Berichten van 1 februari 2007 tot 28 februari 2007

Gisteren hadden we het over Taricq Ramadan en werd er rechtstreeks geciteerd uit een van zijn publicaties. 

We streven er naar zo bondig mogelijk te zijn met dit Internetblog-krantje, ik weet ook niet wat het is of hoe ik het noemen moet, maar soms zijn die rechtstreekse citaten, alhoewel wat lang, veelzeggender dan de commentaren die we er al dan niet gekleurd omheen breien. Alleszins Ramadan had het over de constante maar discrete bemoeienissen van de islamlanden in de Westerse politiek.

Staat vandaag in de Elsevier het volgende over het bezoek van Beatrix aan Turkije dat uitgesproken werd door de Turkse ambassadeur gedurende een vreetbijeenkomst :

Nauwgezet volgen we de maatregelen die worden genomen om de Turkse gemeenschap de sociale rechten te geven die ze verdient, om hun taal en culturele identiteit te behouden en hun welzijn en welvaart in Nederland

Daar zitten ze dan allemaal bij mekaar met op hun bord een stuk schapenkop met sauce hollandaise te luisteren en te knikken, hoe die arrogante moslims het presteren om officieel te verklaren dat ze de landgenoten voor wie ze zelf niet kunnen zorgen, omdat ze leven in een land van armoedje troef, tot in het buitenland blijven volgen en er op toezien dat zij vooral NIET integreren. Maar dat er welvaart voor ze moet geregeld worden, dàt is zeker ook een punt van aandacht.

Ben ik de enige die misselijk word ?

Ray

Het hing al enkele dagen in de perslucht, nu is het definitief : na de Munt, de Salzburger Festspiele en de Opera Van Parijs, wordt Gerard Mortier nu leider van de New York City Opera.  Dàt is niet de beroemde Metropolitan maar wel het kleine broertje.

Mortier behoort ongetwijfeld tot die klasse van cultuurmanagers die met lef en talent hun kunstproduct in de aandacht weten te praten.  Hij bezit de dubieuze en ogenschijnlijk tegenstrijdige eigenschap het establishment te schofferen en er tegelijkertijd deel van uit te maken.

In het conservatieve Oostenrijk wist Mortier zéér goed hoe vér hij kon gaan om net de gunst te behouden van zij die de macht hadden.  Dat gold zowel zijn artistieke ambities als zijn privé leven, want onder het mom van de reine,  onschuldige en idealistisch geïnspireerde mandarijn, schuilt de gulzige op geld en homoseks beluste egoïst, wiens tweede natuur manipulatie en roddel heet.  Gerard Mortier behoort uiteraard tot die klasse van VIP's die  de multicul maatschappij voorstaat, zonder er ooit mee geconfronteerd geweest te zijn.

Ook al spuwt hij Vlaams-nationalisten uit, wij zijn wel een beetje trots op zijn benoeming in New York ; of  deze volbloed Europeaan het ginder lang zal volhouden, valt te bezien.


Ray

Ik behoor tot die categorie medemensen die rap ontroerd zijn als anderen beginnen klagen tegen mij.  Soms is die vorm van medevoelen natuurlijk niet meer als een voorwendsel om van een zeurvent of zaagwijf af te komen, want geeft  toe, ook al beweert 94% van de Vlamingen dat ze gelukkig zijn, ik loop altijd  met die overige 6% achter mijn kladden.

In de Kamer van Plezante Mannen en Vrouwen die het domme Volk vertegenwoordigen, wordt er de laatste tijd ook veel geklaagd en gesteund.  Meestal is het daar een kleutertuin met een oude Fröbeljuffrouw met baard en snorbegroeiing maar nu begint het vaak te lijken op een gesticht vol ouwe pèkes en mèkes die constant zitten te mekkeren dat de stoemp nog slechter is dan de programma's van de televisie.  (voor de talrijke Nederlandse lezers van deze blog : "stoemp" zijn geplette aardappelen met fijngemalen groenten, en ouwe pèkes en mèkes, dat bent u beslist niet).

De klacht die praktisch uit elke mandataris opborrelt, heeft te maken met de frequentie van de verkiezingen en ongeacht de kleur, de verkozenen zijn het er roerend over eens, dat "zij bijna niets anders te doen hebben, dan te kandideren".  Dit lamento gaat gepaard met het obligate kopschudden, (hét kenmerk van een politicus) schoudertrekken en een  pedante grimas die moet uitstralen : "'t is erg dat ik zo graag gezien word door het plebs". Ze vergeten dat zij en zij alleen verantwoordelijk zijn voor die opeenvolgende cascade van verkiezingen.  Of loopt u soms rond met spandoeken "Wanneer mag ik nog eens gaan kiezen ?"

Voor mij kunnen ze de boom in, die jammerhouten die barsten van de eigendunk, die politiek beschouwen als een carrière en die al lang vergeten zijn wie hun opdrachtgevers zijn : niet de partijhoofdkwartieren maar de burgers ! 

Ik stel vast, dat het vooral de burgers zijn die over civiek fatsoen beschikken, die weten wat wel en niet democratisch is.  En als het te zwaar is uw job, dames en heren uit de Kamer van Plezante Mannen en Vrouwen, keer dan naar uw huizen en gezinnen terug om te leren hoe het echte leven in mekaar zit.  Er zitten gemotiveerde, bekwame mensen klaar om jullie te vervangen. 

Het is maar een hintje !

In het zwembad van Temse heeft men enkele weken geleden twee moslim-mokkels buitengezwierd tijdens het "vrouwenuurtje".

Het heeft lang geduurd vooraleer het nieuws uitlekte, dus men zat er mee verveeld en nu kan er op zoek gegaan worden naar de klokkenluider.  Binnenkort luidt iedereen de klok, want de multicul stuift af op dagelijkse confrontaties en irritaties : die van de koran gaan er langzamerhand van uit dat zij de boel hier kunnen beheren.  Het zijn precies Walen ;  de Vlamingen moeten hun muil dichthouden maar wél afdokken.

Temse, een braaf dorpje aan de Schelde, beroemd om zijn verkeersopstoppingen aan het bruggetje met twee rijbanen en zijn vele onaangepaste Marokkanen en Turken.  De brave burgemeester, ongetwijfeld een poco-aanhanger, heeft voor de dames van de gemeente aparte zwemstonden ingericht.  De tijd dat de mannelijke dorpelingen noch met hun handen, noch met hun ogen van de bathing beauties konden afblijven ligt allang achter ons maar de woestijnbewoners van Temse leven nog in de achterlijke tijden van apartheid.  Zwichten, zwijgen en toegeven, zeggen ze in braaf maar dom Temse.  Maar het  is helaas  niet genoeg.

Ofwel hebben die bruine tettertrienen geen zwempak,  ofwel mogen ze het van hun Achmedje niet aantrekken, dus die komen plonzen in een legging, een lange T-shirt én een hoofddoek !  Als de mannelijke redder van dienst zich tot hen wendt, om te zeggen dat die outfit niet kan, beginnen ze te krijsen als gekeelde schapen en ontaardt Temse plots in een verderfelijk oord van het kwalijkste racisme.

Ik weet dat een aantal simpele duiven dergelijke incidenten toedekken met gesus en met wellicht een fikse berisping voor het zwembadpersoneel.  In de grond kàn het niet. 

Afschaffen die "vrouwenuurtjes" in onze zwembaden !  Onze eigen gezinnen met kinderen staan voor de gesloten deur, omdat enkele onaangepaste godsdienstfanaten niet kunnen rondploeteren in hun imitatie-boerka.  Is dat allemaal normaal ? 


Ray

Gisteren merkte iemand op bij het interview met Geert Wilders, dat dergelijke duidelijke taal bij ons aanleiding zou geven tot vervolging.  Het is nochtans de enige manier om tot uiting te brengen,  dat Europa zich op een kantelmoment bevindt en dat de aan gang zijnde invasie door de islam moet gestopt worden.

Wij hebben daar wetten voor, grenzen en regeringen die geacht worden de wetten uit te voeren, er zijn parlementen in de lidstaten die controle uitoefenen en die nieuwe initiatieven kunnen ontwikkelen en die vooral de stem van het volk kunnen laten weerklinken.  Zo functioneert de democratie en de man in de straat, ook als hij niet de ganse dag met politiek bezig is, weet dat en verwacht van zijn politieke partijen dat zij hem niet in de steek laten op cruciale ogenblikken in de geschiedenis.

Ik voel me weer als een roepende in de woestijn maar ik sta hier verdomme niet alleen !  En dan heb ik het niet over Achmed en Rachida ; die zitten thuis lekker zoete thee te drinken en zich af te vragen waarom die witte sukkel zich weer staat op te winden.

Neen, er zal op het congres aanstaande zondag van het Belang van Vlaanderen duidelijke taal gesproken worden, lees ik op de blog van Filip de Man, tegen de massale immigratie, het asielmisbruik door zogenaamde politieke vluchtelingen, de schandalen bij de gezinsherenigingen en voor de bescherming van onze superieure Europese cultuur.

Vooral op dat laatste argument wordt het VB en zijn aanhangers graag gepakt door de verraders van het vaderland : wie over de supprematie van de West-Europese cultuur durft beginnen is een racist.  De spionnen van het Centrum der Achterlijkheid kunnen beginnen met de socialistische ex-schepen, ex-ombudsman en Vlaams Parlementslid Tuur van Wallendael op te scheppen : hij is het die in Humo verklaarde dat de West-Europese cultuur de beste is van deze planeet.  Terecht overigens en ik heb geen zin om me hier emotioneel over op te winden en voor de zoveelste keer bewijzen aan te voeren en mijn vroegere studiegenoot te ondersteunen : iedere burger met gezond verstand weet hoe de vork aan de steel zit en dat heeft niets, geen bal, met racisme te maken.

Onze Vlaamse gemeenschap heeft dringend nood aan een boodschap van hoop : het is nog niet allemaal verloren, er is nog een alternatief en om dat duidelijk te maken moet je slogans gebruiken die beantwoorden aan wat onder "de mensen" leeft en moet je de traditionele partijen onder druk zetten en een poot uitwringen. Ik ken er enkele die daar goed in zijn. Dit is nog steeds ons land, onze cultuur, dit zijn onze tradities. Et pour les autres, la même chose.

Ray 

Leysen, de zakenman-vrijetijdspoliticus duikt regelmatig op in het nieuws om zijn zegje te doen over zijn partij, de liberalen.  Eigenlijk is hij een tragisch man, die Leysen.  Je kan hem vergelijken met een "professioneel begrafenisbezoeker", een functie die in sommige grote bedrijven waargenomen wordt door de personeelsdirecteur die op een zijspoor gerangeerd werd.  Bij elke begrafenis of crematie van een gepensioneerde of  nabije familie van een werknemer, staat Leysen met uitgestreken gezicht en in zwarte jas uit naam van het bedrijf professioneel medeleven te betuigen.  Hij mag heel blij zijn in onze Westerse cultuur geboren te zijn (zijn papa was trouwens in zijn jeugd een fervent aanhanger van de arische supprematie en heeft dan ook zijn carrière rondgemaakt onder Duitse paraplu's en in zwarte Mercedessen) , want was hij in de Congo geboren, hij moest  bij elk verscheiden de kleren van zijn lijf scheuren en zich schor schreeuwen.

 Leysen werd door de gazetten van de  Standaard om zijn mening gevraagd over het laatste stuk van het Nieuw Antwaarps Theater "Ik wil wel trekken, maar ik zou liever duwen bij mijn partij" en hij vindt alles goed, iedereen speelt zijn rol goed, en het stuk is in orde.  Zo'n recensent zou bij mij vlug aan de deur vliegen, iemand die bij een comedie denkt dat het een drama is en van een tragedie een schaterende klucht maakt, kan beter de bloemetjes op het terras gieten, vooral met al die alarmerende berichten over de naderende tropen. 

Laat mij het even overnemen van Leysen : de VLD heeft bijna geen acteurs meer om iets op te voeren, dus lieten ze de aanwezige figuranten met taarten naar mekaar smijten, als Augusten in het circus.  Er werd smakelijk gelachen door de toeschouwers.

Ray

"Vlaanderen wil het Belgische federale model in vraag stellen.  Het zal hen zeer duidelijk moeten verteld worden,  dat de prijs voor dit fantasme zeer hoog zal zijn, want deze waan steunt op valse veronderstellingen.  Alle Franstaligen zullen aan Vlaanderen laten weten, dat dit noodlottige streven naar separatisme, zelfs ten dele, of de pogingen Walen en Brusselaars te dwingen langs de weg van het confederalisme tot de vernietiging van België, op een onvoorwaardelijk neen zal stuiten.  Als Vlaanderen België onderuit wil halen, zullen ze dit alleen moeten doen en zullen de andere regio's Vlaanderen de rug toekeren.  De eenheid van Wallonië en Brussel vormen hun macht, zoals het verleden dit steeds heeft aangetoond, zal  het in de toekomst niet anders zijn."

De voorgaande pathetische flauwe kul vormt het slot van "Het manifest voor de francofone eenheid'" dat van november 2006 dateert en dat een goede Brusselse vriend mij uit de dossiers van Le Soir toestuurt.  Het schijnt dat Moureaux, de socialistische islam-burgemeester van Molenbeek  en Vlamingenhater mee achter deze teksten zit en om het bondig te houden, komt het hier op neer : de Vlamingen moeten hun grote smoel houden, want als zij het wat beter hebben, is dit alleen en uitsluitend te danken aan de "reputatie" van Brussel, aan het geduld van de brave Walen, de verradersmentaliteit van sommige  Franstaligen die altijd klaar staan om toe te geven aan de territoriale eisen van de Vlamingen, enz.  Met andere woorden, negentienpagina's tekst om te zeggen : "kop dicht en betalen. "

Een klassieker is ook, dat de Vlaamse ondernemers, met één oog gericht op de beurskoersen van hun ondernemingen, bereid zijn de hand te drukken van Dewinter en Annemans, precies zoals in de jaren ' 30 de industriëlen in Duitsland Hitler aan hun boezem drukten.  Als je geen zinnige argumenten meer hebt, beroep je je op  emoties uit het verleden : hoe triest, hoe klein, hoe doorzichtig, hoe onwaarachtig.

De vijandigheid, de bikkelharde toon van dit Franstalige manifest toont duidelijk aan dat met het oog op de volgende regeringssamenstelling elke Vlaams-Waalse dialoog zinloos zal blijken.  Zo kan er bijvoorbeeld enkel over de splitsing van het kiesarrondissement  BHV gepraat worden, volgens dit manifest,  als de faciliteitengemeentes overgeheveld worden naar Brussel.  Bien sûr, zijn jullie niet geïntresseerd in Mechelen avec son bourgemestre, Monsieur Schuddenbol ?

Niks onderhandelen, zoals die van het Belang van Vlaanderen zeggen, de boom in met jullie Franse streken, de grenzen zijn afgebakend, de faciliteiten worden afgeschaft, wij roepen de onafhankelijke, soevereine Vlaamse natiestaat uit ! 

Doei, België, tot nooit meer. Gelukkig gescheiden.

Wat lees ik op de virtuele De Schandaard?”

“De verdelers van Franse films investeren steeds minder in Nederlandse ondertiteling. De vertaling is te duur voor het kleine Nederlandstalige publiek dat in de Brusselse bioscopen Franse films wil zien.”

Het komt erop neer dat er daar meer en meer Franstalige films zonder Nederlandse ondertiteling worden gedraaid. Of beter dat er zo goed als geen ondertitelde Franstalige films meer zijn.

Op zo’n momenten heb ik de onweerstaanbare drang om eens goed te vloeken dat het kettert.

Bestaat er dan geen taalwetgeving? Of is die niet nodig voor cultuur?

Heeft Vlaanderen überhaupt nog iets te zeggen in zijn eigen hoofdstad?

O, wat walg ik van al die “Vlaamse” politici die over Egmont, Stuyvenberg, Sint Michiel tot Lambertmont toe hun eigen volk verkocht hebben aan de arrogantie van de Francofonie.

En het wordt nog erger als ze zich daar bovenop nog eens gaan spreiden als een hoer voor al wat vreemd, exotisch en vooral islamitisch is.  

Er zijn er tegenwoordig zelfs die plat op de buik gaan blèten voor al wat illegaal is.

Vlaanderen onafhankelijk, liever vandaag dan morgen.

En Brussel? De keuze laten: ofwel doen wat Vlaanderen zegt ofwel op eigen houtje voortdoen maar dan zonder één euro vanuit Vlaanderen. Broekzele Vlaams, zoals het was in het begin der tijden.

En Laken? Voor dat zooitje ongeregeld zit er niks ander op dan te verhuizen naar de hoofdstad van hun geliefde Wallonië.

Maar zolang het we moeten hebben van labbekakkers als de pezewever en den blèter zijn we nog ver van hier.

Erik

 Kameraden, gezellen, gezellinnen, rood-groene makkers, rioolbewoners, boomhangers, soepjurkfanaten, beroepsstakers, koranlezers, soixanteneufers,  en de overige elf leden van Spirit :

onze gebeden zijn verhoord, Jezuske in den hoge heeft zijn goedgunstig oor verleend aan onze populaire commentator, Paul Walter toen hij met versterkte echo "fuck you" riep, eindelijk is het Vlaams Belang gehalveerd.

De zwarte beesten, de fascistische honden, de uitsluiters en smerige zure racisten hebben een opdoffer gekregen waar ze nooit zullen van herstellen.  In de Wereldstad Lommel, bekend tot in de uiterste uithoeken van Papoea Nieuw-Guinea, zijn TWEE (2, zijnde het dubbel van 1) gemeenteraadsleden van het VB, het Verderfelijke Belang, overgestapt naar de lijst van Jean Marie.

Hedenavond vieren wij dit grootse Historische Feit op het van Velthovense Sint Pietersplein te Lommel in aanwezigheid van alle wereldlijke leiders. Yves Desmet zal samen met Walter Paul het zegelied aanheffen : "Ook mijn Aars houdt van Paars".

Samengevoegde Redactie De Morgen - De Angeltjes

Bij de laatste parlementaire verkiezingen behaalde de Partij voor de Vrijheid van Geert Wilders in Nederland 9 van de 150 kamerzetels, een complete verrassing die door geen enkele opiniepeiling ingeschat was.  Inmiddels is een meerderheid gevormd met christen-democraten, socialisten en uitgesproken protestanten.  Een regering waar links het hoge woord voert en de agenda bepaalt : twee halve Nederlanders met Marokkaanse en Turkse nationaliteit zijn staatssecretaris, volgens een nieuwbakken rode bewindsvrouw moet de boerka best kunnen in het straatbeeld, enz.

De eerste opiniepeiling na de eedaflegging van Balkenende geeft verlies voor de regerende partijen en de PVV van Wilders springt van 9 naar 14 zetels.

In Amsterdam is er al een hele tijd veel te doen omtrent de oprichting van een grote moskee, de invloed van fundamentalisten hierbij, de financiering, kortom een zwaar maatschappelijk debat.  Groen-Links, de tegenhanger van ons Groen ! voert het hoge woord.  Hieronder een interview, weggeplukt op internet, met taalfouten en al met de fractieleider van deze partij over de moskee.  Wel bekome het u !




Aan allen

A. Allereerst: waar hebben we het over bij de Westermoskee
Tot voor kort stond er op het terrein een oude garage, die als moskee werd gebruikt.
Die is gesloopt en daar komt complex met woningen (gebouwd door woningbouwver. Het Oosten, een moskee (moskeevereniging AyaSofya) en een parkeergarage.
De grond is van Aya Sofya).
In de (openbare) parkeergarage ‘koopt’ het stadsdeel een flink aantal plaatsen, ten behoeve van bewoners.
De woningen worden gewoon corporatiewoningen.
Bij de bouw van de moskee is het stadsdeel niet financieel betrokken.
Met de buurt is inmiddels overeenstemming over het gebouw.
Het wordt een gebouw in de stijl van de Amsterdamse school, passend in de wijk.

B. Wat wil GroenLinks
Allereerst zorgen dat de grote groep van oorsprong Turkse (en Marokkaanse) stadgenoten steeds beter integreert in de Amsterdamse samenleving. Lukt dat? Ja, wij zien dat de Turkse gemeenschap steeds meer een goed plaats krijgt in onze stad. Soms zou je willen dat het iets sneller gaat, maar de richting is volstrekt duidelijk. GroenLinks De Baarsjes heeft (samen met de PvdA, D66 en VVD hier lokaal) vertrouwen in deze gemeenschap.

C. Waarom de moskee?
Nederland kent (gelukkig) godsdienstvrijheid. Iedereen heeft het recht op zijn of haar eigen geloof. Daarnaast moet men zich natuurlijk wel aan de Nederlandse wet houden. Een grot groep bewoners is Islamitisch. Als je deze groep Amsterdammers een volwaardige plaats in de samenleving wilt geven, hebben ze recht op een plek om hun geloof te beleven. Vele gelovigen hebben geld, sieraden etc. gegeven om de moskee hier mogelijk te maken.

D. Zijn wij bang voor de standpunten van deze moslims?
Nee. In de partij hebben we moslims, in onze fractie hebben we een zeer gewaardeerde moslim. Ongeveer 25% van de moskeegangers stemde bij de verkiezingen voor de deelraad op GroenLinks. Kom daar eens om in de rest van Nederland. En natuurlijk kennen ze (net als elders in Nederland) niet ons verkiezingsprogramma tot in de puntjes. Maar het grootste deel van deze kiezers weet precies waar wij voor staan. En natuurlijk zijn er ook mensen met veel conservatievere standpunten, maar die zijn er overal in Nederland. Kortom: waar zijn we bang voor?

E. Is het bestuur van de moskeevereniging ook ze progressief?
Nee. Dat bestuur is een stuk behoudender.  Maar ook dat bestuur beweegt stapsgewijs. Maar wij zien geen stappen die de integratie en maatschappelijke ontwikkeling van de moslimgemeenschap de verkeerde kant op sturen.

F. Is het stadsdeel belazert door het moskeebestuur
Ja. In de tijd dat er (in onze ogen) een progressief bestuur zat, heeft dit bestuur afspraken gemaakt over het overdragen van de aandelen met de Duitse moederorganisatie. Kort daarna hebben ze met het stadsdeel en Het Oosten (woningcorporatie) afgesproken dat er geen Duitse inmenging komt. Dat is strijdig. Het huidige bestuur zal dat recht moeten zetten. Op dat punt mogen wij een stap vragen van dit bestuur.

H. Is de moskee nu overgenomen door het Duitse Milli Gorus
Onduidelijk, dat wil zeggen, over het (toekomstige) eigendom van het gebouw bestaat nog geen duidelijkheid. Is dat erg: zie hieronder. Het moskeebestuur is niet overgenomen!

F. Milli gorus in Duitsland een enge organisatie?
Ja. Dat wil zeggen, voor zover ik weet is die vooral erg Turks nationalistisch en erg conservatief als het gaat om bv. standpunten over homo’s en vrouwenrechten. De vraag is hoeveel invloed ze zullen hebben in Amsterdam, als ze een stukje moskee financieren of formeel eigenaar zijn van het gebouw.  Vergelijk de Katholieke kerk. Alle gebouwen vallen (via het bisdom) onder het gezag van de Paus. Die heeft ook standpunten die niet in overstemming zijn met standpunten van GroenLinks, of zelfs het grootste deel van de Nederlandse bevolking. Protesteert er iemand tegen een nieuwe kerk??? Nee, omdat we 1. het recht van godsdienstvrijheid erkennen en 2. omdat we toch zoveel vertrouwen hebben in de gelovigen, dat we daar niet bang voor zijn.
Het stadsdeel doet (terecht) haar best om buitenlandse financiering zoveel mogelijk buiten de deur te houden. Het draagt niet bij aan het vertrouwen in het bestuur van de moskee. Maar als dat niet helemaal lukt, ben ik er niet bang voor!

G. Draagt de bouw van de moskee bij aan de integratie
Het uitsluiten van mensen draagt nooit bij aan integratie. Verder,  je kunt veel over het gebouw praten, maar het gaat natuurlijk om de organisatie. Als de Westermoskee er niet komt, zullen de mensen ergens anders gaan bidden. Dan huren ze een sporthal! De essentie is dat er we (stapsgewijs) met het bestuur van de moskee werken aan integrerende activiteiten. Daarover zijn afspraken.  Het stadsdeel subsidieert overigens geen religieuze activiteiten, maar maatschappelijke activiteiten. Voorlopig zegt het moskeebestuur nog steeds dat ze zich daar aan zal houden, maar dat wordt nog te weinig concreet.  Dat zou sneller moeten.

Samenvatting:
Wij willen deze groep mensen (waaronder vele GroenLinksers) een goede plek in de samenleving geven, en samen met hen werken hun integratie. Het gebouw helpt, maar de essentie is dat we goede samenwerken met de organisatie AyaSofya. Dat met horten en stoten gaan, maar de richting is goed. Wij willen een Westermoskee, waar die Amsterdammers een plek hebben om hun geloof te beleven, en met een bestuur dat met ons werkt aan de verdere integratie van hun leden.

Coos Hoebe
Fractievoorzitter GroenLinks De Baarjes


En ?  Het ziet er goed uit, niet ?  Binnenkort zingen we allemaal van "Tulpen uit Istanbul".


Ray

Hij zou een spreekbeurt komen houden maar de rector van de ULB heeft de activiteit afgelast : de Egyptische islamoloog Taricq Ramadan mag in Oxford blijven, waar hij doceert en deel uitmaakt van de Britse moslimraad. In de USA was hij niet welkom, om niet zo duidelijke redenen.  

Alleszins een gecontesteerd geval, niet direct aanwijsbaar een terrorist maar wel iemand die op een nadrukkelijke manier een plaats opeist voor de moslims in Europa, dat voorlopig zijn naam kan behouden maar Eurabia klinkt beter.

Ik moet die man niet, ik lust zijn soort arrogantie niet. "Ruim baan voor ons, wij eisen onze rechten op als moslims" is niet van aard om sympathie op te wekken, behalve als je een linkse, socialistische platbroek bent, die uit is op electorale aanhang, genre den Baard en Dictator Janssens. En uiteraard lafbekken zoals Groen Links in Amsterdam die prat gaan op hun 25% aanhang bij de moskeelopers.

Ramadan pleit voor een openlijk geafficheerd burgerschap, sociale en politieke particpatie en EIST politieke (nog eens, tweemaal in een zelfde tekst !) en financiële onafhankelijkheid voor de Europese moslims.  Als ik zulke dingen lees, word ik balorig en baldadig.  We staan hier voor een zogenaamd intellectuele benadering van de invasie van Europa : neem de nationaliteit aan van je nieuwe land, blijf een trouwe aanhanger van het enige ware geloof, infiltreer de nieuwe maatschappij en verover stelselmatig de macht. Als we zover zijn, kijken we verder.

Dàt is wat de man beweert.  De Britten zien hier vanzelfsprekend geen graten in, want zij zijn de grootste lafaarden binnen de EU, als het aankomt op de verdediging van de eigen cultuur.  Big-Ben, een minaret why not ? 

Als u nu denkt dat de ULB een moedige beslissing heeft genomen door Ramadan geen spreekgestoelte te gunnen, oordeelt dan niet te vlug, want er is méér aan de hand.  Taricq pleit ook voor het doorknippen van de banden met de conservatieve thuislanden voor de Europese moslims en het is uitermate intressant om lezen, als hij het bijvoorbeeld heeft over de grote invloeden via de ambassades op de landelijke politiek !  De infiltratie van de moslimgemeenschappen door de veiligheidsdiensten, je weet niet wat je leest : James Bond en Rachid samen op pad. Ik kom hier nog op terug.

De reden dat de spreekbeurt afgelast werd heeft vermoedelijk meer te maken met druk door de islamitische ambassades dan door de "ideologische zucht naar vrij onderzoek".

Een Franse onderzoeksjournaliste zegde over Taricq Ramadan : "ondanks zijn westers uiterlijk, zijn pleidooien voor integratie, blijft hij ten gronde een islamist".

Géén explosieve terrorist maar een intellectuele imperialist.  Ik moet die man niet. Dat hij zijn filosofische en maatschappelijke adviezen verstrekke in de toffe landen waar de islam heerst.  Doei, Taricq !  Tot nooit meer.

Het was om te lachen, toen ze vorige week meedeelden dat Dirk Sterckx de kamerlijst in Antwerpen zou aanvoeren.  Aanvoeren ?  Voortsleuren,  de dieperik in. 

Zeker toen Dirk overal begon rond te bazuinen, dat hij  niet wou zetelen, want hij doet liever enorme inspanningen voor de haven "en zo" in Straatsburg als Europees Parlementslid.  Dat brengt ruim tienduizend euro netto per maand op, terwijl dat in de federale kamer   een pak minder is.  Hoe zou je zelf  zijn ?

Dirk kwam in de studios van waaruit hij vroeger het nieuws las, vertellen, dat hij ingaat op alles wat de partij hem vraagt, zolang het niet minder opbrengt dan wat hij nu heeft.  Voor een ministerpost wil hij desnoods meedingen. Van welk departement, komt er niet op aan : Dirk kan àlles aan.

Enfin, heel de politieke Wetstraat en omgeving bescheurde zich van het lachen om de zoveelste domme streek van de blauwen.  Ofwel maken ze ruzie dat de nieuwsredacties om extra personeel smeken om de vele perscommuniqués te lezen, ofwel smijten ze mekaar om beurten buiten, onttronen ze mekaar, zweren ze eeuwige trouw voor twee dagen, beliegen ze de kiezers, beliegen ze mekaar, het is te onwaarschijnlijk voor woorden ! Die nieuwe Open naam, forget it, het is zoals velen zegden : saus uit hetzelfde vieze kommetje.

 Nu, met de schitterende strateeg Nojel Schlangen worden er lijstsamenstellingen naar buiten gebracht, die  achteraf geloochend worden door het partijbestuur...  De clown van Mechelen zal  de lijst in Antwerpen aanvoeren volgens de laatste berichten en  hij heeft gezworen dat hij zal zetelen.  Als hij verkozen wordt ... ja, ja, zoals ze nu weer bezig zijn, is het zelfs mogelijk dat de kopman NIET zal verkozen worden. 

Dat de strateeg,  Bartje Somers niet kan luchten, is bekend, dat hij echter zijn antipathie zo ver drijft om de spelletjes zich onder het oog van de publieke opinie te laten afspelen, verraadt de geweldige ego én politieke onkunde van deze lelijke mens.  Gelukkig staan wij met beide benen  op de grond, zodat we  geen medelijden gaan  koesteren met Somers, noch met zijn partij mislukte strategen.

Ray 

"Ge moet al eens uw neus buiten de deur steken en naar het buitenland trekken, om uw horizon te verbreden, lomperiken" is een van de wijze gezegdes van Mijnheer Erik, onze Algemene Directeur van Angeltjes n.v. waar wij hoofdknikkend,  volgaarne,  vol overtuiging en vol onderdanigheid mee instemmen tijdens onze redactievergaderingen.

- Hèd u soems wèr ne parachutedropping veur ogen, Menier Erik ?

- Mo vènt tôh ... ik bedoel surfend op internet ligt geel de wèreld aan joen voete.

Om een lang verhaal kort te houden, ik kreeg de opdracht naar het verst mogelijke buitenland dat je je kan voorstellen te trekken  : het Koninkrijk der Nederlanden, Holland en naar de hier niet onbekende webstek Uitkijk die ons vaak inspireert en jaloers maakt.  Maar ja, zij staan genoteerd op de AEX, terwijl Mijnheer Erik alleen een notering nastreeft op de beurs van Fongafale van de constitutionele monarchie Tuvalu, 9 atollen met een totale oppervlakte van 26 km2 gelegen in de Stille Oceaan  maar met 97% protestanten : "Het is hetzelfde als Holland, protestants, ze verzuipen ook als het hoog water is maar  de zon schijnt elke dag".  De  kronkelwegen in de hersenen van Grootindustriëlen zijn moeilijk te volgen voor het kleine grut maar u hoort ons niet klagen.

 Bij die Uitkijk vond ik een lezenswaardig artikel over het klimaat, zoiets waar onze gastscribent Pim purper bij uitslaat en de ambulance in zijn straat vanuit stand-by de motor start.  Wetenschappelijk ben ik niet getalenteerd om die dingen te vatten maar ik kwam wel tot een conclusie na de zoveelste beschuldiging van links over de oorzaken van de klimaatwijzigingen.  

De politiek-correcten betogen dat de economie die door het welvarend gedeelte van de mensheid bedreven wordt, verantwoordelijk is voor de opwarming van de aarde, een soort herhaling van de negentiende eeuwse slogan "den baas is ne smeerlap".  Intussen stuwen die linkse ratten West-Europa vol met alle mogelijke stumperds uit Noord- West- en Midden-Afrika om ook een graantje mee te pikken van onze welvaart.  Als wij echter het hoofd boven water willen houden, zal er meer moeten geproduceerd worden, meer winsten van de bedrijven afgeroomd en meer belastingen opgehoest door de arbeidende bevolking.  Met andere woorden : het milieu zal nog zwaarder aangetast worden, de aarde wordt onbewoonbaarder en de verantwoordelijken voor deze mondiale catastrofe zijn de linkse raddraaiers.

Er dreigen echter andere onweerswolken boven ons hoofd.  Hier komen we later op terug. 

Ray

Alle Vlaamse kranten, weekbladen, magazines (op enkele uitzonderingen  na), de radiostations en de televisiezenders volgen een aantal ordewoorden in hun commentaren én berichtgeving :

- de multiculturele maatschappij bevorderen:  kritiek op het vreemdelingenbeleid en de islamisering van Europa is onbestaand.

- de groeiende belangstelling voor een zelfstandig Vlaanderen fnuiken.

- het programma, de acties en tussenkomsten van Vlaams Belangmandatarissen doodzwijgen, of in een verkeerd daglicht stellen.

Om deze redenen hebben wij deze bescheiden blog in het leven geroepen, weliswaar onafhankelijk van het Vlaams Belang maar niet neutraal. Het VB heeft aan ons niets te zeggen maar wij zijn wel bereid hen te steunen, omdat zij het enige alternatief zijn in onze opvatting.

Wij begrijpen dat sommige mensen die hier terechtkomen op deze blog het niet eens zijn met ons: zij hebben echter de volledige gedrukte, gesproken en beeldende pers tot hun beschikking.  Zij kunnen hun mening vrij uiten in de lezersrubrieken die tot hun beschikking staan en die voor ons gesloten blijven. 

Op dit forum is voor hen géén ruimte en zeker niet om te komen schelden.
Wij gaan ook niet schelden of provoceren op blogs die er een andere of tegenovergestelde ideologie, mening of maatschappijvisie op nahouden. 

Iedereen kan hiervan denken wat hij/zij wil : de zogenaamd politiek-correcte beleidsmakers hebben deze situatie veroorzaakt door hun starre en stugge weigering  de democratische dialoog met ons aan te gaan. 

Erik & Ray

Eentje dan toch van Mars die Rosetta gisteren maakte.




De foto  werd genomen door onze nabije vrienden want in hun taal schrijven zij het zo:
Two-colour composite of Mars seen by the OSIRIS narrow-angle camera on 24 February at 19:28.
De afstand bedroeg zo'n 240.000 km.
De grijze vlekken zijn wolken die u ziet.

Neem rustig uw tijd om te snuisteren in onze reeds verschenen novelletjes en andere kladjes.

 Alles hier al gelezen?

Misschien is dat nog iets voor u:

De Europese hersenspoeling. (Xavier Meulders)    
 

Verhofstadt in het offensief. (Dirk Laeremans.)  

Vlaamse Racisme-Industrie. (Filip van Laenen)  

Verhofstadts Uitbuiting van de Holocaust. (Koenraad Elst)  

Al jaren circuleert op internet het gerucht dat naar aanleiding van de oliecrisis in 1973 de toenmalige Europese Gemeenschap, op aandringen van Frankrijk, gesprekken organiseerde met de Arabische partners van de Opec. Deze gesprekken worden de EURO ARABISCHE DIALOOG genoemd.  De vergaderingen die in Parijs plaatsvonden zouden in juni 1975 uitgemond zijn in de Resolutie van Straatsburg. 

In ruil voor de noodzakelijke oliebevoorrading van Europa zouden de lidstaten "de Arabische immigratie actief bevorderen en de nieuwkomers ruim baan geven om hun cultuur en godsdienst naar Europa te exporteren, wat een grote verrijking betekent op het vlak van normen en waarden".  De opdracht aan de lidstaten luidde, deze onderrichting met de grootste prioriteit te behandelen.

Tevens werd aangedrongen om de pers en de academische wereld in te schakelen,  en de nodige steun te verlenen bij de oprichting van moskeeën en islamscholen. Precies dàt wat er in West-Europa aan de gang is. De Brits- Egyptische auteur Bat Yeor voegt er aan toe in "The decline of Eastern Christianity under Islam" : "France, Belgium and Luxembourg were then the most active agents of the EAD".  Altijd leuk de naam van je land aan te treffen bij de domme kloten van de aardbol.

Een vaak opduikende politicus in deze onverkwikkelijke affaire is wijlen de Wilrijkse CVP-er Tijl Declercq. Hij wordt overal genoemd en beschreven als "zo links als een deur" en een der belangrijkste pleitbezorgers namens Europa voor de alhier bedongen overeenkomst, olie voor migratie.  Wat best zou kunnen, want de  ex-jezuïet met wat alleen Vlaams-nationalisten als een erenaam beschouwen, Tijl, werd later voorzitter van een pro-Palestijnse vereniging die in het leven geroepen was om binnen Europa de steun voor Israël te compromitteren en waar mogelijk te verijdelen.

In de memoires van Joop den Uyl, die niet volledig toegankelijk zijn voor het publiek, is ook sprake van de dialoog.  Over het bestaan van de dialoog, de gesprekken en bijenkomsten kan niet getwijfeld worden en over de conclusies vermoedelijk ook niet.  Vreemd is wel dat het erg moeilijk is om de tekst(en) van de resolutie terug te vinden.  

Het blijven weliswaar "vijgen na Pasen" maar een duidelijk antwoord zou alleszins verantwoordelijkheden bepalen waar ze horen.

Ray

Door een "ongewilde" indiscretie van enkele medewerkers op het kabinet van Onderwijsminister Frank Vandenbroucke kwamen wij in het bezit van de nieuwe onderrichtingen in verband met de verdere nivelleringen naar beneden toe, teneinde op het kelderniveau van de allochtone jeugd  terecht te komen en alzo de integratie te laten zijn wat ze is : een groot fiasco. 

Graag uw aandacht en applaus voor volgende innovaties :

- De integratie wordt van heden af opgelegd aan de Vlaamse schoolgaande jeugd die zich moet aanpassen aan de cultuur en tradities van onze islamitische gasten.

- De omschakeling naar een radicale moslim-omgeving zal begeleid worden door de Arabist (en voorlopig nog schepen) Robert Foorham, viersterrenkok in de gaarkeuken "'t Vingerlakeitje lust er halal-pap van".

- Een aantal nieuwe vakken en cursussen zullen ingevoerd worden teneinde aan te sluiten bij overeenkomstige beroepen voor onze moslimgasten :

- hoe herspuit ik een gevonden BMW ?
- kennis van de drugsmarkt
- oordeelkundig messen slijpen
- verleid ik een blonde del door "smerige hoer" te roepen ?
- stijlvol fluimen
- speciaal voor onze meisjes : paaldansen in boerka
- maak uw eigen explosieven voor de vrede
- mijn vriend oraal bevredigen en toch geen homo zijn
- dieren martelen, een fijne bezigheid
- zwart geld NOOIT verbranden maar opsturen naar het moederland
- ikke graag verkozen zijn en centjes krijgen (alleen voor houders van diploma Basisonderwijs)

U ziet er is voor ieder wat wils. Een mengeling van beroepsvaardigheden en wijze levenslessen.  Teneinde dit programma kans op slagen te bieden, zal het extra toegelicht worden in het Rioolmagazine Terzake en de andere dienstige programma's van de VRT.  Er zullen ook tekeningen vervaardigd worden voor de talrijke analfabeten met telkens de sublieme boodschap : stem SP-A in het Arabaisch en Turks en in cartoonvorm.

Kameraden, de Nieuwe Islamitische Dictatuur is op komst en wij staan klaar om haar te begroeten !

Frank, Minister van Teloorgang en Triestig Onderwijs.

Belgen vindt u bijna uitsluitend in Wallonië en Brussel en u zal merken dat echte Belgen Franstaligen zijn.  In het Noorden van dit land wonen Vlamingen, die meestal een dialectisch gekleurd Nederlands spreken maar vreemd genoeg vrij behoorlijk met de geschreven taal omgaan. Dat is een gevolg van het cultuurhistorische belang van taal op de identiteit van de groep, wat je  kortweg ook nationalisme kan noemen.

Tussen 1815 en 1830 (om niet té ver in de geschiedenis terug te gaan) vormde Nederland en het huidige  België het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden en hadden wij een gezamenlijke Koning, Willem I, een man die worstelde met de begrippen absolute macht -die hij niet meer bezat maar er wel van droomde- tegenover parlementaire controle en daarnaast  een typisch calvinistische bescheidenheid en respect voor al wie door de hand van de Schepper was aangeraakt, tentoonspreidde.  Een handige koopman bovendien, die onder meer de Brit John Cockerill steunde met zijn nieuwe nijverheden in Wallonië. Een complex man,  die koning was  in een barmoeilijke overgangstijd met veel tegenwerking en kleinheid.

In die periode leefden ongeveer 4 miljoen mensen  in de regio België en waren er iets meer dan 2 miljoen Nederlanders.  Het lijkt onwaarschijnlijk maar ik heb het opgezocht ter controle en het klopt.  Nu zijn er 16 miljoen Nl-ers en bijna 11 miljoen B's.  De Kamer van Volksvertegenwoordigers telde evenveel B's als Nl's, wat niet overeenstemde met de demografische werkelijkheid. De Belgen compenseerden dit cijferkundige mankement door veel, luid en onbeschoft te roepen in de Kamer, iets wat ze momenteel nog doen. En wat de beschaafde Hollandse parlementairen met hun veelal protestantse achtergrond deed gruwen : die vieze mannetjes uit het Zuiden hadden geen "educatie", noch fatsoen ...

Het gedwongen huwelijk heeft vijftien jaar stand gehouden en in 1830 werd er onder toeziend oog van Frankrijk, Engeland, Oostenrijk en nog wat andere internationale bemoeials beslist het Belgische Ondingstaatje een eigen kans te gunnen.  Het heeft geduurd tot in 1838 vooraleer mokkende Willem I de realiteit aanvaardde. Het oplossen van grensgeschillen, de verdeling van activa en passiva nam heel wat meer tijd in beslag en het duurde tot in 1863 dat de Schelde vrij van tol werd en Antwerpen opnieuw zijn economische roeping kon volbrengen en zijn grote smoel roeren (speciaal voor de vrienden van buiten de stad van Allah om te bewijzen hoe afstandelijk ik -soms- kan zijn)

In steden als Gent en Antwerpen tot op de dag van heden, vooral in politieke en intellectuele kringen, blijft een Oranjegevoel vrij levendig, zij het bescheiden, aanwezig. De zogenaamde Orangisten overleven en bijvoorbeeld Louis Tobback, de burgemeester van Leuven (of is het de keizer ?) is een notoir Orangist, die beslist niet van eng nationalisme kan beticht worden.

In het traditionele Vlaams-nationalisme hebben steeds Groot-Nederlandse strekkingen bestaan en even vaak hebben de Nederlanders de uitgestoken of smekende handen lacherig of hardhandig weggeduwd : "Ben je betoeterd, stomme Belg" is een cynische manier om de afwijzing te verwoorden. De periode van na WO II tijdens dewelke de professoren Pieter Geyl (historicus) en P.C.Paardekooper (Neerlandicus) op IJzerbedevaarten de groet uit Nederland kwamen brengen, liggen ver achter ons. 

Er worden nochtans enorm veel boeken en boekjes geschreven over-en-weer hoe we mekaar evalueren en ervaren en iedereen spant zich in te wijzen op de verschillen, alsof we die niet zouden kennen, en al te vaak wordt aan  hét grote punt van overeenkomst voorbijgegaan : de taal ! 

Vlaanderen moet zich m.i. niet aanbieden aan Nederland  als een Vlaamse prostituee aan een vermogende passant maar beiden kunnen wel samen optreden om de gezamenlijke culturele meubels te redden.  Dat deze idee sterker leeft in Vlaanderen is een historisch gegeven.

Ray

Dank, Heer Balkenende, Heer Bos en Heer Bijbelkenner, de 3 B's van de Nederlandse regering gaan ons veel vertier bezorgen en ze zullen zeer populair worden in Vlaanderen. Op onze medewerking kunnen ze rekenen. Mijnheer Wilders trouwens ook, maar dan om andere redenen.

Er zit een socialistisch vrouwmens in de nieuwe ploeg met de leukklinkende naam in Bezet België, Ella Vogelaar.  Een vogelaar is een vogelvanger, -waarnemer of vogelliefhebber.  Ik houd het er bij dat we nu allen samen grijnzen.  Maar niet te lang, want het mens lijkt niettegenstaande de biologische mogelijkheden die haar naam laat vermoeden een bezopen troela te zijn.  Nog even dit,  ze is verantwoordelijk voor "Wonen, Wijken en Integratie".  Wijken zal te maken hebben met woonwijken maar het kan ook in de betekenis van terugwijken in het geval van de vogelschrik : terugwijken voor de oprukkende islamisering.

Vogelwijf verklaarde gisteren, desgevraagd in een televisieprogramma, dat de boerka best moet kunnen in de Nederlandse samenleving.  Bij verpleging of onderwijs waar persoonlijk contact vereist is, kan het "belemmerend" werken maar in alle overige gevallen, is het best tof.
Als we de mensen uit die achterlijke gebieden die  stelselmatig bezig zijn onze contreiën definitief naar de Filistijnen te helpen en te bezetten, het naar de zin kunnen maken, waarom niet, hé Gepluimde Vogel !  Volgende stap, want dat willen die mensen ook wel graag : terugbetaling door de ziekenzorg voor de afgesneden clit.

En er zijn nog vele andere, leuke gewoontes, tradities, voorschriften uit de woestijn en andere verwoeste gebieden die wij hier dringend moeten invoeren, zoals domme, rode grieten met vogelnamen  niet tot de regering toelaten. Te beginnen in Nederland maar onmiddellijk overgenomen in dit Apenland. 

Ray.

Denken we aan de slag bij Poitiers( 732) waar ze verslagen werden door een frankisch leger, aangevoerd door Karel Martel. Er bestaat een prachtige beschrijving van deze slag geschreven door een arabische kronijkschrijver. De plaats ontbreekt om hier nader op in te gaan.

Zeker is dat Poitiers een keerpunt was in de opmars van de islam in Europa.

Eeuwen later vielen de Turken Oost en Middeneuropa aan.

Het beleg van Wenen(1683) eindigde voor de Turken in een vernietigende nederlaag.

De verenigde Poolse,  Duitse en Oostenrijkse legers versloegen de turken op een wijze waarvan ze zich nooit meer herstelden. Het mislukken van het beleg was ook een belangrijke gebeurtenis in de wereldgeschiedenis.

Nu loopt een derde, veel gevaarlijkere, poging.

Ze is  sluipend, hoewel nog maar nauwelijks.

Ze is gesteund op de zelf opgelegde zwakte van Europa, gesteund op schuldcomplexen van de kolonisatieperiode.

Ze is gesteund op moedeloosheid, gevolg van de twee wereldoorlogen.

Gesteund op de onwetendheid, de lafheid van de Europese leiders.

Wie daaraan  nog twijfelt leze(of herleze) de boeken van ORIANA FALLACI: TROTS EN WOEDE en DE KRACHT VAN DE REDE.

De zelf uitgevonden, zogenaamde politieke correctheid geldt als ethische en morele rechtvaardigheidsgrond.

Opvallend dat bv. in ons land de islam de grootste verdedigers vindt bij linkse politiekers, schrijvers en journalisten.

Namelijk zij die de hevigste vijanden waren en zijn van de katholieke godsdienst.

De belangrijkst wapens van de  islam zijn nu de godsdienstige arrogantie, het scheldwoord “racisme” en de demografie.

De VS kennen deze zwakte niet.

Ze schatten(overschatten?) hun eigen waarde zeer hoog in.

Zijn moedig genoeg om hun (en ook onze) belangen waar ook te verdedigen.

Bezitten en ontwikkelen ook een  inwendige morele kracht, gesteund op talloze godsdienstige verenigingen en denktanks.

Het is daar dat het Vlaams Belang nu ontvangen wordt.

Verdient dit aanbeveling of afkeuring?

De vraag stellen is ze beantwoorden.

MARNIX

De BBC teert nog steeds op een reputatie van vele tientallen jaren geleden toen de Britse openbare omroep terecht model stond voor objectieve, neutrale nieuwsweergave.  Inmiddels is in Groot-Brittannië het intellectuele niveau erg gedaald door de ingevoerde nivelleringen in onderwijs en maatschappij, precies zoals in de rest van West-Europa.

Wie na jaren afwezigheid een bezoek brengt aan Londen dezer dagen, ervaart dit vaak als een grote cultuurschok.  De zo gewaardeerde flegmatische Brit heeft de plaats geruimd voor de gesluierde medevrouw die humor of ironie beloont met het dreigend mes van haar compaan  En Big Ben bereidt zich voor op een nieuwe carrière als Hoofdminaret van het Britse Islamitische Imperium.

Het maatschappelijk gesprek in Engeland is zo mogelijk nog meer verlamd door auto-censuur dan op het Europese vasteland, niettegenstaande de doorsnee-Brit zeer goed beseft dat zijn beschaving jaar na jaar terrein verliest.  Stap de pub binnen, drink een biertje en laat je aanvaarden als discreet toehoorder en de verontruste commentaren zijn dezelfde zoals we ze bij ons horen.

De overheid, de media, de universiteiten, de zogenaamde intelligentia, hebben ook hier de handen in mekaar geslagen om de invasie met alle mogelijke middelen te ondersteunen en goed te praten, ten detrimente van de eigen eilanders.   Er  is slechts één politieke tegenstem die men nauwelijks van de grond laat komen. Eén woord van kritiek en je wordt gebrandmerkt als racist.

De algemene lofzang op de multiculturele samenleving wordt  regelmatig opgepookt.  Zo lanceerde de BBC World onlangs de resultaten van een "Wereldenquête", gehouden in zevenentwintig landen met duizend deelnemers per land over een mogelijke Schok der Beschavingen.  Een wereld-opinie-onderzoek ...

Er zijn 6 miljard mensen en 27.000 van hen werden ondervraagd, dat is 0,0004%.  De mening van 20 miljoen Australiërs is evenveel waard dan die van 280 miljoen Amerikanen ... gezien beide vertegenwoordigd worden door duizend inwoners.

Alleen op basis van deze feiten, kan je de Wereld-Enquête naar de maan schieten maar er wordt graag uitgepakt met resultaten die beantwoorden aan de doelstelling : "56% van de wereldbevolking verwacht geen botsing der beschavingen". Dat doet mij enorm plezier maar de relevantie van deze hoerakreet is nul komma nul nul nul.

Gelukkig hebben wij op "the continent" zowel in Vlaanderen als in Nederland politieke partijen die de stem van de verontruste burger laten weerklinken.

Ray

Op het vlak van platbroekerij spant Groot-Brittannië de kroon in West-Europa : de politici aldaar zouden hun eigen dochters, vrouwen, moeders en grootmoeders laten zwanger maken als de eerste de beste woestijnbewoner hen wijsmaakt, dat zoiets gebruikelijk of wenselijk is.  "Doet u maar, Krak-El-Krommenagel" ligt bestorven op hun landverraderslippen, maar dan in het Engels.  Met kwijlende bewondering kijken de poco's van hier op naar die van over het Kanaal : daar tiert landverraad als nergens anders ter wereld.

Er bestaat een  Britse moslimraad die over alles en nog wat zijn zegje doet en zijn zegen geeft of weigert.  Vaak echter gaat de platbroekerij zo ver, dat de Britse collaborateurs uit zichzelf een aantal moslim-vriendelijke beslissingen nemen, zoals bv. het weigeren om een Kerstfeest te vieren. Jawel. Dat is onlangs gebeurd in een Schotse school.

Maar het kan nooit genoeg zijn.  Zo eist de moslimraad nu dat er in de scholen aparte douches komen voor de moslimjong en aparte kleedruimtes.  Gemengd onderwijs moet afgeschaft worden : jongens en meisjes terug apart zoals in de oude tijd.  Hetzelfde geldt uiteraard voor de gebedsruimtes.

Ter argumentatie zegt de moslimraad : "al te vaak worden wij, moslims, gedwongen ons aan te passen." Het is toch niet waar, zeker ?  Dat kan toch niet, dat je in een vreemd land gaat wonen en je daar moet aanpassen ... waar gaan we heen ?

Als je dit alles  bekijkt, zou je geneigd zijn te smeken om de (her)-invoering van de destijds zo vermaledijde apartheid ; trouwens alles wat de moslims eisen, komt daar op neer.  Laten we ze hun zin geven.  Maar dan ook voor de kant van de baten : OCMW en alle vergoedingen worden ook gesplitst.  Belastingen en taksen betaald door moslims komen  in een aparte kas terecht  en staan exclusief ter beschikking van de vrienden van Allah.  Ieder voor zich en Allah voor de moslims.  Goed voorstel, niet, benieuwd wat onze poco-kameraden er van vinden. 


Ray

Laten we hopen dat het vlug allemaal achter de rug moge zijn met dat domme busincident met die onverantwoord brutale treinbestuurder, u weet wel.

Gelukkig heeft de rechtbank net beslist dat het kind dat nog met het zwaard van Damocles boven het arme hoofd leefde, door de jeugdrechter zal beoordeeld worden en laten we hopen dat deze man mild moge zijn !

Uiteindelijk zal slechts een persoon, een achttienjarige fiere jongeman, voor de correctionele rechtbank moeten verschijnen.  Ook hier hopen wij dat vrouwe Justitia een oogje dicht moge knijpen.

Zo ziet u dus, hoe deze fel opgeklopte affaire herleid wordt tot haar ware proporties : de zieke opgewonden nijdige racistische kerel met een bibliotheek vol smerige literatuur van het Derde Rijk kreeg zijn verdiende loon en de arme kinderen, die enkel wat kattekwaad wilden uithalen, zullen vlug verlost zijn van alle boosaardige betichtingen.  Allah, zij geprezen, er bestaat nog gerechtigheid in deze door racisme vergiftigde samenleving.

Sheik El Rochel

In deze tijden van politieke onzin,  onverantwoordelijke struisvogeltactiek en collaboratie met de islam is het goed vast te stellen, dat sommigen onverdroten blijven geloven in en voortbouwen aan de "res publica", de zaak van het gemeen, het openbare leven.

Je mag van Amerika denken wat je wil maar ik heb het steeds voordeliger gevonden dat wij in West-Europa onder de Amerikaanse paraplu leefden liever dan onder die van de Sovjet-Unie.  We moeten niet alles kritiekloos aanvaarden, we moeten niet opgaan in de gewoontes van over de Atlatische Oceaan maar we delen veel gemeenschappelijke belangen en dat schept een band.

Hét beschavingsprobleem in de EU is ontegenzeggelijk de aan gang zijnde volksverhuizing, de invloeden die onze cultuur en levensgewoontes ondergaan, de onbegrijpelijke laksheid waarmee de machthebbers in Europa hun grenzen openzetten en de eigen mensen laten stikken ten voordele van vreemdelingen.  We ondergaan dit, we kijken er hoofdschuddend  naar en we staan machteloos...tegen de oprukkende islamisering, een barre en ruwe cultuur waar wij nauwelijks raakvlakken mee vertonen.

In Vlaanderen is gelukkig de kritische oppositie verzameld omheen het Vlaams Belang en worden pogingen ondernomen een Forza Fiandra uit te bouwen (als we het toch op zijn buitenlands moeten zeggen, laten we het dan correct doen : het is niet Forza Flandria maar Forza Fiandra en men zegge het aan Frank Vanhecke).

Momenteel is een afvaardiging van het VB in de Verenigde Staten om gesprekken te voeren met conservatieve krachten, de problemen aan te kaarten en hopelijk te werken aan een internationale samenwerking.

Allemaal makkelijk gezegd van achter onze pc's in onze gezellige woninkjes maar al die kerels (en hopelijk ook vrouwen) met hun grote ego's op één politieke lijn krijgen, zal niet evident zijn.  Het is nochtans de enige weerbare weg die hoop biedt op het maximale behoud van onze cultuur.  Ik weet niet hoe het zit met mogelijke overeenkomsten en samenwerking met de Partij voor Vrijheid van Geert Wilders en het Vlaams Belang.  Uit de reacties hier op dit forumpje blijkt alleszins dat nogal wat mensen zeker niet afkerig staan tegen eventuele gezamenlijke actiepunten.  Zou de kartelpartner, Vlott, in deze geen brugfunctie kunnen vervullen ?

Wilders zou ook in de VS geweest zijn bij de Right coalation Meeting.  Volgende keer samen ?

Ray




 

 Terzake wordt nog meer ter zake.”

 Na dit te hebben gelezen op de webstek van Canvas dacht ik toch iets anders te horen in Terzake van maandag. Herinner u dat ze ooit eens bij hun vriendin Freya tot de kern zijn doorgestoten: ’t kind is dan gaan blèten bij den Baard van Palermo aan de Noordzee en de heren scherpzinnige onbevangen analisten van de PRT hebben de directheid van hun karakter op het gepaste moment benut om het vraaggesprek, mét spiekbriefje, rustig over te doen.

Buiten de presentator van dienst waren de protagonisten: Bart Caron (Spirit), Jens Mortier (reclamemaker en zoon van Guy)) en als schaamlapje mocht Ivo Belet (CD&V en ex-PRT journalist) ook zijn zegje doen. Tussendoor schaamteloos een reclamespotje van Frank Vandenbroucke. Waarbij Lieven Verstraeten op zijn stoel zat te springen van kinderlijke blijdschap om Mortier een leuke verassing te mogen bezorgen. “Over leuk zijn gesproken. We hebben vanmiddag eens op de website van SP.a gekeken en kijk eens mee wat we daar gevonden hebben” Tussendoor een duidelijk gespeelde “Ah… prachtig” van Mortier die natuurlijk moest doen alsof hij van niks wist al denk ik dat die “prachtig” niet in het scenario stond.

En dan vraagt LV aan Mortier: “Ja meneer Mortier was dat uw idee?”

Antwoordt de bescheiden Mortier: “Prachtig hé, sterke televisie ook….”

Buiten het zichzelf bewieroken was de uitzending een grote aanklacht tegen de subjectiviteit van dergelijke “zenders” of initiatieven. ’t Is van de PRT dat we ’t moeten horen….

Maar JM heeft wel een waarheid als een koe van zijn tong laten rollen: “…Je ziet in het buitenland ook vaak dat het vooral de rechtse partijen zijn die dat beginnen doen omdat zij vinden dat ze te weinig ruimte krijgen op de klassieke kanalen, op de televisiezenders enzovoort, om hun ei kwijt te kunnen.”

Alhoewel hij in feite liegt, juist ware geweest als hij had gezegd: …omdat de rechtse partijen te weinig ruimte krijgen….

Senior zou zeggen: hoe vettiger, hoe prettiger.

Bij de PRT zeggen ze: hoe leugenachtiger, hoe prachtiger. Ik vond niets voor: hoe roder, hoe… maar leugen en rood zijn quasi synoniemen.

Zouden ze bij de PRT nattigheid voelen? Ik hoop dat er binnenkort heel wat van die initiatieven worden opgestart zodat de zin van een PRT totaal onzinnig wordt.

Het ging dus over MRTV.

Erik 

"Het Volk" is een krant, met traditioneel een christelijk-syndicale achtergrond en met weinig lezersvolk dat zich hoofdzakelijk in Oost-Vlaanderen situeert.

Ik lees die krant nooit, alhoewel Leo Marijnissen, de vroegere hoofdredacteur een oude jeugdvriend is maar ja, als ik die allemaal moet volgen, loop ik elke dag alle begraafplaatsen af.

Door een speling van het lot (mijn lot wordt veelal bepaald door Mijnheer Erik, die zich ondermeer specialiseert in Kranten-opde-rand-van-het-failliet) kwam ik zonet in het bezit van het hoofdartikel van Het Volk van gisteren, met de titel "Aap".  Mijnheer Erik had er aan toegevoegd : "'t Zal joen interessère, over d'evolutie".

Het ging dus over dé campagne van het Belang van Vlaanderen en ik heb mij verbaasd over de stijl van wat een hoofdartikel is in een Vlaamse krant, die, zelfs kwakkelend, toch nog steeds enige faam geniet.  De mij onbekende auteur, die alleen ondertekent met zijn initialen, wat mij in de gegeven omstandigheden veeleer een daad lijkt van noodzakelijke naambescherming dan valse bescheidenheid, is uitzonderlijk zwak. Professioneel bevindt hij zich op het niveau van Luc Rademaekers, de Hoofdritselaar van de Gazet van Antwerpen, alias de Frut.  Ik citeer het slot dat handelt over de campagne van de Drie Apen :

Ik heb hem ooit eens ontmoet en hij leek me een best aardige man, keurig in het pak, beschaafde omgangsvormen, zo iemand van wie je zegt : als heel uw gemeenschap is zoals u, zullen wij nauwelijks problemen ondervinden. 

Hij is net begonnen aan zijn tweede lesgislatuur in de gemeenteraad maar pats boem ... het is multiculturele papieren oorlog voor de rechtbank met onze Youssof. 

Wat is er gebeurd met deze voortreffelijke man ?  Tegengehouden tijdens een Wodca-controle weigerde de bestuurder van de auto waarin het raadslid zat, gehoor te geven aan de bevelen van de politie.  Achtervolging, sirenes, klemrijden, en terug de rij in om te blazen in het zakje.  (Ik stel mij hier al vragen bij, want als u of ik zoiets klaarstomen, worden wij weggevoerd).  Bij de controlerende agenten aangekomen, stapt Youssof uit de wagen, maakt zich kenbaar (hoe indrukwekkend ! een "gemeenteraadslid", val nu op je achterste) en begint te zeveren dat hij beslist heeft dat die controles niet kunnen doorgaan ... Er komt een hoge politiepief bij te pas en de zaak escaleert. Een gemeenteraadslid heeft nul komma nul gezag over een politie-agent, mocht u daaraan twijfelen. U wellicht niet maar Youssof wilde het even uitproberen, vermoedelijk aangespoord door zijn vriend chauffeur die lichtjes boven zijn Marokkaans theewater was.

Om kort te gaan de politie stelt een pv op voor smaad en het verongelijkte allochtone maar geïntegreerde raadslid van de SP-A legt klacht neer wegens ... racisme ! De eeuwige uitweg en oplossing voor elk conflict met onze gekleurde woestijnridders.

Ik bespaar verdere details over "jawel maar" of "neen, toch niet", waar het om gaat is dit : zelfs flink aangepaste allochtonen die tot zekere bestuursniveaus doordringen, blijken nooit onze leefregels te kunnen aanvaarden. 

Wie is nu de racist ?  Ikke natuurlijk.


Ray

Giacomo Puccini (Lucca 1858 - Brussel 1924) met Verdi ongetwijfeld de bekendste Italiaanse operacomponist van o.m. La Bohème, Tosca, Madama Butterfly en nog negen andere onvergetelijke werken.  Hij was van in de jaren 1890 tot aan zijn dood een wereldberoemd man, die we nu zouden vergelijken met de grootste popidolen of filmsterren. 

Tweemaal is hij per pakketboot naar New York gereisd en op 21 februari 1907, honderd jaar geleden,  werd door Columbia een opname vervaardigd van de afscheidsrede die Puccini aflas in het Italiaans, de enige taal die hij kende. 

Deze man die de meest meeslepende romantiek in zijn oeuvre legde en die zelf tientallen romances beleefde, was zijn leven lang een verlegen Toscaanse buitenman die enkel gelukkig was in Torre del Lago, waar hij begraven ligt in de villa die hij lang bewoonde aan het meer. 

Klik op de foto, de opname dateert van 21.02.1907 en duurt 28 seconden. (met dank aan het Centro Studi Giacomo Puccini te Lucca - Italia)

Ray

Geert van Istendael heeft jarenlang het televisiescherm geteisterd met zijn temerige stem en gelaatsuitdrukking van een jonge jachthond die net de prooi gemist heeft.  Hij is een van de journalisten die het vaste ambtenarenstatuut geruild heeft voor de risico's van het privé-ondernemerschap van de schrijver.  Chapeau !

Geert heeft nooit onder stoelen of banken gestoken dat hij, het Vlaamse Ketje, zich een onvervalste Brusselaar voelde, een Belgische unitarist en dat hij met de flaminganten niets te maken wilde hebben.  Hij schreef of vertelde deze dingen in een keurig, correct, mooi gedecoreerd Nederlands zoals het boven of onder de Moerdijk nog enkel door een kleine minderheid gehanteerd wordt. Nogmaals chapeau !

Uiteraard schaarde hij zich aan de zijde van de politiek-correcten die de multiculturele realiteit omarmen als idiote ouwe venten die het vuur onder hun lenden voor een twintigjarige Braziliaanse del verwarren met de Ware Liefde.  Tot zijn eigen dochter naar huis kwam met een donkere mijnheer uit Afrika : de realiteit binnen de familie vertoonde toen enkele andere aspecten dan de sprookjes die de Morgen ons in zijn kolommen voorhoudt. Berg de chapeaus  maar op in hun hoedendozen op  zolder.

In één van die fameuze kolommen had Geertje het gisteren over de teloorgang van het onderwijs, het Nederlandstalige  in het bijzonder en zonder schroom pleit Van Istendael, zoals van hem te verwachten valt, voor "de taal" als enige en unieke oplossing voor de dramatische ontwikkelingen binnen een gemeenschap van vreemdelingen die  zichzelf overal en voortdurend uitsluiten. Taal als wondermiddel, ik heb er nooit aan getwijfeld.

"In de hoofdstad van Vlaanderen zijn we een onderklasse aan het kweken, die nooit de vaardigheden zal ontwikkelen om ook maar het gewoonste werk te doen.  Was ik minister van onderwijs en flamingant, ik zou véél meer geld stoppen in de Brusselse Vlaamse scholen". Zo schrijft Geert van Istendael, familie van Karel van Istendael, het neer voor socialistische lezers en een toevallig passerende Vlaams-nationalist.

Volkomen akkoord.  Onderwijs en taal zijn de sleutels om onze samenleving overeind te houden.  Zeker in Brussel, waar de geschiedenis ons al jaren leert dat een biculturele samenleving onleefbaar is, wat zou een multiculturele het  zijn !  Deze vitale overlevingsregels gelden voor gans Vlaanderen, voor al onze steden en gemeentes die ingenomen worden door vreemdelingen die onze taal niet kennen, die onze cultuur, en  onze normen en verworvenheden afwijzen. 

Voor wanneer een gezamenlijke actie vanuit het Vlaams Parlement, het Brussels Hoofdstedelijke Gewest,  over de provincieraden en de 308 gemeenteraden van dit land ?   Hop, hop !!! Het belang van Vlaanderen stuurt u een noodoproep. Het is niet omdat de Drie Apen blind, stom en doof zijn, dat het Alternatief in slaap moet vallen.  Hop, hop !

Hoe ouder Van Istendael wordt hoe meer hij me doet denken aan dat andere Nederlandse monument,  Carmiggelt.  Weinig is wat het lijkt maar soms borrelen er wijze woorden en valabele ideeën op tussen de alcoholwalmen.

Ray

 

In 't Pallieterke van deze week hebben Marc Platel en Sinjoor het in een duo-bespreking over de memoires van Wim Geldolf, gewezen volksvertegenwoordiger en schepen van Antwerpen voor de toenmalige BSP.  De auteur is historicus en heeft destijds een behoorlijk standaardwerk  gepleegd over Camille Huysmans.

  Historici die de overstap maken naar de partijpolitiek en zich blijven beroepen op hun wetenschappelijke objectiviteit of erger nog, integriteit zijn een beetje zoals kabouters : zij bestaan niet echt maar ze willen wel de koffer in met Sneeuwwitje. Bartje Dewever, neemt gij ook een kleine consumptie voor mijn rekening  ? Hetzelfde als Wim Geldolf : een glaasje bitter.

Geldolf blaast zichzelf op tot een politicus met de nodige Importantie en Allure wat helaas nauwelijks strookt met de werkelijkheid. Wie aan politiek doet en een stout mens is, zal nooit opvallen door zijn grootmenselijke politiek, wie daarentegen een warme persoonlijkheid bezit, kan best rekenen op de waardering  van andersdenkenden.  Ik heb geen enkel probleem om Lode Craeybeckx, destijds een politiek tegenstander, een warm hart toe te dragen en Mathilde Schroyens een vrouw te noemen die veel indruk maakte door haar discrete charme.  En die beide mensen hadden beslist ook hun kleine kantjes.

Geldolf is steeds een man geweest die uit was op afrekeningen en conflicten, iemand die het leven beschouwde als een western, helaas zag hijzelf er niet uit als de cowboy op het witte paard.  Hij had ruzie met zowat iedereen in zijn partij en daarbuiten en zijn enige medestanders waren de leden van zijn kabinet en een sporadische pierenvisser die zonder aas in de rode vijver zat te staren.

 Om toch iets positiefs te zeggen : intrigeren kon Wim niet, want daarvoor bezat hij niet de speelsheid, noch de soepelheid van geest, zijn tactiek was deze van de ruwe, brute aanval, zoals een buffel. Hij wilde ook iedereen en alles vernietigen, een geestelijke bruut.

Ik presenteer géén rekeningen na dertig jaar ; dubieuze debiteuren worden vlug afgeschreven in mijn levensresultaat maar ik stoor me wel aan misplaatste volharding bij ouderlingen en dan wordt geen achterstallige factuur aangeboden maar wel een oog of een tand beschadigd, het enige waar die ouwe rakkers beduusd voor zijn. 

Geldolf is door de  partijgenoten  aan de deur gezet toen de ruzies niet meer binnenskamers bleven, omdat hij zijn eigen socialistische collega's in het schepencollege bleef vervolgen met een nooit geziene paranoïa.  Wèg Kamerlidmaatschap, wèg schepenambt.  Voor ze zoiets doen, die van het rode profitariaat, moet er bloed aan de muren gekleefd hebben.  Wim Geldolf is een van de slechtste mensen die niet alleen mijn pad gekruist heeft maar die menige pad in de korven van zijn partij gezet heeft.

Wim beroemt zich in zijn memoires op zijn enorme staatsmanszin, want hij heeft een keer de BSP- lijst aangevoerd met een eclatant succes.  Weet u wat dat was ?  De VU heeft toen 1 zetel verloren !

Verder zit Wim te orakelen over zijn vriendschap met Karel van Miert,  die zonder zijn steun nooit de grote voorman zou geworden zijn, enzovoort,  en zo verder. Karel heeft alleszins geen vinger uitgestoken om zijn vriend en mentor in de partij te houden.

Voor de rest is dit dikke boek vrij geschikt voor kabouters om als opstapje te gebruiken als ze zich in de bedstee aan Sneeuwwitje willen vergrijpen.

Ray 

Op 21 februari 1907 werd een geluidsopname vervaardigd in New York van wat toen een historisch moment was.

Wij hebben de hand weten te leggen op dit document van 30 secondes en laten het u morgen horen, precies 100 jaar na datum.

Ouderwetse mensen, ouderwetse gedachtes, dus ook ouderwetse opnames.  Dank u,  Ouderwetse Angeltjes.

De redactie.

Geert Mak is een wijs journalist en schrijver maar helaas ook een slaaf van het moderne poco-denken : Het Westen kan zichzelf niet genoeg kastijden en schuldig gevoelen. Kom, laten we allen onze kop in de ton water stoppen en onszelf verzuipen, dan kunnen onze "invaders" alles makkelijk inpikken zonder weerstand.

"IN EUROPA, Reizen door de twintigste eeuw" is een boeiend boek van bijna 1200 bladzijden dat je node terzijde legt, dat zeer humaan de moderne geschiedenis beschrijft, meer uitgaande van de feiten dan de ideologieën. Mak is hier een voorbeeldig en intelligent auteur.

Voor de boekenweek van 14 tot 24 maart selecteerden de inrichters een werk van Mak, "De Brug" dat de eer geniet het gratis boekenweekgeschenk te worden en dat tegelijk in het Turks verschijnt.  U raadt het al : een pleidooi voor de aansluiting bij de EU met dooddoeners zoals "Het moderne Turkije zal fungeren als een baken van modernisering in de regio."  Een andere dijenkletser : " Als het niet doorgaat, zal de ellende niet te overzien zijn, want dan valt het land ten prooi aan de fundamentalisten." De man van de intelligente benadering en originele inkijk is compleet verdwenen en vervangen door de broodschrijver.

  Heeft Geert Mak soms een kristallen bol waarin hij ontwaart wat er over tien of twintig jaar aan de hand zal zijn  ?  Dank zij die bol heeft hij geen argumenten nodig, wat de poco's goed uitkomt, want kretologie is de taal in  hun biotoop.  Je kan even makkelijk stellen : als Turkije wél opgenomen wordt, zal het een rechtstreekse brug vormen met het fundamentalistisch handelen en denken van de Islam om alzo Europa onder de knoet te krijgen.  Wie weerlegt deze stelling ?

Waar het om draait is eens te meer de wijze van beïnvloeding die men hanteert : een gratis boekje van een gekend auteur (met dubieuze faam maar niet talentloos) wordt gratis verspreid om de eigen politieke doelstellingen door te drukken.  Alle middelen zijn inderdaad goed.

Een pikant detail : de boekenweek staat in het teken van de "Lof der Zotheid".  Erasmus kon in zijn tijd nog kritiek uiten op de samenleving.  Wij moeten ons beperken tot "De Lof op de Dictatuur".

Ray

Wat heeft Pink Floyd te maken met het sluiten van een school in Ganshoren, zal u zich afvragen. Terwijl ik dit schrijf hoor ik op de achtergrond de wat sompige versie van Pink Floyds ‘Another Brick In The Wall’. Wat aangepast aan de huidige smaak, zeg maar. Het origineel was van 1979. Toen werd de groep geprezen als vernieuwend omwille van hun psychedelische rock, soms heette het ook progressieve rock en in bepaalde gevallen zelfs overmoedig symfonische muziek.

Over de betekenis van de teksten van Pink Floyd zijn er al boeken vol pseudo-filosofisch geleuter bijeengeschreven. Analyses die meestal bol staan van gefrustreerde ‘Hineininterpretierungen’ over wat “The Wall” nu in feite betekent.

Het zou gaan over psychose, over een geflipte artiest, over niet verwerkte kindertrauma’s tot afkeer voor Nazi-Duitsland aan toe.

Dan is er zo’n vervelende nuchterling als ondergetekende die eens van dichterbij gaat kijken naar wat hier nu opnieuw op de markt wordt gebracht. En ik doe geen diepgaande ontleding van de song-tekst (die is trouwens maar 6 regels lang), neen ik lees gewoon wat er staat. Ik citeer hier even de tekst :

We don't need no education
We don't need no thought control
No dark sarcasm in the classroom
Teachers leave the kids alone
Hey, teacher leave the kids alone
All in all it's just another brick in the wall

Het tv-nieuws van maandag 19 februari om 19 uur meldt mij het zoveelste ‘incident’ waarbij een jongen in mekaar wordt geslagen voor zijn MP3 speler. Dan vraag ik mij af : is nu niet het eerste wat deze jongeren nodig hebben OPVOEDING ?! Education om het in de termen van Pink Floyd te zeggen. En ‘teachers’ die deze ‘kids’ nu net NIET ‘alone’ laten ?

Het is dit decadente sfeertje (ik schuw het woord niet) van een misbegrepen laisser-aller inzake opvoeding die verantwoordelijk is voor wat we nu meemaken. Nog altijd slepen we de miskleun, die mei ‘68 was, met ons mee. Pink Floyd, met hun destructieve teksten, is daar het prototype van. Want hier wordt onomwonden gepleit voor het afschaffen van elke vorm van onderwijs. Zij mogen zich gelukkig achten, de heren van Pink Floyd, want hun wens wordt werkelijkheid in Brussel. Het college in Ganshoren sluit zijn deuren.

Wie een Leitcultuur -en het overbrengen daarvan op de volgende generaties via opvoeding- opgeeft, begeeft zich op het gevaarlijke pad van wat in de filosofie het postmodernisme wordt genoemd. Volgens mijn bescheiden mening de grootste flater die er ooit in ons denken en doen is binnengeslopen.

Postmodernisme betekent,  kort samengevat, dat er geen absolute waarheid is, maar vooral ook dat er over geen enkele waarheid een consensus kàn bereikt worden. Meningen bestaan, volgens deze opvatting, naast mekaar en hebben geen hiërarchie.

Fout natuurlijk, maar de gevolgen van deze mei ‘68 attitude ondervinden we wel elke dag. Het mondt uit in een vorm van dictatuur van de permissiviteit, omdat elk meningsverschil en elke morele evaluatie wordt overboord gegooid.

Dit permissieve sfeertje druipt elke dag van het VRT scherm. Als ik bijvoorbeeld de platvloerse ‘humor’ van een Debby & Nancy aanschouw. Of wanneer ik een overjaarse mei 68er als een Guy Mortier in een reklamespot voor Humo hoor zeggen : ‘Toverfluit met geribbeld condoom’. Dan denk ik : sukkelaar !

Is het niet hoog tijd dat deze dames en heren eens een oprecht gewetensonderzoek doen ?

Pim

Nu we het eindelijk dankzij Voske kunnen om een filmpje deftig op onze blog te plaatsen, hier eentje dat door Björn Roose op YouTube werd gezet. De camera werd bediend door Bert Bibber, waarvoor onze royale excuses.