Oriana Fallaci
Ik heb een zeer diep respect voor Oriana Fallaci. Bij wijze van eerbetoon aan deze erudiete en kranige vrouw wil ik even het volgende kwijt.
Fallaci is voor mij onbetwistbaar hét symbool van het verzet tegen de islam.
Haar 2 boekjes ‘De woede en de trots’ en ‘De kracht van de rede’ zijn pareltjes van moedig intellect. In het Nederlands uitgegeven bij Bert Bakker.
In deze scherpschriften geeft Fallaci een vernietigende analyse van wat zij de 'Brand van Troje' noemt. Europa is volgens haar veranderd in Eurabia, een kolonie van de islam.
Oriana Fallaci stierf op 15 september 2006 na een slepende ziekte. Zij was Italiaanse, geboren in Florence. Verzetsstrijdster, journaliste, publiciste en schrijfster.
Zij interviewde belangrijke politici uit haar periode zoals Willy Brandt, Indira Ghandi, Henry Kissinger en Yasser Arafat. Legendarisch was haar interview met ayatollah Khomeini waarbij ze voor de ogen van de islamitische leider haar hoofddoek aftrok.
Als u mij toestaat laat ik haar even aan het woord :
“Ik vind het niet leuk om te zeggen dat Troje brandt, dat Europa inmiddels een provincie, of beter gezegd een kolonie van de islam is, met Brussel als voorpost van die provincie en steunpunt van die kolonie. In elke stad bevindt zich een tweede stad. Een schaduwstad, die identiek is aan de stad die de Palestijnen in de jaren zestig in Beiroet stichtten door een staat binnen een staat en een regering binnen een regering te vormen. Een moslimstad, een stad die bestuurd wordt volgens de koran. Een merksteen van het islamitisch imperialisme. Een imperialisme dat niemand ooit heeft kunnen overtreffen. Niemand. Zelfs de Perzen van Cyrus de Grote niet. Zelfs de Macedoniërs van Alexander de Grote niet. Zelfs de Romeinen van Julius Caesar niet. Zelfs de Fransen van Napoleon niet. Want de enige kunst waarin de zonen van Allah altijd hebben uitgeblonken, is de kunst van het binnenvallen, het veroveren en het onderwerpen. En Europa, de christelijke wereld, is altijd al hun felbegeerde buit geweest.”
Als ik dit lees dan word ik stil. Of dit :
“Het is een culturele oorlog. Een oorlog niet zozeer gericht tegen ons lichaam , als wel tegen onze ziel. Tegen onze manier van leven en onze levensfilosofie. Tegen de wijze waarop wij denken, handelen en beminnen. Tegen onze vrijheid. Laat je niet voor de gek houden door hun explosieven. Dat is alleen maar strategie. De terroristen en kamikazes vermoorden ons niet alleen om het plezier van het doden. Ze vermoorden ons om ons te breken, te intimideren, uit te putten, te ontmoedigen en onder druk te zetten.” (pag. 332 De kracht van de rede).
Drie maanden voor haar dood werd deze zwaar zieke vrouw, met instemming van de linkse meute, in het Noord-Italiaanse Bergamo nog voor de rechter gesleept door de “Italiaanse moslim unie” wegens smaad aan de islam.
Zij moest zich daar gaan verantwoorden voor iets wat een fundamenteel recht én een hoeksteen is van onze Westerse maatschappij : de vrije meningsuiting. Kunt ge nagaan.
Maar geen enkele steun heeft zij gekregen van haar vroegere ‘linkse’ strijdmakkers. Zij was immers een luis in hun pels geworden en moest zo snel mogelijk tegen de vlakte. Zo lees ik in de linkse pers (inclusief De Morgen) dat Fallaci zich verzette tegen de radicale islam. Een pertinente leugen. Fallaci verzette zich tegen de islam tout court. Er bestaat niet zoiets als de gematigde islam !
De linkse aasgieren hebben evenwel het einde van het proces niet moeten afwachten. Zij is voor de uitspraak gestorven.
Dit is wat ze zei een tijdje voor haar dood. Zij woonde toen in New York.
"I don't even know if I will be around next year. My cancers are so bad that I think I've arrived at the end of the road. What a pity. I would like to live not only because I love life so much, but because I'd like to see the result of the trial.” Laughing bitterly she added: “I do think I will be found guilty."
Als ik dit lees krijg ik de tranen in mijn ogen.
O wat haat ik de linkerzijde !
Pim (*)
(*) Ondergetekende is licentiaat wijsbegeerte
1 formidabele weekend mop !
