Archief

Dit is toch vervelend, hoe moeten we dàt nu weer uitleggen aan de stomme kijkers en luisteraars ? 

We zullen niets zeggen.  We zwijgen.  Als wij onze mond houden, is het precies alsof het niet gebeurd is.

We zullen het filmpje van enkele dagen geleden afspelen en dan zeggen we : "Beste stomme kloten, het waren verkiezingen in Zwitserland en u weet dat er een exsjtreem-poppelistiese partaai meedeed, die veroordeeld werd tot rasschisme omdat ze een zwart schaap buitenstampten op een affiche.  Welnu, het is gedaan en nu over naar Polen, waar ze die ongelooflijke dwarsligger een pandoering zullen geven, etc."

Zo maakt men bij de 000 het nieuws en dat wordt dan voorgelezen door een vrouw die dictielessen en mime heeft gestudeerd zodat het voor iedereen duidelijk moet zijn welke schrikbarende tijdingen zij ons mededeelt. Als ooit de prijs Mie Citroen uitgereikt wordt, ik ken mijn kandidate.

De uitslagen in Zwitserland bevestigen dat de SVP/UDC van 55 naar 60/61 zetels gaat, dat ook de groenen behoorlijk aangroeien en dat de rode slobberkousen een uppercut ontvangen van ruim minus 4%, dit niettegenstaande al hun gehuil en hun oproerige betogingen.

De SVP was hoofdzakelijk een Duitstalig fenomeen, nu hebben  zij zich ook doorgezet in Franstalig Zwitserland, in  het mondaine, chique Genève zijn zij de grootste partij geworden en in Vaud (Lausanne/Montreux) gaan ze eveneens fors vooruit.

Eindelijk nog eens goed nieuws voor Europa, ook al behoren zij er niet toe en is zeker de SVP fel gekant tegen een mogelijke toetreding tot de EU : houden zo.

Hier vindt u meer op een Franstalige webstek :
http://letemps.ch/template/transmettre.asp?
contenupage=nlreader&page=newsletterdisplay&id=13&NLArtID=10984

PDC CHR.DEM  14.6%   -  + 0.2%

GROEN   9.5%  -  + 2.1%

In de stad Mechelen hebben de brave Maneblussers het niet getroffen, dezer dagen. Hun burgemeester is  partijvoorzitter van de VLD (en woordslaaf van Guynokkio & Napoleon Gucht), parlementslid en dan pas burgemeester.  De zesde schepen heeft vanuit de nor zijn ontslag gegeven, om zich beter te kunnen verdedigen, maar hij zal wel recht in zijn schoenen staan, denken we, net zoals Trientje. 

En de eerste schepen, Caroline Gennez, is zopas verkozen tot partijvoorzitter van de socialisten.  Gennez is ook Vlaams parlementslid. Slimste vrouw ter wereld en model voor Pepsodent.  Binnenkort wordt Opsinjoorke terug opgediept om de stad te besturen en ongetwijfeld zullen de Mechelaars het daar beter mee hebben.

Gennez haalde iets meer dan 66% van de stemmen, wat als kandidate van het partijbestuur en de gestelde rode lichamen, zwak is.  Den Baard had minimaal gerekend op een democratische  meerderheid van 98%, want zo gaat dat in Palermo a/d Noordzee.

U weet dat wij een boon hadden voor Erik de Bruyn, de marxist van dienst die de partij regelrecht de afgrond zou inrijden, maar die tenminste ondubbelzinnig opkomt waarvoor hij gelooft.  Het is niet ons ideaal maar die man is tenminste eerlijk.  Een eigenschap die in de Vlaamse politiek bijna onbestaand is.  Mag het gezegd worden ?  Neen, zeker, want dat is anti-politiek. Juist daarom, pezewevers. 

 Gennez is een aanstellerig mens, iemand die zichzelf ontzettend belangrijk vindt, die erg gekunsteld overkomt en weinig enthousiasme oproept bij de kameraden.  De reactie van haar Marokkaanse vriendin Temsamani op de aanduiding van Gennez in de pers, loog er niet om.  Het onderstreepte nog eens de enorme afstand die er is in die partij tussen de gewone man en de leiding en de onderlinge twisten.  Temsamani is ook een product van Stevaert.  precies zoals Gennez.  En hij wou ook nog Goedele Liekens aan zijn huifkar vastmaken.  Wel compleet vergetend dat ambitieuze vrouwen fel tekeer kunnen gaan tegen mekaar als ze in concurrentie staan.

De lezers van de Morgen, de would-be progressieven à la van Broeckhoven, de sociale liberalen zoals Yves Desmet zullen in hun handjes wrijven.  Dat hadden we al gezegd, sorry.   Gennez zal zichzelf spoedig ontmaskeren als de arrogante, onuitstaanbare vrouw die ze is.  Ook al zal ze in den beginne de protestanten enkele toegevingen gunnen. Debruyn is echter niet de man die zich laat kopen.

Waar klagen wij nu over ?  Zolang de sossen uitpakken met figuren als Janssens, den Baard, Gennez en haar knechtje Van Maele, een stamelende Bonte, dan ziet het er goed uit.

Leve de kapitaalknechten van de SP-a ! Vanavond op het nieuws van de 000 groot feest, evenals de komende dagen in alle uitzendingen, ook op Ketnet.

Savat

 Reacties kunnen voorlopig ingestuurd worden naar :

brave-angeltjes@hotmail.com

(brave gescheiden door een streepje en géén punt)
Met veel dank aan de talrijke vrienden die suggesties deden, en vooral vroegen om voort te doen.  Dit is even behelpen maar zo komen de reacties ook door en zullen ze overgenomen worden op de blog.

Nadat de uitbollende minister van Justitie, de charmante feeks Onkelinx, welsprekend en beeldrijk de Vlamingen vergeleken heeft met zwammen, gaan wij het vandaag lieve bloglezertjes hebben over bladluizen.

De mentaal gehandicapten onder ons, die talrijk zijn, zullen de neiging vertonen de "b"als "p" uit te spreken dus "platluis".  Dat is niet erg, onder ons verstaan we mekaar.  Zolang u maar weet dat in Walchië de volksstam Walchiërs woont, die gelijkenis vertoont met  het gedrag van de "platluis".



Volgende keer hebben we het over het natuurkundige fenomeen van "lamstralen".  Wat zijn het ?  Wie veroorzaakt ze ?  Wat is er tegen te doen ?

Die  Thoman Jefferson heeft het hem wel gelapt : terwijl hij honderden zwarte slaven voor hem liet zwoegen en bij de mooie zwarte meisjes kindjes maakte, zat hij verheven idealen uit te schrijven over de vrijheid en gelijkheid van de mensen.

Rond de jaren 1800 toen de ideeën van de Verlichting de toenmalige intellectuele klasse beroerde, was het niet evident dat men precies verkondigde in woord, geschrift of beeld wat men dacht.  De vrije gedachte, het vrije onderzoek, de vrije pers waren utopieën.  Zo'n man als Jefferson voelde erg juist aan, hoe de jonge Amerikaanse staat zich moest afzetten tegen de aftandse gebruiken van de oude wereld.

Helaas hebben tot op de dag van vandaag, velen problemen met de interpretatie van  "vrije meningsuiting".  Ik word misselijk van de profeten die zweren dat "zij hun leven veil hebben opdat de tegenstander zijn verderfelijke waarheden zou kunnen verkondigen".  Wat nobel !   Wat een platte gemeenplaats die  vaak  en vals wordt  misbruikt ?

Anderen denken dat vrije meningsuiting wil zeggen, dat je in iemands living moet kunnen kotsen zonder op straat gezet te worden.  De meesten beschikken ook niet over de aanpak om met argumenten te discuteren en beperken zich tot schimpen.  Uit naam van de uiting van hun mening.  De stroom van informatie ter beschikking van de mensheid is nog nooit zo overstelpend groot geweest als nu, de argumenten pro en contra liggen voor het rapen, maar het zijn nog steeds de emoties die al te dikwijls het debat overheersen.

Laat ieder zijn ding zeggen of schrijven binnen een welafgesproken kader, dan beleven we al een mooi stuk realiteit van the freedom of speech. 

Op de blog van Angeltjes bijvoorbeeld, hebben wij van in den beginne duidelijk gemaakt, dat we hier geen discussies willen met tegenstanders.  Men mag daarvan denken wat men wil, maar dit is de regel alhier. Wij verdedigen meestal minderheidsstandpunten die nergens anders aan bod komen, of nauwelijks. Wij kiezen voor de underdog en wij sparen onze kritiek niet op al wie graag in de belangstelling staat. 

De lezers die het met ons eens zijn maken gebruik van de reacties om aan te vullen met hun waarheden en visie.

Naast ons kan een blog bestaan, die diametraal het tegenovergestelde beweert en waar ook die aanhangers met mekaar overleggen over hun visie. Blogs kunnen functioneren als schriftelijke parlementen met honderden meningen, dat eindigt steeds in chaos en ruzie. En dat is onze keuze niet.

Momenteel hebben wij de reacties moeten afsluiten omwille van de koppige houding van enkele(n) die zich beroepen op de vrije meningsuiting om elke bijdrage op te sieren met ordinaire scabreuze taal.  Angeltjes wil best opgezadeld zitten met het etiket extreem-rechts, racistisch (wat we niet zijn) of zelfs het belachelijke fascistisch maar niet als een blog die bovendien beschamend vulgair is in zijn taal en beelden.  Dat beslissen wij, dat is onze vrijheid. En wij zijn geen puriteinen !  Dat zullen de vaste lezers ook wel weten. Maar er worden wel grenzen gerespecteerd van behoorlijk fatsoen.

En tot de kerels die zich gewetenloos en afgeschermd door de anonimiteit van internet met deze praktijken bezighouden zeggen wij dit :  u belemmert niet de vrije meningsuiting van Angeltjes, wel die van onze talrijke lezers en reageerders.  Daar kan u bijzonder trots op zijn. 

Maar wij zitten ook niet stil zonder meer.

De Redactie van Angeltjes

Hierna de verdeling in de Nationale Raad van Zwitserland na de laatste verkiezingen van 2003.  Elk van de 26 kantons stuurt, in functie van zijn inwonersaantal, verkozen volksvertegenwoordigers, 200 in totaal.  Het dichtst bevolke kanton is Zürich met 26 leden.

Daarnaast is er een Eerste Kamer, Kantonsraad genaamd,  met 20 kantons die  2 leden afvaardigen  en de zes kleinsten telkens 1 lid, totaal 46 verkozenen.  De politieke samenstelling wijkt erg af van de Nationale Raad.

De regering wordt gevormd door de bondsraad, die een afspiegeling biedt van de partijpolitieke verhoudingen, 2 SVP-ministers (voor de eerste maal), 2 socialisten, 2 liberalen en 1 christen-democraat.

Er wordt ook schriftelijk gekozen, dus voor deze datum, vermoedelijk nog een restant uit de periode dat de mobiliteit minder mogelijkheden bood.  Volgens de 10 internationale waarnemers die de verrichtingen volgen, bestaat er bij de Zwitsers zelf geen enkele twijfel over de correctheid bij de verzameling van de uitslagen.

De betrokkenheid bij het maatschappelijke gebeuren is historisch altijd groot geweest, alhoewel deze bewering wel ontsierd wordt door het algemeen vrouwenstemrecht dat pas in 1971 aanvaard is geworden(ai, !) Met de talrijke volksraadplegingen en referenda op eigen bugerinitiatief veroorzaakt dit een democratische opstopping met een twntigtal politieke partijen.

De verkiezingen van vandaag werden evenals de vorige in 2003 beheerst door een bitse opstelling  t.o.v. de conservatieve SVP/UDC door de linkerzijde, hierin gretig bijgesprongen door de fantasten en uitverkopers van het centrum.  De SVP/UDC lijkt niet de partij die bereid is tot toegevingen als het aankomt op het verdedigen van de Zwitsere identiteit en eigenheid (een land met vier officiële talen), het buitenhouden van criminele vreemdelingen, de veiligheid van de burgers.  Het klinkt bekend. 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Overheid_van_Zwitserland

Samenstelling Nationale Raad na de verkiezingen van 2003. N.B.: Overig = 0 zetels

SVP/UDC - Zwitserse Volkspartij
SPS - socialisten
FDP - liberalen
PDC - christen-democraten
GPS - Groen

 


.

T E L E G R A P H  co  U K

Origineel bericht uit Telegraph

Belgium has now gone for 120 days without a government, and you know what? The machines are still turning in the factories, the harvest has been gathered, the post is being delivered, the bureaucracy is still enriching itself through petty corruption.

How long before the Flemish administration simply does a Yeltsin, assuming the powers of the defunct federation?

So far, attention has focused on the advantages to Flanders from such a separation, and these are clear enough: loosed of the albatross of subsidising Wallonia, and freed from an engorged and self-seeking apparat of state officials, the Flemish would return to their mercantile and enterprising past.

Yet the even bigger winners might be French-speaking Belgians. For subsidies, while expensive for the donor, are ruinous for the recipient. When commentators say that “Wallonia” benefits from subventions of x or y billion euros, what they really mean is that a handful of Francophone politicians and officials benefit: the grants give them the power to reward their friends and punish their enemies. Almost all institutions end up being corrupted: the trade unions, the political parties, the state-owned enterprises. Everyone becomes a junkie.

Cut out the subsidies, and Walloons would have to start making and selling things again. Instead of arranging their affairs around qualifying for grants, they would prosper as the result of their own industry. Wallonia might become, as it were, the Slovakia of the break-up: the formerly poor partner that was initially nervous about going it alone but that, once it got the hang of things, achieved an awesome growth rate.

Why am I troubling you with my opinions about Belgium? Three reasons. First, to quote an unconsciously hilarious line from Harold Evans’s wonderful memoir of his days as editor of The Times, “It’s been too long since we had a leader about Belgium”. Western European countries don’t sunder very often, and the story deserves more coverage than it has had.

Second, because Belgium was our fault: determined to prevent the Channel Ports from falling into the hands of a foreign power, we created an artificial state and placed a suitable Saxe-Coburg princeling on its throne. But, other than Leopold’s heirs, their immediate hirelings and a corpus of Belgian officials, it’s hard to see who has benefited from the existence of that state.

Third, because there are lessons for us all here. The EU functions – or malfunctions – on the same principle as Belgium. There is no common language, no common identity, no sense of shared patriotism. Both systems work by levying money out of the majority in order to buy the loyalty of a powerful and articulate minority within each national group. Both are morally corrosive for the same reason.

If Belgium cannot stand, what hope for the much larger supra-national quangocracy, the EU? 

Daniel Hanan
 (met eigen foto)