O espaço designado para uma alma lusitana… De aangewezen plek voor een Lusitaanse ziel…
Donderdag 25 september 2008
Figos com porto...
Gisteren nog toegegeven aan één van mijn verslavingen, nl. kookboeken kopen. Vandaag daaruit voor jullie een dessertje geplukt:
Figos com porto Vijgen met porto
Voor 4 personen
Ingrediënten
8 verse vijgen 5 el rietsuiker 4 el porto 40 g geroosterde amandelen Mascarpone om te serveren
Bereiding
Verwarm de grill voor. Verwijder de steeltjes van de vijgen en snijd de vijgen voorzichtig open. Leg de vijgen in een diepe vuurvaste schotel. Bestrooi met 2 eetlepels rietsuiker. Leg de vijgen 4-5 minuten onder de grill, of tot de suiker smelt en kookt. Doe ondertussen de rest van de suiker en de port in een kleine steelpan. Verhit al roerend tot de suiker oplost. Laat 3-4 minuten op een laag vuur sudderen, of tot het mengsel dik en stroperig is. Besprenkel de vijgen met de stroop, strooi er de amandelen over en serveer met een schep mascarpone.
Nu nog enkel zorgen voor een streepje fado om in de Portugese sfeer te komen… Bom apetite!
Bron: da’s pas koken PORTUGEES, uitgeverij Rebo Productions bv, Lisse, ISBN 90 366 1987 4
Depois dum Festival de Cerveja muito conceituado em Londres, todos os presidentes das empresas de cerveja foram para um bar confraternizar.
O presidente da Corona senta-se e pede ao barman: - Senhor, quero a melhor cerveja do mundo, a Corona.
O sujeito da Budweiser diz: - Quero a Rainha das Cervejas, a Budweiser.
O dono da Cors exclama: - Quero a única cerveja feita com água das Montanhas Rochosas: a Cors!.
O director da Superbock diz: - Dê-me uma Coca-Cola.
Os outros olham para ele e perguntam: - Então? Não vais beber uma Superbock?
Ele responde: - Se ninguém está a beber cerveja, eu também não bebo...
Superbock een Portugees bier...
(Enkele directeuren van internationale brouwerijen komen samen in een bar om te verbroederen tijden een bierfestival in Londen. Nadat iedereen zijn eigen biermerk besteld heeft aan de barman, bestelt de directeur van Superbock een Coca-Cola. Verbaasd vragen ze hem waarom hij geen Superbock drinkt. Zijn antwoord: “Als er niemand bier drinkt, dan drink ik er ook geen…”)
Mag ik jullie laten meegenieten van één van onze laatste muzikale aanwinsten, gekocht op een zigeunermarkt in Santana, waarover later meer…
Laat jullie meeslepen door de zoete stem van deze onvergelijkbare fadista….
Despedida Afscheid Carlos Conde/Alfredo Duarte
É sempre tristonha e ingrata Het is werkelijk triestig en ondankbaar Que se torna a despedida Wat zich afspeelt bij het afscheid De quem temos amizade Van zij die onze vrienden waren Mas se a saudade nos mata Maar indien de saudade ons verwart Eu quero ter muita vida Wil ik eigenlijk langer leven Para morrer de saudade Om te kunnen sterven van saudade
Dizem que a saudade fere Men zegt dat saudade kwetst Que importa quem for prudente Hoe voorzichtig je ook bent Chora vivendo encantado Je huilt levend vol verrukking É bom que a saudade impere Het is goed dat er saudade bestaat Para termos no presente Als verklaring in het heden van Recordações do passado Souvenirs uit het verleden
É certo que se resiste Het is juist dat er verzet is Á saudade mais austera Tegen de meer strengere saudade Que á ternura nos renega Dat er tederheid is in afwijzing Mas não há nada mais triste Maar er is niets triestiger Que andar-se uma vida á espera Dan je leven hoopvol te laten verlopen Do dia que nunca chega Naar de dag die nooit komt
Só lembranças ansiedades Enkel angstige herinneringen O meu coração contém Telt mijn hart Tornando-me a vida assim Geef mij een dergelijk leven Por serem tantas as saudades Want er zijn zovele saudades Eu dou saudades alguém Ik geef saudades weg Para ter saudades de mim Om zelf saudades te krijgen
(vrije vertaling)
Saudade is een onvertaalbaar woord, waarin zowel weemoed als het verlangen spreekt naar iets wat ooit is geweest en nooit meer terugkomt...
Terug uit Portugal en er enorm genoten van ons verblijf op de Quinta da Vida Serena van een Nederlands echtpaar dat ons bijzonder gastvrij ontvangen heeft…
Deze fotoreeks zal jullie zeker overtuigen van de pracht van de onmiddellijke omgeving en als jullie meer willen weten over hun verblijfsaccommodatie volg dan deze link: KLIK HIER!
Adeus... e Nem Voltei Vaarwel… en nooit kom ik terug
Madredeus Composição: Pedro Ayres Magalhães
Adeus, desems
Wij zeggen vaarwel E nada mais de então ficou En er is niets meer zoals het was De asas quebradas Enkel gebroken vleugels Foi a ave branca que voou Van de witte vogel die vloog Voa lá alto, que eu morro, bem sei, sem voltar Hij vloog hoog boven de heuvels, goed wetend, dat hij nooit zou terugkeren Cantem as aves do monte qu'eu fui ver o mar... Zingend voor de vogels van de berg dat hij de zee wilde zien...
Ai, Não sei de mim; Ai, Niets weet ik; Ai, Não sinto nada... Ai, Niets voel ik... Ai, E nem, Voltei. Ai, En nooit, Kom ik terug.
Guitarras, atenção, cantai comigo Guitarras, opgelet, zing met mij mee Calai o vosso pranto, trinai Stop met uw gehuil, tril Como lhes digo, trinai Zoals ik jullie zeg, tril Guitarras, desta vez, sem ar magoado Guitarras, deze keer, zonder gekwetste trots Trinai esse meu canto Tril, dit is mijn lied Que é vosso este meu fado Die van jullie is, mijn fado
Guitarras de Lisboa, noite e dia Guitarras van Lisboa, dag en nacht Trinando nas vielas da cidade Spelend door de straatjes van de stad Guitarras que dão voz à Mouraria Guitarras die stem geven aan de Mouraria E vão falar a sós com a saudade En die een solo brengen vol saudade
Guitarras de Lisboa, são meninas Guitarras van Lissabon zijn meisjes Brincando nas esquinas do passado Spelend in de hoeken van het verleden Dentro de vós ressoa a a voz do próprio fado In jullie resoneert de stem van de echte fado
Guitarras de Lisboa, obrigado Guitarras van Lissabon, bedankt Guitarras são iguais Guitarras zijn gelijk Nossos revezes iguais Onze wisselbare stemmingen zijn gelijk Nossos tormentos são ais Onze kwellingen zijn flitsen Nossos lamentos são ais Ons klaagzangen zijn flitsen
Guitarras, mas também quando é preciso Guitarras, maar ook als het nodig is Sabemos muitas vezes que a dor pode ser riso Weten wij dat smart kan eindigen in een lach
Een fusie van stijlen en instrumenten, een combinatie van originele thema‘s van de musici, met sfeersetting, soms improviserend, op wegen die gaan van jazzy tot Portugese traditionele muziek.
Dit alles opent de weg naar een vernieuwende Portugese muzikale cultuur uitgevoerd op de Portugese gitaar.
Link naar NovosTrilhos da Guitarra Portuguesa: klikHIER!
Voor eerdere berichten over de Guitarra klik hieronder op één van de linken:
De Zwitserse musicologe, harpiste, dirigente Christina Pluhar duikt niet alleen in het verleden, ze maakt met het historisch materiaal bijzonder levendige voorstellingen. In de voorstelling 'Los Impossibles' reist ze samen met haar ensemble L'Arpeggiatadoor de 18de eeuw in Italië, Spanje, Portugal en vooral Mexico. In dat laatste land behoort die oude muziek nog altijd tot het dagelijkse repertoire.
Bron: Klara.be (ook interessant om verder te kijken en te luisteren)
'Los Impossibles' is een achttiende-eeuws manuscript van de Spaanse barokgitarist Santiago de Murcia. Het bevat invloeden uit Italië, Spanje en Portugal. Harpiste Christina Pluhar geraakte gefascineerd door het werk, temeer doordat het thema van het stuk in een heel andere context in de Mexicaanse traditionele muziek opduikt. Pluhar bracht haar instrumentaal ensemble L'Arpeggiata samen met de legendarische King's Singers, de charismatische zangeres Lucilla Galeazzi en de danseres Anna Dego. De combinatie én confrontatie van het klassieke karakter en de rauwe volksstemmen maken deze muziek uniek. Er werd hard gezocht om de uitspraak van het oude Spaans en Portugees zo dicht mogelijk te benaderen en het volks karakter zo authentiek mogelijk weer te geven. Christina Pluhar doet het onmogelijke. Ze slaagt erin om schijnbaar onverzoenbare werelden samen te brengen. De recente cd-opname van 'Los Impossibles' behoort tot de best verkochte oude muziekopnamen van het laatste jaar.
Zin om mee te wandelen in een stadje, dat zeker de moeite waard is om te bezoeken als je in de buurt bent…?
Alcácer do Sal is een plaats en gemeente in het Portugese district Setúbal. De gemeente heeft een totale oppervlakte van 1502 km² en telde 14.287 inwoners in 2001. De Sado stroomt langs deze plaats.
Klik op de afbeelding voor het foto-album mét Googlemap
De Sado (vroeger Sádão) is een Portugese rivier, die op 230m hoogte ontspringt bij Serra de Vigia en 180 km verder in de Atlantische Oceaan stroomt bij Setúbal. Op verschillende plaatsen is hij afgedamd voor irrigatiedoeleinden.
Alcácer do Sal is een van de toegangen tot het natuurreservaat van het estuarium van de Sado (link), naar het noorden, maar maakt wel degelijk deel uit van de Alentejo.
Een satirisch lied bedoeld om zogezegd een hulpactie te starten voor het redden van de 'porseleinen honden'...
Ora o público pediu, e mais aderiu e até ganiu nesta campanha internacional e até europeia intitulada: help me a pôr os cães de loiça a sorrir a "gane". A gane quer dizer a sorrir a gane ou a ganir. Tem sido, maravilhoso...
Oh p'ro sofrimento um bom remédio há afinal. Ajudem os cães de loiça, esse pobre animal. Ao vê-lo feroz no portão, eu sempre me comovo, Se a tinta cair ao chão, dou-lhe mais uma demão e ele fica como novo.
Refrão
Se gostas de animais, cães de loiça, Que não sujem os quintais, cães de loiça, São "bobbies" bestiais, cães de loiça, São cãezinhos mal tratados, de olhos esbugalhados e nada saltitões Nunca se vão babar, nem ganir, nem ladrar, nem ferrar os ladrões.
Por serem portugueses e parecidos com o Toy, Que os restaurantes chineses não fazem deles "chopsói". Não largam pêlos ou pena, nunca roem os sofás, Reparem bem nesta cena, são estrelas de cinema: Cento e um Dalmatás!
(Refrão)
Aquilo é uma maravilha, aquilo corre corre... É uma companhia... Pfff! E aquilo tem que se fazer, tem que se levar um saquinho sempre para apanhar os cócós depois... Há que manter... Que isto da camada do ozoto está a acabar, não é? Temos que manter isto... planeta limpo... mas são muito engraça... e fofos? Ui!
(Refrão)
Rouxinol Faduncho (= Nachtegaal die Fado zingt) is een Portugees fictief personage, gecreëerd door de zanger en stand-up comedian Marco Horácia. Hij is een verpersoonlijking van een typische Portugese man, en lijkt op een Zé Povinho(1) uit de 21ste eeuw. Hij heeft twee cd’s opgenomen met zijn liedjes, de eerste heette: "Grandes Êxitos de Rouxinol Faduncho" (Rouxinol Faduncho‘s grootste hits), en kwam uit op 5 december 2005. Aangezien die eerste cd een enorm succes had, besloot hij een tweede te lanceren met als titel "Best On". Op beide cd‘s is hij de zanger, Paulo Valentim speelt de guitarra (=Portugese gitaar), João Maria Veiga speelt de viola (= Spaanse gitaar) en Rodrigo Serrão speelt baixo (= basgitaar).
Rouxinol's karakter is de persiflage van een fadolover, hij is een getrouwde man, maar hij zingt als een vrijgezel en heeft een zeer actief seksueel leven. Hij speelt een illegale buitenlander die emigreerde naar Duitsland en daar optrad in bars waar hij fado zong tot het moment dat hij werd uitgewezen. Terug in Portugal, nam hij een cd op om een huis te kunnen bouwen in Barcarena (Brazilië) voor zijn grote passie: ‘honden in chinees porselein“. Daarvoor nam hij het lied "Cães de Loiça" op.
Rouxinol zingt op een ontspannen manier en spreekt een raar taaltje, hij gebruikt populaire uitdrukkingen en legt verkeerde accenten op bijna elk woord. Hij raakt in de war wanneer hij bvb. Engels probeert te spreken (hij antwoordde eens "I love you too" aan een meisje dat hem toesprak met de woorden "Fuck you").
Rouxinol’s liedjes gaan over het leven van een alledaagse Portugese volwassen man, die vecht met zijn buur en klaagt over de branden en de regering. Verder zingt hij ook de intro’s van tekenfilms over de favoriete stripfiguren uit zijn jeugd, zoals Abelha Maia (Maja de Bij) en Dartacão (d‘Artagnan). Link naar zijn website: klik HIER!
(1) Zé Povinho staat in Portugal symbool voor de Portugese werkende klasse, een soort “Jan-met-de-Pet”. Deze figuur werd in 1875 gecreëerd door Rafael Bordalo Pinheiro(2). "Zé", in ’t Portugees, is de roepnaam voor "José" - zoals "Jef" dat is voor "Jozef", in ’t Nederlands - en "Povinho" is een verkleinwoord voor “het volk”. Zé is een vriendelijke volkse mens, die eenvoudig leeft en gezagsdragers bespot. Hij is geen gezaguitstralend figuur, maar eerder een eenvoudige man uit het volk, hij wordt als hulpmiddel gebruikt om kritiek te spuien tegen de krachtige, politieke en elitaire machten binnen de maatschappij, de onrechtvaardigheid en de tirannie.
Zé Povinho werd, en is nog steeds het populairste figuurtje in Portugal. Hij wordt voorgesteld als een boerenkinkel. Maar toch maakt zijn vriendelijkheid, zijn wil om anderen te helpen en vooral zijn grote verachting voor de machtigen der aarde, hem zo populair. Zé Povinho maakt die machthebbers belachelijk, hij lacht met hen en gaat dan verder met zijn eigen eenvoudig leven. Op dezelfde manier gaat hij ook om met de eigen zwakheden en vooroordelen van het volk.
Rafael Bordalo Pinheiro
(2) Rafael Bordalo Pinheiro (21 maart 1846 - 23 januari 1905) was een Portugese artiest, bekend om zijn illustraties, karikaturen, sculpturen en tekeningen voor keramiek. Hij wordt beschouwd als de eerste Portugese komische striptekenaar. Link naar de website van zijn museum in Lissabon: KlikHIER!
Sei de um rio, sei de um rio ik ken een rivier, ik ken een rivier Em que as únicas estrelas nele sempre debruçadas waarin de enige sterren die erin buigen São as luzes da cidade de lichten zijn van de stad Sei de um rio, sei de um rio ik ken een rivier, ik ken een rivier Onde a própria mentira tem o sabor da verdade waarin de leugen zelf de smaak heeft van de waarheid Sei de um rio… ik ken een stad… Meu amor dá-me os teus lábios, dá-me os lábios desse rio mijn geliefde geef mij uw lippen, geef me de lippen van deze rivier Que nasceu na minha sede, mas o sonho continua die de bron is van mijn dorst, maar de droom blijft duren E a minha boca até quando ao separar-se da tua en tot wanneer mijn mond zich losmaakt van de jouwe Vai repetindo e lembrando dit herhaalt en zich herinnert Sei de um rio, sei de um rio ik ken een rivier, ik ken een rivier Meu amor dá-me os teus lábios, dá-me os lábios desse rio mijn geliefde geef mij uw lippen, geef me de lippen van deze rivier Que nasceu na minha sede, mas o sonho continua die de bron is van mijn dorst, maar de droom blijft duren E a minha boca até quando ao separar-se da tua en tot wanneer mijn mond die zich losmaakt van de jouwe Vai repetindo e lembrando dit herhaalt en zich herinnert Sei de um rio, sei de um rio ik ken een rivier, ik ken een rivier Sei de um rio, até quando ik ken een rivier, tot wanneer
Nasceu á beira do mar Geboren aan de oever van de zee Assim se fez marinheiro Zo werd hij zeeman Fez-se ao mar a navegar Zo ging hij de zee bevaren E cruzou o mundo inteiro En doorkruiste hij de hele wereld
Chegou primeiro ás Índias ao Oriente Hij kwam als eerste aan in Oost-Indië Uniu por mares continentes Verenigde continentale zeeën Que nos deixou por herança... Die hij ons naliet als erfenis Nas caravelas, num mar de águas turbulentas In de karvelen, in de zee van ontstuimige waters Dobrou o Cabo das Tormentas Heeft hij de Kaap van de Stormen omgevormd Que é hoje o de Boa Esperança Naar wat vandaag de Kaap van de Goede Hoop is
Qual é o país... vaidoso e feliz... no mar pioneiro Welk is het land… ijdel en gelukkig… in de zee der ontdekkingen E que é marinheiro... E que é marinheiro En waar is de zeeman… En waar is de zeeman Que levou a cruz de Cristo Jesus... pelo mundo inteiro Die het kruis van Jezus Christus meenam… door de ganse wereld E que é marinheiro... E que é marinheiro En waar is de zeeman… En waar is de zeeman
Nasceu á beira do mar Geboren aan de oever van de zee Assim se fez marinheiro Zo werd hij zeeman Fez-se ao mar a navegar Zo ging hij de zee bevaren E cruzou o mundo inteiro En doorkruiste hij de hele wereld
Chegou primeiro a outras praias distantes Hij is als eerste geland op andere verre stranden Por esses mares nunca dantes Door deze zeeën die nooit eerder Navegados por alguém Bevaren werden door gelijk wie Tem um padrão á coragem aos tormentos Er is een monument voor de moed en de kwellingen Pelos seus descobrimentos Doorstaan tijdens zijn ontdekkingen Junto á Torre de Belém Dichtbij de Torre de Belém
(1) Alentajanas zijn inwoonsters van de Alentejo (streek ten zuiden van Lissabon).
(2) Desgarrada is een soort fado waarin op een ironische manier een grappig verhaal verteld wordt of waarin twee fadistas al zingend (en improviserend) een discussie voeren.
(3) De uitleg over malmequer (= o.a. madeliefje)vinden jullie in een vorig bericht: klik HIER!
Zij weten niet dat dromen Deel uitmaken van het leven…
António Gedeão (24 november 1906- 19 februari 1997) was een Portuguese dichter, essayist, schrijver en dramaturg, die ook een aantal wetenschappelijke werken publiceerde. António Gedeão was een alter ego van Rómulo de Carvalho, die, onder zijn eigen naam, professor was en les gaf in Scheikunde en Wetenschappelijke geschiedenis.
Muito boa noite, senhoras, senhores Een hele goede avond, dames, heren Lá na minha terra há bons cantadores Daar in mijn land zijn er goede zangers Há bons cantadores, boas cantadeiras Zijn er goede zangers, mooie praatjesmakers Choram as casadas, cantam as solteiras De gehuwden schreien, de vrijgezellen zingen Cantam as solteiras cantigas de amores De vrijgezellen zingen liefdesliederen Muito boa noite, senhoras, senhores Een hele goede avond, dames, heren
Fadinho serrano és tão ao meu gosto Jij valt in mijn smaak Fadinho uit de bergen Fadinho catita, sempre bem disposto Kokette Fadinho, altijd ter beschikking Sempre bem disposto, seja tarde ou cedo, Altijd ter beschikking, zij het vroeg of laat, Fazer bons amigos é o teu segredo Goede vrienden maken is jouw geheim É o teu segredo sorrir ao desgosto Het is jouw geheim om te lachen naar het verdriet Fadinho serrano sempre bem disposto Fadinho uit de bergen altijd ter beschkking
Fiar-se em mulheres é crer no diabo Het vertrouwen van vrouwen is ongelofelijk São todas iguais, ao fim, ao cabo Zij zijn uiteindelijk allemaal dezelfde, Ao fim ao cabo, moça que namora Een meisje dat flirt, uiteindelijk Se vai em cantigas, essa é a que te chora Trapt in mooie praatjes, het is degene met wie ik schrei Essa é a que te chora, com esta me acabo Het is degene met wie ik schrei, daarmee zal ik eindigen Fiar-se nos homens é crer no diabo Rekenen op onze mannen is de duivel geloven Essa é a que te chora, com esta me acabo Het is degene met wie ik schrei, daarmee zal ik eindigen Fiar-se nos homens é o nosso fado Rekenen op onze mannen is onze fado (=lot)
Figos com porto...
Het bevat invloeden uit Italië, Spanje en Portugal. Harpiste Christina Pluhar geraakte gefascineerd door het werk, temeer doordat het thema van het stuk in een heel andere context in de Mexicaanse traditionele muziek opduikt. Pluhar bracht haar instrumentaal ensemble L'Arpeggiata samen met de legendarische King's Singers, de charismatische zangeres Lucilla Galeazzi en de danseres Anna Dego. De combinatie én confrontatie van het klassieke karakter en de rauwe volksstemmen maken deze muziek uniek. Er werd hard gezocht om de uitspraak van het oude Spaans en Portugees zo dicht mogelijk te benaderen en het volks karakter zo authentiek mogelijk weer te geven. Christina Pluhar doet het onmogelijke. Ze slaagt erin om schijnbaar onverzoenbare werelden samen te brengen. De recente cd-opname van 'Los Impossibles' behoort tot de best verkochte oude muziekopnamen van het laatste jaar.
1 reactie op dit bericht
om van te watertanden al Maaike.... ik heb hier ook een vijgenstruikje staan....maar de opbrengst is nog niet zo denderend
Amor Fati wenst je een aangename dag toe!
“Verwondering is de dochter van de onwetendheid"
“Je kan veel makkelijker het gedruis horen van een boom die geveld wordt, dan het groeien van een heel woud”