vanuit Polen kunnen ze natuurlijk niet komen zieng op den blog, hé.

- Nie? Worvwurren nie?

- Allee gaai, Menier Erik, iel Pole zit in Europa te mètsele en te keuse.

Ik bespaar u  de rest van dit opbouwende  gesprek maar het is wel zo, dat wij via de statistieken die de Senioren van het net ons ter beschikking stellen, vaststellen dat de Angeltjes gelezen worden buiten het eigen land in Nederland (vrij  intens zelfs), Luxemburg, Spanje, De Verenigde Staten, Duitsland, Frankrijk en Hongarije.  Allee gaai ...

  Met dank aan iedereen :  hasta la vista, continue reading us, auf Wiederschauen, merci de votre attention en Natasja voor jou wordt het een Vlaams kushandje.

Ray en Mijnheer Erik.

KRC (Kathleen Rode Cool) was er alvast op gebrand en kon haar heimelijk genot niet verbergen, toch niet onmiddellijk na haar intro als ze zich wendt tot BB (Blinkman) waar ze zich bijna niet kan houden van de prettige gedachte van wat BB zou kunnen vertellen: “geef ze ervan langs, laat mij genieten.” (als ge de uitzending hebt opgenomen moet ge het beeld eens een paar keer stilzetten op het moment dat ze zich richt tot BB: de valsheid straalt er van af – of …ze heeft nog een intiem afspraakje met BB, wie weet.)

Wat Lex Molenaar in die uitzending kwam doen is voor mij een raadsel want wat zei de man op de vraag van KRC over wat er vandaag gebeurt. LM: “Nee, ik begrijp er ook helemaal niks van, moet ik eerlijk zeggen.” Wat komt die man dan vertellen? Waarom zegt hij dan niet gewoon: “sorry, vanavond kom ik niet want ik ken er de ballen van, morgen beter?”

Ik vraag me af of die heren überhaupt iets snappen wat buiten hun eigen eng denkwereldje omgaat.

Het is niet mijn bedoeling om in te gaan over het onderwerp gezien mijn vooringenomenheid.

Wat mij siert, al zeg ik het zelf. Kunnen die “objectieve” huichelaars van de PRT niet zeggen.

Die zijn bloedrood maar pretenderen objectieve en neutrale verslaggeving te brengen.

Wat mij vooral opgevallen is:

1-    Ze hebben zowat allemaal min of meer gezegd dat ze eigenlijk niet weten waarover ze het hadden.

2-    Dat ze niet veel weten is te merken aan het aantal keren dat we kunnen horen: “ik denk.., het zou..misschien…enz..”

3-    Niemand van de aanwezigen had verwacht er “alleen” voor te staan en, in tegenstelling tot wat KRC hoopte, was het een mat onderonsje zonder grondige analyses laat staan ernstige bedenkingen. Ze wisten niet waar ze het hadden toen ze op de set arriveerden: “Wat, geen pispaal aanwezig? Wat moeten we hier dan komen vertellen? We weten van niks”

4-    De PRT is weer eens afgegaan als een gieter, zelfs zonder een mandataris van het Vlaams Belang.

5-    Bij deze heb ik bewezen dat ik ook leuke koffieklets kan houden, zonder dotaties en vetbetaalde pree.

6-    Ze zitten in zak en as omdat ze er in hun journaal niet op kunnen doorbomen de volgende dagen.

BB was ook grappig toen hij verklaarde dat de Tsjeeven “een geloofwaardigheid hebben”. Een specificatie hoeft hier niet gezien geloofwaardigheid bij de CD&V recht evenredig staat met hun respect.

Pas op het laatst van de uitzending kwam BB enigszins wakker om lekker uit te halen naar Frank Vanhecke. Voor het overige was het duidelijk dat hij ofwel iets te kort – of teveel op had. (al de anderen hadden hun glas fris of wijn nog niet halfleeg na een half uur maar BB zijn pint was al leeg van zodra de uitzending zo goed als begonnen was en als ervaringsdeskundige heb ik daar oog voor)

Besluit: waarom zit ik mij nog uit te sloven voor die kwallen van de PRT? Al moet ik erkennen te beschikken over een ietwat masochistische afwijking.

*

·        Voor de leek: in het vakjargon van de journalistiek, een taaltje dat zelden ontsnapt uit de riante luxueuze redactiekantoren, heeft zowat alles een heel specifieke benaming die in de pers noch in de volksmond gebruikelijk is. Zo worden hoofdletters bovenkasten en kleine letters onderkasten genoemd. Dat stamt nog uit de tijd dat de drukker iedere letter, letter na letter, woord per woord, uit de kast moest halen en ze schikken om te drukken.

·        Zo ook heeft iedere krant in het wereldje van intimi der Belzieke journalistiek zijn eigen koosnaam. Eentje is aan die besloten wereld ontsnapt en wellicht door iedereen gekend: de Frut, waaraan een digitale opvolger trouwens zijn naam aan te danken heeft. Nu is dat ook zo voor De Morgen, in het vakjargon: de GOTV = Gescheten Om Te Vergeten.

Voor het overige ben ik de mening toegedaan dat de VRT moet verdwijnen.
 

Erik

In de stille Kempen, nauwelijks verscholen door het schrale groen van de zanderige vlaktes, ligt Meerhout al eeuwen zichzelf te wezen met  zijn negenduizend tweehonderd achtendertig Meerhoutenaren.  Een van de bekendsten is Zjef van Uytsel, een zingende Kempenaar, een goed man zoals de meesten van zijn streekgenoten. Het is bijna niet te geloven dat in deze contreiën met gezonde lucht in overvloed, ooit de wrede voetbranders hun sadistische gang gingen en de  boeren nachtmerries bezorgden.

Veel toeristisch consumptiegoed valt er niet te bespeuren  : een gerestaureerde molen, zoals je die vaak ziet in de Lage Landen. Een keurige winkelstraat met stille etalages en vriendelijke middenstanders die  zwijgzaam je bestelling overhandigen, zich  afvragend, wat die vreemdeling in hun dorp komt verrichten ; er is wat te veronderstellen als het deurbelletje je naar de stoep geleid heeft. 

Omdat er zoveel stilte te beluisteren valt, compenseren ze dat in Meerhout door  zes (6) muziekmaatschappijen en eveneens zes (6) koren te cultiveren.  Ik veronderstel dat de gemeente er een cultuurambtenaar op nahoudt, met bestendige opdracht de planning inzake repetities, optredens en optochten van deze grote groep melomanen te organiseren.

Over de gemeente gesproken : de Christen- Democraten hebben natuurlijk de volstrekte meerderheid in Meerhout, wat dacht u ?  Er zitten wat verloren socialistische en liberale schapen en ocharme 3 Belangers in de gemeenteraad maar u weet het, in de stille Kempen voeren de aanhangers van Rome het bescheiden grote woord.

Vandaag  is Meerhout  met een merkwaardig fenomeen in het nieuws getreden, dat hopelijk  bij de plaatselijke middenstand tot enige verhoogde commerciële activiteiten zal leiden mits handig uitgespeeld : de draaikonterij ! Komt naar ons dorp en bewondert de politieke draaikonten.

Enige  jaren geleden richtten enkele geïnspireerden een VB-afdeling op maar er ontstond vrij vlug ideologische tweestrijd of onzekerheid, ik weet het niet.  Een niet onbekend liedje en met zoveel  koren in Meerhout , is verwarring in de partituren onvermijdelijk.  Dus sommigen van het VB beslissen tot de NV-A toe te treden : voldoende fanfares om Bart triomfantelijk binnen te halen.  Rètteketèt ! De blijvers van het VB zingen  langs de weg " De worsten van de Chooze, die zijn bevrozen, de worsten van den bakker, die zijn zo lakker", inspelende op de gekende appetijt van Bart. 

 Bij de laatste verkiezingen kan de NV-A slechts 2,4% van de Meerhoutenaren behagen en wat nog restte van het VB, dat vertelde ik al, stormt het gemeentehuis binnen met een triootje. (Dat ze het maar deftig houden, want in de Kempen wordt er wel aan de pijp gelurkt in de Vlaamse boerenromans maar daar blijft het bij.)

Ontgoocheling, woede, opnieuw ideologische tweestrijd maar de oplossing is snel gevonden : die van het originele VB, inmiddels NV-A stappen nu over naar Jean-Marie... 

Draaikonten in de Kempen.  Als het zich tot de Stille Kempen van Armand Preudhomme beperkt, rangschikken we het bij de folklore.

Ray.

Tijdens de storm van 18 januari 2007 die door ons land is geraasd, is het standbeeld van de "persvrijheid" naar beneden gedonderd van zijn sokkel aan de Congreskolom in Brussel. 't Pallieterke is gelukkig ongedeerd.

Voor ons is deze val symbolisch want de pers inzake binnenlandse politiek is niet volledig vrij meer in Belgë sinds een drietal decennia en deze evolutie neemt de laatste jaren en zelfs maanden verontrustende proporties aan.
De linkse, anti-Vlaamse en Belgicistische mening is immers alomtegenwoordig in de media van het noorden en het zuiden van het land.
Voor de openbare media is dat nogal logisch omdat ze volledig gecontroleerd worden door de traditionele partijen die allen links en Belgicistisch zijn.

Maar ook een groot deel van de private geschreven en audiovisuele pers wordt gesubsidieerd door de Vlaamse en Waalse overheid zodat de mening van andersdenkenden, en vooral die van de grootste partij van het land, bijna nooit aan bod komt.

Wij hopen echt dat het Hof van Beroep te Brussel een voor ons gunstig arrest zal vellen in het kader van het proces dat wij hebben ingespannen tegen de VRT en de RTBF met als doel eerlijke debatten en meer rechtse politiekers en minder vooringenomen interviews op radio en TV.

De beslissing wordt spoedig verwacht en zal, indien zij daadwerkelijk wordt uitgevoerd tenminste, de hele Belzieke politiek een méér democratische richting kunnen geven.

Rechtvaardig rechts verdient echt de persvrijheid die het Vlaamse volk verdient.

Tot zover onze persmededeling.

Het angeltje zit hem hier: dit artikeltje kwam tot stand met de royale totaal onvrijwillige medewerking van de BUB(belblazers) waarbij ik mij niet verwaardig er een link naar toe te leggen.

Het originele artikel kunt u hier lezen.

Ongelooflijk hoe die bubbelblazers, drie man en een paardenkop (de entourage van Bert Bibber en Flup De Taaie niet meegerekend), het in hun hoofd halen om zich hiermee nog wat belachelijker te maken.

Erik

Update:

Misschien eventjes rapper geschreven dan nagedacht want mijn slotzin is in al haar ironie niet helemaal duidelijk.

Dat die bubbelblazers - om het wat omfloerst uit te drukken - een archaïsch anachronistisch belachelijk clubke is, daar hoef ik geen tekeninkske bij te maken.
Het bewijst wel (ocharme, gelukkig dat de Polle ongedeerd is) dat ze niet leven in de huidige tijd en totaal blind zijn als ze niet zien wat er momenteel WEL aan de hand is met de pers in dit apenland.

Of is hun proces de uiting van hun vulgair sarcasme?

Al er over een begrip veel gepubliceerd wordt door de pokkenlijders die de publieke opinie misleiden, wees dan maar zeker dat er iets niet in de haak is.  De beste voorlichting is nog steeds misleiding.

Gisteren kwam Angeltjesdirecteur, Erik, zijn gal spuwen over Karel de Klucht die ineens gewonnen bleek voor de vrijheid van de mensen om te zeggen  wat er op hun lever ligt.  In Turkije.  Misschien is hij discreet aan het solliciteren om daar een carrière op te bouwen ? Niet Erik, maar de Klucht.  Van mij kan hij alleszins zeer mooie aanbevelingen meekrijgen, zolang hij maar niet terugkeert.

Vrije meningsuiting, een delicaat gegeven.  Een onaantastbaar grondwettelijk recht maar wel gebonden aan voorwaarden.  Klucht weet dit beter dan ik, want hij is slimmer.  Maar valser ook.

Mag je nieuws  of feiten verzwijgen of verdraaien ? Yves Desmet, wat vind jij ?  Zwijg maar, het intresseert me niet ...

Mogen onbekenden voor je deur komen scanderen dat je moeder een hoer is ?  Als zij dat nu vinden ...

Mag ik je dochtertjes pornofilmpjes tonen om ze voor te lichten over  het grote leven ?  Ik bescherm graag kleine meisjes ...

Kan ik met een T-shirt het vliegtuig op met tekst en foto waarop staat dat Bush een terrorist is, zoals die Australiër die door  de luchtrederij Qantas geweigerd werd ?

Dat laatste geval stond in het Nieuwsblad.  De man in kwestie zal klacht neerleggen, want zijn vrijheid werd beperkt.  Ik vind die man een kieken.  Niet omwille van zijn mening, of de beledigende manier waarop hij over een verkozen president praat, wél omdat hij niet begrijpt dat Qantas wil vermijden dat er tijdens een van hun vluchten herrie ontstaat op tienduizend meter hoogte onder de passagiers. Want iedereen, zeker in Australië, staat niet onverschillig tegenover Bush.  Wat primeert ?  De veiligheid aan boord of het gedacht van de vooringenomen malloot ?

Je moet je verdorie de dag van vandaag bijna poedelnaakt en ongeschoeid presenteren vooraleer je kan plaatsnemen in een vliegtuig, je mag geen druppel vloeistof bij je hebben en dat alles dank zij een aantal simpele geesten die op zoek zijn naar de kortste weg tot bij veertig maagden. En  bij hoog en bij laag volhouden dat diegenen die luchtmisdrijven willen voorkomen de terroristen zijn.  Enfin, volhouden enkel bij laag want hoog is hij niet geraakt.

Ray.