
Ayaan Hirsi Ali is nu al enige tijd in Amerika. De mooie zwarte vrouw, die als vluchtelinge uit Somalië in Nederland strandde en er op tien jaar tijds de taal perfect onder de knie kreeg en het zelfs tot kamerlid bracht, kwam in een kluwen van intriges terecht.
Langs een ommetje bij de socialisten, landde ze uiteindelijk bij de liberale VVD. Ze spaarde haar kritiek op de islam en de moslims niet wat haar die twijfelachtige eer verleende van populariteit en haat. Een jonge intelligente vrouw met een tragische eigen geschiedenis van onderdrukking en mishandeling, de status van vluchteling, zwart, mooi, met een rustig charisma de excessen van een achterlijke godsdienst aanwijzend : uitzonderlijk. Nogal wat mensen wilden in haar nabijheid vertoeven, jezelf opkrikken aan de roem van een ander is des mensen. Theo van Gogh, de ruwe en onbeschofte ruziemaker met de 1001 complexen wist tot bij haar door te dringen en maakte een gecontesteerde film met en over Ayaan die hen beiden nog meer vijanden bezorgde. Een moslimwaanzinnige maakte een afschuwelijk einde aan het leven van Van Gogh. Nu nog zijn er Nederlanders die volhouden, dat Van Gogh het zelf gezocht heeft. Dat is nu eenmaal een bijverschijnsel van de democratie : ze bedwelmt de geesten van sommigen.
Het kamerlid werd op de lange duur beschermd door een legertje bewakingsagenten, ze leefde ondergedoken, ogenschijnlijk functioneerde zij normaal maar de aasgieren uit de eigen liberale partij cirkelden om haar heen, tot dat nog steeds niet te verklaren dramatische hoogtepunt, haar ontslag als kamerlid.
Nederland voor de zoveelste keer weer eens in de ban van het eigen administratieve conformisme : het kleinste of grootste maatschappelijk debat wordt zelden uit de weg gegaan en desnoods maanden gevoerd tot iedereen er zat of kapot van is, maar eens het op papier samengebald is tot paragrafen, wordt het rigoureus en hardvochtig toegepast.
Ik woon in een land met een parlement dat bekend staat om zijn gesjoemel, luid geschreeuw en diepe emoties, producenten van halfuitgewerkte oplossingen van half bestaande problemen. Over de grote wordt gezwegen of ze worden verzopen in een bad van tranen en snikken. Bij ons zou Ayaan haar martelgang bespaard zijn gebleven, denk ik. Ze zou vermoedelijk ook niet in de Kamer zijn terechtgekomen. Nederland heeft zich in die kwestie gedragen als een onvolwassen natie. Gelukkig was de perfect uitziende valse stiefmoeder Verdonk, in een voor haar geknipte perfiede rol bij de hand, om het zwarte Sneeuwwitje het bos in te sturen.
Ayaan is nu in Amerika, ze werkt voor de republikeinen en haar persoonlijke bewaking wordt opnieuw versterkt. De moslims weten haar zitten en cirkelen opnieuw met hun messen rond haar verblijf. Waarom vergeten zo veel mensen dat we allen slechts één leven hebben ?
Ray