Shitney, ons idool

Er bestaat een eeuwenoude rivaliteit tussen Turnhout en Herentals, schijnt het.  Wij wisten van niets, want het zijn beide zeer aangename steden met  erg vriendelijke en behulpzame mensen.




De Gasthuisstraat (Gekend dankzij Monopoly)


Gisteren organiseerde de "Gazet van Janssens & Stalin" een opiniepeiling  welke van de twee rivalen de titel "Hoofdstad van de Kempen" verdient.  Aangezien mijn tandarts, Dr Wim Peeters,  lid is van de Turnhoutse gemeenteraad (in afwachting dat hij burgemeester zal worden, zoals hij zichzelf voorstelde tijdens de installatievergadering) ben ik zeer blij u te kunnen aankondigen dat de stad van de speelkaarten nipt gewonnen heeft.

Ze mogen er best fier op zijn.  Kempenaars zijn niet alleen stille en vriendelijke mensen maar ze komen ook grappig uit de hoek.  Zoals deze lezer die in de Gazet zijn voorkeur als volgt toelicht :

Turnhout is een wereldstad, want de inwoners spreken Engels. Ze zeggen : "Schat, doe de knopkes van uw bloes eens open, dan kan ik er goodbye"





 De Bloemekesgang

Savat

De Morgen/Le Matin van zondagavond
http://www.demorgen.be/dm/nl/nieuws/buitenland/629250?wt.bron=Telex

De Standaard/Le Standard (Pour la Nation et le Roi)
http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelid=DMF21102007_008

De Gazet van Janssens & Stalin ( Leninoever 't Stad) We hebben niets beters gevonden
http://www.gva.be/Antwerpen/2930/default.asp?art={A902829E-2380-4FF8-BE7A-690410CC5242}

De 000 (juiste cijfers maar holala ... de wrede schapenaffiche, arme vluchtelingen)
http://www.vrtnieuws.net/cm/

De basis is bij allen het bericht van Belga, de geestelijke erfgenamen van het fijne Sovjet Persbureau Tass. 

De teneur van de berichtgeving is : "Die partij was sowieso al de grootste en een overweldigende zege is het niet geworden van 55 naar 62 zetels". + 7 zetels is normaal.

Dit niettegenstaande een georkestreerde campagne tegen de SVP leider Blocher, die natuurlijk in het geheim concentratiekampen leidt, 's avonds op de hoek van de straat zwart geld aanbiedt en pornofoto's verkoopt, als justitieminister de gevangenissen ombouwt tot sinistere martelgebouwen, zijn valse kapitalistische vrienden hun tuinen gaat omspitten op zoek naar een bot, enfin we kennen het.

Dat de socialisten  en hun extreemlinkse vriendjes begin  deze maand in Bern, wat een vrolijke volkse bijeenkomst had moeten worden van de SVP lieten ontaarden in een slagveld, wordt angstvallig verzwegen.  Tienduizend mensen uit heel het land, van wie menigen in traditionele klederdracht, verzamelden voor een soort Zwitserse kermis en werden uiteengeranseld door het gemaskerde tuig.  De socialisten hebben 10 zetels verloren meer dan 4%. Toen wisten ze nog niet in Zwitserland wie SP-a voorzitter geworden was bij ons, anders was het nog minder geworden.

De 000 geeft op de webstek de juiste cijfers maar ze worden "toegelicht" door te wijzen op de hardvochtigheid van de Zwitsers die hun mooie land niet willen verlappen aan "arme vluchtelingen" en beklagenswaardige vreemdelingen.  Wij hebben hier voor enkele weken de cijfers van de courante misdrijven en het aandeel van de vreemdelingen daarin gepubliceerd. Dat mag natuurlijk niet geweten zijn. 

Er is nog een klein beetje hoop in Europa.

Ray

.

.

Normaal gezien kom ik zelden of nooit tussen op de blog van mijn man. Ik kan dan ook niet tippen aan de aparte schrijfstijl en de veelomvattende kennis en interesses die Ray in al zijn artikels ten toon spreidt.

Vandaag vind ik het echter wel gepast om even tussenbeide te komen.

Mijn man besteedt enorm veel tijd en energie aan zijn blog en de grote respons hierop (de teller staat na amper 282 dagen reeds op 255.400 bezoekers) is het beste bewijs dat deze blog nieuws brengt dat  beantwoordt aan de behoefte van velen en een leemte opvult die de media in alle toonaarden negeert en volledig verzwijgt wegens “niet politiek correct”.

Van bij de aanvang is duidelijk gesteld waar de blog voor staat en wat wel en niet getolereerd werd en wordt.

Veel erger is het echter als een bepaalde persoon of personen zich geroepen voelen om deze blog te beschouwen als de één of andere vunzige ordinaire pornosite waar ze “anoniem” hun seksuele fantasieën kunnen bot vieren.

Sorry, maar dan bent u aan het verkeerde adres.

Ik ben heel ruimdenkend en iedereen mag er van mijn part de wildste erotische gedachten op na houden zolang hij of zij daar niemand ongevraagd mee lastig valt en dit doet op plaatsen waar het thuishoort,

(er zijn denk ik voldoende pornosites op het internet waar je anoniem aan je trekken kan komen).

Dus mijn verzoek is duidelijk, verknal deze blog niet, wees volwassen en laat eenieder toe te kunnen en te mogen reageren op de geleverde artikels maar dan op een gepaste,  satirische, ongezouten, gepekelde  en soms licht aangebrande wijze zonder de ongeschreven wetten van goed fatsoen te overschrijden.

Ik hoop uit de grond van mijn hart dat deze blog terug opengesteld kan worden voor de nodige reacties zonder dat er verder dient ingegrepen te worden.

Met vriendelijke groeten,

Gerda

Voorlopig kan U nog steeds uw reacties kwijt op :

brave-angeltjes@hotmail.com

-----------------------------------------------------------------------

Dit is toch vervelend, hoe moeten we dàt nu weer uitleggen aan de stomme kijkers en luisteraars ? 

We zullen niets zeggen.  We zwijgen.  Als wij onze mond houden, is het precies alsof het niet gebeurd is.

We zullen het filmpje van enkele dagen geleden afspelen en dan zeggen we : "Beste stomme kloten, het waren verkiezingen in Zwitserland en u weet dat er een exsjtreem-poppelistiese partaai meedeed, die veroordeeld werd tot rasschisme omdat ze een zwart schaap buitenstampten op een affiche.  Welnu, het is gedaan en nu over naar Polen, waar ze die ongelooflijke dwarsligger een pandoering zullen geven, etc."

Zo maakt men bij de 000 het nieuws en dat wordt dan voorgelezen door een vrouw die dictielessen en mime heeft gestudeerd zodat het voor iedereen duidelijk moet zijn welke schrikbarende tijdingen zij ons mededeelt. Als ooit de prijs Mie Citroen uitgereikt wordt, ik ken mijn kandidate.

De uitslagen in Zwitserland bevestigen dat de SVP/UDC van 55 naar 60/61 zetels gaat, dat ook de groenen behoorlijk aangroeien en dat de rode slobberkousen een uppercut ontvangen van ruim minus 4%, dit niettegenstaande al hun gehuil en hun oproerige betogingen.

De SVP was hoofdzakelijk een Duitstalig fenomeen, nu hebben  zij zich ook doorgezet in Franstalig Zwitserland, in  het mondaine, chique Genève zijn zij de grootste partij geworden en in Vaud (Lausanne/Montreux) gaan ze eveneens fors vooruit.

Eindelijk nog eens goed nieuws voor Europa, ook al behoren zij er niet toe en is zeker de SVP fel gekant tegen een mogelijke toetreding tot de EU : houden zo.

Hier vindt u meer op een Franstalige webstek :
http://letemps.ch/template/transmettre.asp?
contenupage=nlreader&page=newsletterdisplay&id=13&NLArtID=10984

PDC CHR.DEM  14.6%   -  + 0.2%

GROEN   9.5%  -  + 2.1%

In de stad Mechelen hebben de brave Maneblussers het niet getroffen, dezer dagen. Hun burgemeester is  partijvoorzitter van de VLD (en woordslaaf van Guynokkio & Napoleon Gucht), parlementslid en dan pas burgemeester.  De zesde schepen heeft vanuit de nor zijn ontslag gegeven, om zich beter te kunnen verdedigen, maar hij zal wel recht in zijn schoenen staan, denken we, net zoals Trientje. 

En de eerste schepen, Caroline Gennez, is zopas verkozen tot partijvoorzitter van de socialisten.  Gennez is ook Vlaams parlementslid. Slimste vrouw ter wereld en model voor Pepsodent.  Binnenkort wordt Opsinjoorke terug opgediept om de stad te besturen en ongetwijfeld zullen de Mechelaars het daar beter mee hebben.

Gennez haalde iets meer dan 66% van de stemmen, wat als kandidate van het partijbestuur en de gestelde rode lichamen, zwak is.  Den Baard had minimaal gerekend op een democratische  meerderheid van 98%, want zo gaat dat in Palermo a/d Noordzee.

U weet dat wij een boon hadden voor Erik de Bruyn, de marxist van dienst die de partij regelrecht de afgrond zou inrijden, maar die tenminste ondubbelzinnig opkomt waarvoor hij gelooft.  Het is niet ons ideaal maar die man is tenminste eerlijk.  Een eigenschap die in de Vlaamse politiek bijna onbestaand is.  Mag het gezegd worden ?  Neen, zeker, want dat is anti-politiek. Juist daarom, pezewevers. 

 Gennez is een aanstellerig mens, iemand die zichzelf ontzettend belangrijk vindt, die erg gekunsteld overkomt en weinig enthousiasme oproept bij de kameraden.  De reactie van haar Marokkaanse vriendin Temsamani op de aanduiding van Gennez in de pers, loog er niet om.  Het onderstreepte nog eens de enorme afstand die er is in die partij tussen de gewone man en de leiding en de onderlinge twisten.  Temsamani is ook een product van Stevaert.  precies zoals Gennez.  En hij wou ook nog Goedele Liekens aan zijn huifkar vastmaken.  Wel compleet vergetend dat ambitieuze vrouwen fel tekeer kunnen gaan tegen mekaar als ze in concurrentie staan.

De lezers van de Morgen, de would-be progressieven à la van Broeckhoven, de sociale liberalen zoals Yves Desmet zullen in hun handjes wrijven.  Dat hadden we al gezegd, sorry.   Gennez zal zichzelf spoedig ontmaskeren als de arrogante, onuitstaanbare vrouw die ze is.  Ook al zal ze in den beginne de protestanten enkele toegevingen gunnen. Debruyn is echter niet de man die zich laat kopen.

Waar klagen wij nu over ?  Zolang de sossen uitpakken met figuren als Janssens, den Baard, Gennez en haar knechtje Van Maele, een stamelende Bonte, dan ziet het er goed uit.

Leve de kapitaalknechten van de SP-a ! Vanavond op het nieuws van de 000 groot feest, evenals de komende dagen in alle uitzendingen, ook op Ketnet.

Savat

 Reacties kunnen voorlopig ingestuurd worden naar :

brave-angeltjes@hotmail.com

(brave gescheiden door een streepje en géén punt)
Met veel dank aan de talrijke vrienden die suggesties deden, en vooral vroegen om voort te doen.  Dit is even behelpen maar zo komen de reacties ook door en zullen ze overgenomen worden op de blog.

Nadat de uitbollende minister van Justitie, de charmante feeks Onkelinx, welsprekend en beeldrijk de Vlamingen vergeleken heeft met zwammen, gaan wij het vandaag lieve bloglezertjes hebben over bladluizen.

De mentaal gehandicapten onder ons, die talrijk zijn, zullen de neiging vertonen de "b"als "p" uit te spreken dus "platluis".  Dat is niet erg, onder ons verstaan we mekaar.  Zolang u maar weet dat in Walchië de volksstam Walchiërs woont, die gelijkenis vertoont met  het gedrag van de "platluis".



Volgende keer hebben we het over het natuurkundige fenomeen van "lamstralen".  Wat zijn het ?  Wie veroorzaakt ze ?  Wat is er tegen te doen ?

Die  Thoman Jefferson heeft het hem wel gelapt : terwijl hij honderden zwarte slaven voor hem liet zwoegen en bij de mooie zwarte meisjes kindjes maakte, zat hij verheven idealen uit te schrijven over de vrijheid en gelijkheid van de mensen.

Rond de jaren 1800 toen de ideeën van de Verlichting de toenmalige intellectuele klasse beroerde, was het niet evident dat men precies verkondigde in woord, geschrift of beeld wat men dacht.  De vrije gedachte, het vrije onderzoek, de vrije pers waren utopieën.  Zo'n man als Jefferson voelde erg juist aan, hoe de jonge Amerikaanse staat zich moest afzetten tegen de aftandse gebruiken van de oude wereld.

Helaas hebben tot op de dag van vandaag, velen problemen met de interpretatie van  "vrije meningsuiting".  Ik word misselijk van de profeten die zweren dat "zij hun leven veil hebben opdat de tegenstander zijn verderfelijke waarheden zou kunnen verkondigen".  Wat nobel !   Wat een platte gemeenplaats die  vaak  en vals wordt  misbruikt ?

Anderen denken dat vrije meningsuiting wil zeggen, dat je in iemands living moet kunnen kotsen zonder op straat gezet te worden.  De meesten beschikken ook niet over de aanpak om met argumenten te discuteren en beperken zich tot schimpen.  Uit naam van de uiting van hun mening.  De stroom van informatie ter beschikking van de mensheid is nog nooit zo overstelpend groot geweest als nu, de argumenten pro en contra liggen voor het rapen, maar het zijn nog steeds de emoties die al te dikwijls het debat overheersen.

Laat ieder zijn ding zeggen of schrijven binnen een welafgesproken kader, dan beleven we al een mooi stuk realiteit van the freedom of speech. 

Op de blog van Angeltjes bijvoorbeeld, hebben wij van in den beginne duidelijk gemaakt, dat we hier geen discussies willen met tegenstanders.  Men mag daarvan denken wat men wil, maar dit is de regel alhier. Wij verdedigen meestal minderheidsstandpunten die nergens anders aan bod komen, of nauwelijks. Wij kiezen voor de underdog en wij sparen onze kritiek niet op al wie graag in de belangstelling staat. 

De lezers die het met ons eens zijn maken gebruik van de reacties om aan te vullen met hun waarheden en visie.

Naast ons kan een blog bestaan, die diametraal het tegenovergestelde beweert en waar ook die aanhangers met mekaar overleggen over hun visie. Blogs kunnen functioneren als schriftelijke parlementen met honderden meningen, dat eindigt steeds in chaos en ruzie. En dat is onze keuze niet.

Momenteel hebben wij de reacties moeten afsluiten omwille van de koppige houding van enkele(n) die zich beroepen op de vrije meningsuiting om elke bijdrage op te sieren met ordinaire scabreuze taal.  Angeltjes wil best opgezadeld zitten met het etiket extreem-rechts, racistisch (wat we niet zijn) of zelfs het belachelijke fascistisch maar niet als een blog die bovendien beschamend vulgair is in zijn taal en beelden.  Dat beslissen wij, dat is onze vrijheid. En wij zijn geen puriteinen !  Dat zullen de vaste lezers ook wel weten. Maar er worden wel grenzen gerespecteerd van behoorlijk fatsoen.

En tot de kerels die zich gewetenloos en afgeschermd door de anonimiteit van internet met deze praktijken bezighouden zeggen wij dit :  u belemmert niet de vrije meningsuiting van Angeltjes, wel die van onze talrijke lezers en reageerders.  Daar kan u bijzonder trots op zijn. 

Maar wij zitten ook niet stil zonder meer.

De Redactie van Angeltjes

Hierna de verdeling in de Nationale Raad van Zwitserland na de laatste verkiezingen van 2003.  Elk van de 26 kantons stuurt, in functie van zijn inwonersaantal, verkozen volksvertegenwoordigers, 200 in totaal.  Het dichtst bevolke kanton is Zürich met 26 leden.

Daarnaast is er een Eerste Kamer, Kantonsraad genaamd,  met 20 kantons die  2 leden afvaardigen  en de zes kleinsten telkens 1 lid, totaal 46 verkozenen.  De politieke samenstelling wijkt erg af van de Nationale Raad.

De regering wordt gevormd door de bondsraad, die een afspiegeling biedt van de partijpolitieke verhoudingen, 2 SVP-ministers (voor de eerste maal), 2 socialisten, 2 liberalen en 1 christen-democraat.

Er wordt ook schriftelijk gekozen, dus voor deze datum, vermoedelijk nog een restant uit de periode dat de mobiliteit minder mogelijkheden bood.  Volgens de 10 internationale waarnemers die de verrichtingen volgen, bestaat er bij de Zwitsers zelf geen enkele twijfel over de correctheid bij de verzameling van de uitslagen.

De betrokkenheid bij het maatschappelijke gebeuren is historisch altijd groot geweest, alhoewel deze bewering wel ontsierd wordt door het algemeen vrouwenstemrecht dat pas in 1971 aanvaard is geworden(ai, !) Met de talrijke volksraadplegingen en referenda op eigen bugerinitiatief veroorzaakt dit een democratische opstopping met een twntigtal politieke partijen.

De verkiezingen van vandaag werden evenals de vorige in 2003 beheerst door een bitse opstelling  t.o.v. de conservatieve SVP/UDC door de linkerzijde, hierin gretig bijgesprongen door de fantasten en uitverkopers van het centrum.  De SVP/UDC lijkt niet de partij die bereid is tot toegevingen als het aankomt op het verdedigen van de Zwitsere identiteit en eigenheid (een land met vier officiële talen), het buitenhouden van criminele vreemdelingen, de veiligheid van de burgers.  Het klinkt bekend. 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Overheid_van_Zwitserland

Samenstelling Nationale Raad na de verkiezingen van 2003. N.B.: Overig = 0 zetels

SVP/UDC - Zwitserse Volkspartij
SPS - socialisten
FDP - liberalen
PDC - christen-democraten
GPS - Groen

 


.

T E L E G R A P H  co  U K

Origineel bericht uit Telegraph

Belgium has now gone for 120 days without a government, and you know what? The machines are still turning in the factories, the harvest has been gathered, the post is being delivered, the bureaucracy is still enriching itself through petty corruption.

How long before the Flemish administration simply does a Yeltsin, assuming the powers of the defunct federation?

So far, attention has focused on the advantages to Flanders from such a separation, and these are clear enough: loosed of the albatross of subsidising Wallonia, and freed from an engorged and self-seeking apparat of state officials, the Flemish would return to their mercantile and enterprising past.

Yet the even bigger winners might be French-speaking Belgians. For subsidies, while expensive for the donor, are ruinous for the recipient. When commentators say that “Wallonia” benefits from subventions of x or y billion euros, what they really mean is that a handful of Francophone politicians and officials benefit: the grants give them the power to reward their friends and punish their enemies. Almost all institutions end up being corrupted: the trade unions, the political parties, the state-owned enterprises. Everyone becomes a junkie.

Cut out the subsidies, and Walloons would have to start making and selling things again. Instead of arranging their affairs around qualifying for grants, they would prosper as the result of their own industry. Wallonia might become, as it were, the Slovakia of the break-up: the formerly poor partner that was initially nervous about going it alone but that, once it got the hang of things, achieved an awesome growth rate.

Why am I troubling you with my opinions about Belgium? Three reasons. First, to quote an unconsciously hilarious line from Harold Evans’s wonderful memoir of his days as editor of The Times, “It’s been too long since we had a leader about Belgium”. Western European countries don’t sunder very often, and the story deserves more coverage than it has had.

Second, because Belgium was our fault: determined to prevent the Channel Ports from falling into the hands of a foreign power, we created an artificial state and placed a suitable Saxe-Coburg princeling on its throne. But, other than Leopold’s heirs, their immediate hirelings and a corpus of Belgian officials, it’s hard to see who has benefited from the existence of that state.

Third, because there are lessons for us all here. The EU functions – or malfunctions – on the same principle as Belgium. There is no common language, no common identity, no sense of shared patriotism. Both systems work by levying money out of the majority in order to buy the loyalty of a powerful and articulate minority within each national group. Both are morally corrosive for the same reason.

If Belgium cannot stand, what hope for the much larger supra-national quangocracy, the EU? 

Daniel Hanan
 (met eigen foto)

In 1997 hield de toenmalige burgemeester van Istanbul, Tayyip Erdogan, thans premier van Turkije, een opmerkelijke rede waarin hij ondermeer het volgende aanhaalde :

"Moskeeën zijn onze kazernes, koepels zijn onze helmen, minaretten onze bajonetten en gelovigen onze soldaten.  Dit heilige leger waakt over mijn godsdienst".

In het combattieve Zwitserland wordt deze uitspraak aangegrepen om de bouw van minaretten te verbieden op grond van politiek-religieuze macht die niet in overeenstemming is met de godsdienstvrijheid.  Bovendien is er nergens in de koran sprake van minaretten, die na de bouwtoelating zouden leiden tot het inrichten van de dagelijkse oproepen tot het gebed.

Waarom uitgerekend de onverdraagzame linksen en slappe liberale en staatskatholieke theedrinkers zich als schoothonden gedragen tegenover de islam is een degelijk psychiatrisch onderzoek waard. Eerst vechten voor geestelijke vrijheid en vrije onderzoek en dan al de verworvenheden verlappen aan middeleeuwse onderdrukkers.

Ray

Er wordt druk gewreven en geschreven over die arme ex-financieschepen Stevens van Mechelen, alsof hij iets zou gedaan hebben  dat men in Charleroi niet doet.  Pendelen tussen stadhuis en nor.

 Het zal toeval zijn dat zijn collega van Groen die wonderwel niet instaat voor milieu maar voor personeel, weet te vertellen, dat hij, de groene, er niet van opkijkt dat Stevens sjoemelt.  " Doen we dat niet  allemaal ?" liet hij zich net niet ontvallen.  "Heel Mechelen weet dat de tuin van Leo aangelegd is door de dienst aanplantingen, de arbeiders hebben daar weken gewerkt en ze waren nochtans discreet : de bedrijfswagens werden enkele straten verderop geparkeerd."  Eerlijk zijn duurt niet per se het langst maar het is vaak heel dom.

Burgemeester Somers, schuddebollend en met wijd opengesperde ogen,  alsof hij  net zijn ochtendlijke  diepe snuif cocaine binnenhad, sprong direct mee in het debat : "Ik heb gezegd tot op het bot en er zijn aanwijzingen dat dat bot te vinden is in de hof van Leo, daarom waren onze stadsarbeiders aldaar doende, ik zweer het op den kop van onzen vader".  Als Somers nerveus wordt, begint hij te praten als een boek van Conscience.

Inmiddels lekken andere malversaties  bij de Maneblussers uit : sommige   personeelsleden sleuren  als eksters alles mee wat blinkt of dof is, vakbondsafgevaardigden eisen een diefstalreglement zodat iedereen kan pikken in functie van zijn graad en anciënniteit, kortom Charleroi-aan-de-Dijle gedijt goed.  De brave Mechelaars worden niet alleen murw geslagen door hen ongevraagd een  multiculturele omgeving op te solferen   maar bovenop krijgen ze  een plunderend stadsbestuur.  Gelukkig hebben ze een burgemeester-partijvoorzitter-kamerlid die alles kopschuddend  ontkent, de waarheid eerst.

Ray

Wij hebben de reacties afgesloten omwille van enkelingen die per se menen hier hun gefrustreerde cafépraat vol obsceniteiten te moeten plaatsen. Wij zijn geen puriteinen, noch fatsoensridders maar wij bepalen wel de geest van deze blog.   Omdat betrokkenen over een wisselend IP nummer beschikken, kunnen we hen niet bannen.  Het staat iedereen vrij een eigen blog te ontwerpen en daarmee te doen wat hij/zij wil.  Op Angeltjes laten wij ons niet de les spellen door geobsedeerden.  De tegenstanders mogen nu juichen ! Zo ver zijn we al.

Angeltjes

R  O  E  S  T  D  A  G

_

We hadden vandaag nog niemand voor de necrologie maar gelukkig kwam Jan Wolkers ons ter hulp gesneld.  We hebben die man nooit gewaardeerd, niet als woest om zich heen schoppende schrijver noch als even luidruchtige communist.  U weet, als de overzijde talent heeft -volgens ons- dan steken we de loftrompet.  Nu niet.  Even lezen wat de collega's van www.geenstijl.nl er van maken :

Jan Wolkers (Oegstgeest, 26 oktober 1925) is dood. Eigenlijk is hij nog best oud geworden. Ach ja, Jan Wolkers, wie is er niet groot mee geworden? En wie had Turks Fruit niet op zijn of haar boekenlijst staan? Had verder niets te maken met de toen nog zeer fapbare Monique van der Ven, maar domweg omdat een film nu eenmaal beter wegleest dan een boek. Jan haalde de 82 net niet. Aanstaande woensdag wordt hij in de hel verwacht.

Als u op zeer fapbare klikt, krijgt u enkele fragmenten met de lefferige Rutger Hauer, die een degelijke internationale carrière uitbouwde en de aaibare Monique Van de Ven.

In de hel ? Nog niet voor nu.

Ray