Vrijdag 28 september 2007
Wij zitten achter onze pc de weireld in het oog te houden, met gemopper, gescheld, een zeldzaam schouderklopje maar als we de straat opgaan, is het met een zak kiezeltjes om de weg terug niet kwijt te spelen, zoals Klein Duimpje.
Laat deze schrille blik in onze realiteit vooral niet verhinderen, dat wij steeds paraat staan met een grote bek om te roepen hoe slecht de weireld in mekaar zit en hoe veel beter het zou gaan met naar ons te luisteren...
Neem nu Myanmar, wij schrijven op 27.09.07 een bescheiden artikeltje met gestolen foto's over de toestand aldaar en onze diepe sympathie voor de bevolking en op 28.09.07 hebben de eksters van Le Matin/de Morgen heel de Wikipedia uitgeschud in hun angstaanjagende kolommen over Myanmar. Ze wilden een ei kwijt, nadat ze jaren het miserabilisme afgezworen hadden en omdat een bloedende monnik weer eens wat anders is voor de verwende yuppies. Intussen roepen in NL de linksen om een boycot van de Franse Total producten, omdat die een stuk van hun olie betrekken uit de Myanmaarse wateren. En die minister-president maar mee roepen met links, de ruggengraatloze fruitvlieg.
Wat men nu niet moet doen, is dat arme land economisch boycotten, de zeldzame Westerse bedrijven die rechtstreeks aanwezig zijn zich laten terugtrekken, commerciële acties af- of uitstellen, dit alles komt op de kap van de gewone man/vrouw. Please ! Isoleer die mensen niet, laat ze niet alleen met hun militaire kampbeulen.
In alle reisbureaus werden in het verleden verplaatsingen naar Yangon of Mandalay afgeraden, want door naar ginder te gaan, zou men het regime steunen. Er was verder geen enkel gevarenrisico zoals dat bv wél het geval is in landen als Yemen of Iran. Wie nu gaat zou gek zijn. Wees aanwezig als Westerling, koop in de winkeltjes als je wat ziet, laat je desnoods beetnemen door een bedelaar, sta niet af te pingelen als een beroepsgierigaard om die sukkelaars enkele centen die ze best kunnen gebruiken te ontzeggen. De situatie verandert nauwelijks door enkele duizenden toeristen maar een heel klein beetje voor een dag een ietsje meer in het leven van die mensen, is toch iets waard ?
Mijn vrouw en ik hebben het louter politieke advies van Buza naast ons gelegd en wij hebben gereisd in het land van de duizenden pagodes, ons vaak terugwanend in de jaren '50, omringd door extreem vriendelijke en lichtjes gelaten mensen. De kennis van Engels is extreem miniem en je bent aangewezen op tolken en gidsen. Wij hebben de soldaten en de nadarafsluitingen ook gezien in de straten en de grimmige sfeer gevoeld net als de onverschilligheid van de meeste mensen tegen de militaire aanwezigheid. Dit land wordt echter beheerst door godsdienst en rites, Boeddha legt zijn tempo op en begeleidt de ganse dag de mens in al wat hij doet, er is een complete onwetendheid over de buitenlanden, de jeugd is nieuwsgierig zoals overal maar het komt niet in ze op, dat ze ooit hun land zouden kunnen verlaten. Geen gram sympathie hebben wij voor de zakkenvullers die dit grote land onderdrukken, voor hun afschuwelijke optreden, voor hun miskenning van het eigen volk. Maar wij hebben ook geen begrip voor de Westerlingen van links of rechts die aandringen op een economische boycot van een der armste landen ter wereld bevolkt door 42 miljoen overwegend brave mensen die niet veel bezitten.
Myanmar of Birma ? Mij om het even, voorlopig gebruiken wij de naam die het land zichzelf toekent en doen wij niet wat de linkse Nederlandse Omroep Stichting NOS zijn kijkers/luisteraars oplegt. Birma is beter bekend en Myanmar wordt vereenzelvigd met de dictatuur die al van in 1962 heerst maar de bevolking zelf gebruikt Myanmar. Wat zouden we ons dan oren laten aannaaien door een stelletje arrogante linkse zwetsers die beschaamd zijn over hun eigen volk en nationaliteit ?
Ray
PS : Straks of morgen willen we graag een tiental foto's uit Myanmar op de blog plaatsen. 't Is rustdag.
2 reacties op dit bericht
Die andere poll
Van de 5498 stemmen , zegden 64,82 de petitie niet te tekenen of maw 3564 neen! en 1934 ja !
Maar de aktie is een zeer groot succes zegt de vrt !
Zo sprak hij zonder pers erbij
Zoniet trekt er uwen plan mee en laat mij gerust voor de rest van mijn dagen of moet ik zelf mijn ontslag geven mischien. Ik, Albert bent het hier beu met die smerige Vlamingen.