Reacties kunnen voorlopig ingestuurd worden naar :

brave-angeltjes@hotmail.com

(brave gescheiden door een streepje en géén punt)
Met veel dank aan de talrijke vrienden die suggesties deden, en vooral vroegen om voort te doen.  Dit is even behelpen maar zo komen de reacties ook door en zullen ze overgenomen worden op de blog.

Nadat de uitbollende minister van Justitie, de charmante feeks Onkelinx, welsprekend en beeldrijk de Vlamingen vergeleken heeft met zwammen, gaan wij het vandaag lieve bloglezertjes hebben over bladluizen.

De mentaal gehandicapten onder ons, die talrijk zijn, zullen de neiging vertonen de "b"als "p" uit te spreken dus "platluis".  Dat is niet erg, onder ons verstaan we mekaar.  Zolang u maar weet dat in Walchië de volksstam Walchiërs woont, die gelijkenis vertoont met  het gedrag van de "platluis".



Volgende keer hebben we het over het natuurkundige fenomeen van "lamstralen".  Wat zijn het ?  Wie veroorzaakt ze ?  Wat is er tegen te doen ?

Die  Thoman Jefferson heeft het hem wel gelapt : terwijl hij honderden zwarte slaven voor hem liet zwoegen en bij de mooie zwarte meisjes kindjes maakte, zat hij verheven idealen uit te schrijven over de vrijheid en gelijkheid van de mensen.

Rond de jaren 1800 toen de ideeën van de Verlichting de toenmalige intellectuele klasse beroerde, was het niet evident dat men precies verkondigde in woord, geschrift of beeld wat men dacht.  De vrije gedachte, het vrije onderzoek, de vrije pers waren utopieën.  Zo'n man als Jefferson voelde erg juist aan, hoe de jonge Amerikaanse staat zich moest afzetten tegen de aftandse gebruiken van de oude wereld.

Helaas hebben tot op de dag van vandaag, velen problemen met de interpretatie van  "vrije meningsuiting".  Ik word misselijk van de profeten die zweren dat "zij hun leven veil hebben opdat de tegenstander zijn verderfelijke waarheden zou kunnen verkondigen".  Wat nobel !   Wat een platte gemeenplaats die  vaak  en vals wordt  misbruikt ?

Anderen denken dat vrije meningsuiting wil zeggen, dat je in iemands living moet kunnen kotsen zonder op straat gezet te worden.  De meesten beschikken ook niet over de aanpak om met argumenten te discuteren en beperken zich tot schimpen.  Uit naam van de uiting van hun mening.  De stroom van informatie ter beschikking van de mensheid is nog nooit zo overstelpend groot geweest als nu, de argumenten pro en contra liggen voor het rapen, maar het zijn nog steeds de emoties die al te dikwijls het debat overheersen.

Laat ieder zijn ding zeggen of schrijven binnen een welafgesproken kader, dan beleven we al een mooi stuk realiteit van the freedom of speech. 

Op de blog van Angeltjes bijvoorbeeld, hebben wij van in den beginne duidelijk gemaakt, dat we hier geen discussies willen met tegenstanders.  Men mag daarvan denken wat men wil, maar dit is de regel alhier. Wij verdedigen meestal minderheidsstandpunten die nergens anders aan bod komen, of nauwelijks. Wij kiezen voor de underdog en wij sparen onze kritiek niet op al wie graag in de belangstelling staat. 

De lezers die het met ons eens zijn maken gebruik van de reacties om aan te vullen met hun waarheden en visie.

Naast ons kan een blog bestaan, die diametraal het tegenovergestelde beweert en waar ook die aanhangers met mekaar overleggen over hun visie. Blogs kunnen functioneren als schriftelijke parlementen met honderden meningen, dat eindigt steeds in chaos en ruzie. En dat is onze keuze niet.

Momenteel hebben wij de reacties moeten afsluiten omwille van de koppige houding van enkele(n) die zich beroepen op de vrije meningsuiting om elke bijdrage op te sieren met ordinaire scabreuze taal.  Angeltjes wil best opgezadeld zitten met het etiket extreem-rechts, racistisch (wat we niet zijn) of zelfs het belachelijke fascistisch maar niet als een blog die bovendien beschamend vulgair is in zijn taal en beelden.  Dat beslissen wij, dat is onze vrijheid. En wij zijn geen puriteinen !  Dat zullen de vaste lezers ook wel weten. Maar er worden wel grenzen gerespecteerd van behoorlijk fatsoen.

En tot de kerels die zich gewetenloos en afgeschermd door de anonimiteit van internet met deze praktijken bezighouden zeggen wij dit :  u belemmert niet de vrije meningsuiting van Angeltjes, wel die van onze talrijke lezers en reageerders.  Daar kan u bijzonder trots op zijn. 

Maar wij zitten ook niet stil zonder meer.

De Redactie van Angeltjes

Hierna de verdeling in de Nationale Raad van Zwitserland na de laatste verkiezingen van 2003.  Elk van de 26 kantons stuurt, in functie van zijn inwonersaantal, verkozen volksvertegenwoordigers, 200 in totaal.  Het dichtst bevolke kanton is Zürich met 26 leden.

Daarnaast is er een Eerste Kamer, Kantonsraad genaamd,  met 20 kantons die  2 leden afvaardigen  en de zes kleinsten telkens 1 lid, totaal 46 verkozenen.  De politieke samenstelling wijkt erg af van de Nationale Raad.

De regering wordt gevormd door de bondsraad, die een afspiegeling biedt van de partijpolitieke verhoudingen, 2 SVP-ministers (voor de eerste maal), 2 socialisten, 2 liberalen en 1 christen-democraat.

Er wordt ook schriftelijk gekozen, dus voor deze datum, vermoedelijk nog een restant uit de periode dat de mobiliteit minder mogelijkheden bood.  Volgens de 10 internationale waarnemers die de verrichtingen volgen, bestaat er bij de Zwitsers zelf geen enkele twijfel over de correctheid bij de verzameling van de uitslagen.

De betrokkenheid bij het maatschappelijke gebeuren is historisch altijd groot geweest, alhoewel deze bewering wel ontsierd wordt door het algemeen vrouwenstemrecht dat pas in 1971 aanvaard is geworden(ai, !) Met de talrijke volksraadplegingen en referenda op eigen bugerinitiatief veroorzaakt dit een democratische opstopping met een twntigtal politieke partijen.

De verkiezingen van vandaag werden evenals de vorige in 2003 beheerst door een bitse opstelling  t.o.v. de conservatieve SVP/UDC door de linkerzijde, hierin gretig bijgesprongen door de fantasten en uitverkopers van het centrum.  De SVP/UDC lijkt niet de partij die bereid is tot toegevingen als het aankomt op het verdedigen van de Zwitsere identiteit en eigenheid (een land met vier officiële talen), het buitenhouden van criminele vreemdelingen, de veiligheid van de burgers.  Het klinkt bekend. 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Overheid_van_Zwitserland

Samenstelling Nationale Raad na de verkiezingen van 2003. N.B.: Overig = 0 zetels

SVP/UDC - Zwitserse Volkspartij
SPS - socialisten
FDP - liberalen
PDC - christen-democraten
GPS - Groen

 


.

T E L E G R A P H  co  U K

Origineel bericht uit Telegraph

Belgium has now gone for 120 days without a government, and you know what? The machines are still turning in the factories, the harvest has been gathered, the post is being delivered, the bureaucracy is still enriching itself through petty corruption.

How long before the Flemish administration simply does a Yeltsin, assuming the powers of the defunct federation?

So far, attention has focused on the advantages to Flanders from such a separation, and these are clear enough: loosed of the albatross of subsidising Wallonia, and freed from an engorged and self-seeking apparat of state officials, the Flemish would return to their mercantile and enterprising past.

Yet the even bigger winners might be French-speaking Belgians. For subsidies, while expensive for the donor, are ruinous for the recipient. When commentators say that “Wallonia” benefits from subventions of x or y billion euros, what they really mean is that a handful of Francophone politicians and officials benefit: the grants give them the power to reward their friends and punish their enemies. Almost all institutions end up being corrupted: the trade unions, the political parties, the state-owned enterprises. Everyone becomes a junkie.

Cut out the subsidies, and Walloons would have to start making and selling things again. Instead of arranging their affairs around qualifying for grants, they would prosper as the result of their own industry. Wallonia might become, as it were, the Slovakia of the break-up: the formerly poor partner that was initially nervous about going it alone but that, once it got the hang of things, achieved an awesome growth rate.

Why am I troubling you with my opinions about Belgium? Three reasons. First, to quote an unconsciously hilarious line from Harold Evans’s wonderful memoir of his days as editor of The Times, “It’s been too long since we had a leader about Belgium”. Western European countries don’t sunder very often, and the story deserves more coverage than it has had.

Second, because Belgium was our fault: determined to prevent the Channel Ports from falling into the hands of a foreign power, we created an artificial state and placed a suitable Saxe-Coburg princeling on its throne. But, other than Leopold’s heirs, their immediate hirelings and a corpus of Belgian officials, it’s hard to see who has benefited from the existence of that state.

Third, because there are lessons for us all here. The EU functions – or malfunctions – on the same principle as Belgium. There is no common language, no common identity, no sense of shared patriotism. Both systems work by levying money out of the majority in order to buy the loyalty of a powerful and articulate minority within each national group. Both are morally corrosive for the same reason.

If Belgium cannot stand, what hope for the much larger supra-national quangocracy, the EU? 

Daniel Hanan
 (met eigen foto)

In 1997 hield de toenmalige burgemeester van Istanbul, Tayyip Erdogan, thans premier van Turkije, een opmerkelijke rede waarin hij ondermeer het volgende aanhaalde :

"Moskeeën zijn onze kazernes, koepels zijn onze helmen, minaretten onze bajonetten en gelovigen onze soldaten.  Dit heilige leger waakt over mijn godsdienst".

In het combattieve Zwitserland wordt deze uitspraak aangegrepen om de bouw van minaretten te verbieden op grond van politiek-religieuze macht die niet in overeenstemming is met de godsdienstvrijheid.  Bovendien is er nergens in de koran sprake van minaretten, die na de bouwtoelating zouden leiden tot het inrichten van de dagelijkse oproepen tot het gebed.

Waarom uitgerekend de onverdraagzame linksen en slappe liberale en staatskatholieke theedrinkers zich als schoothonden gedragen tegenover de islam is een degelijk psychiatrisch onderzoek waard. Eerst vechten voor geestelijke vrijheid en vrije onderzoek en dan al de verworvenheden verlappen aan middeleeuwse onderdrukkers.

Ray

Er wordt druk gewreven en geschreven over die arme ex-financieschepen Stevens van Mechelen, alsof hij iets zou gedaan hebben  dat men in Charleroi niet doet.  Pendelen tussen stadhuis en nor.

 Het zal toeval zijn dat zijn collega van Groen die wonderwel niet instaat voor milieu maar voor personeel, weet te vertellen, dat hij, de groene, er niet van opkijkt dat Stevens sjoemelt.  " Doen we dat niet  allemaal ?" liet hij zich net niet ontvallen.  "Heel Mechelen weet dat de tuin van Leo aangelegd is door de dienst aanplantingen, de arbeiders hebben daar weken gewerkt en ze waren nochtans discreet : de bedrijfswagens werden enkele straten verderop geparkeerd."  Eerlijk zijn duurt niet per se het langst maar het is vaak heel dom.

Burgemeester Somers, schuddebollend en met wijd opengesperde ogen,  alsof hij  net zijn ochtendlijke  diepe snuif cocaine binnenhad, sprong direct mee in het debat : "Ik heb gezegd tot op het bot en er zijn aanwijzingen dat dat bot te vinden is in de hof van Leo, daarom waren onze stadsarbeiders aldaar doende, ik zweer het op den kop van onzen vader".  Als Somers nerveus wordt, begint hij te praten als een boek van Conscience.

Inmiddels lekken andere malversaties  bij de Maneblussers uit : sommige   personeelsleden sleuren  als eksters alles mee wat blinkt of dof is, vakbondsafgevaardigden eisen een diefstalreglement zodat iedereen kan pikken in functie van zijn graad en anciënniteit, kortom Charleroi-aan-de-Dijle gedijt goed.  De brave Mechelaars worden niet alleen murw geslagen door hen ongevraagd een  multiculturele omgeving op te solferen   maar bovenop krijgen ze  een plunderend stadsbestuur.  Gelukkig hebben ze een burgemeester-partijvoorzitter-kamerlid die alles kopschuddend  ontkent, de waarheid eerst.

Ray

Wij hebben de reacties afgesloten omwille van enkelingen die per se menen hier hun gefrustreerde cafépraat vol obsceniteiten te moeten plaatsen. Wij zijn geen puriteinen, noch fatsoensridders maar wij bepalen wel de geest van deze blog.   Omdat betrokkenen over een wisselend IP nummer beschikken, kunnen we hen niet bannen.  Het staat iedereen vrij een eigen blog te ontwerpen en daarmee te doen wat hij/zij wil.  Op Angeltjes laten wij ons niet de les spellen door geobsedeerden.  De tegenstanders mogen nu juichen ! Zo ver zijn we al.

Angeltjes

R  O  E  S  T  D  A  G

_

We hadden vandaag nog niemand voor de necrologie maar gelukkig kwam Jan Wolkers ons ter hulp gesneld.  We hebben die man nooit gewaardeerd, niet als woest om zich heen schoppende schrijver noch als even luidruchtige communist.  U weet, als de overzijde talent heeft -volgens ons- dan steken we de loftrompet.  Nu niet.  Even lezen wat de collega's van www.geenstijl.nl er van maken :

Jan Wolkers (Oegstgeest, 26 oktober 1925) is dood. Eigenlijk is hij nog best oud geworden. Ach ja, Jan Wolkers, wie is er niet groot mee geworden? En wie had Turks Fruit niet op zijn of haar boekenlijst staan? Had verder niets te maken met de toen nog zeer fapbare Monique van der Ven, maar domweg omdat een film nu eenmaal beter wegleest dan een boek. Jan haalde de 82 net niet. Aanstaande woensdag wordt hij in de hel verwacht.

Als u op zeer fapbare klikt, krijgt u enkele fragmenten met de lefferige Rutger Hauer, die een degelijke internationale carrière uitbouwde en de aaibare Monique Van de Ven.

In de hel ? Nog niet voor nu.

Ray

Omdat het Reformatorisch Dagblad 's zondags rust, geeft het  vandaag al een visie op de toestand in Zwitserland, met enkele reacties van lezers erna (reageerders bij de Nl-christenen zijn natuurlijk deftige lieden, niet zoals de uitschuivers die bij ons rondhangen, iets daar tussenin en iedereen is tevreden) :

BERN (ANP) - Zwitserland is tot op het bot verdeeld over de allochtonen in de welvarende alpenrepubliek. Kort voor de parlementsverkiezingen zondag leidt de nationalistische Zwitserse Volkspartij (SVP) van minister van Justitie Christoph Blocher in de peilingen. Tegenstanders beschuldigen de regeringspartij, die nu al de grootste fractie in de Nationalrat vormt, van racisme en islamofobie.
Een betoging begin deze maand van enkele honderden linkse extremisten tegen een SVP-manifestatie in de hoofdstad Bern ontaardde in straatgevechten. Zwitserse en buitenlandse media spraken over een ongekend fenomeen in de eeuwenoude democratie.
De politie zag zich genoodzaakt waterkanonnen en traangas in te zetten. Bijna twintig agenten en enkele demonstranten raakten gewond, ruim veertig relschoppers werden gearresteerd. Critici van de SVP uitten meteen de vrees dat het geweld de Volkspartij van Blocher alleen maar in de kaart speelt.
Van de ruim 7,6 miljoen inwoners van Zwitserland is 20,4 procent van buitenlandse komaf. Elke vierde allochtoon komt uit het voormalige Joegoslavië, bijna 5 procent is Turks. Van de inwoners geeft 4,3 procent aan moslim te zijn.
De SVP pleit al jaren voor een „buitenlanderstop”, maar riep de afgelopen maanden steeds luider op tot een hardere koers tegen criminele immigranten. Een verkiezingsaffiche waarop drie witte schapen een zwart schaap van de Zwitserse vlag trappen, baarde opzien.
Het openlijke pleidooi om alle criminele allochtonen met hun familie uit te zetten noopte zelfs de speciaal gezant van de Verenigde Naties tegen racisme tot een reactie. In een officieel protest verweet de VN-functionaris de partij bewust aan te zetten tot vreemdelingenhaat. Anderen beschuldigden de SVP van een populistische angstcampagne.
De op eendracht en samenwerking ingestelde Zwitsers worden door Blocher steeds meer uiteengedreven, stellen analisten. Al tientallen jaren regeren de grotere partijen van links en rechts gemeenschappelijk. De verdeling van de ministersposten lag feitelijk al vast voor elke verkiezing. Waarnemers vragen zich af of het Zwitserse model nog wel standhoudt.
De drie andere partijen in de coalitie uitten kritiek op hun rechtse coalitiepartner, maar laakten ook de gewelddadige protesten tegen de SVP. Een enkele politicus is bang voor het Zwitserse imago.
Blocher ziet alles anders. Hij beschouwt het als zijn opdracht de vrijheid van de Zwitsers te verdedigen tegen het „gevaar” van criminele allochtonen en minaretten: „Een goede politicus moet zich kunnen opofferen, voor het geheel, voor het land.”

REACTIE:

Zo die Christoph Blocher heeft tenminste een groot gevoel voor verantwoordelijkheid, en weet dus derhalve heel goed waarvoor hij politicus is.
Zulke politici zouden we ook elders in Europa moeten hebben.
"Onze" Balkenbende zou ik nog liever vandaag dan morgen met hem willen inruilen.

Mooiste citaat uit het bovenstaande artikel:

Hij beschouwt het als zijn opdracht de vrijheid van de Zwitsers te verdedigen tegen het „gevaar” van criminele allochtonen en minaretten: „Een goede politicus moet zich kunnen opofferen, voor het geheel, voor het land.”


JUIST, CORRECT Blocher heel goed gezien, daarvoor hebben jullie het mandaat (goedkeuring) van de kiezers gekregen, niets meer, niets minder.
Jammer dat wij Nederlanders het zonder dergelijke verantwoordelijke politici moeten doen, maar wellicht dat Wilders en Verdonk dat op de lange termijn toch blijken te zijn...

BLOCHER FOR PRESIDENT OF SWEISS / HELVETIA

Die beelden van die door EXTREEM-links
(anti-racisten, krakers, punkers, autonomen en anarchisten) verstoorde SVP demo. gingen een aantal weken geleden gans de wereld over.
Ook toen waren we weer met z'n allen getuige uit welke kant het (politieke) geweld weer eens kwam, namelijk van links, en niet van (extreem)-rechts.
_________________
Stop het kwaadaardig gezwel dat islam heet!!

Zondag a.s. volgen wij de verkiezingen, zo rechtstreeks mogelijk.

Ray

-----------------------------------------------------------------------

BART DE WEVER OPNIEUW BETRAPT MET VRACHTWAGEN IN WALLONIE

Vrachtwagen verliest lading suiker op E40 in Loncin

Dit zijn geen vrolijke berichten maar er niet over praten heeft weinig zin.  De BBC zit in de financiële knoei (voor bijna 3 miljard euro) en niettegenstaande de effecten van een goeddraaiende economie de schatkist spijzen, weigert de regering  de omroep nog meer bij te springen. 

In eigen land ziet het er evenmin fraai uit bij de potverteerders van de 000.  Eindelijk weet de belastingbetaler sedert enkele weken dat 2006 afgesloten werd met een overschot dat gerealiseerd werd door betwistbare en aanvechtbare boekhoudkundige truken toe te passen.  Ho ja, wie het nieuws naar zijn hand zet, draait de resultaten even makkelijk op hun kop. 96 is even leuk als 69, het is alleen meer.  We komen er beslist op terug.

In het Vlaams Parlement kwam de nieuwe VRT-baas deze week opgewekt vertellen dat er geen probleem is gedurende de eerste twee jaar en Bourgeois wil zelfs méér middelen toesteken, ook als het niet hoeft. Ook daar zullen we nog vele woorden aan verspillen en graag : drieduizend wandelgangers, aanvechtbare financiële rapporteringen,  vooringenomen en arrogante medewerkers, schandelijke contracten, syndicale en partijpolitieke bemoeienissen.  Laten we doen zoals bij de BBC, dat was steeds het te volgen voorbeeld.


BBC ontslaat 1800 werknemers
Uitgegeven: 18 oktober 2007 14:23
 

LONDEN - De Britse publieke omroep BBC heeft donderdag bekendgemaakt dat er de komende zes jaar 1800 banen verdwijnen. Het gaat om een van de grootschaligste ontslagen in het tachtigjarig bestaan van de BBC.  Het wordt een kleine omroep.
                                

Het is telkens een schok te moeten lezen, dat een van de filmhelden of -heldinnen uit de tijd van onze jeugd heengegaan is.

Op 16 oktober  is die fragiele, tere vrouwelijke-vrouw Deborah Kerr overleden op 86-jarige leeftijd.  Zij was de meest Engelse lady die je je kon voorstellen, in mijn jeugdige verbeelding was zij veel koninklijker dan die lichtjes beduimelde  Queen Elisabeth.



Ik heb nooit iemand Engels horen praten als zij, met het porseleinen geluid van english tea-time,  zeer veel onthechting en soms met bedwongen passie.  Zoals in deze film "Heaven knows, Mr. Allison". Gedurende de oorlog   belandt zij op een onbewoond eiland met Robert Mitchum met zijn afschuwelijke kauwgomkop.  En zij is non, must I say more ? Vrouwmoedig weerstaat zij al de woeste verleidingen van den mannelijken aandrang.  Ademloos zaten wij te duimen voor het nonnetje, stil overtuigd dat als zij haar maagdelijke bruidschat zou aanbieden het zeker niet aan die vals loensende loser van een  Mitchum zou zijn.  Dat waren films. En vooraf kreeg je het Journaal in wit-zwart met Theo Lefèvre en Spaak en soms riepen de mensen dan van alles naar het doek : "Zakkenvuller" is al lang het volkse synoniem voor politieker. 

Deborah Kerr heeft 6 Oscarnominaties gekregen, voor mij hadden het er gerust 60 mogen zijn plus de Nobelprijs voor de vrede van Al Gore er bovenop.  Over haar echte liefdesleven is bitterweinig bekend, ze gedroeg zich eigenlijk als een nonnetje, denk ik.  Ooit was er iets met een Italiaanse acteur Rossano Brazzi, maar later bleek dat een flikker te zijn.  Dat schiet  ook niet op.  Verder heeft ze ooit  een man gehad en twee kinderen maar ze leurde er niet de hele planeet mee rond, evenmin als met haar lustgevoelens zoals Pamela Anderson of andere fijne dames die zich van het podium storten om het publiek te behagen. Het kan natuurlijk ook dat Miss Kerr  de vibraties aangevoeld heeft,  over het Nauw van Kales heen dat er somewhere around Antwerp een jonge bedeesde  Vlaming op haar zat te wachten met een kloppend hart, zwetende handen en slappe benen ?

Lieve Deborah Kerr, ontoerende dank voor al de mooie verhalen, de prachtige weergave die jij gegeven hebt van zovele vrouwenlevens : ik heb je elke keer geloofd en  liefgehad.

Het begint internationaal door te sijpelen dat het land B op zoek is naar gekwalificeerde beroepslui, meestal met hogere opleiding.  En dit van zodra de nieuwe regering van premier Leterme en première  Millefoisnon zullen geïnstalleerd zijn.

De migranten verzamelen zich en stomen op naar  onze grenzen om deze te overschrijden (zie foto)

 

Programmeer je GSM  !

Voor noodgevallen


1 0 1   

Dit is een raad van Mega-Mindy &

Angeltjes

 

   

In Amsterdam broeit het nog steeds en de toestand aldaar wordt uiteraard van heel nabij gevolgd door de Marokkaanse gemeenschap in Nederland en Vlaanderen.  De "kattenkwaad-jongeren" staan met mekaar in contact en de gemeenschap voelt zich het slachtoffer van de Westerse woestelingen omdat die zich niet laten doodsteken.

De voorbije nacht werden 8 mensen opgepakt in Slotervaart die verdacht zijn van brandstichting of poging tot.  De politie schijnt ook vastberadener te zijn en de hoofdcommissaris wil geen toestanden zoals in de Parijse voorsteden. Burgemeester Slapjans zal nog wat thee gaan slurpen in de moskee, dat helpt ook geen barst maar hij doet het graag.

De Marokkanen hebben intussen zelf een (ongebruikelijke) stap gezet en opgeroepen tot kalmte :

"Wij roepen het Amsterdamse Gemeentebestuur en lokale politiek op om haar verantwoordelijkheid te dragen en zich niet te laten leiden door de waan van de dag, maar duurzaam te investeren in mensen"

Hoopvol, niet ?  Duurzaam investeren in mensen en je niet laten leiden door de waan van de dag.


Juffrouw Ellen