Francky pakt brons

Opnieuw opdracht volbracht ............ fris als een hoentje kwam Luc hier over de aankomst.
Luc verdedigde zijn titel en het werd zilver. Hij legde in 24 uur 151,510 km af.
Donderdagavond 17 september, volledig herstelt liep hij  reeds de wekelijkse 10 km.
Door revalidatie van de vele gekwetsten slechts een kleine bezetting.

De uitslag :
 1. Lieven Van Parys              40' 34'' 32
 2. Joost Coudenys                 48' 57''
 3. Luc Maes                          49' 12''

Quizmaster Joost testte traditioneel onze parate kennis met de quizvragen opgesteld door Koen Dejaegher en Bert Lapeere. Hier nog eens de klassieke fotorubriek "Wie zijn ze ?"
De verkoop van "jonge" Orvalkaas werd opnieuw een succes.
Lieven zo scherp als een knipmes verbeterde opnieuw zijn persoonlijke jaarbesttijd en ook Koen liep een nieuw persoonlijk record en algemeen de snelste tijd van het jaar. Voor Meester Paul werd het brons.

Uitslag 27 augustus :
Croky Classic (9,720 km) 
 1. Koen Ver Eecke                      38' 14''
 2. Lieven Van Parys                    38' 33'' 93
 3. Paul Gernay                             47' 46''
 Luc Maes                                     agn
Croky Short Run (8,200 km)
 1. Carlos Dejaegher                    43' 45''
 Joost Kerckhove                         agn
 

Lieven zijn recept 3 bollen vanilleijs met "vers fruit uit dozen" ........ maar zonder slagroom werpt zijn vruchten af. Dit recept werkt blijkbaar zeer prestatiebevorderend. Na een duurloop van 45 km in 3 u 41' had hij nog geen verzuurde spieren en liep hij zijn 975-ste Croky-Run opnieuw in een zeer scherpe tijd.
Koen liep opnieuw een persoonlijk record en voor Geert was het na een slepende kwetsuur een geslaagde come-back.

Uitslag 20 augustus :
 1. Koen Ver Eecke                             38' 44''
 2. Lieven Van Parys                           39' 10" 40
 3. Geert Coudenys                              46' 47''
 4. Joost Coudenys                               49' 41''

De Croky-Boys zullen hun Brugge Tripel  een weekje moeten missen. Francky en Hilde leggen er eventjes de riem af. Op donderdagavond 27 augustus verzamelen de troepen zich na de geleverde veldslag opnieuw in 't Kapelhuis.

Uitslagen donderdag 13 augustus :

Croky Classic (9,720 km) :
 1. Lieven Van Parys                    38' 41'' 40   (jaar besttijd !)
 2. Koen Ver Eecke                      39' 03''  (nieuw persoonlijk record !!)
 3. Filip Van Lancker                    44' 31''
 4. Luc Maes                                 46' 03''
 5. Rudy Feys                                46' 30''
 Bernard Devaere (not finished)

Croky Short Run (8,2 km) :
 1. Carlos Dejaegher                     45' 11''
 Joost Kerckhove ( niet gestart)

Ondanks het ozon-alarm en de waarschuwingen van Sabine Hagedoren  trokken vijf Croky-boys onder het motto "Ik wil en Ik zal" op pad voor hun wekelijkse 10 km.
Het was puffen geblazen en Lieven in de form van zijn leven haalde het opnieuw in een tijd onder de 40 minuten.
Al was het geen weer om te joggen, het was achteraf dubbel genieten van een hemels pintje op het terras van 't Kapelhuis.

Uitslag donderdag 6 augustus :
 1. Lieven Van Parys                39' 17'' 91
 2. Koen Vereecke                    40' 31''
 3. Bernard Devaere                 49' 24'' 92
 4. Joost Coudenys                    50' 50''
 5. Carlos Dejaegher                 54' 45''

Met dank aan Ann-Sophie die de verhitte lopers onderweg regelmatig op een verfrissende douche tracteerde !! 

Hier Jody zijn persoonlijk verslag van zijn lijdensweg in het Oostenrijkse Klagenfurt. De 3.8 km zwemmen 180 km fietsen en 42.195 lopen zijn blijkbaar reeds verteerd, want hij is reeds gefocust op de Triathlon van Almere die doorgaat op 29 augustus 2009
Hopelijk kan hij hier fit en gezond aan de start verschijnen.

Hey iedereen,

Ik wou jullie het verslag van de Ironman Oostenrijk niet onthouden. Het werd een indrukwekkende ervaring. Helaas duurde ze iets langer dan gepland.

Het werd een zware ontgoocheling en teleurstelling. Veel emotionele momenten. Sommigen weten hoeveel uren voorbereiding erin kruipen en dan plots, als je helemaal klaar bent met trainen en nog een goede week mag rusten... net dan moet je een antibiotica kuur opstarten... 6 dagen voor de start voor dé wedstrijd van het jaar.

De antibiotica kon onmogelijk uitgewerkt zijn. Van rust was al niet veel sprake de laaste week, want door m'n ziekte was ik heel vermoeid. Zware hoest, hoofdpijn, koud-warm, snot... de hele reutemeteut. Toen we vertrokken op donderdag was het iets beter, maar toch moest ik om de 4-5u een niocitran of dafalganneke slikken. Dat kwam niet goed... maar starten zou ik! En de start ging goed! Beter dan Gérardmer vorig jaar. Rustiger en veel aangenamer. Nochtans een veel grotere bende, maar vlot en rustig tussen en over de andere deelnemers in 1u07 terug aan water. Prachtig zwemparcours trouwens, met de laatste 1000m in het kanaal met een joelende masse. Deed me denken aan de cols in de Tour de France, maar 't was iets natter ;-).

Met een aangename verassing de wisselzone in en vol moed op de fiets. Ik weet van tijdens de fietstrainingen dat ik veel hier veel progressie boekte tov vorige jaren waarin ik fietsen wat verwaarloosde (vroeger teveel zeker ;-). Ik ging er vol voor want zat toen al een 10' voor op m'n ingebeelde schema. Snel voelde ik echter dat het niet goed zat. Na een paar minuten was het slijm terug. Ik raakte niet in m'n ritme en voelde al meteen alsof ik 200k gefietst had. Niks van power, een lopende neus met van dat plakkend slijm en op den duur een volledig verstop (voorhoofd, orenkanalen,....). Soit, na ronde één van 90k was de tijd nog goed. De tweede helft van het fietsen was al op karakter. Niet meer inhalen nu, maar ingehaald worden en mij proberen aan te klampen (op reglementaire afstand uiteraard ;-)

Daarenboven begon m'n maag nog eens te draaien. Warm weer ligt me niet zo en zeker niet het vele vocht dat ik dan moet opnemen. De 2de helft van 't fietsen schakelde ik van m'n eigen drank over op die van de organisatie. Ik koos voor cola en water, maar had misschien beter voor de iso gegaan... Toen ik begon met lopen was het helemaal van dat. Alle fut weg, braakneigingen, oprispingen en niks meer binnen krijgen, noch eten, noch drinken. Ik begon nog even met het idee om toch nog de 11u te halen, maar na een km of 3 wist ik dat het over was. Droom uiteengespat. Na elke 200m lopen moest ik er terug een wandeling van maken. Een marathon in 6u30 zegt genoeg (

Ben dus helemaal niet tevreden met de eindtijd. En ben stilaan aan het kijken om dit jaar nog te herkansen en alle werk toch nog te verzilveren. Even afwachten of de recuperatie snel verloopt en indien alles goed gaat breien we er vanaf volgende week nog een vervolg aan. Kwestie van weer onder de mensen te durven komen ;-) Almere here we come?  Als er nog starttickets zijn natuurlijk en ik groen licht krijg van de trainer ;-)
Los van de ontgoocheling is de eerste Ironman toch een ongeloofelijke ervaring. Massa mensen, topatleten en een perfecte organisatie. Indrukwekkend is het minste wat je kan zeggen. Een emotionele levenservaring! Smaakt zeker naar meer.

Met dank aan alle supporters ter plaatse. Zonder jullie was ik nooit doorgaan tot de finnish. Merci voor de steun en het aangename weekend dat we ervan maakten. Ook bedankt aan alle supporters op het thuisfront die me via e-mail/sms/telefoontjes aanmoedigden en succes wensten. Bedankt ook aan de ITC trainersstaf voor de goede schema's en begeleiding. Ik voel dat ik dit jaar serieus vorderingen boekte. En ik beloof dat ik dit nog ga laten zien (liefst binnenkort)! En uiteraard ook merci aan de ITC'ers voor het gezelschap op de trainingen. Het leek telkens een hele opdracht, maar met het juiste gezelschap vlogen de trainingsuren voorbij.  Tot slot special thanks voor m’n zwanger vrouwtje voor de heel vele steun, assistentie en aanmoedigingen.  Zou er nu een ironmanneke geboren worden?

Merci en tot gauw,
Jody